အခန်း ၃၆၇

အခန်း (၃၆၇) တံခါးဝသို့ ရောက်လာခြင်း

ကျိုးယွမ်သည် ချင်ဖုန်း အား သဘာဝကျစွာ သတ်ဖြတ်မည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမူကား ဤလူများအားလုံးတွင် သက်တမ်းကျောက်စိမ်းပြား များ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့ အသတ်ခံရပါက သက်တမ်းကျောက်စိမ်းပြား များ အက်ကွဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး ချင်မိသားစု နှင့် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ ကို အလန့်တကြား ဖြစ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ချင်ဖုန်း ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ချိတ်ပိတ်လိုက်ပြီး သူ့အား စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲ သိုလှောင်အိတ် အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာသည် သက်ရှိများကို မွေးမြူထားနိုင်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

စနစ်သိုလှောင်ရာနေရာ သည်လည်း အလုပ်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ကျိုးယွမ်သည် သဘာဝကျစွာ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ချင်ဖုန်း ၏ အသက်ကို ယူရန် လုံးဝ မစဉ်းစားခဲ့ပေ။

ဤ စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲ သိုလှောင်အိတ် အကြောင်း ပြောရလျှင် ဧရာမ စပါးကြီးမြွေကြီး ထည့်ထားရန် ချင်ယောင် က သူ့အား ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယောင် သည် ယခုအခါ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်ရရှိသွားပြီး သူ သွားသင့်သော နေရာသို့ ထွက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဤ စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲ သိုလှောင်အိတ် သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

သူ မထွက်ခွာမီ ကျိုးယွမ်သည် ချင်ယောင် အား စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ အမှတ်အသားကို ဖယ်ရှားရန် ကူညီပေးခဲ့ပြီး ကံကြမ္မာ အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲ သိုလှောင်အိတ် ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အခြား နှစ်ဦးနှင့် သွားရောက် တွေ့ဆုံလိုက်သည်။

ဤလူနှစ်ဦးဖြစ်သော ချန်ချီ နှင့် လန်ရှန်းကျားသည် ကျင်းထျန်းနယ်မြေ အတွင်းရှိ သေးငယ်သော မိသားစုတစ်ခုမှ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် တွင် ရှိကြသည်။ သူတို့သည် ချင်ဖုန်း နှင့် အတော်လေး ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့သည်။

"ချင်ဖုန်း မင်း လိုချင်တာ ဝယ်လို့ ရခဲ့ရဲ့လား..."

ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသော ချန်ချီ က စကားစပြောလိုက်သည်။

သူတို့ သုံးဦးစလုံးသည် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ ၏ မျက်နှာဖုံးများကို တပ်ဆင်ထားကြသော်လည်း ကျိုးယွမ်တွင် ချင်ဖုန်း ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ရှိနေသောကြောင့် ခွဲခြားနိုင်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မရခဲ့ဘူး ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကုန်စည်ပြပွဲကို တက်ဖို့ အပြန်ကျမှပဲ စောင့်ကြတာပေါ့..."

ကျိုးယွမ် ပြောသော ကုန်စည်ပြပွဲမှာ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ အတွင်းရှိ အသေးစား ကုန်စည်ပြပွဲတစ်ခုဖြစ်ပြီး လူအနည်းငယ် သို့မဟုတ် တစ်ဒါဇင်ခန့် အတူတကွ စုဝေးကာ သူတို့ မလိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်လာပြီး အချင်းချင်း ဖလှယ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လန်ရှန်းကျားက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို အစကတည်းက ပြောခဲ့ပါတယ်၊ ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ကျင်းထျန်းနယ်မြေ ကို ပို့လိုက်ပြီး ကျန်တာတွေက ငါတို့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူတွေ ကြားမှာပဲ လည်ပတ်နေတာလို့..."

"အသုံးမဝင်တဲ့ အရာတွေလောက်ပဲ အပြင်ရောက်သွားမှာ တကယ်ကို သွားကြည့်ဖို့ မလိုပါဘူး..."

"မင်းက စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူတွေ နဲ့ အတူရှိနေတာ အချိန်တိုလေးပဲ ရှိသေးတယ်၊ မင်း ဒီမှာ ခြောက်လလောက် နေပြီးသွားရင် ဘာမှ ဝယ်ချင်စိတ်တောင် ပေါက်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လန်ရှန်း၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် ချန်ချီ သည် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုလန် အဲ့ဒီလိုတော့ ပြောလို့ မရဘူးလေ..."

"မကောင်းဆိုးဝါးချောက်နက် ကို စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူတွေ က ထိန်းချုပ်ထားတယ် ဆိုပေမဲ့ ကောင်းကင်ချောက်နက် ထဲမှာ ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှိနေသေးတယ် မဟုတ်ရင် မြွေတစ်သောင်းခန်းမ က တိုးတက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဒါ့အပြင် ဒီလူတွေက ကောင်းကင်ချောက်နက် ကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရတယ် ဆိုပေမဲ့ စစ်ဆေးမှု လုပ်ငန်းစဉ်တွေ ရှိနေတဲ့ကြားက ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတချို့က ဝင်လာနိုင်သေးတယ်..."

"ဒီ ကောင်းကင်ချောက်နက် က ပစ္စည်းတွေက တော်တော်လေး သာမန်ဖြစ်ပြီး ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို ဝယ်နိုင်ခြေက တော်တော်လေး နည်းတယ်လို့ပဲ ပြောလို့ရမယ်..."

လန်ရှန်းကျားသည် ချန်ချီ ၏ စကားများကို မငြင်းပယ်ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်က ငါတို့ မနက်ဖြန် ထွက်သွားမယ်လို့ ပြောတယ်၊ ငါတို့ ဒီမှာ ဆက်နေလို့ မရတော့ဘူး..."

"ကျန်တာ အားလုံးကို ကျန်းမိသားစု နဲ့ မြွေတစ်သောင်းခန်းမ ကိုပဲ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်တော့..."

"ဒီလောက် ရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စလေးကိုတောင် သူတို့ မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးဆိုရင် သူတို့ကို အသက်ရှင်ရက် ထားထားတာက သိပ်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူး..."

"နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ ထွက်သွားလို့ ရပြီ၊ ဒီလို နေရာမျိုးမှာ နေရတာ ငါတို့ အချိန်တွေ အလဟဿ ဖြစ်လွန်းတယ်..."

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ချန်ချီ နှင့် လန်ရှန်းကျားသည် အကြောင်းအရာ အသီးသီးကို စကားပြောလာခဲ့ကြပြီး ကျိုးယွမ်ကလည်း တစ်ခါတစ်ရံ ဝင်ပြောကာ ဗဟုသုတ တော်တော်များများ ရရှိခဲ့သည်။

ခဏမျှ လျှောက်သွားပြီးနောက် သူတို့ သုံးဦးသည် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ ၏ ယာယီ တည်းခိုရာနေရာသို့ ပြန်သွားကြသည်။

ချင်ဖုန်း သည် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ တွင် ပါဝင်လာခဲ့သည်မှာ တစ်လကျော်သာ ရှိသေးပြီး ချန်ချီ နှင့် လန်ရှန်းကျားမှလွဲ၍ အခြား မိတ်ဆွေ လုံးဝ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် သည် ချင်ဖုန်း ၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတစ်ဆင့် သိရှိခဲ့ရသည်။

ဤစစ်ဆင်ရေး၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ၏ အမည် သို့မဟုတ် ပြိုင်ဘက်က မည်သည့် အဖွဲ့အစည်းမှ လာသည်ဆိုသည်ကို ချင်ဖုန်း မသိသေးပေ။

စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ အဖွဲ့သည် ကျင်းထျန်းနယ်မြေ ရှိ အဖွဲ့အစည်း အမျိုးမျိုး ပါဝင်နေသော ရောနှောနေသည့် အဖွဲ့တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း အာဏာသည် ကျင်းထျန်းနယ်မြေ ရှိ ထိပ်တန်း အင်အားစုများ၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ထျန်းနွီဂိုဏ်း ၊ ထျန်းမိုဂိုဏ်း နှင့် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း တို့သာလျှင် အမှန်တကယ် ဩဇာတိက္ကမ ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ အခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ကာ ကျင့်ကြံခြင်း ကို စတင်လိုက်သည်။

စနစ် သည် ဘယ်အချိန်မှ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ပြီးဆုံးမည်ကို မသိရပေ။

သူသည် မကြာသေးမီက လူတစ်စုကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို မသိရပေ။ စနစ် သည် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဆုကြေးများ ရှိလာမည်လား။

ကျိုးယွမ်သည် စနစ် ကို တွေးတောနေမိသည်။ အကြောင်းမူကား သူ၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုး သည် သန်းနှင့်ချီ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားနယ်မြေ သို့ သွားစရာမလိုဘဲ စနစ် ထံမှ သူ လိုချင်သော ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်ကို ရရှိနိုင်ကောင်း ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

စနစ် က သူ၏ ထံတွင် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ် အမျိုးမျိုး ရှိကြောင်း တစ်ခါက ပြောဖူးသော်လည်း ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ဤမျှ များပြားစွာ မရှိခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရွေးချယ်ရန် မကောင်းဆိုးဝါးများကို မွေးမြူသည့် စနစ်မှာ အလွန် ကောင်းမွန်သည်ဟု ကျိုးယွမ် အမှန်တကယ် ထင်မြင်မိသည်။

သို့သော် သူ၏ ထံတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များ များလွန်းနေပြီး အကယ်၍ သူ ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြိုင်ပွဲမျိုးတွင် ပါဝင်ပါက သူ၏ နည်းလမ်းများစွာသည် မလွှဲမသွေ ပေါ်ပေါက်သွားပေလိမ့်မည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူသည် မိုးကြိုးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ၏ 'ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမိုးကြိုးနတ်ဘုရား ကျမ်း' ၏ ဒုတိယပိုင်းကိုသာ စိတ်ဝင်စားပြီး မိုးကြိုးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝ မရှိပေ။

ပိုင်ယွင်ရှို့ နှင့် လန်ချင်းရွှယ် ၏ ကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီးနောက် ချင်ချန် နှင့် အခြားသူများကို သွားကြည့်ရန် မြင့်မြတ်မှော်အဆောင်နယ်မြေ သို့ သွားမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်မှ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားနယ်မြေ သို့ သွားသင့် မသွားသင့် စဉ်းစားနိုင်ပေသည်။

ယင်းကို တွေးတောမိချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူသည် ဝိညာဉ်အရည် ကို ထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ကို အားဖြည့်ခြင်းသည် အမြဲတမ်း ကျိုးယွမ်၏ အလုပ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ ကျင့်ကြံခြင်း ကို စတင်ကတည်းက မည်သည့်အခါမျှ လစ်လျူမရှုခဲ့သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်အရည် အစက်အနည်းငယ်ကို သန့်စင်ပြီးနောက် သူ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ကျင့်ကြံခြင်း ကို စတင်လိုက်သည်။ တိုက်ပွဲအက္ခရာကျင့်စဉ် ပင်ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်၏ နဖူးပေါ်တွင် ရွှေရောင် 'တိုက်ပွဲ' အက္ခရာတစ်ခု ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေပြီး အထူး အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

လုံးဝ မှောင်မိုက်သွားချိန်တွင် သူသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ရှိနေသည်။

သူ ဖြေရှင်းစရာ တစ်ခု ရှိနေသည်။

ဤရက်များအတွင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က တစ်ခုခုကို အသုံးပြု၍ သူ့အား စူးစမ်းထောက်လှမ်းနေသည်ဟု သူ ခံစားခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ သူသာ သူ့ကိုယ်သူ သီးခြားဖြစ်စေရန် လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း ကို အသုံးမပြုခဲ့ပါက တစ်ဖက်လူသည် သူ့ကို ရှာတွေ့နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် တွက်ချက်မှုကျင့်စဉ် ကို အသုံးပြု၍ သူသည် ထိုအရာ၏ တည်နေရာကို တွက်ချက်ကြည့်ခဲ့ရာ ထိုနေ့က ချင့်ယွင်ခန်းမ တွင် သူ တွေ့ခဲ့သော အဘွားအို၏ ထံတွင် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

ဤအရာကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိပေသည်။

မဟုတ်ပါက သူ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ ၏ ဌာနချုပ်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း ကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်တော့ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မလွှဲမသွေ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

ကျိုးယွမ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အစိမ်းရောင် မီးခိုးငွေ့တစ်စအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မကြာမီ သူသည် မိုင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော ခြံဝင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူ အာရုံခံမိသည်။ ထိုအရာသည် ခြံဝင်း၏ အရှေ့ရှိ အိမ်ထဲတွင် ရှိနေသည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းမိသားစု နေထိုင်သော အနောက်ဘက် ခြံဝင်းဖြစ်ပြီး မြွေတစ်သောင်းခန်းမ ၏ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း ၏ ယာယီ နားနေရာ နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ် ရောက်ရှိသည်နှင့်တပြိုင်နက် ဤဧရိယာကို သီးခြားဖြစ်စေရန် လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဤသီးခြားဖြစ်စေမှုသည် ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် ကို အချိန်အကြာကြီး မတားဆီးထားနိုင်ဘဲ အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း လုံလောက်ပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဘယ်သူလဲ..."

ကျိုးယွမ် ဤနေရာကို သီးခြားဖြစ်စေရန် လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း ကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ကျင့်ကြံနေခဲ့သော ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း သည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း ကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ အခု ငါ မင်းရဲ့ တံခါးဝကို ကိုယ်တိုင် ရောက်လာပြီလေ..."

ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း သည် သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ယင်ယန်ကြေးမုံ တုန်ခါနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

"ကောင်းပြီလေ မင်း ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ၊ မင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံကို သွားမယ့်လမ်း ရှိနေပေမဲ့ သွားဖို့ မရွေးချယ်ဘဲ ထွက်ပေါက်မရှိတဲ့ ငရဲကို သွားဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာပဲ၊ ဒီနေ့က မင်းရဲ့ သေဆုံးရမယ့်နေ့ပဲ..."

ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း ၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လင်းလက်သွားပြီး ကောင်းကင်ဖြစ်စဥ်အဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ၏ ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ ကျိုးယွမ်အပေါ်သို့ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချရန် ပြင်လိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မထုံတတ်သေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လူမိုက် မင်း သေတော့မှာကိုတောင် မင်း မသိသေးဘူးပဲ..."

"ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်!"

"မဟာကံကြမ္မာကျင့်စဉ်!"

ကျိုးယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း ကို ထောက်လိုက်ရာ သူမ၏ အတွင်းတွင် အလျင်အမြန် မြင့်တက်လာနေသော အရှိန်အဝါ သည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

ကျိုးယွမ်၏ လက်များပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများ အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဖြူရောင် မီးတောက်ကွင်းတစ်ခုသည် ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း ထံသို့ လွင့်မျောသွားကာ သူမအပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားတော့သည်။