အခန်း (၇၈၅-၇၈၆)

အခန်း(၇၈၅)

ရေကန်အောက်ကနေ ရေလူသားတွေ၊ ရေသူမများ တွေနဲ့အတူ ရေပေါ်ထွက်လာတဲ့ အမျိုးသမီးကို မှတ်မိသွားတဲ့အခါ မိုက်ကယ် ရဲ့မျက်လုံးထဲက အံ့ဩသွားတဲ့အရိပ်အယောင်ကို သူ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ဘူး။

စူးရှတဲ့ မျက်လုံးပြာပြာတွေ၊ စင်းနေတဲ့ နှာတံနဲ့ သူမဆီက ထွက်ပေါ်နေတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေအရ သေချာပေါက် မှားစရာအကြောင်း မရှိဘူး။ ဒါ မနေ့က သူတွေ့ခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးပဲ။ ပါမောက္ခ ကို လာခေါ်သွားပြီး သူ့သမီးပါလို့ ပြောခဲ့တဲ့သူပဲလေ။

သူတို့တစ်စု ရေပေါ်ထွက်လာပြီး ကန်ဘေးက မြက်ခင်းပြင်ပေါ်ကို ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ တဖြန်းဖြန်းနဲ့ ရေကူးသံ သဲ့သဲ့ကို ကြားလိုက်ရတယ်။

"မင်းသမီး အော့တေးဗီးယား က သင့်ပြဿနာကို မကူညီပေးနိုင်တဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်" ရေလူသား တစ်ယောက်က အမျိုးသမီးကို ဦးညွှတ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"ရပါတယ်။ သူ ကူညီပေးခဲ့တာတွေ အကုန်လုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" လို့ သူမက ပြန်ဖြေတယ်။

အဲဒီအချိန်ကျမှပဲ သူတို့တွေချည်းပဲ ရှိနေတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို အားလုံး သတိထားမိသွားကြတယ်။

လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အသက်ဆယ့်သုံးနှစ်လောက်ရှိမယ့် ဆံပင်ရွှေရောင်နဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်က သူတို့ကို စပ်စုချင်တဲ့၊ တအံ့တဩဖြစ်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

မိုက်ကယ် ကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ ရေလူသားတွေနဲ့ ရေသူမ တွေရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ မှတ်မိသွားတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားတယ်။ သူတို့က တစ်နေ့က သူ လာလည်တုန်းက တွေ့ခဲ့တာကို မှတ်မိနေကြတာပါ။

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ" ရေလူသား တစ်ယောက်က စကားစတယ်။ "သခင်မလေး ကာတာရီနာ၊ သူက ခုနက ကျွန်တော်တို့ ပြောနေတဲ့သူပဲ။ ပါမောက္ခ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရေအောက်မြို့လေးဆီကို လာတုန်းက အတူပါလာတဲ့သူလေ"

ကာတာရီနာ က မျက်ခုံးပင့်ပြီး မိုက်ကယ် ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့ကိုတွေ့လိုက်ရလို့ သေချာပေါက် အံ့ဩသွားပေမယ့် သဘောမကျတဲ့ပုံစံတော့ မဟုတ်ဘူး။

အဖွဲ့အစည်းက လူတွေကို သူမ ပြောခဲ့သလိုပဲ သူ့အဖေ နယူးစပါတာ ကို လာလည်တုန်းက လုပ်ခဲ့တာတွေ အားလုံးကို သူမ စုံစမ်းတော့မလို့ပါ။ ဒါ့အပြင် မင်းသမီး အော့တေးဗီးယား နဲ့ ခဏတာ တွေ့ဆုံခဲ့တာလည်း ပါဝင်နေတယ်။

'ကီယို' လို့ခေါ်တဲ့ ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ တပည့်ဖြစ်သူနဲ့ပတ်သက်ပြီး သဲလွန်စတစ်ခုခုရနိုင်မလားဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ သူ့အဖေ သွားခဲ့တဲ့လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားပြီး စကားပြောခဲ့တဲ့သူတွေနဲ့ လိုက်စကားပြောနေခဲ့တာပါ။

သူမ ထွက်သွားတော့မယ့်အချိန် ကန်ဘေးမှာ အဲဒီလူ ကိုယ်တိုင် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ပေါ်လာတာကို ကြည့်ရင် ကံကြမ္မာနတ်သမီးက သူမရဲ့ ဆုတောင်းတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်တဲ့ပုံပဲ။

"ကီယို၊ ဒါက ကာတာရီနာ တဲ့" ရေလူသား တစ်ယောက်က သူတို့နှစ်ယောက်ကို မိတ်ဆက်ပေးတယ်။ "သူက ပါမောက္ခ စာသင်နေတဲ့ ကျောင်းတစ်ကျောင်းက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်ပါ။ သူက မင်းကို လိုက်ရှာနေတာ"

မိုက်ကယ် က မျက်ခုံးပင့်လိုက်တယ်။ "စာသင်တယ်၊ ပါမောက္ခ ကလေ၊ သူ အဲဒီလိုလုပ်တာကို ကျွန်တော် မမှတ်မိပါဘူး" လို့ သူက ပြောလိုက်တယ်။

ပါမောက္ခ လစ်ချ်တန်စတိုင်း ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ရှိနေပေမယ့် သူက ကျောင်း ဒါမှမဟုတ် တက္ကသိုလ်တွေမှာ စာသင်မယ့် လူစားမျိုးမဟုတ်တာကို ဘယ်သူမဆို သိနိုင်တယ်။

"သူ့မှာ တပည့်တစ်ယောက်ရှိတယ်ဆိုတာကိုလည်း ငါ မမှတ်မိပါဘူး" လို့ သူမက သူ့အကြည့်တွေကို ရင်ဆိုင်ရင်း ပြန်ဖြေတယ်။

နောက်ဆုံးတော့ သူမက သူ့ဆီကို လက်ကမ်းပေးလိုက်တယ်။

"ဟယ်လို၊ ငါ့နာမည်က ကာတာရီနာ ပက်ထရိုဗစ်ချ် ပါ၊ ဒါ ငါတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့တာလို့ ထင်တယ်" သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ရင်း ပြောတယ်။

မိုက်ကယ် က သူမကို ကြည့်ပြီး နောက်ဆုံးတော့ သတိရသွားတယ်။ အဲဒီညက သူပေါ်လာတုန်းက ရုပ်ဖျက်ထားခဲ့တာလေ။ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ သူမက ဒီလှည့်ကွက်ကို ဆက်သုံးနေတာပေါ့။

သူမရဲ့ အစစ်အမှန်မျက်နှာကို ဘယ်သူမှ မမှတ်မိနိုင်အောင် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ သန္ဓေဝိညာဉ် မက်ဂ်နက်တစ် အနေနဲ့ သူမရဲ့ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့တာပါ။

ဒါကြောင့် မိုက်ကယ် က သူ့ကို မမှတ်မိလောက်ဘူးလို့ ထင်ပြီး သူ့ဘက်ကကြည့်ရင် ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံမှုလို့ သူမက ထင်နေတာ။

ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ ဒရုန်းအမြင်အာရုံ ကြောင့် သူမရဲ့ ရုပ်ဖျက်ထားမှုကို အလွယ်တကူ မြင်ယောင်သွားခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို သူသိထားပြီး အဲဒါက အခု သူကြည့်နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ တစ်ထပ်တည်းပဲ။

မိုက်ကယ် က လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကမ်းပေးလိုက်ပြီး "ကီယို ပါ၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်" လို့ ပြန်ဖြေတယ်။

သူမက သူမရဲ့ အစစ်အမှန်ဖြစ်တည်မှုကို မပြောပြဘူးဆိုရင် သူကလည်း ပြောမှာမဟုတ်ဘူး။ ပါမောက္ခ ရဲ့ တပည့်အဖြစ် ဒီဟန်ဆောင်မှုကို ဆက်ထိန်းထားမယ်ဆိုရင် သူမရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်တွေကို အရိပ်အမြွက် သိလာနိုင်တယ်။

"ကီယို၊ ကာတာရီနာ က မင်းတို့ ရေကန်ကနေ ထွက်သွားပြီးနောက်ပိုင်း မင်းနဲ့ ပါမောက္ခ ကြားမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာကို မင်းသမီး အော့တေးဗီးယား ကို မေးနေတာ" ရေလူသား တစ်ယောက်က ဝင်ပြောတယ်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ သုတေသနတစ်ခုလုံးအတွက် အရေးကြီးတယ်" လို့ သူမက ဖြည့်စွက်ပြောတယ်။ "ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် ကို ဘာဆက်လုပ်လိုက်လဲ မင်း သိလား"

မိုက်ကယ် က သူမကို မျက်လုံးမှေးကြည့်လိုက်တယ်။ "အဲဒါကို ပါမောက္ခ ကိုယ်တိုင် မေးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ခင်ဗျား ပြောသလိုဆိုရင် ခင်ဗျားတို့က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ မဟုတ်ဘူးလား"

အဲဒီမေးခွန်းကြောင့် ကာတာရီနာ က ပြာယာခတ်မသွားဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြတယ်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ပါမောက္ခ က လောလောဆယ် ကမ္ဘာတစ်ခြမ်းကို ခရီးသွားရမယ့် ပရောဂျက်တစ်ခုနဲ့ အဝေးကို ရောက်နေတယ်"

"သူ အဲဒီအကြောင်း ကျွန်တော့်ကို ဘာမှမပြောပြဘူး" လို့ မိုက်ကယ် က ရိုးရိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။

"ဒါ ပါမောက္ခ ရဲ့ လုပ်နေကျပုံစံလေ" ကာတာရီနာ က ပခုံးတွန့်လိုက်တယ်။ "သူက စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်ပြီး ဘာသတိပေးချက်မှမရှိဘဲ ခဏခဏ ထွက်သွားတတ်လို့ သူ့ဘဝထဲက လူတိုင်း စိတ်ပျက်ရတယ်"

အဲဒီလိုပြောလိုက်တဲ့အချိန် သူမရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ တကယ့် ခံစားချက်တွေ ရှိနေတာကို မိုက်ကယ် သတိထားမိလိုက်တယ်။ ပါမောက္ခ ဒီလိုပုံစံဖြစ်နေတဲ့အပေါ် သူမ တကယ်ပဲ စိတ်ပျက်ပြီး ဝမ်းနည်းနေပုံရတယ်။

သူမက သူ့သမီးပါလို့ ပြောတာ လိမ်နေတာ မဟုတ်လောက်ဘူး။

"ဘာလို့ လိုက်မေးနေတာလဲ" သူက သူမကို မေးလိုက်တယ်။ "ဘာလိုချင်လို့လဲ"

"ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် လေ" သူမက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ ဖြေတယ်။ "ပါမောက္ခ မထွက်သွားခင်က ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် သူ့ဆီမှာ မရှိဘူးဆိုတာကို ငါ သတိထားမိတယ်။ အဲဒါ ဘယ်မှာလဲ၊ ဘယ်သူ့ဆီမှာရှိလဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်။ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

"ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်" သူက စကားကို ခဏရပ်ပြီး ပြောတယ်။ "ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားကို ဘာလို့ ပြောပြရမှာလဲ"

ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် က ဇိုဗီရု ဆီမှာ ရှိနေတာ။ ပြီးတော့ ဆဂျီယို နဲ့ လောင်းကြေးနိုင်ပြီးတဲ့နောက် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် က ပါမောက္ခ ပိုင်တဲ့အရာ ဖြစ်လာသင့်တယ်။

ဒါပေမယ့် သူ မရှိတော့တဲ့အတွက် မိုက်ကယ် အတွက် အဲဒါကို ရယူဖို့ အခွင့်အရေး ရသွားတယ်။

ပြီးတော့ ကာတာရီနာ ကို ဒါက သူမရဲ့ နာမည်ရင်းဟုတ်မဟုတ်တောင် မသေချာပေမယ့် မိတ်ဆွေလို သဘောထားရမလား ရန်သူလို သဘောထားရမလားဆိုတာ သူ မသိသေးဘူးလေ။

"ဒါက သိပ်ကို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စပဲ" သူမက လေးလေးနက်နက် ပြောတယ်။ "ငါတို့ရဲ့... ကျောင်းက... ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် ဆီကနေ ရလာတဲ့ အချက်အလက်တွေကို သုံးပြီး ပြုပြင်ဖို့လိုနေတဲ့ ကျောင်းသားတချို့ကို ပညာပေးရမှာ။ ဒီနေရာမှာ အသက်အန္တရာယ်တွေ ရှိနေတယ်လို့ ပြောရင်လည်း ပိုရာမကျပါဘူး"

မိုက်ကယ် က မျက်ခုံးပင့်လိုက်တယ်။ သူမပြောတဲ့ စကားတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်ကို သူ နားလည်လိုက်တယ်။ သူမပြောနေတဲ့ 'ကျောင်း' ဆိုတာ သူမနဲ့ ပါမောက္ခ တို့ ပါဝင်နေတဲ့ လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းကို ပြောတာဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒါဆို သူတို့က လမ်းမှားရောက်နေတဲ့ လူတချို့ကို... သင်ခန်းစာပေးဖို့ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် ကို လိုအပ်နေတာပေါ့။

ထင်ရှားတဲ့ ရောင်ခြည်ရှစ်သွယ်ပါတဲ့ နေမင်းကို အမှတ်တံဆိပ်အဖြစ် သုံးထားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းက ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာကို သူ တော်တော်လေး သိချင်နေတယ်။

ကာတာရီနာ ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရယူနိုင်မယ်ဆိုရင် သူတို့ ပါဝင်နေတဲ့ လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းက ဘယ်လိုအဖွဲ့မျိုးလဲဆိုတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကိုပါ သူ သိလာနိုင်လောက်တယ်။

"ကောင်းပြီ။ ကျွန်တော် ပြောပြမယ်၊ ဒါပေမယ့် စည်းကမ်းချက်တစ်ခုတော့ ရှိတယ်"

သူမက ငြိမ်နေပြီး သူ့ရဲ့ နောက်ထပ်စကားတွေကို စောင့်နေတယ်။

"ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် ကို လေ့လာချင်တယ်။ အဲဒါကို ကျွန်တော် လိုချင်တယ်" လို့ သူက ပြောလိုက်တယ်။

ကာတာရီနာ က ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးမှ သဘောတူလိုက်တယ်။ "ကောင်းပြီလေ" သူမက ပြောတယ်။ "အဲဒါကို စီစဉ်ပေးလို့ရပါတယ်"

သူမဘက်ကကြည့်ရင်တော့ ဒါက အန္တရာယ်မရှိပါဘူး။

ဒါပေမယ့် သေချာတာကတော့ မိုက်ကယ် က ဒီထက်ပိုပြီး မျှော်လင့်ထားတာပါ။

ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် ကို ထိလိုက်တာနဲ့ နိုဗာ က အဲဒီအပေါ်မှာ ရေးထားတဲ့ အချက်အလက်တွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ပြီး သူ နားလည်နိုင်တဲ့အရာတစ်ခုအဖြစ် ဘာသာပြန်ပေးနိုင်မယ်ဆိုတာကို သူ သိထားတယ်။

"အရိုးကို လုံလုံခြုံခြုံဖြစ်အောင် ဇိုဗီရု ဆီမှာ ထားထားတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒါက ပါမောက္ခ တရားဝင် ပိုင်ဆိုင်တဲ့အရာလို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ"

ကာတာရီနာ က ခေါင်းညိတ်တယ်။ "ဒါဆို ငါတို့ သွားကြမလား။ အဲဒီကို အမြန်ဆုံးရောက်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ"

မိုက်ကယ် သဘောတူလိုက်တယ်။

"မင်းသမီး အော့တေးဗီးယား က သင့်ရဲ့ ခရီးစဉ်အတွက် ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်" အဖွဲ့ထဲမှာပါတဲ့ ရေလူသား အစေခံတစ်ယောက်က ပြောတယ်။ "ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အခုလောလောဆယ် သူက သူ့အစ်မတစ်ယောက်နဲ့ စကားပြောဖို့ အလုပ်များနေလို့ပါ။ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် သူက သင့်ရဲ့ ခရီးစဉ်မှာ လိုက်ပါချင်နေတာ"

အစ်မ ဟုတ်လား။ အဲဒါ ဆရီနာ ပဲ ဖြစ်ရမယ်လို့ သူ ခန့်မှန်းလိုက်တယ်။ တောင်းပန်ပါတယ် ဆရီနာ။ ဒါပေမယ့် မင်းနဲ့ မတွေ့ခင် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် ကိစ္စကို ငါ အရင်ဖြေရှင်းရဦးမယ်။

သူ့ရဲ့ ဓားရှည်အတွက် ဂျာကူ ရဲ့ ဒရုန်းအသေး တပ်ဆင်မယ့်ကိစ္စကိုလည်း နောက်ဆုတ်ရဦးမယ်၊ ဒါပေမယ့် ဂျာကူ ကတော့ ဂရုတောင်စိုက်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ သူ တော်တော်လေး ယုံကြည်နေတယ်။ ဒရာဂွန်ဘွန်း ကတော့ အိပ်ရာထဲမှာ အကြာကြီး ဆက်အိပ်ရမှာဖြစ်လို့ တကယ်တမ်းကျ ပျော်တောင်နေဦးမှာ။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၆၆)

အခန်း(၇၈၆)

"ကျေးဇူးပြုပြီး ရှေ့ကသွားပါ" ကာတာရီနာ က မိုက်ကယ် ကို ရှေ့ကသွားဖို့ လက်ဟန်နဲ့ပြရင်း ပြောလိုက်တယ်။

သူကလည်း သဘောတူပြီး ရေကန်စပ်ကနေ စတင်ထွက်ခွာလာခဲ့ကာ သစ်သားလမ်းလေးအတိုင်း လျှောက်သွားရင်း နောက်ဆုံးမှာတော့ နယ်မြေတွေကြားက နယ်စပ်ကို ရောက်သွားခဲ့တယ်။

ကျောက်ပြားခင်းထားတဲ့ ကြမ်းပြင်ပေါ် ခြေချလိုက်တာနဲ့ သူ့ရှေ့ကနေ ပဲ့တင်ထွက်လာတဲ့ စည်ကားနေတဲ့ စျေးတစ်ခုရဲ့ အသံတွေကို သူ ကြားလိုက်ရတယ်။

သူက စျေးသည်တွေကို လျစ်လျူရှုပြီး နယူးစပါတာ ရဲ့ ဗဟိုချက်ဖြစ်တဲ့ ဇိုဗီရု ရဲ့ နဂါးမျှော်စင် ဆီကို လျှောက်သွားခဲ့တယ်။

သူက ရှေ့ကနေ လျှောက်သွားပြီး ကာတာရီနာ ကတော့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာကနေ သူ့နောက်က လိုက်လာခဲ့တယ်။

သူမရဲ့ အကြည့်တွေက သူ့ဦးခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားမတတ် စူးရှနေတယ်။

ပါမောက္ခက သူ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော တပည့်ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်တယ်လို့ သတ်မှတ်ရလောက်အောင် သူ့ဆီမှာ ဘာတွေများ ထူးခြားနေလဲဆိုတာကို သိရဖို့ သူမက သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အကဲခတ်နေခဲ့တယ်။

"ပါမောက္ခက ကျောင်းတစ်ကျောင်းမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ငါ လုံးဝမသိခဲ့ဘူး" မိုက်ကယ် က စကားစမြည်ပြောဖို့ ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်တယ် "သူ အဲဒီအကြောင်း ငါ့ကို ဘာမှမပြောပြခဲ့ဘူး"။

"ဒါက ငါတို့ ကြော်ငြာနေတဲ့ ကိစ္စမျိုးမှ မဟုတ်တာ" လို့ သူမက ပြန်ဖြေတယ်။

"ဘာလို့လဲ။ ဒါက လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်နေရမှာမို့လို့လား" လို့ သူက နောက်ပြောင်တဲ့ လေသံနဲ့ မေးလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ သူက သူမဆီကနေ အချက်အလက်တွေ ပိုသိရအောင် ဆွပေးနေတာ ဖြစ်တယ်။

ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူမက အဲဒီအကွက်ထဲ ဝင်မလာခဲ့ဘူး။

"ငါတို့ကျောင်းအကြောင်း ထုတ်မပြောတာက လူတိုင်းအတွက် ပိုကောင်းတယ်။ ငါတို့ရဲ့ သင်ကြားမှုတွေကို သဘောမတူတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်"

မိုက်ကယ် က သူ့မျက်လုံးထဲက သိချင်စိတ်တွေကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တဲ့အတွက် ကာတာရီနာ သူ့အနောက်မှာ ရှိနေတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်နေမိတယ်။ သူ့ခန့်မှန်းချက်က မှန်ပုံရတယ်။ သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းမှာ ရန်သူတွေ အများကြီးရှိနေတာကြောင့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ လျှို့ဝှက်ထားဖို့ လိုအပ်နေတာ ဖြစ်တယ်။

"မင်းတို့ရဲ့ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းကို လူတွေက ဘာလို့ သဘောမတူရတာလဲ။ မင်းတို့က အန္တရာယ်ရှိတဲ့... တစ်ခုခုကို သင်ပေးနေလို့လား"

ကာတာရီနာ က တစ်ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြန်ဖြေတယ် "ဒါက ရှုပ်ထွေးတယ်။ ငါတို့က အရာရာကို သဘာဝအတိုင်းဖြစ်တည်မှုကို ယုံကြည်ပေမယ့် သူတို့ကတော့ ဖန်တီးပြုပြင်ထားတာတွေကို ယုံကြည်ကြတယ်။ အဲဒါက လူသားမျိုးနွယ်နဲ့ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို တိုးတက်စေမယ့် လမ်းစဉ်လို့ သူတို့က ထင်နေကြတာ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ သင်ကြားမှုတွေက ပျက်စီးခြင်းဆီကိုပဲ ဦးတည်သွားစေမယ်လို့ ငါတို့က ယုံကြည်တယ်"။

ဖန်တီးပြုပြင်ထားတာ... မိုက်ကယ် က ဒီသော့ချက်စာလုံးကို မှတ်သားရင်း ထပ်ရွတ်လိုက်တယ်။

"အဲဒါက ဘယ်လိုမျိုး ဖန်တီးပြုပြင်ထားတဲ့ လမ်းစဉ်လဲ"

သူမက ပြန်မဖြေဘဲ တိတ်တိတ်လေး နေနေခဲ့တယ်။ သူမပေးမယ့် ဘယ်အဖြေမဆို အများကြီး ဖွင့်ဟမိသလို ဖြစ်သွားမယ်ဆိုတာ သူမ သိနေတယ်။

သူမ လျှို့ဝှက်ထားချင်နေတာကို မြင်တော့ မိုက်ကယ် က အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်တယ်။

"ဒါနဲ့ ပါမောက္ခရဲ့ သုတေသနက... ဒီဖန်တီးပြုပြင်ထားတဲ့ လမ်းစဉ်ကို ရပ်တန့်နိုင်ဖို့ သေချာအောင် လုပ်တဲ့နေရာမှာ အရေးကြီးနေလို့လား"

သူမက ခေါင်းညိတ်ပြတယ်။ "ငါ့အဖေကတော့ အဲဒီလိုပဲ မျှော်လင့်ထားတာပဲ"

ပါမောက္ခက ဒီအလုပ်တွေအကုန်လုံးကို သူ့ကိုယ်ကျိုးတစ်ခုတည်းအတွက် လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ပေါ်လွင်နေတယ်။ ဒီလူအိုကြီးက သမိုင်းကို ရူးရူးမူးမူး စွဲလမ်းနေရုံသက်သက်ပဲလို့ သူက ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ဒီလိုလုပ်နေတဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အများကြီး ပိုကြီးမားတဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိနေခဲ့တယ်။

"ငါတို့ ရောက်ပြီ" ကာတာရီနာ က ပြောလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ် ဟာ တိမ်တွေအထက်အထိ မြင့်မားစွာ ထိုးထွက်းနေတဲ့ ကျောက်ပြားခင်း မျှော်စင်ကြီးနဲ့ မီတာအနည်းငယ်အကွာမှာ ရပ်လိုက်တယ်။ သူ သတိမထားမိလိုက်ခင်မှာပဲ သူတို့ ရောက်ချင်တဲ့ နေရာကို ရောက်လာခဲ့ကြပြီ။ သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေတာက နဂါးမျိုးနွယ်ဝင် ဇိုဗီရု ရဲ့ နယ်မြေပဲ ဖြစ်တယ်။

သူမကို ဒီမေးခွန်းတွေအကုန်လုံး မေးဖို့ချည်း အာရုံစိုက်နေခဲ့တာမို့ အချိန်တွေ ကုန်သွားတာကိုတောင် လုံးဝသတိမထားမိလိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်။

ဒီလျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းက တကယ်တော့ ဘာလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သဲလွန်စတွေ ပိုရအောင် သူမဆီကနေ ဆွပြီးမေးနိုင်ဖို့ ခရီးစဉ်လေး နည်းနည်းလောက် ပိုရှည်ရင်ကောင်းမယ်လို့တောင် သူ ဆန္ဒပြုမိသေးတယ်။

ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ အခုချိန်မှာ သူတို့ဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ 'ဖန်တီးပြုပြင်ထားတဲ့' လမ်းစဉ်ကို ဖြန့်ဖြူးနေတဲ့ ရန်သူတွေကို တိုက်ခိုက်နေတာဖြစ်ပြီး သူမ၊ ပါမောက္ခနဲ့ သူတို့ရဲ့ အဖွဲ့အစည်းကလည်း အဲဒီသူတွေကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နေကြတယ်ဆိုတာ သူ သိလိုက်ရပြီ။

ဒီအခြေအနေမှာ သူတို့က လူကောင်းတွေလား၊ လူဆိုးတွေလားဆိုတာ ပြောဖို့ စောလွန်းနေသေးပေမယ့် ကာတာရီနာ အပေါ် သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး အမြင်အရတော့ သူမက သိပ်ဆိုးမယ့်ပုံ မပေါ်ပါဘူး။

"အင်း... ငါတို့ အထဲကို ဘယ်လိုဝင်ရမလဲ။ ဒီအတိုင်း တံခါးခေါက်လိုက်ရုံပဲလား" သူက အသံထွက်ပြီး မေးလိုက်တယ်။

ကာတာရီနာ က ရှေ့ကို လှမ်းတော့မလို့ လုပ်နေတုန်း ရပ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တယ် "ငါတို့ အဲဒီလို လုပ်စရာလိုမယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး"။

တောင်ပံပါတဲ့ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်က သူတို့ဆီကို အရိပ်ကျလာစေတယ်။

မိုက်ကယ် အပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ သူတို့အထက်မှာ မျှော်စင်ထိပ်ဆီကို ဆင်းသက်လာရင်း တောင်ပံတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခတ်နေတဲ့ အနီရောင် နဂါးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ တောင်ပံခတ်လိုက်တဲ့ အချက်တိုင်းမှာ အောက်ဘက်က လေထု ဂယက်ရိုက်သွားတာကို မိုက်ကယ် နဲ့ ကာတာရီနာ တို့ ခံစားလိုက်ကြရတယ်။

ဒါက မိုက်ကယ် နဂါးတစ်ကောင်ကို အနီးကပ် ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပဲ ဖြစ်တယ်။ သူတို့က သူ့ရဲ့ အရင်ဘဝတုန်းက ရုပ်မြင်သံကြားအစီအစဉ်တွေနဲ့ စိတ်ကူးယဉ်စာအုပ်တွေထဲမှာ သူမြင်ဖူးခဲ့သမျှ အရာအားလုံးနဲ့ တူနေတယ်။

သူတို့ရဲ့ အရေပြားက အကြေးခွံတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး ဒီဖြစ်ရပ်မှာတော့ ဒီအနီရောင်နဂါးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ကတ္တီပါရောင် တောက်ပြောင်နေတဲ့ အကြေးခွံတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းထားတာကြောင့် အပြာရောင်ကောင်းကင် နောက်ခံနဲ့ဆို ပိုပြီး ထင်ရှားပေါ်လွင်နေစေတယ်။

သူ့မှာ ခြေထောက်လေးချောင်းနဲ့ အမြီးဖျားကနေ မီးတောက်တွေ ထွက်နေတဲ့ ဧရာမအမြီးကြီးတစ်ခု ပါရှိတယ်။ သူ့ရဲ့ နှာခေါင်းက ကြီးမြတ်မှုကို ပြသနေပြီး မေးရိုးတွေကတော့ အာဏာရှင်ဆန်တဲ့ ခွန်အားကို ပြသနေတယ်။

'သူတို့ကို ဘာလို့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး မျိုးစိတ်လို့ ခေါ်ကြလဲဆိုတာ ငါ အခုတော့ သဘောပေါက်ပြီ' နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တွေ အားလုံးသာ အဲဒီလို ဧရာမနဂါးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မယ်ဆိုရင် သူတို့ထဲက အနည်းငယ်လောက် ပူးပေါင်းလိုက်ရုံနဲ့ မက်ထရိုပိုလစ် လို မြို့မျိုးကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့နိုင်မှာ သေချာတယ်။

သူ့ရဲ့ သိချင်စိတ်ကို မထိန်းထားနိုင်တဲ့အတွက် ဒရုန်း ကို သိုသိုသိပ်သိပ် လွှတ်လိုက်ပြီး နဂါးတစ်ကောင်ရဲ့ အတွင်းပိုင်း လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ခိုးကြည့်ဖို့ သူ့ရဲ့ အမြင်အာရုံကို အသုံးပြုလိုက်တယ်။

သူ အဲဒီလို လုပ်လိုက်တဲ့အခါ မျက်မမြင် အဘွားအိုကို ခိုးကြည့်တုန်းကနဲ့ ဆင်တူတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုးကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရတယ်။

သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေဟာ တန်ခိုးစွမ်းရည် တွေနဲ့ ပြည့်လျှံနေခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ အရေပြား လက်မတိုင်းကနေ အမျှင်တန်းတွေ ထွက်ပေါ်နေပြီး ကိုယ်ပိုင်အမွေးအမျှင်တွေလိုမျိုး ဖြစ်နေတယ်။

အနီးကပ်ကြည့်ရတာ တော်တော်လေးကို ရူးသွပ်စရာကောင်းတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပြည့်နှက်နေတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည် ပမာဏကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် သူတို့ဟာ လက်တွေ့ဘဝကို လွန်ဆန်နိုင်တဲ့အထိ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ သန်မာတယ်ဆိုတာကို မိုက်ကယ် သိနိုင်ခဲ့တယ်။

သူတို့ရဲ့ ခွန်အားတွေက အသွင်ပြောင်းထားတဲ့ အခြေအနေမှာရှိတဲ့ ဝံပုလွေလူသား တွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်တယ်။ သူတို့ရဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ခွန်အားတွေကို ဖြစ်နိုင်ခြေထက် ကျော်လွန်သွားစေဖို့ တန်ခိုးစွမ်းရည် တွေက သူတို့ရဲ့ သွေးကြောတွေထဲကို စီးဆင်းနေကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့နှစ်ခုကြားမှာ သိသာထင်ရှားတဲ့ ကွာခြားချက်တွေ ရှိနေတယ်။

ဝံပုလွေလူသား တွေက အရာရာထက် အင်အားသီးသန့်ကိုပဲ အသားပေးထားတဲ့ ရှင်းလင်းလို့မရတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည် ရှုပ်ထွေးမှုတွေလို ဖြစ်နေရင် နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တွေ ဆီမှာတော့ လျှပ်စစ်ပတ်လမ်းတစ်ခုလို ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပြီးပြည့်စုံစွာ ယက်လုပ်ထားတဲ့ အများကြီး ပိုပြီး သပ်ရပ်တဲ့ အမျှင်တွေ ရှိနေတယ်။

နဂါးတွေက သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို ဝံပုလွေလူသား တွေထက် အများကြီး ပိုကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုနိုင်တယ်ဆိုတာကို မိုက်ကယ် သိနိုင်ခဲ့တယ်။ သူတို့က တန်ခိုးစွမ်းရည် ရဲ့ အသုံးချမှုကို ခလုတ်နှိပ်လိုက်သလိုမျိုး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားကနေ မှော်စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ကြတယ်။

တန်ခိုးစွမ်းရည် ကို သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေထဲမှာ ဘယ်လောက်တောင် သေချာပေါင်းစပ်ထားသလဲဆိုတာကို ကြည့်ရင် နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တွေ ဟာ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း အလွန်ကောင်းမွန်ရမယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ အဲဒီလို တွေးနေတုန်းမှာပဲ ကောင်းကင်ယံက အနီရောင်နဂါးဟာ သူဆင်းသက်ရမယ့် မျှော်စင်ပေါ်ကို ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်မိသွားတယ်။

နဂါးရဲ့ တောင်ပံက ခေါင်မိုးစွန်းကို ပွတ်တိုက်သွားတာကြောင့် ကျောက်ပြား အပိုင်းအစတွေနဲ့ အပျက်အစီးတွေ လေထဲ လွင့်စဉ်သွားခဲ့တယ်။

အဲဒီလို ဆင်းသက်မှု အဆင်မပြေဖြစ်သွားပြီးနောက် နဂါးဟာ မျှော်စင်နဲ့ ထပ်မံမျက်နှာချင်းဆိုင်မိတဲ့အထိ နောက်တစ်ခေါက် ပြန်လှည့်လာခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ ပျံသန်းမှုက မတည်ငြိမ်ဘဲ တောင်ပံတွေက မညီမညာ ခတ်နေတာကြောင့် တစ်ဖက်ထက် တစ်ဖက်က ပိုပြီး စောင်းနေခဲ့တယ်။

"ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ" သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်။

ကာတာရီနာ က ယိမ်းယိုင်နေတဲ့ နဂါးဆီကနေ အာရုံလွှဲလိုက်ရင်း ခေါင်းယမ်းလိုက်တယ်။

"ဖြစ်နေကျပဲ" သူမက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး မျှော်စင်အောက်ခြေဆီကို လျှောက်သွားခဲ့တယ်။

သူမ အဲဒီလို လုပ်လိုက်တာနဲ့ အနီရောင် ပေါ်တယ်တစ်ခုက သူမရှေ့မှာ လည်ပတ်ပေါ်ထွက်လာခဲ့တယ်။

"ဝင်ခဲ့" ပေါ်တယ်ဆီကို လှမ်းသွားရင်း သူမက ပြောလိုက်တယ်။

"နေဦး၊ ငါတို့ ခွင့်ပြုချက် မရသေးဘူးလေ"

"ခွင့်ပြုချက် ယူစရာမလိုဘူး။ သူ မူးနေတယ်" လို့ ပြောပြီး သူမက ပေါ်တယ်ထဲ ဝင်ပျောက်သွားခဲ့တယ်။

* * * * * * *