← Chapters

အခန်း ၄၉၈

Vol. 50 Ch. 498

အခန်း ၄၉၈

Vol. 50 Ch. 498

အခန်း ၄၉၈ ယွဲ့ပြည်နယ်ကို ပေါင်းစည်းခြင်း၊ နယ်မြေ ခွဲဝေအုပ်ချုပ်ခြင်း

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က ကျန်းချဲ့၏ နောက်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့သော အချိန်များအတွင်း ကျန်းချဲ့ မည်သို့သော စရိုက်ရှိသည်ကို သူ ကောင်းကောင်း နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ့၏ လုပ်ရပ်များကို ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သည်ဟု ဆိုလျှင်ပင် အနည်းငယ်မျှ မလွန်ကဲချေ။ ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် ချင်းချင်းကို ဒီအတိုင်း ထွက်ခွာသွားခွင့် ပြုမည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာလှသည်။

ထို့ကြောင့် ချင်းဖုန်း၏ စိတ်ဓာတ်များ ကျဆင်းနေသော်လည်း မိစ္ဆာသခင် အနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှ စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်း မရှိချေ။

အမှန်တကယ်လည်း ထိုအတိုင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယခင်တစ်ကြိမ်က ချင်းချင်း၏ အခက်အခဲကို သိရှိပြီးကတည်းက ကျန်းချဲ့က သူမကို လုံးဝ လက်လွှတ်ရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဝူစုန်းနတ်ဘုရားကျောင်းနှင့် ရန်ငြိုး ဖွဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ နောက်ထပ် ရန်ငြိုး ထပ်တိုးရန် သူ အနည်းငယ်မျှ ဝန်လေးနေမည် မဟုတ်ချေ။

၎င်းအပြင် ချင်းချင်း၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ထို မွေးရာပါ တာအို အငွေ့အသက်ကိုလည်း သူ မျက်စိကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ သဘာဝကျစွာပင် ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် ၏ အလေ့အကျင့် အချို့ ကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် က ရယူရန် ခက်ခဲသော ပူဇော်ပစ္စည်း များကို တောင်းဆိုလေ့ ရှိသော်လည်း သေချာစွာ တွေးတော ကြည့်မည် ဆိုပါက ထို ပူဇော်ပစ္စည်း များ အားလုံးက သဲလွန်စ များ ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

ကွာခြားချက်မှာ ထို သဲလွန်စ များကို သတိထားမိခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည့် အချက် တစ်ချက်တည်း သာ ရှိပေသည်။

အကယ်၍ သူ၏ လက်ထဲတွင် ပူဇော်ပစ္စည်း သတ်မှတ်ချက် နှင့် ကိုက်ညီသော အရာများ ရှိနေပါက စာရင်း ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းခံရမည် သာ ဖြစ်သည်။ အဝေးဆုံး ဥပမာ ကို ပြရလျှင် မျောက်ဝံဝိညာဉ် ဂျင်ဆင်းမြစ် နှင့် အနီးဆုံး ဥပမာ ကို ပြရလျှင် နဂါးသွေးကြော တို့ ဖြစ်ပြီး အားလုံးက ထိုကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထို မွေးရာပါ တာအို အငွေ့အသက် က သူ၏ အတွက် အသုံးဝင်မဝင် ဆိုသည်ကို မသေချာသော်လည်း ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် လုံးဝ အရှုံးပေးမည် မဟုတ်ချေ။

ကျန်းချဲ့က ချင်းချင်း၏ လက်ကလေးကို ဆွဲကာ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကိုယ် နဲ့ ယွဲ့ပြည်နယ် ကို လိုက်ခဲ့ပါ"

"ကျန်း အစ်ကိုကြီး ညီမလေး..."

ချင်းချင်း၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာ ကြည်နူးသွားသော်လည်း ဝူစုန်းနတ်ဘုရားကျောင်း ၏ အင်အား မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း သူမ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ အနည်းငယ် တွေဝေနေပြီး ကျန်းချဲ့ အတွက် အန္တရာယ် တစ်ခုခု ဖြစ်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

"ဝူစုန်းနတ်ဘုရားကျောင်း က လူတွေကို ကိုယ် မသတ်ဖူးတာမှ မဟုတ်တာ အခုဆို သေရာပါ ရန်သူတွေတောင် ဖြစ်နေပြီလေ မင်းသာ သဘောမတူဘူး ဆိုရင် ကိုယ်က အတင်း ခေါ်သွားမှာပဲ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း ဝူစုန်းနတ်ဘုရားကျောင်းကို ပြန်သွားလို့ မရတော့ဘူး နောက်ပိုင်း ကိုယ့်ဘေးမှာပဲ နေတော့လေ အရင်က ပုံပြင်တွေတောင် မပြီးသေးဘူး မင်းက ဒီအတိုင်း ထွက်သွားရက်လို့လား"

ကျန်းချဲ့၏ စကားများက အလွန် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်ပုံ ရသော်လည်း ချင်းချင်း၏ အမြင်တွင်တော့ သူမ အတွက် စဉ်းစားပေးနေခြင်း သာ ဖြစ်သည်။ ဝူစုန်းနတ်ဘုရားကျောင်း မှ ထွက်ပြေးခြင်းကို အတင်းအကျပ် ဖမ်းဆီး ခေါ်ဆောင်ခံရခြင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့နေ့တွင် ဝူစုန်းနတ်ဘုရားကျောင်း က အိမ်တိုင်ရာရောက် လာရောက် ရှာဖွေလျှင်တောင် သူမ တွင် အပြစ် ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

ဤအချက်ကို တွေးမိပြီးနောက် ချင်းချင်းက အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ ကျန်းချဲ့၏ ကျယ်ပြန့်သော ခါးကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်သည်။ မျက်နှာကို မော့ကာ ရယ်မော၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို နောက်ပိုင်း ကျန်း အစ်ကိုကြီး ညီမလေး ကို မောင်းထုတ်လို့ မရဘူးနော်"

ကျန်းချဲ့က ချင်းချင်း၏ ဆံပင်ရှည်များကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"မမောင်းထုတ်ပါဘူး"

ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် ကျန်းချဲ့က ပိုင်ယွဲ့ နိုင်ငံ အသီးသီးကို ဖြတ်ကျော် သွားလာခဲ့သည်။ လေဟာနယ် အထက်တွင် ပုံစံ အမျိုးမျိုး ရှိသော ရေနဂါး လေးကောင်က တိမ်တိုက် ပင်လယ် အတွင်းတွင် လှည့်လည် သွားလာနေပြီး ၎င်းတို့၏ အနောက်တွင်တော့ ရွှေရောင် နဂါးလှည်းယာဉ် ကြီး တစ်ခုကို ဆွဲယူလာကြသည်။

မှန်ပါသည် ထိုအရာက နဂါးလှည်းယာဉ် ပင်ဖြစ်သည်။

ရေနဂါး လေးကောင်က ကျန်းချဲ့ အတွက် ဖန်တီးပေးထားသော လှည်းယာဉ် မှာ နဂါးလှည်းယာဉ် ဟု ခေါ်ဆိုရန် လုံးဝ ထိုက်တန်ပေသည်။ ရွှေနှင့် ကျောက်စိမ်းများကို အရိုးအဖြစ် အသုံးပြုထားပြီး ဝိညာဉ် သစ်သား များကို အခြေခံ အဖြစ် အသုံးပြုကာ ပေနှစ်ဆယ်ခန့် ရှည်လျားသည်။ အဝေးမှ ကြည့်လိုက်လျှင် နန်းတော် တစ်ခုနှင့် အလွန် တူညီလှသည်။

နဂါးလှည်းယာဉ် အပေါ်တွင် နဂါးနှင့် ဖီးနစ် ရုပ်ပုံများကို ထွင်းထုထားပြီး အရောင် ခုနစ်မျိုး ပါဝင်သော နတ်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။

လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရား တစ်ပါး အလား ခန့်ညား ထည်ဝါမှုက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နဂါးလှည်းယာဉ် ပေါ်တွင်တော့ ကျန်းချဲ့က ချင်းချင်းကို ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ဖက်ထားပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ နှိပ်နယ်ပေးမှုကို ခံယူနေသည်။ အချိန်အခါမရွေး ဝိညာဉ် သစ်သီးများ ခွံ့ကျွေးခြင်းကိုလည်း ခံယူနေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်သော အပြုံးများ ပေါ်လွင်နေသည်။

ရေနဂါး လေးကောင်က လမ်းပြပေးနေပြီး စီးတော်ယာဉ် က ဧကရာဇ် တစ်ပါး ၏ ခရီးစဉ် နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်ပေသည်။ ယခုလက်ရှိ ကျန်းချဲ့၏ လုပ်ရပ်များက မည်သူ့ အမြင်တွင်မဆို အလွန် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်ပြီး အင်ပါယာ မိသားစု အပေါ် သစ္စာရှိသော အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိ အချို့၏ အမြင်တွင်တော့ ယခုလက်ရှိ ကျန်းချဲ့ က ယခင် လီချန်ကော ထက်ပင် အများကြီး ပို၍ ရိုင်းစိုင်း မောက်မာနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့၏ အမြင်တွင်တော့ ဤအရာများက ဘာမှ မဟုတ်ချေ။

သူ က အချိန် အတော်ကြာအောင် ခက်ခက်ခဲခဲ သည်းခံကာ တစ်လှမ်းချင်း တစ်လှမ်းချင်း သွေးထွက်သံယို များဖြင့် အမြင့်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဇိမ်ခံ နေသည်က ဘာဖြစ်သနည်း။

ဤအရာများ အားလုံးက သူ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းအစ ဖြင့် ရယူထားခြင်း သာ ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ် ၏ သံသယ ဝင်မှုကို သူ အစောကြီး ကတည်းက ခန့်မှန်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ မကြာမီ အချိန် အတွင်း နှစ်ဖက်စလုံး မျက်နှာ ပျက်ရတော့မည် ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ဘာကြောင့် ဆက်လက်၍ နှိမ့်ချ နေရဦးမည်နည်း။ ဤနေရာက မြို့တော် မဟုတ်ဘဲ ယွဲ့ပြည်နယ် ဖြစ်ပြီး သူ၏ နယ်မြေ ပင်ဖြစ်သည်။

လက်အောက်တွင် စစ်သည် သုံးသိန်းကျော် ရှိပြီး ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး ဆယ်ဦးကျော် ရှိကာ သူ၏ အဆင့်အတန်း က လီချန်ကော ထက် အများကြီး သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာပြီးနောက် သေချာပေါက် ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေ တစ်ခုကို တည်ထောင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ သူ က မလိုချင်လျှင်တောင် ဧကရာဇ် က သူ့ကို ဤမျှ ကြီးမားသော ဩဇာအာဏာ ကို ရရှိထားရန် လုံးဝ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။

ဤကဲ့သို့သော ချိန်ဆမှု များ ရှိနေသောကြောင့်သာ ယခုအခါ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် မောက်မာမှု များစွာ တိုးလာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အောက်ခွန်း အတွက်မူ ကျန်းချဲ့ က သူ ၏ လုပ်ဆောင်ချက် များစွာကို ထောက်ထား၍ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အချုပ်အနှောင် များကို မဖြုတ်ပေးသေးသော်လည်း သူ့ကို လုံလောက်သော နေရာ တစ်ခု ပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။

လှည်းဆွဲရသော စီးတော်ယာဉ် တာဝန် မှလည်း ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူ့ကို 'အရှင်သခင်' ဟု ဆက်လက် ခေါ်ဆိုရန် မလိုအပ်တော့ကြောင်း ခွင့်ပြုခဲ့သည်။

ဤမျှ ကြီးမားသော မျက်နှာသာ ပေးမှု မျိုးက အောက်ခွန်း၏ အမြင်တွင် အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်က အစ သာ ရှိသေးသည်။ ကျန်းချဲ့ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာသည် အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် သူ က စီးတော်ယာဉ် အဆင့်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့၏ လက်အောက်ရှိ မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ပါး အဖြစ် တရားဝင် ရပ်တည်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

နဂါးလှည်းယာဉ် ၏ အနောက်ဘက် အဝေးတွင်မူ ဧရာမ ချင်းငှက် ကြီး တစ်ကောင် ရှိနေပြီး ထို ချင်းငှက် ပေါ်တွင် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် နှင့် ချင်းဖုန်း တို့က ချစ်စကား များ အဆက်မပြတ် တိုးတိတ်စွာ ပြောဆိုနေကြသည်။

"ဂါး"

"ဂါး"

"ဂါး"

လေဟာနယ် အတွင်းတွင် နဂါး ဟိန်းဟောက်သံ အချို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည် နှင့်အတူ ယန်ဖျင်ဂိတ် အတွင်းရှိ လူများစွာ ၏ အကြည့်များ က လေဟာနယ် သို့ ပြိုင်တူ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းမိုးထားသော ရေနဂါး လေးကောင်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း ၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း လေးလံသွားတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသည့်အလား ယန်ဖျင်ဂိတ် အတွင်းမှ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါ အချို့ က ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာသည်။ ကျိုးရွှမ်၊ ချီထျန်းဟယ်၊ ချီထျန်းကျုံ့ နှင့် အခြား သူများ က အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် ကို ဖော်ထုတ်ကာ ရေနဂါး များ၏ နောက်ဘက်ရှိ နဂါးလှည်းယာဉ် ကို လေးနက်သော မျက်နှာထား ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

"ဘယ်က တာအိုမိတ်ဆွေ ရောက်လာတာလဲ ဆိုတာ မသိပေမဲ့ နာမည်ကို ပြောပြပေးပါ"

"ဝူအန်း မြို့စားကြီး ကျန်းချဲ့"

နဂါးလှည်းယာဉ် အပေါ်မှ လိုက်ကာများ ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့၏ ပုံရိပ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လေဟာနယ် က တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အသံအချို့ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"လက်အောက်ငယ်သား တွေက မြို့စားကြီး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"ဒီ ကောင်လေး ဖြစ်နေတာပဲ ငါ့ ကိုတောင် အလန့်တကြား ဖြစ်သွားအောင် လုပ်တယ်"

"ဟား တကယ်ပဲ ဒီ ရေနဂါး တွေကို မင်း ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ"

ပထမ အသံ မှာ သဘာဝကျစွာပင် ကျိုးရွှမ် ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်း အသံများ ကတော့ ချီမိသားစု အကြီးအကဲ နှစ်ဦး ပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။ ရေနဂါး လေးကောင် ၏ အစွမ်းထက်မှု ကို ၎င်းတို့ အာရုံခံမိပြီး ၎င်းတို့ ထက် အနည်းငယ်မျှ မလျော့နည်းကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤအရာများ က ယွမ်ရှန်းအဆင့် စစ်မှန်သောသခင် နှင့် ညီမျှသော မိစ္ဆာဘုရင် လေးကောင် ပင်ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင် အဆင့် ရေနဂါး လေးကောင် လှည်းဆွဲခြင်း မျိုးက မြို့တော်မှ ဧကရာဇ် ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါ မျိုး မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ ကို အံ့အားသင့် သွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ မကြာမီ အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် ကျန်းချဲ့ က အောက်ခွန်း အမည်ရှိ ရေနဂါး တစ်ကောင်တည်း ဖြင့်သာ လှည်းဆွဲ ခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါ မျိုး က တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် ဧကရာဇ် ကို မဆိုထားနှင့် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါး ပင်လျှင် စီးတော်ယာဉ် အဖြစ် ရေနဂါး လေးကောင်ကို စုဆောင်းရန် အလွန် ခက်ခဲပေမည်။ ဤ လောက တွင် မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် က မူလကတည်းက ရှားပါးလှပြီး ရေနဂါး ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် ရှားပါးသေးသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့် သွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒီနေရာက စကားပြောဖို့ မကောင်းဘူး အောက်ရောက်မှ ပြောကြတာပေါ့"

ကျန်းချဲ့ က စကားပြော ပြီးသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချင်းချင်း ကို ခေါ်ကာ နဂါးလှည်းယာဉ် ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ရေနဂါး လေးကောင် ကို မြို့အပြင်ဘက် တွင် လှည့်လည် သွားလာခွင့် ပြုလိုက်သည်။

ယန်ဖျင်ဂိတ် မြို့တော်ဝန် အိမ်တော် အတွင်း။

ပုံရိပ် အချို့ ရပ်နေကြသည်။ ကျောက်ရှန်းကျီ ဆရာတပည့် နှင့် ချီမိသားစု ညီအစ်မ နှစ်ဦး တို့ အားလုံး ရှိနေကြသည်။ ၎င်းအပြင် ကျိုးရွှမ် နှင့် ချီမိသားစု အကြီးအကဲ အချို့ လည်း ရှိနေကြသည်။ လီခွမ့် နှင့် အခြား သူများ ကတော့ လောလောဆယ်တွင် အခြား နေရာများ၌ တာဝန် ထမ်းဆောင်နေကြသဖြင့် ရှိမနေကြချေ။

နယ်စပ် တွင် အင်အား အားလုံးကို စုစည်းထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ပြောကြပါဦး ဒီရက်ပိုင်း အခြေအနေ တွေ ဘယ်လို ရှိလဲ"

ကျန်းချဲ့ က အထက်စီး မှ နေရာယူ ထိုင်လိုက်ပြီး လူတိုင်း အရိုအသေ ပေးပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"မြို့စားကြီး ကို သတင်းပို့ပါတယ် အရှင် ထွက်ခွာသွားတဲ့ လပိုင်း အတွင်းမှာ ယွဲ့ပြည်နယ် က ပုန်ကန်တဲ့ အင်အားစု တွေ အားလုံးကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပါတယ် စုစုပေါင်း ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး ငါးယောက် နဲ့ ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင် လေးဆယ့်ခြောက်ယောက် ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ် ပြီးတော့ သူတို့ဆီက ရတနာ တွေကိုပါ သိမ်းဆည်း နိုင်ခဲ့ပါတယ်"

"မြို့စားကြီး အရင်က မှာကြားခဲ့တဲ့ စစ်တပ် တိုးချဲ့ရေး ကိစ္စ ကလည်း အခု အကြမ်းဖျင်း ပုံစံ ထွက်ပေါ်နေပါပြီ မူလ တောင်ပိုင်းစောင့်တပ် ကို အခြေခံပြီး စုစုပေါင်း စစ်သည် သုံးသိန်း အထိ တိုးချဲ့ထားပါတယ် အခုချိန်မှာ နေ့ရောညပါ အဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်နေပါတယ်"

"မြို့စားကြီး နယ်စပ် က"

စကားသံ များ က ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်းချဲ့ ကို ဤ အချိန်ပိုင်း အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ် မျိုးစုံကို အစီရင်ခံ နေကြသည်။ အထွေထွေ အားဖြင့် အားလုံးက အဆင်ပြေနေသည်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

ထိပ်တန်း အင်အားစု များ ၏ နှောင့်ယှက်မှု မရှိသဖြင့် ယွဲ့ပြည်နယ် ရှိ မြို့ရွာ အသီးသီးကို ငြိမ်းချမ်းစေရန် လုပ်ဆောင်ခြင်း က အလွန် ချောမွေ့နေခဲ့သည်။ အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းနိုင်သည် ဟု ပြောလျှင်တောင် မလွန်ကဲချေ။ ခုခံနေသော ပုန်ကန်သူ အကြွင်းအကျန် အချို့ ရှိနေသေးသော်လည်း ကြီးမားသော ပြဿနာများ ဖန်တီးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ယွဲ့ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရန် အတွက် ကျန်းချဲ့ က သိုင်းလောက အင်အားစု များကို နှိမ်နင်းခဲ့သည် သာမက တရားဝင် အစိုးရ အရာရှိများ၊ မြို့ဝန် များနှင့် အခြား အရာရှိ များကိုပါ အားလုံး အပြတ်အသတ် ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သည်။

ပေါင်းစည်းခြင်း ဆိုသည်မှာ မည်သို့သော အရာ ဖြစ်ကြောင်း အပြည့်အဝ အကောင်အထည်ဖော် ပြသလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကျန်းချဲ့ က ယွဲ့ပြည်နယ် ကို တစ်ပြေးညီ ပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး မြို့ရွာ အသီးသီးကို လက်ထဲတွင် အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီဟု အတိအကျ ပြောဆိုနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ ယခုအခါ တိုက်ရိုက် ပုန်ကန်မည် ဆိုလျှင်တောင် နေရာအနှံ့မှ လူများက လာရောက် ပူးပေါင်းကြမည်မှာ သေချာလှသည်။

ဤသည်မှာ တကယ်တမ်း တွက်ကြည့်လျှင် ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း နှင့် လီချန်ကော တို့၏ ပုန်ကန်မှု များကြောင့် ကျေးဇူးတင်ရမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ က နေရာအနှံ့တွင် ပုန်ကန်မှုများ မပြုလုပ်ခဲ့ပါက ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် အကြီးအကျယ် ရှင်းလင်းရေး ပြုလုပ်ရန် အကြောင်းပြချက် ရှိမည် မဟုတ်ချေ။ လီချန်ကော က ကျန်းချဲ့ ကို တောင်ပိုင်းစောင့်တပ် ကိုးသောင်း ပေးအပ်ခဲ့သည် သာမက အခွင့်အရေး တစ်ခုကိုပါ ယူဆောင်လာပေးခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ပုန်ကန်မှုများ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ နေရာအနှံ့ တွင်လည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ ဩဇာအာဏာ ကလည်း အစစ်အမှန် အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

အခြား ပြည်နယ် များတွင် ပြောရန် မဝံ့ရဲသော်လည်း ယွဲ့ပြည်နယ် တွင်တော့ မဟာမိသားစု များနှင့် ဂိုဏ်းများ ၏ ထောက်ခံမှု ဖြင့် ကျန်းချဲ့ က ဩဇာဖြန့်မိုးထားရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ ပြဿနာ မရှိတော့ချေ။ ထို့အပြင် သူ၏ ကြိုတင် ညွှန်ကြားချက် အရ ယခင်က ပိုင်ယွဲ့ ကို ခုခံ ကာကွယ်ခဲ့သော စစ်ပွဲ မှာလည်း အင်ပါယာနန်းတော် ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကျန်းချဲ့ က ယွဲ့ပြည်နယ် ရှိ ပြည်သူများကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ဟု သတင်း ပြန့်နှံ့စေခဲ့သည်။

ဝံပုလွေ ကဲ့သို့သော ရည်မှန်းချက် ကြီးမားမှု က ရှင်းလင်း ထင်ရှားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို ကျန်းချဲ့၏ လက်အောက်ငယ်သား များစွာ သာမက ချီမိသားစု နှင့် ကော်မိသားစု ကဲ့သို့သော အင်အားစု များကပါ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေကြသည်။ ယခင်က လီချန်ကော မလုပ်နိုင်ခဲ့သော ကိစ္စရပ် ကို ကျန်းချဲ့ က လုပ်ဆောင်လိုနေကြောင်း ၎င်းတို့ သိရှိကြသည်။

နယ်မြေ ခွဲဝေ အုပ်ချုပ်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် နားလည်သော်လည်း မည်သည့် အင်အားစု ကမျှ ဤကိစ္စကို ထုတ်ဖော် မပြောဆိုကြချေ။

အခြား မဟုတ်ဘဲ အကျိုးအမြတ် များ နှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ က ယွဲ့ပြည်နယ် ကို တစ်ဦးတည်း ကြီးစိုးထားပြီး ယွဲ့ပြည်နယ် တစ်ခုလုံး ရှိ ဆေးပင် ခြံများ နှင့် တွင်းထွက် သတ္တုတွင်း များ အားလုံးကို မိမိ၏ လက်အောက်သို့ သိမ်းသွင်းထားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ ကလည်း အင်အားစု တစ်ခု အနေဖြင့် အကျိုးအမြတ် အချို့ကို ခွဲဝေ ရရှိကြသည်။ အထူးသဖြင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အဖွဲ့ ဖြစ်သော မြောက်ပိုင်း ပေလင် ချီမိသားစု ဆိုလျှင် အကျိုးအမြတ် အများအပြား ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့ ရူးနေလျှင်တောင် ယခုလက်ရှိ ကျန်းချဲ့ နှင့် ရန်သူ ပြုမည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာပြီးနောက် အင်ပါယာနန်းတော် နှင့် အပြီးတိုင် လမ်းခွဲမည် ဆိုလျှင်တောင် ၎င်းတို့ က ကျန်းချဲ့ ၏ ဘက်မှ အခိုင်အမာ ရပ်တည်ကြမည်ဟု ကျန်းချဲ့ ယုံကြည်ထားသည်။

ဤသည်မှာ ယွဲ့ပြည်နယ် အတွင်းရှိ ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်သည်။

ယွဲ့ပြည်နယ် ၏ အပြင်ဘက် တွင်လည်း ဤလပိုင်း အတွင်း လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။

ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း က ဖန်တီးသော အုံကြွမှုများ က အဆက်မပြတ် တိုးပွားလာနေသည်။ ယွဲ့ပြည်နယ် ကို ပစ်မှတ်မထားသော်လည်း ကျန်းချဲ့၏ အဖွဲ့ကို နယ်မြေ ခွဲဝေ အုပ်ချုပ်သော အင်အားစု တစ်ခု အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပုံ ရသည်။ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် ၏ ထက်ဝက်ကျော်ခန့် တွင် ထူးဆန်းသော လေထု တစ်ခု လွှမ်းမိုးနေသည်။

မြောက်ပိုင်း စစ်ပွဲ မှာ မပြီးဆုံးသေးချေ။ ကျီချန်တောက် က မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း စစ်တပ် များကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤသည်မှာ ယာယီသာ ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။ အချိန်တန်ပါက စစ်ပွဲများ ပြန်လည် ဖြစ်ပွားလာမည်မှာ သေချာလှသည်။

ယွဲ့ပြည်နယ် ၏ တောင်ဘက်ရှိ ပိုင်ယွဲ့ နိုင်ငံ အသီးသီး မှာလည်း အုံကြွမှု များ ကြားတွင် အပြောင်းအလဲ များစွာ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ဝူစုန်းနတ်ဘုရားကျောင်း ၏ နောက်ကွယ်မှ တွန်းအားပေးမှု ကြောင့် ယခင်က ပိုင်ယွဲ့ နိုင်ငံ အသီးသီး မှာ ယခုအခါ နိုင်ငံ ဆယ်ခု အောက်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ထင်ရှားစွာပင် ပိုင်ယွဲ့ ဒေသ တစ်ခုလုံး ကို ပေါင်းစည်းရန် ရည်ရွယ်နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ ၏ ရည်ရွယ်ချက် ကလည်း ရှင်းလင်း ထင်ရှားနေပြီ ဖြစ်သည်။

အစီရင်ခံစာ မျိုးစုံကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ငါ မရှိတဲ့ ဒီ အချိန်ပိုင်း အတွင်း မင်းတို့ အားလုံး တကယ် ပင်ပန်းသွားကြပြီ တခြား စကားတွေတော့ အများကြီး မပြောတော့ဘူး အကျိုးဆောင်မှု ရှိတဲ့ သူတွေကို ဆုချီးမြှင့်မယ် ခဏနေရင် ငါ ကိုယ်တိုင် ညစာစားပွဲ ကျင်းပပေးမယ် အားလုံး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စုဝေးကြတာပေါ့"

ကျန်းချဲ့ ကို မြို့စားကြီး အဖြစ် ခန့်အပ်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ဟူသော ရာထူး က ယွဲ့ပြည်နယ် တွင် ပို၍ ရေပန်းစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ ကိုယ်တိုင် ကလည်း မြို့စားကြီး ဟု မိမိကိုယ်ကို မသုံးနှုန်းချင်သဖြင့် နယ်စားကြီး ဟုသာ ဆက်လက် သုံးနှုန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မြို့စားကြီး"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နယ်စားကြီး"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ခန်းမဆောင် အတွင်းတွင် ကျန်းချဲ့၏ အမျိုးသမီးများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ ယခုအခါ ချင်းချင်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်ရွံ့နေသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေပြီး ဘယ်ညာ လှည့်ကြည့်ကာ ဘာပြောရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်နေသည်။

ယွဲ့ပြည်နယ် သို့ ပြန်လာစဉ်ကတည်းက ကျန်းချဲ့ က မိမိ၏ အခြေအနေ အချို့ကို ချင်းချင်း ထံသို့ အပြည့်အဝ ပြောပြထားပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ အားလုံးက ကျန်းချဲ့၏ အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြပြီး ထိုအထဲမှ နှစ်ဦး က တရားဝင် လက်ထပ်ထားသော ဇနီးများ ဖြစ်ကြောင်း သူမ သဘာဝကျစွာပင် သိရှိထားသည်။

"ခင်ပွန်း က တကယ်ကို နိုင်ငံတော် မြို့စားကြီး နဲ့ တိုက်တယ် အပြင်ထွက်သွားရင် ဘယ်တော့မှ လက်ချည်းသက်သက် ပြန်မလာဘူးပဲ"

လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချီနင်ပင်း က ဆက်လက် ဟန်မဆောင်တော့ဘဲ ကျန်းချဲ့ကို နှုတ်ခမ်း တွန့်ကွေးပြလိုက်သည်။

"ဘာလဲ သဝန်တိုနေတာလား"

ကျန်းချဲ့ က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟွန့် ရှင် သိရင် ပြီးတာပဲ အရင်က အစ်မ ကို ကဗျာ တစ်ပုဒ် ရေးပေးခဲ့တယ် မဟုတ်လား သူ က နေ့တိုင်း ကျွန်မ နားထဲမှာ လာရွတ်ပြနေတာ ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူး ရှင် ကျွန်မ ကိုလည်း တစ်ပုဒ်လောက် ရေးပေးရမယ်"

ချီနင်ပင်း က နှာမှုတ်လိုက်သည်။

ချီဝမ်ကျင်း ၏ မျက်နှာ က ချက်ချင်း နီရဲသွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"နင်ပင်း လျှောက်မပြောနဲ့"

"ကျွန်မ လျှောက်ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး ဘာတဲ့ မနက်ခင်းမှာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်ပြီး ညနေခင်းမှာ တိမ်တွေကို ကြည့်တယ် လမ်းလျှောက်နေလည်း ရှင့်ကို လွမ်းတယ် ထိုင်နေလည်း ရှင့်ကို လွမ်းတယ် ဆိုလား"

ချီနင်ပင်း က မျက်ခုံး ပင့်ပြလိုက်သည်။

"နင်ပင်း စိတ်ချပါ နောက်ရက် အနည်းငယ် နေရင် ကိုယ် သေချာပေါက် တစ်ပုဒ် ရေးပေးပါ့မယ်"

ကျန်းချဲ့ က ပြုံးရယ်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း တော်သေးတာပေါ့"

ချီနင်ပင်း က ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာကို တစ်ချက် နမ်းလိုက်ပြီးနောက် ချင်းချင်း ကို ဆွဲကာ အလွန် ရင်းနှီးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ချင်းချင်း နောက်ပိုင်း နင့် ကို အစ်မ လို့ပဲ ခေါ်တော့မယ် လာ အစ်မ က နင့်ကို ခင်ပွန်း ရဲ့ နဂါးလှည်းယာဉ် ကို လိုက်ပြမယ် ရေနဂါး လေးကောင် က လှည်းဆွဲပေးတာ နော် ငါတို့ ဘိုးဘေး တောင်မှ ဒီလောက် မမိုက်ဘူး"

ချင်းချင်း က မျက်နှာ ရဲတွတ်နေပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အပြင်သို့ ထွက်သွားတော့သည်။

ကျောက်ရှန်းကျီ ကတော့ မျက်လုံး မလွှဲဘဲ ချီနင်ပင်း ၏ အဖွဲ့သား စုဆောင်းမှု ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ အခုတလော ကျင့်စဉ်အဆင့် တွေ အများကြီး တက်လာတယ် ထင်တယ်"

ကျန်းချဲ့ ၏ အကြည့် က ကျောက်ရှန်းကျီ ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကျောက်ရှန်းကျီ ထံမှ ဖြာထွက်နေသော အရှိန်အဝါ အချို့ကို သူ အာရုံခံမိသည်။ ယွမ်ရှန်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ မရောက်သေးသော်လည်း ယခင်ကထက် စာလျှင် သေချာပေါက် ကျင့်စဉ် အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ရှင် ထွက်သွားတဲ့ အချိန် အတွင်း အဒေါ်ကျောက် က လုံးဝ အနားမယူခဲ့ဘူး ယွဲ့ပြည်နယ် ရဲ့ ကိစ္စရပ် တစ်ချို့ကို ကူညီ ဖြေရှင်းပေးတာ ကလွဲရင် အချိန် အများစု ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံနေတာပဲ"

ချီဝမ်ကျင်း က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ပင်ပန်းသွားပြီပဲ"

သူ မရှိသည့် အချိန်တွင် ယွဲ့ပြည်နယ် ၌ သူ ချမှတ်ထားသော ရည်မှန်းချက် များကို ဤမျှ ထိရောက်စွာ ပြီးမြောက်နိုင်ခြင်း မှာ ကျောက်ရှန်းကျီ နှင့် ချီဝမ်ကျင်း တို့၏ ကြိုးစားမှု များ မပါဘဲ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကျန်းချဲ့ နားလည်ထားသည်။

ကျောက်ရှန်းကျီ က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူမ ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် က ကျန်းချဲ့ နှင့် ပို၍ ပို၍ ကွာဟ လာကြောင်း သိထားသဖြင့် ကျင့်စဉ်အဆင့် ကို မြှင့်တင်ရန် ခက်ခဲစွာ ကျင့်ကြံခြင်း ဖြင့်သာ ကျန်းချဲ့ ကို တတ်နိုင်သမျှ ကူညီပေးနိုင်ရန် မျှော်လင့်နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ဤ တိုးတက်လာသော ကျင့်စဉ် များ ထဲတွင် ကျန်းချဲ့ ၏ ယခင်က အနှစ်သာရ များ နှင့် သိမ်းဆည်း ရမိခဲ့သော အရင်းအမြစ် အများအပြား ပါဝင်နေသည်မှာ သေချာလှသည်။

"ရှင် က ဒီလောက်လေး မှတ်မိနေရင် တော်ပါပြီ နေရာအနှံ့ လျှောက်ပြီး ပန်းတွေ လိုက်မရှာပါနဲ့တော့ နောက်ပိုင်း ရှင် က ဧကရာဇ် ရဲ့ မိန်းမ တွေကိုတောင် ချမ်းသာ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး လို့ ကျွန်မ ထင်မိတယ်"

ကျောက်ရှန်းကျီ က အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူမ ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် သာ မြင့်မားနေပါက ကျန်းချဲ့ ကို အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သေးသည်။ သို့သော် ထင်ရှားစွာပင် ယခုအခါ သူမ က ကျန်းချဲ့ ကို မမီနိုင်တော့ချေ။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းချဲ့၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဧကရာဇ် ၏ မိန်းမ ကို သူ တစ်ကြိမ်မက ထိတွေ့ဖူးပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကိစ္စကို ဖွင့်ပြောရန် မကောင်းသဖြင့် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ အရင်က ကိုယ် မှာခဲ့တဲ့ နိုင်ငံတော်ဆရာ နဲ့ နတ်မင်းကြီး ဆီ ဆက်သွယ်ဖို့ ကိစ္စ ဘယ်လို နေလဲ"

ကျောက်ရှန်းကျီ ၏ မျက်နှာထား က ချက်ချင်း လေးနက်သွားသည်။

"ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရှင် ကို ပြောစရာ တစ်ခု ရှိတယ် နိုင်ငံတော်ဆရာ ယောင်ယွဲ့ က သတင်း ပို့လာတယ် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မြင့်မြတ်သော ကြာပန်း ကို ကျီ နတ်မင်းကြီး ဆီ ပေးလိုက်ပြီ တဲ့ အဲဒီ နတ်မင်းကြီး ကလည်း ရှင် ကို သွားတွေ့ဖို့ သုံးကြိမ် ဆက်တိုက် ဆင့်ခေါ်ထားတယ်"

"သွားတွေ့ဖို့ ဟုတ်လား ဘယ်ကို သွားရမှာလဲ”

All Chapters