အခန်း ၂၂၈

အခန်း (၂၂၈) - သက်သောင့်သက်သာရှိခြင်း (၁)

၎င်းသည် လက်သီးနှင့်လက်ဝါးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

သို့သော် တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်အခါ နတ်နဂါးစွမ်းအင်နှင့် လေဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့သော လေပြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ခုထိတွေ့သွားသောအခါ နတ်နဂါးမှာ ပြိုကွဲသွားပြီး အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

လေပြင်းများက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။

ထို့နောက် လူရိပ်နှစ်ခုသည် လေပြင်းများကိုဖြတ်ကျော်ကာ တစ်နေရာတည်းသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်မိသွားကြသည်။

ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း၊ ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်နေကြပြီး အသုံးပြုသမျှမှာလည်း ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းသော သိုင်းပညာများချည်းသာ ဖြစ်သည့်အတွက် တိုက်ကွက်များထိတွေ့သွားတိုင်း မြေပြင်တွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သည့်အလား အသံများထွက်ပေါ်နေပေသည်။

သင်္ချိုင်းမင်းသားအသုံးပြုသည့် ဤလက်သီးသိုင်းမှာ အမှန်ပင် ထူးခြားသောဇာစ်မြစ်ရှိလေသည်။

လွန်ခဲ့သောနှစ်တစ်ရာက တောင်ပိုင်းနယ်မြေမှ ကောင်းကင်ဘုံ၏သားတော်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏သံလက်သီးတစ်စုံဖြင့် အရပ်ရှစ်မျက်နှာကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ထိုသူ၏လက်သီးသိုင်းမှာ အစပိုင်းတွင် ဤမျှမပြောင်မြောက်ခဲ့ချေ။ သူသည် သာမန်အရပ်သားဘဝမှလာသူဖြစ်ပြီး သူ၏လက်သီးသိုင်းမှာ သာမန်မျှသာဖြစ်ကာ သိုင်းလောကသို့ ဝင်ရောက်စနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း တိုက်ခိုက်တိုင်းရှုံးနိမ့်ခဲ့လေသည်။

သို့သော် ထိုသူသည် အမှားများမှသင်ခန်းစာယူရာတွင် အတော်ဆုံးဖြစ်ပြီး သူ၏ကျရှုံးမှုများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်လည်သုံးသပ်ကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်လက်သီးသိုင်းကို ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန် အတွေ့အကြုံများကို ထုတ်ယူခဲ့၏။

ထိုသို့နှစ်အနည်းငယ်ကြာ ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် သူ၏လက်သီးသိုင်းမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် တိုက်ခိုက်လေ ရဲရင့်လေဖြစ်လာပြီး တိုက်ပွဲတိုင်းကို အနိုင်ရရှိခဲ့လေ၏။

ထိုအချိန်က နန်လင်တွင် 'ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်း၊ ခန်းမသုံးခု၊ ဂိုဏ်းခွဲငါးခု၊ စံအိမ်တစ်ခု'ဟူသော အခေါ်အဝေါ်များ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုအထဲမှ အများစုမှာ အစားထိုးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က နာမည်ရနေသူ မည်သူ့ကိုမဆို သူကအိမ်တိုင်ရာရောက်သွားကာ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ခဲ့၏။

ထိုသို့ဖြင့် နန်လင်မှသည် ထုံကျန်းတောင်တန်းကိုဖြတ်ကျော်ကာ မြောက်ဘက်တောင်တန်းအထိ တိုက်ခိုက်ခဲ့လေသည်။

သူ၏လက်သီးသိုင်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ဤလူ၏လက်သီးထွက်ပေါ်လာမှုမှာ လေကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး လေက လက်သီး၏အရှိန်အဟုန်ကို သယ်ဆောင်သွားလေသည်။ တစ်ကြိမ်ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် အရပ်ဆယ်မျက်နှာရှိ မြေပြင်တွင် လက်သီးများမှာ လေပြင်းများနှင့်အရိပ်များကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေသည်။

၎င်းက လူများကို ခန့်မှန်းရခက်စေရုံသာမက သူ၏လက်သီးထဲမှ လေအားကိုမခံရပ်နိုင်ဘဲ သူ၏လက်သီးအရှိန်ကြောင့် လွင့်စင်သွားနိုင်ကာ အနားကပ်ရန်ပင် လုံးဝမဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏ ဤလက်သီးသိုင်းကို အရပ်ဆယ်မျက်နှာလေပြင်းလက်သီးဟု အမည်ပေးခဲ့လေသည်။

ဤလက်သီးသိုင်းသည် ကျောင်းတော်ပေါင်းများစွာ၏ အားသာချက်များကို ပေါင်းစပ်ထားပြီး ၎င်း၏အုတ်မြစ်မှာ ခြေလက်ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မှုအပေါ်တွင် မှီခိုနေ၏။

အရပ်ဆယ်မျက်နှာကိုရင်ဆိုင်ရန် လိုအပ်သောကြောင့် သူ၏ကိုယ်ဖော့သိုင်းမှာ သာမန်မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကိုယ်ဖော့သိုင်းကို အဓိကထားပြီးမှသာ လက်သီးအရှိန်အဟုန်က နောက်လိုက်ရသည်။

လက်သီးသိုင်းတွင် တိုက်ကွက်အများအပြားမရှိဘဲ စုစုပေါင်းဆယ်ကွက်သာ ရှိလေသည်။

တိုက်ကွက်တိုင်းသည် လေကိုလှုပ်ရှားရန် အတွင်းအားဖြင့် တွန်းအားပေးထားပြီး လေအဟုန်က လက်သီးအရှိန်ကို ကြီးထွားစေသည်။

ဤသို့ဖြင့် အတွင်းနှင့်အပြင် ပေါင်းစပ်သွားကာ ရိုးရှင်းသော်လည်း ထက်မြက်ကြမ်းတမ်းပြီး အဆုံးမဲ့စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

ယခင်က ၎င်းကို 'နန်လင်နတ်လက်သီး'ဟု ခေါ်တွင်ခဲ့ကြ၏။

သို့သော် ထိုသူသည် လင်ပေ့တွင် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သဲလွန်စမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အချို့က သူသည် ဧကရာဇ်သုံးပါးနှင့် အရှင်သခင်ငါးပါးကိုစိန်ခေါ်ရန် အလယ်ပိုင်းဒေသရှန်းကျိုးရှိ ဧကရာဇ်ငါးပါးမြို့တော်သို့ သွားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြ၏။

သို့သော် အချို့ကမူ သူသည် သိုင်းလောက၏သတ်ဖြတ်ရုန်းကန်မှုများကို ငြီးငွေ့သွားသောကြောင့် လောကီရေးရာများကိုလျစ်လျူရှုကာ တောင်တန်းများနှင့် သစ်တောများထဲတွင် ခိုအောင်းနေခဲ့သည်ဟု ဆိုကြပေသည်။

ထိုသို့သော ကောလာဟလများစွာရှိသော်လည်း မည်သည်က အမှန်၊ မည်သည်က အမှားဖြစ်သည်ကိုမူ တိတိကျကျမသိရပေ။

ယခု သင်္ချိုင်းမင်းသားအသုံးပြုနေသည်မှာ ဤအရပ်ဆယ်မျက်နှာလေပြင်းလက်သီးပင် ဖြစ်လေသည်။

သူ၏လက်သီးအရှိန်အဟုန်မှာ ပြင်းထန်ပြီး ကိုယ်ဟန်အမူအရာမှာလည်း အမြဲပြောင်းလဲနေကာ ချူချင်း၏တိုက်ကွက်တိုင်းကို သူတန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန်တိုက်ခိုက်နေကြရာ တစ်ခါတစ်ရံ ကောင်းကင်တစ်ခွင် လေပြင်းများတိုက်ခတ်လာပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မြေပြင်အနှံ့ နှင်းခဲများကျဆင်းလာကာ တစ်ခါတစ်ရံ နဂါးဟိန်းသံများထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ဒေါသတကြီးဟစ်ကြွေးသံများက ကောင်းကင်ကိုတုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ထျန်းကျီးမျှော်စင်တံခါးရှေ့မှနေ၍ သူတို့သည် လေကိုနင်းကာ တစ်လျှောက်လုံးတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ချူချင်းသည် မြူခိုးငွေ့တစ်အုပ်ကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး သင်္ချိုင်းမင်းသားကမူ လေလှိုင်းများကို စီးနင်းနေပုံရ၏။

လေထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သင်္ချိုင်းမင်းသားသည် မတော်တဆ ဟာကွက်တစ်ခုပေါ်သွားရာ ချူချင်းက နဂါးပျံတိုက်ကွက်ဖြင့် သူ၏ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ကြားသို့ ရိုက်ချလိုက်ပြီး လွင့်စင်သွားစေသည်။

ဝုန်းခနဲ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ သင်္ချိုင်းမင်းသားသည် ထူထဲသော ကျောက်နံရံကြီးကိုဖောက်ထွက်ကာ ထျန်းကျီးမျှော်စင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပြုတ်ကျသွားလေ၏။

ချူချင်းသည် ကိုယ်ဖော့သိုင်းဖြင့် သူ၏ကိုယ်ဟန်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး လေဟာနယ်ကိုနင်းကာ မြူခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ထျန်းကျီးမျှော်စင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ဖန်ထွက်ပေါ်လာပြန်ပြီး ထျန်းကျီးမျှော်စင်၏ တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များမှ လေပြင်းများတိုက်ခတ်လာ၏။

ထိုအရာက ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏တပည့်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြသော လူအားလုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

သူတို့ဂရုမစိုက်နိုင်ခင်မှာပင် နောက်ထပ် ဝုန်းခနဲ အသံတစ်သံထွက်ပေါ်လာပြီး သင်္ချိုင်းမင်းသားသည် ထျန်းကျီးမျှော်စင်ထဲမှ အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်စင်လာကာ လူအုပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပြုတ်ကျသွားသည်။

သူ၏ခြေနှစ်ဖက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာကာ မြေကြီးထဲသို့ ပေဝက်ခန့်နစ်ဝင်သွားပြီး မြေပြင်ကိုထိုးခွင်းလျက် နောက်သို့ဆုတ်သွား၏။

မြေပြင်တစ်လျှောက် မြောင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး သုံးလေးလံခန့်လျှောတိုက်သွားပြီးမှသာ သူ၏ကိုယ်ဟန်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်လေသည်။

လူတိုင်းက သူ့ကိုကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ကြားတွင် လက်သီးရာတစ်ခုထပ်တိုးလာပြီး ရေခဲများဖုံးလွှမ်းနေဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သင်္ချိုင်းမင်းသားက ရယ်မောလိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကိုတုန်ခါလိုက်ရာ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိရေခဲများ ချက်ချင်းကွာကျသွား၏။

ထို့နောက် သူက လက်နှစ်ဖက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်ကာ သူ့ဘေးရှိလူနှစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ထိုလူနှစ်ယောက်ကို သူကလှည့်ပတ်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံးကြီးများကဲ့သို့ သူ့ထံသို့ ခုန်အုပ်လာသော ချူချင်းဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်လေသည်။

သူတို့အနက်တစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏တပည့်ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာ ဝမ်ဖူစန်းနှင့်အတူပါလာသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ချူချင်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်လိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက အတွင်းအားကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူ၏အင်္ကျီလက်စကို ခါယမ်းလိုက်ရာ ထိုသိုင်းပညာရှင်မှာ ထိတ်လန့်တကြားအော်ဟစ်လျက် ဧရာမဂျင်ပေါက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အပေါ်သို့လွင့်စင်သွားလေ၏။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏တပည့်မှာ အစပိုင်းတွင် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် ချူချင်းကို လက်ဝါးဖြင့်ရိုက်ချလိုက်သည်။

သို့သော် ချူချင်း၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ အအေးဓာတ်များထွက်ပေါ်လာပြီး လက်သီးတစ်ချက်ကို ရုတ်တရက် ထိုးချလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

လက်ဝါးအရှိန်က သူ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ မကျရောက်ခင်မှာပင် လက်သီးအရိပ်တစ်ခုက ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းတပည့်၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့်ထိမှန်သွားကာ ရေခဲများက တစ်ကိုယ်လုံးသို့ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူသည် ရေခဲပန်းပုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ချူချင်းသည် သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ဦးတည်ရာကို ပြောင်းလဲရန် လက်ကိုမြှောက်လိုက်ကာ ထိုသူ၏ခြေထောက်ကို လက်ဝါးဖြင့် ချက်ချင်းဖိချလိုက်သည်။

ရေခဲပန်းပုသည် သင်္ချိုင်းမင်းသားဆီသို့ ချက်ချင်းလွင့်စင်သွား၏။

သို့သော် အနားသို့မရောက်ခင်မှာပင် လေပြင်းတစ်ချက်တိုက်ခတ်လာပြီး ထိုကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏တပည့်မှာ အပိုင်းပိုင်းအစစပြိုကွဲသွားလေသည်။

ချူချင်းသည် ရှေ့တိုးလာကာ လက်သီးတစ်ချက်ကိုပစ်သွင်းလိုက်ရာ အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ အအေးဓာတ်များ ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

သင်္ချိုင်းမင်းသားကလည်း တိုက်ခိုက်မှုကိုရင်ဆိုင်ရန် လက်သီးတစ်ချက်ကို တစ်ပြိုင်နက်ပစ်သွင်းလိုက်ရာ ဒိုင်းခနဲ အသံတစ်သံထွက်ပေါ်လာပြီး အအေးဓာတ်နှင့်အတူ လေပြင်းများတိုက်ခတ်လာသောကြောင့် အနီးရှိ လူအနည်းငယ်မှာ ခဏတာမျှ သေရသည်ထက်ပင် ပို၍ဆိုးရွားနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရေခဲများဖုံးလွှမ်းပြီး လေအေးများက အရိုးထိအောင်စိမ့်ဝင်နေသည့် အလွန်အေးခဲသော မြောက်ပိုင်းဒေသသို့ တစ်ခဏချင်းရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ဤသည်က အစသာရှိသေးသည်။ ချူချင်း၏လက်သီးများမှာ မိုးရွာချသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တစ်ခဏအကြာတွင် ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံး လက်သီးအရိပ်များ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

သင်္ချိုင်းမင်းသားကလည်း အရှုံးမပေးဘဲ အားကုန်ထုတ်ကာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်တော့၏။