အခန်း ၃၅၈

အခန်း (၃၅၈) မဟာကံကြမ္မာကျင့်စဉ် ၏ ပြဿနာ

ကျိုးယွမ်သည် အေးစက်သော အမျိုးသားနှင့် အဘိုးအိုကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းယိုင်သွားကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ကျန်းမိသားစု ရဲ့ ရတနာတိုက်ထဲက ပစ္စည်းတွေကို ပေးလိုက်ပါ တကယ်လို့ ပေးမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးကောင်း ပေးနိုင်တယ်..."

အဘိုးအိုသည် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ကျိုးယွမ်၏ ညာဘက်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တစ်ခုခု လှုပ်ရှားနေပြီးနောက် ဧရာမ ကင်းခြေများကြီး နှစ်ကောင်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် အဘိုးအို၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံးများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနီရောင် ကင်းခြေများ နှစ်ကောင်ကို ကြည့်ကာ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဤကင်းခြေများနှစ်ကောင်သည် အမှန်တကယ်ပင် အဆင့် ၆ သားရဲ နှစ်ကောင်ဖြစ်သော်လည်း အဆင့် ၆ သို့ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာသည့် အမျိုးအစား ဖြစ်သင့်ပေသည်။

အေးစက်သော အမျိုးသားသည် ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ကျိုးယွမ်၏ ဘယ်ဘက်တွင် ပေါ်လာသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ကျိုးယွမ်၏ လမ်းကို ဘယ်နှင့် ညာမှ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြသည်။

အေးစက်သော အမျိုးသား၏ လက်အတွင်းတွင် ပုန်းကွယ်နေသော မည်းနက်နေသည့် မြွေငယ်လေးတစ်ကောင်သည် လျှာကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေပြီး အဆင့် ၆ သားရဲ ၏ တူညီသော ဖိနှိပ်ထားသည့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် မကြောက်ရွံ့သော်လည်း မြွေတစ်သောင်းခန်းမ သည် အဆိပ်များနှင့် အမြဲ အလုပ်လုပ်လေ့ရှိသောကြောင့် သတိထားခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

"ငါ ထပ်ပြောမယ်၊ ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ချင်ဘူး ၊ ငါ့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်နဲ့ ၊ မြွေတစ်သောင်းခန်းမ က ငါ့ကို မခြောက်လှန့်နိုင်ဘူး..."

ကျိုးယွမ်၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် အဆင့် ၆ မိုးကြိုးနှင့်မီး ပေါင်းစပ်မှော်အဆောင် နှစ်ခုကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာတော့သည်။

အဘိုးအိုက မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အဆိပ်များကြားတွင် နေထိုင်ခဲ့ရခြင်းက သူ့အား အန္တရာယ်ကို ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သိမြင်နိုင်စွမ်း ပေးစွမ်းထားသည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးမားသော အကျပ်အတည်း ခံစားချက်တစ်ခု လျှံတက်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့အား ချက်ချင်း တုံ့ဆိုင်းသွားစေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အမည်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ကျိုးယွမ်ထံသို့ ပစ်လွှတ်လာပြီး သူ၏ ဘေးသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။

ကျိုးယွမ်၏ လည်ပင်းကို ကိုက်ခဲရန် ပြင်နေသော အမည်းရောင် မြွေငယ်လေးတစ်ကောင် ပင်ဖြစ်သည်။

"လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း!"

ကျိုးယွမ်သည် မူလက မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ဒေါသနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

အမည်းရောင် မြွေငယ်လေးသည် ကျိုးယွမ်နှင့် တစ်ပေပင် မကွာဝေးသော်လည်း မိုင်ထောင်ချီ ကွာဝေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ရန် ကြိုးစားကာ ရူးသွပ်စွာ ဝင်တိုက်နေတော့သည်။

"မင်းက ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးနေတာပဲ!"

ကျိုးယွမ်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မှော်အက္ခရာတစ်ခု ပျံထွက်သွားကာ ထိုလေဟာနယ်အတွင်းသို့ ညင်သာစွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် မှော်အက္ခရာများသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များနှင့်အတူ လျှပ်စီးများသည် အမည်းရောင် မြွေငယ်လေးကို ဝါးမျိုသွားတော့သည်။

အမည်းရောင် မြွေငယ်လေးသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း လုံးဝ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ပေ။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မီးသွေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"မဖြစ်ရဘူး!"

အေးစက်သော အမျိုးသား၏ မျက်နှာသည် ဖြူလျော့သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ မွေးရာပါ သားရဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ မွေးရာပါ သားရဲ ထိခိုက်ခံရပါက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ သည် ချက်ချင်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

အေးစက်သော အမျိုးသား ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် သွေးတစ်ပွက် ပန်းထွက်လာတော့သည်။

"ငါ မင်းကို သတ်မယ်!"

အေးစက်သော အမျိုးသား၏ မျက်နှာသည် နာကျင်မှုကြောင့် လိမ်ကောက်သွားပြီး ကျိုးယွမ်အပေါ် သူ၏ အကြည့်များသည် အလွန်အမင်း မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သွားတော့သည်။

"မင်းမှာ အဲ့ဒီ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး ငါ အရင်က ပြောခဲ့ပြီးသား မင်း ငါ့ကို ထိရင် မင်းကို ငါ သတ်မယ်..."

"ဝိညာဉ်တားမြစ်ချက်!"

"မဟာကံကြမ္မာကျင့်စဉ်!"

ကျိုးယွမ်သည် အေးစက်သော အမျိုးသားကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူ့အား အလွန်အမင်း နာကျင်မှု ဖြစ်စေခဲ့ပြီး သူ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

သူသည် စူးရှသော အော်ဟစ်သံကို မထုတ်လွှတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် လက်သင်္ကေတများကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ရာ မျက်စိကျိန်းမတတ် လက်အမူအရာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ လက်ဖဝါးများကြားတွင် အဖြူရောင် မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မီးတောက်ကွင်းသည် အေးစက်သော အမျိုးသားထံသို့ လွင့်မျောသွားတော့သည်။

အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် အေးစက်သော အမျိုးသားသည် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ရှိ အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ နောက်သို့ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

သို့သော် သူ မြန်ဆန်သော်လည်း မီးတောက်ကွင်းသည် ပို၍ပင် မြန်ဆန်ပြီး ပြိုင်ဘက်အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားတော့သည်။

"အား!"

အေးစက်သော အမျိုးသားထံမှ သွေးပျက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် အဖြူရောင် မီးတောက်များ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

ထို့နောက် သူ၏ နားများ၊ နှာခေါင်းပေါက်များနှင့် မျက်လုံးများမှ မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူသည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

အေးစက်သော အမျိုးသား၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားချိန်တွင် အနက်ရောင်ဝတ် အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။ သူသည် ဟိန်းဟောက်ကာ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်အား လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ခုဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဧရာမ လက်ဝါးရာကြီးတစ်ခုသည် ကျန်းမိသားစု စံအိမ်၏ ထက်ဝက်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနံ့ဆိုးများနှင့်အတူ အမည်းရောင် ဓာတ်ငွေ့များသည် လက်ဝါးရာအတွင်း လူးလွန့်နေတော့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားသွားကာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူသည် အနက်ရောင်ဝတ် အဘိုးအို၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရန် လုံးဝ မကြိုးစားခဲ့ပေ။

သူ တုံ့ပြန်မခုခံခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူ မရင်ဆိုင်နိုင်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို သူ သဘောပေါက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမူကား သူ မဟာကံကြမ္မာကျင့်စဉ် ကို ယခုလေးတင် အသုံးပြုလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ သက်တမ်း မှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားပြီး နှစ်ပေါင်း ၂၄၀ အတိအကျ လျော့ကျသွားကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ကျင့်စဉ် နှင့် ပတ်သက်၍ ဘာတွေဖြစ်နေသလဲ ဆိုတာကို မသိခဲ့ပေ။

‘ငါ ကိုယ်တိုင် ဒါကို အကြိမ်အတော်များများ စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့တယ် သက်တမ်း အနှစ်သုံးဆယ်ပဲ ကုန်တာလေ’

ကျိုးယွမ်က တွေးတောလိုက်သည်။

ကျိုးမိသားစု မှ ကျိုးထိုက်ဆန်း ကို သတ်ဖြတ်စဉ်က ထိုသူ၏ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် သည် မိမိ၏သက်တမ်း အနှစ်သုံးဆယ် ဆုံးရှုံးစေခဲ့သည်။

‘ဒီတစ်ကြိမ် ဘာလို့ သက်တမ်း နှစ်ပေါင်း ၂၄၀ ဆုံးရှုံးသွားရတာလဲ။’

အခက်အခဲမှာ ပြိုင်ဘက်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် မိမိထက် ပိုမို မြင့်မားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပိုမို မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တစ်ခုစီတိုင်းအတွက် သက်တမ်း ဆုံးရှုံးမှုက နှစ်ဆစီ တိုးလာတာလား။

အချိန်အကြာကြီး တွေးတောပြီးနောက် ဤရှင်းပြချက်ကသာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ကျိုးယွမ် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

အကြောင်းမူကား ဤအေးစက်သော အမျိုးသား၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ဖြစ်ပြီး သူ့ထက် နယ်ပယ် သုံးခု ပိုမို မြင့်မားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ နယ်ပယ်ငယ် တစ်ခုစီတိုင်းအတွက် သက်တမ်း ဆုံးရှုံးမှု နှစ်ဆစီ တိုးလာပါက အတိအကျ နှစ်ပေါင်း ၂၄၀ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

ယင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်ဖြင့် စမ်းသပ်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ကျိုးယွမ် ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက အနာဂတ်တွင် အသုံးပြုရန် သူ ကြောက်လန့်နေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ ထံတွင် သက်တမ်း အလုံအလောက် ရှိနေသည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူ တကယ် အသုံးပြုရဲမည် မဟုတ်ပေ။

ကျယ်လောင်သော ‘ဝုန်း!’ ဟူသော အသံနှင့်အတူ အဘိုးအို၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်သည် ကျန်းမိသားစု စံအိမ်၏ ထက်ဝက်ကို မြေပြင်နှင့် တစ်ပြေးညီ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

မြေပြင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ဧရာမ လက်ဝါးရာကြီးတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာကာ မြေကြီးထဲသို့ မီတာအနည်းငယ် နက်ရှိုင်းစွာ ကျွံဝင်သွားတော့သည်။

"အား!"

အေးစက်သော အမျိုးသား၏ အော်ဟစ်သံများကြားတွင် အဖြူရောင် မီးတောက်များသည် သူ၏ ပါးစပ်မှ အဆက်မပြတ် ပန်းထွက်နေသည်။ အသက်ရှူကြိမ် တစ်ကြိမ်ခန့်အကြာတွင် သူသည် ကောင်းကင်မှ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းမိသားစု ကို အာရုံစိုက်နေကြဆဲဖြစ်သော ထျန်းရွှေမြို့ မှ လူများသည် အံ့အားသင့်ကာ အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

ကျိုးယွမ် သေသွားပြီဟု သူတို့ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

မြွေတစ်သောင်းခန်းမ မှ လူများသည် အယုတ်မာဆုံး ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံး၏ ဘေးတွင် မွေးရာပါ သားရဲ တစ်ကောင်စီ ရှိကြသဖြင့် အဆင့်တူများအကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေကြသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ ထုတ်ဖော်ပြသထားသော်လည်း သူသည် ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် ကို ကြက် သို့မဟုတ် ဘဲ တစ်ကောင်ကို သတ်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ကျန်းမိသားစု မှ ဘိုးဘေး လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ မြွေတစ်သောင်းခန်းမ ၏ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယနေ့ည ထျန်းရွှေမြို့ ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များက ကောင်းကင်ချောက်နက် တစ်ခုလုံးကို မလွှဲမသွေ မီးတောက်သွားစေလိမ့်မည်ဟု လူအများအပြား ခံစားလိုက်ရသည်။

ထျန်းရွှေမြို့ ၏ အထက်တွင် ယခုလေးတင် ထွက်ခွာသွားသော စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ အုပ်စုသည် အမှန်တကယ်တော့ အဝေးသို့ မရောက်သေးပေ။

သူတို့သည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ များသည် ကျန်းမိသားစု ဆီသို့ ဝေ့ဝဲနေကြသည်။

အေးစက်သော အမျိုးသား သေဆုံးသွားသည့် ပုံစံကို မြင်ချိန်တွင် အားလုံး အံ့အားသင့်ကာ အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

"ခေါင်းဆောင် ဒါက ဘယ်လို တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်စဉ်မျိုးလဲ! ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းနေရတာလဲ!"

စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ အနက်မှ တစ်ဦးက ခေါင်းဆောင်အား မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဦးဆောင်လာသော အမျိုးသားသည် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန်အမင်း လေးနက်နေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်..."

ခေါင်းဆောင် မှန်ပေသည်။ မဟာကံကြမ္မာကျင့်စဉ် သည် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး အသုံးပြုသည့် အကြိမ်တိုင်း သက်တမ်း ကို စတေးရပေသည်။

အချို့လူများသည် ဤကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်ကို သင်ယူကြသော်လည်း တကယ်တမ်း အသုံးပြုသူ အလွန် နည်းပါးပေသည်။

အကြောင်းမူကား ဤလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်စားရခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူကို သတ်လိုက်လျှင်တောင်မှ မိမိကိုယ်တိုင် သက်တမ်းရှည်ရှည် နေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် အနက်ရောင်ဝတ် အဘိုးအိုအား တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသူမှာ သူ၏ အကောင်းဆုံး စမ်းသပ်ခံ မဟုတ်ပါလော။

"ငါ့ရဲ့ မြွေတစ်သောင်းခန်းမ က လူကို သတ်တဲ့ မင်း! မင်းသေဖို့သာ စောင့်နေတော့!"

အဘိုးအို စကားပြောပြီးနောက် သူက ယိမ်းယိုင်သွားကာ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားရင်း အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။