အခန်း ၄၉၁

အခန်း ၄၉၁ ညီအစ်မ နှစ်ဦး နှင့် ဆရာတပည့် နှစ်ဦး

'သေစမ်း ငါ တောင်းတာ နည်းသွားပြီ'

ကော်မိသားစု ဘိုးဘေး က အနည်းငယ်မျှ တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ စည်းကမ်းချက် များကို သဘောတူလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းချဲ့ ၏ ရင်ထဲတွင် သူ၏ မျက်စိ က အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသည်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားပြီး အမှန်တကယ် နောင်တရသွားတော့သည်။

သို့သော် စည်းကမ်းချက် များကို တောင်းဆိုပြီး ဖြစ်ရာ သဘောတူညီချက် ရရှိသွားပြီဟု သတ်မှတ်ရမည် ဖြစ်ပြီး ထပ်မံ၍ စကားစရန် မကောင်းတော့ချေ။

ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကော် ဘိုးဘေးကြီး က တကယ်ကို ပွင့်လင်းတာပဲ ဒီလိုဆိုမှတော့ ဒီအတိုင်းပဲ သဘောတူလိုက်တာပေါ့"

တောင်းဆိုလိုက်သော လျော်ကြေး က နည်းပါးသွားသော်လည်း ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် အလွန်အမင်း နောင်တရနေခြင်း မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကော်မိသားစု တွင် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါး ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ အဆမတန် တောင်းဆိုလိုက်သဖြင့် သဘောတူညီချက် ပျက်ပြားသွားပါက

သူ က မကြောက်ရွံ့သော်လည်း အနည်းငယ်တော့ တွက်ခြေမကိုက် ဖြစ်သွားပေမည်။

သူ၏ လက်ရှိ အခြေခံ အုတ်မြစ် အရ ဆိုလျှင် သိုင်းသူတော်စင် ၏ လက်ထဲတွင် မသေဆုံးစေရန်သာ အာမခံနိုင်သေးသည်။ သို့သော် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါးကို ဖိနှိပ်ရန် ဆိုသည်မှာတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စ ပင်ဖြစ်သည်။

ကော်မိသားစု ဘိုးဘေး က လက်နောက်ပစ်၍ ရပ်နေပြီး ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုမှတော့ လူအိုကြီး က အရင် သွားနှင့်ပါဦးမယ် နောက်ပိုင်း ကွမ်ကျွင်းနယ်စား အခွင့်အရေး ရရင် ယဉ်ချွမ်း ကို လာပြီး လူအိုကြီး နဲ့ တာအိုလမ်းစဉ် ကို ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ် လူအိုကြီး က ပါရမီ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ သူ မဟုတ်ပေမဲ့ အတွေ့အကြုံ တစ်ချို့တော့ ရှိပါတယ်"

"ကောင်းပါပြီ ကောင်းပါပြီ"

ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မတ်တပ်ရပ်၍ လိုက်ပို့လိုက်သည်။

"လူအိုကြီး သွားတော့မယ်"

ကော်မိသားစု ဘိုးဘေး က အတွေးတစ်ချက် ဖြင့် သူ၏ ပုံရိပ် က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ခန်းမဆောင် အတွင်း၌ ကျန်းချဲ့ နှင့် ကော်ကျီရှင်း နှစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ နှစ်ယောက်သား အချင်းချင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကော်ကျီရှင်း က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာပယ်ဖျက် မိုးကြိုးနှလုံးသား ပုတီးစေ့ နဲ့ ယွမ်ချီကျောက်တုံး တစ်သိန်း ကို သုံးရက် အတွင်း သေချာပေါက် ပို့ပေးပါ့မယ် ဒါပေမဲ့ ကော်မိသားစု ရဲ့ တပည့် တွေက နေရာအနှံ့မှာ ပြန့်ကျဲနေလို့ ပြန်လည် စုစည်းဖို့ အချိန် နည်းနည်း ယူရပါလိမ့်မယ် နယ်စားကြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

ကော်ကျီရှင်း ၏ အကြီးမားဆုံးသော ကျောထောက်နောက်ခံ မှာ ဘိုးဘေး ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့ ၏ စွမ်းအားကို အံ့အားသင့်နေသော်လည်း လုံးဝ ကြောက်ရွံ့နေခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ ဘိုးဘေး ကဲ့သို့သော သိုင်းသူတော်စင် ကိုယ်တိုင် ကျန်းချဲ့ နှင့် ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းချဲ့ ၏ နည်းလမ်းများ က သူ စိတ်ကူးထားသည်ထက် အများကြီး သာလွန်နေကြောင်း နားလည်သွားတော့သည်။ သဘောထား က အစောပိုင်း ကထက် အများကြီး ပို၍ ကျိုးနွံနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆို ငါ က ကော် မိသားစု ခေါင်းဆောင် ရဲ့ သတင်းကောင်း ကို စောင့်နေပါ့မယ်"

"အဒေါ်ကျောက် မတွေ့တာ ကြာပြီ တကယ် ပိုပိုပြီး လှလာတာပဲ"

မြို့တော်ဝန် အိမ်တော် အတွင်း။

အစိမ်းရောင် နန်းတွင်း ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ချီနင်ပင်း က ယဉ်ကျေး သိမ်မွေ့စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို ပင့်ကာ ကျောက်ရှန်းကျီ ကို ပြုံး၍ ကြည့်နေသည်။ အလွန် ရင်းနှီးပုံ ရသော်လည်း သူမ၏ အခေါ်အဝေါ် ကတော့ အနည်းငယ် ထေ့ငေါ့နေသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းက ကျန်းချဲ့ နှင့် ကျောက်ရှန်းကျီ တို့ ကြားတွင် ပတ်သက်မှု ရှိနိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိသူမှာ သူမ ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က သူမ က ဖွင့်မပြောခဲ့ဘဲ အစ်မ ဖြစ်သူကို အရင် စမ်းသပ်ခိုင်းခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး ရလဒ် ကလည်း သူမ ၏ ခန့်မှန်းချက် မှ မလွဲချော်ခဲ့ပေ။

ကျောက်ရှန်းကျီ က တကယ်ကို သူမ ၏ ခင်ပွန်း နှင့် ပတ်သက်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အရေးအကြီးဆုံးမှာ ကျောက်ရှန်းကျီ က ၎င်းတို့ ညီအစ်မ နှစ်ဦး ၏ အောက်တွင် နေရန် သဘောမတူဘဲ ဟွမ်ရှန်းရှန်း ကိုပါ တပည့် အဖြစ် လက်ခံကာ ဆွဲသွင်းထားလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဘာသဘောနည်း။

ထင်ရှားစွာပင် ဆရာတပည့် နှစ်ဦး ပူးပေါင်းကာ ၎င်းတို့ ညီအစ်မ နှစ်ဦး ကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ က မိန်းမ ယူမည် ဆိုပါက သူမ အနေဖြင့် ကန့်ကွက်စရာ မရှိပေ။ သို့သော် အရင်လာသူ နှင့် နောက်မှ လာသူ ဆိုသော စည်းကမ်းတော့ ရှိရမည် မဟုတ်ပါလား။ အကယ်၍ ဤအတိုင်း အသံတိတ် နေလိုက်မည် ဆိုပါက အထင်သေးခံရမည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ထိုအချိန်က ကျန်းချဲ့ အပေါ် ကျရောက်နေသော ဖိအား များပြားလွန်းလှရာ အစ်မ ဖြစ်သူထံမှ သတင်း ရရှိသော်လည်း သူမ အနေဖြင့် ယွဲ့ပြည်နယ် သို့ သွားရောက်ကာ ကျောက်ရှန်းကျီ ဆရာတပည့် နှစ်ဦး နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မသွားရောက်ခဲ့ချေ။

အခြေအနေများ ငြိမ်သက်သွားချိန်မှသာ သူမ စတင် ထွက်ခွာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကျောက်ရှန်းကျီ က သူမ ကို ရှောင်ဖယ်နေခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ် ကြာမှသာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ကျောက်ရှန်းကျီ က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဂါဝန်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မကာ ချီနင်ပင်း ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင် တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူမ ၏ ယဉ်ကျေး သိမ်မွေ့မှု နှင့် ကြော့ရှင်းမှု က ချီနင်ပင်း ထက် အနည်းငယ်မျှ မလျော့နည်းဘဲ ပို၍ပင် သာလွန်နေသေးသည်။

သေချာသည်မှာ ဤသည်မှာ အရှိန်အဝါ ပိုင်းတွင်သာ ပို၍ သာလွန်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး ရုပ်ရည် အချိုးအစား ပိုင်းတွင်တော့ နှစ်ယောက်စလုံး တူညီကြသည်။

ချီဝမ်ကျင်း နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူမ က ချီနင်ပင်း ကို ပို၍ သတိထားနေရသည်။ သူမ က ချီမိသားစု ညီအစ်မ နှစ်ဦး နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူ ဖြစ်ရာ ချီဝမ်ကျင်း မှာ စကားပြော မတတ်သူ မျိုး ဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။ သို့သော် ချီနင်ပင်း ကတော့ ပါးနပ် လည်ဆယ်တတ်ပြီး အကြံအစည် အလွန် များပြားသူ ဖြစ်သည်။

သူမ က ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်နှာသာ ပေးမှုကို အပြိုင်အဆိုင် လုယူရန် မရည်ရွယ်သော်လည်း လူကြီး တစ်ယောက် အနေဖြင့် ကလေးမလေး နှစ်ယောက် ၏ အောက်တွင် အဖိနှိပ်ခံရန်တော့ မဖြစ်နိုင်ချေ။

"နင်ပင်း မင်း က ငယ်ငယ်ကထက် အများကြီး လိမ္မာလာတာပဲ"

ကျောက်ရှန်းကျီ က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မ နင်ပင်း" ဟွမ်ရှန်းရှန်း က တိုးတိတ်စွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ရှန်းရှန်းရေ အဒေါ်ကျောက် ကို ဆရာ တင်ရတဲ့ ခံစားချက် က ဘယ်လို နေလဲ"

"အဆင် အဆင်ပြေပါတယ်"

ဟွမ်ရှန်းရှန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မသိမသာ နီမြန်းသွားသည်။

ဆရာ တင်ပြီးနောက် ဆရာမ က သူမ ကို သင်ပေးသော ပထမဆုံး သင်ခန်းစာ မှာ ဆရာတပည့် နှစ်ယောက်စလုံး ခင်ပွန်း တစ်ယောက်တည်း ကို အတူတူ ပြုစုရမည် ဆိုသည့် အချက် ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ မှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေရသည်။

"ဒါနဲ့ အစ်မ ပြောပြလို့ သိရတာ အဒေါ်ကျောက် လည်း ခင်ပွန်း ရဲ့ နောက်ကို လိုက်သွားပြီ ဆိုတော့ အိမ်ထဲကို ဘယ်တော့ ဝင်မှာလဲ နင်ပင်း က ငယ်သေးတယ် ဆိုပေမဲ့ စည်းကမ်းတော့ နားလည်ပါတယ် အဲဒီ အချိန်ကျရင် အဒေါ်ကျောက် အတွက် အနီရောင် စာအိတ် အကြီးကြီး တစ်အိတ် ပေးရမှာပေါ့"

ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်ရှန်းကျီ ၏ မျက်နှာ က ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားသည်။ ကျောက်စားပွဲ ပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည် ပန်းကန်ကို ယူကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက်ထိ မလိုပါဘူးနော်"

"ဘာလဲ အဒေါ်ကျောက် က ရှက်နေတာလား ဟား ငါ က နောက်နေတာပါ အဒေါ်ကျောက် က မကြိုက်ဘူး ဆိုရင်လည်း ထားလိုက်ပါ အဲဒီ အချိန်ကျရင် ခင်ပွန်း ကိုပဲ အနီရောင် စာအိတ် ပေးခိုင်းလိုက်မယ်"

ချီနင်ပင်း ၏ တက်မက်ဖွယ် မျက်ဝန်းများ က ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မသိမသာ အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ကျောက်ရှန်းကျီ က မော့ကြည့်ကာ တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် ကျန်းချဲ့ ၏ အရှိန်အဝါ ကို ခံစားမိလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ဖက်ရည် ပန်းကန်ကို ချကာ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းနေသော မျက်နှာထား ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နင်ပင်း တကယ်တော့ ငါ က အပြိုင်အဆိုင် လုချင်တဲ့ သဘော လုံးဝ မရှိပါဘူး နောက်ပိုင်း ငါတို့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေကြလို့ မရဘူးလား အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ကျန်းချဲ့ အတွက်လည်း အနေရခက် လိမ့်မယ်"

"ဟင်"

ချီနင်ပင်း က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ က ကျောက်ရှန်းကျီ ကို သတိပေးနေခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ကျောက်ရှန်းကျီ က ဟွမ်ရှန်းရှန်း ကို သိမ်းသွင်းလိုက်ခြင်းမှာ ၎င်းတို့ ညီအစ်မ နှစ်ဦး နှင့် အပြိုင်အဆိုင် လုပ်လိုသော သဘော ရှိနေသည်ဟု ထင်မြင်မိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခု ကျောက်ရှန်းကျီ က ဤသို့ ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ သူမ ၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ မည်သည့် အရှိန်အဝါ ကိုမျှ မခံစားမိသော်လည်း ကျန်းချဲ့ ရောက်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ကျောက်ရှန်းကျီ ၏ နူးညံ့သော လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မ ကျောက် က ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ နောက်ပိုင်း ငါတို့ အားလုံးက ခင်ပွန်း ရဲ့ မိန်းမ တွေ ဖြစ်လာတော့မှာပဲလေ အားလုံးက တစ်မိသားစုတည်း တွေပဲ ဖြစ်သွားမှာကို အစ်မ က အသက် ပိုကြီးတော့ နောက်ပိုင်း နောက်ဖေးဆောင် မှာ အစ်မ ပဲ အိမ်ထောင်ဦးစီး လုပ်ရမှာပေါ့"

ပြောရင်းနှင့် နှစ်ယောက်သား အချင်းချင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် မျက်ဝန်းများထဲတွင် အဓိပ္ပာယ် များစွာ ပါဝင်နေကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျောက်ရှန်းကျီ က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီစကား ကတော့ မှန်တယ် နောက်ပိုင်း တစ်မိသားစုတည်း တွေ ဖြစ်လာမှာပဲ ကြီးတယ် ငယ်တယ် ဆိုတာ ဘယ်ရှိတော့မလဲ နောက်ပိုင်း နင်ပင်း မှာ ကျင့်ကြံတာနဲ့ ပတ်သက်လို့ အခက်အခဲ ရှိရင် အဒေါ်ကျောက် ဆီ အချိန်မရွေး လာခဲ့လို့ ရတယ်"

ပန်းခြံ အပြင်ဘက်မှ ကျန်းချဲ့ က လျှောက်လှမ်း ဝင်လာပြီး အချင်းချင်း ရင်းနှီးနေကြသော သူများကို မြင်သောအခါ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နောက်ဖေးဆောင် မှ ဤ မိန်းမများ အားလုံးက အခြေအနေ ကို ခွဲခြား သိမြင်နိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ သို့သော် သူတို့ အားလုံး ကလည်း သာမန် အမျိုးသမီးများ မဟုတ်ကြောင်း သိထားသည်။

တစ်ခုခု ဆိုလျှင် မဟာမိသားစု ကြီးများ၏ သမီးများ ဖြစ်ကြပြီး မဟုတ်လျှင်လည်း ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းကြီး များ၏ တပည့်များ ပင်ဖြစ်သည်။ စိတ်နေသဘောထား ပိုင်းတွင် မည်သူကမျှ အညံ့မခံကြချေ။

"ဒီရက်ပိုင်း မင်းတို့ကို နည်းနည်း ပစ်ထားမိသလို ဖြစ်သွားတယ်"

ကျန်းချဲ့ က သူတို့ အနီးသို့ ရောက်လာပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ချီနင်ပင်း နှင့် ဟွမ်ရှန်းရှန်း တို့ကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ ပြီးခဲ့သော ရက်များ အတွင်း သူ က လုံးဝ အနားမရခဲ့ချေ။ သိုင်းသူတော်စင် လက်နက် ကို သိမ်းသွင်းနေခြင်း မဟုတ်လျှင် စစ်ပွဲအလွန် ထောက်ပံ့ကြေး ကိစ္စများကို စီစဉ်နေရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ခင်ပွန်း က အလုပ်တွေ အရမ်း များနေတော့ ဒီရက်ပိုင်း ပင်ပန်းသွားမှာပဲ"

ဟွမ်ရှန်းရှန်း က ကျန်းချဲ့ အတွက် လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။

ချီနင်ပင်း ကတော့ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"အင်း ဝမ်းနည်းစရာက ငါ့ အဖေ က ဒီကို ပေးမလာလို့ ခင်ပွန်း အရပ်လေးမျက်နှာကို တိုက်ခိုက်ပြီး ပိုင်ယွဲ့ တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့တဲ့ မြင်ကွင်းကို မတွေ့လိုက်ရဘူး"

"ကိစ္စ မရှိပါဘူး နောက်ပိုင်း အခွင့်အရေး ရလာမှာပါ"

ကျန်းချဲ့ က ချီနင်ပင်း ၏ ဆံပင်ရှည် များကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး ကျောက်ရှန်းကျီ ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒဏ်ရာ တွေ အဆင်ပြေသွားပြီလား"

"ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်ပဲ ရခဲ့တာမို့လို့ သိပ်ပြီး ကိစ္စ မရှိပါဘူး"

"ဒါနဲ့ ဝမ်ကျွင်း ရော"

"အစ်မ က ကျင့်ကြံနေတယ် လေ ခင်ပွန်း ကို မမီနိုင်ရင်တောင် အလျော့မပေးနိုင်ဘူး တဲ့"

ချီနင်ပင်း က ပြောရင်းနှင့် အကြည့် တစ်ချက် လွှဲကာ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်းနည်းစရာက အစ်မ က အရမ်း တုံးတာပဲ ခင်ပွန်း နဲ့ အတူတူ ကျင့်ကြံရင် ကျင့်စဉ်အဆင့် က မြန်မြန် တက်လာမှာကို အတင်း ထိုင်ပြီး ကျင့်ကြံနေတယ်"

"ကောင်းပြီ ခဏနေရင် ကိုယ် သွားပြီး ဝမ်ကျွင်း ကို ကျင့်ကြံဖို့ သွားကူညီပေးလိုက်မယ်"

ချီနင်ပင်း ၏ ရည်ရွယ်ချက် ကို ကျန်းချဲ့ က သဘာဝကျစွာပင် သိရှိသည်။ အချိန်အတော်ကြာ မတွေ့ရသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်စော နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ခဏနေ မှလဲ အခု ခင်ပွန်း က အားနေတာပဲ ဆိုတော့ အခု သွားကြတာပေါ့ ပြီးတော့ ငါတို့ ညီအစ်မ တွေက ခင်ပွန်း ကို သေချာ ဆုချပေးရဦးမယ်"

ချီနင်ပင်း က ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်ကာ ကျန်းချဲ့ ကို လျှို့ဝှက်ခန်း အတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ အရင် သွားနှင့်ကြ ငါ ပြန်ပြီး ကျင့်ကြံလိုက်ဦးမယ်"

ကျောက်ရှန်းကျီ အနေဖြင့် သုံးယောက် အတူတူ တိုက်ပွဲဝင်ရန် မကြောက်ရွံ့သော်လည်း တပည့် ဖြစ်သူ နှင့် အတူတူ ဆိုလျှင်သာ ဖြစ်မည်။ ချီမိသားစု ညီအစ်မ နှစ်ဦး နှင့် အတူတူ ဆိုပါက အနည်းငယ်တော့ မသက်မသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။

"အစ်မ ကျောက် ကလည်း ကိုယ့်လူ တွေ ချည်းပဲကို ဘာလို့ အားနာနေရတာလဲ ဒီတစ်ခေါက် ခင်ပွန်း က တကယ် ပင်ပန်းသွားပြီ ငါတို့ မိန်းမ တွေ အနေနဲ့ အပြင်ဘက် မှာ အများကြီး မကူညီပေးနိုင်ပေမဲ့ နောက်ကွယ် မှာတော့ အားထုတ်ပေးရမယ် လေ"

ချီနင်ပင်း က ကျောက်ရှန်းကျီ ကို အလျင်အမြန် ဆွဲထားလိုက်သည်။ သူမ ဤနေရာသို့ လာရခြင်းမှာ တိုက်ပွဲဝင်ရန် အတွက် ပင်ဖြစ်သည်။

ကျောက်ရှန်းကျီ က အမြဲတမ်း ဟန်လုပ်နေသည်ကို သူမ သိထားသည်။ သူမ ပြင်ဆင်လာသော ရတနာ အချို့ကို တွေးမိပြီး ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရယ်မောလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျောက်ရှန်းကျီ ကို သေချာပေါက် ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ပေးပြီး မည်သူက အိမ်ထောင်ဦးစီး ဖြစ်ကြောင်း သိစေရမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါ ဒါက သိပ်မကောင်းဘူး ထင်တယ်"

ကျောက်ရှန်းကျီ က ကျန်းချဲ့ ထံသို့ အလျင်အမြန် အကူအညီ တောင်းလိုက်သည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့ ကတော့ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်ကို သဘောကျနေသည်။ အားလုံး အတူတူ ဆက်ဆံရေး ပိုမို နက်ရှိုင်းလာစေရန် အလိုရှိနေသည်။ ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်ကာ အညံ့ခံနေသော ဟွမ်ရှန်းရှန်း ကို ဖက်ထားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"နင်ပင်း ပြောတာ မှန်တယ် အားလုံးက တစ်မိသားစုတည်း တွေပဲ အတူတူ နေပြီး ရယ်ရယ်မောမော လုပ်ကြတာပေါ့"

ကျောက်ရှန်းကျီ ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားပြီး အနည်းငယ် လက်မခံနိုင်သေးချေ။ အထူးသဖြင့် ချီနင်ပင်း ၏ မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ကာ ဤ ကလေးမလေး က ရည်ရွယ်ချက် ကောင်းများ မရှိကြောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။

"မသွားတော့ဘူး မင်းတို့ပဲ သွားကြပါ ငါ ငါ နည်းနည်း နေလို့ မကောင်းဘူး"

"အစ်မ ကျောက် ဘာတွေ နေလို့ မကောင်း ဖြစ်နေတာလဲ ခင်ပွန်း ကို ဆေးတစ်လုံး ထိုးပေးခိုင်းလိုက်ရင် ကောင်းသွားမှာပါ အစ်မ က ငါတို့ အသားစား နေတာကို ကြည့်ပြီး အပြင်မှာ အထီးကျန် တာကို ခံစားနေချင်လို့လား"

ချီနင်ပင်း က ဆက်လက် ဖြောင်းဖျနေသည်။

ကျောက်ရှန်းကျီ ၏ မျက်ထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားပြီး ရန်စနေသော ချီနင်ပင်း ၏ မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ကာ လေပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူမ က ယွမ်ရှန်းအဆင့် စစ်မှန်သောသခင်၊ ချင်းရှောင် ဓားသခင် ပင်ဖြစ်သည်။ ကလေးမလေး နှစ်ယောက်ကို ကြောက်နေစရာ လိုသလား။

"ဒါ ဒါဆိုရင်လည်း သွားကြတာပေါ့"

ကျောက်ရှန်းကျီ သဘောတူပြီးနောက် ချီနင်ပင်း က ရင်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး ကျန်းချဲ့ နှင့် ဟွမ်ရှန်းရှန်း တို့ကို ဆွဲကာ လျှို့ဝှက်ခန်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။ အားလုံး ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် တံခါးကိုပါ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လျှို့ဝှက်ခန်း အတွင်းမှ အံ့အားသင့်သော အော်ဟစ်သံ အချို့သာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"အို နင်ပင်း ဒါက ဘာပစ္စည်း ကြီးလဲ"

"ကျောက်စိမ်း မုန်လာဥ လေး လေ အစ်မ ကျောက် အတွက် သီးသန့် ပြင်ဆင်လာတဲ့ ရတနာ ပါ"

"ဟင် ငါ့ အတွက် ပြင်ဆင်လာတာလား"

"ဟုတ်တယ် အစ်မ ကျောက် ကို ဖမ်းထားလိုက် ငါ အစ်မ ကျောက် ကို တပ်ပေးမလို့"

"မဖြစ်ဘူး မဖြစ်ဘူး ဘာလို့ စာလုံး တွေ ပါနေတာလဲ"

"ဟီးဟီး ဒီ အဝင်အထွက် ဘေးကင်းပါစေ ဆိုတဲ့ စာလုံး က ခင်ပွန်း အတွက် ဆုတောင်းပေးတာလေ အစ်မ ကလည်း ခင်ပွန်း ကို နောက်ပိုင်း ဘေးကင်းစေချင်တယ် မဟုတ်လား"

"မဖြစ်ဘူး မဖြစ်ဘူး ကျန်းချဲ့ ရှင် တစ်ခုခု ပြောပါဦး"

"အာ အင်း ကိုယ် ကြည့်ရတာတော့ တော်တော် လှတယ် ထင်တယ် တပ်လိုက်ရင် ကောင်းမလား"

"အစ်မ ရှန်းကျီ ကုတင်ပေါ်မှာ အကြီးအငယ် ဆိုတာ မရှိဘူး မရှက်ပါနဲ့ မြန်မြန် လုပ်ကြရအောင် ခင်ပွန်း က ဘေးကင်းဖို့ စောင့်နေပြီ..."

ညသန်းခေါင်ယံ အချိန်၊ မြို့တော်ဝန် အိမ်တော် ၏ အမိုး တစ်နေရာ ပေါ်တွင်။

ကျန်းချဲ့ က ပေါ့ပါးသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ထိုင်နေပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဝမ်းသာ ဝမ်းနည်းမှုများကို မမြင်တွေ့ရပေ။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ၏ တာအိုလမ်းစဉ် ကို စဉ်းစားနေသည့်အလား လောကီစိတ်ဆန္ဒ များ ကင်းစင်နေပုံ ရသည်။ အကယ်၍ ယခင်က ကျန်းချဲ့ အစွမ်းကုန် ပြသခဲ့သည် ဟု ဆိုလျှင် ယခုအခါ သူ က အားအင် ကုန်ခမ်းသွားပြီ ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ယခင် တိုက်ပွဲကို ပြန်လည် တွေးတောကြည့်ရင်း ချီနင်ပင်း ၏ ဗဟုသုတ များကို သူ အနည်းငယ် လေးစားမိသွားသည်။ ကျောက်စိမ်း မုန်လာဥ၊ ခေါင်းလောင်း အသေးစား၊ မြေခွေး အမြီး အစရှိသော အရာများက နည်းလမ်း အသွယ်သွယ် ရှိသော သူ့ကိုပင် မျက်စိပွင့်သွားစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ က အစွမ်းကုန် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရသည်။

တစ်ရက်လုံးလုံး ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ပြီးမှသာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ နောက်ဆုံးတွင် သူ က အောင်ပွဲခံကာ အပြီးတိုင် အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ချီမိသားစု ညီအစ်မ နှစ်ဦး နှင့် ကျောက်ရှန်းကျီ ဆရာတပည့် နှစ်ဦး မှာမူ အားလုံး အိပ်မောကျနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထွက်မလာမီက သူတို့ အားလုံး မသိမသာ တွန့်လိမ်နေသည်ကိုပင် သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသေးသည်။ သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲ ကြီး တစ်ခု ဟု သေချာပေါက် ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဤတိုက်ပွဲ အပြီးတွင် ကျန်းချဲ့ မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ အလွန် ရှင်းလင်း လန်းဆန်းသွားတော့သည်။

ဟူး...

ဘေးနားတွင် လေတိုက်သံ တစ်ချက် ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျန်းချဲ့ က ပြုံးရယ်ကာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အိပ်ရာနိုးပြီလား"

ကျောက်ရှန်းကျီ က မျက်နှာ ရဲတွတ်နေပြီး ကျန်းချဲ့ ၏ ကျောပြင်ကို ဖွဖွလေး ထုလိုက်သည်။

"ရှင် ရှင် က ဘာလို့ အဲဒီလို ဖြစ်နေရတာလဲ နောက်ပိုင်း ငါ တခြား သူတွေကို ဘယ်လို မျက်နှာပြရတော့မလဲ"

သူမ က ဆရာတပည့် နှစ်ဦး ပူးပေါင်းကာ ကျန်းချဲ့ ကို ရင်ဆိုင်ခြင်းက လုံလောက်စွာ တော်လှန် ပုန်ကန်ခြင်း ဖြစ်ပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ ထက် ပို၍ ရဲတင်းသူ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ ချီနင်ပင်း ၏ ဥပဒေမဲ့ လက်နက်များ က သူမ ကို အကြီးအကျယ် ဒုက္ခပေးခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ကျန်းချဲ့ ကလည်း လုံးဝ မတားဆီးခဲ့ချေ။ သူမ ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် က မနိမ့်ကျသော်လည်း အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်၍ မရနိုင်ချေ။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့ ညီအစ်မ နှစ်ဦး ၏ ကျောက်စိမ်း မုန်လာဥ ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ယခု ပြန်တွေးကြည့်လျှင်တောင် တစ်ကိုယ်လုံး နေရခက်နေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

"တစ်မိသားစုတည်း တွေ နောက်ပြောင်ကြတာပါ"

ကျန်းချဲ့ က ကျောက်ရှန်းကျီ ၏ ခါးသိမ်လေးကို ဖက်ကာ တိုးတိတ်စွာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ဒါက ရှင် ပြောတာနော် နောက်တစ်ခါ သူတို့ ညီအစ်မ နှစ်ယောက် ကို ငါ ရတနာ တွေ ပြန်ပေးရင် ရှင် လည်း ဝင်မတားရဘူး"

ကျောက်ရှန်းကျီ က ကျန်းချဲ့ ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ယနေ့ 'နောက်ပြောင်မှု' ကို သူမ မှတ်ထားလိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

"ကောင်းပါပြီ အလွန်အကျွံ မဖြစ်သရွေ့ ကိုယ် လုံးဝ မတားပါဘူး"

ကျန်းချဲ့ ၏ စကားကို ကြားသောအခါမှ ကျောက်ရှန်းကျီ က နှာမှုတ် တစ်ချက် မှုတ်ကာ ကျန်းချဲ့ ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ မှီချလိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်း မုန်လာဥ ပေါ်တွင် မည်သို့သော စာလုံးများ ရေးထွင်းကာ နှိပ်စက်ရမည်ကို တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားနေတော့သည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ယဉ်ချွမ်း ကော်မိသားစု က ကတိအတိုင်း ယွမ်ချီကျောက်တုံး တစ်သိန်း နှင့် မိစ္ဆာပယ်ဖျက် မိုးကြိုးနှလုံးသား ပုတီးစေ့ ကို ယန်ဖျင်ဂိတ် မြို့တော်ဝန် အိမ်တော် သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အင်ပါယာနန်းတော် မှ ဆုလာဘ်များ ကလည်း ယန်ဖျင်ဂိတ် သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့ က ကွမ်ကျွင်းနယ်စား မှ ဝူအန်း မြို့စားကြီး အဖြစ် တရားဝင် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယွဲ့ပြည်နယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၊ တောင်ပိုင်းစောင့်တပ် စစ်သူကြီးချုပ် နှင့် တောင်ပိုင်း နတ်သံတမန် အစရှိသော ရာထူးများ နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ အစစ်အမှန် နယ်စပ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရာထူးအာဏာ အရ ဆိုလျှင် ယခင်က လီချန်ကော ထက်ပင် အများကြီး သာလွန်နေသေးသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကျန်းချဲ့ ၏ ဩဇာအာဏာ က အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းချဲ့ ကလည်း သိရှိထားသည်။ ဧကရာဇ် က သူ့အပေါ် သေချာပေါက် သံသယများ ဝင်နေမည် ဖြစ်ကြောင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ယခင်က လီချန်ကော ကဲ့သို့ပင် အင်ပါယာနန်းတော် က တစ်နေ့နေ့တွင် သူ၏ အစစ်အမှန် အာဏာကို ရုပ်သိမ်းသွားမည် သို့မဟုတ် သူ့ကို ယွဲ့ပြည်နယ် မှ ပြောင်းရွှေ့သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။ အင်ပါယာနန်းတော် က လီချန်ကော တစ်ယောက် ကို ဖြေရှင်းပြီးခါစ တွင် နောက်ထပ် ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက် ပေါ်လာသည်ကို လုံးဝ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် လက်ရှိ ရာထူးအာဏာ များကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားလိုပါက လမ်းတစ်လမ်းတည်း သာ ရှိတော့သည်။ ထိုအရာမှာ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာရန် ပင်ဖြစ်သည်။

သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာမှသာ အင်ပါယာနန်းတော် ကို အပြီးတိုင် အရှုံးပေးစေနိုင်ပြီး သူ၏ ရာထူးကို မြို့စားကြီး အဆင့်မှ မင်းသား အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပေးရန် ဖိအားပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သိုင်းသူတော်စင် အဖြစ် အဆင့်တက်ရန် ဆိုသည်မှာ သိုင်းလောက သားများ အားလုံး အတွက် ကျော်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲသော အတားအဆီး ကြီး တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

လီချန်ကော ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက် သူပင်လျှင် နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး အောက်၌ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဤအရာ က ကျန်းချဲ့ အတွက်မူ လုံလောက်သော ပူဇော်ပစ္စည်း များ ရှိနေသရွေ့ အခက်အခဲ များ အားလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်သာ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ မိစ္ဆာပယ်ဖျက် မိုးကြိုးနှလုံးသား ပုတီးစေ့ ကို သူ ရရှိထားပြီ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မြင့်မြတ်သော ကြာပန်း ကိုလည်း သေချာပေါက် ရရှိမည် ဖြစ်ရာ နဂါးစွမ်းအင် နှင့် ယင်ယန် တာအိုသစ်သီး တို့ကိုသာ ရှာတွေ့ရန် လိုအပ်တော့သည်။

ခိုင်မာသော ခြေလှမ်း တစ်လှမ်းကို လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ရှေ့ဆက်၍ ပူဇော်ပစ္စည်း များ အားလုံးကို အမြန်ဆုံး စုဆောင်းရန်သာ လိုအပ်တော့သည်။