← Chapters

အခန်း ၄၉၇

Vol. 50 Ch. 497

အခန်း ၄၉၇

Vol. 50 Ch. 497

အခန်း ၄၉၇ သုံးလတာ အချိန်ပြည့်ပြီ၊ နဂါးမင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်း

မူလကတည်းက အောက်ကျိန်းနှင့် အခြားသူများက ကျန်းချဲ့အပေါ် ခုခံလိုစိတ် ကင်းမဲ့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ထိုမိစ္ဆာသူတော်စင် ထွက်ပေါ်လာမှုကြောင့်သာ ၎င်းတို့အား အသက်ရှင်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကို ပြန်လည် ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ မိစ္ဆာသူတော်စင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသူတော်စင် တစ်ပါး ပင်လျှင် ကျန်းချဲ့ကို မဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့ရာ ၎င်းတို့၏ ခုခံမှုက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ကျန်းချဲ့၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ခံစားရချိန်တွင် အောက်ကျိန်းနှင့် အခြားသူများက သေရန်သာ စောင့်ဆိုင်းနေသည့် အနေအထားကို ပြသနေကြပြီး သေချင်သေပါစေ လုံးဝ အညံ့မခံလိုကြချေ။

သို့သော် ၎င်းတို့ မသိရှိသည်မှာ ယခုလက်ရှိ ကျန်းချဲ့၏ အခြေအနေက အဆိုးရွားဆုံး အနေအထားသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသူတော်စင် တစ်ပါးကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ လွယ်ကူသော ကိစ္စ မဟုတ်ချေ။

အထူးသဖြင့် ထိုမိစ္ဆာသူတော်စင်က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သူ့ကို ဖိနှိပ်ရန် မိစ္ဆာသူတော်စင် နယ်ပယ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ကျန်းချဲ့က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို ခုခံရန်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးသားစွမ်းအင်များကို ထက်ဝက်ကျော် လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ရသည်။

ယွမ်ရှန်း ပင်လျှင် ယခုအခါ နတ်အလင်းတန်းများ မှေးမှိန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အောက်ကျိန်းနှင့် အခြားသူများသာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ထွက်ပြေးသွားကြမည် ဆိုပါက သူ၏ ယခုအခြေအနေဖြင့် ၎င်းတို့ အားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာလှသည်။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ ၎င်းတို့က ယခင် ကျန်းချဲ့၏ အစွမ်းထက်မှုကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေကြပြီး သေရမည်ကိုပင် မကြောက်ဘဲ တိုက်ခိုက်မည့် အရှိန်အဝါများ ပျောက်ကွယ်နေကြသည်။ ဤသို့ ဆိုလျှင်တော့ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ဘာမှ ပြောစရာ မရှိတော့ချေ။

ချက်ချင်းပင် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ကိုယ်ပတ်လည်ရှိ ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါများက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချန်းခွန်းစေတီ အတွင်းမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ခဏနေပါဦး"

"အရှင်သခင် ခဏနေပါဦး"

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်နှင့် အောက်ခွန်းတို့က ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် အသံထွက်လာကြသည်။ ကျန်းချဲ့၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ၎င်းတို့ နှစ်ဦးကို အပြင်သို့ ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်နှင့် အောက်ခွန်းတို့က အချင်းချင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ မိစ္ဆာနဂါး တွေကို သတ်ပစ်လိုက်ရင် ရမယ့် အကျိုးအမြတ်က အရမ်း နည်းလွန်းတယ် တကယ်လို့ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးပြီး နေ့တိုင်း သွေးထုတ်ယူမယ် ဆိုရင် နောက်ပိုင်း မင်း တည်ထောင်မယ့် အင်အားစု အတွက် ကြီးမားတဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ် ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ် အခု သတ်ပစ်လိုက်တာက တစ်ခါတည်း အပေးအယူ လုပ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားရင် အများကြီး အသုံးဝင်သေးတယ်"

"ချီရွှယ် တာအိုမိတ်ဆွေ ပြောတာ မှန်ပါတယ် ဒါ့အပြင် ဒီ မိစ္ဆာနဂါး က မိစ္ဆာနယ်မြေ ကနေ ဆင်းသက်လာတာ ဖြစ်ပြီး အဆင့်အတန်း ကလည်း သာမန် မဟုတ်ပုံ ရတယ် တကယ်လို့ ဓားစာခံ အဖြစ် ထားမယ် ဆိုရင် နောက်ပိုင်း တခြား နေရာမှာ အသုံးဝင်နိုင်သေးတယ်"

ယခုအခါ အောက်ခွန်းက ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် မိမိကိုယ်တိုင် အကျဉ်းချခံခဲ့ရသော ဒုက္ခများကို လုံးဝ မေ့ပျောက်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့ထံသို့ ဤအကြံပြုချက်ကိုပင် တင်ပြနေတော့သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူ အနည်းငယ် ပေါ့ဆသွားခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

'ဟုတ်သားပဲ ဘာလို့ သတ်ရမှာလဲ အသက်ရှင်ခွင့် ပေးပြီး အကျဉ်းချကာ သွေးအရင်းအမြစ် အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်လျှင် မကောင်းဘူးလား'

နဂါးသွေး အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အစစ်အမှန် နဂါး သားစဉ်မြေးဆက်များ၏ သွေးမှာ သိုင်းပညာရှင်များ အတွက် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ရာတွင် ကြီးမားသော ဆေးစွမ်းကောင်း ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။ ထို ရေနဂါး အချို့ ပင်လျှင် ရှားပါးသော ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤအချက်ကို တွေးမိပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ထပ်မံ တွေဝေမနေတော့ချေ။

ကိုးထပ် ချန်းခွန်းစေတီကို တိုက်ရိုက် လှုံ့ဆော်ကာ အောက်ကျိန်း၏ အထက်တွင် လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သွေးရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သံကြိုးများက စေတီအတွင်းမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အနီရောင် အစစ်အမှန် နဂါးကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်လိုက်သည်။ သံချိတ်များကလည်း နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။

ယခုအခါ အောက်ကျိန်းက တစ်ခုခုကို သိရှိသွားပြီ ဖြစ်ပြီး အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်ကာ ကျန်းချဲ့ထံသို့ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"သတ်ချင်ရင်လည်း သတ်လိုက်ပါ ဘာလို့ ဒီလို ယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးနေရတာလဲ"

"အား ကျန်းချဲ့ ကောင်စုတ်လေး မင်းက"

အောက်ကျိန်း၏ စကား မဆုံးမီမှာပင် ချန်းခွန်းစေတီ၏ အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေနဂါး သုံးကောင်ကတော့ ယခုအခါ မျက်နှာပေါ်တွင် တွေဝေနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

အောက်ကျိန်းကို သွားရောက် ကယ်တင်လိုသော်လည်း ကျန်းချဲ့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ထိတ်လန့်နေကြသည်။

"ငါ က အောက်ကျိန်း ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားတာ သူက အသုံးဝင်သေးလို့ပဲ မင်းတို့ ရေနဂါး တွေကတော့ ငါ့ အတွက် ထင်ထားသလောက် အသုံးမဝင်ဘူး အခု ငါ က မင်းတို့ကို ရွေးချယ်ခွင့် အသစ် တစ်ခု ပေးမယ် တစ်ခုက ငါ မွေးမြူထားတာကို ခံပြီး ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်တဲ့ ဆေးစွမ်းကောင်း အဖြစ် နေ့တိုင်း သွေးထုတ်ယူ ခံမလား တစ်သက်လုံး လွတ်လပ်ခွင့် မရနိုင်တော့ဘူး နောက်တစ်ခုက ငါ့ဆီမှာ အညံ့ခံပြီး ငါ့ရဲ့ လှည်းဆွဲတဲ့ စီးတော်ယာဉ် အဖြစ် နေမလား အခွင့်အရေးက တစ်ခါပဲ ရှိတယ် သေချာ ရွေးချယ်ပါ"

ကျန်းချဲ့၏ အသံက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ရေနဂါး သုံးကောင်၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

အသက်ရှူကြိမ် ဆယ်ဂဏန်းခန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရေနဂါး သုံးကောင်က ၎င်းတို့၏ မာနကြီးသော ခေါင်းများကို ငုံ့ချလိုက်ကြသည်။

"အရှင်သခင် ဆီမှာ အညံ့ခံပြီး အရှင်သခင် အတွက် လှည်းဆွဲ ပေးပါ့မယ်"

"အရှင်သခင် ဆီမှာ အညံ့ခံပါတယ်"

"ကောင်းပြီ မိစ္ဆာဝိညာဉ် နဲ့ မိစ္ဆာအမြုတေ တွေကို ဖွင့်ထားပေးလိုက် ငါ က အချုပ်အနှောင် တွေ တပ်ဆင်ပေးမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ကင်းမဲ့သွားပြီ ဖြစ်သော ရေနဂါး သုံးကောင်က ယခုအခါ အလွန် နာခံမှု ရှိစွာဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ အမိန့်ကို နာခံလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ်နှင့် မိစ္ဆာအမြုတေ အပေါ်တွင်လည်း ယခင်က အောက်ခွန်း ကဲ့သို့ပင် ကျန်းချဲ့၏ အချုပ်အနှောင်များ တပ်ဆင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

အတွေးတစ်ချက်တည်း နှင့်ပင် ၎င်းတို့၏ အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းကို ဆုံးဖြတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

မကြာမီတွင် ရေနဂါး သုံးကောင်က ချန်းခွန်းစေတီ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ယခင်က ကျန်းချဲ့၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ယခုအခါ ဒဏ်ရာရရှိနေသော ထို နဂါးလှေကိုလည်း ယခုအခါ ကျန်းချဲ့က လက်ကို မြှောက်ကာ ဖိနှိပ်၍ ချန်းခွန်းစေတီ အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ အပေါ်ရှိ အချုပ်အနှောင်များက အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းနေသဖြင့် သူ အပြည့်အဝ အသုံးပြုနိုင်ရန် ယခုလောလောဆယ် မဖြစ်နိုင်သေးချေ။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး တဖြည်းဖြည်း ပြိုကျ ပျက်စီးနေသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲတွင် နှမြောတသ ဖြစ်သွားမိသည်။ အကယ်၍ နောက်ပိုင်းတွင် ထို ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် သာ ဝင်ရောက် မနှောင့်ယှက်ခဲ့ပါက ဤ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ပစ္စည်း အချို့ကို သေချာပေါက် ရှာဖွေနိုင်မည်မှာ သေချာလှသည်။

သို့သော် ယခုအခါ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ထက်ဝက်ကျော် ပြိုကျ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သို့သော ဝိညာဉ်ရတနာများ ရှိနေစေကာမူ လေဟာနယ် ရေစီးကြောင်းများ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ရုတ်တရက် ရင်ဘတ်ကို ဖိလိုက်ပြီး ကြီးမားသော တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ ရွှေရောင် သွေးတစ်စက် စီးကျလာပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါများက လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

လှည့်၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျန်းချဲ့က တစ်ခုခုကို ခံစားမိသွားသည့်အလား မျက်လုံးများက ဦးတည်ရာ တစ်ခုသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယခင်က သူ သတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော ထို ရေနဂါးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ယခုအခါ ခေါင်းကို ခက်ခဲစွာ မော့လာပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ကျဆင်းသွားကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အသက်ရှင်လိုသော ဆန္ဒ အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့သာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားပါက ထို ရေနဂါးမှာ လေဟာနယ် ရေစီးကြောင်းများ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို သေချာပေါက် ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

"မင်း အညံ့ခံမလား"

ကျန်းချဲ့က ဒဏ်ရာကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပါဝင်ဘဲ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရှေ့ရှိ အစိမ်းရောင် ရေနဂါးကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"အညံ့ အညံ့ခံပါတယ်"

အဆုံးအစမရှိသော လေဟာနယ် အတွင်းတွင် ရေစီးကြောင်းများ နေရာအနှံ့ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ယွမ်ရှန်းအဆင့် စစ်မှန်သောသခင်များ ပင်လျှင် ထိတ်လန့်ရသော အရှိန်အဝါများ ပြန့်နှံ့နေသည်။ သို့သော် ရေစီးကြောင်းများ အတွင်းတွင် ကိုးထပ် သွေးစေတီ တစ်ဆူကတော့ ယခုအခါ တိုက်ရိုက် ဖြတ်သန်းကာ ဦးတည်ရာ တစ်ခုသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ကိုးထပ် သွေးစေတီ ဆိုသည်မှာ သဘာဝကျစွာပင် ကျန်းချဲ့၏ ချန်းခွန်းစေတီ ပင်ဖြစ်သည်။

ထို မိစ္ဆာမျိုးနွယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပြိုကျ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် ကျန်းချဲ့က အိမ်ပြန်မည့် ခရီးစဉ်ကို စတင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကိုယ်ပိုင် ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် သူ က ချန်းခွန်းစေတီကို အာရုံစိုက်၍ မမောင်းနှင်နိုင်ဘဲ ရက်အနည်းငယ် ကြာအောင် မျောပါနေခဲ့ရသည်။

ဒဏ်ရာ အနည်းငယ် ပြန်လည် သက်သာလာပြီးနောက်မှသာ စတင် လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်းခွန်းစေတီ အတွင်းရှိ သွေးရောင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး။

သွေးရောင် နတ်သံကြိုး အသွယ်သွယ်က အရပ်လေးမျက်နှာမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပေရာဂဏန်းခန့် ကြီးမားသော အနီရောင် အစစ်အမှန် နဂါးကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ ပင့်ကူအိမ် တစ်ခုအလား ထို အနီရောင် ရေနဂါးကို တင်းကျပ်စွာ ဖိနှိပ်ထားသည်။

ထို အနီရောင် ရေနဂါး၏ ယခုလက်ရှိ အခြေအနေက အလွန် သနားစရာ ကောင်းလှသည်။ နဂါးဦးချို တစ်ချောင်း ကျိုးပဲ့သွားသည် သာမက နဂါးအမြီးလည်း ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိတော့ချေ။ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြေးခွံများကိုလည်း ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် က တစ်ချပ်ချင်းစီ ဆွဲခွာထားသည်။

အဝေးမှ ကြည့်လိုက်လျှင် ငါးရှဉ့် တစ်ကောင်နှင့် အများကြီး ကွာခြားမှု မရှိတော့ဘဲ အနည်းငယ် ပိုကြီးနေရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်တော့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါများ ကလည်း အလွန် အားနည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် က အစွမ်းကုန် အသုံးချနိုင်ရန် အတွက် အောက်ကျိန်း ကိုယ်ပေါ်ရှိ နဂါးသွေးများကို ထက်ဝက်နီးပါး ထုတ်ယူထားပြီး ပြန်လည် သက်သာလာစေရန် အသက်ရှူရုံမျှသာ ချန်ထားပေးခဲ့သည်။ အောက်ကျိန်း ထံမှ နဂါးသွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာစေရန် အတွက် ဖြစ်သည်။

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် က တစ်ဖက်မှ သွေးထုတ်ယူရင်း နောက်တစ်ဖက်မှ အောက်ကျိန်း အတွက် ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျန်ရှိနေသော ရေနဂါး လေးကောင်မှာ ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေကြသော်လည်း အနည်းငယ်မျှ ကန့်ကွက်ရဲခြင်း မရှိကြချေ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် က ပစ်မှတ်ကို ၎င်းတို့ အပေါ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ တာဝန် ကတော့ အများကြီး ပို၍ ရိုးရှင်းပေသည်။ ပြန်လည် သက်သာလာစေရန် အနားယူခြင်းမှလွဲ၍ ကျန်းချဲ့ အတွက် လှည်းယာဉ် တစ်ခုကို အတူတကွ ဖန်တီးပေးရန် ပင်ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ဤသည်က ကျန်းချဲ့၏ ညွှန်ကြားချက် မဟုတ်ဘဲ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ၏ သဘောဆန္ဒ ပင်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ ကျန်းချဲ့က ချန်းခွန်းစေတီကို မောင်းနှင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လုံးဝ အာရုံမလွှဲဘဲ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည် သက်သာလာစေရန် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ချင်းချင်း ကတော့ ယခုအခါ ကျန်းချဲ့၏ ဘေးတွင် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ အဖော်ပြုပေးနေသည်။

သံသယ ဝင်စရာ မလိုဘဲ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအတွက် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ခဲ့ရသော်လည်း ကျန်းချဲ့၏ အမြင်တွင် ဤအရာများ အားလုံးက တန်ကြေးရှိပေသည်။ အောက်ကျိန်း ဟူသော နဂါးနန်းတော် အိမ်ရှေ့မင်းသား မှလွဲ၍။

ရေနဂါး လေးကောင်ကိုပါ မိမိ အသုံးပြုရန် အတွက် သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့သေးသည်။

၎င်းတို့က သူ၏ ရှေ့တွင် လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့ အားနည်းသည်ဟု လုံးဝ ပြော၍ မရနိုင်ချေ။ အမှန်တကယ်တော့ ဤ ရေနဂါး လေးကောင် စလုံးက မိစ္ဆာဘုရင် အဆင့် ကျင့်စဉ် စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

အစွမ်းထက်ဆုံး နှစ်ကောင် ဆိုလျှင် အောက်ခွန်း နှင့်ပင် အစွမ်းချင်း တူညီကြသေးသည်။

သေချာပေါက် စစ်မှန်သော အစွမ်းထက် တိုက်ခိုက်ရေးသမား လေးဦး ပင်ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းမှသာ ကျန်းချဲ့ သိရှိလိုက်ရသည်မှာ အကယ်၍ ဤ ရေနဂါး လေးကောင် သာ အစီအရင် ဖွဲ့စည်းနိုင်မည် ဆိုပါက ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားက ထပ်မံ၍ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားနိုင်သေးသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က ကျန်းချဲ့က ရေနဂါး တစ်ကောင်ကို ဦးစွာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သောကြောင့်သာ။

ကြီးမားသော အစီအရင်ကို မဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းချဲ့၏ လက်အောက်ရှိ အရေးကြီးသော တိုက်ခိုက်ရေး အင်အား ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။

၎င်းအပြင် ကျန်းချဲ့က မိစ္ဆာသူတော်စင် နဂါးပုတီးစေ့ တစ်လုံးကိုပါ ရရှိခဲ့သေးသည်။ ဤသည်သာလျှင် သူ၏ ဤခရီးစဉ် အတွင်း အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးအမြတ် ပင်ဖြစ်သည်။ ထို နဂါးပုတီးစေ့ မှာ နှစ်ပေါင်း မည်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီမှန်း မသိဘဲ အနှစ်သာရ စွမ်းအားများ အများအပြား ကုန်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း။

ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ရာတွင် အကောင်းဆုံး ရတနာ တစ်ခုဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သေးသည်။

ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် ၏ ပူဇော်ပစ္စည်း သတ်မှတ်ချက် များနှင့်လည်း ပို၍ ကိုက်ညီပေသည်။

ယခုအခါ ပူဇော်ပစ္စည်း လေးခု အနက် သူ က နဂါးပုတီးစေ့ နှင့် မိစ္ဆာပယ်ဖျက် မိုးကြိုးနှလုံးသား ပုတီးစေ့ တို့ကို ရရှိထားပြီ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မြင့်မြတ်သော ကြာပန်း ကလည်း သူ၏ အိတ်ကပ် ထဲမှ ပစ္စည်း ဖြစ်ကာ အချိန်မရွေး လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ယင်ယန် တာအိုသစ်သီး တစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ကိုယ်ပိုင် ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ယွမ်ရှန်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အထိ မြှင့်တင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန် ရောက်ပါက သူ၏ စွမ်းအား ကလည်း ထပ်မံ၍ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားမည်မှာ သေချာလှသည်။

အစစ်အမှန် သိုင်းသူတော်စင် နှင့်ပင် ရင်ပေါင်တန်း နိုင်ကောင်း နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် သိုင်းသူတော်စင် အဖြစ် အဆင့်တက်ရန် ကြိုတင် ပြင်ဆင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန် ရောက်ပါက သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်ဟု ပြောလျှင်တောင် အနည်းငယ်မျှ မလွန်ကဲတော့ချေ။

အနာဂတ် က မျှော်လင့်ချက် ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း အပြည့်အဝ ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

"ဟူး"

အဖြူရောင် အငွေ့တန်း တစ်ခုကို ပေအနည်းငယ် အကွာ အထိ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ ယခုအခါ စိတ်ကြည်လင် လန်းဆန်းနေပြီး သွေးသားစွမ်းအင်များ ပြည့်ဝနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နတ်စွမ်းရည် အဆင့် ကျင့်စဉ် ရှိနေသဖြင့် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနိုင်စွမ်း က ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

ရက်အနည်းငယ် တိုတောင်းသော အချိန် အတွင်းမှာပင် အထွတ်အထိပ် အခြေအနေ သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လောလောဆယ်တွင် ယွမ်ရှန်း ကို သေချာစွာ အနားပေးရန် သာ လိုအပ်တော့ပြီး အများကြီး ပြဿနာ မရှိတော့ချေ။

"ကျန်း အစ်ကိုကြီး အစ်ကိုကြီး ရဲ့ ဒဏ်ရာ ကိစ္စ မရှိတော့ဘူး မလား" ဟု ကျန်းချဲ့ မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်သည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဘေးတွင် စောင့်ရှောက်နေသော ချင်းချင်း က လျင်မြန်စွာ သတိဝင်လာပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

ယခင်က ကျန်းချဲ့ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ ရရှိချိန်တွင် ချင်းချင်း ကို အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ ကျန်းချဲ့၏ ဒဏ်ရာများ ပြန်လည် သက်သာလာစေရန် အတွက် ဝိညာဉ် ဆေးစွမ်းကောင်း များစွာကို အလျင်စလို ထုတ်ပေးခဲ့သည်။

ထိုအရာများ အားလုံးက နတ်ဘုရားကျောင်း အတွင်းမှ သန့်စင်ထားသော ဝိညာဉ် ဆေးလုံးများ ဖြစ်ပြီး အာနိသင် အလွန် ကောင်းမွန်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့က လက်မခံခဲ့ဘဲ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

သူ က တမင်တကာ ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ် ဆေးစွမ်းကောင်း ကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများကို သူ အနည်းငယ်မျှ မလိုအပ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ် အများအပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

နေရာမှာတင် ထိပ်တန်း အင်အားစု တစ်ခုကို တည်ထောင်မည် ဆိုလျှင်တောင် ပြဿနာ မရှိချေ။

"ညီမလေး ရဲ့ ကာကွယ်ပေးမှု ကြောင့်ပါ အများကြီး ကိစ္စ မရှိတော့ပါဘူး"

ကျန်းချဲ့က ပြုံးရယ်ကာ ချင်းချင်း ၏ လက်ကလေး ကို ညှစ်လိုက်သည်။

"ငါ ငါ က အစ်ကိုကြီး ရဲ့ ဘေးမှာ အဖော်လုပ်ပေး နေတာပါ ကာကွယ်ပေးတယ် လို့တော့ မပြောနိုင်ပါဘူး" ဟု ချင်းချင်း က တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် က မနိမ့်ကျချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ နတ်ဘုရားကျောင်း ၏ နတ်သမီး ဖြစ်ရာ ရှန်ရှန်းအဆင့် သို့ အစောကြီး ကတည်းက တက်လှမ်းထားပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဓမ္မရုပ်တုအဆင့် သို့ ရောက်ရှိရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။ သို့သော် သူမ က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလွန် သိတတ်သူ ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့ နှင့် စွမ်းအား ကွာဟချက် က ကြီးမားလွန်းလှသည်။ အကယ်၍ မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး နှင့် ကြုံတွေ့ရပါစေ သူမ က ချန်းခွန်းစေတီ အတွင်းတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး ကျန်းချဲ့ကို ဒုက္ခမပေးရုံသာ တတ်နိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေသည်။

"ညီမလေး က ကိုယ့် ရဲ့ ဘေးမှာ အဖော်လုပ်ပေး နေတာက အကောင်းဆုံး ကာကွယ်ပေးမှု ပါပဲ"

ကျန်းချဲ့က ချင်းချင်း ဘာတွေးနေသည်ကို သဘာဝကျစွာပင် သိရှိထားသဖြင့် အလျင်အမြန် တိုးတိတ်စွာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ ယခင်က အောက်ကျိန်း ကို ဖိနှိပ်စဉ်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၏ အနေအထား နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

ချင်းချင်း က ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ပြန်ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက် လိုသေးလဲ"

"တစ်လလောက်တော့ လိုဦးမယ် ထင်တယ်"

"အို"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ အိမ်လွမ်းနေပြီလား"

"မဟုတ်ပါဘူး အာ" ချင်းချင်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တွေဝေသွားသော အရိပ်အယောင် အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် တစ်ခုခုကို ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့်အလား ခေါင်းကို မော့ကာ ကျန်းချဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အနီရောင် သမ်းလာသည်။

"အဲဒါလေ ငါ ငါ ဒီရက်ပိုင်း ကျင့်ကြံတာ တစ်ခုခု မှားနေသလို ခံစားနေရတယ် ကျန်း အစ်ကိုကြီး က ငါ့ အတွက် နောက်ထပ် တစ်ခေါက်လောက် ထပ်ပြီး စစ်ဆေးပေးလို့ ရမလား"

ချင်းချင်း ၏ မျက်နှာက နီရဲနေပြီး လေသံကလည်း တုန်လှုပ်နေကာ ယခုလက်ရှိ ရုန်းကန်နေရမှုကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သို့သော် ပြန်ရောက်သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ နှင့် လမ်းခွဲရတော့မည်ကို တွေးမိသောအခါ သူမ က သွားကြိတ်ကာ ရင်ထဲမှ စကားများကို ဖွင့်ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး သဘာဝကျစွာပင် အခြေအနေကို နားလည်သဖြင့် ချက်ချင်း လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆို ကျန်း အစ်ကိုကြီး က ညီမလေး အတွက် ခန္ဓာကိုယ် ကို စစ်ဆေးပေးရတာပေါ့"

"ဝူး မလုပ်ပါနဲ့"

"သက်သောင့်သက်သာ နေပါ မကြောက်ပါနဲ့ ကျန်း အစ်ကိုကြီး မှာ ဘာ ရည်ရွယ်ချက်ဆိုး မှ မရှိပါဘူး လာပါ ကျန်း အစ်ကိုကြီး က ညီမလေး ရဲ့ ယုံချွမ် သွေးကြော အမှတ် လမ်းကြောင်း ပွင့်မပွင့် ကြည့်ပေးမယ်"

"မလုပ်ပါနဲ့"

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သို့ သွားရောက်စဉ်က ကျန်းချဲ့က တစ်လကျော် အချိန် ယူခဲ့ရပြီး ပြန်မည့် အချိန်ကတော့ သဘာဝကျစွာပင် ပို၍ နှေးကွေးမည်သာ ဖြစ်သည်။ မူလ လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်း သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိရန် အတွက် ရက်ပေါင်း လေးဆယ်ကျော် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

တွက်ချက်ကြည့်မည် ဆိုပါက ဤတစ်ကြိမ် ခရီးစဉ်တွင် ကျန်းချဲ့က သုံးလ နီးပါးခန့် အချိန် ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။ ကျင့်ကြံခြင်း စတင်ချိန်မှ စ၍ ကုန်ဆုံးခဲ့ရသော အရှည်ကြာဆုံး အချိန် တစ်ခုဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ဤအရာက အမှန်တကယ် ပုံမှန် ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းချဲ့ လည်း သိရှိထားသည်။

ယခင်က သူ ကဲ့သို့ နှစ်နှစ်ခွဲ တိုတောင်းသော အချိန် အတွင်း သာမန် လူ တစ်ဦး အဆင့်မှ ယွမ်ရှန်းအဆင့် အထိ ကျင့်စဉ် မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အံ့ဖွယ် တစ်ခုဟု ခေါ်ဆိုနိုင်လုနီးပါး ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအထဲတွင် ကြီးမားသော ကံကောင်းမှု များ ပါဝင်နေပြီး ထို့ကြောင့်သာ ပူဇော်ပစ္စည်း များစွာကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤ သုံးလတာ အချိန် အတွင်းတွင် ကျန်းချဲ့၏ အကျိုးအမြတ် များ ကလည်း ကြီးမားလှပေသည်။

ကျင့်စဉ် စွမ်းအား ပိုင်းတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ပုံရိပ် ဓမ္မရုပ်တုနှင့် ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစည်းခြင်း ဆိုသော ဤ မဟာ နတ်စွမ်းရည် ကို အလွန် ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပြီဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။ ယခင်က မခိုင်မာသော ကျင့်စဉ် ကလည်း အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ပွဲ ကြီးများ အတွင်းတွင် အပြည့်အဝ ခိုင်မာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ စွမ်းအား က ယန်ဖျင်ဂိတ် တိုက်ပွဲ ကြီး တွင်ထက် ကျင့်စဉ်အဆင့် မတိုးတက်သော်လည်း စွမ်းအား ကတော့ အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် အပြန်လမ်း တစ်လကျော် ခရီးစဉ် အတွင်းတွင် ကျန်းချဲ့က ချင်းချင်း ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ကို ကိုယ်တိုင် လမ်းညွှန် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး အဆင့် ကန့်သတ်ချက် ကို မကျော်လွန်ခြင်းမှလွဲ၍ ချင်းချင်း တစ်ကိုယ်လုံး က သူ၏ ပုံစံ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သေချာသည်မှာ ဤသည်က နှစ်ယောက်သား အချင်းချင်း နားလည် သဘောတူထားသော ရလဒ် ပင်ဖြစ်သည်။ ချင်းချင်း က ကျန်းချဲ့ အပေါ် သိသာစွာ စိတ်ဝင်စားနေသော်လည်း ကိုယ်ပိုင် အကြောင်းရင်း အချို့ ကြောင့် စောစော သို့မဟုတ် နောက်ကျလျှင် ကျန်းချဲ့၏ ဘေးမှ ထွက်ခွာရမည်သာ ဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသော လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေနိုင်သည့် အချိန် မှာ အပြန်လမ်း ခရီးစဉ် တစ်ခုတည်းသာ ရှိပေသည်။

ဤအရာများကို အမှတ်တရ တစ်ခု အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ တတ်နိုင်သမျှ နောင်တ မရစေရန် လုပ်ဆောင်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်းနယ်စပ် ၏ လေဟာနယ် တစ်နေရာတွင် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ချင်းချင်း က စကားပြောလိုသော်လည်း ရပ်တန့်သွားပြီး ကျန်းချဲ့၏ အင်္ကျီစ ကို ဖွဖွလေး ဆွဲလိုက်သည်။

"ကျန်း အစ်ကိုကြီး ငါ ပြန်ရတော့မယ် အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် အစ်ကိုကြီး အတွက် ဒုက္ခ ရောက်လိမ့်မယ် ချင်းဖုန်း အဒေါ် ကို နောက်ပိုင်း စောင့်ရှောက်ပေးပါဦး မမေ့နဲ့နော် ငါတို့ က သူငယ်ချင်း တွေပဲ ငါ့ ကို လုံးဝ မမေ့လိုက်နဲ့နော်"

ချင်းဖုန်း က ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သော်လည်း ဘာပြောရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာထား ကလည်း အများကြီး မှိုင်းညို့သွားသည်။ သူမ က ဝူစုန်းနတ်ဘုရားကျောင်း သို့ ပြန်မသွားချင်တော့ဘဲ လုချန်ဖုန်း ၏ နောက်သို့ လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချင်းချင်း ကိုလည်း သူမ က အနည်းငယ် လက်မလွှတ်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ကတော့ နှုတ်ခမ်းထောင့် ကွေးတက်သွားပြီး အနည်းငယ်မျှ ဝမ်းနည်းနေပုံ မရချေ။

All Chapters