အခန်း ၃၀၆

အပိုင်း(၃၀၆) သုံးရက်အတွင်း လမ်းစဉ် အဆင့် (၃) ကို ရောက်ရန်

ဒဏ္ဍာရီလာ အိုအေစစ်နှင့် လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်များအကြောင်း သတင်းက ဆူပွက်နေသော ဆီအိုးထဲသို့ ရေတစ်စက် ကျသွားသကဲ့သို့ပင်။

စခန်းတစ်ခုလုံးသည် ဤသတင်းနှစ်ခု ပေါက်ကြားသွားပြီးနောက် လေထုက အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက သူတို့ကိုယ်သူတို့ အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်နေကြပုံရ၏။

အချို့ဆိုလျှင် ချန်းရီကိုပင် ခိုးကြည့်ရန် ကြိုးစားလာကြသည်။

သို့သော် ထိုသွေးရောင် မျက်လုံးနှင့် အဆုံတွင်မူ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားကြပြီး ဘာမှ မမြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ ခေါင်းကို အမြန်ငုံ့သွားကြသည်။

လူတိုင်းက သူတို့သာ လမ်းစဉ်အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်လာခဲ့ပါက မည်သည့်လမ်းစဉ်ကို နိုးကြားလာမည်၊ မည်သည့်အရာများ လုပ်ဆောင်မည်ဆိုသည့် အကြောင်းများကို ပျော်ရွှင်စွာ ပြောဆိုနေကြသည်။

စခန်းထဲရှိ အသုံးမကျဆုံး သူရဲဘောကြောင်သူများပင်လျှင် စကားဝင်ပြောရဲလာကြ၏။

လူတိုင်းက သူတို့ကိုယ်တိုင် လမ်းစဉ်အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်လာရန် ကံပါလာသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြပုံပင်။

သူတို့ မသိကြသည်မှာ ဤကမ္ဘာကြီးတွင် သာမန်လူများကသာ အများစုဖြစ်ပြီး ဆိုးရွားသော ရလဒ်များကသာ အများစု ဖြစ်နေသည် ဆိုခြင်းကိုပင်တည်း။

"ဆရာချန်း... ဒီလူတွေကလေ... "

ဤသတင်းကြောင့် စခန်းထဲရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ သတ္တိများ ပိုမို ကြီးမားလာသည်ကို ရွှီနန်က သတိထားမိလိုက်သည်။

သူတို့ ဘာမှ မလုပ်ကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မငြိမ်မသက်မှု အချို့ကို မြင်တွေ့နေရသည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် အစွမ်းပိုင်ရှင်များရှေ့တွင် အလွန် သတိထားကာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခုအခါ အမျိုးသား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အချို့သည် ချန်းရီကို မြင်သောအခါ ယခင်ကဲ့သို့ သတိထားရိုသေသည့် ဟန်အမူအရာ မရှိတော့ဘဲ ပို၍ပင် ရဲတင်းလာကြသည်။

ထိုအမျိုးသား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ချန်းရီ၏ မျက်လုံးများကိုပင် တည့်တည့် စိုက်ကြည့်ရဲလာကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များထဲတွင် မကျေနပ်မှုများနှင့် တိတ်တဆိတ် ရန်စလိုမှုများပင် ပါဝင်နေသည်။

သို့သော် ချန်းရီက ပြန်လည် စိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်မူ ထိုလူများသည် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး အကြည့်လွှဲသွားကြ၏။

သေချာသည်ကတော့ သူတို့သည် လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြနိုင်သော မည်သည့် ကိစ္စကိုမှ မလုပ်ရသေးပေ။

သို့သော် သူတို့၏ အငွေ့အသက်များက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်လာကာ ချန်းရီတို့နှင့် တန်းတူ ရပ်တည်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်နေပုံရသည်။

ဤအချက်က ချန်းရီအပေါ် အမြဲတမ်း ရိုသေလေးစားမှုရှိသော ရွှီနန်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်သွားစေ၏။

ယာဉ်တန်းတွင် မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှု မရှိသော်လည်း တိတ်တဆိတ်အားဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို အဆင့်အတန်း အမျိုးမျိုး ခွဲခြားထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဤအရာသည် ချန်းရီတို့က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လမ်းညွှန်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ချန်းရီနှင့် ချူချယ်တို့က အစွမ်းကုန် ရှောင်ရှားခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ၏ ထောက်ခံမှု မရှိခဲ့လျှင်တောင်မှ ဤကဲ့သို့သော မမြင်ရသည့် စည်းမျဉ်းများက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကြားတွင် တိတ်တဆိတ် ပုံပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဤမမြင်ရသော စည်းမျဉ်းသည် ယိမ်းယိုင် ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

ရွှီနန် ဆက်လုပ်မည့် အရာများကို တားဆီးရန် ချန်းရီက လက်ကာပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ကို စိတ်လှုပ်ရှားခွင့် ပေးလိုက်ပါ... ဒီလိုကိစ္စမျိုးက နေ့တိုင်း ရှိနေတာမှ မဟုတ်တာ... အနည်းဆုံးတော့ စခန်းထဲမှာ သုဿန်တစပြင်လို တိတ်ဆိတ်မနေတော့ဘူးပေါ့"

ရွှီနန်က ခုနက အမျိုးသား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားလိုက်ပြီးနောက် ခဏမျှ တွေးတောကာ မေးလိုက်သည်။

"ဆရာချန်း... သူတို့ထဲက ဘယ်နှစ်ယောက်လောက် နိုးထလာနိုင်မယ်လို့ ထင်လဲဟင်"

"ဘယ်နှစ်ယောက် ဟုတ်လား... ဟားဟားဟား... မင်းက သူတို့ကို အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ"

"လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ် ရှိနေရင်တောင် ရာခိုင်နှုန်းပြည့် နိုးကြားနိုင်မယ်လို့ တပ်အပ်ပြောလို့ မရဘူး"

"ဒီတစ်ခေါက် ဒဏ္ဍာရီလာ အိုအေစစ်က သေချာပေါက် အရမ်း စည်ကားနေလိမ့်မယ်... ငါခန့်မှန်းတာသာ မမှားရင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ကတည်းက အစည်ကားဆုံး အချိန် ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ် အကြောင်း ကြားတော့ သာမန်လူတွေတောင် ရူးမတတ် ဖြစ်ကုန်တာ... အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေဆို ပိုဆိုးမှာပေါ့"

"ဒီလူတွေ လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်ကို လုယူနိုင်မလား ဆိုတာကို အသာထား... တကယ်လို့ လုယူနိုင်ခဲ့ရင်တောင် လမ်းစဉ်အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်လာနိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက်မှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချန်းရီက ယခင်ကတည်းက စနစ်ကို အသုံးပြု၍ စစ်ဆေးကြည့်ပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က စခန်းထဲတွင် ယခုလောက် လူမများသေးသော်လည်း စနစ်၏ စမ်းသပ်ချက် ရလဒ်အရ လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်ကို အသုံးပြုလျှင်တောင်မှ စခန်းတစ်ခုလုံးတွင် အောင်မြင်စွာ နိုးကြားလာနိုင်မည့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပေ။

ဥပမာအားဖြင့် ကျိုးရှောင်ရှောင်၊ ရှောင်ယွီ သို့မဟုတ် ထိပ်ပြောင်ကြီး လောင်လီတို့အတွက် စနစ်က ပေးထားသော အကဲဖြတ်ချက်မှာ အောင်မြင်စွာ နိုးကြားနိုင်မည့် ရာခိုင်နှုန်းသည် သုညနှင့် အနီးစပ်ဆုံး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

နောက်ပိုင်းတွင် ချန်းရီလည်း ဆက်လက် စစ်ဆေးရန်ပင် ပျင်းရိသွားခဲ့တော့သည်။

"အာ... "

ချန်းရီ၏ သုံးသပ်ချက်ကို ကြားသောအခါ ရွှီနန်မှာလည်း အံ့သြမှင်တက်သွားတော့သည်။

"ဘာလဲ... မင်း စမ်းကြည့်ချင်လို့လား"

ချန်းရီက ရွှီနန်ကို ရယ်စရာတစ်ခုအလား ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှီနန်က ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ခါရမ်းလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီလို အတွေးမျိုး မရှိပါဘူး... ကျွန်တော်က အသက်ဆက်ရှင်ဖို့ပဲ လိုချင်တာပါ... အစွမ်းပိုင်ရှင် ဆိုတာတွေက ကျွန်တော်နဲ့ မကိုက်ညီပါဘူး"

"ဟမ်... မင်းက အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်လာပြီးရင် မင်းညီမလေးကို သွားရှာဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူးလား"

ရွှီနန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် နွေးထွေးသော အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် ခဏမျှ တွေးတောကာ ပြောလိုက်သည်။

"တစ်နေ့နေ့တော့လေ... တစ်နေ့နေ့ကျရင် ကျွန်တော် သူ့ကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့မှာပါ"

ဤအဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်းရီသည် ရုတ်တရက် ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။

တစ်နေ့နေ့တော့ ဟုတ်လား။

ဟုတ်ကောင်း ဟုတ်နိုင်ပါမည်... သို့သော် ရွှီနန်တစ်ယောက် ဤတစ်ဘဝလုံး သူမ၏ ညီမလေးကို ရှာတွေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်သည်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဤအဖြေကိုတော့ ချန်းရီက ရွှီနန်အား ဘယ်သောအခါမှ ပြောပြမည် မဟုတ်ပေ။

အစီအစဉ်များ ရေးဆွဲပြီးဖြစ်၍ ယာဉ်တန်းသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သုံးရက်တိတိ အနားမယူတော့ဘဲ တစ်ညသာ အနားယူပြီးနောက် ဆက်လက် ရွှေ့ပြောင်းရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။

ယာဉ်တန်းထဲတွင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ ညည်းညူခြင်း မရှိကြပေ။

မနက်ခင်းတွင် စခန်းကို သိမ်းဆည်းကာ ထွက်ခွာချိန်၌ လူတိုင်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းနေပြီး ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာချင်နေကြပုံ ရသည်။

သို့သော် လူတိုင်း ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေကြချိန်တွင် ဖြစ်သည်။ ထယ်ရှီးက ကျောင်းကား တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ အဝေးရှိ လူဝကြီးကို ကျယ်လောင်စွာ လှမ်းအော်လိုက်သည်။

"လူဝကြီး... ကားပေါ်တက်တော့လေ"

လူဝကြီးက မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေပြီး ထယ်ရှီး၏ ခေါ်သံကို လုံးဝ အဖက်မလုပ်ဘဲ သူ၏ လက်ထဲရှိ အလွန်ကြီးမားသော စက္ကူတစ်ရွက်ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ညီညာစွာ ချခင်းလိုက်သည်။

ဤစက္ကူသည် အေဇီးရိုး အရွယ်အစားခန့် ရှိသည်။

ဘေးနားရှိ အစေခံ ရှောင်တယ်ဇီ၏ တက်ကြွမှုမှာလည်း ယနေ့တွင် အထူး မြင့်မားနေသည်။

ချန်းရီ၏ အကြည့်များကလည်း ထိုလူဝကြီးဆီသို့ ရောက်သွား၏။

နှစ်ဖက်ကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ မဝေးလှသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းထားသော ထိုစက္ကူပေါ်၌ မည်သည့်အရာများ ရေးဆွဲထားသည်ကို ချန်းရီ မြင်တွေ့နေရသည်။

ကားတစ်စီး၏ ပုံစံကြမ်း ဒီဇိုင်းများလား။

ထိုအချိန်မှာပင် ရုတ်တရက်ဆိုသလို သဘာဝလွန် အစွမ်းလှိုင်းများ ချက်ချင်း ရိုက်ခတ်လာသည်။

ကားပေါ်တက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသော လူများအားလုံး တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ လူဝကြီးရှိရာဘက်သို့ အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မြင့်မားလှသော ကားကိုယ်ထည်ကြီးက နေရောင်ခြည်ကို အသေအချာ ကွယ်ထားပြီး အရိပ်ကြီးက ချန်းရီ၏ မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကားကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

ထိုအခါမှသာ ဤစက္ကူပေါ်တွင် မည်သည့်အရာ ဖြစ်သည်ကို လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် အငွေ့အသက်များ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေသော ကားတစ်စီးပင် ဖြစ်သည်။

"ငါကိုယ်တော်၏ အမည်နာမဖြင့်... မင်းကို ငါ့အပါးဆီ ရောက်လာဖို့ ခေါ်ယူလိုက်တယ်... လာစမ်း"

လူဝကြီး၏ အသံက လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ "ငါကိုယ်တော်၏ အမည်နာမဖြင့်" ဟူသော စကားစုသည် ချန်ဟောင်၏ 'ငါ၏ အမည်နာမဖြင့်' ဟူသော စကားစုနှင့် အလွန် တူညီနေသဖြင့် လူဝကြီးက ချန်ဟောင်ထံမှ ခိုးချထားခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ချန်းရီကပင် သံသယဝင်မိသည်။

ဤမျှ မိုက်နေသော အခိုက်အတန့်မျိုးကို ဖန်တီးချင်ရုံ သက်သက်အတွက်ပင်။

နောက်ဆုံး "လာစမ်း" ဟူသော စကားလုံးကို ပြောထွက်လိုက်ချိန်တွင် ဖြစ်သည်။

လူဝကြီး၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် အမည်းရောင် အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဘီးတစ်လုံးလျှင် အရွယ်ရောက်ပြီး လူကြီးတစ်ယောက်စာခန့် ကြီးမားလှသော အလွန် ဧရာမ ကြီးမားသည့် ဆောက်လုပ်ရေးသုံး ကားကြီးတစ်စီးက အင်ဂျင်သံ တဒိုင်းဒိုင်း မြည်ဟည်းလျက် အမည်းရောင် တွင်းနက်ကြီးထဲမှ တဖြည်းဖြည်း မောင်းနှင်ထွက်ပေါ်လာသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

"ဒါက စိတ်ကူးယဉ်သမား လမ်းစဉ်ရဲ့ အစွမ်းလား... သေစမ်း"

"ဒီကောင်က စောစောလည်း မသုံးဘူး... နောက်ကျမှလည်း မသုံးဘူး... လူအများဆုံး အချိန်ကျမှ တမင်ကို ရွေးသုံးနေတာ"

"ဒီကောင် ဘာအကြံမှ မရှိဘူးလို့ ပြောရင် သရဲတောင် ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချန်းရီက ဘေးဘက် ပြတင်းပေါက်မှ ခေါင်းပြူထွက်ကာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသည့် ထိုဆောက်လုပ်ရေးသုံး ကားကြီးက ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ တဖြည်းဖြည်း မောင်းနှင်ထွက်လာသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

မြင့်မားလှသော ကားကိုယ်ထည်ကြီးက နေရောင်ခြည်ကို အသေအချာ ကွယ်ထားပြီး အရိပ်ကြီးက ချန်းရီ၏ မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကားကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

ဤကားကြီးက လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် အပြည့်အဝ ပေါ်လာသောအခါ လူအုပ်ထဲရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ထက်ဝက်ခန့်သည် အံ့သြမှင်တက်လျက် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

ဤဆောက်လုပ်ရေးသုံး ကားကြီးက... အင်း... ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီး အသစ်ဖြစ်မည် ထင်သည်။

ဤကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကား အသစ်သည် ယခင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီးနှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။

လူသစ်များ၏ ပြောစကားအရ ယခင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီးတွင် ကားဘီးချည်းသက်သက် အလုံး ခြောက်ဆယ်ကျော် ရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

သို့သော် ဤကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီး အသစ်တွင်မူ ကားဘီး လေးဘီးသာ ပါရှိသည်။

သို့သော် ဤကားဘီး လေးဘီးစလုံးသည် တစ်ဘီးစီတိုင်းက အရွယ်ရောက်ပြီး လူတစ်ယောက်ထက်ပင် ပိုမို မြင့်မားနေသည်။

ကားကိုယ်ထည် တည်ဆောက်ပုံသည်လည်း များစွာ ကွာခြားနေ၏။

သို့သော် အရွယ်အစား ထုထည်ကိုသာ နှိုင်းယှဉ်ရမည်ဆိုလျှင် ဤကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီး အသစ်သည် ယခင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီးထက် များစွာ သေးငယ်သည်။

တည်ဆောက်ပုံအရမူ ပိုမို သေသပ်ကျစ်လစ်နေ၏။

ဤတစ်ကြိမ် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီးကို ပုံဖော်ရာတွင် ဤလူဝကြီးသည် ယခင် အတွေ့အကြုံများစွာကို သင်ခန်းစာ ယူထားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

လူဝကြီးသည် လောကကြီးကို အထင်အမြင်သေးသည့် အကြည့်ဖြင့် လူတိုင်းအပေါ်သို့ တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီးဆီသို့ တိတ်တဆိတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဧကရာဇ် ပလ္လင်ဆီသို့ လျှောက်သွားနေသည့်အလားပင်။

ဤကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီး အသစ်၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် အလံတစ်လက်ကို စိုက်ထူထားဆဲဖြစ်ပြီး ထိုအလံပေါ်တွင် စာလုံး နှစ်လုံး ရေးသားထားသည်။

"လူဝကြီး"။

ချန်းရီက သူ၏ လက်များ အနည်းငယ် ယားယံလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။

"မင်းတို့ ကောင်တွေ... ပြန်မလာကြသေးဘူးလား"

ရှောင်တယ်ဇီက နန်းတွင်း မိန်းမလျာ ခေါင်းဆောင်ကြီး၏ အရှိန်အဝါမျိုး ပြန်လည် ရရှိသွားပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီးရှေ့တွင် ခါးထောက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မကြာမီ ယာဉ်တန်းထဲမှ လူဆယ်ဂဏန်းခန့် ထွက်လာကြပြီး ထိုလူများသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာများဖြင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီးဆီသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားကြသည်။

ဤလူများသည် ယခင်က ဒုတိယအထပ်မှ "အထက်တန်းစား" ပင် ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် အလွန်အကျွံ ကိစ္စများကို မလုပ်ခဲ့ကြသဖြင့် ရွှီနန်၏ ရှင်းလင်းမှုကို မခံခဲ့ရသော်လည်း မူလ "အောက်ခြေလူတန်းစား" များ၏ ရန်လိုမှုကိုတော့ အနည်းနှင့်အများ ခံခဲ့ရသည်။

ယခု "လူဝကြီး" ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ရာ ဤလူများသည် ယာဉ်တန်းထဲတွင် တစ်စက္ကန့်မျှပင် ဆက်မနေလိုကြတော့ဘဲ ယာဉ်တန်းမှ ခိုင်မာစွာ ထွက်ခွာကာ အရှင်မင်းကြီး၏ လက်အောက်ခံ ပြည်သူများအဖြစ်သို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

မူလ "အောက်ခြေလူတန်းစား" များအနေဖြင့်မူ ဤကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီးကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိကြပေ။

"ရှဲ... ရှဲ..."

"ကဲပါ ကဲပါ... မကြည့်ကြနဲ့တော့... ထွက်ကြမယ်"

"ဒီလူတွေက အစကတည်းက သူ့လူတွေပဲလေ... သူခေါ်သွားတော့လည်း ယာဉ်တန်းရဲ့ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကို လျှော့ချပေးနိုင်တာပေါ့"

စကားပြောစက်ထဲမှ ချူချယ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဟမ်း... အဟမ်း..."

"ဘာများ အထင်ကြီးစရာ ရှိလို့လဲ... လမ်းစဉ် အဆင့် (၃) လေးများ"

စကားပြောစက်ထဲမှ ချူချယ်၏ ထူးဆန်းသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်းရီ တစ်ချက် ကြောင်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်း တစ်ခုခုကို နားလည်သွားသည်။

"ချူချယ်... မင်း... မင်းလည်း လမ်းစဉ် အဆင့် (၃) ဖြစ်သွားပြီလား"

အခြားလူများ ဘာမှဝင်မပြောရသေးမီ ခေါင်းဆောင်ချူ၏ အနည်းငယ် ဝင့်ကြွားနေသော အသံက စကားပြောစက်မှတစ်ဆင့် ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"အေးလေ... လမ်းစဉ် အဆင့် (၃) လေးပါပဲ... ရှောင်ချန်း... မင်းလည်း ကြိုးစားရတော့မယ်... ငါတို့ ယာဉ်တန်းမှာ အခုဆို လမ်းစဉ် အဆင့် (၃) သုံးယောက်တောင် ရှိနေပြီ... မင်းနဲ့ တင်းတုံပဲ ကျန်တော့တယ်"

"တင်းတုံကတော့ ထားလိုက်တော့... မင်းကတော့ ယာဉ်တန်းရဲ့ အမြီးဆုံးမှာ နောက်ကျန်ခဲ့တဲ့သူ မဖြစ်စေနဲ့နော်"

"မင်း... ခွေးကောင်... "

ချန်းရီမှာ ချူချယ်၏ သရော်တော်တော် စကားများကြောင့် အံကြိတ်မိသည်အထိ ဒေါသထွက်သွားရသည်။

ချန်းရီက စကားပြောစက်ထဲတွင် အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လမ်းစဉ် အဆင့် (၃) လေးများ... ဘာထူးဆန်းလို့လဲ... ငါက သုံးရက်အတွင်းမှာ လမ်းစဉ် အဆင့် (၃) ကို မဖြစ်မနေ ရောက်စေရမယ်"

ဆက်ရန်...