အခန်း (၂၁၉-၂၂၀)

အခန်း (၂၁၉)

မင်းသားများ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြပြီး ချူရွှမ် ညီလာခံတက်ခြင်း

"အတုပဲ၊ ဒါ သေချာပေါက် အတုအယောင်ပဲ။ အဲဒီ သေမင်းတမန် စစ်သည်တွေနဲ့ လုပ်ကြံသူတွေ အားလုံးက ငါကိုယ်တော် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အားထုတ်မှုတွေနဲ့ ပျိုးထောင်ထားခဲ့တာ။ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါကိုယ်တော်ကို ရုတ်တရက် သစ္စာဖောက်ရက်ရတာလဲ"

"အိပ်မက်မက်နေတာ၊ ဒါ သေချာပေါက် အိပ်မက်ပဲဖြစ်ရမယ်၊ ပြီးတော့ တကယ့်ကို အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အိပ်မက်ဆိုးကြီးပဲ။ နိုးလာစမ်း၊ ငါ့ကို နှိုးကြစမ်း"

သွေးအန်ပြီးနောက် အဋ္ဌမမင်းသား ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပါးရိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ရာ၊ သူ၏မျက်နှာမှာ နီရဲရောင်ရမ်းသွားပြီး သွားများပင် ကျွတ်လုမတတ် ဖြစ်သွားကာ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုက နောက်ဆုံးတွင် ဤအရာမှာ အိပ်မက်ဆိုးမဟုတ်ဘဲ လက်တွေ့ဘဝ ဖြစ်ကြောင်း အဋ္ဌမမင်းသား ကို သဘောပေါက်သွားစေခဲ့သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် သစ္စာဖောက်သွားခဲ့ပြီး၊ ဧကရာဇ်ညီလာခံထံသို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ကာ တိုင်တန်းမှု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဋ္ဌမမင်းသား သည် လွန်စွာ ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

"ဒီလိုဖြစ်လာမယ်မှန်းသာ ကြိုသိခဲ့ရင်၊ သူဌေးကြီးလျို ရဲ့ ကိစ္စကို ပြီးပြတ်အောင် လုပ်ပြီးတာနဲ့ အဲဒီလူတွေ အားလုံးကို ငါ နှုတ်ပိတ်ပစ်ခဲ့သင့်တယ်။ ဆရာကြီးချန် ဘယ်မှာလဲ။ ဆရာကြီးချန် အခု ဘယ်မှာလဲ..."

ယခုအခါ အဋ္ဌမမင်းသား ၏ စိတ်အာရုံတစ်ခုလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး နားထဲတွင်လည်း အဆက်မပြတ် အူနေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ စစ်ဗျူဟာမှူးကို ရှာဖွေပြီး အကြံအစည်တစ်ခု အမြန်ထုတ်ပေးရန်သာ အမိန့်ပေးနိုင်တော့သည်။

ခဏအကြာတွင် အစောင့်ဖြစ်သူသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး "အဋ္ဌမမင်းသား... ဆရာကြီးချန် ပျောက်သွားပါပြီ၊ ပြီးတော့ စံအိမ်တော် အပြင်ဘက်မှာ သွေးရောင်ဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ အမြောက်အမြား ရောက်နေပါတယ်။ ဦးဆောင်လာတဲ့သူက တခြားသူမဟုတ်ဘဲ စတုတ္ထမင်းသား ပါပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဘာ... စတုတ္ထမင်းသား ဟုတ်လား"

အဋ္ဌမမင်းသား ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် တံခါးကို ပြင်းထန်စွာ ကန်ချလိုက်သော အသံကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

သွေးရောင်ဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ တစ်စု၏ ဝန်းရံမှုဖြင့် ဒေါသတကြီး ရောက်ရှိလာသော စတုတ္ထမင်းသား ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အဋ္ဌမမင်းသား ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏မျက်လုံးများမှာ သွေးဆန်ကာ နီရဲသွားခဲ့ပြီး "အဋ္ဌမညီတော်... မင်းက တကယ့်ကို ငါ့ရဲ့ ညီတော်ကောင်းပါပဲ။ အရုဏ်တက်ချိန်မှာ မင်းရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ သေမင်းတမန် စစ်သည်တွေက ရုတ်တရက် မင်းကို ဆန့်ကျင်ပြီး ငါ့ဆီ လာရောက်အညံ့ခံတာသာ မဟုတ်ခဲ့ရင်၊ သူဌေးကြီးလျို ကို သတ်ပြီး ငါ့ရဲ့ ဘဏ္ဍာရေး အရင်းအမြစ်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်ခဲ့တာ မင်းမှန်း ငါ သိခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အဋ္ဌမမင်းသား သည်လည်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး "မင်းပဲ... သူတို့ကို ညီလာခံမှာ တိုင်တန်းဖို့ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ခဲ့တာ မင်းမဟုတ်လား။ ငါ့ရဲ့ သေမင်းတမန် စစ်သည်တွေက အဲဒီလောက် မပါးနပ်သလို၊ အဲဒီလို နည်းလမ်းတွေလည်း မရှိဘူး" ဟု ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ... မင်း ဘယ်လိုထင်လို့လဲ"

"ဒီနေ့ မင်းနဲ့ ငါ အသေအလဲ တိုက်ကြတာပေါ့"

ကိစ္စပေါ်ပေါက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ အဋ္ဌမမင်းသား သည် လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားပြီး အသိဉာဏ် လွတ်ကင်းသွားကာ စတုတ္ထမင်းသား ထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ စတုတ္ထမင်းသား ကလည်း "ကောင်းပြီလေ... လာခဲ့စမ်း" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

‘ငါကိုယ်တော်က မင်းကို အဋ္ဌမညီတော် တစ်ယောက်လို ဆက်ဆံခဲ့ပေမဲ့၊ မင်းကတော့ ငါကိုယ်တော်ကို နင်းတက်စရာ လှေကားထစ်တစ်ခုလို ဆက်ဆံခဲ့တာပဲ။’

ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်နေသော စတုတ္ထမင်းသား သည် လုံးဝ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး အဋ္ဌမမင်းသား နှင့် ချက်ချင်းပင် ထိုးကြိတ်တိုက်ခိုက်တော့သည်။ မင်းသားနှစ်ပါးသည် အခန်းထဲမှသည် ခြံဝင်းအတွင်းအထိ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ခြံဝင်းထဲမှ လမ်းမပေါ်အထိ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ဤအရာက အတွင်းပိုင်းမြို့တော်ရှိ လမ်းမတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများက လည်ပင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ မင်းသားများ အချင်းချင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြသည့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် မြင်ကွင်းကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။ အဆုံးသတ်တွင်မူ စတုတ္ထမင်းသား က ပိုမိုသာလွန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

သူသည် အဋ္ဌမမင်းသား ကို လျင်မြန်စွာ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ပထမဦးစွာ သူ၏ပါးကို ဆယ့်ရှစ်ကြိမ်တိတိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်လိုက်ကာ၊ ထို့နောက် နာကျင်ခံစားရသော မျက်နှာထားဖြင့် "အဋ္ဌမညီတော်... ငါ့ရဲ့ ရတနာတွေ ဘယ်မှာလဲ။ အဲဒါတွေကို မင်း ဘယ်မှာ ဝှက်ထားတာလဲ။ အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ပေးတာ ကောင်းမယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ မင်းကို ငါ သတ်ပစ်မယ်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ မိသားစု စည်းစိမ်အများစုကို ဝမ်ဖူဟူ ၏ အိမ်တော်တွင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ရသည့် အဖြစ်ကို တွေးမိလိုက်သောအခါ။

စတုတ္ထမင်းသား ၏ နှလုံးသားမှာ စိုးရိမ်သောကများကြောင့် သွေးထွက်မတတ် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

အဋ္ဌမမင်းသား သည်လည်း လုံးဝ မှင်တက်သွားခဲ့ပြီး "ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ငါ့ရဲ့ သေမင်းတမန် စစ်သည်တွေကို ညီလာခံမှာ တိုင်တန်းဖို့ မင်းက သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့တယ် ဆိုမှတော့... အဲဒီ ရတနာတွေကိုကော ဘာလို့ ပြန်မယူသွားရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ငါက ဘာသွားယူရမှာလဲ။ သတင်းရရချင်း ငါပထမဆုံး လုပ်ခဲ့တာက ညီလာခံမှာ တိုင်တန်းတာအပြင် မင်းရဲ့ တော်ဝင်စံအိမ်တော် ကို အမြန်သွားတာပဲ။ ရွှေနဲ့ ငွေကို ထားလိုက်ပါဦး... ကြေးပြားတစ်ပြားတောင် ငါ မတွေ့ခဲ့ရဘူး"

စတုတ္ထမင်းသား ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရဲနေခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝမ်ဖူဟူ ၏ မိသားစု စည်းစိမ်အပြင်၊ ထိုနေရာတွင် သူ လျှို့ဝှက်စွာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားခဲ့သော ငွေတန်ချိန် တစ်သန်းတန်ကြေးရှိ ရတနာများလည်း ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းကို တွေးမိရုံမျှဖြင့် သူ၏ နှလုံးသားမှာ သွေးယိုစိမ့်မတတ် ဖြစ်ရသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အဋ္ဌမမင်းသား သည်လည်း တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခပ်ရေးရေး ခံစားလိုက်ရသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ နောက်ထပ် မေးခွန်းများ မမေးနိုင်မီမှာပင်။

မလှမ်းမကမ်းမှ ရင်းနှီးနေသော စူးရှရှ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "မင်းသားတို့... ကျေးဇူးပြုပြီး မတိုက်ခိုက်ကြပါနဲ့တော့။ အရှင်မင်းကြီးဆီက အမိန့်တော် ရောက်လာပါပြီ၊ မင်းသားတို့ကို ဧကရာဇ်ညီလာခံဆီ အခုချက်ချင်း နှောင့်နှေးမှုမရှိဘဲ သွားရောက်ဖို့ အမိန့်ပေးထားပါတယ်"

မိန်းမစိုး လျိုကျင်း သည် စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ နဖူးမှ ချွေးအေးများကိုပင် မတတ်သာဘဲ သုတ်လိုက်ရသည်။

သူဌေးကြီးလျို ၏ မိသားစု အမြစ်ဖြတ် သတ်ဖြတ်ခံရမှု အမှုကိစ္စသည် အလှည့်အပြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ မိန်းမစိုးအိုကြီး ဖြစ်သော မိန်းမစိုး လျိုကျင်း ကိုပင် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

"ချူ ဆိုတဲ့ နာမည်ရှိတဲ့ အဲဒီလူက တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလွန်းတယ်လို့ ပြောရမယ်။ ဒီလို အကွက်ဆင်ခံရတာတောင်မှ သူက လွတ်မြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သေးတယ်။ အခုတော့ လက်ယာအမတ်ချုပ် က ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြစ်နေပြီး၊ အရှင်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင်တောင်မှ ချူရွှမ် ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိတဲ့အပြင်၊ ငါတို့ကိုပါ သူ့ဆီ အမိန့်တော် သွားပို့ခိုင်းနေသေးတယ်"

ဤသို့ တွေးတောရင်း မိန်းမစိုး လျိုကျင်း သည် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင် ဆီသို့ မရပ်မနား အပြေးအလွှား သွားနိုင်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

ယနေ့တွင် တရားစီရင်ရေးဌာန သည်လည်း စည်ကားနေခဲ့သည်။ အရုဏ်တက်ချိန်တွင် လူအများအပြား အပြင်ဘက်၌ ဒူးထောက်ကာ မတရားမှုအတွက် ကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးအော်ဟစ်နေကြသဖြင့်၊ တရားစီရင်ရေးဌာန ကို သတိပေးရုံသာမက အနီးအနားရှိ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင် ကိုပါ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အားလပ်နေသော အကျဉ်းထောင်စောင့် အများအပြားသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရန် အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။ အချို့က အဖြစ်အပျက်၏ အသေးစိတ်ကိုပင် စုံစမ်းမေးမြန်းကြရာ၊ တိုင်တန်းသူ သေမင်းတမန် စစ်သည်ကလည်း လုံးဝ ဝေဝါးမှုမရှိခဲ့ချေ။

သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အမှတ်သရုပ်နှင့်တကွ အဋ္ဌမမင်းသား ၏ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကို အသေးစိတ် ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ အဋ္ဌမမင်းသား က တံတားကို မီးရှို့ကာ သက်သေများကို မည်သို့ နှုတ်ပိတ်ခဲ့ပုံကို သွားကြိတ်ကာ မျက်ရည်များဖြင့် ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော သတင်းအချက်အလက်က ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင် တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြီး၊ ဝမ်ချောင်၊ မာဟန့်၊ ကျန်းလုံ၊ ကျောက်ဟူ တို့ကို ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

မနေ့က ၎င်းတို့သည် အမှုကို မည်သို့ဖြေရှင်းပြီး ချူရွှမ် ၏ အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း မည်သို့ သက်သေပြရမည်နည်းဟု စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယနေ့တွင်မူ အဋ္ဌမမင်းသား ၏ သေမင်းတမန် စစ်သည်များသည် မိမိတို့သဘောဆန္ဒအလျောက် သူ့ကို ဆန့်ကျင်ပြီး လာရောက်အညံ့ခံခဲ့ကြသည်။

"လူတွေကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရတာ တကယ့်ကို ဒေါသထွက်စရာပဲ"

အသေးစိတ်ကို ကြားသိပြီးနောက် အကျဉ်းထောင်မှူး ဝမ်ရှန့် သည် မနာလိုခြင်း၊ မနာလိုဝန်တိုခြင်းနှင့် မုန်းတီးခြင်းတို့ကို မခံစားရဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ "ဒီအရာရှိကြီးက ဘာလို့ ဒီလောက် ကံကောင်းမှုမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံခဲ့ရတာလဲ။ အဲဒီ အရိပ်မိစ္ဆာ တွေနဲ့ မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစု ထဲက တစ်ယောက်ယောက်သာ လာရောက်အညံ့ခံမယ်ဆိုရင်၊ ဒီအရာရှိကြီး အိပ်မက်ထဲမှာတောင် ပြုံးရယ်နေမိမှာပဲ။ အဲဒီကောင်လေး ချူရွှမ် က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ကံကောင်းနေရတာလဲ"

ဤ အကျဉ်းထောင်မှူး က သူ၏ မကျေနပ်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန့် သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဤမျှကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်ကြီး ဖြစ်ပွားနေသော်လည်း ချူရွှမ် မျက်နှာပေါ်မလာသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

တကယ်တမ်းတွင်မူ ချူရွှမ် သည် တစ်ညလုံး အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် သူ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ကာ အိပ်ရေးဝအောင် အိပ်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ တော်ဝင်စံအိမ်တော် မှ သူရရှိခဲ့သော ရွှေနှင့် ငွေ တန်ချိန် တစ်သန်းကို ရေတွက်ရန်ပင် အချိန်မရခဲ့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် အရေးတကြီး တံခါးခေါက်သံများက ချူရွှမ် ကို နိုးသွားစေခဲ့သည်။ "သခင်လေးချူ... အကျဉ်းထောင်မှူးချူ... ကျေးဇူးပြုပြီး ဆက်မအိပ်ပါနဲ့တော့။ ခင်ဗျားရဲ့ အမှုက ဖြေရှင်းပြီးသွားပါပြီ၊ အရှင်မင်းကြီး က ခင်ဗျားကို ညီလာခံတက်ဖို့ အရေးတကြီး ဆင့်ခေါ်ထားပါတယ်"

"ဘာ... အစ်ကိုရွှမ် က ညီလာခံတက်ရမယ် ဟုတ်လား"

ကျန်းလုံ၊ ကျောက်ဟူ တို့သည် အံ့ဩလွန်းသဖြင့် လျှာသပ်မိသွားကြသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာက ကောင်းကင်ဓားမ သည် စိစစ်ရေးအရာရှိ တစ်ဦးအဖြစ် ညီလာခံတက်ရောက်ခဲ့ပြီးကတည်းက၊ မဟာချင်ပြည်ထောင်တွင် ညီလာခံသို့ တိုက်ရိုက်တက်ရောက်နိုင်သော ကွပ်မျက်သူ တစ်ဦးမျှ ရာစုနှစ်တစ်ခုတိုင်တိုင် မရှိခဲ့တော့ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

မိန်းမစိုး လျို စကားပြောလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော အကျဉ်းထောင်စောင့် အားလုံးမှာ မနာလို ဖြစ်သွားကြသည်။

ဤအဆင့်အထိ ရောက်ရှိသွားသော ကွပ်မျက်သူ တစ်ဦးသည် မဟာချင်ပြည်ထောင်တွင် အမှန်တကယ်ပင် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်ပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မိန်းမစိုးလျို ၏ ပြာယာခတ်စွာ တိုက်တွန်းမှုအောက်တွင် ချူရွှမ် သည် မလိုလားစွာဖြင့် တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ညီလာခံသို့ ဆင့်ခေါ်ခံရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို မိန်းမစိုး လျိုကျင်း ထံမှ မေးမြန်းလိုက်ရာ၊ တစ်စုံတစ်ဦးက ညီလာခံတွင် တိုင်တန်းမှု ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ချူရွှမ် ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မတတ်သာဘဲ ထူးဆန်းသွားခဲ့ပြီး "မနေ့က ငါ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အရိပ်အမြွက်တွေက တရားစီရင်ရေးဌာန နဲ့ စတုတ္ထမင်းသား ဆီမှာ သူတို့ကို အညံ့ခံခိုင်းဖို့ သက်သက်ပဲလေ၊ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်းကို သက်သေပြနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒီကိစ္စက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ကြီးအထိ ကြီးထွားသွားရတာလဲ" ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

သို့သော် မိန်းမစိုးအိုကြီး ဖြစ်သော မိန်းမစိုး လျိုကျင်း မှာ သူ့ကို အလွန်အမင်း တိုက်တွန်းနေခဲ့သည်။

ချူရွှမ် သည် မလိုလားစွာဖြင့် ပျံလွှားငါးဝတ်ရုံ ကို ဝတ်ဆင်ကာ၊ တိမ်နင်းဖိနပ် ကို စီးပြီး၊ ပဉ္စမအဆင့် စိစစ်ရေးအရာရှိ ၏ ရုံးသုံးဦးထုပ်ကို ဆောင်းကာ၊ ပဉ္စမအဆင့် အရာရှိဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြသည့် ခါးဆွဲတံဆိပ်ပြားကိုပါ တပ်ဆင်လိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဧကရာဇ်အိုကြီးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ မစောင့်ဆိုင်းစေသင့်ကြောင်း စဉ်းစားကာ၊ မိန်းမစိုး လျိုကျင်း သည် မြင်းရထားတစ်စီးကိုပင် ရှာဖွေပြီး ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် ဧကရာဇ်ညီလာခံဆီသို့ ပျံသန်းသွားချင်နေသည့်အလား မြင်းများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရိုက်နှင် မောင်းနှင်ခဲ့သည်။

သူသည် မနာလိုမှုနှင့် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များစွာကို ချန်ရစ်ထားခဲ့ပြီး၊ ထိုသူများသည် ထွက်ခွာသွားသော မြင်းရထားကို စိုက်ကြည့်ရင်း အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ လူစုမခွဲချင်ကြသေးချေ။

မကြာမီမှာပင် မိန်းမစိုး လျိုကျင်း ကိုယ်တိုင် မောင်းနှင်လာသော ရထားလုံးသည် ဧကရာဇ်ညီလာခံ၏ အဓိကဂိတ်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ချူရွှမ်သည် အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်ကြီးနှင့် အတွင်းရှိ တည်ကြည်လေးနက်သော ဧကရာဇ်ညီလာခံကို ကောင်းစွာမြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အခန်း (၂၂၀)

အရှင်မင်းကြီးက ငါ့ကို မင်းနဲ့ ဆန့်ကျင်ခိုင်းချင်တာ

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် သူ၏ နဂါးရာဇပလ္လင်ထက်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ အမျက်ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

မူလက နံနက်ခင်း ညီလာခံကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များသည် အသက်ရှည်စေသော ဆေးလုံးများကိုသာ ပူဇော်ကျင့်ကြံနေသည့် ဧကရာဇ်အိုကြီးနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်ချေ။ တစ်တိုင်းပြည်လုံးရှိ စစ်ရေး၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများအားလုံးကို အခွင့်အာဏာ လွှဲအပ်ထားလျှင်ပင် သူက မည်သည့်အရာကိုမျှ မေးမြန်းရန် အားထုတ်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ယနေ့နံနက်ခင်း ညီလာခံက ဧကရာဇ်အိုကြီးကို လွန်စွာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေခဲ့သည်။

သူ၏သားတစ်ဦးက နောက်ထပ်သားတစ်ဦးကို လျှို့ဝှက်စွာ အကွက်ဆင်လိုက်ပြီး၊ ထိုကိစ္စတွင် ကွပ်မျက်သူတစ်ဦးဖြစ်သော ချူရွှမ်ကိုပါ မမျှော်လင့်ဘဲ ဆွဲထည့်ကာ ဧကရာဇ်ညီလာခံထံသို့ တိုက်ရိုက် တိုင်တန်းမှု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ဤအချက်က ဧကရာဇ်အိုကြီးအနေဖြင့် ညီလာခံသို့ တက်ရောက်ရန် မဖြစ်မနေ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ... မိသားစုအတွင်းမှ အရှက်ရစရာ ကိစ္စရပ်များကို အများသူငါရှေ့တွင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန်မှာ မသင့်လျော်ပေ။

သို့သော် ဧကရာဇ်အိုကြီး မသိရှိသည်မှာ စတုတ္ထမင်းသားနှင့် အဋ္ဌမမင်းသားတို့ လမ်းမပေါ်တွင် အသေအလဲ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံ တိုက်ခိုက်ကြချိန်ကပင် ဤမိသားစုတွင်း အရှက်ရစရာ ကိစ္စရပ်များမှာ မြို့တော်တစ်ခုလုံးသို့ လျှို့ဝှက်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ညီလာခံသို့ ပုံမှန်တက်ရောက်ခြင်းမရှိသော မိဖုရားခေါင်ကြီးပင်လျှင် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ပုလဲကန့်လန့်ကာများကို ချိတ်ဆွဲလျက် ညီလာခံသို့ တက်ရောက်လာခဲ့သည်။ ချူရွှမ်ကို ညီလာခံတက်ရောက်စေရန် အကြံပြုခဲ့သူမှာလည်း မိဖုရားခေါင်ကြီးပင် ဖြစ်၏။

အကြောင်းရင်းမှာလည်း အလွန် ရိုးရှင်းလှသည်။

ချူရွှမ်သည် ဧကရာဇ်အိုကြီးမှ အသိအမှတ်ပြုထားသည့် တော်ဝင်ညီနောင်၊ မဟာချင်ပြည်ထောင်၏ တော်ဝင်ဦးရီးတော် ဖြစ်သည်။ အဋ္ဌမမင်းသားက ချူရွှမ်ကို အကွက်ဆင်ခြင်းမှာ သူ၏ညီအစ်ကိုကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

မည်သည့်ရှုထောင့်မှ ကြည့်ကြည့် ချူရွှမ်သည် ဤနံနက်ခင်း ညီလာခံတွင် ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်အိုကြီးတွင် ငြင်းဆန်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိခဲ့ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ သဘောတူလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ အချိန်ကြာမြင့်နေသော်လည်း ချူရွှမ်မှာ ပေါ်မလာသေးသဖြင့် ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသအမျက်များ တောက်လောင်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း စစ်ရေး၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများ၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ သူ မပေါက်ကွဲဝံ့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အဋ္ဌမမင်းသားကိုသာ ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်ကာ "မင်းလို သားဆိုးသားမိုက်! ငါ မသေရသေးခင်မှာတင် မင်းတို့အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြပြီ။ ဒီနေရာမှာ ရပ်နေရဖို့တောင် မရှက်ဘူးလား။ ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်စမ်း! အစောင့်များ... သူ့ကို ကြိမ်လုံးနဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ကြ" ဟု ကျိန်ဆဲလိုက်တော့သည်။

အဆုံးသတ်တွင် ဤကိစ္စမှာ လွန်စွာ အရေးကြီးလွန်းလှသည်။

သက်သေနှစ်ဦးစလုံးမှာလည်း ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော လုပ်ကြံသူသည် ပစ္စည်းသက်သေအထောက်အထားကိုလည်း ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူဌေးကြီးလျို မိသားစု အမြစ်ဖြတ်သတ်ဖြတ်ခံရပြီးနောက် လုပ်ကြံသူများ ဝှက်ထားခဲ့သော သူဌေးကြီးလျို၏ မိသားစုပိုင် သိုင်းပညာကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။

ဤသက်သေအထောက်အထားများဖြင့် အဋ္ဌမမင်းသားသည် ပါးစပ်တစ်ရာရှိလျှင်ပင် မည်သို့မျှ ခုခံချေပနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အဋ္ဌမမင်းသားကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေသည့် တစ်ခုတည်းသောအချက်နှင့် သူ မည်သို့မျှ ဝန်မခံရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ...

ဧကရာဇ်၏ အမိန့်ကိုပင် လျစ်လျူရှုလျက် သူသည် သူ့ကို သစ္စာဖောက်သွားသော လုပ်ကြံသူအား စူးစိုက်ကြည့်ကာ "ငါ မင်းကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံခဲ့တာပဲ။ ဘာလို့ ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ရတာလဲ။ ဘာလို့လဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟား... မင်းလို ခွေးကောင်! မေးရဲသေးတယ်ပေါ့!"

"ငါတို့ လုပ်ကြံသူတွေက မင်းအတွက် အသက်ပေး တိုက်ခိုက်ပေးခဲ့တာ။ မင်းရဲ့ ရန်သူတွေကို သုတ်သင်ပေးခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ မြစ်ကူးပြီးရင် တံတားဖျက်တဲ့အတိုင်း ငါတို့ကို သတ်ပစ်ဖို့ ဆရာကြီးချန်ရှီချီ ကို အမိန့်ပေးခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား! ငါတို့သာ လူများနေလို့ အဲဒီအဘိုးကြီးက ငါတို့ကို အကုန်မသတ်နိုင်ဘဲ လွတ်သွားလို့သာ မင်းကို ပြန်လက်စားချေနိုင်တာ!"

လုပ်ကြံသူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရဲနေပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ နက်ရှိုင်းလှသော ခါးသီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အဋ္ဌမမင်းသား ၏ မျက်စိရှေ့မှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး ဒေါသကြောင့် သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ "မင်းတို့ အရူးတွေ! ငါက ချန်ရှီချီကို ရတနာတွေကို ညတွင်းချင်း သယ်ထုတ်ဖို့ပဲ ခိုင်းခဲ့တာ။ ငါ ဘယ်တော့မှ မင်းတို့ကို သတ်ပစ်ဖို့ မပြောခဲ့ဘူး! ကျိန်စာသင့်တဲ့ကောင်... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ! ချန်ရှီချီ ဘယ်မှာလဲ... ချန်ရှီချီ... မင်းလို ခွေးကောင်... ဘာလို့ ငါ့ကို ဒုက္ခပေးရတာလဲ။ ဘာလို့လဲ!"

အဋ္ဌမမင်းသား သည် ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူသည် ချန်ရှီချီ ကို ယခုချက်ချင်း ရှာတွေ့ကာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပေါက်ဖွားနေခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အမိန့်ပေးသံကို ကြားရသော မိန်းမစိုးများသည် အေးစက်သော မျက်နှာထားများဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာကာ အဋ္ဌမမင်းသား အား မြေပြင်ပေါ်သို့ အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ကာ ကြိမ်လုံးဖြင့် စတင်ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။

ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ရပ်တန့်ရန် အမိန့်မပေးသရွေ့ သူတို့က ဆက်လက်၍ ရိုက်နှက်နေကြဦးမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူတို့ တစ်ဦးစီတိုင်းသည် ပို၍ ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်နေကြ၏။

အဆုံးသတ်တွင် မင်းသားတစ်ပါးကို နေရာ၌တင် ကြိမ်လုံးဖြင့် ရိုက်နှက်နိုင်ခြင်းမှာ တစ်သက်လုံး ပြောမဆုံးနိုင်သော အတွေ့အကြုံတစ်ခု မဟုတ်ပါလော။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်ရေး၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများကလည်း အဋ္ဌမမင်းသား ကို သနားကြင်နာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအဋ္ဌမမင်းသားလည်း လမ်းဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် စတုတ္ထမင်းသား ကဲ့သို့ပင် ထီးနန်းကို ဆက်ခံရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်ကပင် ဖိနှိပ်ခြင်းမခံရဘဲ ရိုက်နှက်ခြင်းလည်း မခံခဲ့ရဖူးချေ။

ညီလာခံအတွင်း၌ ကြိမ်လုံးဖြင့် ရိုက်နှက်ခြင်းကိုလည်း မခံခဲ့ရဖူးချေ။

အရာရှိကြီးများအားလုံးက သူတို့၏ သနားကြင်နာမှုကို ဖော်ပြလိုက်ကြသည်။

စတုတ္ထမင်းသား မှာမူ အတိုင်းမသိ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ "ဟုတ်တယ်... ဒီမင်းသားအတွက် သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ကြစမ်း! နောက်ဆုံးအကြိမ်တုန်းက ဒီမင်းသားကို ချူရွှမ် က ရိုက်နှက်ခဲ့တာ။ အခု သူ့ကို ဒီခံစားချက်မျိုး ခံစားစေလိုက်စမ်း! မင်းက ထီးနန်းကို လုချင်တာလား။ မင်းက အဲဒီလောက်အထိ ရော ထိုက်တန်ရဲ့လား။ ဟွန်း!"

ဒေါသကြောင့် စတုတ္ထမင်းသား သည် ညီလာခံအတွင်း၌ပင် မယဉ်ကျေးစွာဖြင့် တံတွေးထွေးလိုက်သည်။

အဋ္ဌမမင်းသား အရေခွံများ စုတ်ပြဲကာ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ဖြစ်နေချိန်တွင်၊ မိန်းမစိုး လျိုကျင်း သည် ချူရွှမ် ၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လျက် ညီလာခံအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။ "ပဉ္စမအဆင့် တရားစီရင်ရေး အရာရှိ၊ မဟာချင်ပြည်ထောင်၏ တော်ဝင်ဦးရီးတော်၊ သခင်လေး ချူရွှမ် ကို အမိန့်တော်ဖြင့် ဆင့်ခေါ်ပါသည်!"

ဤနာမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အဋ္ဌမမင်းသား ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်နေသော မိန်းမစိုးများမှာ မသိစိတ်အရ တုန်ယင်သွားကြသည်။ စစ်ရေး၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများနှင့် မှူးမတ်အမြောက်အမြား၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာလည်း ထူးဆန်းသွားခဲ့သည်။

ကွပ်မျက်သူများ ဆိုသည်မှာ မူလကပင် အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဤ ချူ ဟူသော နာမည်ရှိသူမှာမူ ပို၍ပင် ထူးဆန်းလှပေသည်။

အရာရှိကြီးများစွာသည် ညီလာခံအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းလာသော ပုံရိပ်ကို မသိစိတ်အရ ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။ ထူထဲသော မျက်ခုံးများနှင့် ကြီးမားလှသော မျက်လုံးများဖြင့် သူသည် လူကောင်းတစ်ယောက်နှင့် မတူချေ။ သူသည် အထက်စီးဆန်စွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ညီလာခံသို့ ဝင်ရောက်ချိန်တွင် ဒူးထောက်ခြင်း မရှိဘဲ လွန်စွာ ရဲတင်းလှပေသည်။

အင်း... ဤသူက သူ၏ခါးတွင် ဓားကိုပင် ချိတ်ဆွဲထားသေးသည်။

"ရဲတင်းလှချည်လား! ဧကရာဇ်ညီလာခံအတွင်းမှာ ဓားကို တင်ဆောင်လာရဲတယ်ပေါ့" တည့်မတ်ဖြောင့်မတ်သော အရာရှိတစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် ချူရွှမ် ကို လက်ညှိုးထိုးလျက် ဆူပူလိုက်သည်။ မလှမ်းမကမ်းတွင် လက်ယာအမတ်ချုပ် ရပ်နေပြီး သူနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်သည့်အလား ဟန်ဆောင်နေသည်။

"မဟုတ်သေးပါဘူး။ တရားစီရင်ရေး အရာရှိ ချူရွှမ် က ညီလာခံသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တက်ရောက်ခြင်းဖြစ်၍ ညီလာခံ အခမ်းအနားကို မသိရှိခြင်းသာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်" ဟု အခြားအရာရှိတစ်ဦးက ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော လက်ယာအမတ်ချုပ် သည် သူ့အား မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။

ချူရွှမ် အနေဖြင့် သူ၏ဓားကို အမြန်ဆုံး ချထားရန် ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သော်လည်း ချူရွှမ်ကမူ ချမထားခဲ့ချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ ညီလာခံသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ပထမဆုံး ပြုလုပ်လိုက်သည့်အရာမှာ သူ၏ သွေးသောက် အရူးဓားမ ကို တိုက်ရိုက် ဆွဲထုတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝေါင်း!

ထူးခြားလှသော ဤလက်နက်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုမှာ ညီလာခံတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများနှင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့သည်။ နဂါးရာဇပလ္လင်ထက်ရှိ ဧကရာဇ်အိုကြီးပင်လျှင် ငြိမ်သက်စွာ မထိုင်နိုင်တော့ချေ။

"တော်ဝင်ဦးရီးတော်... ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ"

"အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော်မျိုးကို ကွပ်မျက်ဖို့အတွက် အရေးတကြီး ဆင့်ခေါ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကြည့်ပါ... ကျွန်တော်မျိုး ဓားကို ယူလာခဲ့ပြီ။ အရှင်မင်းကြီး၏ အမိန့်ကိုသာ စောင့်မျှော်နေပါတယ်၊ ဒီအဋ္ဌမမင်းသား ဆိုတဲ့ ခွေးကောင်ကို နေရာတင် ကွပ်မျက်ပစ်ဖို့ အသင့်ပါပဲ"

ချူရွှမ် သည် သူ၏ ဓားကို အဋ္ဌမမင်းသား ထံ ညွှန်ပြလျက် ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။ အဆုံးသတ်တွင် ဤအဋ္ဌမမင်းသားက စတုတ္ထမင်းသား ကို ပစ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ့အား အကွက်ဆင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်အနေဖြင့် ဤသူကို မသတ်ပစ်သော်လည်း သူ၏ဒေါသကို လွယ်လွယ်ကူကူ အဆုံးသတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် စစ်ရေး၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီး အမြောက်အမြားမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော်သွားခဲ့သည်။ လက်ဝဲအမတ်ချုပ် က တိုက်ရိုက်ပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ရဲတင်းလွန်းတဲ့ ချူရွှမ်! အရှင်မင်းကြီးက မမိန့်ကြားရသေးဘူးလေ။ ညီလာခံအတွင်းမှာ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိ စကားတွေ ပြောရဲတာလဲ"

"လက်ဝဲအမတ်ချုပ် သတ္တိကောင်းလှချည်လား! အဋ္ဌမမင်းသားက ကိုယ့်ရဲ့ ညီအစ်ကိုကို လုပ်ကြံပြီး မိသားစုတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ဖြတ်သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ ဒီလို လူယုတ်မာမျိုးကို နေရာတင် မသတ်သင့်ဘူးလား၊ မင်းကတောင် သူ့အတွက် အသနားခံပေးနေသေးတယ်ပေါ့။ ဒါမှမဟုတ် မင်းက ဒီအဋ္ဌမမင်းသားရဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်သူများထဲက တစ်ယောက်လား။ ပြောစမ်း... စတုတ္ထမင်းသားကို အကွက်ဆင်ရာမှာ မင်းလည်း ပါဝင်နေတာလား"

ဖူး!

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပုလဲကန့်လန့်ကာ နောက်ကွယ်မှ မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ ရယ်မောသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လက်ဝဲအမတ်ချုပ် ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း သုန်မှုန်သွားပြီး သူ၏ အသားအရေမှာ ထိန်းချုပ်မရအောင် လှုပ်ရှားနေသည်။

သူသည် ချူ ဟူသော နာမည်ရှိသူမှာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲရုံတင်မကဘဲ အလွန်တရာ နှုတ်ရေးကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။

ငြင်းခုံခြင်းဖြင့် အနိုင်မယူနိုင်သဖြင့် လက်ဝဲအမတ်ချုပ် သည် ချက်ချင်းပင် လက်ချင်းယှက်ကာ "အရှင်မင်းကြီး... ဤ ချူရွှမ်က မောက်မာစွာ လုပ်ဆောင်ပြီး ရိုသေလေးစားမှု မရှိပေ။ သူ့ကို ညီလာခံတက်ရောက်ခွင့်ပေးခြင်းမှာ လုံးဝ မှားယွင်းပါသည်။ ဤသူအား ညီလာခံမှ အမြန်ဆုံး နှင်ထုတ်သင့်ကြောင်း ဒီအရာရှိကြီး အကြံပြုပါတယ်" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... အရှင်မင်းကြီးကို နှိမ့်ချစွာ တောင်းဆိုပါတယ်၊ ဤသူကို ညီလာခံမှ နှင်ထုတ်ပေးတော်မူပါ!"

လက်ဝဲအမတ်ချုပ် ဦးဆောင်မှုဖြင့် စစ်ရေး၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများနှင့် မှူးမတ်အမြောက်အမြား အားလုံး ထောက်ခံလိုက်ကြပြီး တစ်ဦးစီတိုင်းက ချူရွှမ် ကို အလွန်အမင်း မနှစ်မြို့သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ အကယ်၍ ဤကွပ်မျက်သူက ကျွင်းဟောက်ချိုးကို မခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပါက သူတို့၏ မိသားစုများ မည်သို့ ဒုက္ခရောက်ပြီး သူတို့၏ အိမ်နောက်ဖေးများ မည်သို့မီးလောင်ကျွမ်းခဲ့မည်နည်း!

တကယ်တမ်းတွင် အရာရှိကြီး အမြောက်အမြားမှာ ချူရွှမ် ကို သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ချူရွှမ်ကမူ ထိုအကြည့်များကို လုံးဝ အရေးစိုက်မနေခဲ့ချေ။ သူသည် လက်ချင်းယှက်ကာ သူ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံရသော ဧကရာဇ်အိုကြီးကို ကြည့်ကာ "အရှင်မင်းကြီးကို မေးမြန်းပါရစေ... အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော်မျိုးကို ပုန်ကန်ခြားနားစေချင်နေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။