အခန်း ၃၆၂

အခန်း (၃၆၂) ကျိုးယွမ် ဝက်တစ်ကောင်လို သတ်ဖြတ်ခံရတော့မည်

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ပစ္စည်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သာမန် မြေအိုးတစ်လုံးနှင့် တူသော်လည်း အဆုံးမဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးချီ များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသောကြောင့် အထူးတလည် ဖြစ်နေပုံရသည်။

သူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ချထားလိုက်ရာ သူ၏ လက်မောင်းကို ရစ်ပတ်ထားသော မကောင်းဆိုးဝါးချီ များသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ကျပန်း ကောက်ယူလိုက်ရာ ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးနှင့် တူပေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ပစ္စည်းအချို့ကို ကောက်ယူလိုက်ရာ အချို့မှာ အိုးများနှင့် တူပြီး အချို့မှာ ဇလုံများနှင့် တူပေသည်။

ဤပစ္စည်းများကို စုစည်းထားလိုက်ချိန်တွင် နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်း အပြည့်အစုံနှင့် ပို၍ တူနေပေသည်။

ထိုစဉ် ကျိုးယွမ်သည် အဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် အရာဝတ္ထုတစ်ခု၏ ဆွဲဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဈေးနှုန်းတပ်ထားသော စာရွက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၆,၆၀၀ ဖြစ်သည်။

ထွက်ပေါ်လာသော ချိတ်ပိတ်ခြင်း စွမ်းအားကို သူ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်သာ ဤစက်လုံး၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ကျိုးယွမ် ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤစက်လုံးအတွင်းတွင် တာအိုတားမြစ်ခြင်းဝိညာဉ်သွေးကြော ပုန်းကွယ်နေပြီး စက်လုံးအတွင်းရှိ အရာများကို ချိတ်ပိတ်ထားသည်။

သေချာပေါက် အတွင်းထဲတွင် ဘာမှ မရှိနိုင်ခြေ အလွန်များပေသည်။

အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် ဤအတွင်းထဲတွင် မမျှော်လင့်ထားသော အံ့အားသင့်စရာတစ်ခု ရှိနေနိုင်သည်ဟု ကျိုးယွမ်တွင် ကြိုတင်ခံစားမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် စက်လုံးကို ကောက်ယူကာ ခဏမျှ ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၆,၆၀၀ ကို ပစ်ချပေးလိုက်သည်။

ရှင်းလင်းစွာ တပ်ထားသော ဈေးနှုန်းများသည် အလွန် ကောင်းမွန်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံး ဈေးဆစ်ရသည့် ဒုက္ခကို ကင်းဝေးစေသည်။

ကျိုးယွမ်ကို ခေါ်လာသော အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။ သူမသည် ၂ ရာခိုင်နှုန်း ဝေစု ရရှိနိုင်ပြီး ယင်းမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၃၂ တုံး ဖြစ်သည်။

အဘိုးအိုသည် ကျိုးယွမ် ဤမျှ လွယ်ကူစွာ သဘောတူလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့သဖြင့် ကျိုးယွမ်အား အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤပစ္စည်းများအနက် ကျန်ရှိနေသည်များကို ချင့်ယွင်ခန်းမ ၏ အကဲဖြတ်သူများက အကဲဖြတ်ထားပြီး ထူးခြားချက် လုံးဝ မရှိပေ။

ဤစက်လုံးကို သူတို့ နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘဲ အချိန်အကြာကြီး လေ့လာပြီးနောက်တွင်လည်း နားမလည်နိုင်သေးသောကြောင့် အလွယ်တကူ ထုတ်ရောင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အတွေးတစ်ခု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လင်းလက်သွားပြီး သူ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ဒီပစ္စည်းမျိုး နောက်ထပ် နှစ်ခု ရှိသေးတယ်၊ သူတို့ကိုလည်း ကြည့်ချင်သေးလား..."

အဘိုးအို စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အရင်တစ်ခုနှင့် တူညီသော နောက်ထပ် စက်လုံးနှစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ အကြည့်များက ထိုဧရိယာအပေါ် ဝေ့ဝဲသွားရာ ချိတ်ပိတ်ခြင်း အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေသည်မှာ သေချာပေသည်။

"ဈေးက အတူတူပဲလား..."

ကျိုးယွမ်သည် အဘိုးအိုအား ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

အဘိုးအိုသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့၊ ချင့်ယွင်ခန်းမ က ဈေးနှုန်းတွေကို ဘယ်တော့မှ အကြောင်းမဲ့ မြှင့်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ယင်းကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ စက်လုံးနှစ်ခုကို ယူလိုက်ပြီးနောက် တစ်ဖက်လူထံသို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော အမျိုးသမီးမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာနေသည်။ သူမသည် ယခုလေးတင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးရာနီးပါး ရရှိခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ ဝန်ဆောင်မှုပေးသော ဖောက်သည်တိုင်းအတွက် သူတို့ မည်မျှ သုံးစွဲသည်ဖြစ်စေ ငွေပေးချေရသည်။

သူမသည် စီးပွားရေးလုပ်ရန် မဖွင့်ရသည်မှာ လဝက်ခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် ခြောက်လစာ လောက်ငအောင် ရရှိပြီဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် အမျိုးသမီးသည် အကြံတစ်ခု ရလာပြီး သူမ၏ ဘေးရှိ အဘိုးအိုအား ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးကျန်း ကျွန်မတို့ ချင့်ယွင်ခန်းမ က ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက အထူးသေတ္တာ တစ်ခု ရထားတယ်မလား ဘာလို့ အဲ့ဒါကို ထုတ်ပြီး ဒီဧည့်သည်တော် ကို မပြရတာလဲ..."

အဘိုးအိုသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ပြုံးလျက် အမျိုးသမီးအား ပြောလိုက်သည်။

"မင်းသာ သတိမပေးရင် ငါ မေ့တောင်မေ့နေပြီ..."

အဘိုးအို စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ကျိုးယွမ်အား လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ၊ မိတ်ဆွေ ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်..."

ကျိုးယွမ်သည် မည်သည့် သဘောထားမျှ မပြခဲ့ပေ။ သူတို့၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ နားလည်သည်။ သူတို့က သူ့ကို တစ်ခုခု ရောင်းချလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် 'အရောင်းအဝယ်က ဘုရင်' ဆိုသော အမှန်တရားသည် နေရာတိုင်းတွင် သက်ရောက်မှု ရှိပေသည်။

သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ ပစ္စည်းတွေသာ ကောင်းနေသရွေ့ သူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။

"အဲ့ဒီ သေတ္တာ က ဘာလဲ..."

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ဘေးရှိ အမျိုးသမီးအား ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေး ဒီ သေတ္တာ က လက်နက်ထည့်တဲ့ သေတ္တာနဲ့ နည်းနည်း တူတယ်..."

"သူ့ရဲ့ ပစ္စည်းကလည်း အလွန်အမင်း ထူးခြားတယ်၊ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် က လူတစ်ယောက် အစွမ်းကုန် ရိုက်နှက်ရင်တောင် အဲ့ဒီအပေါ်မှာ ဘာအမှတ်အသားမှ မချန်ထားနိုင်ဘူး..."

"ဒီ သေတ္တာ ကို စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူတွေ က အချိန်အကြာကြီး လေ့လာခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ဘာသဲလွန်စမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူးတဲ့..."

"စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူတွေက ချင့်ယွင်ခန်းမ ဆီ ပို့လိုက်ပြီးတဲ့နောက် ကျွန်မတို့ရဲ့ အကြီးအကဲတွေ က သူတို့ကို အချိန်အကြာကြီး လေ့လာခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့သေးဘူး..."

"သခင်လေး မှာ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်လို့ ထင်လို့ ကျွန်မ ဒီအရာကို စဉ်းစားမိတာပါ၊ ဒါက သခင်လေး နဲ့ အတူရှိနေဖို့ ကံပါလာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လေ..."

ယင်းကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။ သူမက အလွန် ချိုသာစွာ ပြောဆိုနေသော်လည်း ကျိုးယွမ်သည် အခွင့်အရေးယူခံနေရသည်ဟု သူမ ထင်ကောင်း ထင်နေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ထို သေတ္တာ သည် အလွန် ဈေးကြီးမည်မှာ သေချာသောကြောင့်သာ အမျိုးသမီးက ယင်းကို အလွန်အမင်း စဉ်းစားမိခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ကျိုးယွမ်တွင် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာပြီး အမျိုးသမီးအား မေးလိုက်သည်။

"မကောင်းဆိုးဝါးချောက်နက် နယ်မြေ ကို မင်း ပြောတာ အခုလေးတင် ငါ ကြားလိုက်တယ် အဲ့ဒါက ဘယ်လို နေရာမျိုးလဲ..."

ကျိုးယွမ်၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် အမျိုးသမီး၏ အမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် တောင်းပန်နေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"သခင်လေး အကြီးအကဲနဲ့ အခြားသူတွေကို ဒီအကြောင်း လုံးဝ မပြောပါနဲ့ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ ဒုက္ခကြီးကြီး ရောက်လိမ့်မယ်..."

ကျိုးယွမ်သည် အမျိုးသမီးအား ထက်ဝက်ပြုံးနေသော မျက်နှာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြောပေ။

အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာ ပျက်သွားပြီးနောက် သူမက တိုးညင်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူတွေ မကောင်းဆိုးဝါးချောက်နက် နယ်မြေ အကြောင်း ပြောတာကို မတော်တဆ ကြားခဲ့ရတာပါ..."

"ကောင်းကင်ချောက်နက် ရဲ့ အကြီးဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်က အဲ့ဒီမှာ ပုန်းကွယ်နေတယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အသေးစိတ်ကိုတော့ ကျွန်မ တကယ် မသိဘူး..."

"စီနီယာ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ချမ်းသာပေးပါ၊ ဘာမှ မသိသလို ဟန်ဆောင်ပေးပါ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ တကယ် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်..."

အမျိုးသမီး စကားပြောပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောင်းပန်နေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အမျိုးသမီးအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးမေးခွန်းတစ်ခု ဘယ်မှာ သွားရှာရမလဲ...မကောင်းဆိုးဝါးချောက်နက် နယ်မြေ က သတင်းတွေ”

အမျိုးသမီးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မည်သူကမျှ ဂရုမစိုက်သည်ကို မြင်ချိန်တွင် စိတ်မပါ့တပါဖြင့် သဘောတူလိုက်သည်။

"စီနီယာ 'အကုန်သိအကုန်တက်ဂိုဏ်း' လို့ခေါ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို သွားရှာလိုက်ပါ သူတို့ဆီကနေ ကောင်းကင်ချောက်နက် ဒါမှမဟုတ် ကျင်းထျန်းနယ်မြေ အကြောင်း သတင်းအချက်အလက် မှန်သမျှ ဝယ်လို့ရတယ်..."

အမျိုးသမီး စကားပြောပြီးနောက် အဘိုးအို ရောက်လာပြီဖြစ်သောကြောင့် သူမ အလျင်အမြန် ပါးစပ်ပိတ်လိုက်သည်။

အဘိုးအိုသည် ယခုအခါ တစ်မီတာခန့် ရှည်လျားသော သေတ္တာ တစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ သေတ္တာ သည် မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေပြီး မည်သည့် ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ကို မသိရပေ။

အဘိုးအိုသည် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ ဒီ သေတ္တာ ကို ကြည့်လို့ရပါတယ်၊ အလွန်အမင်း ထူးခြားပါတယ်..."

"မိတ်ဆွေရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးတာနဲ့ သေတ္တာ တစ်ခုလုံး လင်းလာပြီး အဲ့ဒီအပေါ်မှာ ပုံစံတွေ ပေါ်လာလိမ့်မယ်..."

"ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထည့်သွင်းတာကို ရပ်လိုက်တာနဲ့ ဒီပုံစံတွေက အရိပ်အယောင် လုံးဝ မကျန်ဘဲ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်..."

"အတွင်းထဲမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ရှိနေမယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး သံသယရှိနေကြတယ်..."

"ဒါ့အပြင် သေတ္တာ ကိုယ်တိုင်က အံ့မခန်းပါပဲ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကတောင် ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးပေမဲ့ အနည်းငယ်မျှတောင် မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး..."

အဘိုးအို စကားပြောပြီးနောက် သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သေတ္တာ အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် လမ်းကြောင်းပေးလိုက်သည်။

အဘိုးအို၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စီးဝင်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် အမည်းရောင် သေတ္တာ သည် အမှန်တကယ်ပင် တဖြည်းဖြည်း လင်းလက်လာပြီး ပုံစံများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ပုံစံများကို ကြည့်နေစဉ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤပုံစံများသည် ပုံသေမဟုတ်ဘဲ ရွေ့လျားနေပေသည်။

အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပေသည်။

အဘိုးအိုသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခဏမျှသာ လမ်းကြောင်းပေးခဲ့ပြီး ရပ်တန့်လိုက်သောအခါ သေတ္တာ ပေါ်ရှိ ပုံစံများသည် ချက်ချင်း မှေးမှိန်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ အရှေ့ရှိ သေတ္တာ ရှည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ကို သေတ္တာအပေါ် ညင်သာစွာ ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်။

အေးမြသော လေပြေတစ်ခုသည် သေတ္တာ ထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်၏ လက်ချောင်းများတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားသည်။ ကျိုးယွမ်သည် သေတ္တာ ထံမှ ချိတ်ပိတ်ခြင်း စွမ်းအားကို နောက်တစ်ကြိမ် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤစွမ်းအားသည် ယခုလေးတင်က စက်လုံးအပေါ်ရှိ စွမ်းအားထက် ပိုမို အားကောင်းပြီး ပိုမို သိမ်မွေ့သောကြောင့် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

"ဒါကို ဘယ်လို ရောင်းမှာလဲ..."

ကျိုးယွမ်သည် အဘိုးအိုအား ကြည့်ကာ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

အဘိုးအိုသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ကြေညာလိုက်သည်။

"အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်း နှစ်သိန်း ပါ..."

ယင်းကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ တကယ်ပဲ ဝက်တစ်ကောင်လို အရေခွံနွှာခံရတော့မည်လော။