အခန်း ၃၃၂

အခန်း (၃၃၂) စစ်ဟိုင်ဖန်

သွမ့်တ စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားခဲ့၏။

ဖေ့ယွင်ချိုက်၊ ဝမ်ဖူဟိုင်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း တည်ကြည်လေးနက်နေပုံရပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ ပို၍ တည်ကြည်လေးနက်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ဖူဟိုင်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း၊ သွမ့်တ ပြောတာ မှန်တယ်၊ ဒါက ငါတို့ အထူး သတိထားဖို့ လိုအပ်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ..."

"သားရဲကို အတုခိုးဖို့ လူတွေကို ဖမ်းဆီးတာက အဲဒီ မြင့်မြတ်တဲ့ မိသားစုတွေရဲ့ အကြံအစည် မဟုတ်ပေမဲ့ အဲဒီ မြင့်မြတ်တဲ့ မျိုးဆက်တွေရဲ့ ကိုယ်ပိုင် လုပ်ရပ် ဖြစ်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ရင် အဲဒီ အင်အားကြီးတဲ့ မိသားစုတွေက ဝင်ရောက် စွက်ဖက်လိမ့်မယ်၊ သူတို့က သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကလေးတွေ ဆုံးရှုံးမှုကို ဘယ်တော့မှ ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက သူတို့ မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စလေ..."

"မင်းကို ယာယီ ယွင်ချိုက်ခန်းမ ဒါမှမဟုတ် ဖူဟိုင်ခန်းမမှာ ဝင်ဖို့ ငါ အကြံပြုချင်တယ်..."

"ငါတို့ နေရာက သေးငယ်ပေမဲ့ ဖန်းရှင်းမြို့မှာတော့ မျက်နှာ အနည်းငယ် ရှိသေးတယ်၊ မင်းကို ပြဿနာ အများကြီး သက်သာစေလိမ့်မယ်..."

ကျိုးယွမ်သည် လူတိုင်း၏ အမူအရာများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ် ပြောတာကို ကျွန်တော် သေချာ စဉ်းစားပါ့မယ်..."

ကျိုးယွမ်သည် ဖေ့ယွင်ချိုက်နှင့် ဝမ်ဖူဟိုင်တို့၏ ဖိတ်ကြားမှု နောက်ကွယ်ရှိ ရည်ရွယ်ချက်များကို မခွဲခြားနိုင်သေးပေ။

သို့သော် သူ ယခု ထုတ်ဖော်ပြသနေသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်မျှသာ ဖြစ်၏။ အကြိမ်ကြိမ် ဖိတ်ကြားခံရလောက်အောင် တန်ဖိုးမရှိသင့်ပေ။

ကျိုးယွမ်သည် သူတို့က သူ့ကို တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည်ဟု ခံစားနေရသောကြောင့် သူ ချက်ချင်း တိုက်ရိုက် အဖြေ မပေးခဲ့ပေ။

သို့သော် သူသည် ဖန်းရှင်းမြို့ကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာခဲ့၏။

သွမ့်တက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်လင်း အထက်က ပြောခဲ့တဲ့ အရာ နှစ်ခုအပြင် ဖန်းရှင်းမြို့မှာ မင်း အထူး သတိထားဖို့ လိုအပ်တဲ့ နောက်ထပ် လူတစ်မျိုး ရှိသေးတယ် အဲဒါက အဆောင်သခင် ပဲ..."

"အဆောင်သခင် ဆိုတာ ဖန်းရှင်းမြို့ တစ်ခုလုံးမှာ ဂုဏ်သိက္ခာ အကြီးမားဆုံး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လုပ်ငန်းပဲ၊ တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ လည်ပင်းမှာ အဆောင်သခင် တံဆိပ်ကို ဆွဲထားတာ မြင်ရင် အရမ်း သတိထားပါ..."

"အဆောင်သခင် တွေ အားလုံးကို မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်းက ကာကွယ်ပေးထားတယ်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က အဆောင်သခင် တစ်ယောက်ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိတာနဲ့ မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်းကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်တာနဲ့ အတူတူပဲ..."

"သူတို့က ရူးသွပ်တဲ့ လူစု တစ်စု ဖြစ်ပြီး သူတို့မှာ ကျယ်ပြန့်တဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိတယ်၊ အဲဒီ အင်အားကြီးတဲ့ မိသားစုတွေတောင် သူတို့ကို မျက်နှာပေးရတယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့၏။ သူ ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားထားပြီးဖြစ်ကာ အဆောင်သခင် တံဆိပ် အသစ်တစ်ခု ရယူချင်နေခဲ့သည်။

သူ၏ အရှေ့ရှိ တံဆိပ်ကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သူ ဆုံးရှုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။

မြင့်မြတ်မှော်အဆောင်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် အဆောင်သခင် တံဆိပ်သည် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပေသည်။

"ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကို သွမ့်တ..."

ကျိုးယွမ်သည် သွမ့်တကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောရန် သူ၏ လက်များကို ဆုပ်လိုက်ရာ သွမ့်တက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း စိတ်မပူပါနဲ့..."

ကျိုးယွမ် ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကို တွမ် ကျွန်တော် မေးချင်တဲ့ နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်၊ အခု ဖန်းရှင်းမြို့မှာ အကြီးမားဆုံး အင်အားစုတွေက ဘယ်သူတွေလဲ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် သွမ့်တ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်လင်း... တာအိုမိတ်ဆွေ၊ မင်းက ဒီမေးခွန်းကို မှန်ကန်တဲ့ လူဆီ မေးတာပဲ..."

"ဖန်းရှင်းမြို့မှာ ထိပ်တန်း မိသားစု လေးခု ရှိတယ် ကျိုးမိသားစု၊ ချင်မိသားစု၊ ကျောက်မိသားစု နဲ့ စစ် မိသားစု တို့ပဲ..."

"ဒီမိသားစုတွေ အားလုံးမှာ အဆင့် ၆ အဆောင်သခင် တစ်ယောက်စီ တာဝန်ယူထားပြီး သူတို့ကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတယ်..."

"ဒီမိသားစု လေးခုထဲမှာ ကျိုးမိသားစုက အင်အားအကြီးဆုံးပဲ၊ အဆင့် ၆ အဆောင်သခင် တစ်ယောက် ရှိတဲ့အပြင် သူတို့မှာ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်လည်း တာဝန်ယူထားသေးတယ်..."

"အခြား သုံးခုနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ သူတို့ရဲ့ အင်အားတွေက အကြမ်းဖျင်း တူညီကြတယ်..."

"ဒုတိယတန်းစား မိသားစုတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ အများကြီး ရှိသေးတယ်၊ အထက်မှာ ပြောခဲ့တဲ့ သားမက် လုယူဖို့ ကြိုးစားတာတွေ အားလုံးကို ဒီဒုတိယတန်းစား မိသားစုတွေက လုပ်ကြတာပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ဖန်းရှင်းမြို့မှာ အထူးခြားဆုံးက မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်းပဲ၊ မိသားစု လေးခုစလုံး အဲ့ဒီအဖွဲ့အစည်းကို လေးစားမှု ပြသရတယ်..."

ကျိုးယွမ်သည် သွမ့်တ၏ စကားများကို တိတ်ဆိတ်စွာ မှတ်သားထားလိုက်သော်လည်း "ကျိုးမိသားစု" ဟု ကြားချိန်တွင် သူ၏ သတိထားမှု ချက်ချင်း မြင့်တက်လာခဲ့၏။

ကျိုးမိသားစုသည် စုန်းဟူနယ်မြေနှင့် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေတို့တွင် သူ့အပေါ် ဆုကြေးငွေ ထုတ်ထားကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ဆုကြေးငွေက မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိပုံပေါ်သော်လည်း အမှန်တကယ် ရလဒ်က ဘာဖြစ်လာမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် ကျိုးမိသားစုက သူ့ကို အရေးယူခြင်း မရှိခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်ပေသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့ မဟုတ်ပါက ကျိုးယွမ်သည် သေချာပေါက် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခဲ့မည် ဖြစ်၏။

သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျိုးယွမ်သည် အရက်ကောင်း အိုး နှစ်အိုးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တစ်အိုးလျှင် ငါးကျင်း (၂.၅ ကီလိုဂရမ်) ခန့် အလေးချိန် ရှိသည်။ သူ၏ တန်ဖိုးထားသော အရက်များထဲမှ ဖြစ်၏။

"အစ်ကို သွမ့်တ၊ ကျွန်တော့်မှာ အခြား အများကြီး မရှိပေမဲ့ ဒီမှာ အရက်ကောင်း အိုး နှစ်အိုး ရှိတယ်၊ အားလုံးကို အရက် တိုက်ပါ့မယ်..."

"ကျွန်တော့်ကို အများကြီး ပြောပြပေးခဲ့တဲ့ အစ်ကို သွမ့်တ၊ တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်၊ တာအိုမိတ်ဆွေ ပေ နဲ့ တခြားသူတွေကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ချင်ပါတယ်..."

ကျိုးယွမ် ပြုံးကာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အိုးတစ်အိုးကို ဖွင့်လိုက်ရာ ပေါကြွယ်ဝသော အရက်ရနံ့ တစ်ခုသည် လေထုထဲသို့ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။

ယခင်က မလှုပ်မရှား ဖြစ်နေသော လူအုပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်း တက်ကြွလာပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာခဲ့သည်။

ထိုစဉ် အဖြူရောင်အမြီး ကြက် ကင်ပြီးသွားကာ လူတိုင်းသည် အသားများကို စားပြီး အရက်များကို စိတ်ကြိုက် သောက်သုံးကာ အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေခဲ့ကြ၏။

သဘာဝကျစွာပင် ဤနေရာသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ညဘက်တွင် လူများ အလှည့်ကျ စောင့်ကြည့်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

သို့သော် ဖေ့ယွင်ချိုက်၊ ဝမ်ဖူဟိုင်နှင့် အခြားသူများကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ညတစ်ညလုံး သားရဲ တစ်ကောင်မျှ မပေါ်လာခဲ့ဘဲ သူတို့ ရောက်ရှိနေသော နေရာသည် မိစ္ဆာသားရဲများ ပြည့်နှက်နေသော သစ်တော ဟုတ်မဟုတ်ကို သူတို့ကို စဉ်းစားသွားစေခဲ့၏။

သူတို့ အားလုံးသည် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေနှင့် သက်ဆိုင်နေကြောင်းကို မသိရှိခဲ့ကြပေ။

ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေသည် ကျိုးယွမ်၏ လက်မောင်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး နောက်နေ့ နံနက်စောစောတွင် စနစ် လေဟာနယ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားကာ စိတ်ဝိညာဉ်ရေကန်သို့ ပြန်သွားပြီး ဆက်လက် အိပ်မောကျနေခဲ့၏။

ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် နိုးထလာပါက အသွင်ပြောင်းခြင်း ပြီးဆုံးမည့် အချိန် ဖြစ်လာမည်ကို ကျိုးယွမ် သိထားသည်။

အဖွဲ့သည် သူတို့၏ ခရီးစဉ်ကို ဆက်လက် ထွက်ခွာခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားခဲ့၏။

ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ၏ ဖိနှိပ်ထားမှု မရှိဘဲ သူတို့၏ ခရီးစဉ်သည် ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် အလှမ်းဝေးသွားခဲ့ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲ လှိုင်း အချို့နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မည်သည့်အရာကမျှ အဆင့်မြင့် သားရဲများ မဟုတ်သောကြောင့် အန္တရာယ် မရှိခဲ့ပေ။

မွန်းလွဲပိုင်း ရောက်ချိန်တွင် သူတို့သည် နောက်ဆုံး၌ သစ်တောထဲမှ ထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြ၏။

"ဟေး! ဒါ ဖေ့ယွင်ချိုက် နဲ့ ဝမ်ဖူဟိုင် တို့ မဟုတ်လား..."

"ဒီမှာ ရက်အနည်းငယ်က သားရဲဒီရေ ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်၊ မင်းတို့ အသက်ရှင်နေသေးမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး..."

နူးညံ့ပြီး မိန်းမဆန်သော အမျိုးသား အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ စကားလုံးတိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော တင်းမာမှုများ ပါဝင်နေခဲ့၏။

ကျိုးယွမ်က မော့ကြည့်လိုက်ရာ မလှမ်းမကမ်း ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေသော လူရိပ် ငါးခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ခေါင်းဆောင်မှာ ခေါက်ယပ်တောင် တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူသည် အတော်လေး ရုပ်ချောသော မျက်နှာ ရှိသော်လည်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ဤလူထံမှနေ၍ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်၏ နှောင်းပိုင်းအဆင့် အရှိန်အဝါ တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေခဲ့၏။

ဤလူ၏ နောက်တွင် အမျိုးသား နှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီး နှစ်ဦး ရှိနေသည်။ ဘယ်ဘက်ရှိ အမျိုးသမီးမှာ အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အေးစက်သော အမူအရာ ရှိကာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့်၏ လွှမ်းမိုးထားသော ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။

ညာဘက်ရှိ အမျိုးသမီးမှာ ဘယ်ဘက်ရှိ အမျိုးသမီးနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်။ သူမတွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ရှိပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ချစ်ခင်မှုများဖြင့် တောက်ပနေ၏။ သူမသည် ဘယ်ဘက်ရှိ အမျိုးသမီးနှင့် လုံးဝ မတူညီသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ရှိသည်။

သူမတွင် အလွန် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ် ရှိပြီး အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီးမားသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။

နောက်ဘက်ရှိ အမျိုးသား နှစ်ဦးစလုံးမှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။

ပြိုင်ဘက် အဖွဲ့တွင် လူငါးဦးသာ ရှိသော်လည်း သူတို့၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားမှာ ဖေ့ယွင်ချိုက်နှင့် ဝမ်ဖူဟိုင်တို့ ပေါင်းစပ်ထားသည်ထက် ပိုမို ကြီးမားပေသည်။

ဤမိန်းမဆန်သော အမျိုးသားကို မြင်ချိန်တွင် ဖေ့ယွင်ချိုက်နှင့် ဝမ်ဖူဟိုင်တို့၏ အမူအရာများမှာ အတော်လေး ဆိုးရွားသွားခဲ့၏။

"စစ်ဟိုင်ဖန်၊ ငါတို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် နေကြတာ အချင်းချင်း ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မရှိဘူး မင်းက ဘာလို့ အမြဲတမ်း ငါတို့ကို ခက်ခဲအောင် လုပ်နေရတာလဲ..."

ဖေ့ယွင်ချိုက်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကျုံ့သွားပြီး မိန်းမဆန်သော အမျိုးသားကို ပြောလိုက်သည်။

စစ်ဟိုင်ဖန်သည် ဖေ့ယွင်ချိုက်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဖေ့၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ ယောက်ဖ ဖြစ်လာဖို့ ငါ တကယ် မျှော်လင့်တယ်..."

"ဒီသားရဲ ဖမ်းတဲ့ တာဝန် ပြီးတာနဲ့ ငါ "ယွင်ချိုက်ခန်းမ" ကို သေချာပေါက် လာခဲ့မယ် ပြီးတော့ မင်း ငါ့ရဲ့ စေ့စပ်လက်ဆောင်တွေကို လက်ခံရမယ်..."

စစ်ဟိုင်ဖန်၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် ဖေ့ယွင်ချိုက်၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း မည်းနက်သွားခဲ့ပြီး သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"စစ်ဟိုင်ဖန် လွန်မလာနဲ့!"

"တကယ်လို့ မင်းသာ ငါ့ကို အစွန်းရောက်တဲ့အထိ တွန်းပို့မယ်ဆိုရင် မင်းလည်း ကောင်းကောင်း အဆုံးသတ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဖေ့ယွင်ချိုက် စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အလင်းတန်း တစ်ခု တောက်ပသွားခဲ့၏။