အခန်း ၃၃၈

အခန်း (၃၃၈) တာဝန်ခံ ကော ကို ကူညီခြင်း

ဖန်ဆင်းခြင်း ဆေးလုံးကို

သောက်သုံးပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမာရွတ်များသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး သူမကို မူလ အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားစေမည် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပုန်းကွယ်နေသော ရောဂါများကိုလည်း ပြုပြင်ပေးနိုင်ပြီး သူမ၏ ဇီဝကမ္မဗေဒကို တိုးတက်စေနိုင်၏။

နုပျိုခြင်း ဆေးလုံးနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူမ ဘယ်တော့မှ အိုမင်းရင့်ရော်ပုံ မပေါ်စေရန် သဘာဝကျစွာပင် အာမခံချက် ပေးပေသည်။

မှော်ဆေးလုံး နှစ်လုံးကို ကြည့်ကာ တာဝန်ခံ ကော ၏ မျက်လုံးများ နောက်တစ်ကြိမ် အနည်းငယ် နီရဲလာခဲ့၏။

သူမသည် မူလက ဖေ့ယွမ်ခန်းမ မှ မိန်းမပျို တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် ဤမှော်ဆေးလုံး၏ တန်ဖိုးကို သဘာဝကျစွာပင် နားလည်ပေသည်။

နှစ်များတစ်လျှောက် သူမသည် ရေတွက်မရနိုင်သော အထင်သေးသည့် အကြည့်များကို ခံစားခဲ့ရပြီး သူမ သိပ်မရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ဦးဖြစ်သည့် ကျိုးယွမ်ထံမှ မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်း၏ ရိုးသားမှုကို ပြန်လည် ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"တာဝန်ခံ ကော ဒီမှော်ဆေးလုံး နှစ်လုံးကို ယူလိုက်ပါ၊ ငါ မင်းကို ကာကွယ်ပေးထားမယ်..."

ကျိုးယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

ဤမှော်ဆေးလုံး နှစ်လုံးစလုံးသည် သဘာဝတွင် အပျော့စား ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၆ မှော်ဆေးလုံးများ ဖြစ်သော်လည်း သွေးကြောများကို မပျက်စီးစေပေ။

မှော်ဆေးလုံး၏ ဆေးဘက်ဝင် အာနိသင်များသည် တဖြည်းဖြည်း အလုပ်လုပ်ပြီး အသုံးပြုသူ၏ ကျန်းမာရေးကို ဆက်တိုက် တိုးတက်စေ၏။

တာဝန်ခံ ကော သည် ရှက်ရွံ့မနေခဲ့ပေ။ သူမသည် ဤကျေးဇူးကို မှတ်ထားပြီး အခွင့်အရေး ရရှိချိန်တွင် ပြန်လည် ပေးဆပ်မည် ဖြစ်သည်။

တာဝန်ခံ ကော သည် မှော်ဆေးလုံး နှစ်လုံးကို ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပြီး မျိုချလိုက်၏။

ကျိုးယွမ်က သူမကို အကူအညီ ပေးရခြင်းမှာ ဤမှော်ဆေးလုံး နှစ်လုံးသည် အရည်အသွေး မြင့်မားပြီး လုပ်ငန်းစဉ်အတွက် အချိန်ပိုကြာ လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျိုးယွမ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို မိုးပေါက်များကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး တာဝန်ခံ ကော ၏ ပတ်လည်တွင် ကြီးမားသော အစီအရင်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် တာဝန်ခံ ကော ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီး "လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း" ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ တာဝန်ခံ ကော ၏ ပတ်လည်တွင် ချိတ်ပိတ်ထားသော လေဟာနယ် တစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်သည်။

အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု အက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာကာ လေဟာနယ်ကို မြူနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော မြူခိုးများ အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့၏။

ကျိုးယွမ်က တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်ကာ စတင် ကျင့်ကြံတော့သည်။

မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်း ၏ အမြင့်ဆုံး အထပ်တွင် အဘိုးအို အမျိုးသမီး တစ်ဦးသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်၌ အဆင့် ၇ မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်း တံဆိပ် တစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲလျက် ရပ်နေခဲ့၏။

သူမ၏ နာမည်မှာ လီချန်ယွီ ဖြစ်ပြီး ဖန်းရှင်းမြို့ မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်း ၏ ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးဖြစ်ကာ အဆင့် ၇ အဆင့်မြင့် အဆောင်သခင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမ၏ လက်ထဲတွင် ပုံတူ ပန်းချီကား တစ်ချပ် ကိုင်ဆောင်ထားရာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ကျိုးယွမ်၏ ပုံတူ ပန်းချီကားပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် "ဝမ်လင်း" ၏ ပုံတူ ပန်းချီကား မဟုတ်ဘဲ ကျိုးယွမ်၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာ ပုံတူ ပန်းချီကား ဖြစ်သည်။

လီချန်ယွီ၏ လက်ထဲတွင် အလင်းပြန် ကျောက်တုံး တစ်တုံးလည်း ရှိနေပြီး အပေါ်တွင် "ဝမ်လင်း" သည် အဆင့် ၅ အဆောင်သခင် အဖြစ် စမ်းသပ်မှု ခံယူနေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ရှိနေ၏။

လီချန်ယွီသည် အကြိမ်ကြိမ် ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူမသည် ထိုနည်းလမ်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေ၏။ ကျိုးယွမ်သည် သရဲအိုကြီးက သူမကို ရှာဖွေစေချင်နေသော လူဖြစ်ကြောင်း သူမ သေချာနေခဲ့သည်။

ထိုစဉ် နီဟုန်းသည် လင်ရှောင်နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ လင်ရှောင်သည် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံရခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

လင်ရှောင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

လီချန်ယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ငါးရက် ကြာသွားပြီ အဲဒီ ဝမ်လင်း မင်းကို ဆက်သွယ်လာသေးလား..."

လင်ရှောင် မှင်တက်သွားခဲ့၏။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က ဤအကြောင်းကို မေးလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို ဤမျှ စိုးရိမ်စေလောက်အောင် ဝမ်လင်းတွင် မည်သို့သော နောက်ခံမျိုး ရှိနေသနည်းဟု လင်ရှောင် တွေးတောခြင်းမှ မအောင့်အည်းနိုင်ခဲ့ပေ။

လင်ရှောင်တွင် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အချို့ ရှိ၏။ သူသည် ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဒီဆက်သွယ်ရေး ကျောက်တုံးက ဝမ်လင်းကို ဆက်သွယ်ဖို့ပါ..."

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ ကျွန်တော်တို့ကို အရင် ဆက်သွယ်လာဖို့ စောင့်ရမယ်၊ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့ ဆက်သွယ်လို့ မရဘူး..."

လီချန်ယွီသည် အားနာမနေခဲ့ပေ။ သူမသည် ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်တုံးကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"လင်ရှောင် မင်းက တော်သားပဲ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် လင်ရှောင် အလွန် ပျော်ရွှင်သွားခဲ့၏။ သူသည် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် မူးဝေနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဤနေရာမှ ဘယ်လို ထွက်ခွာလာခဲ့မှန်း မသိခဲ့ပေ။

နီဟုန်းသည် လီချန်ယွီကို ကြည့်ကာ သူမ၏ လက်များကို ဆုပ်ပြီး အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် သူ့ကို ရှာဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို စေလွှတ်သင့်လား..."

လီချန်ယွီ ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး မင်းတို့ ဒီကိစ္စအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး မင်းတို့ အလုပ်တွေပဲ ဆက်လုပ်ကြပါ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် နီဟုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူမသည် သိချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူမ ဘာမေးခွန်းမှ ထပ်မမေးခဲ့ပေ။

နီဟုန်းသည် အနာဂတ်တွင် ဝမ်လင်းနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့သင့်ကြောင်း တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

ခြံဝင်းအတွင်းတွင် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် "တိုက်ပွဲ" ဟူသော ရွှေရောင် စာလုံးလေးတစ်ခု မှေးမှိန်စွာ ထွက်ပေါ်နေခဲ့၏။

ရက်အနည်းငယ် ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူ၏ တိုက်ပွဲစာလုံးကျင့်စဉ်သည် အဓိက အောင်မြင်မှု သို့ နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် မလှမ်းမကမ်းရှိ တာဝန်ခံ ကော ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း ရှိသော နေရာတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အားလုံး အမှုန့်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အတွင်းရှိ မှုန်ဝါးနေသော မြူခိုးများလည်း လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တာဝန်ခံ ကော ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ရှည်လျားသော အမာရွတ်သည် အရိပ်အယောင်မျှပင် မချန်ထားခဲ့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ယခုအခါ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမွေ့နေပြီ ဖြစ်၏။

သူမ၏ ချီတန်ဖိုးသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရုံသာမက သေးငယ်သော အဆင့်တစ်ခုကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့၏။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ်က ကြီးထွားမှုကို အတင်းအကျပ် မဖြစ်စေချင်ခဲ့ပါက သူသည် တာဝန်ခံ ကော ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ရွှေအမြုတေအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိခွင့် ပြုနိုင်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမအတွက် ကောင်းမွန်သော အရာ မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဖန်ဆင်းခြင်း ဆေးလုံး၏ အာနိသင်များသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကို ဆက်တိုက် ပြောင်းလဲသွားစေမည် ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကျင့်ကြံရန် ပါရမီသည်လည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်၏။

ကျိုးယွမ်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ တာဝန်ခံ ကော မကြာမီ နိုးထလာတော့မည်ကို သူ သိထား၏။

သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာ အချိန် မပြည့်မီတွင် တာဝန်ခံ ကော သည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လာခဲ့သည်။

တာဝန်ခံ ကော သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအားကြီးမားသည့် ခွန်အားကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် ပျော်ရွှင်မှု လှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အနံ့တစ်ခုကို ရရှိလိုက်ရာ အံ့အားသင့်စွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စမ်းချောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ခုန်ထလာကာ သူမ၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ကျိုးယွမ်က အတော်လေး ရယ်ချင်သွားခဲ့၏။ သူသည် ယခင်က ဤကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် အညစ်အကြေး အတော်များများကို ဖယ်ထုတ်ခဲ့ဖူးပြီး ယခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သန့်ရှင်းနေကာ လုံးဝ သန့်စင်သွားသည့်အလား အညစ်အကြေးများ ကင်းစင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တာဝန်ခံ ကော အခန်းထဲမှ နောက်ဆုံး၌ ထွက်လာသည်အထိ အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာ အချိန် ထပ်မံ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။

သူမ ယခုလေးတင် ရေချိုးထားပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မှေးမှိန်သော၊ သာယာသော ရနံ့လေးတစ်ခု ရှိနေသည်။

သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်လာမှုကြောင့် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အိုမင်းရင့်ရော်မှု အလွှာသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး သူမသည် ယခင်က တာဝန်ခံ ကော အဖြစ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကော၊ ငါက ဖန်းရှင်းမြို့မှာ ခဏလောက် နေဦးမယ်၊ ဆယ်ရက်လောက်ပေါ့..."

"ဒီအချိန်အတွင်း မင်းမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်ရင် ဒီကျောက်စိမ်းပြားကို ချေမွလိုက်ပါ ငါ ချက်ချင်း လာခဲ့မယ်..."

"အတိတ်ကို မေ့ပစ်လိုက်ပြီး ရှေ့ဆက်ပါ..."

ကျိုးယွမ် ပြုံးကာ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တာဝန်ခံ ကော ၏ အရှေ့တွင် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုနှင့် သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

တာဝန်ခံ ကောက အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့သော်လည်း သူမ ရှက်ရွံ့မနေခဲ့ပေ။ သူမသည် သိုလှောင်လက်စွပ်နှင့် ကျောက်စိမ်းပြားကို လက်ခံလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်များကို ဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်..."

တာဝန်ခံ ကော သည် မလိုအပ်သော စကားများ မပြောခဲ့ပေ။ ကျိုးယွမ်အပေါ် သူမ၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို မည်သည့် စကားလုံးမျှဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထား၏။

ကျိုးယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တာဝန်ခံ ကော ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထွက်သွားခဲ့သည်။

မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ရခြင်းမှာ ရှားပါးသော အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကျိုးယွမ်အတွက် ရက်အနည်းငယ် အချိန်ယူခဲ့ရသော်လည်း တန်ဖိုးရှိသည်ဟု သူ ခံစားခဲ့ရ၏။

ကျိုးယွမ် ထွက်သွားပြီးနောက် တာဝန်ခံ ကော သည် ဝိညာဉ်အာရုံကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲရှိ အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀,၀၀၀ ခန့်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူမ ဆွံ့အသွားခဲ့၏။

ကျိုးယွမ်က သူမကို ဤမျှ အများအပြား ပေးခဲ့သဖြင့် တာဝန်ခံ ကော အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

သူမ ဤအကြွေးကို ပြန်လည် ပေးဆပ်နိုင်မည်လား ဆိုတာကို သူမ မသိပေ။

ဖန်းရှင်းမြို့၏ လမ်းမများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေစဉ် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ နောက်ထပ် အစီအစဉ်များ အကြောင်းကို စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်၏။

သူသည် မိုးကြိုးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသို့ သေချာပေါက် သွားမည် ဖြစ်သော်လည်း ဤကိစ္စကို ခဏလောက် ရွှေ့ဆိုင်းထားလျှင် အဆင်ပြေပေသည်။

သူက အဆင့် ၅ အဆောင်သခင် ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ သိပ်မကြာသေးဘဲ အဆင့်တက်ရန် နှစ်အနည်းငယ် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်၏။

တာဝန်ခံ ကော ၏ စကားများက သူ့ကို နိုးကြားသွားစေခဲ့သည်။ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်နိုင်ရန်အတွက် သူသည် ပိုင်ယွင်ရှို့နှင့် လန်ချင်းရွှယ်တို့ကို သွားတွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမသာ အနာဂတ်တွင် အခြား တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် တကယ် ထွက်ပြေးသွားခဲ့လျှင် သူ အလွန် ဝမ်းနည်းရလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

ကျိုးယွမ်သည် ချင်မိသားစုသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ပြီးနောက် ကျင့်ထျန်းနယ်မြေသို့ ဦးစွာ သွားရောက်မည် ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် မိုးကြိုးနတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားမည် ဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

"သူ့ကို ခေါ်သွားလိုက် ပြီးတော့ ဒီည သခင်မလေးနဲ့ လက်ထပ်ပေးလိုက်..."