အခန်း ၃၅၃

အခန်း (၃၅၃) ကောင်းကင်ချောက်နက်

သူတို့လေးဦးသည် ရွှေရောင်မိုးကြိုးမြွေဟောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ဦးတည်ရာသို့ သဘာဝကျစွာ လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ကြသော်လည်း အချိန်ခဏအကြာတွင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။

အကြောင်းမူကား ရွှေရောင်မိုးကြိုးမြွေဟောက်ကို လူတစ်ဦးက သူ၏ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ထားသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုသူမှာ အခြားမဟုတ် ကျိုးယွမ်ပင် ဖြစ်သည်။ ရွှေရောင်မိုးကြိုးမြွေဟောက်သည် သူရှိရာသို့ ပြေးလာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

သူသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ သတ္တဝါငယ်လေးကို စစ်ဆေးနေသည်။ ခေါင်းပေါ်တွင် ရွှေရောင်ဦးချိုငယ်တစ်ခု ပါရှိသော အဆင့် ၄ သားရဲ ဖြစ်ပြီး တော်တော်လေး ချစ်စရာကောင်းပေသည်။

ရွှေရောင်မိုးကြိုးမြွေဟောက်သည် ကျိုးယွမ်၏ လက်ထဲတွင် လိမ်ကောက်ရုန်းကန်နေသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသော လူလေးဦးအား အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းကျန်းသည် ကျိုးယွမ်အား လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်မိုးကြိုးမြွေဟောက်ကို သေးငယ်သည်ဟုဆိုကာ အထင်မသေးသင့်ပေ။ ထို​မြွေတွင် ဧရာမစွမ်းအားများ ရှိပြီး သူသည် ထိုကဲ့သို့ လုံးဝ မထိန်းချုပ်နိုင်ပေ။

"စီနီယာ ဒီအရာက ကျွန်တော့်အတွက် အရမ်း အသုံးဝင်ပါတယ်၊ စီနီယာ ဈေးတစ်ခုသတ်မှတ်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ရောင်းပေးနိုင်မလား..."

ကျန်းကျန်းသည် ကျိုးယွမ်အား ကြည့်ကာ အရိုအသေပေးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချူဆွေ့နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် တစ်ချက်သာ ကြည့်ပြီးနောက် လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ရွှေရောင်မိုးကြိုးမြွေဟောက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဈေးတစ်ခုပေးကြည့်လေ တကယ်လို့ ငါ ကျေနပ်တဲ့ ဈေးဆိုရင် မင်းကို ပေးလိုက်မယ်..."

ယင်းကို ကြားချိန်တွင် ကျန်းကျန်း၏ မျက်နှာသည် ဝမ်းသာအားရ လင်းလက်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာ ဒီအရာက အပြင်ဘက်မှာဆိုရင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းဝန်းကျင်လောက် တန်ကြေးရှိတယ်..."

"ကျွန်တော်က အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းတစ်သောင်း ပေးပါ့မယ် စီနီယာ ဘယ်လိုသဘောရလဲ..."

ကျန်းကျန်း၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို ကြားချိန်တွင် ချူဆွေ့၏ မျက်လုံးများသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဤသတ္တဝါငယ်လေးသည် တကယ်ကို ဤမျှလောက် တန်ကြေးရှိနေပေသည်။

"သဘောတူတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ ထပ်ပေါင်းရမယ် ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲ ကျောက်စိမ်းပြားနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကော မင်းဆီမှာ ရှိလား..."

ကျိုးယွမ်သည် အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေပေ။ သူ၏ ထံတွင် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ နှင့် ရွှေရောင်နတ်နဂါး တို့ ရှိနေပြီးဖြစ်ရာ ဤသတ္တဝါငယ်လေးကို သိမ်းထားရန် လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

ထို့အပြင် သူ၏ ထံတွင် စစ်ဟိုင်ဖန်၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ တွေ့ရှိခဲ့သော အဆင့် ၆ သားရဲ အပြာရောင်ငရဲငှက်ပေါက်လေး တစ်ကောင်လည်း ရှိနေသေးသည်။

လက်ရှိတွင် ဤအပြာရောင်ငှက်ကို ကျိုးယွမ်က သိမ်းဆည်းထားပြီး နောင်တွင် ပိုင်ယွင်ရှို့အား ပေးရန် စီစဉ်ထားသည်။ သူမက သဘောကျလောက်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် ကျန်းကျန်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ကျိုးယွမ်ထံသို့ ချက်ချင်း ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"စီနီယာ သင်လိုချင်တာတွေ အားလုံး အထဲမှာ ပါပါတယ်..."

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင်မိုးကြိုးမြွေဟောက်အား ကျန်းကျန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သဖြင့် သူ့အား လန့်သွားစေသည်။

သို့သော် ရွှေရောင်မိုးကြိုးမြွေဟောက်သည် ချိတ်ပိတ်ခံထားရပုံရပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ကြောင်း သူ မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ကျန်းကျန်းသည် အထူးကြွေအိုးတစ်လုံးကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ ရွှေရောင်မိုးကြိုးမြွေဟောက်ကို အထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ကျန်းကျန်းသည် မြွေတစ်သောင်းခန်းမတွင် ထူးခြားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် အခြားသော မြွေတစ်သောင်းခန်းမ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့ပါက ကျိုးယွမ်အား နှိမ်နှင်းရန် အကြီးအကဲကို လာရောက်ရန် သေချာပေါက် တောင်းဆိုလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး အထဲရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သူ၏ စနစ်သိုလှောင်ရာနေရာ အတွင်းသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထည့်လိုက်ပြီးနောက် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ကျန်းကျန်းထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ကာ အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ချောက်နက်!"

ကျိုးယွမ်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လျက် သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူနှင့် ချူဆွေ့တို့သည် ကျင်းထျန်းနယ်မြေသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း ကျင်းထျန်းနယ်မြေ၏ မြောက်ဘက်အစွန်ဆုံးရှိ ကောင်းကင်ချောက်နက် ဟုခေါ်သော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ချောက်နက်သည် ကျင်းထျန်းနယ်မြေရှိ လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အရှုပ်ထွေးဆုံးသော နယ်မြေတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ကျင်းထျန်းနယ်မြေရှိ အစွမ်းထက်သော အင်အားစုများမှ ရက်စက်သူများအတွက် ချန်ထားခဲ့သော နေထိုင်ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကျင်းထျန်းနယ်မြေတွင် ကြီးလေးသော အမှားများ ကျူးလွန်သူများကို ကောင်းကင်ချောက်နက်အတွင်းသို့ ပစ်ချကာ သူတို့ဘာသာ ရပ်တည်စေသည်။

သေချာပေါက် ကောင်းကင်ချောက်နက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသူများအတွက် ထွက်ခွာရန် နည်းလမ်းနှစ်ခု ရှိသည်။

ရွေးချယ်စရာတစ်ခုမှာ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းအစီအရင်မှတစ်ဆင့် ထွက်ခွာရန် အလွန်တရာ ကြီးမားသော အခကြေးငွေ ပေးဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤအခကြေးငွေသည် တစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အပေါ် မူတည်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားလေလေ ပို၍ ဈေးကြီးလေလေ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယရွေးချယ်စရာမှာ ကောင်းကင်ချောက်နက်တောင်ကြား ကို ဖြတ်ကျော်ရန် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ချောက်နက်တောင်ကြားသည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များပြီး ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အထွတ်အထိပ်မှ ထွက်ခွာသူများပင်လျှင် သေဆုံးနိုင်ခြေ အလွန်များပြားသည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ချောက်နက်သို့ ဝင်ရောက်လာသူများအတွက် ထွက်ခွာရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ချောက်နက်အတွင်း လူဦးရေ များပြားလာပြီး အဓိက အင်အားစုကြီး အများအပြားကို တဖြည်းဖြည်း ဖွဲ့စည်းလာခဲ့ရာ ထို့အင်အားစုများအနက်မှ တစ်ခုမှာ မြွေတစ်သောင်းခန်းမ ပင်ဖြစ်သည်။

နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းအစီအရင်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် သူနှင့် ချူဆွေ့တို့ ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုးသို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု ကျိုးယွမ်က လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ကျန်းကျန်းနှင့် အခြားသုံးဦးသည် ကျိုးယွမ်နှင့် ချူဆွေ့တို့အား ကောင်းကင်ချောက်နက်သို့ ယခုလေးတင် ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။

အကြောင်းမူကား ဤနေရာသို့ အသစ်ရောက်ရှိလာသူများသည် သူတို့ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်နေသည်ကို သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် အကူအညီမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းပြား၏ မိတ်ဆက်မှုအရ သူသည် လက်ရှိတွင် ကောင်းကင်ချောက်နက်အတွင်းရှိ ရှေးဟောင်းသစ်တောကြီးတစ်ခုထဲတွင် ရောက်ရှိနေသည်။

အပြင်သို့ထွက်ကာ အခြားမြို့များသို့ ရောက်ရှိရန် မိုင်ထောင်ချီ ကွာဝေးနေသေးသည်။

ကျိုးယွမ်သည် လူလေးဦးအား လျစ်လျူရှုကာ ချူဆွေ့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

ယင်းကို ကြားချိန်တွင် ချူဆွေ့သည် ကြက်သေသေသွားသည်။ သူသည် ဤမျှ ရှုပ်ထွေးသော နေရာမျိုးသို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ဤနေရာသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် နေထိုင်ကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဤကောင်းကင်ချောက်နက်သည် မည်မျှ ရှုပ်ထွေးနေသည်ကို အနီးကပ် လေ့လာကြည့်ရန် ကျိုးယွမ်က ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နေရာနှင့် ပတ်သက်၍ သိရှိသွားပြီးနောက် ကျိုးယွမ်နှင့် ချူဆွေ့တို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားအရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုကာ အရှိန်ကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်လိုက်ကြသည်။

ညနေစောင်းချိန်တွင် နောက်ဆုံး၌ မြို့တစ်မြို့ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ယင်းမှာ ထျန်းရွှေမြို့ ပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မြို့ဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားလိုက်ကြသည်။

မြို့တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် သူတို့နှစ်ဦး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် အလောင်းအများအပြားကို ဆွဲချိတ်ထားပြီး အချို့မှာ ပုပ်ဟောင်သော အနံ့ဆိုးများပင် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် ယင်းကို လျစ်လျူရှုကာ မြို့တံခါးဝတွင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံး ချန်ထားခဲ့ပြီး မြို့ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးကို ပစ်ချလိုက်ပြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ခဏနေဦး! မင်းတို့က ဒီကို အသစ်ရောက်လာတာလား၊ ငါ မင်းတို့ကို အရင်က မမြင်ဖူးပါဘူး..."

အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကျိုးယွမ်နှင့် ချူဆွေ့တို့ထံသို့ လျှောက်လာပြီး သူ၏ အကြည့်များက သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ဝေ့ဝဲနေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်မှန်း နားမလည်ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်သည်ကို မြင်ချိန်တွင် အမျိုးသားသည် ပြုံးဖြီးဖြီးလုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ မြို့ထဲကို ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ရပါတယ် တစ်ယောက်ကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ပဲ..."

"ဒီလူသစ်တော့ သွားပြီ၊ ကျန်းကန်း ရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာကို ခံလိုက်ရပြီ၊ သေတောင်မသေရင်တောင် ဒုက္ခကြီးကြီးရောက်တော့မှာပဲ..."

"ဟုတ်တယ် တကယ်လို့ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကို တကယ် ထုတ်ပေးလိုက်ရရင် မြို့ထဲရောက်သွားတဲ့အခါ ပိုဆိုးသွားလိမ့်မယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒါက ကျန်းမိသားစု ရဲ့ နယ်မြေလေ..."

"ကျန်းမိသားစုမှာ မြွေတစ်သောင်းခန်းမ ကို ကျောထောက်နောက်ခံအဖြစ် ရှိနေတာဆိုတော့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူတွေ တောင် မျက်ကွယ်ပြုထားကြတာလေ..."

"ဒီလူသစ်က ကံမကောင်းတာပဲ၊ သူ တစ်ခုခု အမှားလုပ်ခဲ့တာ သေချာတယ်၊ သူ ကောင်းကင်ချောက်နက်ထဲကို အခုမှ ဝင်လာတာဆိုတော့ ဒီနေရာမှာ သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး သင်ခန်းစာကို ရတော့မယ့်ပုံပဲ..."

မူလက မြို့ထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသူများသည် မြင်ကွင်းကို စတင် ဆွေးနွေးလာကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် သနားကြင်နာမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤလူများသည် တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေကြသော်လည်း သူတို့၏ စကားများသည် ကျိုးယွမ်၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားစေသည်။

တစ်ဖက်လူသည် မိမိအား သူစိမ်းတစ်ယောက်အဖြစ် မြင်ပြီး ငွေညှစ်လိုနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လွင်နေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ့ရှေ့ရှိ ကျန်းကန်းအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ မိသားစုကို ဒုက္ခမပေးပါနဲ့၊ တကယ်လို့ ဘာကောင်းလဲဆိုတာ သိရင် လမ်းဖယ်လိုက်..."

ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးချိန်တွင် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှ ဖိအားတစ်စွန်းတစ်စကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

ကျန်းကန်းသည် ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းထက် မပိုသောကြောင့် ကျိုးယွမ်သည် သူ့အား လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ချေမှုန်းနိုင်ပေသည်။

သို့သော် သူသည် ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ရာ ပြဿနာ မရှာလိုသောကြောင့် အတော်လေး ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။

ကျန်းကန်း၏ မျက်နှာသည် ဖြူလျော့သွားသော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အေးစက်သော ရယ်မောသံတစ်ခု သူ၏ နှုတ်ခမ်းမှ အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဆဋ္ဌမအကြီးအကဲ၊ နောက်ထပ် လူသစ်တစ်ယောက် စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်နေတယ်..."

ကျန်းကန်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် မလှမ်းမကမ်းမှ ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ကျန်းကန်း၏ အရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဖိအားကို အစောပိုင်းအဆင့်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။