← Chapters

အခန်း ၁၉၉

Vol. 17 Ch. 199

အခန်း ၁၉၉

Vol. 17 Ch. 199

အခန်း။ ၁၉၉

ဤအချိန်တွင် အတန်းပိုင်ဆရာ ဂူလန်ပင်းက "ဒီလိုပါ... ကျွန်တော် တရားရုံးဆင့်ခေါ်စာကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ကျန်းထောင် ငှားရမ်းလိုက်တဲ့ ရှေ့နေအကြောင်း နည်းနည်းပါးပါး သိလိုက်ရတယ်။ အဲဒီရှေ့နေနာမည်က ဂူချန်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး လျိုဟန်ရှန်းက "ဂူချန်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးသည်။

မည်သူမဆို တရားရင်ဆိုင်မှုများကို နေ့စဉ် လိုက်ပါကြည့်ရှုနေကြသည်မဟုတ်သဖြင့် သူတို့မသိရှိခြင်းမှာ မဆန်းပေ။

အွန်လိုင်းတွင် မည်မျှပင် ရေပန်းစားနေပါစေ၊ ကျောင်းခေါင်းဆောင်များအနေဖြင့် အင်တာနက် အနုပညာရှင်တစ်ယောက်ယောက်ကို မသိရှိခြင်းမှာလည်း သာမန်ကိစ္စတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဂူလန်ပင်းက "ဂူချန်ဆိုတာက အရမ်းတော်တဲ့ ရှေ့နေတစ်ယောက်ပါ..." ဟု ရှင်းပြသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး လျိုဟန်ရှန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း တော်တဲ့ ရှေ့နေတွေ အများကြီး သိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကျောင်းမှာလည်း ကျွမ်းကျင်တဲ့ ရှေ့နေတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ။ သူတို့ကို တရားရုံးသွားဖို့ စေလွှတ်လိုက်မယ်၊ ကျွန်တော်တော့ မသွားဘူး။ ကျောင်းကနေ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ယောက် ရှာပြီး သွားခိုင်းလိုက်မယ်" ဟု ပြောသည်။

ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီးကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ "ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ။ တရားရုံးကို မသွားတော့ဘူး။ ဒီလို အရေးမကြီးတဲ့ အမှုမျိုးအတွက်နဲ့ အချိန်ဖြုန်းဖို့ တာဝန်တွေက အရမ်းများနေတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကိုယ်စားလှယ်တစ်ယောက်ကိုပဲ သွားခိုင်းလိုက်မယ်" ဟု ထောက်ခံသည်။

လူငယ်အဖွဲ့ချုပ်မှ ဆရာကလည်း "ဟုတ်တယ် ကျောင်းမှာ နေ့တိုင်း လုပ်စရာတွေက အများကြီးပဲ။ ဒီလိုအမှုမျိုးအတွက် တရားရုံး သွားဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်လိုက်ကြတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ တရားရုံးကိုယ်တိုင်သွားရန် စဉ်းစားမနေကြဘဲ ၎င်းကို အရေးမပါသော ကိစ္စဟုသာ ယူဆနေကြသည်။

ဒီကိစ္စက... သာမန်လူတွေအတွက် ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စဖြစ်နေပါစေဦးတော့... ကျောင်းဘက်က ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့... ငါတို့အတွက် ဘာမှ အရေးမပါတဲ့ ကိစ္စအသေးအမွှားလေး တစ်ခုသက်သက်ပဲလေ...

လူအနည်းငယ်ကို တရားစွဲဆိုရုံနှင့် ကျောင်းသို့ မလာရောက်ဖြစ်သည်မှာလည်း ဘာမျှ အရေးမကြီးပေ။

တရားစွဲဆိုမှု အများစုတွင် ကိုယ်စားလှယ်ခန့်အပ်ခြင်းမှာ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အတန်းပိုင်ဆရာ ဂူလန်ပင်းက "ကျွန်တော် စိုးရိမ်တာက ခင်ဗျားတို့ အားလုံး တရားရုံးကို သွားရလိမ့်မယ်ထင်တယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီအမှုက မတရားမှု မဟုတ်ဘူး။ ရာဇဝတ်မှု ဖြစ်နေလို့ပါ။ တရားရုံးက ပြည်သူ့အကျိုးအတွက် တရားစွဲဆိုမှုကို စတင်လိုက်ပြီလို့ မြင်ရတယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

လူငယ်အဖွဲ့ချုပ်မှ ဆရာ: "…."

ကျောင်းအုပ်ကြီး: "……"

ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး: "….."

ဘာ... ပညာသင်ထောက်ပံ့ကြေး ကိစ္စလေးတစ်ခုက... ရာဇဝတ်မှုအထိ ဖြစ်သွားတယ်ဟုတ်လား...

ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...

ကျန်းထောင်က ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင်အထိ ရဲတင်းတဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိတွေ ရှိနေရတာလဲ...

မတရားမှုတစ်ခုကနေ ရာဇဝတ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်ဆိုတော့ ရှေ့နေဂူချန်က ဘယ်လောက်ပဲ တော်တယ်ပြောပြော ကျောင်းဘက်က အစွမ်းထက်တဲ့ ရှေ့နေအဖွဲ့ကြီးထက် ပိုပြီး တော်သွားနိုင်လို့လား...

ကျောင်းအုပ်ကြီး လျိုဟန်ရှန်းက ဂူလန်ပင်းကို ကြည့်ကာ "ဂူချန်ရဲ့ နောက်ကြောင်းက ဘာလဲ" ဟု မေးသည်။

ဂူလန်ပင်းက "ဂူချန်... သူက အမှုပေါင်း ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အနိုင်ရထားတဲ့ အရမ်းကျွမ်းကျင်တဲ့ ရှေ့နေတစ်ယောက်ပါ။ သူက သူ့ကိုယ်ပိုင် ဥပဒေရုံးကိုလည်း ဖွင့်ထားတယ်။ အရေးကြီးတာက ဂူချန်ရဲ့ အောင်မြင်မှုမှတ်တမ်းက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပါ။ နောက်ဆုံးအကြိမ် သူ ဘဏ်တစ်ခုကို တရားစွဲလိုက်တဲ့အခါ ဘဏ်ရဲ့ အထက်ပိုင်း အမှုဆောင်တွေ အကုန်လုံး ထောင်ကျသွားတယ်။ ယုံနိုင်မလား မသိပေမဲ့ ရွေမော်ဘဏ်တောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီလေ"

"ဂူချန်က ဥပဒေကို ချိုးဖောက်တဲ့အတွက် တရားသူကြီးချုပ်ကိုတောင် ပြဿနာတက်အောင် လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ရှေ့နေတချို့ကိုလည်း အရေးယူခိုင်းခဲ့တယ်။ သူက အမှုလိုက်တဲ့နေရာမှာ တကယ့်ကို ထူးချွန်ပြီး သာမန်လူတွေနဲ့ မယှဉ်နိုင်အောင် တော်တဲ့သူပါ" ဟု ပြောပြသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး လျိုဟန်ရှန်း၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားသည်။

သူက ကျောင်းကိစ္စတွေကို သိပ်ပြီး စိုးရိမ်မနေခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့... ဂူချန်ဆိုတဲ့ လူက... တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလို့လား...

အကယ်၍သာ... ငါ လုပ်ခဲ့သမျှ အရှုပ်ထုပ်တွေကို ဂူချန်က သိသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်...

ဒါဆိုရင်တော့... အကုန်လုံး ပျက်စီးကုန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား...

ငါရယ်၊ ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီးရယ်၊ ပြီးတော့ လူငယ်အဖွဲ့ချုပ်တို့ရယ် သုံးယောက်သား ပူးပေါင်းပြီး လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေက... ဘယ်သူ့ကိုမှ လုံးဝသိခွင့်ပေးလို့ မရဘူး...

မဟုတ်ရင်တော့... နှစ်ပေါင်းများစွာ ထောင်နန်းစံရမှာ ကျိန်းသေတယ်...

"ငါတို့ လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကို ဘယ်သူမှ ပြောထားတာ မရှိဘူး မဟုတ်လား"

လျိုဟန်ရှန်းသည် အခန်းထဲတွင် ရှိနေသူ သုံးဦးကို မေးလိုက်သည်။

ထိုသုံးဦးစလုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ဒီအကြောင်းကို... ဘယ်သူကများ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဖွင့်ပြောရဲမှာလဲ...

အကယ်၍သာ... ဒီအကြောင်းအရာ ပေါက်ကြားသွားခဲ့ရင်... ငါတို့အားလုံး ထောင်မကျဘဲ လွတ်နိုင်ပါ့ဦးမလား...

ကျောင်းအုပ်ကြီး လျိုဟန်ရှန်းက လက်ထဲက တရားရုံးဆင့်ခေါ်စာကို ကြည့်ရင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။

မဖြစ်နိုင်တာ...

ဂူချန်လို လူမျိုးက... ဒါတွေကို သိနိုင်စရာ အကြောင်း လုံးဝမရှိဘူး...

နိုင်ငံတော်ရဲ့ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ ကိုယ်တိုင် ဆင်းပြီး စုံစမ်းတာမျိုးကလွဲလို့... ဒီအမှုက ပေါက်ကြားလာစရာ လမ်းမရှိတာ...

ဂူချန်အနေနဲ့... ငါ နှစ်ပေါင်းများစွာ လျှို့ဝှက်လုပ်ခဲ့သမျှ အရှုပ်ထုပ်တွေကို... ဘယ်လိုနည်းနဲ့ စုံစမ်းရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မှာလဲ...

ဒါက လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားပဲ...

ဒါဆို... ရာဇဝတ်မှုနဲ့ တရားစွဲမယ်ဆိုတာက... ဂူချန်က လူတွေကို ခြောက်လှန့်ဖို့သက်သက်ပဲ သုံးနေတဲ့ နည်းဗျူဟာများလား...

ဂူချန်က... ငါတို့ကို တကယ်ပဲ ထောင်ထဲအထိ ပို့ပစ်ဖို့အထိ ကြံစည်နေတာလား...

ကျောင်းအုပ်ကြီးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

တကယ်တော့... ဒီတရားစွဲဆိုမှုကြီးတစ်ခုလုံးက... ကျန်းထောင်ရဲ့ ပညာသင်ထောက်ပံ့ကြေး ကိစ္စသေးသေးလေးကနေ စဖြစ်လာတာပဲဟာ...

ဘာမှ အမှားအယွင်းမရှိဘဲ လမ်းကြောင်းမှန်အတိုင်း သွားမယ်ဆိုရင်... ဒီအမှုကလည်း ဒီအတိုင်းပဲ အေးအေးဆေးဆေး ပြီးဆုံးသွားမှာပဲလေ...

ဒီတော့... ရှေ့နေ ဂူချန် ဆိုတဲ့တစ်ယောက်ကရော... ဘယ်လောက်အထိ ရိုက်ခတ်မှုတွေ ဖန်တီးနိုင်မှာမလို့လဲ...

"ကဲ... အားလုံးပဲ စိတ်အေးအေးထားပြီး မပူကြစမ်းပါနဲ့...

ဂူချန်က ရှေ့နေတစ်ယောက်ဖြစ်နေပေမဲ့လည်း... ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား သိနေတာမဟုတ်ပါဘူး...

သူက ကျန်းထောင်ဆီကရတဲ့ အချက်အလက်လေးတွေကိုပဲ လိုက်ပြီး အားကိုးနေရတာ...

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီအမှုမှာ ငါတို့ကျောင်းဘက်က အလျှော့ပေးပြီး တောင်းပန်လိုက်မယ်...

ပြီးတော့ အဲဒီပညာသင်ထောက်ပံ့ကြေးကို ပြန်ဖြည့်ပေးလိုက်မယ်...

အဲဒီနောက်မှာ ကျောင်းရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ်ကို အပေါ်ယံလေး ထုတ်ပြန်ပေးလိုက်ရင် ပြီးပြီပေါ့...။

အလွန်ဆုံးရှိ….ကျောက်ဝမ်ရွှမ်းကို စည်းကမ်းအရ အရေးယူလိုက်ပါတယ်လို့ အများမြင်အောင် ဟန်ပြပြောလိုက်ပြီး... လူတွေမေ့သွားမှ တိတ်တဆိတ် ပြန်ဖျက်လိုက်ရုံပဲ...

ဒါကို... ဘယ်သူက လိုက်ပြီး သိနေမှာလဲ..."

ကျောင်းအုပ်ကြီးက ပြောသည်။

ကျောင်းက စာရင်းမှတ်ထားမယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်တာက ကျောင်းသားတွေကို ကြောက်အောင် လုပ်တာမျိုးသာ ဖြစ်သည်။ စည်းကမ်းအရ အရေးယူမှုတွေကို ပြန်ဖျက်ခြင်းမှာ စကားတစ်ခွန်းသာ ဖြစ်သည်။

....

ကျောင်းဘက်က အစစအရာရာ အပြည့်အစုံ ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ဂူချန်က ကျောင်းကို တရားစွဲဆိုထားသည်။

မကြာမီ တရားရုံးစစ်ဆေးမည့်အချိန် ရောက်ရှိလာတော့မည်။

တရားရုံး၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာလည်း စတင်နေပြီဖြစ်ရာ ကြည့်ရှုသူ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရောက်ရှိလာနေသည်။

[ရှေ့နေဂူ ဒီနေ့ ဘယ်သူ့ကို ထောင်ထဲပို့မှာလဲ သိချင်တယ်]

[ဒီအမှုက မတရားမှုကနေ ရာဇဝတ်မှု ဖြစ်သွားတယ် ကြားတယ် ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ]

[ဘာကြောင့် ပညာသင်ဆုကိစ္စနဲ့ ထောင်ကျနိုင်တာလဲ]

[ဟားဟားဟား... ငါသာ သိရင် ငါကိုယ်တိုင်က ဥပဒေမဲ့မိုက်ရူးရဲဖြစ်နေမှာပေါ့]

[ဘယ်သူ ထောင်ကျကျ ငါတော့ ဒီအမှုမှာ ကျန်းထောင်ဘက်ကပဲ ရပ်တည်မှာ ကျောင်းကို တရားစွဲရဲတယ်ဆိုကတည်းက သူ မှားမနေဘူးဆိုတာ သေချာတယ်]

[ဟုတ်တယ် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲနဲ့တော့ ကျောင်းကို ဘယ်သူက တရားစွဲရဲမှာလဲ၊ ဒါက ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေတာနဲ့ အတူတူပဲလေ]

ဤအမှုအတွက် ကျောင်းဘက်ကလည်း အလွန်တော်သော ရှေ့နေတစ်ဦးကို ငှားရမ်းထားသည်။ ထိုသူမှာ ထိုလုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး ရန်ချန်းတက္ကသိုလ်တွင် စာသင်ကြားနေသော ပါမောက္ခတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

ကျောင်းဘက်၏ နောက်ဆုံးအခြေအနေမှာ အကယ်၍ အမှုမနိုင်ပါက တောင်းပန်လွှာထုတ်ပြန်ပြီး ကျန်းထောင်၏ ပညာသင်ထောက်ပံ့ကြေးကို ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျောင်းအနေဖြင့် ကြိုတင်တောင်းပန်ခြင်းမှာ အပြစ်ရှိကြောင်း ဝန်ခံရာရောက်သောကြောင့် ချက်ချင်းမလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။

သူဌေးသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေပါလျက်နဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ဆင်းရဲနွမ်းပါးတဲ့ ကျောင်းသားတွေအတွက်ပဲ သီးသန့်ပေးတဲ့ ပညာသင်ဆုကိုမှ ကြားကနေ မျက်နှာပြောင်ပြောင်နဲ့ ရသွားရတာလဲ...

အမှန်တကယ် လမ်းမရှိတော့မှသာ ကျောက်ဝမ်ရွှမ်းကို အရှေ့သို့ တွန်းပို့ရလိမ့်မည်။

ပေါ်ရှေးနှင့် ဖာရာရီကားများမှာ ဈေးကြီးသော်လည်း တစ်ရက်ငှားစီး၍ ပြသရန်မှာ တတ်နိုင်သည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကျောက်ဝမ်ရွှမ်း၏ မိသားစုမှာ ဆင်းရဲတတာမဟုတ်ဘဲ ချမ်းသာသည်မှာ အမှန်ပင်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ကျောက်ဝမ်ရွှမ်းက အမှားကို ဝန်ခံလိုက်မည်ပင်။

အမှုရှုံးသွားခဲ့လျှင်ပင် ကျောင်းသား၏ အမှားဟု အပြစ်ပုံချကာ ပညာသင်ဆု ကွဲလွဲမှုဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုက်မည် သို့မဟုတ် တာဝန်ရှိသည့် ဆရာတစ်ဦးကို ရှာပြီး တာဝန်ယူခိုင်းလိုက်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကြီးမားသည့် ပြဿနာတော့ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ပညာသင်ထောက်ပံ့ကြေးကိစ္စတွင် အနည်းငယ် မှားယွင်းမှုနှင့် လျစ်လျူရှုမှုများ ရှိခဲ့ခြင်းမှာ သာမန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု ကျောင်းဘက်က ယူဆထားသည်။

တရားရုံးအနေဖြင့် သူတို့ကို ထောင်ဒဏ် ချမှတ်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟုလည်း ယုံကြည်နေကြသည်။

ဤအချိန်တွင် တရားရုံးမှာ စတင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သက်ဆိုင်ရာ ပါတီများ၊ ရှေ့နေများနှင့် လူအားလုံး တရားခွင်တွင် နေရာယူလိုက်ကြသည်။ တရားလိုမှာ ကျန်းထောင်ဖြစ်ပြီး တရားလိုရှေ့နေမှာ ဂူချန်ဖြစ်သည်။

တရားခံဘက်တွင်မူ လူလေးဦး စုရုံးထိုင်နေကြသည်။ ရန်ချန်းတက္ကသိုလ်၏ ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး၊ လူငယ်အဖွဲ့ချုပ်မှ ဆရာနှင့် အတန်းပိုင်ဆရာတို့ အားလုံး တရားခွင်သို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် အင်တာနက်အသုံးပြုသူများမှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။

ကျန်းထောင်မှာ အတွေ့အကြုံမရှိသည့် ကျောင်းသားတစ်ဦးသာဖြစ်၍ ဤအမှုမှာ ဂူချန်အပေါ်တွင်သာ အလုံးစုံ မူတည်နေသည်။

ဂူချန် တစ်ယောက်တည်းက ကျောင်းဘက်မှ လူလေးဦးနှင့် သူတို့၏ ရှေ့နေတစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နေရခြင်းပင်။

ဒါက လူ ၁ ယောက်ထဲကနေ ၅ ယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ပွဲစဉ်တစ်ခုပဲ။

All Chapters