အခန်း ၃၃၅

အခန်း (၃၃၅) ဖန်းရှင်းမြို့ရှိ ဖေ့ယွမ်ခန်းမ

နာရီဝက် ကြာပြီးနောက် ကျိုးယွမ်၏ ရင်ဘတ်တွင် "အဆင့် ၅ အဆောင်သခင်" ဟု ရေးသားထားသော တံဆိပ်တစ်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

လင်ရှောင်နှင့် ကျိုးယွမ်တို့သည် တစ်ချိန်တည်း ထွက်လာခဲ့ကြပြီး လင်ရှောင်သည် ကျိုးယွမ်အပေါ် ပို၍ပင် စိတ်အားထက်သန်လာခဲ့သည်။

သူသည် ကျိုးယွမ်၏ အသက်ကို မခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း အမျိုးသားသည် အလွန် ငယ်ရွယ်ကြောင်း သူ၏ အသွင်အပြင်မှတစ်ဆင့် သိနိုင်ပေသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ မင်းက အခု မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်း ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ..."

"ဒီဆက်သွယ်ရေး ကျောက်တုံးလေးကို ယူထားပါ တကယ်လို့ မင်း ဖန်းရှင်းမြို့မှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ကြုံရရင် မင်း ငါ့ဆီ သတင်းစကား ပို့လို့ ရတယ်..."

"ငါတို့ အဆောင်သခင်တွေကို ဘယ်သူကမှ အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်လို့ မရဘူး..."

လင်ရှောင်၏ စကားများက ရိုးရှင်းသော်လည်း သူတို့သည် ခိုင်မာသော ယုံကြည်မှု တစ်ခုကို ပြသနေခဲ့၏။

ဤသည်မှာ မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်း က သူ့ကို ပေးထားသော အခြေခံ အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်း ၏ ဂုဏ်သတင်းသည် ယခင်ကလောက် မကြီးမားတော့သော်လည်း မြင့်မြတ်တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်သာ ဖြစ်၏။

မြင့်မြတ်မှော်အဆောင်နယ်မြေရှိ ဖန်းရှင်းမြို့တွင် မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်း သည် အင်အားအကြီးဆုံး အင်အားစု အဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေပြီး မည်သူကမျှ လှုပ်ခတ်၍ မရနိုင်ပေ။

ကျိုးယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်၊ တာအိုမိတ်ဆွေ လင် ခင်ဗျားရဲ့ ဒီကျေးဇူးကို ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ်..."

သူတို့နှစ်ဦးသည် ရယ်မောကာ စကားပြောဆိုနေခဲ့ကြပြီး လင်ရှောင်သည် ကျိုးယွမ်ကို မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်း ၏ အဝင်ဝအထိ တိုက်ရိုက် လိုက်ပို့ပေးခဲ့၏။

မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်း ၏ အဝင်ဝတွင် လူအများအပြားသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။ အဆောင်သခင် လင်က လူတစ်ယောက်ကို ဤမျှ ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံသည်ကို သူတို့ မြင်ဖူးခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ထို့နောက် သူတို့သည် ကျိုးယွမ်၏ ရင်ဘတ်ရှိ အဆင့် ၅ အဆောင်သခင် တံဆိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံနိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားကာ ကျိုးယွမ်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

ဤသို့သော ငယ်ရွယ်သည့် အဆင့် ၅ အဆောင်သခင် သည် သေချာပေါက် ပါရမီရှင်များထဲမှ ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပေမည်။

လင်ရှောင် ကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံရင့် အဆင့် ၅ အဆောင်သခင် တစ်ဦးပင်လျှင် ဤမျှ ကြင်နာသော အမူအရာမျိုး ရှိနေနိုင်သည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ ယခု အရာအားလုံး အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားပြီ ဖြစ်၏။

ကျိုးယွမ်သည် အဝင်ဝရှိ လူအုပ်ကြီးကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး လင်ရှောင်ကို လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လင်ရှောင်သည် သူ၏ ထိုင်ခုံသို့ ပြန်သွားခဲ့သော်လည်း သူ ထိုင်ပြီးမကြာမီတွင် အဆင့် ၆ အဆောင်သခင် တစ်ဦး အလျင်အမြန် ရောက်လာခဲ့၏။

တစ်ဖက်လူကို မြင်ချိန်တွင် လင်ရှောင်သည် အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"စီနီယာ နီ..."

ဤလူ၏ နာမည်မှာ နီဟုန်း ဖြစ်ပြီး ဖန်းရှင်းမြို့မှ ဖြစ်၏။ သူသည် မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်း ရှိ အဆင့် ၆ အဆောင်သခင် သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကျိုးယွမ်ကို ယခုလေးတင် စစ်ဆေးပေးခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။

"လင်ရှောင်…ဝမ်လင်း ဘယ်မှာလဲ၊ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က သူ့ကို တွေ့ချင်နေတယ်..."

နီဟုန်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

လင်ရှောင် မှင်တက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှု လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခု ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် နတ်နဂါး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှားရှားပါးပါး မြင်တွေ့ရသော ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ဖြစ်၏။ သို့သော် ယနေ့တွင် သူသည် အမှန်တကယ် ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဝမ်လင်းကို တွေ့ချင်နေခဲ့သည်။

မြင့်မြတ်မှော်အဆောင်နယ်မြေ၏ မြို့များတွင် မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်း ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နိုင်သူ အားလုံးသည် အဆင့် ၈ နှင့် ခြေတစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးသော အဆင့် ၇ အဆင့်မြင့် အဆောင်သခင် များ ဖြစ်ကြသည်။

လင်ရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် ထိတွေ့ရန် မဖြစ်နိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ဖြစ်၏။

အဆင့် ၈ အဆောင်သခင် များ တာဝန်ယူထားသော မြင့်မြတ်မှော်အဆောင်နယ်မြေရှိ ထိပ်တန်း မိသားစုများပင်လျှင် အဆင့် ၇ အဆင့်မြင့် အဆောင်သခင် တစ်ဦးကို အလွယ်တကူ ဒေါသထွက်အောင် မလုပ်ရဲကြပေ။

ထို့အပြင် အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မဟာသခင်ကြီး အပြင် မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်း တွင် အဆင့် ၇ အဆင့်မြင့် အဆောင်သခင် သုံးဦးလည်း ရှိသေးပြီး ဖန်းရှင်းမြို့ကသူသည် ထိုထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်၏။

လင်ရှောင်သည် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ အတွေးပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင်ကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး အလျင်အမြန် လက်များကို ဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"စီနီယာ နီ သူ ခုလေးတင် ထွက်သွားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ မထွက်သွားခင် သူ့ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခု ပေးလိုက်တယ်..."

"တကယ်လို့ သူ ကျွန်တော့်ကို ဆက်သွယ်လာရင် စီနီယာ့ကို ချက်ချင်း အသိပေးပါ့မယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် နီဟုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဆီကို သွားပြီး ငါ အရင် အကြောင်းပြန်လိုက်ဦးမယ်..."

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က သူ့ကို အရမ်း တန်ဖိုးထားတယ်၊ တကယ်လို့ သူ မင်းကို ဆက်သွယ်လာရင် မင်း သူ့ကို မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်း ဆီ ချက်ချင်း ခေါ်လာခဲ့ရမယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် လင်ရှောင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပြီး သဘောတူသည့်အနေဖြင့် အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း အလွန်အမင်း မနာလို ဖြစ်နေခဲ့၏။

ကျိုးယွမ်သည် မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်ရပ်ကို မသိရှိဘဲ သူသည် ဖန်းရှင်းမြို့ လမ်းမပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေခဲ့ပြီး အဆင့် ၅ အဆောင်သခင် တံဆိပ်ကို သိမ်းဆည်းထားပြီး ဖြစ်၏။

ဤတံဆိပ်သည် အလွန် လှပသေသပ်ပြီး အပေါ်တွင် "ဝမ်လင်း" ဟူသော နာမည်နှင့်အတူ သူ အဆင့် ၅ အဆောင်သခင် ဖြစ်လာခဲ့သော နေ့စွဲကို ရေးထိုးထားသည်။

အနောက်တွင် အခြား နာမည် သုံးခု ရှိ၏။ နီဟုန်း၊ လင်ရှောင် နှင့် လန်ယွီထျန်း တို့ ဖြစ်သည်။

ဤနာမည် သုံးခုသည် စစ်ဆေးရေးမှူးများကို ကိုယ်စားပြု၏။ အားလုံးသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသားများ ဖြစ်ပြီး အတုအပ ပြုလုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် အရာအားလုံးကို ခြေရာခံနိုင်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်က ဤသည်မှာ အလွန် ကောင်းမွန်သည်ဟု ထင်၏။

ထို့ကြောင့် မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်း တံဆိပ်ကို တရားမဝင်သော နည်းလမ်းများမှတစ်ဆင့် ရယူရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အတုအပ အရာများသည် အပြင်သို့ ထုတ်ယူလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လွဲချော်မှု မရှိဘဲ ဖော်ထုတ်ခံရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဤတံဆိပ်ဖြင့် သူသည် မြင့်မြတ်မှော်အဆောင်နယ်မြေတွင် သွားလာလှုပ်ရှားရန် များစွာ ပိုမို လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။ မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်း ရှိသော မည်သည့် နေရာတွင်မဆို သူ ပြဿနာ တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ရတိုင်း အကူအညီ တောင်းခံနိုင်ပေသည်။

သူ မသိလိုက်မီတွင် ကျိုးယွမ်သည် ဆိုင်တစ်ဆိုင်၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အပေါ်တွင် "ဖေ့ယွမ်ခန်းမ" ဟု ရေးသားထားသော စာလုံးများကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ဤနာမည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် နေရာမှာတင် မှင်တက်သွားခဲ့ပြီး အတိတ်က မှတ်ဉာဏ်များ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူ မသေမျိုး လောကတွင် ကျင့်ကြံရန် စတင်ပြီး မကြာမီတွင် ကျားဖြူဂိုဏ်း၏ အစောင့်အရှောက်အောက်တွင်ရှိသော ရှင်းအန်းမြို့သို့ သွားရောက်ခဲ့၏။ ဤသည်မှာ မသေမျိုး လောကသို့ ကျင့်ကြံရန် သူ၏ တရားဝင် ခရီးစဉ် စတင်ခြင်း အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။

ရှင်းအန်းမြို့တွင် ဖေ့ယွမ်ခန်းမ တစ်ခုလည်း ရှိပြီး ထိုနေရာတွင် ငါ လုယက်သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လူများထံမှ ရရှိသော ခိုးရာပါ ပစ္စည်းများကို ရှင်းလင်းခဲ့၏။

ဝမ်လင်းသည် ပထမတန်းစား မှော်ဆေးပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်က ဖေ့ယွမ်ခန်းမ ၏ တာဝန်ခံ ကော ၏ သတိထားမိခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူမ၏ အစ်ကို သေဆုံးသွားပြီးနောက် သူမသည် ဖေ့ယွမ်ခန်းမ သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။

တူညီသော နာမည်ရှိသည့် အခြား ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို တွေ့ရသဖြင့် ကျိုးယွမ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ အလားတူ ပစ္စည်းများကို ရောင်းချသော်လည်း ပိုမို အဆင့်မြင့်သော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်၏။

ကျိုးယွမ်သည် ဖေ့ယွမ်ခန်းမ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ခိုးရာပါ ပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍ ယခု သူတွင် အများအပြား ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

တန်ယန်မြို့တွင် သူသည် ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခုမှ အဖွဲ့ဝင် အများအပြားနှင့် ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် အတော်များများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ရာ သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများသည် တောင်များကဲ့သို့ စုပုံနေသည်ဟု ပြောလျှင် ချဲ့ကားပြောရာ မရောက်ပေ။

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကြည့်လို့ရပါတယ်၊ ကျွန်မတို့ ဆိုင်မှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးက ရိုးသားပြီး မျှတပါတယ်၊ ဧည့်သည်တွေကို ဘယ်တော့မှ မလိမ်လည်သလို ဈေးလည်း မတင်ပါဘူး..."

အမျိုးသမီး တစ်ဦး ပြုံးကာ လျှောက်လာခဲ့၏။ သူမသည် အသက်မကြီးသေးဘဲ အများဆုံး အသက်နှစ်ဆယ် အရွယ်ခန့်သာ ရှိပေမည်။

သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ခန့်မှန်းချက်အရ နိမ့်ကျပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၆ တွင်သာ ရှိ၏။

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ပစ္စည်းတွေ ပြန်ဝယ်လား..."

ကျိုးယွမ်၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် အမျိုးသမီးသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"​ သေချာတာပေါ့၊ ပြန်ဝယ်ပါတယ် တကယ်လို့ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်က ဖေ့ယွမ်ခန်းမ ကို ရောင်းချင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုခု ရှိတယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆိုင်တာဝန်ခံကို ချက်ချင်း သွားခေါ်ပေးပါ့မယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ယခု သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့သော အရာအချို့ကို ရှင်းလင်းသင့်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဖေ့ယွမ်ခန်းမ တွင် သူ၏ အရှက်ရဖွယ် အခိုက်အတန့်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရကာ ရယ်မောလိုက်၏။

အစပိုင်းတွင် အရာအားလုံးသည် ခက်ခဲသော်လည်း ဇွဲရှိရှိဖြင့် ဤနေရာအထိ ရောက်လာနိုင်ခြင်းက ခက်ခဲခြင်းထက် ပိုပေသည်။

အမျိုးသမီးသည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းရှိသော အဘိုးအို တစ်ဦးကို အလျင်အမြန် ဆင့်ခေါ်လိုက်၏။ သူသည် မူလက အတော်လေး ပျင်းရိနေပုံရသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံသည် ကျိုးယွမ်အပေါ် ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကျိုးယွမ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို လုံးဝ မမြင်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိချိန်တွင် သူ အနည်းငယ် တည်ကြည်လေးနက်သွားခဲ့၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျွန်တော်က မီယွမ်ဖုန်းပါ၊ မင်း ရောင်းမယ့် ပစ္စည်းကို ငါ တစ်ချက်လောက် ကြည့်လို့ရမလား..."

မီယွမ်ဖုန်းသည် ကျိုးယွမ်ကို အလွန် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်၏။

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"လျှို့ဝှက်ခန်း တစ်ခုကို ရှာကြတာပေါ့ ပစ္စည်းတွေက များတယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် မီယွမ်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်ကို ဖေ့ယွမ်ခန်းမ ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းရှိ အခန်းတစ်ခုသို့ အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။ ထိုနေရာမှာ အရေးကြီးသော စီးပွားရေး သဘောတူညီမှုများကို ဆွေးနွေးသည့် နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

အခြားသူများ သူတို့ကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် သဘာဝ အတားအဆီး တစ်ခုကို ဤနေရာတွင် တည်ဆောက်ထား၏။

သေချာပေါက် စုံစမ်းထောက်လှမ်းနေသူသည် ကျွမ်းကျင်မှု မြင့်မားပါက ဤအတားအဆီးသည် အလုပ်ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အမျိုးသမီးသည် သူတို့ကို လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် တည်ခင်းပေးပြီးနောက် ထွက်သွားခဲ့၏။

ကျိုးယွမ်သည် အချိန်ဆွဲမနေခဲ့ပေ။ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူသည် အခန်း တစ်ခုလုံးနီးပါးကို ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့ရာ မီယွမ်ဖုန်းကို ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။