အခန်း ၃၃၃

အခန်း (၃၃၃) မီးဖိုခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ

စစ်ဟိုင်ဖန်သည် ဖေ့ယွင်ချိုက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ပြောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဖေ့ယွင်ချိုက် ငါ မင်းကို ပြောဖို့ မေ့သွားတယ်..."

"ငါ ဒီသားရဲ ဖမ်းတဲ့ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်သရွေ့ စစ် မိသားစုထဲကို ပြန်ဝင်ခွင့် ရမယ်လို့ စစ် မိသားစုက ငါ့ကို ကတိပေးထားတယ်..."

စစ်ဟိုင်ဖန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖေ့ယွင်ချိုက်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အကြောက်တရား အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

အကယ်၍ စစ်ဟိုင်ဖန် ပြောတာသာ အမှန်ဆိုလျှင် သူသည် သေသည့်အထိ တိုက်ခိုက်ခွင့်ပင် ရရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

‘ဒီအမှိုက်ကောင်ရဲ့ မီးဖိုခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်လာဖို့ ငါ့ရဲ့ ညီမကို တကယ်ပဲ ပေးရတော့မှာလား…’

ဤအရာကို တွေးမိချိန်တွင် ဖေ့ယွင်ချိုက်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ဖြူလျော့သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်လာခဲ့၏။

ဝမ်ဖူဟိုင်၊ သွမ့်တနှင့် အခြားသူများသည် အလွန်အမင်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော်လည်း သူတို့ စကားမပြောရဲကြပေ။

စစ်ဟိုင်ဖန်သည် လက်စားချေတတ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မင်းသာ သူ့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိပါက ဖန်းရှင်းမြို့တွင် နေထိုင်ရန် တကယ်ကို ခက်ခဲသွားလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

"ဟားဟားဟား!"

ဖေ့ယွင်ချိုက် ပြန်လည် မချေပရဲဘဲ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသည်ကို မြင်ချိန်တွင် စစ်ဟိုင်ဖန်သည် အောင်ပွဲခံသည့် အမူအရာဖြင့် ရယ်မောလိုက်၏။

"ယောက်ဖ၊ ငါ့ကို ဖန်းရှင်းမြို့မှာ စောင့်နေ… ဖန်းရှင်းမြို့ကနေ ထွက်ပြေးဖို့တောင် မစဉ်းစားနဲ့၊ ငါက ယွင်ချိုက်ခန်းမ ကို အထူး ဂရုစိုက်ပေးဖို့ စစ် မိသားစုကို အကူအညီတောင်းပြီးပြီ..."

စစ်ဟိုင်ဖန် စကားပြောပြီးနောက် သူ ထပ်မံ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာ ပြာနှမ်းနေသော ဖေ့ယွင်ချိုက်ကို လျစ်လျူရှုကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး သူ၏ နောက်ရှိ လူများကို သစ်တောထဲသို့ ဦးဆောင် ခေါ်သွားခဲ့၏။

စစ်ဟိုင်ဖန် ထွက်သွားပြီးနောက်မှသာ ဝမ်ဖူဟိုင်၊ သွမ့်တနှင့် အခြားသူများသည် နောက်ဆုံး၌ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသော အမူအရာများ ရှိနေသော်လည်း သူတို့သည် နက်ရှိုင်းသော စွမ်းအားမဲ့မှု ခံစားချက်ကို ပို၍ပင် ခံစားနေကြရ၏။

စစ်ဟိုင်ဖန်သည် စစ် မိသားစု၏ ဘေးထွက် မျိုးဆက် အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် ထူးချွန်သော ပါရမီတို့ကြောင့် သူ့ကို စစ် မိသားစုက အလွန် တန်ဖိုးထား၏။

သို့သော် စစ်ဟိုင်ဖန်သည် မိန်းမလိုက်စားသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကွယ်လွန်သူ စစ် မိသားစု ခေါင်းဆောင်၏ ဒုတိယသား ဇနီးနှင့် ဖောက်ပြန်ခဲ့ရာ သူမကို ကိုယ်ဝန်ရသွားစေခဲ့သည်။

ဤကိစ္စကြောင့် စစ်ဟိုင်ဖန်သည် စစ် မိသားစုမှ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရပြီး ဖောက်ပြန်မှု ပေါ်ပေါက်သွားပြီးနောက် ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးသည် ရှက်ရွံ့မှုဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားခဲ့၏။

ဤကိစ္စ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး စစ်ဟိုင်ဖန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် မိသားစုမှ နှင်ထုတ်ခံရချိန်က အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့်မှ ယခု လက်ရှိ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

စစ် မိသားစုမှ အကြီးအကဲ အချို့က စစ်ဟိုင်ဖန်ကို မိသားစုသို့ ပြန်လာခွင့် ပြုသင့်ကြောင်း အကြံပြုခဲ့ကြပြီး ဤအဆင့် ၆ သားရဲ သားပေါက်ကို ဖမ်းဆီးခြင်းက သူ၏ နောက်ဆုံး စမ်းသပ်မှု ဖြစ်လာမည် ဖြစ်၏။

စစ်ဟိုင်ဖန် ပေါ်လာခြင်းက လူတိုင်း၏ ကောင်းမွန်သော စိတ်အခြေအနေကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်ကာ စကားမပြောဆိုကြတော့ပေ။

မှောင်မိုက်လာချိန်တွင် ဧရာမ မြို့ကြီးတစ်မြို့ ကျိုးယွမ်၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

မီးရောင်များသည် မြို့တော်ကို တောက်ပနေသော ကြယ်များကဲ့သို့ ထွန်းလင်းပေးနေသည်။ ဤသည်မှာ ဖန်းရှင်းမြို့ ဖြစ်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း၊ မင်းက ဖန်းရှင်းမြို့ကို အခုမှ ရောက်လာတာဆိုတော့ ဒီနေရာနဲ့ ရင်းနှီးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်လို့ မင်း အဆင်ပြေရင် ဒီည ငါ့ရဲ့ ယွင်ချိုက်ခန်းမမှာ အနားယူပြီး မနက်ဖြန်မှ ထွက်သွားလို့ ရတယ်..."

ဖေ့ယွင်ချိုက်၏ စိတ်အခြေအနေသည် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီး ကျိုးယွမ်ကို ပြောလိုက်၏။

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ပေ က အဲဒီလို ပြောမှတော့ ကျွန်တော် သွားပါ့မယ်..."

ကျိုးယွမ်၏ အဖြေကို ကြားချိန်တွင် ဖေ့ယွင်ချိုက် အလွန် ပျော်ရွှင်သွားခဲ့၏။ သူက ကျိုးယွမ် ငြင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

စစ်ဟိုင်ဖန်သည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် တစ်ယောက်ဖြစ်၏။ တစ်ဖက်လူသည် စစ် မိသားစုဝင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ကို ဖယ်ထုတ်ထားလျှင်ပင် လူ အများအပြားသည် စစ်ဟိုင်ဖန်ကို ဒေါသထွက်အောင် မလုပ်လိုကြပေ။

ကျိုးယွမ်၏ သဘောတူညီချက်က ဖေ့ယွင်ချိုက်အား သူသည် လူအကဲဖြတ်တာ မမှားကြောင်း သိရှိသွားစေခဲ့၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း က အရမ်း သဘောကောင်းတာပဲ၊ ငါ့ရဲ့ အိမ်လေးက ရိုးရှင်းပြီး ဟန်ဆောင်မှု ကင်းပါတယ်၊ ဘာမှ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပါဘူး၊ ခရီးသွားတဲ့အခါ အချင်းချင်း ကူညီဖို့ဆိုတာ မှန်ကန်တဲ့ ကိစ္စပါပဲ..."

ဖေ့ယွင်ချိုက် စကားပြောပြီးနောက် သူသည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဖွဲ့သည် မလှမ်းမကမ်းရှိ ဖန်းရှင်းမြို့ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့၏။ မကြာမီ သူတို့သည် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။

ဖန်းရှင်းမြို့၏ အဓိက လမ်းမကြီးသည် ညဘက်တွင် အတော်လေး စည်ကားပြီး တောက်ပစွာ လင်းထိန်နေကာ ဆိုင် အများအပြားတွင် လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

သို့သော် ဖေ့ယွင်ချိုက်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် ရပ်တန့်မနေဘဲ အဝေးသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

နာရီဝက်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် နေရာမှာ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အဖွဲ့သည် ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

ကျိုးယွမ် မော့ကြည့်လိုက်ရာ အထက်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်တွင် "ယွင်ချိုက်ခန်းမ" ဟု ရေးသားထားသည်။

ဝမ်ဖူဟိုင်သည် ပြုံးကာ သူ၏ လူများကို ဦးဆောင်ပြီး ထွက်သွားခဲ့၏။ သူ့နေရာသည် ဤနေရာမှ မီတာ အနည်းငယ်မျှသာ ကွာဝေးပေသည်။

ယွင်ချိုက်ခန်းမ သည် ဆိုင်ခန်း သုံးခန်း ပါဝင်သော ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖြစ်သော်လည်း အတော်လေး ခေါင်းပါးသော နေရာတွင် တည်ရှိပြီး လူသွားလူလာ များပြားသော နေရာ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကျိုးယွမ် ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားလိုက်ချိန်တွင် သူ မှန်ကန်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့၏။ သူသည် လူသွားလူလာအပေါ် အားကိုးရန် မလိုအပ်ပေ။ သူ ဘာမှ ရောင်းချခြင်း မရှိပေ။

ထိုစဉ် တံခါး ပွင့်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသော အမျိုးသား တစ်ဦးသည် ကျိုးယွမ်နှင့် အခြားသူများ ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့၏။ သူသည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ကျိုးယွမ် သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဤလူသည် ဖေ့ယွင်ချိုက်၏ ညီ ဖြစ်ရမည်ဟု ချက်ချင်း ကောက်ချက်ချလိုက်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် တူညီကြသောကြောင့်ပင်။

သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖေ့ယွင်ချိုက်ကို မြင်ချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသော အမျိုးသား၏ အမူအရာသည် ချက်ချင်း လျော့ကျသွားခဲ့ပြီး ဖေ့ယွင်ချိုက်ကို ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး..."

ဖေ့ယွင်ချိုက် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လူတိုင်း ယွင်ချိုက်ခန်းမ ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

အထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် ယွင်ချိုက်ခန်းမ သည် သာမန်ပုံပေါက်သော်လည်း အတွင်းသို့ ရောက်သည်နှင့် ပရိဘောဂများမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်ကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ အိမ်နောက်ဖေးမှာ အလွန် ကြီးမားပြီး အခန်း တစ်ဒါဇင်ကျော်နှင့် ဥယျာဉ် တစ်ခု ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ် အိမ်နောက်ဖေးသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မှော်ဆေးလုံး ရနံ့ကို ရရှိလိုက်၏။

ကျိုးယွမ်၏ အကြည့်သည် အလိုအလျောက် ဘေးအိမ်ခြံဝင်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာမှ သစ်ကြံပိုးခေါက် ရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသောကြောင့်ပင်။

ယွင်ချိုက်ခန်းမ ၏ ဘေးအိမ်တွင် နေထိုင်သူမှာ မှော်ဆေးပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပုံရ၏။

ကျိုးယွမ်သည် စစ်ဆေးရန် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ သူကိုယ်တိုင် အခြားသူများ၏ စစ်ဆေးခြင်းကို မနှစ်သက်သောကြောင့် ယေဘုယျအားဖြင့် အခြားသူများကို အလွယ်တကူ စုံစမ်းထောက်လှမ်းခြင်း မပြုပေ။

ဖေ့ယွင်ချိုက်သည် ကျိုးယွမ်အတွက် သီးသန့် အခန်းတစ်ခုကို စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီးနောက် အခြား အခန်းတစ်ခုသို့ သွားရောက်ခဲ့၏။ ထိုအခန်းထဲမှ ချောင်းဆိုးသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချောင်းဆိုးနေသူသည် အမျိုးသမီး အသံ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပြီး သူမသည် အတော်လေး ငယ်ရွယ်ပုံရ၏။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ်၏ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ပါက ဤလူသည် ဖေ့ယွင်ချိုက်၏ ညီမ ဖြစ်နိုင်ချေ အလွန်များပေသည်။

ထိုစဉ် သွမ့်တ ရောက်လာခဲ့ပြီး အရက် တစ်အိုးနှင့် ဝက်ကလေး ကင် တစ်ကောင်ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့၏။

"အစ်ကို ဝမ်လင်း၊ ဒါက ငါ ခုလေးတင် ဝယ်လာတာ၊ မနေ့ညက မင်းရဲ့ အရက်ကို ငါ သောက်ခဲ့တယ်လေ ဒါကြောင့် ဒီည ငါ ဒကာခံပါရစေ..."

သွမ့်တတွင်လည်း ပွင့်လင်းပြီး ရက်ရောသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ရှိ၏။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူသည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်၏ အစွမ်းအစ အပြည့်အဝကို ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း မရှိလောက်ကြောင်း ကျိုးယွမ် အာရုံခံမိနေခဲ့သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ သွမ့်တ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အတွင်းဒဏ်ရာများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး လုံးဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခြင်း မရှိသေးသောကြောင့်ပင်။

ကျိုးယွမ် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါ ဝမ်းသာအားရ လက်ခံပါ့မယ်..."

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ကျိုးယွမ်၏ အခန်းထဲတွင် ပူပူနွေးနွေး ဝက်ကလေး ကင်ကို စားရင်း အရက် သောက်ကာ အလွန် ပျော်ရွှင်နေခဲ့ကြ၏။

"အစ်ကို သွမ့်တ၊ မင်းရဲ့ အသက်ရှူသံက သိပ်မမှန်ဘူးဆိုတာ ငါ ပြောနိုင်တယ် မင်း အရင်က ဒဏ်ရာရဖူးလား..."

ကျိုးယွမ်က ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် သွမ့်တ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသော အမူအရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"အစ်ကို ဝမ်လင်း၊ မင်းရဲ့ အကဲခတ်မှုက စူးရှတယ်၊ မင်း မှန်တယ်၊ တကယ်တော့ ငါ့ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့တဲ့ လူကို မင်း သိပါတယ်၊ အဲဒါက စစ်ဟိုင်ဖန် လေ..."

သွမ့်တ စကားပြောပြီးနောက် သူ သက်ပြင်းချခြင်းမှ မအောင့်အည်းနိုင်ခဲ့ပေ။

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့ပြီးနောက် ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကို တွမ် မင်းက ဒီလူနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ရန်ငြိုး ရှိလာတာလဲ..."

"ဒီလူ စောစောက ပြောတာကို ငါ ကြားရသလောက်ဆိုရင် အတိတ်က ကိစ္စတွေကို အလွယ်တကူ မေ့ပစ်ဖို့ သိပ်မလွယ်လောက်ဘူး ထင်တယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် သွမ့်တ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က သူ့ကို ပြဿနာ ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူး သူက ငါတို့ကို ပြဿနာ ရှာနေတာ..."

"ငါက အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ဆိုပေမဲ့ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် တစ်ယောက်ကို ဒေါသထွက်အောင် ဘယ်လုပ်ရဲပါ့မလဲ..."

"သူက မိန်းကလေး ဖေ့ချင်းကို သဘောကျနေတာလေ၊ သူမက မွေးရာပါ မီးဖိုခန္ဓာကိုယ် ရှိသူပါ၊ ယင်နဲ့ယန် ပေါင်းစပ် ကျင့်ကြံတဲ့အခါ တစ်ဖက်လူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို အများကြီး တိုးတက်စေနိုင်ပြီး အဆင့်တက်တာကိုတောင် ဖြစ်စေနိုင်တယ်..."

"ဒါကြောင့်မို့လို့ သူက ငါတို့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေတာပဲ၊ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ..."