အခန်း (၂၁၇-၂၁၈)

အခန်း (၂၁၇)

မဟာဆရာသခင် အညံ့ခံခြင်း

"ဘာ... မင်းက ငါတို့ကို သေခြင်းတရားနဲ့ အပြစ်တွေ ပြန်လည်ပေးဆပ်စေချင်တာလား"

"ဆရာကြီးချန်၊ ခင်ဗျား ရူးသွားပြီလား"

ဤ နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ ရှိသော လုပ်ကြံသူများအားလုံး လန့်ဖျပ်သွားခဲ့ပြီးနောက် ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။

လုပ်ကြံသူများဟူသည် သဘာဝအားဖြင့် သွေးအေးရက်စက်သူများဖြစ်ကြရာ ချူရွှမ် ၏ သဘောထားက ဤလုပ်ကြံသူများကို အထင်လွဲမှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေခဲ့သည်။

အဋ္ဌမမင်းသားသည် သူတို့ကို အသုံးချခဲ့ပြီး ယခုအခါ နှုတ်ပိတ်ရန်အတွက် ရှင်းလင်းပစ်ချင်နေသည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်သွားခဲ့ကြသည်။ ဤလုပ်ကြံသူများသည် သဘာဝကျစွာပင် အသေခံရန် ထိုင်စောင့်နေကြမည် မဟုတ်ချေ။

ချူရွှမ် ၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ကြံသူအချို့သည် အဓိကခန်းမဆောင်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရုတ်တရက် အပြေးအလွှား ထွက်ပြေးသွားကြရာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် မရေမတွက်နိုင်သော အရိပ်အယောင်များအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် လုပ်ကြံသူတစ်ဦး တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး အချိန်မှာပင်...

သတ်စမ်း!

ရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဤလုပ်ကြံသူ၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏လည်ပင်းကို ဖွဖွလေး ပိုင်းဖြတ်သွားခဲ့သည်။

လုပ်ကြံသူသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် သူ၏ဦးခေါင်း လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်နေသည့် ဟန်ပန်အတိုင်း ရှိနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။

‘ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ’

‘ဆရာကြီးချန် က တကယ်ပဲ ရူးသွပ်နေပြီပဲ!’

တော်ဝင်စံအိမ်တော် အတွင်းရှိ အခြားသော နတ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။

သို့သော် ပိုမိုများပြားသော လုပ်ကြံသူများမှာမူ ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်းထွက်သွားကြပြီး "အဋ္ဌမမင်းသားက ငါတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် မပေးမှတော့၊ ငါတို့လည်း သူ့ကို အသေအလဲ ပြန်တိုက်ခိုက်ရမှာပေါ့" ဟု စူးရှစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

"အရိပ်လက်ဝါး!"

"နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားချက်!"

"မြွေနှစ်ကောင် လေဆင်နှာမောင်း..."

အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ဤလုပ်ကြံသူများသည် ၎င်းတို့၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော တိုက်ကွက်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။ နတ်အဆင့် လုပ်ကြံသူ ဆယ်ဦးကျော်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်သောအခါ အဓိကခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

လေထုသည် ရေလှိုင်းများအလား တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

ဆယ်ခုထက်မကသော သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများသည် ချူရွှမ် ၏ အရေးပါသော သေကွင်းသေကွက် နေရာများကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

"ပြီးသွားပြီ၊ ဆရာကြီးချန် တော့ လုံးဝ သေသွားပြီပဲ!"

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းတို့သည် နတ်အဆင့် လုပ်ကြံသူ ဆယ်ဦးကျော်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့အထဲတွင် နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ ရှိသော ရွှေတံဆိပ် လုပ်ကြံသူ အချို့ပင် ပါဝင်ပေသည်။

အကယ်၍ ဤလူများသာ အင်အားချင်း ပူးပေါင်းလိုက်ပါက၊ မဟာဆရာသခင် တစ်ဦးကိုပင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဖြစ်ရာ၊ နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ မျှသာရှိသော ချန်ရှီချီ ဆိုလျှင် ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

လုပ်ကြံသူတစ်ဦး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေပြီ ဖြစ်ကာ "မင်း... မင်းက ငါတို့ကို နှုတ်ပိတ်ဖို့ သတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"မှန်တာပေါ့... ငါ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ လုံလောက်တယ်!"

ချူရွှမ် ကို လွှမ်းခြုံထားသော သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများသည် ရုတ်တရက် အားလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ချူရွှမ် သည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ ပိုမိုကြမ်းကြုတ်ပြီး ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် သူ၏လက်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သွေးရောင်ဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ၏ နိုင်ငံတော်စောင့် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ထဲမှ သွေးနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်၊ သွေးနတ်ဘုရားလက်ညှိုး ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ချူရွှမ် က လေထုကို ဖြတ်၍ သူ၏လက်ညှိုးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ လုပ်ကြံသူတစ်ဦး၏ နဖူးမှာ ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရကာ အနီနှင့် အဖြူရောင် အရာများ နေရာအနှံ့ ပက်ဖြန်းသွားခဲ့သည်။

အခြားသော လုပ်ကြံသူများမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားကြပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကာ၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေကြသည်။

သိထားရမည်မှာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးသည် ချူရွှမ် ၏ အရေးပါသော သေကွင်းသေကွက်များကို ထိမှန်ခဲ့သော်လည်း ချူရွှမ် မှာမူ မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုမျှမက သူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ သူတို့၏ ရွှေတံဆိပ် လုပ်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦးကိုပင် သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သေးသည်။

ထို့နောက် ဒုတိယမြောက်၊ တတိယမြောက်!

ချူရွှမ် သည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့သော လုပ်ကြံသူ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ချန်လှပ်မထားခဲ့ချေ။ အသက်ရှူကြိမ် ဆယ်ကြိမ်ကျော်မျှ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ဤလုပ်ကြံသူများအားလုံးသည် သွေးနတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ၏ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော လုပ်ကြံသူမှာ လိပ်ပြာလွင့်မတတ် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။

သူသည် ချူရွှမ် ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဝုန်းခနဲ ဒူးထောက်ကျသွားကာ "ဆရာကြီးချန်... ကျွန်တော့်ကို သနားပါ၊ အသက်ချမ်းသာပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့က အဋ္ဌမမင်းသားအပေါ် လုံးဝ သစ္စာရှိပါတယ်။ ဘယ်တော့မှ သစ္စာဖောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဋ္ဌမမင်းသားရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဘယ်တော့မှ ဖွင့်ဟမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ကျိန်ဆိုပါတယ်" ဟု အသနားခံ တောင်းပန်တော့သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်... အဋ္ဌမမင်းသားက သူဌေးကြီးလျို မိသားစု အမြစ်ဖြတ်သတ်ဖြတ်ခံရတဲ့ အမှုကိစ္စက အလွန် အရေးကြီးတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ မင်းက သစ္စာရှိရင်တောင်မှ သေကိုသေရမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းက စတုတ္ထမင်းသား ဒါမှမဟုတ် တရားစီရင်ရေးဌာနကို သတင်းသွားပေးခဲ့ရင် အဋ္ဌမမင်းသားရဲ့ စံအိမ်တော်အတွက် ဘေးဒုက္ခ ဆိုက်ရောက်လာလိမ့်မယ်!"

"ပြီးတော့ မင်းတစ်ယောက်တည်း သေရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ တော်ဝင်စံအိမ်တော် တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ လူတိုင်း သေရမယ်။ အကယ်၍ မင်း တစ်ယောက်ယောက်ကို အပြစ်တင်ချင်ရင် မကောင်းမှုဒုစရိုက်ကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီး မှားယွင်းတဲ့လူနောက်ကို လိုက်ခဲ့တဲ့ မင်းကိုယ်မင်းပဲ အပြစ်တင်လိုက်တော့။ အခု... သေလိုက်တော့!"

ဘုန်း!

လုပ်ကြံသူအား အသနားခံရန် အခွင့်အရေးပင် မပေးတော့ဘဲ၊ ချူရွှမ် သည် ထိုလုပ်ကြံသူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် တစ်ဖက်လူကို မသတ်ခဲ့ဘဲ သတိလစ်မေ့မြောသွားအောင်သာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချူရွှမ် ၏ အကြည့်များသည် တော်ဝင်စံအိမ်တော် အတွင်းရှိ အခြားသော နတ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤသိုင်းပညာရှင်များအားလုံးသည် အဋ္ဌမမင်းသားက ပျိုးထောင်ထားခဲ့သော လုပ်ကြံသူများ ဖြစ်ကြရာ သဘာဝကျစွာပင် သူတို့သည် အပြစ်ကင်းစင်သော လူကောင်းများ မဟုတ်ကြချေ။ ထို့အပြင် ချူရွှမ် ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ဤလုပ်ကြံသူများအားလုံး ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားသွားခဲ့ကြသည်။

"အဋ္ဌမမင်းသားက ငါတို့ကို နှုတ်ပိတ်ဖို့ သတ်ချင်နေတာပဲ! ဆရာကြီးချန် က ငါတို့ကို ပိုပြီးတောင် သတ်ချင်နေသေးတယ်... ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

"တခြား ဘာလုပ်နိုင်ဦးမှာလဲ။ အဋ္ဌမမင်းသားအတွက် တိုက်ခိုက်ပေးတာက တစ်ပိုင်း၊ အဋ္ဌမမင်းသားက ငါတို့ကို စွန့်ပစ်တာက တစ်ပိုင်းပဲ။ သေရမှာကို မကြောက်တဲ့သူတွေ ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့ကြ! သွေးထွက်သံယိုဖြစ်မယ့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖောက်ထွက်ကြစို့!"

အရှုံးမပေးလိုသော လုပ်ကြံသူအချို့၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း ရူးသွပ်လာခဲ့ကြသည်။ လုပ်ကြံသူများ လုံးဝဥဿုံ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံလိုက်ရခြင်းက သူတို့အား အသနားခံရန် မျှော်လင့်ချက်ကိုလည်း လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့သည်။ ဤလုပ်ကြံသူများအတွက် ကျန်ရှိနေသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန်သာ ဖြစ်တော့သည်။

နတ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ရာနှင့်ချီ၍ ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုအလား ချူရွှမ် အား ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

အချို့မှာမူ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အဓိကခန်းမဆောင်အတွင်းမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ချူရွှမ် သည် အနည်းငယ် ပျာယာခတ်နေပုံရပြီး၊ အပြစ်ဒုစရိုက် နည်းပါးသော လုပ်ကြံသူ အနည်းငယ်ကိုသာ တမင်တကာ ချန်လှပ်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရုံနှင့် သတိလစ်မေ့မြောရုံသာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သို့သော် လုပ်ကြံသူ အများစုမှာမူ ချူရွှမ် ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ကြရသည်။

ခဏအကြာတွင်။

အဓိကခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခုလုံးသည် သွေးချောင်းစီးနေပြီဖြစ်ပြီး နေရာအနှံ့အပြားတွင် အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေခဲ့သည်။

ပိုင်ရော့ရှီ နှင့် သူမ၏ အဖေတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူရော်နေခဲ့သည်။ ဤသည်ကား သူတို့ တစ်သက်တာအတွင်း တွေ့မြင်ဖူးသမျှ အကြမ်းကြုတ်ဆုံးနှင့် သွေးထွက်သံယိုအဖြစ်ဆုံး မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချူရွှမ် သည် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲ၌ လူသတ်ဝါသနာပါသော မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ပါးနှင့် တူနေတော့သည်။

ချူရွှမ် ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ပိုင်ရော့ရှီ သည် မသိစိတ်အရ သူမ၏ အဖေကို တွဲ၍ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

ချူရွှမ် သည်လည်း မည်သည့် ရှင်းပြချက်ကိုမျှ မပေးခဲ့ချေ။ သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လူအားလုံးမှာ အပြစ်ရှိသူများ ဖြစ်သည်ဟု သူ အလွယ်တကူ ပြောပြနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် အေးစက်စွာဖြင့် လက်ကိုမြှောက်ကာ ရှောင်ပိုင် ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

သွေးမြွေငွေနဂါး ပေါ်ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ပိုင်ရော့ရှီ နှင့် သူမ၏ အဖေတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုမှသည် နက်ရှိုင်းသော တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး "အဲဒါက... မိစ္ဆာတစ်ကောင်လား" ဟု ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

ဤမဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင် သည် အမှန်တကယ်ပင် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်လား။

ထို့နောက် ထို 'မိစ္ဆာ' ၏ ဝါးမြိုမှုအောက်တွင် အဓိကခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ အဋ္ဌမမင်းသား ၏ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုမှ ရရှိလာသော အကျိုးအမြတ်အားလုံး၊ ရွှေနှင့် ငွေ တန်ချိန်သန်းပေါင်းများစွာမှာ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဆန်းကြယ်လှသည့် မြင်ကွင်းက ပိုင်ရော့ရှီ နှင့် သူမ၏ အဖေတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ် ကမူ သူတို့ကို တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မပေးခဲ့ချေ။

ဤအရာအားလုံးကို ပြီးစီးပြီးနောက်၊ သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်များသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်း ဥက္ကဋ္ဌ၊ နာမည်ကျော် ဝတ်စုံဖြူ ဓားဂိုဏ်း မှ ပိုင်လုံယွီ ထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး "ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ အလွန် ပြင်းထန်တဲ့ မိစ္ဆာချီ တွေ ရှိနေတယ်။ ဒီ မိစ္ဆာချီ တွေကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ နည်းလမ်းနှစ်ခု ရှိတယ်... ပထမတစ်ခုက ခင်ဗျားရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ မိစ္ဆာချီ ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ပဲ!"

"ဒုတိယတစ်ခုကတော့ မီးစွမ်းအင်ပုလဲ နဲ့ သန့်စင်သောမီးလျှံကျင့်စဉ် ကို အသုံးပြုပြီး သန့်စင်ပစ်ဖို့ပဲ!"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းနှစ်ခုစလုံးက ရောဂါလက္ခဏာကိုပဲ ကုသပေးနိုင်တာ၊ ဇာစ်မြစ်ကို ကုသပေးနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့... ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ မိစ္ဆာချီ တွေကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူပေးနိုင်တဲ့ တတိယမြောက် နည်းလမ်းတစ်ခု ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ကြိုတင်သတ်မှတ်ချက် တစ်ခုတော့ ရှိတယ်"

ချူရွှမ် က ပြောလိုက်သည်။

ပိုင်လုံယွီ က "ဘာ ကြိုတင်သတ်မှတ်ချက်လဲ" ဟု ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်အပေါ် သစ္စာခံပြီး အညံ့ခံရမယ်!"

ချူရွှမ် က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အဆုံးသတ်တွင် မိစ္ဆာချီ များကို လုံးဝဥဿုံ ဖယ်ရှားပစ်ရန်အတွက် သူသည် နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ် ကို အသုံးပြုရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက ကွပ်မျက်သူ တစ်ဦးဟူသော သူ၏ အမှတ်သရုပ်မှာ ဆက်လက် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

ထို့ကြောင့် ကျွင်းဟောက်ချိုး နှင့် ရှန်ဟိုင်ဂိတ် ရှိ ထိုတပ်မှူးများကဲ့သို့ပင်၊ ဤ ပိုင်လုံယွီ သည်လည်း လုံးဝဥဿုံ သစ္စာခံ အညံ့ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပိုင်လုံယွီ ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ချူရွှမ် ကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများကို ကြည့်လိုက်ကာ... ရုတ်တရက် ပိုင်လုံယွီ က "မေးပါရစေ... အရှင်သခင်က တကယ်ပဲ မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစု ကလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ငါ မဟုတ်ဘူး"

ချူရွှမ် က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ရှင် ဟုတ်တယ်။" သို့သော် ပိုင်ရော့ရှီ ကမူ လွန်စွာ ခေါင်းမာနေခဲ့ပြီး "ပြီးတော့ သူက ပျံသန်းနိုင်ရုံတင်မကဘူး၊ မီတာတစ်ထောင် အမြင့်အထိ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ မြို့တော်ကနေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာတဲ့ တော်ဝင်စံအိမ်တော် ကို နာရီဝက်လေးအတွင်းမှာတင် ရောက်လာနိုင်တာ!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဘာ... မီတာတစ်ထောင် အမြင့်မှာ ပျံဝဲနိုင်တာလား"

မဟာဆရာသခင် ပိုင်လုံယွီ ပင်လျှင် ဤစကားများကြောင့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း လင်းလက်သွားကာ "အကယ်၍ ဒါသာ အမှန်ဆိုရင်၊ ကျွန်တော် ပိုင်လုံယွီ... သစ္စာခံဖို့ အသင့်ပါပဲ!" ဟု ဆိုလိုက်တော့သည်။

အခန်း (၂၁၈)

အိမ်မှာ အိပ်နေရင်း ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဒုက္ခအိုးကြီး ကျလာခြင်း

"အဖေ... ဘာလို့ အညံ့ခံလိုက်ရတာလဲ"

ပိုင်ရော့ရှီ သည် အံ့ဩမှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။

သိထားရမည်မှာ အညံ့ခံခြင်းနှင့် ခိုလှုံခြင်းသည် မတူညီသော ကိစ္စနှစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်း က ချူရွှမ် ထံ ခိုလှုံခြင်းသည် အလွန်ဆုံး လက်အောက်ငယ်သားများမျှသာ ဖြစ်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ အညံ့ခံခြင်းမှာမူ အခြေခံအားဖြင့် အစေခံကျွန်တစ်ဦး ဖြစ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏ အဖေသည် အမြဲတစေ မာနကြီးပြီး ငယ်စဉ်က လက်ရှိ ဧကရာဇ်ကိုပင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ရဲတင်းခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် တိုက်ရိုက် အညံ့ခံရန် ရွေးချယ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု ပိုင်ရော့ရှီ မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ချေ။

ပိုင်လုံယွီ သည်လည်း ဤကိစ္စအတွက် အလွန်အမင်း ခါးသီးနာကျင်စွာ ခံစားနေရပေသည်။

‘ချစ်လှစွာသော သမီးလေး... မင်းရဲ့ အဖေက မိမိဆန္ဒအလျောက် အညံ့ခံခဲ့တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။’

သို့သော် သူ့မှာ အညံ့ခံရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ ရှိမနေခဲ့ချေ!

‘မီတာတစ်ထောင်အမြင့် ကောင်းကင်မှာ ပျံဝဲနိုင်တယ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ အဲဒါက ပဉ္စမအလွှာနဲ့ အထက်မှာရှိတဲ့ မဟာဆရာသခင် ကျွမ်းကျင်သူတွေသာ လုပ်နိုင်တဲ့ အရာပဲ။’

‘မင်းရဲ့ အဖေဖြစ်တဲ့ ဝတ်စုံဖြူ ဓားဂိုဏ်း က ငါဟာ အသက်နဲ့လဲပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့တာတောင် ဒုတိယအလွှာ မဟာဆရာသခင် အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။ အခုလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားသေးတယ်။ အကယ်လို့ ငါသာ ဒီလူကို တကယ် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိရင် ဘယ်လိုသေသွားမလဲဆိုတာတောင် ငါ သိလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။’

‘ဒါ့အပြင် ငါ ပိုင်လုံယွီ သေသွားရင် ကိစ္စမရှိပေမဲ့... သမီး... မင်းက နုပျိုလန်းဆန်းတဲ့ အရွယ်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။ မင်းက ငါနဲ့အတူ သေလို့ မဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား’

‘ဟူး... သူတစ်ပါးရဲ့ အမိုးအောက်ရောက်နေရင် ခေါင်းငုံ့ရုံကလွဲလို့ ရွေးချယ်စရာမှ မရှိတာပဲ။’

ဒါပေမဲ့!

ပိုင်လုံယွီ သည် သွားကိုကြိတ်ကာ "ငါ မင်းဆီ အညံ့ခံနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့သမီးကို ဘယ်တော့မှ အန္တရာယ် မပြုရဘူး၊ ပြီးတော့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုဆန္ဒနဲ့ ဆန့်ကျင်တဲ့ ဘယ်အရာကိုမဆို ငါတို့ကို အတင်းအကျပ် မခိုင်းစေရဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ။ အကယ်လို့ ငါ မင်းတို့ကို အတင်းအကျပ် ခိုင်းခဲ့ရင် မင်းတို့ဘာသာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်လို့ ရတာပဲ။"

"..." သားအဖနှစ်ဦးစလုံး စကားမဲ့သွားခဲ့ကြသည်။

ချူရွှမ် သည် ယင်ကိုးပါး ကျမ်းစာ ကို တိုက်ရိုက် လှုံ့ဆော်ကာ ဝိညာဉ်စာချုပ် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ မဟာဆရာသခင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအား သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ထိန်းချုပ်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကံကောင်းတာက ဒီ ဝိညာဉ်စာချုပ် ရဲ့ အစွမ်းက ဖန်တီးတဲ့သူရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ဆက်နွှယ်နေတာပဲ။ တစ်ဖက်လူရဲ့ စွမ်းအားက ငါ့ကို မကျော်လွန်နိုင်သရွေ့ သူတို့ ထိန်းချုပ်မှုကင်းလွတ်သွားမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး။"

"ကဲ... အခု မင်းရဲ့ စိတ်အာရုံကို ဖွင့်ပြီး ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စာချုပ် ကို လက်ခံလိုက်စမ်း။"

ဝုန်း။ မတော်တဆမှု တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်စေရန် ယခုတစ်ကြိမ် ချူရွှမ် ဖန်တီးလိုက်သော ဝိညာဉ်စာချုပ် သည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှပေသည်။ ထူထပ်လှသော အလင်းတစ်ခုသည် ပိုင်လုံယွီ ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ထိုးသွင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ပိုင်လုံယွီ သည် ချက်ချင်းပင် နာကျင်စွာ ညည်းတွားလိုက်ပြီး မသိစိတ်အရ ပြန်လည်ခုခံရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ခုခံလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ကြေမွသွားစေလုနီးပါး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးတစ်ခုအလား စွမ်းအားကြီးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

"ဒါက..."

"ဒါက ဝိညာဉ်စာချုပ် ပဲ။ မင်း မခုခံတာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ ပြီးတော့ အခုကစပြီး ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ဖို့ ဆိုတဲ့ အတွေး အနည်းငယ်လေးတောင် မတွေးမိစေနဲ့။ မဟုတ်ရင် ဝိညာဉ်စာချုပ် ပေါက်ကွဲသွားတာနဲ့တပြိုင်နက် မင်းရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာရော ဝိညာဉ်ပါ လုံးဝ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။" ချူရွှမ် က အေးစက်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

ပိုင်လုံယွီ ၏ နဖူးထက်တွင် ချွေးစေးများ အထပ်ထပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ ဆက်လက်၍ မခုခံဝံ့တော့ချေ။ သူ၏ ဝိညာဉ်စာချုပ် ကို ပြီးစီးရန် တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

၎င်းသည် သူ မခုခံဘဲနေသည့်တိုင်အောင် ဤမျှ ကြာမြင့်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ မဟာဆရာသခင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပီသပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပိုင်ရော့ရှီ သည်လည်း စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် "စီနီယာ... အခု ကျွန်မအဖေ အညံ့ခံလိုက်ပြီဆိုတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မိစ္ဆာချီ တွေကကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..." ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အသေးအမွှား ကိစ္စလေးပါ။"

ချူရွှမ် သည် ဂရုမစိုက်ဟန် ပြုံးလိုက်ပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာချီ တစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ဝါးသည် ရေဝဲကြီးတစ်ခုအလား ပိုင်လုံယွီ ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ဖိကပ်ကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။

သူ့အား သေချင်စိတ်ပေါက်လာသည်အထိ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းနေခဲ့သော မိစ္ဆာချီ များကို ချူရွှမ် က ဝေလငါးတစ်ကောင် ရေကို မျိုချနေသည့်အလား မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စုပ်ယူသွားသည်ကို ပိုင်လုံယွီ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက စုပ်ယူနေတာ မဟုတ်ဘူး။ သန့်စင်နေတာပဲ!

"မင်း... မင်း... မင်းက တကယ်တော့..." အကယ်၍ ယခုအချိန်အထိ ချူရွှမ် ၏ အမှတ်သရုပ်အမှန်ကို ပိုင်လုံယွီ နားမလည်နိုင်သေးပါက၊ သူ မဟာဆရာသခင် အဖြစ် နေလာခဲ့ရသော အချိန်များသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ချူရွှမ် က ရှင်းပြမနေဘဲ အေးစက်စွာသာ သတိပေးလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာပဲ သိထားလိုက်ပါ။ အခုကစပြီး ဒါကို လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားဖို့ မှတ်ထားပါ။ ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ မင်းကို ငါ အများကြီး လိုအပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အခု မင်းရဲ့ သမီးနဲ့အတူ မင်းတို့ ထွက်သွားလို့ရပြီ။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျေးဇူးရှင်!"

ပိုင်လုံယွီ ၏ မျက်နှာမှာ ခါးသီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဒုတိယအလွှာ မဟာဆရာသခင် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ဝတ်စုံဖြူ ဓားဂိုဏ်း က ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သော သူသည် တစ်နေ့တွင် အသုံးမဝင်သူတစ်ဦးအဖြစ် ဆက်ဆံခံရပြီး အညံ့ခံပြီးပြီးချင်း မနှစ်မြို့ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

ပိုမို၍ စိတ်ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေရန်အတွက် ပိုင်လုံယွီ သည် သမီးဖြစ်သူကို ပြတ်သားစွာ ဆွဲခေါ်ပြီး တော်ဝင်စံအိမ်တော် မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

ပိုင်ရော့ရှီ သည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ "အဖေ... ကျွန်မတို့ ဒီအတိုင်း ထွက်သွားကြတော့မှာလား။ တစ်စက်လောက် ကျေးဇူးပြုခံရရင် စမ်းရေပေါက်လို ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမယ်လို့ အဖေပဲ ကျွန်မကို သင်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါ့အပြင် အဲဒီစီနီယာက ကျွန်မတို့ရဲ့ အသက်တွေကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တာလေ။"

ပိုင်လုံယွီ ၏ မျက်နှာအမူအရာ တွန့်လိမ်သွားခဲ့သည်။ "ဘာ စီနီယာလဲ။ အဲဒီကောင်လေးက မင်းလောက်တောင် အသက်ကြီးဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက တကယ့်ကို ပုန်းကွယ်နေတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ လူငယ်လေးပဲ။"

"ဘာ... ကျွန်မလောက်တောင် အသက်မကြီးဘူး ဟုတ်လား" ပိုင်ရော့ရှီ ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် မသိစိတ်အရ ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ပိုင်လုံယွီ က သူမကို ဆွဲကိုင်ကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာသည် ပြဿနာများရှိရာ နေရာဖြစ်ပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ရန် မသင့်တော်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်း ၏ ရှုပ်ထွေးမှုများက သူ ဖြေရှင်းရန် စောင့်ကြိုနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အဲဒီကောင်လေးက ဝတ်စုံဖြူ ဓားဂိုဏ်း က ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို အထင်သေးနေမှတော့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်း ရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းပြီးတဲ့အခါ သူ့ကို ပြန်လည်ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမယ်။" ပိုင်လုံယွီ သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။

မိစ္ဆာချီ များ သန့်စင်သွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ မဟာဆရာသခင် ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချူရွှမ် သည်လည်း အခြားလမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ တော်ဝင်စံအိမ်တော် တစ်ခုလုံးသည် နာရီဝက်ခန့် ကြာသည်အထိ သင်္ချိုင်းဂူတစ်ခုကဲ့သို့ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။

နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းများထဲမှ အချို့မှာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ရုတ်တရက် တုန်ယင်လာခဲ့သည်။ "ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့၊ မသတ်ပါနဲ့။ ဟင်... ငါ မသေသေးဘူး။ ငါ တကယ်ပဲ မသေသေးဘူး။"

"ငါလည်း မသေသေးဘူး။ ငါတို့ လူတွေ အရမ်းများလွန်းလို့ အဲဒီခွေးအိုကြီး ချန် က ငါတို့ကို လွတ်သွားတာ ဖြစ်ရမယ်။"

"ဟားဟားဟား... ကောင်းကင်ဘုံက မျက်စိရှိတယ်။ အဋ္ဌမမင်းသား... မင်းက ငါတို့ကို အသုံးချပြီးတဲ့အခါ စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီး နှုတ်ပိတ်ချင်နေတာ။ ကောင်းကင်ဘုံကတောင် ဒါကို သည်းမခံနိုင်လို့ မင်းရဲ့ အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်တဲ့ မျက်နှာစာကို ဖော်ထုတ်နိုင်ဖို့ ငါတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးလိုက်တာပဲ။"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ သူ့ကို ရက်ရက်စက်စက် ဖော်ထုတ်ပစ်ရမယ်။ အဋ္ဌမမင်းသားက ကရုဏာကင်းမဲ့မှတော့ ငါတို့ သစ္စာမရှိတာကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့။ ငါတို့ အခုပဲ မြို့တော်ကို သွားမယ်၊ စတုတ္ထမင်းသား ကို ရှာပြီး တရားစီရင်ရေးဌာန နဲ့ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန ကို သွားပြီး တိုင်ကြားမယ်။"

အသက်ပြန်ရှင်လာသော သေမင်းတမန် စစ်သည်များအားလုံးသည် အမုန်းတရားနှင့် နာကျည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ အဆုံးသတ်တွင်မူ သူတို့သည် တစ်သက်လုံး သစ္စာရှိခဲ့ကြသော်လည်း ရုတ်တရက် စွန့်ပစ်ခံရပြီး နှုတ်ပိတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည် မဟုတ်ပါလော။ မည်သူက ၎င်းကို သည်းခံနိုင်မည်နည်း။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချူရွှမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က ဤလူများကို အရိပ်အမြွက်များစွာ ပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှု၏ အမှန်တရားကို စတုတ္ထမင်းသား သို့မဟုတ် တရားစီရင်ရေးဌာန ထံသို့ ဖော်ထုတ်လိုက်ပါက ၎င်းသည် အဋ္ဌမမင်းသားအပေါ် ဘေးဒုက္ခ ဆိုက်ရောက်စေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာကြသော ဤလုပ်ကြံသူများနှင့် သေမင်းတမန် စစ်သည်များသည် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်လျက် သူတို့၏ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သွေးဆန်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် မြို့တော်ဆီသို့ ပြေးလွှားသွားကြတော့သည်။

အချိန်မှာ နံနက်စောစောအချိန် ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ယံသည် ဝေလီဝေလင်း လင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

အဋ္ဌမမင်းသား သည်လည်း လှပသော အိပ်မက်တစ်ခုကို မက်နေခဲ့သည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် သူသည် လူတိုင်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ၏ ညီအစ်ကို မောင်နှမများအားလုံးကို သတ်ရုံသာမက၊ တပ်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧကရာဇ်၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းရန် သူ၏ ခမည်းတော်၏ ဦးခေါင်းကိုပင် တက်နင်းခဲ့လေသည်။

ရာဇပလ္လင်၏ အောက်တွင် လက်ရှိ မိဖုရားခေါင်ကြီး၊ ပိုင်ရော့ရှီ နှင့် မြို့တော်ရှိ လှပသော အမျိုးသမီးများအားလုံး၊ မဟာချင် ပြည်ထောင် တစ်ခုလုံးမှ အမျိုးသမီးများပင်လျှင် သူ၏ နဂါးပလ္လင်အောက်တွင် ဒူးထောက်နေကြသည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၊ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန၊ သွေးရောင်ဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ နှင့် မဟာဆရာသခင် ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံးသည် သူ့ကို ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ် ကိုးကွယ်နေကြသည်။

အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေခဲ့သောကြောင့် အဋ္ဌမမင်းသား သည် အလယ်တွင် တစ်ကြိမ် လန့်နိုးသွားခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ယခင်အပိုင်းကို ဆက်မက်ရန် အမြန် ပြန်အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် တံခါးကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ရုတ်တရက် ထုနှက်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "အဋ္ဌမမင်းသား၊ ပြဿနာကြီး ဖြစ်သွားပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ အမျိုးသမီး ကယ်တင်ခံလိုက်ရပါပြီ"

"ဘာ... ကယ်တင်ခံလိုက်ရတယ် ဟုတ်လား။ အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ကောင်တွေ။"

အဋ္ဌမမင်းသား သည် သူ၏ လှပသော အိပ်မက်ကို အဆုံးသတ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ဒေါသတကြီး ထလာခဲ့သည်။ သူ အပြင်ထွက်၍ အစောင့်များကို ဆဲရေးတိုင်းထွာတော့မည့်ဆဲဆဲတွင်၊ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော မျက်နှာဖြင့် တစ်စုံတစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

"အဋ္ဌမမင်းသား... ဘေးဒုက္ခ ဆိုက်ရောက်ပါပြီ။ သောက်ကျိုးနည်း... မြည်းကန်ခံထားရတဲ့ ဦးနှောက်နဲ့ သေမင်းတမန် စစ်သည်တစ်ယောက်က ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်းမသိဘဲ အရာရှိတွေ နန်းတော်ကို သွားတဲ့ နံနက်စောစောအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ရွှေစည်တော်ကို တီးပြီးတော့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ဆီ တိုက်ရိုက် တိုင်တန်းလိုက်ပါတယ်"

"ပြီးတော့ အဲဒီ သေမင်းတမန် စစ်သည်က သူဌေးကြီးလျို ရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ဖြတ်သတ်ဖြတ်ခဲ့တာက ချူရွှမ် မဟုတ်ဘဲ အဋ္ဌမမင်းသား ကိုယ်တိုင် အမိန့်ပေးခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ သက်သေအဖြစ် ပြစ်မှုကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ လုပ်ကြံသူတွေတောင် ပါသေးတယ်လို့ ပြောသွားပါတယ်"

ဖူး။

အစီရင်ခံစာပင် မဆုံးသေးမီ၊ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သော အဋ္ဌမမင်းသား သည် ထိုသူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ သွေးတစ်လုပ်ကို ပန်းထုတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။