အခန်း ၃၄၉

အခန်း (၃၄၉) လူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ခြင်း

ကျယ်လောင်သော ‘ဘုန်း!’ ဟူသည့် အသံနှင့် စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အဖွား လျို ၏ တန်ထျန်းသည် ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် အက်ကွဲကြွေမွသွားခဲ့၏။

အဖွား လျို သည် သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး ချူဆွေ့၏ အရှေ့ တည့်တည့်တွင် ကျဆင်းသွားကာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးမရှိသော အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

အဖွား လျို ရပ်နေခဲ့သော နေရာတွင် အမျိုးသား တစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့၏။ ထိုသူမှာ ကျိုးယွမ် ဖြစ်ပြီး သူ လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ချူဆွေ့၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရပြီး အလွန်အမင်း သဘောကျသွားခဲ့၏။

အကယ်၍ ဤလူမျိုးကို သင့်လျော်စွာ လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးပါက သူတို့သည် အနာဂတ်တွင် ကောင်းမွန်သော အထောက်အကူ တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ချူဆွေ့သည် မူလက မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲရန်နှင့် အဖွား လျို နှင့်အတူ သေဆုံးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော်လည်း ဤမျှ ကြီးမားသော အလှည့်အပြောင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ချူဆွေ့သည် လေထဲရှိ အမျိုးသားကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။ ထိုအမျိုးသား မည်သို့ လှုပ်ရှားသွားသည်ကိုပင် သူ မမြင်လိုက်ရပေ။

ချူဆွေ့သည် တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်အဝါကို မအာရုံခံနိုင်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အလွန်အမင်း နက်နဲပြီး ကျိုးမိသားစု၏ အကြီးအကဲများထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူ သေချာနေခဲ့၏။

"ကျွန်တော် ချူဆွေ့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် စီနီယာ..."

ချူဆွေ့သည် အားနာမနေရဲဘဲ အလျင်အမြန် လက်ယှက်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်၏။

တစ်ဖက်လူက အလွန် ငယ်ရွယ်ပုံပေါက်သော်လည်း ဤအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်သူတိုင်းသည် မကောင်းဆိုးဝါး အိုကြီး တစ်ကောင် သေချာပေါက် ဖြစ်ရမည်။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လုပ်လိုက်တဲ့ ကိစ္စလေးပါ စိတ်မပူပါနဲ့ မင်း ဒီလူကို ကိုင်တွယ်လို့ ရတယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ချူဆွေ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အဖွား လျို ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ချူဆွေ့ တကယ်လို့ မင်း ငါ့ကို သတ်ရဲရင် သခင်မလေး က မင်းကို လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ကျိုးမိသားစုကလည်း မင်းကို လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

အဖွား လျို ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အကြောက်တရား အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး သူမသည် ခြိမ်းခြောက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော စကားလုံးများဖြင့် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

ကျိုးယွမ်က အနည်းငယ် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ဤအဖွားအိုမကြီးသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မိုက်မဲလှ၏။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ခြင်းက ပြဿနာ ရှာနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အဖွား လျို ၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် ချူဆွေ့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အာဏာရှင်ဆန်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

သူသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အဖွား လျို ၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းညှစ်လိုက်ပြီး အားပြင်းပြင်းဖြင့် ညှစ်လိုက်သည်။

"ကလစ်!" ဟူသော အသံနှင့်အတူ အဖွား လျို ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အကြောက်တရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

သူမ၏ ဤခရီးစဉ်သည် ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

အဖွား လျို ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ချူဆွေ့၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အာဏာရှင်ဆန်မှုသည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့၏။

ထို့နောက် သူသည် ကျိုးယွမ်ကို ရိုသေစွာ လက်သီးဆုပ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ..."

"ချူဆွေ့ အသက်ရှင်နေသရွေ့ ဒီနေ့ စီနီယာ့ရဲ့ ကျေးဇူးကို ကျွန်တော့် အသက်နဲ့ ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်..."

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ မင်းကို အင်အားများတာကို အားကိုးပြီး အနိုင်ကျင့်နေတာကို ငါ သည်းမခံနိုင်လို့ မင်းကို ကူညီခဲ့တာပါ၊ အနာဂတ်အတွက် မင်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေက ဘာတွေလဲ..."

ချူဆွေ့ က အနည်းငယ် အံ့သြသွားခဲ့ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာ့ကို ဖုံးကွယ်မထားရဲပါဘူး ကျွန်တော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုကို အရင်က သွားခဲ့ဖူးပြီး နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်..."

"နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း ဝင်္ကပါကနေတစ်ဆင့် မြင့်မြတ်မှော်အဆောင်နယ်မြေကနေ ထွက်သွားပြီး အခြား ကြယ်စင်နယ်မြေတွေကို စူးစမ်းချင်တယ်..."

"ကျွန်တော် လုံလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားလာတဲ့အခါ ကျိုးမိသားစုကို လက်စားချေဖို့ ပြန်လာမယ်၊ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မေ့ထားမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချူဆွေ့ စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို ဖော်ပြနေခဲ့၏။

သူသည် ကျိုးမိသားစုကို အခြေအမြစ်မှစ၍ တကယ်ကို မုန်းတီးခဲ့သည်။ သူတို့၏ သစ္စာဖောက်မှု၊ သူ၏ ခံစားချက်များကို သူတို့ အသုံးချမှု၊ သူ့ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများမှာ လုံးဝကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လွန်းလှ၏။

ချူဆွေ့၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့ပြီးနောက် သူက မေးလိုက်သည်။

"ငါလည်း မြင့်မြတ်မှော်အဆောင်နယ်မြေကနေ ထွက်သွားချင်တယ် အဲဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ငါ့ကို ခေါ်သွားပေးဖို့ မင်း ဆန္ဒရှိမလား..."

"ငါ မင်းကို ဒုက္ခပေးမယ်လို့ မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး၊ တကယ်လို့ ငါသာ အတင်းအကျပ် ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းကနေတစ်ဆင့် ငါ လိုချင်တာ အားလုံးကို ရနိုင်ပါတယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ချူဆွေ့၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ဖြူလျော့သွားခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူ ပြောသည့်စကားမှာ အမှန်တရား ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထား၏။

အကယ်၍ ဤလူက သူ့ကို ဆန့်ကျင်မည်ဆိုပါက သူသည် ခုခံရန် အခွင့်အရေးပင် ရရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ် ကျိုးယွမ်သည် မြေပြင်မှ ပျံတက်လာသော သိုလှောင်လက်စွပ် ငါးကွင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖမ်းယူလိုက်ပြီး သူ၏ အရှေ့ရှိ ချူဆွေ့ထံသို့ ပေးပို့လိုက်၏။

ချူဆွေ့သည် အစပိုင်းတွင် နောင်တရနေခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်ချိန်တွင် သူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ သိုလှောင်လက်စွပ် ငါးကွင်းကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက ဤအရာများကို တန်ဖိုးမထားကြောင်း ချူဆွေ့ သိထား၏။

ကျိုးယွမ်သည် အလောင်းများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ညှိုးကို ခေါက်လိုက်ရာ မီးတောက် ငါးခု ပျံထွက်သွားပြီး အလောင်း ငါးလောင်းကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လူငါးယောက်မှာ ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်စုစည်းမှု ဝင်္ကပါ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ လွင့်စင်မသွားသေးသော လူငါးယောက်၏ ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန်များသည် အတူတကွ စုစည်းလာကြသည်။ ကျိုးယွမ်၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ခြင်းနှင့်အတူ ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန် ငါးခုသည် အက်ကွဲကြွေမွသွားပြီး အရိပ်အယောင်မျှပင် မချန်ထားခဲ့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ချူဆွေ့သည် သူ၏ ဝိညာဉ် တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး လှုပ်ရှားခဲ့သော စီနီယာအပေါ် နားလည်မှု အသစ်တစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သည်။

အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုမျှပင် မကျန်တော့ပေ။

ချူဆွေ့က အချိန်ဆွဲမနေရဲဘဲ ဦးဆောင်သွားခဲ့ပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြ၏။

သူတို့နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီး အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်ခန့် အကြာတွင် အဘိုးအို တစ်ဦးသည် ညှိုးနွမ်းနေသော မျက်နှာဖြင့် အဝေးမှ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အဘိုးအိုမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ကျိုးမိသားစုမှ ကျိုးထိုက်ဆန်း ဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

ကျိုးထိုက်ဆန်းသည် မှန်တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ဖမ်းမှန် ဟု ခေါ်သော စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်၏။

ကျင့်ကြံသူများ ကျဆုံးသွားသော နေရာများတွင် အက်ကွဲနေသော ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မကြာခဏ ကျန်ရစ်နေတတ်ပြီး ဘယ်တော့မှ လွင့်စင်မသွားကြပေ။

ဝိညာဉ်ဖမ်းမှန် ကို ကျင့်ကြံသူများ၏ ဝိညာဉ်များကို စုစည်းရန် အသုံးပြုသည်။ ဤဝိညာဉ်များသည် မှတ်ဉာဏ် အချို့ကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး အထူး နည်းလမ်း တစ်ခုမှတစ်ဆင့် ဖတ်ရှုနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ကျိုးထိုက်ဆန်း စိတ်ပျက်သွားခဲ့၏။ သူ အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ပေ။

သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှုပ်ပွနေမှုများနှင့် သွေးကွက်များက ဤနေရာသည် တိုက်ပွဲ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ့အား ပြောပြနေခဲ့၏။

"သေစမ်း ချူဆွေ့က အလွန် သတိထားနေတာပဲ၊ မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးလို့ မဖြစ်တော့ဘူးလို့ ထင်တယ်၊ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် အနာဂတ်မှာ ငါ့ရဲ့ ကျိုးမိသားစုအတွက် ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

ကျိုးထိုက်ဆန်းသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ယိမ်းယိုင်သွားကာ အဝေးရှိ သစ်တောဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့၏။

တစ်ဖက်လူသည် အရှေ့ရှိ ထူထပ်သော သစ်တောထဲသို့ ထွက်ပြေးသွားကြောင်း သူ သေချာနေပြီး သူ့ကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးထိုက်ဆန်း၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ပေသည်။ ချူဆွေ့နှင့် ကျိုးယွမ်တို့သည် လက်ရှိတွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖြတ်သန်းသွားနေကြ၏။

ချူဆွေ့၏ အဆိုအရ ခရီးစဉ်သည် ရက်အနည်းငယ် ပိုကြာမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ် အလျင်မလိုခဲ့ပေ။ သူသည် မြင့်မြတ်မှော်အဆောင်မြို့တော် အကြောင်းကို သိထားပြီးဖြစ်ရာ သူ ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့၏။

သို့သော် တစ်နာရီ မပြည့်မီ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်က ရပ်တန့်သွားပြီး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကျုံ့သွားခဲ့သည်။

ချူဆွေ့ အနည်းငယ် အံ့သြသွားခဲ့၏။ သူ မည်သည့်အရာကိုမျှ သတိမထားမိသေးပေ။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် ချူဆွေ့၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဝေးမှနေ၍ ဝိညာဉ်အာရုံ စွမ်းအားတစ်ခု လွှမ်းခြုံလာပြီး သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ချိန်ရွယ်ထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"အဲဒီ ကျိန်ဆဲခံရမယ့် အဘိုးအိုက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရောက်လာတယ်၊ သူက ငါ့ကို တကယ်ပဲ အထင်ကြီးနေတာပဲ..."

ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုသည် ချူဆွေ့၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ယခင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော ဒေါသများ တောက်ပနေခဲ့၏။

သူ ဤအရာကို လက်ခံရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။ ကျိုးမိသားစုက သူ့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ့အတွက် လွတ်မြောက်စရာ လမ်းမရှိအောင် လုပ်ထားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"စီနီယာ မြန်မြန် ထွက်သွားတာ ပိုကောင်းမယ် ဒီလူက ကျိုးမိသားစုကပါ၊ အကြီးအကဲ ကျိုးထိုက်ဆန်းက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူပါ၊ စီနီယာ့ကို ကျွန်တော် ပြဿနာ မဖြစ်စေချင်ဘူး..."

ချူဆွေ့သည် ကျိုးယွမ်ကို စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်၏။

ကျိုးယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ချူဆွေ့ကို အလွန် သဘောကျပြီး သူ ဤနေရာသို့ လာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ချူဆွေ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာ ဖြစ်စေရန် ဖြစ်၏။ သူ့ကို နောက်ထပ် တစ်ခုလောက် ကျေးဇူးတင်စရာ ဖြစ်အောင် ဘာလို့ မလုပ်ရမှာလဲ။

"တကယ်လို့ မင်း သူ့ကို သတ်ချင်ရင် ငါ မင်းကို ကူညီပေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို အသက်တစ်ချောင်း အကြွေးတင်သွားပြီ..."

"သေချာတာပေါ့ မင်းရဲ့ အသက်က အခု ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်သေးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်မှာ မင်း စွမ်းအားကြီးလာတဲ့အခါ မင်းကို ငါ့အတွက် တစ်ခုခု လုပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုမယ်၊ မင်း ဆန္ဒရှိမလား..."

ကျိုးယွမ်သည် ချူဆွေ့ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ချူဆွေ့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"စီနီယာက ကျွန်တော့်ကို တစ်ကြိမ် ကယ်တင်ပြီးပြီ၊ တကယ်လို့ စီနီယာက ကျွန်တော့်ကို ဒီတစ်ကြိမ် ထပ်ကယ်တင်ရင် ချူဆွေ့ရဲ့ အသက်က အခုကစပြီး စီနီယာ့အပိုင်ပဲ..."

"တကယ်လို့ ကျွန်တော်က ဒီကတိကို ဖောက်ဖျက်ရင် ကျွန်တော့် ကို မိုးကြိုးပစ်ပြီး သေပါစေလို့ ကောင်းကင်တာအိုကို တိုင်တည်ပြီး သစ္စာဆိုပါတယ်..."

ချူဆွေ့ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ရာ ချူဆွေ့၏ သစ္စာဆိုမှုကို တုံ့ပြန်သည့်အလားပင် ဖြစ်၏။