အခန်း ၃၆၃

အခန်း (၃၆၃) စက်လုံးထဲက မိန်းကလေးရဲ့ နေ့စဉ်မှတ်တမ်း

ထိုအရာက အချိန်အကြာကြီး လျစ်လျူရှုခံထားရသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ အရမ်း ဈေးကြီးလွန်းလှရာ လူဘယ်နှယောက်က ဝယ်နိုင်မည်နည်း။

ဝယ်နိုင်သူများပင်လျှင် ဤဈေးနှုန်းကို မပေးလိုကြပေ။ အတွင်းထဲတွင် ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ရှိနေလျှင်ပင် ဈေးနှုန်းမှာ မသက်သာပေ။

တကယ်လို့ လက်နက်မရှိဘူးဆိုပါက အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။

"ငါ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းပဲ ပေးမယ် ပြီးတော့ စည်းကမ်းချက် တစ်ခုရှိတယ်၊ မင်းဆီမှာ ကျန်သေးတဲ့ စက်လုံးတွေ အားလုံးကို ငါ့ကိုပေး..."

ကျိုးယွမ်သည် အဘိုးအိုအား ကြည့်ကာ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ စက်လုံးအကြောင်း ထည့်ပြောလိုက်ခြင်းမှာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူတွင် ရှိ၊ မရှိကို သူ မသေချာပေ။

အဘိုးအို အံ့အားသင့်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူက တကယ် ဈေးပေးလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ ဤအရာသည် ဈေးကွက်ထဲတွင် နှစ်အတော်ကြာ မရောင်းရဘဲ ရှိနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

သူမ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော အမျိုးသမီးမှာ သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ဤပျော်ရွှင်မှုသည် အလွန် ရုတ်တရက် ရောက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀,၀၀၀ ကော်မရှင်ခ ရနိုင်ပေသည်။

"သဘောတူတယ်!"

အဘိုးအို၏ အသံသည် သိသိသာသာ ပိုမို အလျင်လိုနေပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျိုးယွမ်၏ အရှေ့တွင် နောက်ထပ် စက်လုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"စက်လုံး တစ်လုံးပဲ ကျန်တော့တယ်၊ ချင့်ယွင်ခန်းမ ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုပါတယ်၊ ငါ မလိမ်ပါဘူး..."

အဘိုးအိုသည် ကျိုးယွမ်အား အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေပြီး တစ်ဖက်လူက နောင်တရသွားမည်ကို တကယ် ကြောက်လန့်နေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ပစ်ပေးလိုက်ရာ အဘိုးအို၏ အရှေ့တွင် ကျရောက်သွားသည်။

အဘိုးအိုသည် အလျင်အမြန် ယူလိုက်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ သည် သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ သူ၏ အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် အဘိုးအိုသည် ကျိုးယွမ်အား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အထူးသေတ္တာ နှင့် စက်လုံးကို ယူသွားတော့သည်။

ချင့်ယွင်ခန်းမ ၏ ဒုတိယထပ်တွင် တစ်သန်းတန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရောင်းအဝယ် သတင်းသည် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဒုတိယထပ် တစ်ခုလုံးကို တောက်လောင်သွားစေသည်။

ဤနေရာသည် ကျင်းထျန်းနယ်မြေ ၏ အပြင်ဘက်တွင် မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ချောက်နက် တွင် ဖြစ်​သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းကို ထုတ်ပေးနိုင်သူ အများအပြား လုံးဝ မရှိပေ။

အရောင်းဝန်ထမ်းများအဖြစ် အလုပ်လုပ်နေသော အမျိုးသမီးများသည် ကျိုးယွမ်၏ ဘေးရှိ အမျိုးသမီးအား ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မနာလိုမှု၊ ဝန်တိုမှုနှင့် မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အလျင်စလို မထွက်ခွာသွားပေ။ သူသည် ချင့်ယွင်ခန်းမ တစ်ဝိုက်တွင် ခဏမျှ လျှောက်သွားပြီး အဆင်တန်ဆာ အနည်းငယ်ကို ဝယ်ယူကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ချင့်ယွင်ခန်းမ မှ ထွက်လာသည်နှင့် လူတစ်စု ချက်ချင်း လိုက်လာကြသည်။

သတင်းသည် ချင့်ယွင်ခန်းမ တစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူအများအပြားသည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသော ကျိုးယွမ်ကို သတိထားမိသွားကြသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ့နောက်မှ လိုက်နေသော အမြီးများကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ဖြင့် သူတို့ကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ ထိုလူများအနက်မှ တစ်ဦးမှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ဖြစ်ပြီး သူတို့အထဲတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ့ကို သူလျှိုလုပ်နေသော လူစုသည် မကြာမီ ထျန်းရွှေမြို့ သို့ ရောက်ရှိလာသင့်ပြီး သူ ထွက်ခွာရမည့် အချိန်ရောက်ပြီဟု ကျိုးယွမ် ခံစားလိုက်ရသည်။

အနည်းငယ်မျှ ရပ်တန့်မနေဘဲ သူသည် မြို့ပြင်သို့ တိုက်ရိုက် ထွက်သွားတော့သည်။

ထျန်းရွှေမြို့ ၏ အပြင်ဘက် မိုင်သုံးဆယ်အကွာတွင် ကျိုးယွမ် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အလင်းတန်းတစ်စ လင်းလက်သွားသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စံပြအဖြစ် ပြုလုပ်ရန် အစွမ်းထက်ဆုံးသူကို သတ်ဖြတ်သင့်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် သူသည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် အဖွဲ့ဝင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်မီ လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခု ကျဆင်းလာသည်။

အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ၏ ခေါင်းသည် ကျိုးယွမ်၏ ချေမွခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ သည် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားသော်လည်း ကျိုးယွမ်၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ခံလိုက်ရပြီး အားကုန် ညှစ်ခံလိုက်ရသည်။

အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ဤ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်

ကျင့်ကြံသူသည် ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားပြီး ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ကျိုးယွမ်၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုက သူ့နောက်မှ လိုက်လာသော လူနှစ်ဆယ်ကျော်ကို ကြောက်လန့်သွားစေပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်နေလျက် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ လူစုခွဲ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဤလူများကို လျစ်လျူရှုကာ အမျိုးသား၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ယူလိုက်ပြီး အရိပ်အယောင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ ထျန်းရွှေမြို့ မှ ထွက်ခွာပြီး ရက်ဝက်ပင် မကြာမီ မြွေတစ်သောင်းခန်းမ မှ လူများသည် ထျန်းရွှေမြို့ သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း သည် ယင်ယန်ကြေးမုံ ကို သူမ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်နေသည်။

ယင်ယန်ကြေးမုံ ၏ အထက်တွင် မြူထူထူများက ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း ကို အလွန်အမင်း ခေါင်းကိုက်သွားစေသည်။

ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း သည် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အရိပ်တစ်ခု လွှမ်းမိုးသွားသည်။

"သွားပြီး ဒီလူကို မြင်ဖူးတဲ့သူ ရှိမရှိ သိရအောင် ဒီပုံတူ ပန်းချီကားကို ဝေလိုက်..."

ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း သည် လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး မြွေတစ်သောင်းခန်းမ မှ လူများအားလုံး နာခံလိုက်ကြသည်။

မကြာမီ ကျိုးယွမ် ရုပ်ဖျက်ထားပြီးနောက် ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြသထားသော ပုံတူ ပန်းချီကားတစ်ချပ်သည် ထျန်းရွှေမြို့ တွင် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

"ဒုတိယအကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော်တို့ ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ၊ ဒီလူက မကြာသေးခင်က ချင့်ယွင်ခန်းမ ကို သွားခဲ့ပြီး ခန်းမကနေ ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ဖို့ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်း သုံးခဲ့တယ်..."

"ချင့်ယွင်ခန်းမ ကနေ ထွက်လာပြီးနောက် ဒီလူက မြို့ပြင်ကို တိုက်ရိုက် ထွက်သွားပြီး တောင်ဘက်ကို ဦးတည်သွားတယ်..."

မြွေတစ်သောင်းခန်းမ မှ အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ဤအကြောင်းကို ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း ထံသို့ သတင်းပို့လိုက်သည်။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း သည် မြွေတစ်သောင်းခန်းမ အဖွဲ့ဝင်များကို ဦးဆောင်ကာ ကျိုးယွမ်အား လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ထျန်းရွှေမြို့ မှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

သူ့နောက်တွင် အမြီးမပါသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ထပ်မံ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ခရီးဆက်သွားသည်။

အမျိုးသမီးက "အကုန်သိအကုန်တက်ဂိုဏ်း" ဟုခေါ်သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို ယခုလေးတင် ပြောပြခဲ့ရာ သူ သဘာဝကျစွာ စုံစမ်းကြည့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယင်းမတိုင်မီ ထိုစက်လုံး လေးလုံးနှင့် ထိုသေတ္တာ ထဲတွင် ဘာရှိသလဲဆိုတာ သူ ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းဖြင့် သူ ဝယ်ယူခဲ့သောအရာ ဖြစ်ရာ သဘာဝကျစွာ အသေအချာ ကြည့်ရှုရမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် လျိုဖုန်းမြို့ ကို မရပ်မနား ဖြတ်သန်းသွားပြီး တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် လျိုဖုန်းမြို့ နှင့် မိုင်တစ်ထောင်အကွာရှိ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ရာ ထိုနေရာမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု သူ ထင်လိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် စက်လုံး လေးလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်နေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ၏ အကြည့်များသည် စက်လုံးများအနက်မှ တစ်ခုအပေါ် ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးတွင် အထူး အလင်းတန်းတစ်ခု တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်လာသည်။

စက်လုံးအပေါ်ရှိ အတားအဆီးသည် ဆက်တိုက် လင်းလက်လာသည်။ လေဟာနယ်နှင့် သက်ဆိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ လက်များတွင် တာအိုတားမြစ်ခြင်းဝိညာဉ်သွေးကြော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ အထူး စုပ်ယူခြင်းစွမ်းအားတစ်ခု သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤစုပ်ယူခြင်းစွမ်းအားသည် စက်လုံးအထက်ရှိ အတားအဆီး စွမ်းအားကို လုံးဝ စုပ်ယူသွားတော့သည်။

အတားအဆီး မရှိတော့ဘဲ စက်လုံးသည် အက်ကွဲသွားပြီး အတွင်းထဲတွင် ပိုးသားတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် လက်လှမ်းကာ ပိုးသားလိပ်ကို ယူလိုက်သည်။ အပေါ်ရှိ အကြောင်းအရာများကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"လေဟာနယ်နယ်မြေ ထဲမှာ အရမ်း ပျင်းစရာကောင်းတာပဲ နေရာတိုင်းမှာ အမှောင်ထုတွေချည်းပဲ..."

"တစ်ခါတစ်ရံမှာ လှပတဲ့ မြောက်ပိုင်းအလင်းတန်းတွေ ဖြတ်သန်းသွားပေမဲ့ အရမ်း ပျင်းစရာကောင်းနေတုန်းပဲ..."

"အကြီးအကဲ အပြင်ထွက်တာကို လိုက်လာမိတာ နောင်တရတယ်၊ ဘာမှလည်း မပျော်ရဘူး..."

ဤသည်မှာ ပိုးသားပေါ်ရှိ အကြောင်းအရာ အားလုံးပင် ဖြစ်သည်။

"သေလိုက်ပါတော့! ငါ့ရဲ့ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၆,၆၀၀!"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ သေချာပေါက် အလိမ်ခံလိုက်ရကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် ချက်ချင်း ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ ဝမ်းနည်းမှုကို မျိုသိပ်လိုက်ပြီး တူညီသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ ဒုတိယမြောက် စက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲတို့နဲ့အတူ ကမ္ဘာသစ်ကို စူးစမ်းလေ့လာတာ ငါ့ကို သွားခွင့်ပြုဖို့ အဖေ့ကို ငါ ပူဆာခဲ့တယ်၊ ငါ ဆက်တိုက် ပူဆာပြီးတဲ့နောက် နောက်ဆုံးတော့ သူ သဘောတူလိုက်တယ်၊ ငါ အရမ်း ပျော်တာပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ အဖေနဲ့ အမေနဲ့ အချိန်အကြာကြီး ခွဲနေရမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးက ငါ့ကို နည်းနည်း ဝမ်းနည်းစေတယ်..."

"ငါ့အစ်ကိုက ငါ့ကို စိတ်ပူလို့ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းအစီအရင် တစ်ခု ပေးလိုက်တယ်၊ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ငါ့အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ကောင်း ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မယ်..."

ကျိုးယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားသည်။ သူ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် တတိယမြောက် စက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"ငါတို့ သေတော့မှာလား! ငါတို့ကို မိစ္ဆာမျိုးနွယ် တွေ ဝိုင်းထားတယ်! မိစ္ဆာမျိုးနွယ် တွေက ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်၊ အကြီးအကဲ တောင် ဒဏ်ရာရသွားတယ်..."

"ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ! ငါ မသေချင်ဘူး! ငါ့အဖေ ငါ့အမေနဲ့ ငါ့အစ်ကိုကို လွမ်းတယ်!"

"အကြီးအကဲက ဒီကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းအစီအရင် ကို အသက်သွင်းဖို့ ပြောပေမဲ့ သူတို့ကို မသေစေချင်ဘူး..."

"ကောင်းကင်ဘုရားသခင် ငါတို့ကို ကယ်ပါ!"

"ငါက အရမ်းလှတယ်၊ ချစ်စရာကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ ကြင်နာတတ်တယ်၊ ငါ ဒီမှာ မသေချင်ဘူး..."

"ငါ အမှောင်ကို ကြောက်တယ်..."