အခန်း ၁၆၁
Vol. 17 Ch. 161
အခန်း (၁၆၁)
လင်းယန်က မျက်လုံးများကို ကျဉ်းကာ ပြောလိုက်လေ၏။
“မင်းက အခု ကြီးလာပြီပေါ့လေ၊ ဟုတ်လား၊ တိရစ္ဆာန်ကာကွယ်ရေးစင်တာကို လာပြီး အာဏာလာပြနေတာလား”
ဟန်နီဘက်ဂျာ သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ လင်းယန်သည် ၎င်း၏အမွေးများကို ဆွဲကိုင်ပြီး ပါးနှစ်ချက် ရိုက်လိုက်လေ၏။
“မြက်ခင်းပြင်ရဲ့ မာဖီးယားခေါင်းဆောင်တဲ့လား၊ ခြင်္သေ့ဘုရင်ကိုတောင် မင်းက ချရဲတယ်ပေါ့လေ၊ မင်းက တကယ်ကို မလွယ်ဘူးပဲ”
ဟန်နီဘက်ဂျာသည် လင်းယန်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်နေပြီး ဤလူသား၏ လက်ထဲသို့ ဒုတိယအကြိမ် ကျရောက်သွားသည်ကို လုံးဝ လက်မခံနိုင်အောင် ဖြစ်နေလေ၏။
သို့သော် ၎င်းက မည်မျှပင် ရုန်းကန်နေစေကာမူ လင်းယန်၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှ လွတ်မြောက်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။
“ငြိမ်ငြိမ်နေ၊ မဟုတ်ရင် ပါးနှစ်ချက်လောက်နဲ့ ပြီးသွားမှာမဟုတ်ဘူး”
သူ ပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဟန်နီဘက်ဂျာ၏ရုန်းကန်မှုများမှာ အမှန်တကယ်ပင် နှေးကွေးသွားခဲ့လေ၏။
ယင်းက လင်းယန်၏စကားများသည် ဟန်နီဘက်ဂျာအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုစွမ်းအား အပြည့်အဝရှိနေကြောင်း ပြသနေခြင်းဖြစ်သည်။
“ဝိုး... မြက်ခင်းပြင်ရဲ့ မာဖီးယားခေါင်းဆောင်တောင် အညံ့ခံရတဲ့အချိန် ရှိတာပဲလား”
“အဲဒီတုန်းက လိုက်ဖ်လွှင့်မှု မှတ်တမ်းကို ပြန်သွားကြည့်ဖို့ အကြံပြုချင်တယ်၊ အဲဒီ ပါးရိုက်လိုက်တဲ့ နှစ်ချက်က တကယ်ကိုမိုက်တယ်”
“ရယ်ရလွန်းလို့ သေတော့မယ်၊ ဟန်နီဘက်ဂျာက ခြင်္သေ့ဘုရင်ကိုတောင် အနိုင်ယူခဲ့ပေမဲ့ သူဌေးလင်းရဲ့ဖမ်းဆီးတာကို ခံရလိမ့်မယ်လို့ အိပ်မက်ထဲမှာတောင် တွေးထင်ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး”
လင်းယန်သည် ကင်မရာဘက်သို့ လှည့်ကာ ရှင်းပြလိုက်လေ၏။
“ကျေးဇူးပြုပြီး နားလည်မှု မလွဲကြပါနဲ့၊ ကျွန်တော်က ပုံမှန်အားဖြင့် ဒီလို မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါက တိရစ္ဆာန် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တာ လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး၊ သူ့ကို ပိုကောင်းအောင် စီမံခန့်ခွဲဖို့အတွက်ပါ”
“ဟန်နီဘက်ဂျာလို သတ္တဝါမျိုးအတွက် ကျွန်တော်တို့မှာ တရားလွန်ကြမ်းတမ်းတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ရင်ဆိုင်တာကလွဲပြီး တခြားနည်းလမ်းမရှိပါဘူး”
ဒါရိုက်တာလျူက သူ့နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်လေ၏။
“နောက်ဆုံးတော့ ဒီဘိုးဘေးကြီးကို ဖမ်းမိသွားပြီ”
“ရယ်ရလွန်းလို့ သေတော့မယ်၊ သူဌေးလင်း၊ ရှင်းပြနေစရာ မလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့အားလုံး နားလည်ပါတယ်”
“ဟန်နီဘက်ဂျာလို သတ္တဝါမျိုးက တရုတ်နိုင်ငံမှာ အရင်က တစ်ခါမှမပေါ်ဖူးဘူးလေ၊ ငါ့အမြင်အရတော့ သူဌေးလင်းရဲ့ ချဉ်းကပ်ပုံက လုံးဝအဆင်ပြေပါတယ်”
“အရှေ့မြောက်ပိုင်းကျားတောင် ယာတောအိမ်ပိုင်ရှင်ရဲ့ လက်ထဲမှာ လိမ္မာနေတာကို၊ ဒီကောင်လေးက ဘယ်လိုလုပ် မနာခံရဲမှာလဲ”
“မနာခံရင် နာခံလာတဲ့အထိ ရိုက်ရုံပဲပေါ့”
သို့သော် ဟန်နီဘက်ဂျာကို နောက်ထပ် မည်သို့ နေရာချထားရမည်ဆိုသည်က ဒါရိုက်တာလျူ၏ပြဿနာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဟန်နီဘက်ဂျာကို တစ်နေ့လျှင် နှစ်ဆယ့်လေးနာရီလုံးလုံး လှောင်အိမ်ထဲတွင် လှောင်ပိတ်ထားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
သို့သော် အကယ်၍ ပန်းခြံထဲတွင် လွှတ်ထားမည်ဆိုပါကလည်း ဟန်နီဘက်ဂျာ၏ တွင်းတူးသည့် အမြန်နှုန်းဖြင့် ဒီနေ့လို အခြေအနေမျိုး ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာမည်သာ ဖြစ်သည်။
ဒါရိုက်တာလျူက တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းဖြင့် မေးလိုက်လေ၏။
“အမ်... ရှောင်လင်း၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ တိရစ္ဆာန်ကာကွယ်ရေးစင်တာမှာ တိရစ္ဆာန်ထိန်းသိမ်းရေးဝန်ထမ်းအဖြစ် နေဖို့ သဘောတူနိုင်မလား၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ခင်ဗျားက ဟန်နီဘက်ဂျာ တစ်ကောင်တည်းကိုပဲ ဂရုစိုက်ပေးဖို့ လိုတာပါ၊ ခံစားခွင့်တွေကလည်း ညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်”
လင်းယန်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားလေ၏။ ဤစကားများက ဘာကြောင့် ဤမျှ ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသနည်း။
‘ဘာကြောင့် လူတိုင်းက သူ့ကို တိရစ္ဆာန်ကာကွယ်ရေးစင်တာမှာ တိရစ္ဆာန်ထိန်းသိမ်းရေးဝန်ထမ်း လုပ်ဖို့ချည်းပဲ လိုက်ဆွဲဆောင်နေကြတာလဲ'
“ဒါရိုက်တာလျူ၊ ကျွန်တော့်ကို ဟန်နီဘက်ဂျာရဲ့ တိရစ္ဆာန်ထိန်းသိမ်းရေးဝန်ထမ်း တကယ်လုပ်စေချင်တာ သေချာရဲ့လား”
တိရစ္ဆာန်ကာကွယ်ရေးစင်တာသည် တရားလွန်ကြမ်းတမ်းသော စီမံခန့်ခွဲမှု နည်းလမ်းများကို အမြဲတမ်း တင်းကြပ်စွာ တားမြစ်ထားလေ့ရှိသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် သူတို့နှင့် ရင်းနှီးမှု တည်ဆောက်နိုင်ရန်အတွက် ညင်သာသောသဘောထားဖြင့်သာ ဆက်ဆံသင့်သည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်သောကြောင့်ပင်။
ဒါရိုက်တာလျူသည် လင်းယန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာမှတစ်ဆင့် သူ ဘာကိုဆိုလိုသနည်းဆိုသည်ကို သဘာဝကျစွာ နားလည်ပြီး အနည်းငယ် အနေရခက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်လေ၏။
“အဲဒါက တရုတ်နိုင်ငံမှာ ဟန်နီဘက်ဂျာကို မွေးမြူဖူးတဲ့အတွေ့အကြုံ မရှိလို့မဟုတ်ဘူးလား၊ ခင်ဗျားက ဟန်နီဘက်ဂျာနဲ့ အများဆုံးထိတွေ့ဖူးတဲ့သူဆိုတော့ ခင်ဗျားကပဲ သူ့ရဲ့ တိရစ္ဆာန်ထိန်းသိမ်းရေးဝန်ထမ်း လုပ်တာက အကောင်းဆုံးလို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်”
အခြားဝန်ထမ်းများကလည်း အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ကာ ဤအမြင်ကို သဘောတူကြလေသည်။
ဟန်နီဘက်ဂျာ တစ်ကောင်တည်းသာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေလေ၏။
၎င်းသည် ဆန့်ကျင်မှုကို ဖော်ပြသည့်အနေဖြင့် လည်ချောင်းထဲမှ အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။
လင်းယန်သည် ဟန်နီဘက်ဂျာကို သတိပေးသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေ၏။
“ဒီကိစ္စမှာ မင်း ဝင်ပါခွင့်ရှိလို့လား”
ဟန်နီဘက်ဂျာမှာ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ဘာမှပြန်မပြောရဲဘဲ လင်းယန်၏ ရုပ်သွင်ကိုသာ အသံတိတ် မှတ်သားထားလိုက်လေ၏။
‘ယုတ်မာတဲ့ လူသား'
'တကယ်လို့များ ငါ အခွင့်အရေး တစ်ချက်လေးရတာနဲ့ ဒီအရှက်ခွဲခံရမှုကို သေချာပေါက် လက်စားချေမယ်'
“ဒါရိုက်တာလျူ၊ ကျွန်တော့်မှာ လောလောဆယ်တော့ အလုပ်ပြောင်းဖို့ အစီအစဉ်မရှိသေးပါဘူး”
လင်းယန်သည် ဒါရိုက်တာလျူ၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆိုလိုက်လေ၏။
ဒါရိုက်တာလျူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နှမြောတသဖြစ်နေသည့် အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေလေ၏။
“ခင်ဗျား တကယ် ပြန်မစဉ်းစားတော့ဘူးလား၊ ကျွန်တော်တို့ တိရစ္ဆာန်ကာကွယ်ရေးစင်တာက ဝန်ထမ်းတွေက တရားဝင်လစာနဲ့ အလုပ်လုပ်ရတာနော်၊
ခင်ဗျား လာဖို့ သဘောတူသရွေ့ ခင်ဗျားအတွက် လျှောက်လွှာ စာရွက်စာတမ်းတွေကို ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ပေးနိုင်တယ်၊
ခင်ဗျားလို ထူးချွန်တဲ့ လူရည်ချွန်တစ်ယောက်ကို လက်ခံရတဲ့အတွက် အထက်ခေါင်းဆောင်တွေလည်း အရမ်းဝမ်းသာကြမယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်”
အွန်လိုင်းအသုံးပြုသူများမှာ တရားဝင်လစာဆိုသည့် စကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့၏ တရုတ်ဗီဇများ ပြန်လည် နိုးကြားလာကြလေ၏။
“ဘယ်လို တိရစ္ဆာန်ထိန်းသိမ်းရေးဝန်ထမ်းကများ တရားဝင်လစာနဲ့ အလုပ်လုပ်ခွင့် ရလို့လဲ၊ ငါ နည်းနည်း သွေးဆောင်ဖြားယောင်းခံနေရပြီ၊ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ”
“သွေးဆောင်ဖြားယောင်း ခံနေရတယ် ဟုတ်လား၊ စာမေးပွဲအောင်နိုင်မလား ဆိုတာကို အရင်ကြည့်ရဦးမယ်လေ၊ သူဌေးလင်းကတော့ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေက ထူးချွန်လွန်းလို့ အထူး ကင်းလွတ်ခွင့်နဲ့ ဝင်ခွင့်ရတာဆိုတော့ စာမေးပွဲ ဖြေစရာမလိုဘူးလေ၊ မင်းက လူတိုင်း သူဌေးလင်းလိုဖြစ်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”
“ဟိုက်ရှားပါး၊ စစချင်းမှာတင် တရားဝင်လစာနဲ့ အလုပ်ဆိုတော့ စထွင်းမာက ဘာကိုတုံ့ဆိုင်းနေသေးတာလဲ၊ မြန်မြန် သဘောတူလိုက်လေ၊ ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုး နောက်တစ်ခါ ထပ်ရမှာမဟုတ်ဘူး”
“ထားလိုက်ပါတော့၊ စထွင်းမာက ဒီအခွင့်အရေးကို လုံးဝ ဂရုစိုက်ပုံ မရဘူး၊ တရားဝင် လစာနဲ့ အလုပ်ဆိုတာက ငါတို့အတွက်သာ ဘဝရဲ့ အချိုးအကွေ့တစ်ခု ဖြစ်တာ၊
စထွင်းမာက သွေးဆောင်ဖြားယောင်းခံရတဲ့ ပုံပေါ်လို့လား၊ အခု သူ့ဘဝက တခြား ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုပြီး သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်နေတာကို၊ ဒီတရားဝင် လစာလေးအတွက်နဲ့ မြို့ပေါ်ကို ဘာလို့ ဒုက္ခခံပြောင်းရွှေ့နေမှာလဲ”
“မင်းပြောတာ အရမ်းအဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ငါ စာမေးပွဲအောင်ရမယ်ဆိုတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုတော့ မပြောင်းလဲစေဘူး”
လင်းယန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေ၏။
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ယာတောအိမ်လေးကို ဆက်ပြီးလည်ပတ်သွားပါမယ်လို့ ပရိသတ်တွေကို ကျွန်တော် ကတိပေးထားပြီးသားပါ၊ ဒါကြောင့် ဒါရိုက်တာလျူရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ကျွန်တော်လက်မခံနိုင်ပါဘူး”
“မူဝါဒရှိတဲ့ စထွင်းမာပဲ၊ ငါ အရမ်းသဘောကျတယ်”
“အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတာပဲ၊ ယာတောအိမ်ပိုင်ရှင်က ငါတို့ကို အစကတည်းက ပေးထားတဲ့ကတိကို မှတ်မိနေတုန်းပဲ”
ဒါရိုက်တာလျူက သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။
“ဒါဆိုရင် ဒီဟန်နီဘက်ဂျာကို ဘယ်လိုနေရာချထားရမလဲဆိုတာ အထက်လူကြီးတွေကို အရင်ဆုံး သွားမေးကြည့်ရဦးမယ်”
သူတို့သည်လည်း ဟန်နီဘက်ဂျာကို လောလောဆယ် တောထဲပြန်လွှတ်ပေးရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤပြဿနာကောင်ကိုသာ လွှတ်ပေးလိုက်ပါက မည်မျှများပြားသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်လေးများ ဒုက္ခရောက်ကြမည်ကို မသိနိုင်သောကြောင့်ပင်။
စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ ဟန်နီဘက်ဂျာသည် တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ်ထဲတွင်ပင် ဤမျှလောက် မာနကြီးပြီး ရမ်းကားနေပါက အပြင်ဘက်တွင်ဆိုလျှင် မည်သို့ဖြစ်နေမည်နည်း။
လင်းယန်က ဒါရိုက်တာလျူကို လှမ်းခေါ်လိုက်လေ၏။
“ကျွန်တော့်မှာ အကြံတစ်ခုရှိတယ် ဒါရိုက်တာလျူ၊ ခင်ဗျား အထက်ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ ဆွေးနွေးကြည့်လို့ ရပါတယ်”
ဒါရိုက်တာလျူသည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်ကာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီး လင်းယန်ကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေ၏။
“ရှောင်လင်၊ ပြောပြပါဦး”
လင်းယန်သည် သူ့လက်ထဲရှိ ဟန်နီဘက်ဂျာကို မြှောက်ပြလိုက်လေ၏။
“တိရစ္ဆာန်ကာကွယ်ရေးစင်တာက ဟန်နီဘက်ဂျာကို ကျွန်တော့်ဆီမှာ ယာယီထားဖို့ သဘောတူနိုင်မလားမသိဘူး၊ ကျွန်တော် သူ့ကို ယာယီထိန်းသိမ်းပေးထားနိုင်တယ်”
ဤသတင်းသည် ရေအောက်ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဒါရိုက်တာလျူနှင့် ဝန်ထမ်းများကိုသာမက အွန်လိုင်းအသုံးပြုသူများကိုပါ အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။
လင်းယန်သည် ဤပြဿနာကိုဖြေရှင်းပေးရန် သူကိုယ်တိုင် စေတနာ့ဝန်ထမ်းအနေဖြင့် ကမ်းလှမ်းလာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။
သိကြသည့်အတိုင်း ယခုအခါ ဟန်နီဘက်ဂျာသည် လူတိုင်းအတွက် ပြဿနာကောင်တစ်ကောင် ဖြစ်နေလေပြီ။
တိုက်ခိုက်ရုံသာမက ပြဿနာများကိုလည်း ဖန်တီးသေးသည်။
ယင်းက တိရစ္ဆာန်ကာကွယ်ရေးစင်တာမှ ဝန်ထမ်းများအတွက် ကြီးမားသောခေါင်းကိုက်စရာ ဖြစ်နေလေ၏။
ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးရန် တစ်စုံတစ်ဦးက စေတနာ့ဝန်ထမ်းအနေဖြင့် ကမ်းလှမ်းလာခြင်းမှာ သဘာဝကျစွာပင် သူတို့ အလွန်လိုလားတောင့်တနေသောအရာ ဖြစ်သည်။
ဒါရိုက်တာလျူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သည့်အမူအရာများ ပေါ်လွင်လာပြီး လင်းယန်၏လက်တစ်ဖက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေ၏။
“ရှောင်လင်း၊ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ အဲဒီလို တွေးနေတာလား၊ ဟန်နီဘက်ဂျာကို ခင်ဗျားအိမ်ခေါ်သွားဖို့ တကယ်သဘောတူတာလား”
လင်းယန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေ၏။
“ဒီကောင် တိရစ္ဆာန်ကာကွယ်ရေးစင်တာမှာ လာသောင်းကျန်းပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အလုပ်ဖိအားတွေ ပိုများမလာအောင် ကာကွယ်ဖို့အတွက်ပါ”
ဟန်နီဘက်ဂျာသည် ဤလူများအတွက် ပြဿနာကောင်ဖြစ်ကြောင်း သူသိလေသည်။
၎င်းကို တိရစ္ဆာန်ကာကွယ်ရေးစင်တာတွင် ဆက်ထားမည်ဆိုပါက ပြဿနာများသာ ဆက်ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် တိရစ္ဆာန်လေးများကိုလည်း ပို၍ဒုက္ခရောက်စေပေလိမ့်မည်။
‘သူ့အိမ်မှာပဲ ခေါ်ထားလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်'
“ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ခင်ဗျားရဲ့ အကူအညီက ကျွန်တော်တို့ကို အများကြီး အထောက်အကူဖြစ်စေတယ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊
ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော့်ရဲ့အထက်လူကြီးတွေဆီ အခုချက်ချင်း အစီရင်ခံပါ့မယ်၊ ခင်ဗျား ထောက်ပံ့ကြေးအတွက်လည်း စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး”
ဒါရိုက်တာလျူသည် အထက်ခေါင်းဆောင်များလည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာသဘောတူကြလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်လေ၏။
ဤခေါင်းခဲစရာ ပြဿနာကြီးကို ဖြေရှင်းနိုင်လိုက်ခြင်းက တိရစ္ဆာန်ကာကွယ်ရေးစင်တာ တစ်ခုလုံးကို သက်ပြင်းချနိုင်စေခဲ့သည်။
သူသည် စကားပင် မပြောနိုင်တော့လောက်အောင် ဝမ်းသာနေလေပြီ။
“စထွင်းမာက အရမ်း သတ္တိရှိတာပဲ၊ ဟန်နီဘက်ဂျာကို စိန်ခေါ်ရဲတဲ့သူ အင်တာနက်တစ်ခွင်လုံးမှာ ဒုတိယတစ်ယောက် ရှာလို့တောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး”
“စထွင်းမာက ဟန်နီဘက်ဂျာကို တကယ် မွေးတော့မလို့လား၊ အိုကေ... မင်းက ငါ့ထက် နည်းနည်းပိုပြီး သတ္တိရှိတယ်ဆိုတာ ငါဝန်ခံပါတယ်”
“ငါ့အမြင်ကတော့ ဟန်နီဘက်ဂျာတစ်ကောင်လောက်က သူဌေးလင်းအတွက် ဘာမှမဟုတ်ဘူး၊
မနာခံဘူးလား၊ မနာခံလို့ ဘယ်ရမလဲ၊ ပါးနှစ်ချက်လောက် ရိုက်လိုက်ရင် ရပြီမဟုတ်ဘူးလား”
“အပေါ်က လူရေ၊ ညီညွတ်မှုကို ပျက်ပြားစေမယ့်စကားတွေ မပြောပါနဲ့၊ စထွင်းမာက တရားလွန်ကြမ်းတမ်းတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး”
ဒါရိုက်တာလျူသည် ဖုန်းအနည်းငယ် ဆက်ပြီးနောက် ဟန်နီဘက်ဂျာကို ယာယီ ခိုလှုံခွင့်ပြုသည့် လိုင်စင်ကို အလျင်အမြန် စီစဉ်ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့လေ၏။
အစမှအဆုံး မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
အရာအားလုံး ပြီးစီးသွားပြီးနောက် ဒါရိုက်တာလျူသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာနေပြီး လင်းယန်နှင့် ယန်အာဟူတို့ကို ညစာစားရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်လေ၏။
လင်းယန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေ၏။
“အချိန်လည်း နောက်ကျနေပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ ဟန်နီဘက်ဂျာကို အရင် ပြန်ခေါ်သွားလိုက်မယ်၊ နောက်တစ်ခါ အချိန်ရမှပဲ အတူတူညစာစားကြတာပေါ့”
ဒါရိုက်တာလျူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လင်းယန်နှင့် ယန်အာဟူတို့ အတူတကွ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။
“ငါတို့ရဲ့ တိရစ္ဆာန်ကာကွယ်ရေးစင်တာမှာသာ ဒီလောက် အရည်အချင်းရှိတဲ့ တိရစ္ဆာန်ထိန်းသိမ်းရေးဝန်ထမ်း တစ်ယောက်လောက် ရှိရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ”
ဘေးရှိ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေ၏။
“ဒါရိုက်တာ၊ အခု အိမ်ပြန်ပြီး အိပ်မက်မက်ရင်လည်း အချိန်မနှောင်းသေးပါဘူး”