အခန်း ၃၁၃

အခန်း ၃၁၃ - သုံးဆယ့်သုံးထပ် ရွှမ်ဟွမ်စေတီ၏ အထူးနတ်ဘုရား မှော်ပညာ ကိုးခု

လီဟော့ တာအိုနယ်မြေ။

အတော်လေး သီးခြားဆန်သော ချိုင့်ဝှမ်းနက်ကြီးတစ်ခု အတွင်း၌။

ဤနေရာတွင် ရိုးရှင်းသော သစ်သားအိမ်တစ်လုံး ရှိပြီး ယင်း၏ နံရံများပေါ်၌ ဖုန်းရွှေအိမ်မြှောင်တစ်ခု၊ ပျံသန်းနေသော ဓားတစ်လက်၊ ပုတီးစေ့တစ်စေ့နှင့် သဲတစ်ပွင့်တို့ ချိတ်ဆွဲထားပေ၏။

သစ်သားအိမ်၏ အပြင်ဘက်၌ စစ်တုရင်ခုံတစ်ခု၊ ကျိုင်းကောင်သစ်ပင်အိုကြီး တစ်ပင်နှင့် ပုဆိန်တစ်လက်တို့ ရှိနေသည်။

ထိုအရာ၏ အလွန်တွင်ကား လူဆယ်ယောက်ဖက်စာမျှ ကြီးမားသော သစ်ပင်ကြီးများဖြင့် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအထိ ကျယ်ပြန့်နေသည့် စိမ်းလန်းစိုပြေသော ရှေးဟောင်းသစ်တောကြီး တစ်ခု ရှိနေပေ၏။

အထက်တွင် ဧရာမ တောင်ထွတ်နှစ်ခု ပေါင်းဆုံနေပြီး အလင်းရောင် အနည်းငယ်သာ ဖြတ်သန်းနိုင်သော ပန်းကန်လုံးအရွယ်အစား ကောင်းကင်ပြတင်းပေါက် တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

တဝီဝီ…

ဖုန်းရွှေအိမ်မြှောင်သည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ၎င်းထံမှ တည်ငြိမ်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"လူကြီးမင်းတို့... ကျွန်ုပ်ရဲ့ အရင်အဆိုပြုချက်ကို သေချာစဉ်းစားပြီးပြီလား..."

ပျံသန်းနေသော ဓားသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး အတွင်းမှ တည်ငြိမ်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်ုပ် သေချာပေါက် သဘောတူတယ်..."

"သမိုင်း အတွေ့အကြုံတွေက ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြောပြနေတယ်..."

"နတ်ဘုရားတွေကို အမြန်ဆုံး ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်... သူတို့ကို ကြီးထွားလာဖို့ အချိန်ပေးလို့ လုံးလုံးလျားလျား မဖြစ်ဘူး..."

စစ်တုရင်ခုံပေါ်မှ အမည်းနှင့် အဖြူ စစ်တုရင်ရုပ် နှစ်ရုပ်သည် အထက်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ညင်သာသော ရယ်မောသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

"မင်းတို့ရဲ့ မဟာရီ ကောင်းကင်အင်ပါယာနဲ့ ယန်လုံတောင်ခန်းမက အဆင့် (၁၂) ကောင်းကင်ဆရာသခင် နှစ်ယောက်စီ ဆုံးရှုံးခဲ့ရလို့... အဲ့ဒီ နတ်ဘုရားကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ငါတို့ကိုပါ အတူတူ ဆွဲသွင်းချင်နေတာလား..."

"ငါ့ရဲ့ မဟာစစ်တုရင် အင်ပါယာ က နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘူး..."

ပုဆိန်သည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ၎င်း၏ ဓားသွားသည် မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ကြည်လင်နေကာ ထိပ်တွင် ဦးချိုတစ်ခုပါရှိပြီး တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော တောင့်တင်းခိုင်မာသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုကို ထင်ဟပ်နေ၏။

"စစ်တုရင်နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုက အကြံသမား အဘိုးကြီးကို ငါ သဘောမကျပေမယ့်... ဒီတစ်ခါတော့ သူ ပြောတာ မှန်တယ်..."

"ငါ့ရဲ့ ခွန်အားတစ္ဆေ မျိုးနွယ်စု ကလည်း နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ရန်ငြိုးမရှိပါဘူး..."

ကျိုင်းကောင်သစ်ပင်အိုကြီးသည် မှေးမှိန်သော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရန်ငြိုးမရှိဘူးလား..."

"တကယ်လို့ ငါတို့သာ အဲ့ဒီနတ်ဘုရားကို မသတ်ဘူးဆိုရင် အစောကြီးမဟုတ်ရင်တောင် တစ်ချိန်ချိန်မှာ သူ့ရဲ့ ပိုင်နက်နယ်မြေ က လီဟော့ တာအိုနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို မျိုချသွားလိမ့်မယ်... အဲ့ဒီအခါကျရင် မင်းတို့ မျိုးနွယ်စု နှစ်ခုက ဘယ်လို ရင်ဆိုင်မလဲ..."

"နတ်ဘုရားတွေက အာဏာရှင်ဆန်တယ်..."

"မင်းတို့ မျိုးနွယ်စု နှစ်ခု သူ့ရဲ့ ပိုင်နက်နယ်မြေ ထဲကို ရောက်သွားတဲ့အချိန်ကျရင် မင်းတို့ မျိုးနွယ်စုတွေက သူ့နောက်ကို လိုက်ဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ လုံးလုံးလျားလျား ရှိမှာမဟုတ်ဘူး..."

နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပုတီးစေ့များထံမှလည်း အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ကျိုင်းကောင်သစ်ပင်အိုကြီး ပြောတာ မှန်တယ်..."

"အဲ့ဒီ အနာဂတ် နတ်ဘုရားက အဆင့်မြင့်တဲ့ နေရာတွေဆီ တက်လှမ်းလာတာနဲ့အမျှ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုတွေလည်း နောက်ဆုံးမှာ သူ့ရဲ့ ပိုင်နက်နယ်မြေ လွှမ်းခြုံတာကို ခံရလိမ့်မယ်..."

"ငါတို့ အခုပဲ လှုပ်ရှားပြီး သူ့ကို သတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်..."

"နတ်ဘုရားတွေ ကျဆုံးခြင်းက လမ်းစဉ်တွေကို အကောင်အထည် ပေါ်လာစေတယ်... ဒါက ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတွေကို အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာစေနိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုပဲ..."

"အဘိုးအို ရှား... မင်း ဘယ်လိုပြောမလဲ..."

တစ်ခုတည်းသော မပွင့်သေးသည့် သဲနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများထံမှ တည်ငြိမ်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

"မင်းတို့ သွားလို့ရတယ်..."

"အဆိုးဆုံးအခြေအနေမှာတောင် ငါ့ရဲ့ သဲပုန်း မျိုးနွယ်စု က လီဟော့ တာအိုနယ်မြေကနေ ထွက်သွားရုံပဲ..."

"ငါ့ရဲ့ သဲပုန်း မျိုးနွယ်စု အတွက်တော့ ငါတို့ ဘယ်မှာနေနေ သိပ်အရေးမကြီးပါဘူး..."

ကျန်ရှိနေသော သက်ရှိအားလုံးသည် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

မှန်ပေသည်။

သဲပုန်း မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် သူတို့ ရွေးချယ်ထားသော မည်သည့် သဲကန္တာရတွင်မဆို ဆယ်စုနှစ်များ သို့မဟုတ် ရာစုနှစ်များစွာတိုင် အိပ်စက်နိုင်ကြ၏။

ယင်းက သဲကန္တာရအတွင်းရှိ သဲနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများ၏ စွမ်းအားကိုသာ ထုတ်ယူရန် လိုအပ်ပြီး အခြားသော အရင်းအမြစ်များ လုံးလုံးလျားလျား မလိုအပ်ပေ။

ထို့အပြင် သဲနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများ၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူထားသော သဲကန္တာရသည် ရေနှင့် မြက်ခင်းများ ပေါကြွယ်ဝသည့် အိုအေစစ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားပေမည်။

ဤကဲ့သို့သော အုပ်စုမျိုးသည် မည်သည့်နေရာသို့ သွားသည်ဖြစ်စေ ကြိုဆိုခံရပေ၏။

"ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီကို သွားကြစို့..."

"အဲ့ဒီနတ်ဘုရားကို သတ်ပြီးသွားရင် ငါ စိတ်အေးအေးထားနိုင်ပြီ..."

ဖုန်းရွှေအိမ်မြှောင်ထံမှ တည်ငြိမ်သော အသံသည် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာ၏။

"ကောင်းပြီ..."

ပျံသန်းနေသော ဓား၊ ပုတီးစေ့များနှင့် ကျိုင်းကောင်သစ်ပင်အိုကြီးတို့က သဘောတူလိုက်ကြသည်။

...

လီဟော့ တာအိုနယ်မြေတွင် ထိပ်တန်း အင်အားစု (၂၈) ခု ရှိသည်။

တားမြစ်နယ်မြေ သုံးခုလည်း ရှိပေသေးသည်။

ဤတားမြစ်နယ်မြေ သုံးခုကို လီဟော့ တာအိုနယ်မြေရှိ ထိပ်တန်း အင်အားစု နှစ်ဆယ့်ရှစ်ခုက တားမြစ်နယ်မြေများအဖြစ် ပူးတွဲ အသိအမှတ်ပြုထားကြ၏။

အဆင့် (၁၂) ကောင်းကင်ဆရာသခင် တစ်ဦးပင်လျှင် တားမြစ်နယ်မြေ သုံးခုမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်မလာနိုင်ချေ။

သွေးလမင်း တားမြစ်နယ်မြေ။

ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်း တားမြစ်နယ်မြေ။

ပြီးတော့ "လီဟော့ တာအိုနယ်မြေ" ဟူသော အမည်၏ မူလအစမှာ လီဟော့ တားမြစ်နယ်မြေ ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုချိန်တွင်…

သွေးလမင်း တားမြစ်နယ်မြေ၏ အထက်တွင် ဧရာမ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခု ပွင့်လာခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်း၏ အလွန်တွင် ထူးဆန်းသော သွေးသစ်ပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် သွေးရောင်လမင်း တစ်စင်း ရှိနေပြီး အပင်တစ်ပင်စီတွင် ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းအများအပြား ပြောင်းပြန် ချိတ်ဆွဲခံထားရပေ၏။

မံမီအလောင်းများသည် ယိမ်းထိုးနေပြီး သူတို့၏ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများက သွေးလမင်း တားမြစ်နယ်မြေကို ပြောင်းပြန် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ချောက်…

သွေးလမင်း တားမြစ်နယ်မြေ၏ မြေကြီးသည် ကွဲအက်သွား၏။

ဖြူဖျော့နေသော ဧရာမ လက်တစ်ဖက်သည် အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ယင်းနောက် ချက်ချင်းပင်…

ဒုတိယ လက်တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အက်ကွဲကြောင်း၏ အခြားတစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို အသုံးပြု၍ အင်အားသုံးလိုက်၏။

ပေတစ်ထောင်ကျော် မြင့်မားကာ စုတ်ပြဲနေသော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု တွားသွား ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်၏ အရေပြားမှာ သေဆုံးနေသကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေပြီး မည်မျှကြာအောင် သေဆုံးနေခဲ့သည်ကို မသိနိုင်ပေ။

"နတ်ဘုရား..."

"နတ်ဘုရားတစ်ပါး မွေးဖွားလာခဲ့ပြီ..."

"ငါ... ငါက... နတ်ဘုရားရဲ့ အစေခံပဲ..."

"ငါ နတ်ဘုရားတွေကို ကာကွယ်ရမယ်... နတ်ဘုရားတွေကို တိုက်ခိုက်ရဲတဲ့ ဘယ်သက်ရှိမဆို ငါ့ရဲ့ ရန်သူပဲ..."

ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးသည် ခံစားချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ အက်ကွဲကာ စက်ရုပ်ဆန်နေပေ၏။

ထို့နောက်… ထိုပုံရိပ်ကြီးက လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

သွေးလမင်း တားမြစ်နယ်မြေ အတွင်းမှ နီရဲသော ဓားကောက်တစ်လက် ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ အေးစက်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရသော အလှတရားသည် သွေးလမင်း တစ်စင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို နီရဲသော အလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေ၏။

နီရဲသော ဓားကောက်သည် ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီး၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။

ချဉ်းကပ်လာရင်း…

၎င်းသည် သွေးလမင်း တားမြစ်နယ်မြေထဲမှ တစ်လှမ်းချင်း ယိမ်းထိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက တစ်ချက်တည်းဖြင့် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်၏။

သွေးလမင်း တားမြစ်နယ်မြေကို စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် အဓိက အင်အားစု နှစ်ဆယ့်ရှစ်ခုက တည်ထောင်ထားသော မြို့တော်သည် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲကြေသွားပေသည်။

အတွင်းရှိ သက်ရှိအားလုံး သေဆုံးသွားကြ၏။

သူတို့ထဲတွင် အဆင့် (၁၂) ကောင်းကင်ဆရာသခင် တစ်ဦး ပါဝင်နေသော်လည်း တစ်ချက်မျှပင် မခံနိုင်ဘဲ နေရာမှာတင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ အလွန်လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် သတင်းပင် မထွက်နိုင်ခဲ့ချေ။

...

နတ်ဘုရားနယ်မြေ တွင်။

လီယွဲ့သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး များပြားလှသော နံ့သာပေါင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်း စွမ်းအားများကို သန့်စင်နေ၏။

သို့သော် သူ၏ စိတ်သည် သုံးဆယ့်သုံးထပ် ရွှမ်ဟွမ်စေတီ အပေါ်၌ အာရုံစိုက်ထားပေသည်။

နတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် သို့ တက်လှမ်းခြင်း အောင်မြင်ပြီးနောက် သူသည် ယခု သုံးဆယ့်သုံးထပ် ရွှမ်ဟွမ်စေတီ ၏ သတ္တမ၊ အဋ္ဌမနှင့် နဝမ အထပ်များကို ဖွင့်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမ ကောင်းကင် ခြောက်ခု…

၎င်းက သူ့ကို အလွန် အားကောင်းသော အထူးနတ်ဘုရား မှော်ပညာ ခြောက်ခု ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

ရွှမ်ဟွမ်၏ အလင်းတန်း၊ ထိုက်မင် နတ်ဘုရားမှတ်တမ်း၊ ချင်မင် တာအိုပုံကြမ်း၊ ရွှမ်ထိုက် နေမင်းဖုံးကွယ်ခြင်း မှော်ပညာ၊ ယွမ်မင် နတ်ဘုရားခန္ဓာ နှင့် ခုနစ်ပါးတောက်ပခြင်း ကံကြမ္မာ မှော်ပညာ တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ခုနစ်ပါးတောက်ပခြင်း ကံကြမ္မာ မှော်ပညာ …

ဤသည်မှာ ဆဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်မှ အထူးနတ်ဘုရား မှော်ပညာ ဖြစ်သည်။

၎င်းကို အသုံးပြုပြီးနောက် တစ်လအတွင်း အခွင့်အရေးတစ်ခု ရရှိနိုင်သည်။

ထိုအခွင့်အရေးက မည်သည့်အရာ ဖြစ်မည်ဆိုသည်မှာတော့ မသေချာပေ။

ထို့အပြင် ဤအထူးနတ်ဘုရား မှော်ပညာကို တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုနိုင်၏။

လီယွဲ့သည် သူ၏ စွမ်းရည်များကို အသုံးမပြုရသေးချေ။

"သတ္တမမြောက် ကောင်းကင်…"

"ဗလာနယ်ကို ဖုံးကွယ်ခြင်း မှော်ပညာ"

"၎င်းကို အသုံးပြုပြီးနောက် ဗလာနယ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေနိုင်တယ်... ဒါမှမဟုတ် ဟင်းလင်းပြင် ကမ္ဘာထဲမှာတောင် လျှောက်လှမ်းနိုင်တယ်..."

"အဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်…"

"ထိုက်ချိရဲ့ အသက်နဲ့ သေဆုံးခြင်း နက်နဲတဲ့ အလင်းတန်း"

"ဒါက အသက်နဲ့ သေဆုံးခြင်းကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်တဲ့ နတ်ဘုရား မှော်ပညာဖြစ်ပြီး ခုလေးတင် သေဆုံးသွားတဲ့ သက်ရှိတွေကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေနိုင်တယ်..."

"၎င်းက နတ်ဘုရားတွေကိုလည်း ရှင်သန်စေနိုင်တယ်..."

"နဝမမြောက် ကောင်းကင်…"

"နီရဲတောက်ပသော တိုက်ပွဲအလံ"

" နီရဲတောက်ပသော တိုက်ပွဲအလံ ကို လွှင့်ထူလိုက်ရင် မင်းရဲ့ လက်အောက်က နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စွမ်းအားက တစ်ဆင့် မြင့်တက်သွားပြီး နာရီဝက်ကြာ ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်..."

"ဒီအထူးနတ်ဘုရား မှော်ပညာကို နတ်ဘုရားတွေကြားက ကြီးမားတဲ့ စစ်ပွဲတွေမှာ သုံးမယ်ဆိုရင် နတ်ဘုရားရုံးတော်ရဲ့ ရတနာတစ်ခုအဖြစ် ထိုက်တန်တဲ့ တကယ်ကို ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ လက်နက်တစ်ခုပဲ..."

လီယွဲ့သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပေ၏။

သုံးဆယ့်သုံးထပ် ရွှမ်ဟွမ်စေတီ။

ကောင်းကင်အဆင့် တစ်ခုစီတိုင်းတွင် အလွန် အားကောင်းပြီး ထူးခြားသော နတ်ဘုရား မှော်ပညာတစ်ခုစီ ပါဝင်နေသည်။

သူ သိပ်ပင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သုံးဆယ့်သုံးထပ် ရွှမ်ဟွမ်စေတီသည် ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်ကာလ၌ မည်မျှပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းခဲ့မည်နည်း။

သုံးဆယ့်သုံးထပ် ရွှမ်ဟွမ်စေတီ ကို တစ်ချိန်က ကိုင်ဆောင်ခဲ့သော အစဦး နတ်ဘုရားရုံးတော်၏ အရှင်သခင်သည် နှိုင်းယှဉ်၍မရသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့မည်မှာ သေချာပေသည်။

"ဟင်..."

"တာဝန် အသစ်ပြောင်းသွားပြီ..."

သူ့ထံသို့ အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်လာပြီး စစ်ဆေးရန် [ကိုယ်ပိုင်တာဝန်များ] ကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်၏။

သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တာဝန်များကို အလွန် တန်ဖိုးထားပေသည်။

သူ ထပ်မံ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ...

[ကိုယ်ပိုင်တာဝန်] အနေဖြင့် ဤကမ္ဘာ၏ အမှန်တရားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် နတ်ဘုရားများကို အဆင့်ဆင့် လမ်းညွှန်ပေးရမည်။

ပြီးတော့ နတ်ဘုရားတွေက ဒီကမ္ဘာကို ရောက်လာတဲ့အခါ တကယ်တော့ ဘာလုပ်ချင်ကြတာလဲ။