အခန်း ၃၆၁

အခန်း (၃၆၁) မကောင်းဆိုးဝါး ချောက်နက် နယ်မြေအကြောင်း ပထမဆုံး ကြားသိရခြင်း

ကျိုးယွမ်သည် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ရှေ့သို့ ရွေ့လျားနေပြီး အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် သူသည် စောင့်ကြည့်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပြန့်နှံ့သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်လက်မချင်း စစ်ဆေးလိုက်သော်လည်း ဘာကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

သူ အလွန်အကျွံ တွေးတောနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ကျိုးယွမ် ထင်လိုက်သည်။

သို့သော် အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် စောင့်ကြည့်ခံနေရသည်ဟူသော ဤခံစားချက်မှာ အမြဲတမ်း ရှိနေပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့သေးပေ။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အရ သူ၏ ဆဋ္ဌမအာရုံသည် အလွန်အမင်း တိကျပြီး ယင်းမှာ ကျင့်ကြံသူများအတွက် အထူး သတိပေးချက် တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာသည် လေးနက်သွားသည်။

သူသည် မူလက စူးစမ်းထောက်လှမ်းမှုကို ပိတ်ဆို့ရန် လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း ကို အသုံးပြုလိုခဲ့သော်လည်း တွေးတောပြီးနောက် သူ လက်လျှော့လိုက်သည်။

အကယ်၍ သူ ထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင် မြွေတစ်သောင်းခန်းမ က လူတွေက သူ့ကို ပြဿနာရှာဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ ဖြစ်ရမသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အကြောက်တရား အနည်းငယ်မျှပင် မပြခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ တစ်ဖက်လူက သူတို့အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတ်ပစ်နိုင်ဖို့ လူပိုများများ လွှတ်လိုက်ပြီး သူတို့ကို အကြောက်တရားနဲ့ တုန်လှုပ်သွားစေဖို့ သူ တကယ် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီး ထျန်းရွှေမြို့ ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးလွှမ်းရန် လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထျန်းရွှေမြို့ နှင့် မိုင်ထောင်ချီ ကွာဝေးသော နေရာတွင် ပုံရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာနေကြသည်။ အခြားမဟုတ်ဘဲ မြွေတစ်သောင်းခန်းမ မှ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း နှင့် သူမ၏ အဖွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း ၏ လက်ထဲတွင် ယင်ယန်ကြေးမုံ ကို ကိုင်ထားပြီး ကျိုးယွမ်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ယင်ယန်ကြေးမုံ သည် ရုတ်တရက် ဝေဝါးသွားပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ပုံရိပ်သည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရာ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း ကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

"အရှိန်တင်ကြ!"

ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း ၏ မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းသွားသည်။ တစ်ဖက်လူတွင် ယင်ယန်ကြေးမုံ ၏ စူးစမ်းထောက်လှမ်းမှုကိုပင် ပိတ်ဆို့နိုင်သော ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ကျိုးယွမ်သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် ထျန်းရွှေမြို့ တွင် ခဏသာ နေပြီးနောက် ထွက်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အစွမ်းထက်သော ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားနိုင်သည်။ သူတို့အတွက် သင်္ဂြိုဟ်မည့် နေရာကို ကြိုတင် ရွေးချယ်ထားမည် ဖြစ်သည်။

မြို့ထဲတွင် အပြစ်ကင်းစင်သော လူများကို ထိခိုက်မိရန် လွယ်ကူသဖြင့် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားရန် ကောင်းမွန်သော နေရာ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် သူတို့အား ဤမျှ အလွယ်တကူ ရှာတွေ့ခွင့် ပြုမည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် ရက်အနည်းငယ်ခန့် အရင် အချိန်ဆွဲထားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရန်သူလှိုင်း တစ်ခုထက်မက သေချာပေါက် ရှိလာမည်ဖြစ်ရာ သူတို့ အတူတကွ စုဝေးနိုင်ရန် အချိန်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ချောက်နက် ဟုခေါ်သော ဤအထူးနေရာကို ကျိုးယွမ် အတော်လေး စိတ်ဝင်စားနေသည်။

ဤနေရာသည် စွန့်ပစ်ခံမြေ တစ်ခုထက် ကျင်းထျန်းနယ်မြေ ငယ်တစ်ခုနှင့် ပိုတူပေသည်။

ကျင်းထျန်းနယ်မြေ တွင် အင်အားစု အမျိုးမျိုး စုဝေးနေခြင်းကပင် ကောင်းကင်ချောက်နက် သည် ရိုးရှင်းသော နေရာတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း ပြသရန် အလုံအလောက် ဖြစ်နေပေသည်။

ဤနေရာသည် အမည်ခံအားဖြင့် ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးသည့် နေရာဖြစ်သော်လည်း လူအများကို လှည့်စားရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ ဤနေရာသည် အမှန်တကယ်ပင် ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပါက စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ ၏ တည်ရှိမှုသည် လုံးဝ ပိုလျှံနေပေလိမ့်မည်။

သူတို့အားလုံးက ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရသူများဖြစ်ရာ သူတို့၏ အသက်များကို ဘာကြောင့် ဂရုစိုက်နေရမည်နည်း။

ကောင်းကင်ချောက်နက် ကို သေချာစွာ စူးစမ်းလေ့လာရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူရန် ကျိုးယွမ် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ချင့်ယွင်ခန်းမ အတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဤသည်မှာ ထျန်းရွှေမြို့ တွင် အကြီးဆုံးသော ကျင့်ကြံသူများ ကုန်သွယ်ရေးဈေးကွက် ဖြစ်သည်။ အခြားနေရာများနှင့် မတူဘဲ ဤကုန်သွယ်ရေးဈေးကွက်တွင် ချင့်ယွင်ခန်းမ သည် တစ်ခုတည်းသော ကုန်သည် လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

ချင့်ယွင်ခန်းမ သည် အလွန်ကြီးမားပြီး ခေတ်သစ် တောင်သူလယ်သမား ဈေးကွက်တစ်ခုနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။

ငှားရမ်းရန် ဈေးဆိုင်ခန်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီး နေ့အလိုက် သို့မဟုတ် လအလိုက် ငှားရမ်းနိုင်ပေသည်။

ဤနေရာတွင် ဈေးဆိုင်ခန်း ငှားရမ်းသူများ အားလုံးမှာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များဖြစ်ကြပြီး သူတို့တွင် မူလကတည်းက ပစ္စည်းများများစားစား မရှိသောကြောင့် နှစ်အလိုက် ငှားရမ်းခ ဆိုသည်မှာ ဤနေရာတွင် လုံးဝ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

အချို့သော ဈေးဆိုင်ခန်းငယ်များကို လူနှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦး ပူးပေါင်း၍ပင် အသုံးပြုကြသည်။

သေချာပေါက် ချင့်ယွင်ခန်းမ ကိုယ်တိုင်ကလည်း ပစ္စည်းများစွာကို ရောင်းချသည်။ တွေးတောနိုင်သော အရာအားလုံးနီးပါးကို ဤနေရာတွင် ရှာတွေ့နိုင်ပေသည်။

ဤနေရာကို ကျိုးယွမ် စိတ်ဝင်စားရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ ၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ရှိသည်ဟု သူ ကြားသိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ချင့်ယွင်ခန်းမ သို့ ပစ္စည်းများကို လုံခြုံစွာ ပို့ဆောင်ပေးတတ်သည်။

ဤ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ ၏ ပစ္စည်းများသည် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်ရှိလာသနည်း ဆိုသည်ကို ကျိုးယွမ် အလွန် သိချင်နေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်တွင် လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း ၏ နောက်ထပ် အလွှာတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း အပြင်လူများ မမြင်နိုင်ပေ။

သူ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လူအနည်းငယ် လျှောက်သွားနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ချင့်ယွင်ခန်းမ ၏ ပထမထပ်သည် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များအတွက်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယထပ်ကိုမူ ချင့်ယွင်ခန်းမ ကိုယ်တိုင်က လည်ပတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ပထမထပ်တွင် လျှောက်သွားမနေဘဲ ဒုတိယထပ်သို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်သည်။

ဒုတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ချက်ချင်း ချဉ်းကပ်လာပြီး အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ချင့်ယွင်ခန်းမ ကနေ ကြိုဆိုပါတယ် ဧည့်သည်တော်..."

ကျိုးယွမ်သည် အမျိုးသမီးအား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမကဲ့သို့ အမျိုးသမီးများ တန်းစီ၍ ရပ်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

ဤအမျိုးသမီးများသည် ကျွမ်းကျင်မှု အလွန်မြင့်မားသူများ မဟုတ်ကြပေ။ အများစုမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် များဖြစ်ကြပြီး အနည်းငယ်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် များ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် အရောင်းဝန်ထမ်းများနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူကြောင်း ကျိုးယွမ် ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို လိုက်ပြပေးပါ၊ ထူးခြားတာ တစ်ခုခုရှိရင်လည်း ပြောပြ..."

ကျိုးယွမ်၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း လင်းလက်သွားပြီး သူမ ဆက်တိုက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချင့်ယွင်ခန်းမ တွင် အရောင်းဝန်ထမ်းများအဖြစ် အလုပ်လုပ်ချိန်တွင် သူတို့သည် လစာ လုံးဝ မရရှိကြပေ။ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ဝင်ငွေမှာ ဖောက်သည်များ ဝယ်ယူမှုအပေါ်မှ ရရှိသော ကော်မရှင်ခ များသာ ဖြစ်သည်။

"သခင်လေး စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူတွေက မနေ့ကမှ မကောင်းဆိုးဝါးချောက်နက် နယ်မြေကနေ ထွက်လာခဲ့တာ..."

အမျိုးသမီးသည် ရုတ်တရက် စကားပြောရပ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မည်သူကမျှ ဂရုမစိုက်သည်ကို မြင်ချိန်တွင် သူမသည် စိတ်မပါ့တပါဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမ ယခုလေးတင် ဗြုန်းစားကြီး ပြောလိုက်မိသည်မှာ 'မကောင်းဆိုးဝါးချောက်နက်' ဟုခေါ်သော နေရာကို ပြောဆိုခွင့် လုံးဝ မရှိကြောင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် အမျိုးသမီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

"မကောင်းဆိုးဝါးချောက်နက် ၊ ကောင်းကင်ချောက်နက် ... ဒါက စိတ်ဝင်စားစရာပဲ..."

အမျိုးသမီးသည် ကျိုးယွမ်အား အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူတွေ က မနေ့ကမှ ပစ္စည်းတစ်သုတ် လာပို့ထားတယ်၊ သခင်လေး ကို သွားကြည့်ဖို့ ကျွန်မ ခေါ်သွားပေးပါ့မယ်..."

"ဒီပစ္စည်းတွေကို အခုမှ အပြင်ထုတ်ထားတာ၊ ဘယ်သူမှ မရွေးရသေးဘူး၊ သခင်လေး သဘောကျမယ့် အရာတစ်ခုခုကို ရှာတွေ့ကောင်း ရှာတွေ့နိုင်မှာပါ..."

အမျိုးသမီး စကားပြောပြီးနောက် သူမသည် ကျိုးယွမ်အား အဘိုးအိုတစ်ဦး ထိုင်နေသော ပြခန်းတစ်ခုသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အဘိုးအိုအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားသိမြင်လိုက်သည်။

အဘိုးအိုသည် လူတစ်ယောက် လာနေသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်အား မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဤလူသည် သူ၏ အရှေ့တည့်တည့်တွင် ရပ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းနေသော်လည်း တစ်ဖက်လူသည် သူနှင့် အလွန် ဝေးကွာနေသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရရာ ယင်းမှာ အလွန် ထူးဆန်းနေသည်။

သို့သော် အဘိုးအိုသည် များများစားစား မတွေးတောတော့ပေ။ တစ်ဖက်လူတွင် အထူး မှော်လက်နက် တစ်ခု ရှိနိုင်သည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကြည့်ရှုနိုင်ပါတယ်၊ ဒီက ပစ္စည်းတိုင်းကို ဈေးနှုန်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တပ်ထားပါတယ်..."

အဘိုးအိုသည် ပြုံးလျက် ကျိုးယွမ်အား ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ပြခန်းထဲရှိ ပစ္စည်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအပေါ် ဝေ့ဝဲသွားသည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသော်လည်း သူ အတော်လေး အံ့အားသင့်နေသည်။

အကြောင်းမူကား အထက်ပါ ပစ္စည်းတိုင်းသည် မကောင်းဆိုးဝါးချီ များဖြင့် ဝိုင်းရံထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤပစ္စည်းများ အားလုံးမှာ စီမံပြုပြင်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသော်လည်း အပေါ်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးချီ မှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ မူလက ပါဝင်သော မကောင်းဆိုးဝါးချီ မှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ပြသနေပေသည်။

"မကောင်းဆိုးဝါးချောက်နက် နယ်မြေ..."

စောစောက အမျိုးသမီး ဗြုန်းစားကြီး ပြောလိုက်မိသော စကားလုံးကို ကျိုးယွမ် ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်ပြီး အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။ ဤနေရာတွင် ဆိုးရွားစွာ မှားယွင်းနေသည့် အရာတစ်ခု ရှိရမည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူလိုက်ရာ အဘိုးအို အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက သတိပေးရန် စကားတစ်ခွန်း ပြောမည်ပြုစဉ် ကျိုးယွမ်အား အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ထိုအရာကို ကောက်ယူလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးချီ သည် ပြန်လည် အသက်ဝင်လာပုံရပြီး ကျိုးယွမ်၏ လက်မောင်းအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် ဤ မကောင်းဆိုးဝါးချီ သည် ကျိုးယွမ်၏ လက်မောင်းကို မထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ကျိုးယွမ်၏ လက်မောင်းကို ရစ်ပတ်ထားသော အပ်ချည်မျှင်များသာ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဤ မကောင်းဆိုးဝါးချီ များကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း အကြောင်းကို စကားမစတော့ပေ။ အကယ်၍ ချိတ်ပိတ်ချက် က ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ရောက်သွားရင်တောင် ဘာဖြစ်မှာမို့လို့လဲ။

သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက်များသာ ဖြစ်ပြီး ယင်းသည် သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးခံရရန် ဖိတ်ခေါ်နေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။