အခန်း (၇၉၉-၈၀၀)

အခန်း(၇၉၉)

[ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု ပြီးဆုံးပါပြီ။ မှော်ကျင့်စဉ်ကို ရရှိပါပြီ။]

သူစောင့်မျှော်နေခဲ့တဲ့ စကားတွေကို နိုဗာက ပြောလိုက်တဲ့အခါ မိုက်ကယ်တစ်ယောက် သူ့ရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့ဘူး။

သဟဇာတသတ္တဝါ ဖန်တီးမှုနောက်ကွယ်က မှော်ကျင့်စဉ်ကို နိုဗာက သူ့ဆီ ပေးပို့လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သတင်းအချက်အလက်တွေက သူ့ဦးနှောက်ထဲကို ရေလှိုင်းတစ်ခုလို ရိုက်ခတ်ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေကို သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေထဲ ထည့်သွင်းဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ နည်းစနစ်ကျကျ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ မှော်စွမ်းအင် နေရာချထားမှုတွေ အားလုံးကို သူ သိရှိသွားခဲ့တယ်။ ဒြပ်စင်ရှစ်မျိုးကို ရှုပ်ထွေးပွေလီစွာ အသုံးပြုပြီး အဲဒီ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ သတ္တုတွေကို အလားတူ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုထဲ ထည့်သွင်းရတာက သူ့အတွက် မွေးရာပါ ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုလို ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ အရာအားလုံးက လွယ်ကူနေပုံရတယ်။

သူက သဟဇာတသတ္တဝါရဲ့ အလောင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တယ်။ နိုဗာ လိုအပ်တဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေ အားလုံးကို ပြီးဆုံးအောင် လုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက အဲဒါကို သတ်ပစ်ခဲ့တာလေ။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သဟဇာတစွမ်းအင်တွေ စတင်ပျောက်ကွယ်သွားတာနဲ့အမျှ အခုတော့ အဲဒီအလောင်းက တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်နေခဲ့ပြီ။

ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ ကိုယ်ပွားအဖြစ် မပြောင်းလဲခင် အဲဒီခန္ဓာကိုယ်ထဲက နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေကို သူ အရင်ဆုံး စုပ်ယူလေ့ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူက အဲဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်တယ်။

သူက လက်ကို မြှောက်လိုက်တဲ့အခါ မှော်စွမ်းအင် ရှစ်မျိုးစလုံးက ရောင်စဉ်တန်းလို တောက်ပနေတဲ့ အလင်းစက်စုအဝေးကြီးတစ်ခုအဖြစ် သူ့လက်ဝါးပေါ်မှာ စုစည်းလာခဲ့တယ်။

မှော်စွမ်းအင် အလုံအလောက် ရပြီဆိုတာနဲ့ သဟဇာတသတ္တဝါရဲ့ ရင်ဘတ်က အပေါက်ကို ဖာထေးဖို့အတွက် သူက အဲဒီအလင်းစုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တွန်းပို့လိုက်တယ်။

အဲဒီလိုလုပ်ရင်းနဲ့ပဲ နိုဗာ ပေးထားတဲ့ မှော်ကျင့်စဉ် ပါဝင်တဲ့ အဖြူရောင် မှော်အစီအရင်တစ်ခုကိုပါ သူ ထည့်သွင်းလိုက်တယ်။

ချက်ချင်းပဲ မှော်စွမ်းအင်စုကြီးက အလင်းစက်ငယ်လေးတွေအဖြစ် ပြိုကွဲသွားခဲ့တယ်။ မှော်အစီအရင်က ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေအတိုင်း အဲဒီအလင်းစက်တွေက ပျံ့နှံ့သွားပြီး သဟဇာတသတ္တဝါရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်သွားတော့တာပဲ။

သဟဇာတသတ္တဝါရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တတ်ထရပ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်ကနေ လက်မအနည်းငယ်အကွာအထိ လွင့်ပျံလာခဲ့တယ်။

ရောင်စုံအလင်းတန်းတွေက သတ္တဝါရဲ့ ပတ်လည်မှာ လည်ပတ်နေပြီး တဖြည်းဖြည်း ပိုပိုမြန်လာကာ နောက်ဆုံးမှာတော့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးကွယ်သွားစေတဲ့ ရောင်စဉ်တန်း စက်လုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

မန္တန်ရဲ့ အစွမ်း ကုန်ဆုံးသွားတဲ့အခါမှာတော့ စက်လုံးကြီးက ပေါက်ကွဲသွားပြီး အလင်းစက်လေးတွေက ပတ်ဝန်းကျင်ထဲကို ပြန်လည်ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တယ်။

ကျန်ရစ်ခဲ့တာက သတ္တဝါတစ်ကောင် မဟုတ်တော့ဘဲ လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလေ။

သူ့ဘေးမှာရှိတဲ့ တခြားကိုယ်ပွား လေးခုလိုပဲ အဲဒါက မိုက်ကယ်ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ ချွင်းချက်အနေနဲ့ ဒီကိုယ်ပွားရဲ့ ပတ်ပတ်လည်မှာတော့ ဖော်ပြလို့မရတဲ့ စွမ်းအင်အငွေ့အသက်တွေ ရှိနေတယ်။ သူ့ရဲ့ ဒရုန်းအမြင်အာရုံနဲ့ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အကြောင်းရင်းက ရှင်းလင်းသွားခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်က အခုအခါ လိမ္မော်ရောင် တောက်ပနေပြီး သာမန် မက်ဂ်နက်တစ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နဲ့ တူနေစေခဲ့တယ်။

"အောင်မြင်သွားပြီ" လို့ သူက ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ တခြားကိုယ်ပွားတွေဘက်ကို လှည့်ကာ သူ့အနားကို တိုးလာဖို့ ထိန်းချုပ်လိုက်တယ်။

လောလောဆယ် သူ့မှာ အပိုဆောင်း နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်း ၇ ကီလို ရှိနေတယ်။ သူ ခုလေးတင် အနိုင်ယူလိုက်တဲ့ ကိုယ်ပွားတွေဆီက ၆ ကီလိုနဲ့ အရင်စမ်းသပ်မှုကနေ ၁ ကီလိုပေါ့။

သူက ရင်ဘတ်ပေါ် လက်တင်ပြီး ရှေ့ကို ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။

သတ္တုအရည်စက်တွေက သူ့ရင်ဘတ်ထဲကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်ပလေထုနဲ့ ထိတွေ့လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ အဖြူရောင် မီးတောက်တွေ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့တယ်။

သူ့ရှေ့မှာ လွင့်ပျံနေစဉ်မှာပဲ သူက လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကားလိုက်တာကြောင့် နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်း အရည်စက်တွေက လမ်းကြောင်းအသီးသီး ခွဲထွက်သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ရဲ့ သဟဇာတကိုယ်ပွား တွေဆီကို ကျဆင်းသွားခဲ့တယ်။

ဒီအရည်စက်တွေ ကိုယ်ပွားတွေရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲ ဝင်သွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူတို့ရဲ့ ခြေထောက်အောက်မှာ အဖြူရောင် မှော်အစီအရင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။ မိုက်ကယ်ရဲ့ မှော်စွမ်းအင်က သူတို့ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကို စတင်ပြောင်းလဲပေးလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအတွက် သူတို့ရဲ့ အတုအယောင် နှလုံးသားတွေထဲမှာ နေရာလွတ် ဖန်တီးပေးလိုက်တာပဲ။

သူတို့ရဲ့ ရင်ဘတ်တွေက ရွှေရောင် တခဏတာ တောက်ပသွားပြီးနောက် ပြန်မှိန်ကျသွားခဲ့တယ်။

အခုတော့ သူတို့က မက်ဂ်နက်တစ် သဟဇာတကိုယ်ပွား တွေ ဖြစ်သွားကြပြီလေ။

သတ္တဝါတွေဆီက သူရထားတဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေကို ပြန်လည်အသုံးပြုဖို့ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ကျန်တဲ့ကိုယ်ပွား နှစ်ခုကို ဒုတိယအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် မက်ဂ်နက်တစ် အဖြစ်နဲ့ နောက်တစ်ခုကိုတော့ ပထမအဆင့်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တယ်။

အခုတော့ သူ့မှာ ဒုတိယအဆင့် ကိုယ်ပွား သုံးခုနဲ့ ပထမအဆင့် ကိုယ်ပွား တစ်ခု ရှိနေပြီ။

ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် မလုံလောက်တော့တဲ့အတွက် သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး ကိုယ်ပွားကတော့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်း မပါဘဲ ကျန်ရစ်နေခဲ့တယ်။

'ဒီ သာမန်ကိုယ်ပွားကိုတော့ အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် ချန်ထားရမယ်' လို့ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ 'ကိုယ်လိုချင်တဲ့အချိန်တိုင်း ဘေးကင်းတဲ့နေရာကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်တယ်ဆိုတာ သိထားရတာက စိတ်အေးရတယ်လေ'

ကျန်တဲ့ ကိုယ်ပွား လေးခုနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကိုတော့ သူ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး။ တကယ်လို့ သူ့မှာ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေ ပိုလျှံနေခဲ့ရင် သူတို့ကို သေချာပေါက် ပေးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ် သူ့ရဲ့ ဦးစားပေးက ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေ ဖြစ်နေတာမို့ သူ့မှာ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေ ရှိရင် သူတို့ကိုပဲ ပေးလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ သေချာတာကတော့ အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ဖို့ သူ ဒီနေရာကနေ အရင်ထွက်သွားဖို့ လိုအပ်တယ်။

သူ အဲဒီလို တွေးနေတုန်းမှာပဲ နောက်ဆုံး သော့ခလောက်က ကွဲကြေသွားတာမို့ ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ဆီကနေ ကျေနပ်စရာကောင်းတဲ့ တီသံလေး ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

'နောက်ဆုံးတော့ စမ်းသပ်မှုတွေကို ငါ ပြီးမြောက်သွားပြီပဲ'

ဒီရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့သူက သူတို့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေ ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ တွေးထားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ သော့ခလောက်တစ်ခု ပွင့်သွားတိုင်း ပိုခက်လာရမှာဖြစ်ပေမဲ့ အခြေအနေက လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

မိုက်ကယ်က ပထမဆုံး သဟဇာတသတ္တဝါနဲ့ ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာ အခက်ခဲဆုံးဖြစ်ခဲ့ပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ရခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သဟဇာတသတ္တဝါ တစ်ကောင်ကို ကိုယ်တိုင် ဘယ်လိုဖန်တီးရမလဲဆိုတာ သင်ယူပြီးနောက်မှာတော့ အရာအားလုံးက သိသိသာသာ လွယ်ကူသွားခဲ့တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ပေါ်က အလင်းတန်းက အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတဲ့ မယုံနိုင်လောက်အောင် တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တာကြောင့် မိုက်ကယ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ လုံးဝ ပြာသွားခဲ့တယ်။

သူက မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားလိုက်ရပေမဲ့ အကာအကွယ်အတွက် သူ့ကိုယ်ပွားတွေကိုတော့ သူ့အနားမှာ ကပ်ထားလိုက်တယ်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မျက်စိကျိန်းစရာ အလင်းရောင်က လျော့ကျသွားခဲ့တယ်။

သူ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ကြီးက သူ့ရှေ့မှာ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေဆဲဖြစ်တာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

သော့ခလောက်တွေ ဖန်တီးဖို့ ချည်နှောင်ထားတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည် အမျှင်တန်းတွေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

အခုတော့ ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ပေါ်မှာ ရေးထိုးထားတာ ဘာတစ်ခုမှ မရှိတော့ဘူး။

အဲဒီအစား ပြိုကျပျက်စီးတော့မယ့်အလား မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးမှာ အက်ကွဲကြောင်းတွေ ပြန့်နှံ့နေခဲ့တယ်။ ကျောက်တိုင်ပတ်လည်က ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ အက်ကြောင်းကြီးတွေ ကျန်ရစ်ခဲ့တာကြောင့် ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်အတွင်းမှာ အခြေအနေဆိုးဆိုးရွားရွား မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာစေခဲ့တယ်။

ကျွန်းတစ်ခုလုံး စတင်လှုပ်ခါလာပြီး ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ဆီကနေ အစအနတွေနဲ့ အပျက်အစီးတွေ စတင် ပြုတ်ကျလာခဲ့တယ်။

မိုက်ကယ်က ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့အထိ ဝေးဝေးကို ဆုတ်လိုက်ပေမဲ့ စောင့်ကြည့်လေ့လာဖို့ လုံလောက်တဲ့ အကွာအဝေးမှာတော့ ရှိနေခဲ့တယ်။

မြေပြင်ပေါ်ကို အပိုင်းအစတွေ ပြုတ်ကျလာတာနဲ့အမျှ ကျွန်းရဲ့ တုန်ခါမှုက ပိုဆိုးလာပြီး လှုပ်ခါမှုတွေက ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့တယ်။

မြေပြင်ပေါ်ကနေ ဖုန်မှုန့်တွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အဆောက်အအုံကြီး မြေပြင်ပေါ် လုံးဝ ပြိုကျသွားချိန်မှာတော့ အရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်သွားစေခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ တိတ်ဆိတ်သွားတယ်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးတဲ့နောက် ဖုန်မှုန့်တွေ လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားချိန်မှာတော့ ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင် ပြိုကျပျက်စီးမှုရဲ့ နောက်ဆုံးရလဒ်ကို မိုက်ကယ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ရတယ်။

ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ မီးတောင်မှန်ကျောက်လို ကျောက်တုံး အပျက်အစီးကြီးတွေ ပြန့်ကျဲနေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအပျက်အစီးတွေ အားလုံးရဲ့အောက်မှာတော့ သူ့ကို အနားလာဖို့ ခေါ်ဆောင်နေတဲ့ မှိန်ပျပျ အဖြူရောင် အလင်းတန်းလေးတစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။ အဲဒါက ရင်းနှီးနေသလိုခံစားရပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူစိမ်းဆန်နေတဲ့ စွမ်းအင်တစ်ခုပဲ။

သူက အဲဒီဆီကို စတင်လျှောက်သွားခဲ့တယ်။

အဲဒါ ဘာပဲဖြစ်နေပါစေ အန္တရာယ်မရှိဘူးဆိုတာကို ပင်ကိုယ်အသိစိတ်အရ သူ သိနေခဲ့တယ်။ ဘယ်လိုသိလိုက်လဲဆိုတာ သူ မသိပေမဲ့ အဲဒီကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ စွမ်းအင်က ဘယ်လိုရန်လိုမှုမျိုးကိုမှ မပြသနေဘူးလေ။

ဒါက တခြားစွမ်းအင်မျိုးပါ။ မိုက်ကယ်သာ ဒါကို ဖော်ပြရမယ်ဆိုရင် တိုက်ခိုက်ရေးသမားနဲ့ ပညာတတ်တစ်ယောက်ကြားက ကွာခြားချက်လိုမျိုးပဲလို့ သူ ပြောမှာပဲ။

တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ ခွန်အားကြောင့် သန်မာပေမဲ့ ပညာတတ်တစ်ယောက်ကတော့ သူ့ရဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးကြောင့် စွမ်းအားကြီးမားတာလေ။

ပြီးတော့ ဒီအပျက်အစီးတွေ အောက်က အရာဝတ္ထုက ပညာတတ်တစ်ယောက်လိုပဲလို့ သူ ခံစားလိုက်ရတယ်။ အဲဒါက စွမ်းအားကြီးမားပေမဲ့ အားနည်းနေတယ်။

သူ အပျက်အစီးတွေပေါ် တက်သွားတဲ့အခါ အဖြူရောင် အလင်းတန်းက ပိုတောက်ပလာပြီး ထိုက်တန်သူတစ်ယောက် ချဉ်းကပ်လာတာကို အာရုံခံမိနေတဲ့ပုံစံပဲ။

နောက်ဆုံးတော့ အပျက်အစီးတွေကြားကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အဲဒီအရာကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။

အဲဒါက သူ့ရဲ့ ချွန်ထက်တဲ့ ထောင့်စွန်းပေါ်မှာ မျောလွင့်နေပြီး တဖြည်းဖြည်း လည်ပတ်ကာ အဖြူရောင် အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်နေတဲ့ အတုံးတစ်တုံး ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

အဲဒီနောက် မိုက်ကယ်က တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေ ဖုံးလွှမ်းထားခြင်း ရှိ၊ မရှိကို သိရဖို့ ဒရုန်းအမြင်အာရုံနဲ့ စူးစမ်းလေ့လာလိုက်တယ်။

သူ အမြင်အာရုံထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် မျက်စိကျိန်းလောက်တဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခုက မြင်ကွင်းကို ထိုးဖောက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေဆီကို တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်။

အချိန်မီသာ ဒရုန်းအမြင်အာရုံထဲကနေ သူ ထွက်မလာခဲ့ရင် သူ့မျက်လုံးတွေ လောင်ကျွမ်းသွားလောက်ပြီ

* * * * * * * *

စာစဉ်(၆၇)

အခန်း(၈၀၀)

"အား" မိုက်ကယ်က သူ့မျက်လုံးတွေကို နှိပ်နယ်ရင်း ညည်းညူလိုက်တယ်။ "အဲဒါက ဘာကြီးလဲ"

| ဟမ်း... အဲဒီအရာကို ဘယ်သူမှ ကြည့်လို့မရအောင် ဖန်တီးထားတာပဲ | လို့ ဟာဘင်ဂျာက ပြောလိုက်တယ်။

[သန္ဓေဝိညာဉ်နယ်ပယ် အထက်ကလူတွေတောင်မှ သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ ခိုးကြည့်လို့မရနိုင်ဘူး |

ဟာဘင်ဂျာဆီကနေ အဲဒီလို ဖော်ပြချက်မျိုး ကြားလိုက်ရလို့ မိုက်ကယ် အံ့ဩသွားခဲ့တယ်။ ဒီထူးဆန်းတဲ့ ကုဗတုံးလေးထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေက အလွန်နက်နဲလွန်းပြီး သာမန်လူတွေနဲ့ မက်ဂ်နက်တစ် တွေရဲ့ မျက်လုံးတွေအတွက် ရည်ရွယ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ပေါ်လွင်နေတယ်။ စကြဝဠာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မရည်ရွယ်ဘဲ ဖော်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပြီးတဲ့နောက် သူ့မျက်လုံးတွေ နာကျင်သွားတာလောက်နဲ့ပဲ ပြီးသွားခဲ့တာက သူ တော်တော်လေး ကံကောင်းသွားတာပဲ။

'ဒါက တကယ်တော့ ဘာကြီးလဲ ပြီးတော့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လျှို့ဝှက်နေရတာလဲ'

ဟာဘင်ဂျာက ပခုံးတွန့်လိုက်တယ်။

| မသိဘူးလေ |

'နိုဗာ... မင်းမှာကော အကြံဉာဏ် ရှိလား'

| မင်း သူ့ကို မေးနေစရာ မလိုပါဘူး။ ငါတောင် ဘာမှမသိရင် သူလည်း သေချာပေါက် သိမှာမဟုတ်ဘူး |

နိုဗာက တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး ဟာဘင်ဂျာကို သူမ ဘယ်လောက်တောင် မုန်းတီးလဲဆိုတာကို ထောက်ဆကြည့်ရင် ဒါက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အခြေအနေပဲ။

| တွေ့လား... သူ ဘာမှမသိဘူး |

[ကျွတ်... မင်း မှားနေပြီ အရူးစက်ရုပ်] လို့ နိုဗာက တုံ့ပြန်လိုက်တယ်။

[မိုက်ကယ်... ကုဗတုံးထဲက ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်မက်ဆေ့ချ်တစ်ခုကို ကျွန်မ သေချာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်]

ဟာဘင်ဂျာရဲ့ စော်ကားမှုတွေက နိုဗာကို သူမရဲ့စွမ်းဆောင်ရည် ပိုမြှင့်တင်ဖို့ တွန်းအားပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

| ဟိုး... မင်းက ငါ့ကို အဲလိုခေါ်တာလား... ဒီ ခွေးမ… |

မိုက်ကယ်က ချက်ချင်းပဲ ဟာဘင်ဂျာကို အသံပိတ်လိုက်တယ်။ 'ဘယ်လို မက်ဆေ့ချ်မျိုးလဲ'

ရုတ်တရက် သူ့အမြင်အာရုံထဲမှာ မျက်နှာပြင်အသစ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က သိမ်မွေ့တဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ပြသနေတယ်။

လွင့်ပျံနေတဲ့ ကုဗတုံးရဲ့ ပတ်ပတ်လည်မှာ ပြိုကျသွားတဲ့ ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင် ဆီက အပျက်အစီးတွေနဲ့ အပိုင်းအစတွေ ရှိနေခဲ့တယ်။

ပထမဆုံးအကြိမ် ကြည့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ဒီအပိုင်းအစတွေ ကွဲကြေပြီး အပျက်အစီးတွေ ဖြစ်သွားတဲ့ပုံစံက ပုံမှန် ကျောက်သားအဆောက်အအုံတစ်ခု ပြိုကျတဲ့ပုံစံမျိုးနဲ့ ဆင်တူနေတယ်။ အချို့က အမှုန့်တွေဖြစ်သွားပြီး အများစုကတော့ ကျောက်ပြားတွေနဲ့ ကျောက်တုံးတွေ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ် သတိရသွားတယ်။ ဒီနေရာမှာ ဆွဲငင်အား မရှိဘူးလေ။ သူ ဒီကို မရောက်ခင်ကတည်းက မှောင်မိုက်နေတဲ့ ကောင်းကင်ယံမှာ လွင့်ပျံနေတဲ့ ပြိုကျပျက်စီးနေတဲ့ အဆောက်အအုံတွေ ရှိနှင့်နေပြီးသားပဲ။

ဒါကြောင့် တကယ်လို့ ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင် က ဒီလို ဆွဲငင်အားမဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တကယ်ပဲ ပြိုကျသွားမယ်ဆိုရင် အဲဒါတွေက အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကို ပြန့်ကျဲသွားသင့်တာလေ။ မြေပြင်ပေါ်မှာ ပြိုကျပျက်စီးသွားတာမျိုး မဖြစ်သင့်ဘူး။

ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ရှင်းပြစရာ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။

ဒီအပျက်အစီးတွေကို နေရာချထားမှုက တမင်သက်သက် လုပ်ထားတာပဲ။

ဘယ်သာမန်လူမှ ဒီပဟေဋ္ဌိကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ဖော်ထုတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ နိုဗာရဲ့ အံ့မခန်း တွက်ချက်မှုစွမ်းရည်က ဒီအသေးစိတ်အချက်အလက်တွေ အားလုံးကို သူမရဲ့ ဒေတာဘေ့စ်ထဲ ထည့်သွင်းနိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ဖန်တီးရှင်က သူတို့အတွက် ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ ပုံစံတွေအားလုံးကို ထုတ်ဖော်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်။

ရုတ်တရက်ပဲ သူ့အမြင်အာရုံထဲက အဲဒီစိတ်ဝင်စားစရာ နေရာတွေက လင်းလက်လာခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့နေရာတွေဆီကနေ လွင့်ပျံနေတဲ့ ကုဗတုံးဆီကို မျဉ်းတစ်ကြောင်း ဆွဲသွားကာ အလယ်မှာ ဖြတ်သွားခဲ့တယ်။

အခုတော့ အဲဒီမျဉ်းတွေကနေ ပုံစံအသစ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့တယ်။

မိုက်ကယ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားခဲ့တယ်။

သူ့ရှေ့မှာတော့ လူ့စိတ်ထဲက စနစ်တစ်ခုလုံးကို ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ အာရုံကြောဆဲလ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာ နေရာတွေနဲ့အတူ ဦးနှောက်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရတာပဲ။

'ဦးနှောက်တစ်ခု...'

[ဒီကုဗတုံးက မှော်စနစ်တစ်ခုအတွက် ဗဟိုတွက်ချက်မှုစနစ် တစ်မျိုးမျိုး ဖြစ်ပုံရတယ်]

ဒါက သူနဲ့ နိုဗာတို့ စဉ်းစားလို့ရနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော ယုတ္တိရှိတဲ့ ရှင်းလင်းချက်ပဲ။ ကုဗတုံးကို ပထမဆုံးအကြိမ် လေ့လာကြည့်လိုက်တုန်းက ခံစားခဲ့ရတဲ့ နက်နဲတဲ့ ဗဟုသုတဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကို ဒါက ရှင်းပြနေတယ်။

'သူတို့က ဒါကို ဘာလို့ ဒီမှာ ထားခဲ့ရတာလဲ'

ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင် နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဒီအရာအားလုံးက သူ ထိုက်တန်မှု ရှိမရှိဆိုတာကို သိဖို့ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းတဲ့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တာ ရှင်းပါတယ်။ ပြီးတော့ သူ ထိုက်တန်ကြောင်း ပြသနိုင်ခဲ့တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဒါက သူ့ရဲ့ ဒုက္ခတွေအားလုံးအတွက် ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်တစ်ခု ပေးသင့်တာလေ။

ဒါက ဆုလာဘ်တစ်ခုနဲ့ မတူဘူး။ ဒါနဲ့ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာတောင် သူ မသိဘူးလေ။

သိချင်စိတ်နဲ့အတူ သူက သူ့ရဲ့ သဟဇာတကိုယ်ပွား တွေထဲက တစ်ခုကို ကုဗတုံးအနီး ချဉ်းကပ်ခွင့် ပေးလိုက်တယ်။ တကယ်လို့ ဆိုးရွားတာတစ်ခုခု ဖြစ်လာခဲ့ရင်တောင် အလဟဿ မဖြစ်သွားအောင်လို့ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်း မပါတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ကိုယ်ပွားကို သူ စေလွှတ်လိုက်တယ်။

သဟဇာတကိုယ်ပွား က ဘာတုံ့ဆိုင်းမှုမှ မရှိဘဲ ရှေ့ကို လျှောက်သွားပြီး ကုဗတုံးကို ထိဖို့ ငုံ့လိုက်တယ်။

အဲလိုလုပ်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကုဗတုံးက ရွှေရောင်အလင်းတန်း လင်းလက်သွားပြီး အရင်ကထက် နှစ်ဆ ပိုမြန်မြန် လည်ပတ်လာခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းက မှေးမှိန်သွားပြီး သူ့ရဲ့ လည်ပတ်မှုကလည်း ပုံမှန်အရှိန်ကို ပြန်ရောက်သွားခဲ့တယ်။

အဲဒီနောက် ဘာမှဖြစ်မလာခဲ့ဘူး။ မိုက်ကယ်က သေချာအောင်လို့ နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် စောင့်နေခဲ့ပေမဲ့ သူ သိနိုင်သလောက်တော့ ကုဗတုံးရော သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားကိုပါ ဘာမှဖြစ်မသွားခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်သွားတာ သေချာတယ်၊ မဟုတ်ရင် ကုဗတုံးက ဒီလိုမျိုး တုံ့ပြန်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဘာလဲဆိုတာကို သူ မသိတာပဲ။

သူ့ရဲ့ ဒရုန်းအမြင်အာရုံ ကို သုံးလို့မရတဲ့အချိန်မှာ အကဲခတ်နိုင်ဖို့ဆိုတာ အလွန်ခက်ခဲတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီပဟေဋ္ဌိအသစ်ကို ဖော်ထုတ်ဖို့အတွက် သူ့ကိုယ်ပိုင် အာရုံတွေကိုပဲ သူ အားကိုးခဲ့ရတယ်။

နောက်တော့ သူက သူ့ရဲ့ မက်ဂ်နက်တစ် သဟဇာတကိုယ်ပွား တွေထဲက တစ်ခုကို ကုဗတုံးအနီး ချဉ်းကပ်ခိုင်းဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။

အရင်ကလိုပဲ ကိုယ်ပွားက ကုဗတုံးကို ထိလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူ့ရဲ့အူတိုင်ကနေ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်စက္ကန့်ကို အကြိမ်တစ်ရာလည်ပတ်သွားကာ စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားခဲ့တယ်။

'ဆိုတော့ မက်ဂ်နက်တစ် နဲ့ မက်ဂ်နက်တစ် မဟုတ်တဲ့ ကိုယ်ပွားကြားမှာ ဘာကွာခြားချက်မှ မရှိဘူးပေါ့။ သူတို့နှစ်ခုလုံးက တူညီတဲ့ တုံ့ပြန်မှုကိုပဲ ရရှိစေတယ်'

နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှုအနည်းငယ် လုပ်ပြီးနောက်မှာတော့ ကိုယ်ပွားတစ်ခုစီက ကုဗတုံးဆီကနေ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုကို တစ်ကြိမ်ပဲ ရရှိနိုင်တယ်ဆိုတာ သူ သိလိုက်ရတယ်။ အကြိမ်ကြိမ် ထိတွေ့တာက ဘာရလဒ်မှ မရဘူးလေ။

'ငါ ကိုယ်တိုင် သွားထိရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ ထင်တယ်'

ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်ကလိုပဲ ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင် က သူ့မျက်နှာပြင်ကို သူ ကိုယ်တိုင် သွားထိလိုက်မှသာ သူ့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို စတင်ခဲ့တာလေ။ ဒါကလည်း အတူတူပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။

'ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် စမ်းသပ်မှုအသစ်တွေ လုပ်ရမှာကို ငါ စိတ်မဆိုးပါဘူး။ အဆုံးသတ်မှာ ကိုယ်ပွားတွေ ပိုရလာသရွေ့ပေါ့...'

သူ့ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရှိနေတဲ့ အဖြူရောင် ကုဗတုံးကြီးနဲ့အတူ သူ မျက်လုံးတွေကို မမှိတ်ထားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူ့ရဲ့ ဒရုန်းအမြင်အာရုံကနေတစ်ဆင့် ကြည့်လိုက်ရင် သူ့မျက်လုံးတွေ လောင်ကျွမ်းသွားမယ်ဆိုတာ သူ သိပေမဲ့ အဲဒီလိုစွန့်စားမှုကို သူ မလုပ်ချင်ဘူးလေ။

သူ့လက်တွေက ကုဗတုံးဆီ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားပြီး ကုဗတုံးရဲ့ အစွန်းတွေကို သတိထားပြီး ထိတွေ့လိုက်တယ်။

ထူးဆန်းတဲ့ လွင့်ပျံနေတဲ့ အရာဝတ္ထုက လည်ပတ်နေတာ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့ရဲ့ ဆုပ်ကိုင်မှုက သူ့ရဲ့ အရှိန်ကို ရပ်တန့်ပစ်လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ လင်းမလာခဲ့ဘူး။

သူ လွှတ်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကုဗတုံးက အရင်ကအတိုင်း ဆက်လက် လည်ပတ်နေခဲ့တယ်။

'ဘာလို့ တုံ့ပြန်မှု မရှိတာလဲ'

သူ့ကိုယ်ပွားတွေက ကုဗတုံးဆီကနေ တုံ့ပြန်မှု ရရှိပြီး သူကကျတော့ ဘာလို့ မရရတာလဲဆိုတာ ယုတ္တိမတန်ဘူး။

သူက စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ခဲ့တဲ့သူ ဖြစ်တာမို့ ဒါက သူ့အတွက် ရည်ရွယ်ထားတဲ့ အမွေအနှစ်တစ်ခုလို့ သူ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ကုဗတုံးက သူ့ကို အခြေခံအားဖြင့် ငြင်းပယ်လိုက်တာပဲ။

'ကိုယ်ပွားတွေက မန္တန်တစ်ခု ဖြစ်နေလို့လား... ဒီကုဗတုံးက မှော်စွမ်းအင်ကိုပဲ တုံ့ပြန်တာလား'

ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ရှေးဟောင်း စွမ်းအားကြီးတဲ့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုထဲကို မှော်စွမ်းအင် တွေ ပစ်သွင်းတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတာနဲ့ ဘာမှမကွာပေမဲ့ ဒီအခါမှာတော့ သူ စမ်းကြည့်ဖို့ ဆန္ဒရှိနေတယ်။

သူက ရိုးရှင်းတဲ့ မီးလုံး မန္တန်တစ်ခုနဲ့ စတင်ခဲ့ပြီး ကုဗတုံးရဲ့ အစွန်းတွေကို ညင်ညင်သာသာလေး ဖြတ်သွားစေလိုက်တယ်။ ဘာမှဖြစ်မလာခဲ့ဘူး။

သူက တခြား ဒြပ်စင် တွေကိုလည်း စမ်းသပ်ခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်တစ်ခုကမှ တုံ့ပြန်မှု မရရှိစေခဲ့ဘူး။ ဒါက အကျိုးမရှိတဲ့ အားထုတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ သူ့ဆီကို မှော်စွမ်းအင် တွေ တိုက်ရိုက်ပစ်သွင်းလိုက်ရင်တောင် ကုဗတုံးက ပေါက်ကွဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူ အခု သိသွားပြီလေ။

'သဟဇာတ ကြောင့်လား'

သူ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကုဗတုံးရဲ့ အလယ်ဗဟိုဆီကို သဟဇာတသေနတ် ပစ်လွှတ်လိုက်ချိန်မှာ သူ့လက်ချောင်းကနေ အရောင်စုံ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

သဟဇာတအလင်းတန်း က သူ့ရဲ့ အစွန်းတွေကနေတစ်ဆင့် မြေပြင်ပေါ်ကို အရှိန်နဲ့ လွင့်စင်သွားပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ အပေါက်ကြီးတစ်ခုကို လောင်ကျွမ်းသွားစေခဲ့တယ်။

ဒါက အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ကုဗတုံးက တစ်ကြိမ်လေးတောင် လင်းမလာခဲ့ဘူး။ သူ့ရဲ့ သဟဇာတဓါး ကတောင် ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရရှိစေခဲ့ဘူး။

'ဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေပဲ ရတာလား'

သူ ဘယ်လိုပဲ စဉ်းစားစဉ်းစား ဒါတွေအားလုံးက ဘာယုတ္တိမှ မရှိဘူး။

သူ စပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာပြီ။ သူက ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင် ရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရတာထက် ကုဗတုံးဆီကနေ တုံ့ပြန်မှုရဖို့ ကြိုးစားရတာကို အချိန်ပိုယူခဲ့ရတယ်လေ။

ဒီပဟေဋ္ဌိကို ဖြေရှင်းဖို့ နောက်မှလုပ်မယ်လို့ တွေးပြီး ကုဗတုံးကို အိတ်ကပ်ထဲ ကောက်ထည့်ကာ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့တောင် သူ စိတ်ကူးနေမိတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေချိန်မှာပဲ နိုဗာ ဆီကနေ အကြံဉာဏ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

[မိုက်ကယ်... ကျွမ် ကုဗတုံးကို သွားထိကြည့်လို့ ရမလား]

* * * * * * * *