အခန်း ၃၀၉

အခန်း ၃၀၉ - နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာ တစ်ရာလော။ နတ်ဘုရားတရားရုံး၏ အမည်နာမ

"မိတ်ဆွေတို့..."

"မင်းတို့ ဘယ်လို ထင်လဲ……"

"ငါတို့ နတ်ဘုရားတရားရုံးရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာ အရေအတွက် ဘယ်လောက်ရှိရင် သင့်တော်မလဲ..."

"အခု တစ်ရာလောက်ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ..."

"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် နတ်ဘုရားတရားရုံးရဲ့ အဆင့်မြင့် အရာရှိတိုင်းမှာ တစ်ခုစီ ရှိနေမှာဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်မျိုးနွယ်စု၊ မြေကမ္ဘာမျိုးနွယ်စု၊ တာအိုမျိုးနွယ်စု၊ အမတေမျိုးနွယ်စု စတဲ့ ရန်သူအားလုံးကို ရိုက်သတ်ပစ်လို့ ရတာပေါ့"

လီယွဲ့က ချန်ကျင်ပေနှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာ... တစ်ရာလော။

ချန်ကျင်ပေ၊ ဆူလီမန်၊ ကျူးရင်ထုံနှင့် အခြားသော လူရှစ်ဦးစလုံး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြ၏။

အောက်ဘက်ရှိ နတ်ဘုရား သန်းပေါင်းများစွာသည်လည်း သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို နားထောင်ရင်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြပေသည်။

စီမာကျင်းသည်လည်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေ၏။

သူ ထိုအချိန်က တွေးခဲ့ဖူးသည်။

သူတို့နှင့် သက်ဆိုင်သော မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားတရားရုံးသည် နတ်ဘုရားတရားရုံး၏ အမြင့်ဆုံး ရတနာ နှစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကပင် သူတို့ကို အလွန် အားကောင်းစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုချိန်တွင်မူ…

တစ်ဖက်လူကမူ သူ့အရှေ့၌ပင် "နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာ တစ်ရာလောက်ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ" ဟု အရှက်မရှိ မေးမြန်းနေပေသည်။

မင်းက လက်လီလက်ကား ဝယ်ယူဖို့ တွေးနေတာလား။

သူ၏ နှလုံးသားသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွား၏။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူသည် စကားသက်သက် ပြောနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာ တာအိုသန္ဓေသား တစ်ရာကို အမှန်တကယ် ဝယ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အနာဂတ်ကို တွေးကြည့်လျှင်မူ……

နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာ တစ်ရာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာမည့် မြင်ကွင်းက သူ၏ ဦးရေပြားကို ထုံကျင်သွားစေ၏။

သည်နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာ တစ်ခုချင်းစီတိုင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အားကောင်းကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူများစွာကို ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားစေနိုင်သည်။

အရေအတွက် တစ်ရာလော။

၎င်းသည် မျိုးနွယ်စုအားလုံးအတွက် မခံမရပ်နိုင်စရာ နာကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မရဘူး..."

"ဘယ်လို နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာမဆို နတ်ဘုရား ဘီလီယံပေါင်းများစွာရဲ့ ပူးပေါင်း မွေးမြူမှု လိုအပ်တယ်..."

"အတိုချုပ်ပြောရရင်ပေါ့"

"နတ်ဘုရားတရားရုံးကို ဝင်ရောက်တဲ့ ဘယ်နတ်ဘုရားမဆို နတ်ဘုရားတရားရုံးရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာတွေထဲက တစ်ခုအတွက် အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ တစ်ထောင်ပုံတစ်ပုံကို နှစ်တိုင်း ပံ့ပိုးပေးရမယ်..."

"တကယ်လို့ မင်းက အဆင့်ရှစ် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေရင် နတ်ဘုရားတရားရုံးရဲ့ နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာ တစ်ခုအတွက် နှစ်တိုင်း နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၂,၂၅၀ ပံ့ပိုးပေးရမှာပေါ့"

"တကယ်လို့ မင်းက သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေရင် နတ်ဘုရားတရားရုံးရဲ့ နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာ တစ်ခုအတွက် နှစ်တိုင်း နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၂၂,၅၀၀ ပံ့ပိုးပေးရလိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ အဲ့ဒါက နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာ တစ်ရာသာ ဆိုရင်ရော……"

"နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဘယ်လောက်တောင် လိုအပ်မလဲဆိုတာ မင်း စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်လို့ ရတယ်မလား"

"ဒါက မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားခေတ်က နတ်ဘုရားတွေ နတ်ဘုရားအဆင့် တက်လှမ်းခြင်းကို သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားစေလိမ့်မယ်"

စီမာကျင်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် နတ်ဘုရားများသည် သူတို့၏ ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာ တစ်ရာဟူသည် အလွန် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း နတ်ဘုရားတရားရုံး၏ နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာ တစ်ရာကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် နှစ်တိုင်း သူတို့၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို ပံ့ပိုးပေးရန် မည်သူက ခံနိုင်ရည်ရှိမည်နည်း။

"နှမြောစရာပဲ..."

လီယွဲ့က နောင်တရစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

ချန်ကျင်ပေ၊ ဆူလီမန်နှင့် အခြားသော လူရှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် နှမြောတသမှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင်မူ……

သူတို့ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြ၏။

နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာ တစ်ရာတောင် မဟုတ်ပါလား။

ထိုမြင်ကွင်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပေလိမ့်မည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာမူ……

နတ်ဘုရားများသည် ၎င်းကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်စွမ်း မရှိကြသလို ဤဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကိုလည်း မထမ်းဆောင်နိုင်ကြချေ။

[သင်တို့၏ နတ်ဘုရားတရားရုံးအတွက် အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာများကို စတင် ရွေးချယ်စေ။]

[နတ်ဘုရားစွမ်းအား သန်းနှစ်ဆယ်ဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာ တာအိုသန္ဓေသား တစ်ခုကို ဝယ်ယူနိုင်သည်။]

[သင်တို့ ကိုးဦးသည် နတ်ဘုရားတရားရုံး အရှင်သခင်နေရာအတွက် ကိုယ်စားလှယ်များဖြစ်ပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာ တာအိုသန္ဓေသား ကို ဝယ်ယူရန် တာဝန်ရှိသည်။]

အခြား အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်……

လီယွဲ့ အပါအဝင် နတ်ဘုရား ပလ္လင်ကိုးခုသည် မှုန်ဝါးသော အလင်းနှင့် အရိပ်များဖြင့် ဝန်းရံခံလိုက်ရပြီး မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားတရားရုံးမှ ထွက်ခွာသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေသည်။

ဤနေရာတွင် အရပ်မျက်နှာအားလုံးသည် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေ၏။

ကောင်းကင်ယံ၌ ကြယ်တာရာများ ဆိုင်းငံ့နေပြီး တောက်ပသော အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်နေကြသည်။

"အဲ့ဒါတွေက ကြယ်တွေ မဟုတ်ဘူး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာ တာအိုသန္ဓေသား တွေပဲ..."

လီယွဲ့သည် ကြယ်တာရာများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများ လက်သွား၏။

ခေါင်းလောင်းများ၊ သုံးပန်လှအိုးများ၊ ထီးများ၊ တံဆိပ်တုံးများ၊ ပုလင်းများ... အစရှိသဖြင့် ပုံသဏ္ဍာန်မျိုးစုံနှင့် ပုံစံအမျိုးမျိုး ရှိကြပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ပုံစံများကို ဖန်တီးထားကြပေသည်။

တစ်ခုချင်းစီတိုင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော မြင့်မြတ်မှု အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

၎င်းသည် ရတနာသန္ဓေသား မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော တာအိုကျက်သရေများ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။

"အများကြီးပဲ..."

ယွန်ဝူချီက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်၏။

"အစ်ကိုလီ၊ ငါတို့ ဘယ်လို ရွေးချယ်ကြမလဲ..."

ဆူလီမန်က လီယွဲ့အား ကြည့်လိုက်၏။

ကျန်ရှိသော လူခုနစ်ဦးသည်လည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပေသည်။

သူတို့အားလုံး နတ်ဘုရားပလ္လင်များပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသော်လည်း သူတို့သည် လီယွဲ့အား နတ်ဘုရားတရားရုံး၏ အရှင်သခင်အဖြစ် အလိုအလျောက် သတ်မှတ်ထားကြပြီး ဖြစ်၏။

"ဒီတစ်ကြိမ် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာ တာအိုသန္ဓေသား ကို ဝယ်ယူဖို့ လိုအပ်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားအားလုံးကို ငါ ပံ့ပိုးပေးမယ်..."

"အစောတုန်းက ပြောခဲ့သလို တစ်ရာ ဝယ်ဖို့ဆိုတာ လက်တွေ့မဆန်ဘူး..."

"ပြီးတော့ ငါ ထင်တာကတော့……"

လီယွဲ့သည် သည်ဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်သော ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်၏။

"သူတို့က ငါ့ကို သည်နေရာမှာ တစ်ရာ ဝယ်ခွင့်ပေးမှာလည်း မဟုတ်လောက်ဘူး..."

ချန်ကျင်ပေနှင့် အခြားသူများ အံ့အားသင့်သွားကြပြီးနောက် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

အမှန်ပင်……

သူတို့သည် သည်နေရာတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာ တာအိုသန္ဓေသား တစ်ရာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝယ်ယူနိုင်မည်နည်း။

"အစ်ကိုလီ၊ ငါ့မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား အများကြီး မရှိပေမယ့် ငါလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိတော့ ထမ်းဆောင်နိုင်ပါသေးတယ်..."

ယွန်ချင်းဟွာက လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ကျန်ရှိသော ခုနစ်ဦးလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"မလိုပါဘူး..."

"နတ်ဘုရားစွမ်းအား သန်းနှစ်ဆယ်ဆိုတာ ငါ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ဘူး..."

"မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေကို နတ်ဘုရားအဆင့် တက်လှမ်းဖို့အတွက်ပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ..."

"ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားခေတ်က ယခင် ဘယ်နတ်ဘုရားခေတ်ထက်မဆို ပိုပြီး အားကောင်းလာဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်..."

"ငါတစ်ယောက်တည်း အားကောင်းနေဖို့တင် မဟုတ်ဘဲ မင်းတို့အားလုံးလည်း အားကောင်းရမယ်..."

လီယွဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ဤသည်မှာ သူ၏ စစ်မှန်သော အတွေး ဖြစ်ပေသည်။

အနာဂတ်၌……

သူတို့သည် ထိုနတ်ဘုရားရန်သူများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ကြရရန် ရေစက်ပါလာပြီးသား ဖြစ်၏။

အခြားသော နတ်ဘုရားများ ပိုမို အားကောင်းလေလေ၊ သူ့အတွက် ကူညီထောက်ပံ့မှု ပိုမို ကြီးမားလေလေ ဖြစ်လိမ့်မည်။

လူ ရှစ်ဦးစလုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် လီယွဲ့အား နတ်ဘုရားတရားရုံး၏ အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ထပ်ပြီး ဘာမှမပြောတော့ချေ။

ဝူး……

လီယွဲ့သည် လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။

နတ်ဘုရားစွမ်းအား သန်းနှစ်ဆယ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံရှိ တာအိုပုံရိပ်စာလိပ် တစ်ခုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားသည်။

ဝုန်း……

ခရမ်းရောင် တာအိုပုံရိပ်စာလိပ် သည် အောက်သို့ လွင့်ပျံလာပြီး လီယွဲ့၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာ၏။

ထို့နောက်…… သူသည် မီးခိုးရောင် တာအိုမှန် တစ်ခုကို ဝယ်ယူရန်အတွက် အခြားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား သန်းနှစ်ဆယ်ကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပြန်သည်။

အဲ့ဒီနောက်ပိုင်း……

သူသည် တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ဆက်တိုက် ဝယ်ယူခဲ့၏။

သူသည် တာအိုမျှော်စင်၊ တာအိုမီးဖို၊ တာအိုဓား၊ တာအိုနန်းတော်၊ တာအိုထီး၊ တာအိုမီးအိမ် နှင့် တာအိုဗန်း တို့ကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။

သူသည် ဒသမမြောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာ တာအိုသန္ဓေသား ကို ဝယ်ယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်ချိန်တွင်ပင် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ကြီးသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားတရားရုံးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အဖိုးတန်သော တာအိုသန္ဓေသား ကိုးခုဖြစ်သည့် စာလိပ်၊ မှန်၊ မျှော်စင်၊ မီးဖို၊ ဓား၊ နန်းတော်၊ ထီး၊ မီးအိမ်နှင့် ဗန်းတို့သည် လေထုထဲတွင် ပျံဝဲနေပြီး တောက်ပသော အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်နေပေသည်။

"ငါက အများဆုံး အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာ တာအိုသန္ဓေသား ကိုးခုပဲ ဝယ်ယူနိုင်တာလား..."

လီယွဲ့သည် နှမြောတသမှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤသည်မှာ အနာဂတ် နတ်ဘုရားတရားရုံး၏ အဖိုးတန်ရတနာ ဖြစ်ပေသည်မဟုတ်ပါလား။

နောက်ထပ် တစ်ခု ပိုမို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းကပင် သူတို့ကို အလွန်အမင်း အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်စေပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း……

နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာ ကိုးခုသည် ကမ္ဘာလောကကို တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် နတ်ဘုရားတရားရုံး၏ အမြင့်ဆုံး ရတနာတစ်ခုဖြစ်သော သုံးဆယ့်သုံးထပ် ရွှမ်းဟွမ် မျှော်စင် ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

အနာဂတ်တွင်ပင်……

အခြားသော နတ်ဘုရားခေတ်များမှ နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာများကို ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေးများ ရှိနေသေးသည်။

အကယ်၍ ငါတို့သည် ငါတို့ နတ်ဘုရားတရားရုံး၏ သည်ရတနာ ကိုးခုကိုသာ ပျိုးထောင်နိုင်လျှင် အနာဂတ်သည် တောက်ပလာလိမ့်မည်။

ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။

သူ၏ သုံးပန်လှအိုးနှင့် တံဆိပ်တုံးတို့သည်လည်း အနာဂတ်တွင် နတ်ဘုရားတရားရုံး၏ အဖိုးတန်ရတနာများထက် နိမ့်ကျလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

"အရေအတွက် ကိုးခုပါလား..."

စီမာကျင်း၏ အကြည့်များသည် တုန်လှုပ်နေ၏။

သူ စိတ်ကူးယဉ်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သည်နတ်ဘုရားခေတ်သည် အနာဂတ်၌ ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် မည်မျှအထိ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်နည်း။

နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာ ကိုးခုစလုံး ထွက်ပေါ်လာချိန်၌ သူတို့သည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

ကမ္ဘာအားလုံးတွင် အသက်အကြီးဆုံးနှင့် အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး နေရာများပင်လျှင် နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာ ကိုးခု တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာခြင်း၏ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားသော စွမ်းအားများကို တားဆီးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

"နောက်ထပ်ကတော့……"

"မင်းတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး တာဝန်ကတော့ နတ်ဘုရားတရားရုံးကို နာမည်တစ်ခု ပေးဖို့ပဲ..."

"ငါ မင်းတို့ကို သတိပေးဖို့ လိုအပ်တယ်..."

"မင်းတို့ နာမည်တစ်ခုကို ကျပန်း ရွေးချယ်လို့မရဘူး..."

"ဒါက တာအို ကို ကိုယ်စားပြုနေတာ..."

"ငါ့ရဲ့ မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားတရားရုံးလိုမျိုးပေါ့၊ ငါတို့က နေမင်း ဆိုတဲ့ စကားလုံးတစ်လုံးတည်းကို ယူထားတာ..."

"ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားတွေက မီးဥပဒေသတွေကို ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း ရှိကြတယ်..."

"နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာတွေကလည်း နတ်ဘုရားကံကြမ္မာကို ဖိနှိပ်ထားတဲ့ ရတနာတွေပဲ..."

"အကယ်၍ နာမည်ကသာ အလွန်အမင်း ကြောက်စရာကောင်းနေရင် နတ်ဘုရားတရားရုံးရဲ့ နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာတွေက ၎င်းကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘဲ ဆိုးရွားတဲ့ အရာအချို့ ဖြစ်ပွားလာလိမ့်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့လည်း……"

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် စီမာကျင်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာ တာအိုသန္ဓေသား ကိုးခုကို ကြည့်ကာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်၏။

"မင်းတို့မှာ အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်လောက်တဲ့ နတ်ဘုရားအဖိုးတန်ရတနာ ကိုးခု ရှိနေတာဆိုတော့ မင်းတို့ စိတ်ကြိုက် သုံးနိုင်ပါတယ်..."

နတ်ဘုရားတရားရုံး၏ အမည်နာမကား မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။

နတ်ဘုရား သန်းပေါင်းများစွာသည် အသက်ရှူသံများကို အောင့်ထားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးအားလုံးသည် လီယွဲ့ဆီသို့သာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ချန်ကျင်ပေ၊ ဆူလီမန်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း လီယွဲ့အား ကြည့်လိုက်ကြပေသည်။

နတ်ဘုရားတရားရုံးကို မည်သို့ ခေါ်ဆိုမည်နည်း။

သည်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘာဝအတိုင်း လီယွဲ့ကသာ ပြုလုပ်ရပေလိမ့်မည်။