အခန်း (၂၈၇၉-၂၈၈၀)
Vol. 288 Ch. 2879-2880
အခန်း (၂၈၇၉) - တည်ငြိမ်လိုက်ပါ၊ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး
"သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်က မင်းတို့ကို ဒီ ဟင်းလင်းပြင်လောကဆီကို အပို့ခံလိုက်ရတဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ သူတွေလို့ မှတ်ယူထားတဲ့အတွက် မင်းတို့ကို သတ်မပစ်တော့ဘူး၊ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားကြတော့။"
တန်းရှန်းမြို့အပြင်ဘက်တွင် ဂျီပင်းသည် ချူးဇီမူတို့ သူတော်စင်အုပ်စုကို အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မောက်မာမှုနှင့်အတူ အနည်းငယ်သော မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများ စိမ့်ဝင်နေသည်။
ချူးဇီမူသည် တန်းရှန်းမြို့ရှိ သူတော်စင်များက သူတို့ကို အဘယ်ကြောင့် နှိမ့်ချဆက်ဆံရသနည်း ဆိုသည်ကို ယခုအခါတွင် နားလည်သွားတော့သည်။
"မင်းတို့...အတွင်းကမ္ဘာကြယ်တာရာ တွေနဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ အငွေ့အသက် တွေကို မစားသုံးဘဲနဲ့ သတိကို ထိန်းထားနိုင်တယ်ဆိုတာ တကယ်လား။"
ချူးဇီမူသည် သတ္တိကို မွေးကာ မေးခွန်းတစ်ခု ထုတ်လိုက်သည်။
ဂျီပင်း၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်မာကြောနေသည်။
"ဘာလို့ မဟုတ်ရမှာလဲ၊ မင်းတို့လိုမျိုး တောခွေးတွေလိုပဲ တစ်ကောင်နဲ့တစ်ကောင် စားသောက်နေရမှာလား။"
ချူးဇီမူတို့အုပ်စုမှာ ချက်ချင်းပင် ကြောင်အသွားကြသည်။
"ဒါဆို... ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်တို့ မစားဘဲ နေနိုင်ပါတယ်၊ တန်းရှန်းမြို့ထဲမှာပဲ နေခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင်..."
ချူးဇီမူသည် မသိစိတ်ကနေ လှမ်းပြောလိုက်မိသည်။
ဂျီပင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်တရာမှ သတိထားရခက်သည့် သနားကရုဏာ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
"နောက်ကျသွားပြီ၊ မင်းတို့ ပထမဆုံးအကိုက်ကို စားလိုက်ကတည်းက နောက်ကျသွားပြီ။ ဒီ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေထဲမှာ နေနေသရွေ့ မင်းတို့ ဆက်ပြီးတော့ပဲ စားနေကြဦးမှာ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး။"
"မင်း ဘာအထောက်အထားနဲ့ ဒီလိုပြောတာလဲ "
ချူးဇီမူ၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ပေါ်သည်။
သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသည့် သူတော်စင်များမှာ ကြောက်လန့်သွားကြပြီး တစ်ဖက်လူက ဒေါသထွက်ကာ သူတို့ကို ဒီနေရာမှာပဲ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့မှာကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် တားမြစ်လိုက်ကြသည်။
ဂျီပင်းက အေးဆေးစွာ ပြုံးသည်။
"ဘာအထောက်အထားလဲ ဟုတ်လား မင်းတို့က တန်းရှန်းမြို့မှာ ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးနဲ့ မစမ်းသပ်ဖူးဘူးလို့ ထင်နေတာလား အလကားပါပဲ၊ မင်းတို့လို သူတော်စင်မျိုးတွေမှာ နောက်ပြန်လှည့်စရာ လမ်းမရှိတော့ဘူး။"
"မင်းတို့ကို ကယ်တင်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက ဒီဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေကနေ ထွက်သွားဖို့ပဲ၊ ဒီနယ်မြေမှာ မနေသရွေ့တော့ မင်းတို့ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ပြန်မစားတော့မှာ အသေအချာပဲ။"
စကားဆုံးသည်နှင့် ဂျီပင်းသည် မြို့ထဲသို့ လှည့်ဝင်သွားတော့သည်။
ချူးဇီမူမှာမူ စိတ်ဓာတ်ကျကာ ထိုနေရာတွင်ပင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်ကျန်ခဲ့ပြီး မည်သည့်အရာများကို တွေးတောနေမှန်း မသိတော့ပေ။
"ချူးသခင်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ တောရိုင်းနယ်မြေကိုပဲ ပြန်ကြရအောင်၊ အဲဒီနေရာမှာ နေနေသရွေ့တော့ အသက်ရှင်ဖို့က ပြဿနာရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
သူတော်စင်တစ်ဦးက တားမြစ်လိုက်သည်။
ချူးဇီမူကမူ ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။
"ပြန်မသွားဘူး ငါ နောက်တစ်ခါ အမှောင်ဖုံးပြီး စိုစွတ်နေတဲ့ နေရာမှာ ပိုးကောင်လေးတစ်ကောင်လို ပြန်မနေချင်တော့ဘူး ဝမ်ရှင်းမြို့ကို သွားပြီး ချူးဖေးကို ရှာမယ်"
"အဲဒီ နတ်ဆိုးကောင်ကို သွားရှာပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ"
"ဒါမှမဟုတ်..."
သူတို့မှာ ချူးဇီမူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်သည်။ ချူးဖေးထံ သွားရောက်၍ အသစ်ရောက်လာသော သူတော်စင်များ၏ နောက်ကြောင်းကို သတင်းပေးရန် ဖြစ်နိုင်ခြေများကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် မသက်မသာ ဖြစ်သွားကြသည်။
တန်းရှန်းမြို့တွင် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခု ရှိသည်။
ထိုတားမြစ်နယ်မြေကို လီတန်းရှန်းသာလျှင် ပုံမှန် ဝင်ထွက်ခွင့်ရှိသည်။
ဂျီပင်းကဲ့သို့ အဓိကကျသော သူတော်စင်များပင်လျှင် တားမြစ်နယ်မြေ၏ အစွန်းဘက်တွင်သာ တရားကျင့်ကြံနိုင်ကြသည်။
ယခုမူ အားလုံးသည် လီတန်းရှန်း၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းသို့ လှည့်လည်ကြည့်ရှုရန် ရောက်ရှိနေကြသည်။
"ဒီနေရာက နတ်ဘုရားအငွေ့သက်တွေက တကယ်ပဲ အားကောင်းတာပဲ၊ ငါတို့ ဟင်းလင်းပြင်လောကကို ပထမဆုံး ရောက်တုန်းကထက် ဆယ်ဆလောက် ပိုများနေတာပဲ "
အကြီးအကဲငါးပါးတို့မှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြသည်။
"ဆယ်ဆလောက် များနေရင်တောင် နားလည်သဘောပေါက်ဖို့က မလွယ်ကူလှပါဘူး။"
ရှဲ့အာမန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆိုသည်။
အကြီးအကဲငါးပါးတို့မှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားကြပြီး လီတန်းရှန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်မိသည်။
ဤသူသည် ဤနေရာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးကို နားလည်သဘောပေါက်အောင် မလုပ်နိုင်သေးပေ။
ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးကို နားလည်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကိုပဲ မလွယ်ကူသော ကိစ္စဖြစ်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်၊ လက်ထောက်ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဒီနေရာက နတ်ဘုရားအငွေ့သက်တွေ ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးကို နားလည်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေနဲ့ ကွာခြားနေမယ်လို့ ကျွန်တော် သံသယရှိတယ်။"
လီတန်းရှန်းက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ဆိုသည်။
လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ လီတန်းရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ စုပြုံကျရောက်သွားသည်။
လီတန်းရှန်းက ရှင်းပြသည်။
"ကျွန်တော် ဒီနေရာကို ရောက်နေတာ ကြာပြီ၊ အစကတော့ ဒီနေရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးကို နားလည်အောင် လုပ်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်လောက ကနေ ထွက်သွားနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့..."
"ကျွန်တော် နားလည်သဘောပေါက်လေလေ၊ ပိုပြီးတော့တောင် အဖျက်သဘော ဆောင်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေက ကူးစက်လာလေလေပဲ။"
စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မည်းမှောင်နေသော အငွေ့များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤမည်းမှောင်သော အငွေ့အသက်များသည် ချူးဇီမူတို့ထက်ပင် ပိုမို ပြင်းထန်ပြီး အန္တရာယ်ကြီးမားလှသည်။
ရှဲ့အာမန်တို့၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း အလွန် လေးနက်လာသည်။
လက်ရှိ အခြေအနေအရ ကြည့်လျှင် လီတန်းရှန်းသည် သတိကို အနည်းငယ် ထိန်းထားနိုင်ရုံမှလွဲပြီး ကျန်ရှိသော အပိုင်းများမှာ အတွင်းကမ္ဘာ နတ်ဆိုး များထက် မထူးခြားတော့ပေ။
"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးရဲ့ အငွေ့အသက်တွေက ဟင်းလင်းပြင်လောကထဲမှာ ရှိနေတဲ့အခါ ပုံစံတစ်မျိုး ပြောင်းသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲဒီထဲမှာ အတွင်းကမ္ဘာနတ်ဆိုးတွေရဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ရောနှောနေတာပဲ။"
ဝမ်ချုံစန်းက တွေးတောရင်း ဆိုသည်။
"ရေနှစ်ခွက် ရှိတယ်လို့ ထားလိုက်၊ တစ်ခွက်ထဲမှာ အဆိပ်အနည်းငယ် ရောထည့်ထားသလိုမျိုးပဲ။"
"တစ်ခွက်နှစ်ခွက် သောက်ရင်တော့ ဘာမှ မဖြစ်ပေမဲ့၊ အမြဲတမ်း သောက်နေရင်တော့ တစ်နေ့နေ့မှာ ပြဿနာ တက်လာမှာပဲ။"
"ဒါကြောင့်လည်း 'သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်' က ကျွန်တော်တို့ကို ဒီကနေ ထွက်ပြေးမှာကို မကြောက်ကြတာပဲ။"
လီတန်းရှန်းသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာပြီးနောက် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်လိုမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ နောက်ပိုင်းနှစ်တွေမှာဆိုရင် ဒီနေရာက နတ်ဘုရားအငွေ့သက်တွေကို ထပ်ပြီး မလေ့လာရဲတော့ဘူး။ ဆက်လေ့လာနေရင် ကျွန်တော်လည်း သတိမဲ့သွားတဲ့ နတ်ဆိုး ဖြစ်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်လောက ဝါးမြိုတာကို ခံရတော့မှာ။"
"အို... ဒါဆိုရင် ငါတို့ ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူးပေါ့။"
အကြီးအကဲငါးပါးတို့မှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် အသက်ရှူနှုန်း ပြင်းလာသည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်၊ လက်ထောက်ဂိုဏ်းချုပ်၊ အခု အရှင်တို့ ဒီဟင်းလင်းပြင်လောကကို ရောက်လာတာဆိုတော့ တစ်ခုခုတော့ အစီအစဉ် ရှိမှာပါ၊ ဟုတ်တယ်မလား "
လီတန်းရှန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်များ တောက်ပလာသည်။
"ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ထားပြီလား "
ရှဲ့အာမန်နှင့် ဝမ်ချုံစန်းတို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဤနေရာသည် သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်က သူတော်စင်များကို အပြစ်ပေးရန် ပို့လွှတ်သည့် နေရာဖြစ်သည်။
သူတို့၏ အထွတ်အထိပ် ကာလတွင်ပင်လျှင် ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရန် မလွယ်ကူပေ။
သူတို့ ရောက်လာလျှင်လည်း ဒီနေရာမှာပဲ ပိတ်မိနေဖို့ များသည်။
ထိုနေရာက နတ်ဘုရားအငွေ့သက် တွေကို လေ့လာရတာကလည်း အန္တရာယ်များ၊ မလေ့လာရတာကလည်း ထွက်မရဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။
ထိုသူတို့နှစ်ဦးသည် အချိန်အတော်ကြာ တွေးတောပြီးနောက် ဖန့်ချန်ဘက်သို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။
လီတန်းရှန်းလည်း ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ ဘယ်လိုလဲ ဒီကိစ္စမှာ အခက်အခဲ ရှိလား "
စီကုကျိတို့ကလည်း သတိကြီးကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"နင်တို့က ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေးအပေါ် ဘာလို့ အဲဒီလောက် ယုံကြည်မှု မရှိတာလဲ ဟင်းလင်းပြင် လောက တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဟင်းလင်းပြင်လောက ဆယ်ခုပဲ ဖြစ်ဖြစ် သခင်လေးကို ဘယ်သူမှ တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
နတ်မိမယ်ယွီက မျက်လုံးကို လှန်၍ ပြောလိုက်သည်။
အကြီးအကဲငါးပါးတို့မှာ စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုး ဖြစ်သွားကြသော်လည်း ဖန့်ချန်နှင့် အဆိုပါ အမျိုးသမီး၏ ဆက်ဆံရေးကို ကြည့်ပြီး စကားကို ရပ်လိုက်ကြသည်။
"ငါ အရင် စမ်းကြည့်ပေးမယ်။"
ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။
သူသည် လီတန်းရှန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ချူးဖေးဘက်က ပြဿနာကို မင်း ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းနိုင်လား "
"အဲဒါက ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး။"
လီတန်းရှန်းက ဆိုသည်။
"ကောင်းပြီ။"
ဖန့်ချန်သည် နတ်ဘုရားအငွေ့သက်များ အားကောင်းဆုံးနေရာသို့ ချက်ချင်းပင် လျှောက်သွားသည်။
ထို နတ်ဘုရားအငွေ့သက် သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသလို ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်လိုနေကြသည်။
အရင်ကမူ ဖန့်ချန်သည် အပြင်ဘက်တွင်သာ တားဆီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုမူ သူသည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် ကာကွယ်ထားသော စိတ်စွမ်းအားများကို လျှော့ချလိုက်သည်။ ထိုအခါ နတ်ဘုရားအငွေ့သက်များမှာ လေဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့ ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်သွားတော့သည်။
ထိုအရှိန်အဟုန်မှာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများပင် လေပြင်းတိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ "
လီတန်းရှန်းမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"တစ်မြို့လုံးမှာ ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားအငွေ့သက် တွေ အကုန်လုံး ဒီနေရာကို စုပြုံရောက်ရှိလာနေတာလား"
တန်းရှန်းမြို့ကို တည်ဆောက်ထားခြင်းမှာလည်း အထူးရည်ရွယ်ချက် ရှိသည်။
အကြောင်းမှာ ဤနေရာတွင် နတ်ဘုရားအငွေ့သက်များ အလွန်များပြားစွာ စုဝေးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယခုမူ တစ်မြို့လုံးရှိ စွမ်းအားများမှာ ဤနေရာသို့ စုပြုံနေပြီး ကောင်းကင်တွင်လည်း ထူးခြားသည့် ရောင်စဉ်များ ပေါ်လာသည်။
ဤအရာသည် လီတန်းရှန်း၏ ဘဝတွင် တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော အရာဖြစ်သည်။
သူ လေ့လာစဉ်က ထိုတားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ နတ်ဘုရားအငွေ့သက်ကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
ဝမ်အိုကြီးမှာမူ အံ့ဩခြင်း မရှိဘဲ အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။
"တည်ငြိမ်လိုက်ပါ၊ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။"
အကြီးအကဲငါးပါးတို့မှာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ရှိနေသော်လည်း၊ ဖန့်ချန်အတွက်မူ ဤသည်မှာ သဘာဝကျသည်ဟု တွေးလိုက်မိကြသည်။
"ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေးရဲ့ စွမ်းအားတွေကို လေ့လာတဲ့ အဆင့်က တကယ်ကိုပဲ အံ့မခန်းပါလား။"
"အရင်က ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံး ကို လေ့လာတုန်းကသာ ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ရှိခဲ့ရင် သူ အောင်မြင်မှာ အသေအချာပဲ..."
အကြီးအကဲငါးပါးတို့မှာ စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး တွေးတောလိုက်ကြသည်။
အခန်း (၂၈၈၀) - ဒီနေရာက နတ်ဘုရားအငွေ့သက်တွေ မလုံလောက်ဘူး
တန်းရှန်းမြို့ရှိ သူတော်စင်များအားလုံးသည် ဤနေရာမှ 'နတ်ဘုရားအငွေ့သက်' များမှာ အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တားမြစ်နယ်မြေဘက်သို့ စုပြုံစီးဝင်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်လာကာ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေမှန်း မသိသဖြင့် အချင်းချင်း ကြောင်အနေကြသည်။
တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းတွင် လီတန်းရှန်း၏ အမူအရာမှာ ပိုမို၍ လေးနက်လာပြီး ဝမ်ချုံစန်းနှင့် ရှဲ့အာမန်တို့ဘက်သို့ ချက်ချင်းလှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်၊ လက်ထောက်ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော် ခုနက ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒီနေရာက နတ်ဘုရားအငွေ့သက်တွေကို စုပ်ယူလေလေ၊ ဒီနေရာရဲ့ သဘောသဘာဝအတိုင်း အသွင်ပြောင်းလဲခံရဖို့ ပိုလွယ်လေလေပဲ။ အခု အရှင်တို့က ကျွန်တော်တို့ စီမံထားတဲ့ ဆေးဝါးတွေကို မသောက်ရသေးတဲ့အတွက် သတိလွတ်သွားဖို့ အလွန်လွယ်ကူနေပါပြီ။"
"ဟုတ်သားပဲ၊ ခုနက ဝမ်ရှင်းမြို့က ချူးဖေးဆိုတဲ့လူက ငါတို့လို အသစ်ရောက်လာတဲ့ သူတော်စင်တွေကို လုယူဖို့ အငြင်းပွားနေတာ၊ မင်းတို့က ငါတို့ကို ဆေးဖော်စပ်ဖို့အတွက် အသုံးပြုမှာ မဟုတ်ဘူးမလား။"
အကြီးအကဲငါးပါးတို့က လီတန်းရှန်းကို တစ်ပြိုင်တည်း မေးမြန်းလိုက်သည်။
လီတန်းရှန်းက ချက်ချင်းပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။
တကယ်တော့ ပထမဆုံး အကျဉ်းစခန်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ရန် နည်းလမ်း ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းလမ်းမှာ အသစ်ရောက်လာသော သူတော်စင်များ၏ အတွင်းကမ္ဘာ နှင့် နတ်ဘုရားအငွေ့သက် များမှာ ထိုနေရာ၏ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို မခံရသေးသည့်အတွက် ဖြစ်သည်။
နည်းလမ်းတစ်ခုကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရားအငွေ့သက် အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူကာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ပေးသည့် ဆေးဝါးများအဖြစ် ဖော်စပ်နိုင်သည်။
"နတ်ဘုရားအငွေ့သက်တွေ ကုန်သွားရင်တော့ အတွင်းကမ္ဘာကြယ်တာရာတွေကို ထုတ်ယူရမှာပဲ။ တစ်ခါထုတ်ရင် အနည်းငယ်စီပဲ ထုတ်ယူရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သတိကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိန်းထားနိုင်ပါတယ်။"
"ထုတ်ယူတဲ့ အရေအတွက်က ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်တဲ့ အရေအတွက်ထက် မကျော်လွန်သရွေ့တော့ ဒီအရာတွေက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကိုယ့်ဘာသာ ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်ပါတယ်။"
လီတန်းရှန်းက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောသည်။
"ဒီဆေးဝါးတွေရဲ့ အရေအတွက်က ကန့်သတ်ချက် ရှိနေတဲ့အတွက် တန်းရှန်းမြို့ထဲက သူတော်စင် အရေအတွက်ကို မဖြစ်မနေ ထိန်းချုပ်ထားရတာပါ။ အဲဒီ သူတော်စင်တွေက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပြန်မစားခဲ့ဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့က ပိုတဲ့သူတော်စင်တွေကို လက်ခံနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ချူးဖေးရဲ့ ဝမ်ရှင်းမြို့က သူတော်စင်တွေကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့တာကတော့ သူတို့က ဒီနေရာမှာ စစ်တိုက်ချင်နေလို့ပဲ။ သူတို့ ခေါ်ယူလိုက်တဲ့ သူတော်စင်တွေ များလာလေ၊ ထုတ်ယူရတဲ့ နတ်ဘုရားအငွေ့သက်နဲ့ အတွင်းကမ္ဘာကြယ်တာရာတွေကလည်း ပိုများလာလေပဲ။ စားသုံးလိုက်တာက ပြန်ဖြည့်တင်းတာထက် ပိုမြန်နေတော့ သူတော်စင်တွေကို အသက်ရှင်လျက်နဲ့ ခွဲခြမ်းစား သလို ဖြစ်သွားတော့တာပေါ့။"
အကြီးအကဲငါးပါးတို့မှာ အားလုံး သဘောပေါက်သွားကြသည်။
စီကုကျိက စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားအငွေ့သက်နဲ့ အတွင်းကမ္ဘာကြယ်တာရာတွေကို မင်းတို့က ဆေးဖော်စပ်ဖို့ သုံးလိုက်ရင် ငါတို့က ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို ဆက်လေ့လာလို့ မရတော့ဘူးပေါ့ "
လီတန်းရှန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။
"ခင်ဗျားတို့က လေ့လာမယ်ဆိုရင် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံရမှာပဲ။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ကို ကောင်းကောင်း ကာကွယ်ပေးထားမှာ၊ ဘာအလုပ်မှ လုပ်စရာ မလိုဘူး။ ဝမ်ရှင်းမြို့က တိုက်ခိုက်လာရင်တောင် ခင်ဗျားတို့က ဘေးကနေ ကြည့်နေရုံပဲ၊ ဝင်တိုက်စရာ မလိုဘူး။ ခင်ဗျားတို့ အသက်ရှင်နေပြီး အသွင်မပြောင်းလဲခံရသရွေ့တော့ ကျန်တဲ့သူတော်စင်တွေက ဟင်းလင်းပြင်လောက ကနေ ထွက်သွားနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိလာမှာပါ။"
"ငါတို့ကို မီးပွားသူတော်စင် လို့ ခေါ်တာ အကြောင်းရှိသားပဲ။"
အကြီးအကဲငါးပါးတို့မှာ အကုန်လုံး နားလည်သွားကြသည်။ တန်းရှန်းမြို့၏ ဤနည်းလမ်းမှာ လက်ရှိ အခြေအနေတွင် အသင့်တော်ဆုံးနှင့် အလုံခြုံဆုံး ဖြစ်သည်။
အရင်က သူတို့သည် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို လေ့လာကာ ထွက်သွားနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ယခုမူ ဤနေရာ၏ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရပြီး လီတန်းရှန်းပင်လျှင် ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို နားမလည်နိုင်သည်ကို သိရသဖြင့် သူတို့လည်း ကိုယ့်အဆင့်ကို ကိုယ်သိကာ လေ့လာလိုစိတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လက်ရှိတွင် သန့်ရှင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး မိမိကိုယ်တိုင်နှင့် အခြားသူတော်စင်များအတွက် နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ချန်ထားပေးခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
"အခုတော့ ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေးရဲ့ အပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်။"
စီကုကျိသည် ဖန့်ချန်ဘက်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်သည် မျက်လုံးများကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး ဤနေရာမှ နတ်ဘုရားအငွေ့သက်များသည် ရေလှောင်တမံ ပေါက်သွားသကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တရစပ် စီးဝင်နေကြသည်။ ထိုအခြေအနေနှင့် ပတ်သက်ပြီး သူသည် မရောက်ခင်ကပင် ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်သည်။
သူသည် အလွန်အရသာရှိသော အစားအစာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဤနတ်ဘုရားအငွေ့သက်များမှာ သူ့ကို အလွန်နှစ်သက်ကာ သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာတွင် အမြစ်တွယ်လိုနေကြသည်။ အရင်က အမှန်တရားကို မသိခင်တုန်းကတော့ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သော်လည်း မိမိ၏ ဝိညာဉ်အစစ်အမှန်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားနေ၍ ထိုဘက်တွင် ထူးချွန်သည်ဟုသာ ထင်ခဲ့သည်။
ယခုမူ သူသည် ပိုမိုနက်နဲစွာ နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနတ်ဘုရားအငွေ့သက်များက သူ့ကို ဘာကြောင့် နှစ်သက်ရသလဲဆိုသည်ကိုလည်း ခန့်မှန်းမိသွားသည်။
နတ်ဘုရားအငွေ့သက်များ စီးဝင်လာမှုနှင့်အတူ ဖန့်ချန်၏ အတွင်းကမ္ဘာကြယ်တာရာများနှင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများသည်လည်း ဟင်းလင်းပြင်လောက၏ အငွေ့အသက်များ တဖြည်းဖြည်း ကူးစက်လာသည်။
"အခု ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို နားလည်ဖို့ဆိုတာ အဝေးကြီး လိုသေးတယ်၊ ဒီဟင်းလင်းပြင်လောကရဲ့ အငွေ့အသက်တွေက ကပ်ပါးကောင်လိုပဲ ငါ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာကြယ်တာရာတွေမှာ အမြစ်တွယ်နေပြီ။ ငါ ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံး ရဲ့ စွမ်းအားအမှတ်အသားကို မဆွဲသားနိုင်ခင်မှာပဲ ဒီနေရာရဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို လုံးဝ ခံလိုက်ရတော့မှာပဲ။"
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် လေးနက်နေသည်။ ဤအရာမှာ ရှေ့က အန္တရာယ်ကြီး၊ နောက်က ကျားကြီး ဆိုသလိုပင် ရှေ့တိုးမရ၊ နောက်ဆုတ်မရ ဖြစ်နေသည်။
ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို မလေ့လာလျှင် ဒီနေရာက ထွက်သွား၍ မရ။ လေ့လာလျှင်လည်း ဟင်းလင်းပြင်လောက၏ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံရဖို့ များသည်။ ဘာလုပ်လုပ် သေလမ်းပဲ ရှိနေသလား။
ဤသို့ တွေးတောရင်း သူသည် နတ်ဘုရားအငွေ့သက်များကို စုပ်ယူသည့် အရှိန်ကို တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားအငွေ့သက် အများစုကို ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပတွင် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။
လီတန်းရှန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ဤသူသည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူတို့မြို့က သူတော်စင်များနည်းတူပင် မလွန်ဆန်နိုင်ရှာပေ။
"ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး စုပ်ယူတဲ့ အရှိန်ကို လျှော့ချလိုက်ပြီ..."
အကြီးအကဲငါးပါး၏ အမူအရာမှာ လေးနက်နေသည်။
ဖူချနါချူက အမြင်အာရုံ ထက်မြက်စွာဖြင့် -
"ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အငွေ့အသက်တွေက ကူးစက်ခံလိုက်ရပြီ။"
သူတော်စင်များက သေချာကြည့်လိုက်ရာ ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အငွေ့အသက်များတွင် ဟင်းလင်းပြင်လောက၏ အငွေ့အသက် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ခံရတော့မည့် လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။
"ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေးတောင်မှ ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို မလေ့လာနိုင်ဘူးလား "
အကြီးအကဲငါးပါး၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ လေးနက်လာသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာက ထွက်သွားနိုင်တော့မလဲ။ တကယ်ပဲ လီတန်းရှန်းတို့လို ဒီနေရာမှာပဲ တစ်သက်လုံး ပိတ်လှောင်ခံထားရတော့မှာလား။
"ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော်တို့ တခြားနည်းလမ်းတွေ ထပ်စဉ်းစားကြည့်ရအောင်၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တန်းရှန်းမြို့မှာ အခု သူတော်စင်အသစ်တွေ ရောက်လာတာပဲ၊ အဲဒါက ကောင်းတဲ့ အစပျိုးခြင်းတစ်ခုပါပဲ။"
လီတန်းရှန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ယှဉ်ကာ ပြောသည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့။"
ရှဲ့အာမန်သည် ဖန့်ချန်ဘက်ကိုသာ အာရုံစိုက် ကြည့်နေသည်။ ဝမ်ချုံစန်း၏ အမူအရာမှာလည်း အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။
"သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ကို သာမန်အတိုင်း တွက်ဆလို့ မရဘူး။"
ဝမ်ချုံစန်းက အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
လီတန်းရှန်း၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုအချက်ကို ချက်ချင်းပင် သတိရသွားသည်။ ဟုတ်ပါပြီ၊ အကယ်၍ ရှေ့ကလူသည် တကယ်တမ်း သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း၏ တပည့် ဖြစ်ပါက ထူးခြားသော နည်းလမ်းများ ရှိနေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
ဤသို့ တွေးတောနေစဉ် နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်လောက၏ အငွေ့အသက်များမှာ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ လျင်မြန်စွာ ကွဲထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
လီတန်းရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားပြီး အံ့ဩလွန်း၍ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ ရှဲ့အာမန်နှင့် ဝမ်ချုံစန်းတို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပြုံးကြည့်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
"ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ "
အကြီးအကဲငါးပါးမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ဘာလို့ အခြေအနေက ရုတ်တရက် ကောင်းမွန်သွားတာလဲ။
"ငါပြောသားပဲ၊ ဒါက သခင်လေးအတွက်တော့ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။"
နတ်မိမယ်ယွီက အေးဆေးစွာ ပြုံးသည်။
"နင်တို့လည်း ကြောင်တောင်တောင် မလုပ်ကြနဲ့တော့၊ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့ ပြင်ဆင်ထားကြတော့။"
ဒီနေရာက ထွက်သွားဖို့ ပြင်ဆင်ထားကြတော့
ဤစကားမှာ အကြီးအကဲငါးပါးအတွက်တော့ သိပ်မထူးခြားသော်လည်း ထိုနေရာတွင် မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်လှောင်ခံထားရသည့် လီတန်းရှန်းအတွက်မူ ရင်ဘတ်ကို တူကြီးဖြင့် ထုလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အားကိုးရာမဲ့သလို ဖြစ်နေသည်။
ယုတ္တိဗေဒအရဆိုလျှင် ဟင်းလင်းပြင်လောကမှ ထွက်သွားနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ သုညနှင့် နီးကပ်နေပြီဟု သူ ထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ရှေ့ကလူအချို့၏ သဘောထားမှာမူ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတစ်ခုကို ပြန်လည် နိုးထလာစေသည်။
ဖန့်ချန်၏ အတွင်းကမ္ဘာကြယ်တာရာများသည် တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး လင်းလက်လာသည်။ နက်နဲသော ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်း၏ စွမ်းအားမှာ ရေစီးကြောင်းသဖွယ် စီးဆင်းနေသည်။
မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ဟင်းလင်းပြင်လောက၏ အငွေ့အသက်များကို အလွယ်တကူပင် ချုပ်နှောင်ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာပြင်ပသို့ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဤအငွေ့အသက်များသည် နက်နဲသော ချုပ်နှောင်ခြင်းနည်းလမ်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ရူးသွပ်သွားသည့်အလား ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပြင်ပတွင်သာ ဝဲလည်နေကြပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ထပ်ပြီး ဝင်ရောက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြသည်။
"ပြီးပြီ။"
ဖန့်ချန်သည် နောက်ထပ် စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ဘာမှ မဆိုင်းမတွပင် တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံး ၏ နတ်ဘုရားအငွေ့သက်များကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားအငွေ့သက်များကို ပေါင်းစပ်သည့် အရှိန်အဟုန်မှာ တစ်ခဏချင်းပင် ထောင်ပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တန်းရှန်းမြို့နှင့် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ နတ်ဘုရားအငွေ့သက်များမှာ အကုန်အစင် ကုန်ဆုံးသွားတော့သည်။
ဖန့်ချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အလိုအလျောက် သီးသန့် အစာစားပြီးနောက် အံ့ဩနေသော လီတန်းရှန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီနေရာက နတ်ဘုရားအငွေ့သက်တွေက မလုံလောက်ဘူး။"