အခန်း ၃၆၈

အခန်း (၃၆၈) လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်များကို ဖယ်ရှားခြင်းနှင့် လူဆိုးများကို ဟန့်တားခြင်း

ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း သည် ကျိုးယွမ်ကို အရေးပါသူအဖြစ် မည်သည့်အခါမျှ မသတ်မှတ်ခဲ့ပေ။ သူသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် တစ်ဦးမျှသာဖြစ်ပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းတစ်ချက် ခေါက်ရုံဖြင့် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများ၌ ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

သူမသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ 'ဝုန်း!' ဟူသော အသံနှင့်အတူ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချိတ်ပိတ်ချက် သည် ချက်ချင်း ပျက်ပြယ်သွားတော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အဖြူရောင် မီးတောက်ကွင်းတစ်ခုသည် ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း အပေါ်သို့ ညင်သာစွာ လွင့်မျောကျဆင်းလာသည်။

ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း သည် စူးရှသော အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဒွာရခုနစ်ပေါက်မှ အဖြူရောင် မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည်။ သက်တမ်း သည် နှစ်ပေါင်း ၁,၉၂၀ လျော့နည်းသွားကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း အလွန်အမင်း နှလုံးကွဲကြေနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း!"

အပြင်ဘက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသော မြွေတစ်သောင်းခန်းမ မှ လူများ ဖြစ်ရမည်။

ကျိုးယွမ် အချိန်မဆွဲရဲပေ။ သူသည် ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း ထံသို့ သွားကာ သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ယင်ယန်ကြေးမုံ ကို ရှာတွေ့လိုက်သည်။

ကျိုးယွမ် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေစဉ် ဝါးမျိုခြင်းဓား သည် ရုတ်တရက် ပျံထွက်လာပြီး ယင်ယန်ကြေးမုံ အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝါးမျိုခြင်း စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ယင်ယန်ကြေးမုံ အထက်တွင် ထူးခြားသော တောက်ပသည့် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဝါးမျိုခြင်းဓား အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။

"ခလွမ်း!"

ယင်ယန်ကြေးမုံ ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားတော့သည်။

ဝါးမျိုခြင်းဓား အပေါ်တွင် အမည်းရောင်နှင့် အဖြူရောင် အလင်းတန်းနှစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံများသည် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ သိမြင်မှုပင်လယ် တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

ကျိုးယွမ် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားသည်။ ဝါးမျိုခြင်းဓား သည် အသွင်ပြောင်းတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး အမိုးပေါ်တွင် ဆွဲချိတ်ထားလိုက်သည်။

"လူသတ်သမားက ကျင်းထျန်းနယ်မြေ က ကျန်းမိသားစု ပဲ..."

တံခါးပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော စကားလုံးတစ်ကြောင်းကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

မြွေတစ်သောင်းခန်းမ က ကျန်းမိသားစု နဲ့ ဆက်ဆံရေး အတော်လေး ကောင်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား။

ထို့နောက်ပိုင်း သူ မြွေတစ်သောင်းခန်းမ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်တိုင်း ကျန်းမိသားစု ၏ နာမည်ကို ချန်ထားခဲ့မည် ဖြစ်သည်။

လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း ပြိုကျတော့မည့် အခြေအနေကို အာရုံခံမိသဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ အသေးစား ရွှေ့လျားနိုင်သော နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင် ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။

လေဟာနယ်နယ်မြေ တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်သည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းထွက်လိုက်ကာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူတို့ ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ နေထိုင်ရာ အခန်းအတွင်းသို့ အသံမထွက်ဘဲ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို ကျိုးယွမ်က တိကျသော ပစ်မှတ်ထားမှုဖြင့် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အရိပ်ခုန်ပျံခြင်း ကျင့်စဉ် ကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ အကြောင်းမူကား ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် သည် အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေပြီး တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ သိမြင်မှုကို သူ မလွတ်မြောက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းအစီအရင် တစ်ခုကသာလျှင် ဤအရာအားလုံးကို သီးခြားဖြစ်စေနိုင်ပေသည်။

ကျိုးယွမ် ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း ဖြင့် ချိတ်ပိတ်ထားသော လေဟာနယ်သည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး မြွေတစ်သောင်းခန်းမ ၏ တတိယအကြီးအကဲ ကျန်းကျိပေ နှင့် ပဉ္စမအကြီးအကဲ လျိုချောင်ရှန်း တို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာကြသည်။

အိမ်အမိုးအောက်တွင် ဆွဲချိတ်ထားသော ခေါင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဆွံ့အသွားကြပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အကြောက်တရားများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ပြိုင်ဘက်သည် ဒုတိယအကြီးအကဲ ကို ဤမျှ အချိန်တိုအတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်သကဲ့သို့ သူတို့ကိုလည်း ဤမျှ အချိန်တိုအတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။

ထိုစဉ် ကျန်းယီဟောက် နှင့်အတူ မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ ပေါ်လာကြသည်။

သူတို့အားလုံးသည် ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် တွင် ရှိကြပြီး ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်မှုကို အာရုံခံမိသည်နှင့် အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို မြင်ချိန်တွင် အားလုံး အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူတို့သည် 'လူသတ်သမားက ကျင်းထျန်းနယ်မြေ က ကျန်းမိသားစု ပဲ' ဟူသော စကားစုကို အလိုအလျောက် လျစ်လျူရှုလိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဤလူသည် သူတို့ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ရှိသူတစ်ဦးကို အသံတိတ် သတ်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။

မြွေတစ်သောင်းခန်းမ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း သေဆုံးသွားပြီး သူမ၏ ခေါင်း ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဤသတင်းသည် ကောင်းကင်ကုန်သည်မြို့တော် တစ်ခွင်သို့ တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

မြွေတစ်သောင်းခန်းမ မှ လူများသည် ထိုညတွင်ပင် ထွက်ခွာသွားကြပြီး မည်သူကမျှ ကောင်းကင်ကုန်သည်မြို့တော် တွင် မနေရဲကြတော့ပေ။

ကျန်းကျိပေ သည် အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်သွားပြီး နောက်ထပ် ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ကာ ထပ်မံ၍ မနေရဲတော့ပေ။

သူနှင့် ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း တို့သည် ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် များဖြစ်ကြသော်လည်း သူသည် ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။

တစ်ဖက်လူသည် ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆိုက်ရှီးဖုန်း ကို အသံတိတ် သတ်ဖြတ်နိုင်သဖြင့် သူ့ကိုလည်း အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။

"စုကြ!"

အရုဏ်တက်ချိန်တွင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ နေထိုင်ရာ ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး၌ အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

ကျိုးယွမ်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ ဝတ်စုံနှင့် မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ကာ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ အားလုံး ပေါ်လာပြီး ထိုနေရာတွင် ရပ်နေကြသည်။

ခြံဝင်း၏ အရှေ့ဘက်တွင် အသက် ခြောက်ဆယ်ကျော်အရွယ်ရှိ အဘိုးအိုတစ်ဦး ရပ်နေပြီး သူ့ထံမှ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အထွတ်အထိပ် ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အဘိုးအိုကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လင်းလက်သွားသည်။

ဤသူသည် ချင်ဖုန်း နှင့် မျိုးရိုးအမည် တူညီပြီး ချင်ဟယ် ဟု အမည်ရသည်။ သူသည် ထျန်းမိုဂိုဏ်း ၏ လက်အောက်ခံ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သော ဖရိုဖရဲမိစ္ဆာဂိုဏ်း မှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့၏ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ အဖွဲ့၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။

ဖရိုဖရဲမိစ္ဆာဂိုဏ်း တွင် ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး စောင့်ကြပ်နေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ချင်ဖုန်း ၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတစ်ဆင့် ဤသူသည် ရက်စက်ပုံရသော်လည်း အပြစ်ကင်းစင်သူများကို မည်သည့်အခါမျှ အကြောင်းမဲ့ မသတ်ဖြတ်တတ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

"လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တွေ တစ်အုပ်စုကို စုဆောင်းဖို့အတွက် ကောင်းကင်ကုန်သည်မြို့တော် မှာ နောက်ထပ် တစ်ရက် နေဖို့ ခေါင်းဆောင်က အမိန့်ပေးထားတယ်၊ အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက် မရှိဘူး..."

"မင်းတို့ ၁၈ယောက်က အရှေ့ အနောက် တောင် မြောက် နယ်မြေလေးခုမှာ လူစုဆောင်းဖို့ အဖွဲ့လေးဖွဲ့ ခွဲသွားရမယ်၊ လူအများဆုံး စုဆောင်းနိုင်တဲ့ အဖွဲ့က ပြန်ရောက်တဲ့အခါ အထူး ဆုကြေးတစ်ခု ရလိမ့်မယ်..."

လူတိုင်း ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်ချိန်တွင် ချင်ဟယ် သည် အလျင်အမြန် စကားပြောလိုက်သည်။

ချင်ဟယ် ပြောသော ခေါင်းဆောင်မှာ အစွမ်းထက်သော ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်း သည် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ ၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအဖြစ် တစ်လကျော်ကြာ ရှိနေခဲ့သော်လည်း ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသကဲ့သို့ သူ စကားပြောသည်ကိုလည်း ကြားရခဲပေသည်။

များသောအားဖြင့် မည်သည့် ကိစ္စရပ်များကိုမဆို ဒုတိယခေါင်းဆောင် ချင်ဟယ် ကသာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလေ့ရှိသည်။

ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ ယနေ့အချိန်အထိ ချင်ဟယ် မှလွဲ၍ သူတို့အနက် မည်သူကမျှ ဤခေါင်းဆောင်၏ အမည်ကိုပင် မသိကြပေ။

ချင်ဟယ် ၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် ချင်ဖုန်း ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချင်ဖုန်း သည် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ တွင် အချိန်တိုလေးသာ ရှိနေခဲ့ပြီး ကျိုးယွမ်က အချိန်အကြာကြီး တွေးတောခဲ့သော်လည်း ဘာကိုမျှ မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့နောက် အဖွဲ့ဖွဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျိုးယွမ်သည် ချန်ချီ နှင့် လန်ရှန်းကျား၊ ထို့အပြင် မာတာ ဟုခေါ်သော အခြားလူတစ်ဦးနှင့်အတူ သဘာဝကျစွာ အဖွဲ့ဖွဲ့ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

မာတာ ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့် တွင် ရှိရာ သူသည် သဘာဝကျစွာ အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာသည်။

မဲနှိုက်မှုတစ်ခုမှတစ်ဆင့် မာတာ သည် မြောက်ပိုင်းမြို့ ကို မဲပေါက်ခဲ့ပြီးနောက် သူတို့လေးဦး ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

"အစ်ကိုမာ ဘာလို့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တွေကို ရုတ်တရက်ကြီး စုဆောင်းနေတာလဲ..."

စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူများ နေထိုင်ရာ နေရာမှ ထွက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် တက်ကြွသော ချန်ချီ က မေးခွန်းတစ်ခုကို မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ကျိုးယွမ်သည် မူလက ဤမေးခွန်းကို စဉ်းစားနေခဲ့သော်လည်း ချန်ချီ ၏ မေးခွန်းကို ကြားချိန်တွင် မာတာ အား မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

မာတာ သည် ချန်ချီ ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ချန်ချီ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူတွေ ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို မင်း မေ့သွားပြီလား..."

"မစုံစမ်းရဘူး၊ မေးခွန်းတွေ မမေးရဘူး၊ ပြီးတော့ သတင်းအချက်အလက်တွေ မပေါက်ကြားစေရဘူး၊ တကယ်လို့ သိသွားရင် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ဖျက်သိမ်းခံရလိမ့်မယ်..."

ယင်းကို ကြားချိန်တွင် ချန်ချီ ၏ မျက်လုံးများ၌ ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး သူ၏ လက်များကို အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုမာ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အစ်ကိုကောင်းလေးရယ် ကျွန်တော် အခုလေးတင် လေလည်လိုက်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ၊ ကျွန်တော် ဘာမှ မမေးခဲ့ပါဘူး..."

ချန်ချီက တကယ်ကို အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားသည်။ ဤစည်းမျဉ်းသည် ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားရမည့် အရာ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

စည်းမျဉ်းမလိုက်နာသူတို့ကို ကျင့်ကြံခြင်းများ ဖျက်ဆီးခံရပြီး မကောင်းဆိုးဝါးချောက်နက်ထဲသို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ ရုပ်အလောင်း အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့သည့် မြင်ကွင်းမျိုးကို သူ ကိုယ်တိုင် အကြိမ်ကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

မာတာ သည် ချန်ချီ ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက မကောင်းဆိုးဝါးချောက်နက် နယ်မြေ နဲ့ သက်ဆိုင်နေရမယ်..."

"ကောင်းပြီ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တော်လောက်ပြီ..."

"တကယ်လို့ မင်း နောက်ထပ် မေးခွန်းတွေ မေးရဲရင် ခေါင်းဆောင်ကို တိုက်ရိုက် သွားပြောလိုက်မယ်..."

ချန်ချီ သည် အလျင်အမြန် လက်အုပ်ချီကာ မာတာ အား သူ၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို ဖော်ပြရန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကောင်းမွန်သော ဝိုင်တစ်အိုးကို ထုတ်ယူပြီး မာတာ အား ပြုံးလျက် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

မာတာ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လှမ်းယူလိုက်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ် အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်တော့သည်။