အခန်း ၁၆၅

အခန်း - ၁၆၅

တိုကျိုမြို့တော် ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့တွင် ခိီတာဂါဝါ ယူအီရှင်းသည် ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေး ဆော့ဖ်ဝဲလ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြာနှမ်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ခန့်မှန်းချက်အရ ကိုကုဘွန်းဂျီမြို့တွင် ပမာဏ ရစ်ချတ်စတာစကေး ၉.၀ အဆင့်ရှိသော အင်အားပြင်း မဟာငလျင်ကြီးတစ်ခု လှုပ်ခတ်တော့မည်ဟု ပြသနေသည်။

ခိီတာဂါဝါ ယူအီရှင်းကို ပို၍ပင် စိတ်ပျက်အားငယ်စေသည့် အချက်မှာ ထိုငလျင်၏ ဗဟိုချက်အနက်မှာ ၃ ကီလိုမီတာကျော်ကျော်လေးသာ ရှိပြီး ၄ ကီလိုမီတာပင် မပြည့်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခိီတာဂါဝါ ယူအီရှင်း၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။

၎င်းမှာ ကြီးမားလှသော ကပ်ဘေးကြီးပင် ဖြစ်တော့သည်။

“စီနီယာ ကိုဘာယာရှီ ပမာဏ ကိုးအဆင့်ရှိတဲ့ ငလျင်ကြီးဗျ” ခိီတာဂါဝါ ယူအီရှင်းသည် ပုံမှန်လုပ်ဆောင်နေကျ ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းမှု လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ အားလုံးကို အပြီးတိုင် မေ့လျော့သွားကာ ရူးသွပ်မတတ် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ကိုဘာယာရှီ ဟီတိုမီသည် ခိီတာဂါဝါ ယူအီရှင်း၏ အနားသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသော်လည်း စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အစွမ်းကုန် ထိန်းထားလိုက်သည်။

“ငါ့ကို မြန်မြန် ကြည့်ခွင့်ပေးဦး” ကိုဘာယာရှီ ဟီတိုမီသည် ခိီတာဂါဝါ ယူအီရှင်းကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး ကွန်ပျူတာ စခရင်ပေါ်ရှိ ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေး ဆော့ဖ်ဝဲလ်မှ သတိပေးချက် အချက်အလက်များကို လျင်မြန် သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူ ကြည့်လေလေ မျက်နှာက ပို၍ ဖြူဖျော့လာလေလေ ဖြစ်သော်လည်း ၁၅ နှစ်တာ လုပ်ငန်းခွင် အတွေ့အကြုံကြောင့် စိတ်ကို တတ်နိုင်သမျှ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ ကိုဘာယာရှီ ဟီတိုမီသည် စားပွဲတင်ဖုန်းကို အမြန်ကောက်ကိုင်ကာ ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့၏ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖြစ်သူ အီတို နတ်စုကီ ထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်တော့သည်။

ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့၏ အလုပ်သဘာဝမှာ ထူးခြားဆန်းပြားလှသဖြင့် ညွှန်ကြားရေးမှူးကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ ဖုန်းကို ၂၄ နာရီပတ်လုံး ဖွင့်ထားရပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ဆက်သွယ်၍ ရနေရမည် ဖြစ်သည်။

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို ချက်ချင်းပင် လက်ခံဖြေကြားလိုက်သည်။ အီတို နတ်စုကီက ဖုန်းထဲမှနေ၍ “ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကိုဘာယာရှီ ဟီတိုမီသည် စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားသော်လည်း သူ၏ အသံမှာ မသိမသာ တုန်ရင်နေဆဲ ဖြစ်ကာ “ညွှန်ကြားရေးမှူး အီတို... ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေး ကိရိယာ ဆော့ဖ်ဝဲလ်က တိုကျိုမြို့ ကိုကုဘွန်းဂျီမှာ ပမာဏ ကိုးအဆင့်ရှိတဲ့ ငလျင်တစ်ခု လှုပ်ခတ်တော့မယ်လို့ ပြနေပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဘာကြီးလဲ... နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ပြောစမ်း” အီတို နတ်စုကီ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အိပ်ချင်စိတ်များ အကုန်လုံး ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အသံဖြင့် ပြန်မေးလိုက်တော့သည်။

ကိုကုဘွန်းဂျီမြို့သည် တိုကျိုမြို့၏ ဗဟိုအချက်အချာတွင် တည်ရှိသည်။ အကယ်၍ ကိုကုဘွန်းဂျီမြို့တွင် ပမာဏ ကိုးအဆင့်ရှိ ငလျင်ကြီးတစ်ခု လှုပ်ခတ်ခဲ့လျှင် မည်ကဲ့သို့သော ကပ်ဘေးကြီး ဖြစ်လာမည်ကို ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးအနေဖြင့် အီတို နတ်စုကီ အသိဆုံး ဖြစ်သည်။

ကိုဘာယာရှီ ဟီတိုမီသည် ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေး ဆော့ဖ်ဝဲလ်မှ အချက်အလက်များကို အီတို နတ်စုကီထံသို့ အမြန် တင်ပြလိုက်ပြီးနောက် “ညွှန်ကြားရေးမှူး... ကျွန်တော်တို့ တိုကျိုတစ်မြို့လုံး အတိုင်းအတာနဲ့ သတိပေးချက် သတင်းအချက်အလက်တွေကို အမြန်ဆုံး အသက်သွင်းလိုက်ကြစို့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

အီတို နတ်စုကီက ထပ်မံ အတည်ပြုလိုက်သည်။ “ကိုဘာယာရှီ... ကိရိယာတွေ ချို့ယွင်းနေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား”

ကိုဘာယာရှီ ဟီတိုမီက အလျင်အမြန်ပင် “ညွှန်ကြားရေးမှူး... ကျွန်တော် ကိရိယာတွေရဲ့ အခြေအနေကို စစ်ဆေးပြီးပါပြီ၊ ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေး ဆော့ဖ်ဝဲလ်ကလည်း စဉ်ဆက်မပြတ် သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်နေပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကိုဘာယာရှီ... အခြေအနေက အရေးကြီးနေပြီ... ငါ မင်းကို အမြင့်ဆုံးအဆင့် အကောင့်ရဲ့ စကားဝှက်ကို ပြောပြမယ်၊ မင်း ချက်ချင်းပဲ တိုကျိုတစ်မြို့လုံး အတိုင်းအတာနဲ့ သတိပေးချက်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်တော့” အီတို နတ်စုကီက ကိုဘာယာရှီ ဟီတိုမီကို သူ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့် အကောင့်အချက်အလက်များကို ပြောပြလိုက်ပြီးနောက် “ကိုဘာယာရှီ... ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့ရဲ့ အရာအားလုံးကို မင်းလက်ထဲ အပ်ခဲ့ပါတယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကိုဘာယာရှီ ဟီတိုမီက လေးနက်တည်ကြည်စွာဖြင့် “ညွှန်ကြားရေးမှူး... ကျွန်တော် နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်အထိ ဒီအဖွဲ့မှာပဲ ရှိနေပါ့မယ် နိုင်ငံတော်အတွက်၊ ပြည်သူတွေအတွက် ကျွန်တော် အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

အီတို နတ်စုကီက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ “အကူအညီပေးပါဦး ကိုဘာယာရှီ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အီတို နတ်စုကီသည် ကိုဘာယာရှီ ဟီတိုမီ၏ မိမိကိုယ်ကိုယ် စတေးလိုသော စိတ်ဓာတ်ကို လေးစားသောအားဖြင့် ယဉ်ကျေးသောအသုံးအနှုန်းကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကိုဘာယာရှီ ဟီတိုမီသည် ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး အီတို နတ်စုကီ ပေးခဲ့သော အမြင့်ဆုံးအဆင့် အကောင့်ကို အသုံးပြု၍ ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့၏ အတွင်းပိုင်းစနစ်သို့ ဝင်ရောက်လိုက်ကာ ပမာဏ ကိုးအဆင့်ရှိ ငလျင်သတင်းကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော သတိပေးချက် ဒေတာများထဲသို့ ဖြည့်စွက်လိုက်ပြီးနောက် သတိပေးချက် ထုတ်လွှင့်မှုကို စတင်လိုက်တော့သည်။

ပထမဦးစွာ တိုကျိုမြို့တစ်ခွင်ရှိ ချိတ်ဆက်ထားသော မိုဘိုင်းလ် တီဗီများ၊ လျှပ်စစ် ဆိုင်းဘုတ်များနှင့် အခြားသော ပြသရေးပစ္စည်းများ အားလုံးကို ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့် အကောင့်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ကိုကုဘွန်းဂျီမြို့တွင် ပမာဏ ကိုးအဆင့်ရှိ ငလျင်ကြီးတစ်ခု လှုပ်ခတ်တော့မည့် သတင်းကို ထုတ်လွှင့်လိုက်တော့သည်။

ဂျပန်စံတော်ချိန် ည ၁၁ နာရီကျော်ပြီ ဖြစ်သည်။ တိုကျိုမြို့၏ အဓိက စီးပွားရေးဇုန်များတွင် ညဈေး၌ လာရောက်အပန်းဖြေနေကြသော ပြည်သူလူထုမှာ စည်ကားမြဲ စည်ကားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ရှိဘူယာ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး လမ်းမကြီးပေါ်ရှိ နောက်ဆုံးထွက် ရုပ်ရှင်နမူနာကို ပြသနေသည့် LED ကြော်ငြာ စခရင်အကြီးကြီးပေါ်တွင် ရုတ်တရက် တောက်ပသော အနီရောင် ငလျင်သတိပေးချက် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ငလျင်ပမာဏ၊ တည်နေရာနှင့် ဗဟိုချက်အနက်တို့ကို ပြသလာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် လော်စပီကာများမှတစ်ဆင့် ဂျပန်ဘာသာစကားဖြင့် မကြာမီ ကျရောက်တော့မည့် ဘေးအန္တရာယ် သတင်းအချက်အလက်များကို ထုတ်လွှင့်လာခဲ့တော့သည်။

‘ငလျင်သတင်း ကြိုတင်ခန့်မှန်းချက် - တိုကျိုမြို့ ကိုကုဘွန်းဂျီတွင် ပမာဏ ကိုးအဆင့်ရှိ ငလျင်တစ်ခု လှုပ်ခတ်ရန် မျှော်လင့်ရသည်။ အနီးနားရှိ ပြည်သူများအနေဖြင့် အရေးပေါ် ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းရန် ပြင်ဆင်ကြပါရန်’

ရှိီဘူယာ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး လမ်းမကြီးပေါ်တွင် မူလက စည်ကားဆူညံနေသော ညဈေးတန်းကြီးမှာ ရုတ်ချည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ ပြည်သူများသည် ပမာဏ ကိုးအဆင့်ရှိ ငလျင်ခန့်မှန်းချက်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် လူတိုင်းလိုလိုပင် ရူးသွပ်မတတ် စတင် အော်ဟစ်ကြတော့သည်။

ဂျပန်နိုင်ငံသားများအတွက် ပမာဏ ကိုးအဆင့်ရှိ ငလျင်တစ်ခု၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်းကို အထူးတလည် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တိုကျိုမြို့အတွင်းရှိ ကိုကုဘွန်းဂျီမြို့နှင့် နီးစပ်သော ဒေသအားလုံးတွင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများ စတင် ဖြစ်ပွားခဲ့တော့သည်။

ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့၏ စနစ်အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသော ရှီလဲ့သည် ကိုဘာယာရှီ ဟီတိုမီက အချက်အလက်များကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရှီလဲ့သည် သူ ထိန်းချုပ်ထားသော စနစ်များကို တိတ်တဆိတ် ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ခြေရာလက်ရာ အားလုံးကို အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့ကိုယ်တိုင်က သတိပေးချက် လုပ်ငန်းများကို စတင်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ရှီလဲ့အနေဖြင့် ပိုမို ရှုပ်ထွေးမှုများ မဖြစ်ပေါ်စေလိုတော့ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန နိုင်ငံတကာ ထောက်လှမ်းရေးဗျူရိုမှ ပညာရှင်များက ကွန်ရက်အတွင်းရှိ မူမမှန်မှုများကို ခြေရာခံမိသွားလျှင် သူ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ အားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားနိုင်ခြေ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကိုဘာယာရှီ ဟီတိုမီသည် အမြင့်ဆုံးအဆင့် အကောင့်ကို အသုံးပြု၍ အမျိုးမျိုးသော ရုပ်မြင်သံကြားလိုင်းများကို ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ တီဗီလိုင်း အားလုံး၏ အစီအစဉ်များ အောက်ခြေတွင် ပမာဏ ကိုးအဆင့်ရှိ ငလျင်သတင်းကို စာတန်းထိုးအဖြစ် ပေးလိုက်တော့သည်။

အမျိုးမျိုးသော တီဗီလိုင်းများ၏ အစီအစဉ်များအောက်တွင် ပမာဏ ကိုးအဆင့်ရှိ ငလျင်သတင်း စာတန်းထိုး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ အိမ်တွင် တီဗီကြည့်နေကြသော ဂျပန်လူမျိုး အများအပြားမှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ် သွားကြတော့သည်။

နောက်တစ်ခိုက်တွင်မူ တိုကျိုမြို့ပြဒေသတစ်ခုလုံး၌ လေကြောင်းရန် အချက်ပေးဥဩသံများ ဟိန်းထွက်လာခဲ့တော့သည်။

အိပ်ပျော်နေကြပြီ ဖြစ်သော ဂျပန်လူမျိုးများသည် လေကြောင်းရန် အချက်ပေးဥဩသံများကြောင့် နိုးလာကြသည်။ လေကြောင်းရန် အချက်ပေးဥဩသံများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သည့် ဂျပန်လူမျိုးများသည် ၎င်းက ပမာဏ ခုနစ် သို့မဟုတ် ထိုထက်မြင့်မားသော အင်အားပြင်း ငလျင်ကြီးတစ်ခုအတွက် သတိပေးချက် ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်ကြသည်။

တိုကျိုမြို့တော် ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့တွင် ငလျင်သတိပေးချက် သတင်းသုံးမျိုးစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်လွှင့်လိုက်ခြင်းကြောင့် တိုကျိုမြို့ပြဒေသတစ်ခုလုံးသည် အမှောင်ထုနှင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများအောက်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ပြည်သူလူထုသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဘေးလွတ်ရာသို့ ထွက်ပြေးကြသည်။

နေရာအနှံ့အပြားတွင် အချိန်မရွေး ပဋိပက္ခမျိုးစုံနှင့် အကြမ်းဖက်မှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

စည်းကမ်းနှင့် အမိန့်အာဏာကို ထိန်းသိမ်းရမည့် တိုကျိုမြို့တော် ရဲတပ်ဖွဲ့မှာမူ အလုပ်ဆင်းချိန် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ရဲအရာရှိ အများစုသည် ပမာဏ ကိုးအဆင့်ရှိ ငလျင်သတင်းကို ကြားသိရသောအခါ ရဲတပ်ဖွဲ့မှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ဘေးလွတ်ရာသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားကြတော့သည်။

တိုကျိုမြို့တော် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖြစ်သူ ဖူဂျီဝါရာ ရှင်တာရို သည် သူ၏ နေအိမ် ဝင်းအတွင်း၌ မတ်တတ်ရပ်နေရင်း မျက်နှာတစ်ခုလုံး အလွန်အမင်း တင်းမာနေခဲ့သည်။ တိုကျိုမြို့ ကိုကုဘွန်းဂျီတွင် ပမာဏ ကိုးအဆင့်ရှိ ငလျင်တစ်ခုက မည်သို့လုပ်၍ လှုပ်ခတ်နိုင်မည်နည်း။

သို့သော်လည်း ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့၏ ညွှန်ကြားရေးမှူး အီတို နတ်စုကီ ကိုယ်တိုင် ဖုန်းဆက်လာသောအခါ ဖူဂျီဝါရာ ရှင်တာရိုအနေဖြင့် မယုံဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူသည် သူ၏ အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်ကာ တိုကျိုမြို့တော် ရဲတပ်ဖွဲ့ထံသို့ ရဲတပ်ဖွဲ့ပိုင် ဟယ်လီကော်ပတာတစ်စီး စေလွှတ်၍ သူ၏ မိသားစုကို အမြန်ဆုံး လာရောက်ခေါ်ဆောင်ကာ ဘေးကင်းရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးရန် ချက်ချင်း ညွှန်ကြားလိုက်တော့သည်။

ဖူဂျီဝါရာ ရှင်တာရိုသည် တိုကျိုမြို့တော် ရဲတပ်ဖွဲ့ချုပ် ထံသို့ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။ “နိုဒါ... မင်း တတ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းအားလုံးကို သုံးပြီး စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းပါ၊ ပြီးတော့ ပြည်သူတွေကို ဘေးကင်းရာကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ရွှေ့ပြောင်းပေးဖို့ ငါ အမိန့်ပေးတယ်”

တိုကျိုမြို့တော် ရဲတပ်ဖွဲ့မှာမူ စိတ်ထဲတွင် အတော်လေး နာကျည်းခါးသီးနေခဲ့သည်။ သူက ဘာကြောင့် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းဖို့နဲ့ ပြည်သူတွေကို ဘေးလွတ်ရာ ရွှေ့ပြောင်းပေးဖို့ နေခဲ့ရမှာလဲ။ ဒါက ပမာဏ ကိုးအဆင့်ရှိတဲ့ ငလျင်ကြီးလေ။

တစ်ချက်မှားတာနဲ့ အသက်ပျောက်သွားနိုင်သည့် ကိစ္စ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ယခုအချိန်တွင် ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်သလို၊ ငြင်းပယ်ရန်လည်း မဝံ့ရဲချေ။ မဟုတ်ပါက သူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့လျှင်ပင် ငလျင်လှုပ်ပြီးနောက် စာရင်းရှင်းကြသည့်အခါ သူ့ကို စောင့်ကြိုနေမည်မှာ အဆုံးမရှိသော ထောင်ဒဏ်များသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖူဂျီဝါရာ... စိတ်ချပါခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော် ပြည်သူတွေကို ဘေးလွတ်ရာ ရွှေ့ပြောင်းပေးဖို့နဲ့ သူတို့ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို အစွမ်းကုန် ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်” လေးနက်စွာဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

ကျေနပ်လောက်သော အဖြေကို ရရှိပြီးနောက် ဖူဂျီဝါရာ ရှင်တာရိုသည် ဖုန်းကို ချလိုက်သည်။

နိုဒါသည် ရဲတပ်ဖွဲ့အတွင်းမှ ရဲတပ်ဖွဲ့ပိုင် ဟယ်လီကော်ပတာတစ်စီးကို သူ့အား လာရောက်ခေါ်ဆောင်ရန် ချက်ချင်း ဖုန်းဆက်လိုက်ပြီး လေဟုန်ထဲမှနေ၍ ကွပ်ကဲခြင်းက အခြေအနေကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ကို ပေးလိုက်တော့သည်။

ငလျင်၏ ဗဟိုချက်မ ဖြစ်သောကြောင့် ကိုကုဘွန်းဂျီမြို့၏ အခြေအနေမှာ အဆိုးရွားဆုံး အကျပ်အတည်းသို့ ဆိုက်ရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကိုကုဘွန်းဂျီမြို့တွင် ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး အာဏာရှိသော ပြည်သူများသည် ပစ္စည်းအနည်းငယ်ကိုသာ ယူဆောင်ကာ ၎င်းတို့၏ ကားများကို မောင်းနှင်၍ အခြားခရိုင်များနှင့် မြို့များသို့ အပြေးအလွှား ထွက်ပြေး တိမ်းရှောင်ကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ပြည်သူများသည် ထွက်ပြေးရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ကြောင်း သိသဖြင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲ ဆန္ဒပြနေကြသည်။

ဆံပင်အရောင် စုံလင်စွာ ဆိုးထားသော လူငယ်အချို့သည် ဘေ့စ်ဘောတုတ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ စီးပွားရေး လမ်းမကြီးပေါ်ရှိ ဆိုင်ခန်းများကို လိုက်လံ ရိုက်နှက် ဖျက်ဆီးကြပြီး ၎င်းတို့ ဖျက်ဆီးပြီးသား ဆိုင်များကိုပင် မီးရှို့ဖျက်ဆီးလိုက်ကြသေးသည်။

ရာဇဝတ်ကောင်အချို့သည် ရတနာဆိုင်များနှင့် ရွှေဆိုင်များကဲ့သို့သော တန်ဖိုးကြီး ပစ္စည်းအရောင်းဆိုင်များကို ပစ်မှတ်ထားကြသည်။ ထိုရာဇဝတ်ကောင်များသည် တန်ဖိုးကြီး ပစ္စည်းအရောင်းဆိုင်များကို အကြမ်းဖက် ရိုက်ခွဲ ဝင်ရောက်ကာ တန်ဖိုးရှိသော ကုန်ပစ္စည်းများကို လုယက် ယူဆောင်ကြတော့သည်။

ကိုကုဘွန်းဂျီမြို့ရှိ ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီး အနည်းငယ်တွင် ပြည်သူများ စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်။ ကိုကုဘွန်းဂျီမြို့မှ ထွက်ပြေးရန် မတတ်နိုင်ကြသော ဤလူများသည် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးများတွင် စုဝေးရင်း နတ်ကောင်းနတ်မြတ်များ၏ ကယ်တင်မှုကို တောင်းခံကာ နောက်ဆုံး ရှင်သန်ခွင့် မျှော်လင့်ချက်လေးကို ကိုင်စွဲထားကြသည်။

သို့သော်လည်း ဂျပန်နိုင်ငံသည် လူဦးရေ အလွန်အမင်း သိပ်သည်းသော နိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် အတော်အတန် ဘေးကင်းမည့် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီး အနည်းငယ်မှာ လူများဖြင့် လျှံထွက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်မှ ရောက်ရှိလာကြသော ပြည်သူများသည် ၎င်းတို့၏ သေးငယ်လှသော ရှင်သန်ခွင့် မျှော်လင့်ချက်လေးမှာ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ မည်သို့လျှင် ကျေနပ်နိုင်ပါမည်နည်း။

ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးများ၏ အနားသတ်များတွင် နောက်ကျပြီး ရောက်လာသော ပြည်သူများ ပိုမို စုဝေးလာကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့၏ အရေအတွက်မှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းသော ရုန်းရင်းဆတ်ခတ်မှုကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တော့သည်။

နောက်ကျပြီး ရောက်လာသော ပြည်သူများသည် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီး၏ ဗဟိုချက်မသို့ အတင်းအကျပ် တိုးဝင်ရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။ သို့သော်လည်း ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီး၏ ဗဟိုချက်မမှာ သေတ္တာထဲက ငါးသေတ္တာဘူးလို လူများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့အတွက် နေရာ လုံးဝမရှိတော့ချေ။

ထို့ကြောင့် ပြင်ပမှ လူများသည် အတွင်းပိုင်းရှိ လူများကို အပြင်ဘက်သို့ အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အော်ဟစ်ငိုယိုသံများ၊ ဆဲဆိုသံများ၊ အော်ဟစ်သံများ၊ တောင်းပန်တိုးလျှိုးသံများနှင့် ကျိန်ဆဲသံမျိုးစုံတို့သည် ရောပြွမ်းသွားကာ နားမခံနိုင်စရာ ဆူညံသံကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လူသားတို့၏ သဘာဝ စရိုက်ဆိုးများသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အတိုင်းသား ပေါ်လွင်နေခဲ့တော့သည်။

တိုကျိုမြို့တော် အစိုးရ၏ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန နိုင်ငံတကာ ထောက်လှမ်းရေးဗျူရိုသည်လည်း ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့ထံမှ ငလျင်သတင်းကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ဤသတင်း ရောက်ရှိလာသောအခါ နိုင်ငံတကာ ထောက်လှမ်းရေးဗျူရိုတစ်ခုလုံးသည် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် မဖြစ်ခဲ့သော်လည်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးဌာနမှ ကူရိုင်း နိီဘာကု၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အပြောင်းအလဲအချို့ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းကို တရုတ်နိုင်ငံမှ ဟက်ကာများ ခိုးဝင်မှု ဖြစ်စဉ်နှင့် ချိတ်ဆက်တွေးတောမိလိုက်သည်။ သူသည် ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးဌာနအတွင်း ချက်ချင်းပင် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ “အားလုံးပဲ... ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့ဆီကို အမြန်ဆုံး သွားကြပါ၊ သူတို့ရဲ့ ဒေတာအားလုံးကို စစ်ဆေးပြီး ဟက်ကာ ခိုးဝင်ထားတဲ့ ခြေရာလက်ရာတွေ ရှိမရှိ သေချာ ရှာဖွေကြ”

ပြောရလျှင်မူ ကုရိုင်း နိီဘာကုသည် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်လွန်းလှသည်။

အများစုသော လူများသည် အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် ဤမျှလောက်အထိ တည်ငြိမ်နိုင်မည် လုံးဝမဟုတ်ပေ။

နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန နိုင်ငံတကာ ထောက်လှမ်းရေးဗျူရို ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးဌာန၏ တရားဝင် အဖွဲ့ဆယ့်နှစ်ဖွဲ့စလုံးကို ပြန်လည် ခေါ်ယူလိုက်ပြီး ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့ဆီသို့ အတူတကွ အပြေးအလွှား သွားရောက်ခဲ့ကြတော့သည်။

ရှီလဲ့သည် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန နိုင်ငံတကာ ထောက်လှမ်းရေးဗျူရို၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အစဉ်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန နိုင်ငံတကာ ထောက်လှမ်းရေးဗျူရိုထံမှ အလုံးအရင်းရှိလှသော ဒေတာစီးကြောင်းကြီးက ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့ဆီသို့ ဦးတည်လာသည်ကို တွေ့ရှိရသောအခါ ရှီလဲ့သည် စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ ‘ကံကောင်းလို့ ငါ ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့ထဲက မှတ်တမ်းအားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီး ထိန်းချုပ်ထားတဲ့နောက်ဖေးပေါက် တွေ အကုန်လုံးကို လွှတ်ပေးလိုက်လို့ တော်သေးတယ်’

နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန နိုင်ငံတကာ ထောက်လှမ်းရေးဗျူရိုမှ လုံခြုံရေးပညာရှင်များသည် ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့၏ စနစ်ကို အလောတကြီး စစ်ဆေးလိုက်ကြသည်။ ကုရိုင်း နိီဘာကူသည် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ဤသာမန် လုံခြုံရေးပညာရှင်များသည် သေဘေးကို မည်သို့လျှင် မကြောက်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

ပမာဏ ကိုးအဆင့်ရှိ ငလျင်ဘေးအန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ပိုမို စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ လုံခြုံရေးပညာရှင် အဖွဲ့ဆယ့်နှစ်ဖွဲ့စလုံးသည် ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့၏ စနစ်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဟက်ကာ ခိုးဝင်ထားသည့် မည်သည့်ခြေရာလက်ရာကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြချေ။ ၎င်းတို့သည် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန နိုင်ငံတကာ ထောက်လှမ်းရေးဗျူရိုသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ဆုတ်ခွာခဲ့ကြတော့သည်။

နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန နိုင်ငံတကာ ထောက်လှမ်းရေးဗျူရို အတွင်း၌ ပထမအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သူ အိုဒါ ရှိီးရှန် သည် အဖွဲ့ဆယ့်နှစ်ဖွဲ့လုံးတွင် ရာထူးအမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။ အိုဒါ ရှိီးရှန်သည် ကုရိုင်း နိီဘာကူထံသို့ အခြေအနေကို တင်ပြလိုက်သည်။ “ဝန်ကြီး ကူရိုင်း... ကျွန်တော်တို့ ငလျင်ကြိုတင်ခန့်မှန်းရေးအဖွဲ့ထဲမှာ ဟက်ကာ ခိုးဝင်ထားတဲ့ ဘယ်လို ခြေရာလက်ရာမျိုးကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး”

ကုရိုင်း နိီဘာကူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ငါ အတွေးလွန်သွားတာလား...”

အိုဒါ ရှိီးရှန်သည် သတ္တိမွေးကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ “ဝန်ကြီး ကုရိုင်း... အခြားဌာနတွေက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကတော့ စပြီး ဆုတ်ခွာနေကြပါပြီ... ကျွန်တော်တို့ရော...”