အခန်း ၃၀၄

အခန်း ၃၀၄ - စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ အတွင်း၌ အချိန်ကို အရှိန်မြှင့်တင်ရန် အချိန်အဆောင် ကို အသုံးပြုခြင်း

လီယွဲ့သည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း၌ ရပ်နေ၏။

သူသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံသည် လွင့်ခါနေကာ ချောမောသော မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်နေပေ၏။

ရွှီး…

သူ ညင်သာစွာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

အချိန်အဆောင် တစ်ခု လွင့်ပျံလာပြီး သူ၏အရှေ့တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်နေ၏။

အချိန်အဆောင်သည် လုံးလုံးလျားလျား မီးခိုးရောင်ဖြစ်နေပြီး ၎င်း၏အသွင်အပြင်သည် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေကာ အတွင်း၌ ရှည်လျားသော မြစ်တစ်စင်း စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ရှိပေ၏။

"ဒီ အချိန်အဆောင် က ငါ့ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ ကို တစ်လအတွင်းမှာ ဆယ်နှစ်ကြာ အတွေ့အကြုံ ရစေနိုင်တယ်..."

"ဆယ်နှစ်..."

သူက လက်ချောင်းများကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သည်။

သူတို့ရှေ့ရှိ အချိန်အဆောင် သည် မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေ မှ ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေ၏။

"ငါ ဒီကို ကူးပြောင်းလာတာ နှစ်နှစ်နဲ့ ခုနစ်လ ကြာသွားခဲ့ပြီ..."

"ငါက ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ..."

"ငါ့ရဲ့ ယုံကြည်သူတွေထဲမှာ အင်အားအကြီးဆုံးသူက အဆင့် (၁၀) နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် ကို ရောက်နေပြီ..."

"ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ခံ နတ်ဘုရားတွေထဲမှာ အင်အားအကြီးဆုံးက ဆဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ..."

"နောက်ဆယ်နှစ်ကြာရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ..."

"ငါ့ရဲ့ ယုံကြည်သူတွေ ဘယ်လောက်တောင် ပိုပြီး အားကောင်းလာမလဲ..."

လီယွဲ့က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

ယနေ့ခေတ်၌…

သူ၏ ယုံကြည်သူများကြားတွင် အဆင့် (၁၀) နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ (၈) ဦး၊ အဆင့် (၉) ဘိုးဘေးပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းအဆင့် (၁၇) ဦး၊ အဆင့် (၈) ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် (၁၇၆) ဦး၊ အဆင့် (၇) ဓမ္မသန္ဓေသားအဆင့် (၅၂၂) ဦးနှင့် အဆင့် (၆) ဓမ္မ အသွင်အပြင်အဆင့် (၁၃၆၀) ဦးတို့ ရှိပေ၏။

၎င်းတို့အထဲ၌…

ရွှမ်းဟွမ်တပ်မတော်တွင် အဆင့် (၁၀) နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် လေးဦး၊ အဆင့် (၉) ဘုရင် ဆယ့်နှစ်ဦးနှင့် အဆင့် (၈) စစ်မှန်သောသခင် တစ်ရာရှစ်ဦး ပါဝင်ပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် အဆင့် (၁၁) တာအိုသတ်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ၏ ခြေတစ်လှမ်းအကွာ၌ ရှိပေသည်။

ရှစ်ပါးကန္တာရတပ်မတော်တွင် အဆင့် (၉) တစ်ဦး၊ အဆင့် (၈) စစ်မှန်သောသခင် (၁၂) ဦး၊ အဆင့် (၇) တာအိုကျင့်ကြံသူ (၁၀၈) ဦး၊ အဆင့် (၆) စစ်မှန်သောသူ (၃၆၅) ဦးနှင့် အဆင့် (၅) ဂူကောင်းကင်အဆင့် (၇၂၀) ဦး ပါဝင်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အလယ်အလတ် အဆင့် (၁၀) နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေ၏။

လေလွင့်စေတီတပ်မတော်နှင့် နတ်ဘုရားမျိုးဆက်တပ်မတော်တို့သည်လည်း အတော်လေး ဆင်တူပေသည်။

...

စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ ၏ အထက်၌။

မှုန်ဝါးသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ၎င်းသည် ကျယ်ပြောလှသော စိတ်ကူးယဉ်မြစ်ကြီးတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မရပ်မနား စီးဆင်းနေပေသည်။

ဤရှည်လျားသောမြစ်သည် ကမ္ဘာလောက၏ လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို သယ်ဆောင်ထားပုံရပြီး အစနှင့် အဆုံး မရှိချေ။

မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟက်တာ ဘီလီယံပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ ကို လုံးလုံးလျားလျား ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

ခဏအကြာတွင်…

ဟက်တာ ဘီလီယံတစ်ဆယ်ရှိသော စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ ၏ တိုးတက်မှုသည် အရှိန်စတင် မြင့်တက်လာပေသည်။

ပြင်ပကမ္ဘာ၌ တစ်ရက်တာ ကြာမြင့်ချိန်တွင် စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ အတွင်း၌ လေးလ ကြာမြင့်ပေ၏။

တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များအလယ်၌ နတ်ဘုရားများသည် မျက်လုံးများ ဖွင့်လာကြပြီး သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို အံ့ဩတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် သူတို့သည် အချိန်စီးဆင်းမှု၏ အပြောင်းအလဲများကို ခံစားနိုင်စွမ်း ရှိကြ၏။

"အချိန်တွေ မြန်လာတယ်..."

"ဒါက အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားပဲ..."

မူလနတ်ဘုရားမ အပြာရောင်ဖီးနစ် က တာအိုကို ရိုသေလေးစားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူမသည် ဆဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ခွန်အားသည် ဆဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးထက် ကျော်လွန်နေပြီး အဆင့် (၁၁) အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေ၏။

သို့သော် အဆင့် (၁၁) အကန့်အသတ်ရှိသော ခွန်အားပင်လျှင် အချိန်ကို သက်ရောက်မှုရှိစေရန် လုံးလုံးလျားလျား လုံလောက်မှု မရှိသေးချေ။

သို့သော် ယခုချိန်တွင်…

အချိန်သည် အရှိန်မြန်လာပုံရပေသည်။

"အချိန် အရှိန်မြှင့်တင်ခြင်း..."

တိုက်ပွဲဌာန ၏ ဒုတိယအကြီးအကဲ လီတီယွမ်က စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်၏။

သူသည် ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သံတုတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်မတ်ထားလျက် မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ့အတွက်တော့…

"တကယ်လို့ အချိန်အလုံအလောက်ရရင် သူ အကြိမ်ကြိမ် ရာထူးတိုးနိုင်တယ်"

ယနေ့ခေတ်၌…

သူသည် သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ဆဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် လမ်းစပေါ်တွင် ရှိနေပေ၏။

"ဒါက အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားပဲ"

"အချိန်က ထပ်ပြီး မြန်လာပြန်ပြီ"

လီယူမင်သည် ဗိမာန်တော်၏ ပင်မခန်းမထဲမှ ထွက်လာကာ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရ၏။

သူ မှတ်မိနေဆဲဖြစ်သည်…

နောက်ဆုံးအကြိမ် အချိန်အရှိန်မြှင့်တင်စဥ်က ဆယ်နှစ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် လေးပြင်ကျယ်မြို့၏ အင်အားကို ကြီးမားစွာ တိုးတက်စေခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်၌မူ…

ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ သူတို့ရဲ့ လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မြို့ရဲ့ အင်အားက အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အဆင့်တစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မယ်။

ထို့အပြင်…

ဆယ်နှစ်အကြာ၌။

အဆင့် (၉) မိစ္ဆာဘုရင်များ ဖြစ်လာနိုင်သော အလားအလာရှိသည့် နီရဲသောရောင်ခြည် ရွှေလေ ကောင်းကင်ကျား ၇၂၀ ကောင်…

"သူတို့အားလုံး ကြီးပြင်းလာနိုင်ကောင်းပါရဲ့..."

"ပြီးတော့ ယွန်လုစံအိမ် က ချင်ဝမ်ဂယ်၊ လျှိုမင်ရွှီ နဲ့ ကျိုးချင်းရီ တို့လို ပါရမီရှင်တွေလည်း အရွယ်ရောက်လာပြီး ကိုယ်ပိုင် ခြေထောက်ပေါ် ရပ်တည်နိုင်ကြလိမ့်မယ်..."

"နောက်ဆယ်နှစ်ကြာရင် လေးပြင်ကျယ်မြို့က ဒီနေ့ခေတ်နဲ့ ယှဉ်လို့မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

"ငါ့ရဲ့ အမိန့်တွေကို ဆင့်ကဲပေးလိုက်ပါ..."

"ဗိမာန်တော် ဘုန်းကြီးခန်းမကနေ အဖြူရောင်ဝတ်စုံ ဘုန်းကြီး ၃၀,၀၀၀ ကို လူသစ်စုဆောင်းနေပြီး ကိုင်းရှိုင်းတဲ့ ယုံကြည်မှုရှိသူတွေ ဗိမာန်တော် ဘုန်းကြီးခန်းမထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်တယ်..."

"ရှစ်ပါးကန္တာရတပ်မတော်နဲ့ လေလွင့်စေတီတပ်မတော်ကို လူ ၇,၂၀၀ အထိ တိုးချဲ့ဖွဲ့စည်းမယ်"

"ခရိုင်တွေ၊ မြို့နယ်တွေနဲ့ ဒေသတွေအားလုံးကို စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မြို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေနဲ့အညီ ဆောင်ရွက်ရမယ်..."

"အခြားဟာတွေကတော့…"

"မိစ္ဆာသတ်ဖြတ်ရေးဌာန ကို တည်ထောင်မယ်... ကမ္ဘာပေါ်က အနည်းဆုံး အဆင့် (၄)ရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တိုင်း မိစ္ဆာသတ်ဖြတ်ရေးဌာန ကို ဝင်ရောက်နိုင်တယ်..."

"မိစ္ဆာသတ်ဖြတ်ရေးဗျူရို က လောကကြီးအတွက် မိစ္ဆာတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားပြီး ချင်ဝမ်ဂယ်က အဲ့ဒီဌာနရဲ့ အကြီးအကဲဖြစ်တယ်..."

"တာဝန်ရှိသူတွေအားလုံးကို ကြီးကြပ်ဖို့နဲ့ ဓားပြတွေကို ဖမ်းဆီးဖို့အတွက် အသစ် အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူများ ကို တည်ထောင်မှာဖြစ်ပြီး ကျိုးချင်းရီက ဌာနရဲ့ အကြီးအကဲဖြစ်တယ်..."

လီယူမင်က အမိန့်ပေးလိုက်၏။

နတ်စင်ဂေါပကတစ်ဦးအနေဖြင့်။

သူ၏ အဓိကတာဝန်မှာ အရှင်လီယွဲ့၏ ယုံကြည်မှုကို ဖြန့်ဝေရန်ဖြစ်သည်။

ယခုချိန်တွင် အရှင်လီယွဲ့၏ ပိုင်နက်နယ်မြေသည် အလွန်တရာ ကျယ်ပြန့်လာပြီဖြစ်ရာ သူသည် ထိုနယ်မြေအတွင်းရှိ လူအားလုံးကို အရှင်လီယွဲ့အား ကိုးကွယ်စေချင်ပေသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ တာဝန်ဖြစ်၏။

သို့သော် ၎င်းသည် ယုံကြည်မှုကို လှုံ့ဆော်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်နေပေသည်။

ပထမဦးစွာ… ငါတို့ တည်ငြိမ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု လိုအပ်တယ်။

ထို့ကြောင့်… သူသည် "မိစ္ဆာသတ်ဖြတ်ရေးဗျူရို" နှင့် "အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူများ" ဟူသော အဓိက အဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

လီတီယန်က ဦးညွှတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

သူသည် လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်၏ မြို့စားဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင် ဗိမာန်တော် ဘုန်းကြီးနှစ်ပါးဖြစ်သော လီယူမင်နှင့် ကျူးရှောင်ကေ တို့၏နောက် ဒုတိယအဆင့်ရှိ အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။

တကယ်တမ်း၌…

သူ ယခုကိုင်စွဲထားသော အာဏာသည် မဟာကျိုးမင်းဆက်ကာလမှ ဧကရာဇ်များကဲ့သို့ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

စကားတစ်ခွန်းနှင့် လုပ်ရပ်တိုင်းသည် လူအားလုံး၏ ဘဝများကို သက်ရောက်မှု ရှိစေနိုင်သည်။

ယခုချိန်တွင်။

သူသည်လည်း ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ကျော်က သူသည် ရွာလူကြီးငယ်လေး တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် ရွာတွင်းရှိ အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် တာဝန်ရှိသလို မိစ္ဆာများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများကိုလည်း ရင်ဆိုင်ရပေသည်။

"ငါ အဲ့ဒါကို တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး..."

တစ်နေ့တွင် သူတို့သည် လူသန်းပေါင်းများစွာ၏ အထက်ရှိ ထိပ်တန်းအဆင့် မှူးမတ်များ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့ကြ၏။

...

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသည်။

ငါးနှစ်တာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ချင်ဝမ်ဂယ်သည် မိစ္ဆာသတ်ဖြတ်ရေးဌာန ရုံး၏ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်ကို ငုံ့ကြည့်နေပေသည်။

သူမသည် အသက် ဆယ့်ငါးနှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်ခြောက်နှစ်ခန့်သာ ရှိပုံရသော်လည်း သူမ၏ အငွေ့အသက်သည် အဆင့် (၈)သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ပခုံးပေါ်သို့ ကျဆင်းနေသော ဆံပင်အနက်ရောင်များနှင့် ကြယ်များကဲ့သို့ တောက်ပနေသော မျက်လုံးများနှင့်အတူ သူမ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံဖြင့် လွှမ်းမိုးနိုင်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

သူမသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း ရွှမ်းဟွမ် သန့်စင်သော ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် သဘာဝအတိုင်း ရင့်ကျက်နေပြီး မိစ္ဆာသတ်ဖြတ်ရေးဌာန ကို ငါးနှစ်ကြာ တာဝန်ယူခဲ့သဖြင့် အတွေ့အကြုံများစွာ ရရှိခဲ့ပေသည်။

"ဆရာမ... အဲ့ဒီ မိစ္ဆာလေး ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ..."

ထိုစဥ် ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဝင်လာပြီး အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

ဤအမျိုးသမီးသည်လည်း အဆင့် (၈)သို့ ရောက်ရှိနေသော အငွေ့အသက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူမကို မိစ္ဆာသတ်ဖြတ်ရေးဌာနရှိ အင်အားအကြီးဆုံး ရွှေရောင်မျက်နှာ မိစ္ဆာသတ်သမားများ ထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်စေသည်။

"သူ ဒီမှာ ဘာလာလုပ်ပြန်တာလဲ..."

ချင်ဝမ်ဂယ်က ပြောဆိုလိုက်၏။

သူမသည် စောင့်ကြည့်ရေးစင်မြင့်ပေါ်တွင် ဆက်လက်ရပ်နေပြီး အောက်ဘက်ရှိ စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသော မြင်ကွင်းကို ငေးကြည့်နေပေသည်။

"သူက အဲ့ဒီ အဆင့် (၈) မိစ္ဆာသခင်အဆင့် လက်တစ်ထောင် ပင့်ကူမိစ္ဆာ ရဲ့ အလောင်းကို လိုချင်နေတယ်..."

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် အမျိုးသမီးက ပြောဆိုလိုက်၏။

"သူ့ကို ပေးလိုက်ပါ..."

ချင်ဝမ်ဂယ်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူမသည် ထိုမိစ္ဆာလေးနှင့် ဆက်ဆံရသည်မှာလည်း အတော်လေး ခေါင်းကိုက်နေပေ၏။

သူတို့၏ ပါရမီသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူမထက် လုံးလုံးလျားလျား နိမ့်ကျခြင်း မရှိချေ။

၎င်းသည် ဒဏ္ဍာရီလာ မိစ္ဆာတစ်သောင်း ခန္ဓာကိုယ် ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး မိစ္ဆာတစ်သောင်း၏ စွမ်းအားများကို ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိစေသည်။

အသက် ငါးနှစ်ကျော်အရွယ်တွင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် အဆင့် (၅) သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းကာ အဆင့် (၆) တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထက် မအားနည်းချေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာမ..."

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် အမျိုးသမီးသည် အမိန့်ကို လက်ခံပြီး ထွက်ခွာသွား၏။

ချင်ဝမ်ဂယ်၏ ဆံပင်ရှည်များသည် လေထဲတွင် လွင့်ခါနေပြီး သူမ၏ အလွန်လှပသော မျက်နှာသည် အဝေးသို့ ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ပွင့်လာပြီပဲ..."

"အဲ့ဒါက တစ်နှစ်ကို တစ်ကြိမ် ပွင့်တယ်... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါ ပိုပြီး ရှေ့ဆက်နိုင်လောက်တယ်..."

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် သူမသည် အနောက်တောင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

ယခုချိန်တွင်… လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မြို့ တစ်ခုလုံးမှ ပုံရိပ်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပြေးပျံသန်းလာကြပြီး အားလုံးသည် အနောက်တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားကြပေ၏။