အခန်း ၈၃

ပြိုင်ဖက်ကင်းဓားသမား

အခန်း ၈၃ တပည့်လက်ခံခြင်း

ရန်ရှင်းကျိုးသည် အရပ်အမောင်း မြင့်မားထည်ဝါပြီး ယောက်ျားပီသကာ ခန့်ညားလှပသူ ဖြစ်ရာ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရောက် လူတကာအလယ်တွင် ထင်ပေါ်နေတတ်သူ ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ရုပ်ရည်ချောမောသည်ဟု တစ်ခါမျှ ထုတ်ဖော်ဝါကြွားခြင်း မရှိသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာမူ သာမန်လူများနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှ၏။

သူသည် ချန်လင်းစု၏ စိတ်နှလုံးကို ဤမျှ လွယ်ကူလျင်မြန်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ စည်းရုံးနိုင်စွမ်းရှိသော စကားများကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရုပ်ရည်ကလည်း တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ အထောက်အကူပြုခဲ့သည်မှာ ငြင်းမရပေ။

ရှေးယခင်ကတည်းက လူအချင်းချင်း ဆက်ဆံရာတွင် ဦးဆုံး မြင်တွေ့ရသည့် First Impression သည် အလွန်ပင် အရေးပါလှသည်။ အကယ်၍ လူငယ်တစ်ဦးသည် ရုပ်ရည်ချောမောရုံတင်မကဘဲ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်ပြီး လောကအလယ်တွင် ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရပ်များကိုပါ တတ်မြောက်ထားပါက မည်သည့်မိန်းကလေးကမျှ သူ့အပေါ် ငြိုငြင်စိတ် ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

ဤသည်မှာ ရုပ်ရည်ရူပကာ၏ စွမ်းပကားပင် ဖြစ်ရာ ခေတ်အဆက်ဆက် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးတွင် လက်ခံထားကြသော အမှန်တရားတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ရှေးစကားပုံတွင် ရှိသည်မဟုတ်ပါလော... လှပသောအရာကို မြင်လျှင် စိတ်နှလုံး အေးချမ်းရသည်ဟူ၍။ မိန်းမချောလေးများက ယောက်ျားပျိုတို့၏ အမြင်အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်သကဲ့သို့ ခန့်ညားသော ယောက်ျားပျိုတို့သည်လည်း မိန်းကလေးတို့၏ ရင်ကို လှုပ်ခတ်စေနိုင်သည်သာ။

ရန်ရှင်းကျိုးသည် သိုင်းပညာ၊ ရုပ်ရည်ရူပကာနှင့် စာပေဗဟုသုတတို့တွင် အဘက်ဘက်က ပြည့်စုံလွန်းသူ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နှုတ်ချိုပြီး စကားအပြောအဆိုလည်း ပါးနပ်လှ၏။ ချန်လင်းစုသည် သူ၏ နောက်ကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သံသယအနည်းငယ် ရှိနေသေးသော်လည်း သူ့အပေါ် အမုန်းပွားရန်ကား မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ မိန်းမပျိုတစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက်နှင့် ရန်ရှင်းကျိုးအား မိမိ၏ အခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုခဲ့သည်မှာပင် အလွန် ထူးခြားနေပြီ ဖြစ်သည်။

လူမှုကျင့်ဝတ်နှင့် စည်းကမ်းဥပဒေများကို တင်းကျပ်စွာ လိုက်နာကြသော ဤခေတတွင် အကယ်၍ ချန်လင်းစုသာ ရန်ရှင်းကျိုးအပေါ် အယုံအကြည်မရှိဘဲ စိုးရိမ်စိတ်အပြည့် ရှိနေပါက သူ့ကို အခန်းထဲသို့ ခေါ်ယူကာ အနားယူစေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ရန်ရှင်းကျိုးသည် ချန်လင်းစုအနေဖြင့် ထို ရွှေလှိုင်းပန်း ကို မည်သို့ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမည်ကို မသိသော်လည်း၊ သူမသည် ဆေးဘုရင် ၏ နောက်ဆုံးပိတ် တပည့်ဖြစ်သည့်အတွက် အဆိပ်တို့၏ ပြင်းအားကို ခွဲခြားစမ်းသပ်ရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိလိမ့်မည်ဟု တွေးမိသည်။

ထိုစဉ်မှာပင်... အရက်နံ့သင်းပျံ့ပျံ့နှင့်အတူ ထူးခြားသော ပန်းရနံ့တစ်ခုက လေထဲတွင် မျောလွင့်လာတော့သည်။ ရန်ရှင်းကျိုးသည် ရနံ့လာရာဘက်သို့ လိုက်ကြည့်ရာ ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် တင်ထားသော အဖြူရောင်ပန်းအိုးတစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ပန်းအိုးထဲမှ ပန်းများသည် အလွန်ထူးဆန်းလှပြီး ပန်းပင်၏ ကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးတွင် မှိုဖြူများ ကပ်ငြိနေသကဲ့သို့ ပွင့်ဖတ်များက ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ပန်းပင်တစ်ခုလုံးတွင် သစ်ကိုင်းငယ်များ မရှိဘဲ အနည်းငယ်သော အခက်အလက်များသာ ဖြာထွက်နေပြီး ပထမဆုံး သစ်ကိုင်းခွဆုံမှ အပေါ်ဘက်ထိ တစ်ပင်လုံး ပန်းပွင့်များသာ ဝေဆာနေတော့သည်။

"ဒီပန်းက တကယ့်ကို ထူးဆန်းတာပဲ..."

ရန်ရှင်းကျိုးသည် ထိုပန်းအိုးကို အကဲခတ်ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ သို့သော် ဤနေရာသည် ချန်လင်းစု၏ အခန်းဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့ ရှားပါးဆန်းပြားသော အရာများ ရှိနေခြင်းက ဆန်းတော့မဆန်းချေ။ အကယ်၍ မည်သည့်ထူးခြားဆန်းပြားသည့် အရာမျှ မရှိနေပါကမှ ပို၍ ပုံမှန်မဟုတ်ဟု ဆိုရမည်။

ထိုပန်း၏ ရနံ့မှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှပြီး မွှေးကြိုင်လှသော အနံ့အသက်ကြားတွင် ဝိုင်နံ့သင်းပျံ့ပျံ့လေး စွက်ဖက်နေသည်။ ထိုရနံ့ကို အချိန်အနည်းငယ်မျှ ရှူရှိုက်မိပြီးနောက် ရန်ရှင်းကျိုးသည် အရက်ပြင်းပြင်း သုံးလေးခွက်ခန့် သောက်ထားရသကဲ့သို့ ပါးစပ်ထဲတွင် တံတွေးများ စိုစွတ်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ပူနွေးကာ ဖော်မပြနိုင်လောက်အောင် သက်တောင့်သက်သာ ရှိလာတော့သည်။

သူသည် မူလကတည်းက အရက်ကို အလွန်နှစ်သက်သူဖြစ်ပြီး အရက်သောက်နိုင်စွမ်းလည်း အလွန်မြင့်မားသူ ဖြစ်သည်။ အရက်အိုးတစ်ထောင် သောက်သော်လည်း မူးယစ်ခြင်းမရှိဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း၊ သာမန်အရက်ပြင်းဆယ်ခွက်ခန့်ကမူ သူ့ကို မူးအောင်လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။ ယခုအခါ ပန်းရနံ့နှင့် အရက်နံ့ကို ရှူရှိုက်မိရာမှ အရက်သောက်ချင်စိတ်များ တားမရဆီးမရ ပေါ်ပေါက်လာသဖြင့် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ကာ အတွင်းခန်းရှိ ချန်လင်းစုအား လှမ်းအော်ပြောလိုက်၏။

"ညီမလေး... မင်းရဲ့ပန်းက တကယ့်ကို မွှေးတာပဲ။ ငါ့ကို အရက်သောက်ချင်စိတ် ပေါ်လာအောင် ဆွဲဆောင်နေသလိုပဲ။ မင်းရဲ့ အခန်းထဲမှာ အကောင်းစားအရက် ရှိသလားဟင်"

ချန်လင်းစုသည် အတွင်းခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ရန်ရှင်းကျိုးကို အံ့အားသင့်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ငေးကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုရန်... ရှင် ဒီပန်းရနံ့ကို ရှူရှိုက်မိပြီးတာတောင် အရက်သောက်ချင်စိတ် ရှိသေးတယ် ဟုတ်လား"

ရန်ရှင်းကျိုးက "ဘာဖြစ်လို့လဲ ညီမလေး" ဟု မေးလိုက်၏။

ချန်လင်းစုက "ကျွန်မရဲ့ ပန်းက မောဟပန်းရနံ့ လို့ ခေါ်တယ်။ သာမန်လူတွေဆိုရင် ဒီအနံ့ကို သုံးလေးကြိမ်လောက် ရှူမိရုံနဲ့တင် အရက်အိုးအများကြီး သောက်ထားရသလိုမျိုး မူးဝေပြီး လဲကျသွားတတ်ကြတယ်။ ရှင်ကတော့ အရက်သောက်ချင်စိတ်တောင် ပေါ်လာသေးတယ်ပေါ့။ ရှင့်ရဲ့ အရက်သောက်နိုင်စွမ်းက ဘယ်လောက်အထိ ရှိလို့လဲ"

ရန်ရှင်းကျိုးက သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ငါက ငယ်ငယ်ကတည်းက အရက်ကို နှစ်သက်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါမှတော့ မူးမလဲဖူးသေးဘူး။ ညီမလေး... မင်းရဲ့ပန်းက အဆိပ်ပြင်းတယ်ဆိုပေမဲ့ ငါ့ကို မူးအောင်လုပ်ဖို့တော့ မလွယ်ကူလှပါဘူး"

ဤပန်း၏ ရနံ့သည် လူကို မူးယစ်ရီဝေစေသော်လည်း ၎င်းသည် အဆိပ်တစ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်။ မူးယစ်ခြင်းမှာ အဆိပ်သင့်ခြင်း၏ လက္ခဏာတစ်ခုသာ ဖြစ်သဖြင့် တကယ့်အရက်သောက်ခြင်းနှင့်တော့ မတူညီပေ။ ရန်ရှင်းကျိုးသည် သူ၏ အတွင်းအားကို လည်ပတ်စေလိုက်ရာ သူ၏ ပါးစပ်မှ အဖြူရောင် လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။ ထိုအဖြူရောင်လေပူသည် မြှားတစ်စင်းအလား အခန်းပြင်သို့ ဝှစ်ခနဲ လွင့်ပျံသွားပြီး ခြံဝင်းအတွင်းရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို ဖျစ် ခနဲ ထိမှန်ကာ သစ်ခေါက်တစ်ခုလုံးကို ကွာကျသွားစေတော့သည်။

အဖြူရောင်လေပူကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရန်ရှင်းကျိုးသည် စိတ်လက်ပေါ့ပါးလန်းဆန်းသွားပြီး ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။ သူက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ညီမလေး... မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလို ပန်းအိုးမျိုးကို အခန်းထဲမှာ ထားရတာလဲ။ ငါတောင် မင်းရဲ့ ပရိယာယ်ထဲ မိတော့မလို့ပဲ"

ရန်ရှင်းကျိုးက လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် ပေ ၃၀ ကျော်အကွာအဝေးအထိ ပြင်းထန်သော လေးမြှားတစ်စင်းအလား အစွမ်းပြနိုင်ပြီး သစ်ပင်၏အခေါက်ကိုပင် လွှင့်စင်သွားစေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်လင်းစုသည် ပိုမို၍ အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။

သူမက ရင်ထဲမှ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

(သူက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။ ငါ့ဆရာက တစ်ခါတုန်းက ပြောဖူးတယ်။ အတွင်းအားကျင့်စဉ်ကို အထွတ်အထိပ် ရောက်အောင် ကျင့်ကြံထားတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေဟာ လေကို ဓားသဖွယ် အသုံးပြုပြီး ရန်သူကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ကြတယ်တဲ့။ ငါကတော့ ဒါကို မယုံခဲ့ဘူး။ အခုတော့ ဒါက တကယ့်အမှန်တရားပဲ။ သူက ငါ့ရဲ့ အဆိပ်မိတာ နှစ်ကြိမ်ရှိပြီ၊ ဒါပေမဲ့ နှစ်ကြိမ်စလုံးကို အလွယ်တကူပဲ ပြန်လည်မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ သာမန်အဆိပ်တွေကတော့ သူ့ကို ဘယ်လိုမှ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ အစ်ကိုရန်က ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေတာတောင် ငါ့ဆရာ့ဆီက ဆေးပညာနဲ့ အဆိပ်အတတ်ကို သင်ယူချင်နေသေးတယ်။ ဒါက သူဟာ ဒီအတတ်ပညာအပေါ် တကယ်ပဲ ရူးသွပ်စွဲလမ်းနေတာကို ပြသနေတာပဲ။ အဆိပ်နဲ့ သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခပေးမယ့် လူစားမျိုး လုံးဝ မဟုတ်နိုင်ဘူး အကယ်၍ သူသာ မကောင်းမှု လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင် အဆိပ်တွေကို သုံးနေဖို့တောင် မလိုဘူး။ လောကမှာ ဘယ်သူက သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ)

ဤသို့ တွေးတောမိပြီးနောက် ချန်လင်းစုက ရန်ရှင်းကျိုးကို ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကိုရန်... ရှင့်ရဲ့ အတွင်းအားကျင့်စဉ်က တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ။ ရှင့်ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် စည်းစိမ်ချမ်းသာနဲ့ ဂုဏ်သရေတွေက လက်တစ်ကမ်းမှာတင် ရှိနေတာပဲ။ ဘာဖြစ်လို့ ဆရာ့ဆီကနေ ဆေးပညာကို ဒီလောက်အထိ သင်ချင်နေရတာလဲဟင်"

ရန်ရှင်းကျိုးက "ညီမလေး... ကိုယ်ခံပညာက ဘယ်လောက်ပဲ မြင့်မားနေပါစေဦးတော့၊ အလွန်ဆုံးရှိလှ အမှားအမှန်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးပြီး သူရဲကောင်းလုပ်ရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်။ လူဆိုးတွေကို သတ်ပစ်လို့ ရပေမဲ့ အကယ်၍ မတော်တဆ အပြစ်မဲ့တဲ့လူကို သတ်မိသွားရင်တော့ နောင်တရဖို့တောင် အချိန်မီမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် သိုင်းပညာ ဘယ်လောက်ပဲ တော်တော်၊ ကိုယ့်ရဲ့ကျန်းမာရေးကိုတော့ ကိုယ်တိုင် မကုသနိုင်ဘူးလေ။ ကိုယ့်ဘေးက လူတွေ ဒဏ်ရာရတာ ဒါမှမဟုတ် အဆိပ်မိတာမျိုး ကြုံလာရင် ငါက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေဦးတော့၊ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေရုံပဲ ရှိမှာပေါ့"

သူသည် ချန်လင်းစုကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း ဆက်ပြောလေသည်။

"ငါ ဆေးပညာကို လေ့လာချင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်း နှစ်ခုရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုကတော့ မမျှော်လင့်တဲ့ အခြေအနေတွေအတွက် ပြင်ဆင်ထားဖို့ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ အခြားသူတွေကို ကူညီစောင့်ရှောက်ဖို့၊ သူတို့ရဲ့ ရောဂါတွေကို ကုသပေးဖို့နဲ့ ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေ ပြုလုပ်ဖို့ပဲ။ စိတ်ရင်းအတိုင်း ပြောရရင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်တုန်းက ငါ တောင်ပေါ်စခန်းတစ်ခုကို ဖြတ်သွားရင်း အဲဒီက ဓားပြတွေကို မကောင်းမှုတွေရပ်ပြီး သမ္မာအာဇီဝကျကျ လုပ်ကိုင်စားသောက်ကြဖို့ ဖျောင်းဖျခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီစခန်းက အလွန်ဝေးလံခေါင်သီတဲ့နေရာမှာ ရှိနေပြီး ဆေးဝါးကုသမှု မရှိဘူး။ တချို့လူတွေ အဆိပ်မိတာ၊ ဒဏ်ရာရတာနဲ့ ဖျားနာတာတွေ ကြုံရတဲ့အခါ ငါက သူတို့ရဲ့ ဝေဒနာခံစားနေရမှုကို ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ဒီအတိုင်း ကြည့်နေခဲ့ရတယ်။ အဲဒါက တကယ့်ကို ရင်နာစရာ ကောင်းလှပါတယ်"

ရန်ရှင်းကျိုးသည် စကားပြောရင်း လေနက်ခံတပ်တွင် ဝတ်စုံဖြူဝတ် ဓားသမား၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကာ ရက်ပေါင်းများစွာ အိပ်ရာပေါ်တွင် ငိုညည်းရင်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြသော သက်ကြီးရွယ်အိုအချို့၏ မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်မြင်ယောင်မိသွားသည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် မသိမသာ ဝမ်းနည်းရိပ်များ ယှက်သန်းသွားပြီး ညည်းတွားလိုက်၏။

"အကယ်၍ ငါ့မှာသာ အဲဒီတုန်းက အထွတ်အထိပ် ဆေးပညာတွေ ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့ကို ငါ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လိမ့်မယ်"

သူ၏ မျက်နှာထက်မှ စစ်မှန်သော ဝမ်းနည်းရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်လင်းစုက စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

(သူက တကယ့်ကို စိတ်ထားနွေးထွေးပြီး ကြင်နာတတ်တဲ့ လူကောင်းတစ်ယောက်ပဲ)

ထို့နောက် သူမက ရန်ရှင်းကျိုးအား ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကိုရန်... ရှင်ပေးခဲ့တဲ့ ရွှေလှိုင်းပန်းကို ကျွန်မ သေချာ ကြည့်ရှုပြီးပါပြီ။ ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ မာရပန်း ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကို ကျွန်မ အပြည့်အဝ အတည်မပြုနိုင်သေးပေမဲ့၊ ဒီပန်းက အလွန်အမင်း အဆိပ်ပြင်းပြီး ကုသလို့မရနိုင်တဲ့ အဆိပ်မျိုးဖြစ်တာကတော့ ငြင်းလို့မရပါဘူး။ ၎င်းရဲ့ အဆိပ်ပြင်းအားက ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဘီဂိုနီယာထက် မလျော့ပါဘူး"

ရန်ရှင်းကျိုးက ဝမ်းနည်းဟန်ဖြင့် "ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဘီဂိုနီယာထက် မလျော့ရင်လည်း ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။ အခုတော့ ဆရာလည်း မရှိတော့ဘူး၊ ငါ ဘယ်သူ့ဆီက ဆေးပညာ သင်ရတော့မလဲ"

ချန်လင်းစုက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး "အစ်ကိုရန်... ရှင်က ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဘီဂိုနီယာနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ အဆိပ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီဆိုတော့ ဆရာချမှတ်ခဲ့တဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကို ပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီပဲ။ ဆရာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဆိုပေမဲ့ ဆရာ့ရဲ့ တပည့်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်မ ရှိနေသေးတာပဲလေ။ 'ဆရာ ဒုက္ခရောက်တဲ့အခါ တပည့်က ကူညီရမယ်' ဆိုတဲ့ စကားပုံ ရှိတာပဲ။ ဆရာ ချန်ထားခဲ့တဲ့ တာဝန်တွေကို ဆရာ့တပည့်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်မကပဲ ဆက်လက် ထမ်းဆောင်ရမှာပေါ့။ အကယ်၍ ရှင် စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်မက ဆရာ့ကိုယ်စား တပည့်အဖြစ် လက်ခံပေးပါ့မယ်။ ငါတို့တွေက ဂိုဏ်းတူ ညီနောင်တွေ ဖြစ်သွားကြတာပေါ့။ ရှင်က ကျွန်မကို သိုင်းပညာသင်ပေးပြီး ကျွန်မက ရှင့်ကို ဆေးပညာ သင်ပေးမယ်။ ဘယ်လိုလဲဟင်"

ရန်ရှင်းကျိုးသည် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားပြီး "အဲဒီလိုသာဆိုရင်တော့ ငါ့အတွက် အလွန်ပဲ ကံကောင်းတာပေါ့"

ချန်လင်းစုက "ဒီကိစ္စက ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ် ဆက်ခံခြင်းနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့အတွက် အလွန်ပဲ အရေးကြီးပါတယ်။ အကယ်၍ ကျွန်မက တပည့်တစ်ယောက်ကို သာမန်ပဲ လက်ခံမယ်ဆိုရင်တော့ လူအများကြီးကို အသိပေးဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုက ဆရာ့ကိုယ်စား တပည့်လက်ခံတာဖြစ်တဲ့အတွက် ဆရာ့ရဲ့ တခြားတပည့်တွေဖြစ်တဲ့ ကျွန်မရဲ့ စီနီယာနောင်တော်နဲ့ မမတွေက သက်သေအဖြစ် ရှိနေသင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် ဒါက အရမ်း လွယ်လွန်းရာ ကျလိမ့်မယ်"

ရန်ရှင်းကျိုးက "မင်းပြောတာ မုရုန်ကျင်းယွဲ့ နဲ့ ကျန်းထျယ်ရှန်း လင်မယားကို ပြောတာလား" ဟု မေးလိုက်၏။

ချန်လင်းစုက "ဟုတ်ပါတယ်။ သူတို့က ကျွန်မရဲ့ စီနီယာတွေ ဖြစ်ကြတဲ့အတွက် ဆရာ့ကိုယ်စား တပည့်လက်ခံတဲ့ ကိစ္စကို သူတို့ကို အသိပေးဖို့က ကျင့်ဝတ်အရ အမှန်ကန်ဆုံးပဲ"

ရန်ရှင်းကျိုးက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ "အကယ်၍ မင်းသာ သူတို့ကို အသိပေးမယ်ဆိုရင် ဆရာ့ကိုယ်စား တပည့်လက်ခံဖို့က လွယ်မှာမဟုတ်တော့ဘူး။ သူတို့ရဲ့ စရိုက်နဲ့ဆိုရင် မင်းကို သေချာပေါက် တားဆီးကြလိမ့်မယ်"

ချန်လင်းစုက သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "အစ်ကိုရန်... ရှင့်ရဲ့ အစွမ်းအစနဲ့ဆိုရင် သူတို့က ရှင့်ကို တားဆီးနိုင်မယ်လို့ ထင်လို့လား"

ရန်ရှင်းကျိုးသည် တစ်ဒင်္ဂမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကာ ပြောလိုက်တော့၏။

"ငါ ဝါကြွားတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ တစ်ခုခုလုပ်မယ်ဆိုရင် လောကမှာ ငါ့ကို တားဆီးနိုင်တဲ့သူကတော့ လက်ချိုးရေလို့ ရလိမ့်မယ်"

***