အခန်း ၃၅၀

အခန်း (၃၅၀) ကြောက်မက်ဖွယ် မဟာကံကြမ္မာကျင့်စဉ်

ကျိုးယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူ သဘောကျသော လူအများအပြား မရှိသော်လည်း ချူဆွေ့မှာ ထိုထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော နောက်လိုက်တစ်ယောက် ရှိခြင်းက အတော်လေး ကောင်းမွန်ပေသည်။ သူသည် ပြတ်သားပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောကြောင့် အနာဂတ်တွင် ကိုယ်တိုင် လုပ်စရာ အများအပြား ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဝေးမှ လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။ ထိုသူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ကျိုးထိုက်ဆန်းပင် ဖြစ်သည်။

"ချူဆွေ့…ငါ မင်းကို ကြင်နာစွာနဲ့ လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး ကျိုးလျန်ကိုတောင် မင်းဆီ ခေါ်လာပေးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက သူမကို စွန့်ပစ်ပြီး ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်..."

"ငါ့ရဲ့ ကတိကို ဖျက်ရမယ် ဆိုရင်တောင် ဒီနေ့ ငါ မင်းကို ပြန်ခေါ်သွားမယ်..."

"မင်းရဲ့ ဝံပုလွေလို ရည်မှန်းချက်တွေကို ငါ မမြင်ခဲ့ရတာ တကယ်ကို မျက်စိကန်းခဲ့တာပဲ..."

ကျိုးထိုက်ဆန်း၏ ပုံရိပ်သည် အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ အသံသည် အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူ စကားပြောပြီးချိန်တွင် သူသည် ချူဆွေ့နှင့် ကျိုးယွမ်တို့၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချူဆွေ့၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားခဲ့၏။ ကျိုးမိသားစုက သူ့ကို တကယ် ရွံရှာသွားစေသည်။

‘ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလို အရှက်မရှိတဲ့ လူတွေ ဘယ်လိုများ ရှိနေရတာလဲ…’

"ကျိုးထိုက်ဆန်း…မင်း ခုလေးတင် ပြောခဲ့တဲ့ အရာ အားလုံး မှန်ကန်တယ်လို့ ကောင်းကင်တာအိုကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုရဲလား..."

"မင်းလို လူအိုကြီးက တစ်နေ့လုံး သူများတွေကို ထောင်ချောက်ဆင်နေတာပဲ ပြီးတော့ မင်းက အဲဒါကို မြင့်မြတ်တဲ့ အသံပေါက်အောင်တောင် လုပ်နေသေးတယ်..."

"မသေတဲ့ အဘိုးအို တစ်ယောက်က သူခိုးပဲ ၊ မင်းကို ငါ အဲဒီလို ပြောတာပဲ လူဆိုးအိုကြီး မင်းက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာကို အရှက်ခွဲလိုက်တာပဲ..."

ချူဆွေ့သည် သဘာဝကျစွာပင် သူ့ကို သည်းခံမည် မဟုတ်ဘဲ ချက်ချင်း ကျိန်ဆဲတော့၏။

ချူဆွေ့က သူ့ကို ထိုသို့ ပြန်ပြောရဲသဖြင့် ကျိုးထိုက်ဆန်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အရုပ်ဆိုးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ကျိုးထိုက်ဆန်း အလျင်စလို မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။ ရွှေအမြုတေအဆင့် အထွတ်အထိပ်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်၏။ သူသည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ဖိချေပစ်နိုင်ပေသည်။

သူ၏ အကြည့်သည် ကျိုးယွမ်အပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားခဲ့၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို သူ မမြင်နိုင်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

"မင်းက အဖွား လျို ကို သတ်လိုက်တာလား..."

ကျိုးထိုက်ဆန်းသည် အောက်ဘက်ရှိ ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်ကာ မောက်မာစွာ ပြောလိုက်၏။

ကျိုးယွမ်သည် ကျိုးထိုက်ဆန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်!"

"မဟာကံကြမ္မာကျင့်စဉ်!"

ကျိုးယွမ်သည် ကျိုးထိုက်ဆန်းအတွက် အချိန်ဖြုန်းမနေချင်ခဲ့ပေ။ သူသည် တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှု အသစ်တစ်ခုကို ယခုလေးတင် သင်ယူထားခဲ့ပြီး စမ်းသပ်ရန် တစ်စုံတစ်ယောက် လိုအပ်နေခဲ့၏။ ကျိုးထိုက်ဆန်းက ပြီးပြည့်စုံသော စမ်းသပ်ခံ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။

ကျိုးယွမ် လက်ညှိုးထိုးလိုက်ချိန်တွင် ကျိုးထိုက်ဆန်း၏ အမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် တိုက်ရိုက် ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသော ကျိုးထိုက်ဆန်းကို ကြည့်နေစဉ် သူ၏ လက်သင်္ကေတများ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

သူ၏ လက်များကြားတွင် အဖြူရောင် မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကျိုးယွမ်၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျိုးထိုက်ဆန်းအပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လွင့်မျောသွားခဲ့သည်။

"အား!"

ကျိုးထိုက်ဆန်း၏ ပါးစပ်မှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အဖြူရောင် မီးတောက်များသည် သူ၏ ဒွာရ ခုနစ်ပေါက်မှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပန်းထွက်လာခဲ့၏။

ကျယ်လောင်သော "ဘုန်း!" ဟူသည့် အသံနှင့်အတူ ကျိုးထိုက်ဆန်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခြေလက်များ တုန်ယင်သွားကာ သူ အသက်ရှူ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်အပြင် သူ၏ အတွင်းကလီစာများ အားလုံး လုံးဝ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့၏။

သူ၏ သက်တမ်း နောက်ထပ် အနှစ်သုံးဆယ် လျော့ကျသွားကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် ကျိုးယွမ် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ဤတိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုသည် အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားလှသော်လည်း လူအနည်းငယ်များသာ အသုံးပြုရန် တတ်နိုင်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အသုံးပြုလိုက်တိုင်း သက်တမ်း ကုန်ဆုံးသွားမည် ဖြစ်၏。

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၄၄,၈၉၂၊ သက်တမ်း +၅၃၉၊ ကျင့်ကြံခြင်းတန်ဖိုး +၄,၁၁၀,၀၀၀]

စနစ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ ကျိုးယွမ်ကို မျက်မှောင်ကျုံ့သွားစေခဲ့၏။ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို အနိုင်ယူခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်များမှာ လျော့ကျလာကြောင်း သူ သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။

[ပိုင်ရှင် - ကျိုးယွမ်]

[ကျင့်ကြံခြင်း - နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်: ၁၃၅.၃၀၉ သန်း / ၉၆ သန်း]

[သက်တမ်း - ၃၂ / ၁၂၉,၂၄၆.၈]

[ပါရမီ - တာအိုတားမြစ်ခြင်းဝိညာဉ်သွေးကြော၊ သွင်ပြောင်းမိုးကြိုးဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မီးဝိညာဉ်သွေးကြော]

[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၁,၀၁၉,၇၈၄]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ - အဆင့်မြင့် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်စုစည်းမှု ဝင်္ကပါ]

[အထူးစွမ်းရည်များ - မျက်နှာတစ်ရာကျင့်စဉ်၊ အချိန်ဖျက်ဆီးခြင်းနည်းစနစ်၊ ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကျင့်စဉ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ်၊ အဆင့် ၅ အဆောင်သခင်]

ကျိုးယွမ်သည် စနစ် မျက်နှာပြင်ကို ခဏတာမျှ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လျစ်လျူရှုလိုက်၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချူဆွေ့၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး တောင့်တင်းနေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပွတ်သပ်ခဲ့ပြီး အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်းကို မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့၏။

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကျိုးထိုက်ဆန်းသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော နတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခု ဤစီနီယာ၏ အရှေ့တွင် တစ်ဖက်လူသည် ခုခံနိုင်စွမ်းပင် မရှိခဲ့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချူဆွေ့သည် ဘေးရှိ စီနီယာအပေါ် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့လေးစားမှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အပြင်ပန်းတွင် ပေါ်လွင်နေသလောက် တည်ငြိမ်မှု မရှိခဲ့ပေ။ မဟာကံကြမ္မာကျင့်စဉ်၏ စွမ်းအားသည် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ကျော်လွန်နေပုံရ၏။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်သည် အနည်းငယ်မျှပင် မခုခံနိုင်ခဲ့သည်မှာ ဤတိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပြသနေပေသည်။

ကျိုးယွမ်က လှမ်းဖမ်းလိုက်ရာ ကျိုးထိုက်ဆန်း၏ လက်ထဲရှိ သိုလှောင်လက်စွပ် ပျံတက်လာပြီး သူ၏ လက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့၏။

‘ဒီအဘိုးကြီးမှာ သူ့လက်ထဲမှာ ပစ္စည်း အတော်များများ ရှိရမယ် သူ တစ်ချက်လောက် ကြည့်ရလိမ့်မယ်…’

သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကျိုးယွမ်၏ ဝိညာဉ်အာရုံသည် တစ်ဖက်လူ၏ ချိတ်ပိတ်မှုကို ချိုးဖျက်သွားပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ အတွင်း၌ ပစ္စည်း အများအပြား ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။

သူ ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားလိုက်ပြီး အနာဂတ်တွင် ချူဆွေ့သည် သူ့အတွက် အသုံးဝင်လာမည်ကို သတိပြုမိသွားသောကြောင့် သူ၏ အတွက် အရင်းအမြစ် အချို့ကို ချန်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျိုးယွမ်သည် ကျိုးထိုက်ဆန်း၏ သိုလှောင်လက်စွပ်မှ အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀,၀၀၀ ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် မှော်ဆေးလုံး တစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ ချူဆွေ့ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်၏။

ချူဆွေ့သည် အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ကျိုးထိုက်ဆန်း၏ အလောင်းကို လောင်ကျွမ်းစေမည့် မီးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ချူဆွေ့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

ကျိုးထိုက်ဆန်း ရောက်ရှိလာခြင်းက ယခုလေးတင် အတော်လေး လှုပ်ခတ်မှု ဖြစ်စေခဲ့ပြီး အဝေးမှ လူအချို့ကို ဆွဲဆောင်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤလူများ ရောက်လာချိန်တွင် မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်မျှ မရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရပြီး သူတို့ နောက်ကျသွားပြီဟု ထင်ကာ မျက်မှောင်ကျုံ့သွားခဲ့ကြ၏။

ဖန်းရှင်းမြို့မှ ကျိုးမိသားစုသည် လုံးဝ ကသောင်းကနင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မိသားစု အတွင်းရှိ ကျိုးထိုက်ဆန်း၏ ဝိညာဉ် ကျောက်ပြားသည် အက်ကွဲကြွေမွသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ကျိုးထိုက်ဆန်း သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်၏။

"စုံစမ်းစစ်ဆေးစမ်း! ဒီနောက်ကွယ်မှာ ဘယ်မိသားစု ရှိနေလဲ ဆိုတာကို ရှာဖွေစမ်း..."

"ငါ့ရဲ့ ကျိုးမိသားစုက အကြီးအကဲတွေကို သတ်ရဲတဲ့သူတွေ သူတို့ အမြစ်ပြတ်သွားရမယ်..."

ကျိုးမိသားစု စံအိမ် အတွင်းမှ အိုမင်းနေသော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့ပြီး စကားလုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေခဲ့၏။

ကျိုးမိသားစုမှ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့် ဘိုးဘေးသည် သီးသန့် တရားကျင့်ရာမှ ထွက်လာပြီး ဤကိစ္စကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ရာ ဖန်းရှင်းမြို့ရှိ မိသားစု အားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ချူဆွေ့သည် ကျိုးယွမ်ကို ထူထပ်သော သစ်တောထဲတွင် ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် ဦးဆောင်လာခဲ့၏။

ဤကာလအတွင်း သူတို့သည် အဆင့် ၅ သားရဲ အချို့နှင့်လည်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး အားလုံးကို ကျိုးယွမ်က သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် အဆင့် ၅ သားရဲ၏ အလောင်းကို မလိုချင်ခဲ့သော်လည်း ချူဆွေ့ကတော့ ထိုမျှ ယဉ်ကျေးမနေဘဲ အားလုံးကို စုဆောင်းခဲ့၏။ သူ၏ အတွက်မူ အဖိုးတန်သော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ချူဆွေ့၏ လက်ရှိ အခြေအနေသည် တပ်မှ ပထမဆုံး ထွက်လာချိန်က ကျိုးယွမ်၏ အခြေအနေနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူပေသည်။ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖြုန်းတီးရန် တွန့်ဆုတ်နေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လက်ထဲတွင် ရှိသော အရင်းအမြစ်များမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။

"ဘယ်လောက် ဝေးသေးလဲ..."

ယခုလောက် ကွာဝေးလိမ့်မည်ဟု ကျိုးယွမ်က ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ချူဆွေ့ ခဏတာမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာ ကျိုး၊ ကျွန်တော်တို့ နေ့ဝက်လောက် အတွင်း ရောက်လိမ့်မယ်..."

"ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က ကျိုးမိသားစုနဲ့အတူ ဒီနေရာကို ရောက်လာခဲ့တာ အခုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အဓိက ဧရိယာထဲကို ဝင်လာပြီ..."

ချူဆွေ့သည် ကျိုးယွမ်၏ စွမ်းအားမှာ နက်ရှိုင်းလွန်းကြောင်း သိထား၏။ ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူ့ကို စီနီယာ ကျိုး ဟု ခေါ်နေခဲ့သည်။

ကျိုးယွမ်က သူ့ကို နာမည်ဖြင့်သာ ခေါ်ရန် ပြောခဲ့သော်လည်း ချူဆွေ့က ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး မခေါ်ရဲခဲ့ပေ။

တစ်ဖက်လူက ထိုနေ့တွင် ကျိုးထိုက်ဆန်းကို ဤမျှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းက သူ့ကို နက်ရှိုင်းစွာ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

မူလက သူ၏ အထက်တွင် မြင့်မားစွာ ရှိနေသော နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် ဤစီနီယာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပုရွက်ဆိတ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့၏။

ကျိုးယွမ်၏ လှုပ်ရှားမှုက ကျင့်ကြံသူများအပေါ် ချူဆွေ့၏ နားလည်မှုကို များစွာ တိုးတက်စေခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ သူသည် ပိုမို စွမ်းအားကြီးမားချင်လာပြီး သူ၏ တာအိုနှလုံးသားမှာ ထူးခြားပြောင်မြောက်စွာ ခံနိုင်ရည် ရှိလာခဲ့၏။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာမှ ဆူညံသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လူများ စကားပြောကာ ရယ်မောနေကြ၏။

လူရိပ် ငါးခုကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် အံ့သြသွားခဲ့သည်။ သူ ဤနေရာတွင် သူတို့နှင့် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

“ကောင်းပြီလေ၊ ငါ ဖေ့ယွင်ချိုက်နဲ့ တခြားသူတွေကို အကူအညီ သေးသေးလေး တစ်ခု ပေးလိုက်မယ်၊ သူတို့က ‌သဘောကောင်းပါတယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီလူတွေ ပြန်သွားတဲ့အခါ သူတို့ ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်”