အခန်း ၃၀၃

အပိုင်း(၃၀၃) ဒဏ္ဍာရီလာ အိုအေစစ်နှင့် ပြင်ဆင်မှု

ယာဉ်တန်းက မိမိညွှန်ပြထားသည့် ဦးတည်ရာအတိုင်း စတင်ချီတက်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ ချူချယ်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းထဲတွင် လေကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသော ထိုထူးဆန်းသည့်အရာက အဝေးတစ်နေရာ၌ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး လူအုပ်ကြီးဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာမည့် အရိပ်အယောင်များ မရှိသေးပေ။

ထိုထူးဆန်းသည့်အရာကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်မတွေ့ရသော်လည်း ယာဉ်တန်းသာ ထိုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့်အရာနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက လူအနည်းငယ် သေဆုံးခြင်းမရှိဘဲ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်းကိုမူ ချူချယ် သေချာပေါက် သိထား၏။

လူသေဆုံးမှု တတ်နိုင်သမျှ နည်းပါးစေရန်သာ မျှော်လင့်ရတော့မည်။

လူသားများမှာ ယခုအချိန်တွင် အလွန်တရာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

ချူချယ်၏ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း ယာဉ်တန်းက ရှေ့သို့သာ ဆက်လက် ချီတက်နေခဲ့သည်။

ဤနေရာသည် လုံးဝ စိမ်းသက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဆက်တိုက်ဆိုသလို ရှိနေသော မြက်ခင်းပြင်ကြီးက အဆုံးအစမထင် အဝေးဆီသို့ တိုင်အောင် ဆန့်တန်းနေ၏။

လေထုထဲတွင် မြက်ခင်းစိမ်းစိမ်းတို့၏ အနံ့အသက်များက နှာခေါင်းထဲသို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်နေသည်။

မြို့ပြထဲရှိ အလုပ်ကြမ်းသမားများက ဤအရာကို လွတ်လပ်ခြင်း၏ အနံ့အသက်ဟု ခေါ်ဆိုကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း အသားကျလာပြီးနောက်တွင် လူတိုင်းကလည်း တဖြည်းဖြည်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယာဉ်တန်းက မြက်ခင်းပြင်ပေါ်မှ ဖြတ်သန်းသွားသည့်အခါ ရုပ်ဆိုးလှသော အမာရွတ်များကဲ့သို့ အမည်းရောင် ဘီးရာကြီးများ ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

ချန်းရီက မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကားကို မောင်းနှင်ကာ ယာဉ်တန်း၏ အလယ်တွင် လိုက်ပါလာသည်။

ဤကား၏ ခြားနားချက်ကို သူ သိသိသာသာ ခံစားနေရသည်။

ထိုအင်ဂျင်မှာ ထူးဆန်းသည့်အရာ၏ စွမ်းအင် ပိုလျှံမှုကြောင့် အဆင့်မြှင့်တင်ခံရပြီးနောက်တွင် ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်က အချို့သော ကုန်းတက်လမ်းများတွင် မတက်နိုင်သည်အထိ မဆိုးရွားခဲ့သော်လည်း...

ယခုအချိန်တွင်မူ ချန်းရီက လီဗာကို ဖြည်းညင်းစွာ နင်းလိုက်ရုံဖြင့် မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကားက အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြေးတက်သွားနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ကြိမ်တွင် အတော်လေး ခက်ခဲသော မတ်စောက်သည့် ကုန်းတက်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းစဉ်...

တာယာများ အနည်းငယ် ချော်သွားပြီး မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကားက တောင်စောင်း၏ အနေအထားအတိုင်း အောက်သို့ လျှောကျရန် ပြင်နေခဲ့သည်။

ချန်းရီ ဘာမှမလုပ်ရသေးခင်မှာပင်...

ဘီးခုံး၏ ကွက်လပ်ကြားမှ ခြေတံရှည်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့ရှိ ဖုထစ်နေသော ကျောက်တုံးကြီးကို ညင်သာစွာ ရစ်ပတ်ကာ ပစ်ကပ်ကားကို လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ဆွဲတင်ပေးလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကားက လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ထိုခြေတံရှည်က ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့၏။

ဤမြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသော လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြရသည်။

ချန်းရီ ကိုယ်တိုင်လည်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားခဲ့၏။

...

တစ်ခါတစ်ရံတွင် အဝေးဆီမှ တိရစ္ဆာန်ငယ်လေး အချို့ကို တွေ့ရတတ်ပြီး ယာဉ်တန်းကို မြင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုတိရစ္ဆာန်ငယ်လေးများက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ကြသည်။

ထိုတိရစ္ဆာန်ငယ်လေးများကို မည်သူကမျှ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။

၎င်းတို့အားလုံးက အလွန် ချစ်စရာကောင်းသော ပုံစံရှိကြသည်။

သို့သော် အချို့ကမူ ပုံပန်းသဏ္ဍာန် ထူးဆန်းနေတတ်သည်။

ယခင်က ယန်ကျိုး၊ ရုံမြို့နှင့် တဝူမြို့တို့တွင် ရှိနေစဉ်က ဤကဲ့သို့သော သတ္တဝါငယ်လေးများမှာ အလွန် ရှားပါးလှသည်။

လုံးဝ မမြင်ခဲ့ဖူးသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

မြင်တွေ့ရသမျှ အရာအားလုံးနီးပါးမှာ ထူးဆန်းသည့်အရာများသာ ဖြစ်နေတတ်သည်။

နတ်သူငယ်ရေကန်၌ ဖြစ်ခဲ့သော တစ်ကြိမ်မှလွဲ၍ပေါ့...

သေချာပေါက်၊ ယခင်က ရုံမြို့မှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာစဉ်က ချန်းရီ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဆိတ်တစ်မျိုးလည်း ရှိသေးသည်။

ထိုဆိတ်က အနိုင်ကျင့်ရန် လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ ထင်မှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်တွင်မူ ဤသက်ရှိများက သိသိသာသာ များပြားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါက ကောင်းသော နိမိတ်လက္ခဏာ တစ်ခုပင်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသက်ရှိများကို မည်သူမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။

"ဟယ်လို ဟယ်လို... ခေါင်းဆောင်ချူ... ရှေ့ကို ကြည့်လိုက်ပါဦး... နှစ်နာရီ ဘက်မှာ"

စကားပြောစက်ထဲမှ ရှောင်ယွီ၏ အံ့သြဝမ်းသာနေသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်းရီ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အဝေးဆီတွင် အရပ်ရှည်ရှည် သမင်ကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တကယ်ကြီး... သမင်တစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။

"ဒါက... ထူးဆန်းတဲ့အရာလား"

ချန်းရီ၏ သံသယဖြစ်နေသော အသံက စကားပြောစက်ထဲမှ ဦးစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မဟုတ်ဘူး... ထူးဆန်းတဲ့အရာရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ငါ မခံစားရဘူး"

ချူချယ်၏ အသံက စကားပြောစက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ခေါင်းဆောင်ချူ... ကျွန်မတို့... အသားမစားရတာ တော်တော် ကြာပြီနော်"

ရှောင်ယွီ၏ သွားရည်ကျနေသော အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချူချယ်က သတိကြီးစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"သေချာ ကြည့်ကြဦး... မဆင်မချင် မလုပ်ကြနဲ့"

ယာဉ်တန်းထဲရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားကလည်း အဝေးရှိ သမင်ကြီးကို မြင်တွေ့သွားကြပြီး လူအများအပြား၏ ပါးစပ်ထဲမှ တံတွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ကျလာသည်ကို ခံစားနေရသည်။

ယာဉ်တန်းက တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်သွားခဲ့သည်။

သတ်မှတ်ထားသော အကွာအဝေး တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်...

ဤသမင်ကြီး မည်မျှကြီးမားသည်ကို လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ထိုသမင်ကြီး၏ ကျောပြင်မှာ မြေပြင်မှ (၁၀) ပေကျော်ခန့် မြင့်မားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

အကယ်၍ ဤသမင်ကြီးကိုသာ အမှန်တကယ် ပစ်ခတ်ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ပါက ယာဉ်တန်းတစ်ခုလုံး အဝစားနိုင်ရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

ရေရှည် အာဟာရချို့တဲ့မှုကြောင့် ယာဉ်တန်းထဲရှိ လူအများအပြားမှာ ဖြူဖျော့ပိန်ချုံးနေကြပြီး အချို့ဆိုလျှင် ကျန်းမာရေး ပြဿနာများပင် စတင် ဖြစ်ပေါ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေအတွက် ဒေါက်တာလော်တွင်လည်း ကောင်းမွန်သော ဖြေရှင်းနည်း မရှိခဲ့ပေ။

ဤကဲ့သို့ ဆေးဝါးနှင့် ဆရာဝန် ရှားပါးနေသော အခြေအနေမျိုးတွင်...

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ဖျားနာပါက ကြိတ်မှိတ်သည်းခံရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ဒေါက်တာလော် ဆိုသည်မှာ ချန်းရီက လည်ပင်းကို ဓားဖြင့်ထောက်ကာ မျက်လုံးထုတ်သည့် ခွဲစိတ်မှုကို ပြုလုပ်ခိုင်းခဲ့သော ဆရာဝန်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူက ယာဉ်တန်း၏ ဆရာဝန် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက စတင်လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်နေကြချိန်တွင်...

အလွန် ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းသော ထိုသမင်ကြီးက ခေါင်းငုံ့ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြက်ခင်းစိမ်းစိမ်းများကို စတင် ကိုက်စားလိုက်သည်။

ထိုသို့ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် သမင်ကြီး၏ နောက်စေ့မှနေ၍ ကလေးငယ်၏ လက်မောင်း နှစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ဖောင်းအိနေသော ကလေးလက်မောင်းလေးများက သမင်ကြီး၏ နောက်စေ့တွင် ထိုအတိုင်း ပေါက်ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုမျှမကသေးဘဲ သမင်ကြီး၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်မှနေ၍ သံကြိုးကောင်များနှင့် ဆင်တူသော ရှည်လျားပြီး သေးသွယ်သည့် သက်ရှိ အများအပြားကလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုသက်ရှိများက အသိစိတ်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားနေကြ၏။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် လူတိုင်းက တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှုတ်ဆိတ်သွားကြပြီး မည်သူကမျှ သမင်သား စားချင်သည်ဟူသော အတွေးကို ထုတ်ဖော်မပြောရဲကြတော့ပေ။

ထူးဆန်းသည့်အရာ၏ အငွေ့အသက် မရှိသော်လည်း ငတုံးမဟုတ်သူတိုင်းက ဤသမင်ကြီးတွင် ကြီးမားသော ပြဿနာ ရှိနေကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နိုင်ကြသည်။

ထို့နောက်တွင်လည်း လူတိုင်းက အခြားသော တိရစ္ဆာန် အများအပြားနှင့် ထပ်မံ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသေးသည်။

အချို့သော တိရစ္ဆာန်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်ကင်းမည့်ပုံ ပေါက်နေပြီး လူမျက်နှာ သို့မဟုတ် လူလက်များ ပေါက်ရောက်နေခြင်းမျိုးလည်း မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် အချို့လူများ၏ စိတ်ထဲတွင် လောဘများ တစ်ဖန် ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ချူ... အဲဒီအကောင်တွေဆီမှာ ထူးဆန်းတဲ့အရာရဲ့ အငွေ့အသက် မရှိဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား"

ချန်းရီကလည်း မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း လတ်ဆတ်သော အသား မစားရသည်မှာ အချိန်အတန်ကြာနေပြီ ဖြစ်သည်။

မနေ့က ချူချယ်ပေးသော ဝက်သားနီနှပ် စည်သွတ်ဘူးမှာ အမှန်တကယ်ပင် စားလို့မကောင်းခဲ့ပေ။

"ငါ့ရဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအရတော့... တကယ်ကို မရှိတာ"

"ခေါင်းဆောင်ချူ... လူလွှတ်ပြီး နှစ်ကောင်လောက် သွားပစ်ကြည့်ခိုင်းရအောင်လေ... စားလို့ မသေဘူးဆိုရင်... နောက်ပိုင်း ရိက္ခာအတွက် နောက်ထပ် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရလာနိုင်တယ်လေ"

"အခု ငါတို့ သွားရှာတဲ့ ရိက္ခာတွေက အများစုက သက်တမ်းကုန်နေပြီ... ကိုယ်တိုင်စိုက်ထားတဲ့ အာလူးနဲ့ ဆလတ်ရွက် နည်းနည်းလေးနဲ့က... စားဖို့ မလောက်ဘူးကွ"

ချန်းရီ၏ ဤနည်းလမ်းမှာ လူ့အသက်ကို အသုံးပြု၍ စမ်းသပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ချူချယ်က ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

"လုံးဝ မစဉ်းစားနဲ့... အခု ငါတို့က အသက်ဆက်ရှင်လို့မရတဲ့ အခြေအနေမှ မဟုတ်တာ"

"ရှောင်ရီ... ငါတို့ လူသားတွေက တကယ်ကို နည်းနည်းလေးပဲ ကျန်တော့တာ"

"ဒီလိုဖြစ်နေတာ တစ်နှစ်ရှိနေပြီ... မင်း လူဘယ်နှစ်ယောက်နဲ့ ဆုံဖူးလို့လဲ"

ချန်းရီက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ပြောလိုက်၏။

"အင်းပါ... မင်းက ခေါင်းဆောင်ပဲ... မင်းပြောတာက အမှန်တရားပေါ့"

စိတ်ထဲတွင် သဘောမတူသော်လည်း ချန်းရီက ချူချယ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လက်ခံလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချူချယ်က ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

ချန်းရီက ယာဉ်တန်းထဲတွင် ပြဿနာရှာသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် မရည်ရွယ်ထားပေ။

နောက်ရက်များတွင် ယာဉ်တန်းက ယခင်ကအတိုင်း ပုံမှန် အရှိန်အဟုန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

နေ့စဉ် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ခရီးဆက်နေကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရှေ့သို့ (၆) မိုင်ခန့် ခရီးဆက်ပြီးနောက် မည်သည့်ကြိုတင်လက္ခဏာမျှမရှိဘဲ ရုတ်တရက် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ရခြင်းများလည်း ရှိသည်။

အသစ်ရောက်လာသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို မကြုံဖူးခဲ့ကြသဖြင့် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြ၏။

သူတို့၏ ယခင် ရွှေ့ပြောင်းသွားလာမှု ပုံစံနှင့် ယခုပုံစံမှာ အလွန် ကြီးမားသော ကွာခြားချက် ရှိနေသည်။

"ဒါက ခေါင်းဆောင်ချူရဲ့ အစွမ်းလေ... လမ်းပြသူလမ်းစဉ်က ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေရဲ့ အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံနိုင်တယ်... ခေါင်းဆောင်ချူက ကျွန်တော်တို့ကို ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေ မမြင်အောင် ရှောင်ကွင်းပြီး လမ်းပြပေးနေတာ"

"ဪ... ဒီလိုကိုး"

"ဒါနဲ့... ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ သက်ရှိတွေရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ အင်းစာရွက်တွေ ရှိတယ်ဆို... ဒါဆို ဘာလို့ အခုလို ရွှေ့ပြောင်းနေရသေးတာလဲ... တစ်နေရာရာမှာ အခြေချနေလိုက်တာ ပိုမကောင်းဘူးလား"

"ဟူး... ဘယ်လွယ်ပါ့မလဲဗျာ... ခင်ဗျားက ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေကို အသေကောင်တွေလို့ ထင်နေတာလား... ကျွန်တော်တို့ တစ်နေရာတည်းမှာ အကြာကြီး နေလိုက်ရင် အဲဒီနေရာမှာ လူတွေရဲ့ အငွေ့အသက်က ပိုပြင်းထန်လာမှာ... အဲဒီ အင်းစာရွက်တွေကလည်း အကုန်စွမ်းနိုင်တာမှ မဟုတ်တာ... လူတွေရဲ့ အငွေ့အသက် နည်းနည်းလေး ထွက်သွားတာနဲ့... ခင်ဗျားလည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ"

ယနေ့တွင် ယာဉ်တန်းက ရှုခင်း အတော်လေးကောင်းမွန်သော နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ စခန်းချလိုက်ကြသည်။

ယာဉ်တန်း၏ နောက်ထပ် အစီအစဉ်မှာ သင့်တော်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေပြီးနောက် ရိက္ခာပစ္စည်းများကို ထပ်မံ ရှာဖွေစုဆောင်းရန် ဖြစ်သည်။

ယာဉ်တန်းတွင် လူများပြားလာသည်နှင့်အမျှ ရိက္ခာသုံးစွဲမှုမှာလည်း များစွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ယာဉ်တန်းက အတော်လေး ဖြေရှင်းရခက်ခဲသော ပြဿနာတစ်ခုနှင့် ထပ်မံ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြန်သည်။

ယာဉ်တန်းတွင် စုဆောင်းထားသော လောင်စာဆီများမှာ များများစားစား မကျန်တော့ပေ။

ယာဉ်တန်းက အချိန်အတော်ကြာ ခရီးဆက်ခဲ့သော်လည်း လမ်းဘေးတွင် တည်ဆောက်ထားသော ဆီဆိုင် တစ်ဆိုင်ကိုမျှ မတွေ့ခဲ့ရချေ။

ဤနယ်မြေမှာ လူတိုင်း ယခင်က နေထိုင်ခဲ့ဖူးသော နေရာ မဟုတ်တော့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေကြသည်။ တကယ်ကြီး ကားများကို စွန့်လွှတ်ပြီး ခြေလျင် လမ်းလျှောက်၍ ရွှေ့ပြောင်းရတော့မည်လား။

ယနေ့တွင်ပင် လူဝကြီးက ဤနှစ်ရက်တာ လေ့လာစောင့်ကြည့်ပြီးနောက်တွင် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို အခိုင်အမာ ချလိုက်တော့သည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ အိုအေစစ်၏ မြေပုံကို လူတိုင်းအား ထုတ်ပြရန် သူ ရည်ရွယ်ထားသည်။

သူ မမျှော်လင့်ထားသော ပြဿနာတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။ ယာဉ်တန်းက ဤနှစ်ရက်အတွင်း ခရီးဆက်လာခဲ့သော လမ်းကြောင်းမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ အိုအေစစ်ရှိရာ ဦးတည်ချက်သို့ မတော်တဆ ချဉ်းကပ်မိလျက်သား ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဤမြေပုံကြမ်းပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများအရ ဆိုပါက တစ်ပတ်ပင် မကြာဘဲ ထိုဒဏ္ဍာရီလာ အိုအေစစ်ကို ရှာတွေ့နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သွေးရောင်လမင်းကြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ထွန်းလင်းနေပြီး စခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဟောက်သံသဲ့သဲ့လေးများ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်...

လူဝကြီးက ဤမြေပုံကြမ်းလေးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ချူချယ်၏ တဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်းရီကလည်း မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။ ယနေ့အတွက် လစွမ်းအင်ဝါးမြိုကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကာလအတွင်း အရှုံးမပေးဘဲ ဇွဲရှိရှိဖြင့် ကျင့်ကြံလာခဲ့မှုကြောင့် နောက်တစ်ခဏတွင် လမ်းစဉ် အဆင့် (၃) သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ခြေ ရှိနေကြောင်းကို ချန်းရီ ခံစားနေရသည်။

ဆက်ရန်...