အခန်း ၄၆၂
Vol. 47 Ch. 462
အခန်း (၄၆၂) ဓားသံချပ်ကာ ပိုးတောင်မာ
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းက မီးခိုးများထွက်ကာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့သည့် မည်းကျွမ်းနေသော ပြာပုံငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။
တိကျလှသော လေကြောင်းတိုက်ခိုက်မှုနှင့် မြေပြင်မှ ဖြတ်တောက်တိုက်ခိုက်မှုတို့ကြားရှိ ပြီးပြည့်စုံသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသည့် ခရီးသွားများထံမှ ခပ်တိုးတိုး အံ့ဩရေရွတ်သံများကို ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့ပြီး လမ်းမပေါ်ရှိ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်နေသော လူအုပ်ကြီးကိုလည်း အတော်လေး တည်ငြိမ်သွားစေသည်။
တိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးရန် ဝေးကွာနေသေးသော်လည်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူများက သေချာစွာ လေ့ကျင့်သင်ကြားထားကြောင်း ထင်ရှားနေချေသည်။
သို့သော်လည်း စစ်မြေပြင်ရှိ အခြေအနေများက အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။
ပုပ်သိုးသိုက် ဝါးမျိုကောင်၏ ခေါင်းနှစ်လုံးက စူးရှသော အော်ဟစ်သံများကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားလေသည်။
နောက်ခဏ၌ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်မှ ရေတွက်မရနိုင်သော အပေါက်များပွင့်လာပြီး ပြင်းထန်စူးရှသော အနံ့ရှိသည့် အစိမ်းပုပ်ရောင်အဆိပ်ရည်များက ဖိအားမြင့် ရေပိုက်ခေါင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ပန်းထွက်လာ၏။
ဘေးတိုက်ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်နေသည့် တိုက်ခိုက်ရေးယာဉ်တစ်စီးမှာ အချိန်မီ မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် ၎င်း၏ တောင်ပံများနှင့် ကိုယ်ထည်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ အဆိပ်ရည်များဖြင့် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းခံလိုက်ရသည်။
"ရှဲ... ရွှီး..."
ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော တိုက်စားသံကြီး ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
သာမန်တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အထူးသတ္တုစပ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ယာဉ်ပျံ၏ သံချပ်ကာက ဤကြောက်မက်ဖွယ် အဆိပ်ရည်နှင့် တွေ့သောအခါ ပူလောင်နေသော မီးနှင့်တွေ့သည့် ထောပတ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်ကာ ပျက်စီးသွား၏။
ထူထပ်သော မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အန္တရာယ်ရှိသည့် လျှပ်စစ်မီးပွားများ တလက်လက်တောက်ပနေသော အတွင်းပိုင်းတည်ဆောက်ပုံများပါ ပေါ်လာခဲ့သည်။
ယာဉ်မှာ ချက်ချင်းပင် ဟန်ချက်ပျက်သွားပြီး အောက်သို့ လည်ထွက်ကာ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။
ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် လေယာဉ်မှူးခန်း၏အဖုံးက အတွင်းမှနေ၍ ရုတ်တရက် အကန်ခံလိုက်ရပြီး ပွင့်ထွက်သွားသည်။
တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ ပုံရိပ်တစ်ခုက ယာဉ်ထဲမှ အပြင်သို့ ခုန်ထွက်လာ၏။ ယာဉ်ပျံကို မောင်းနှင်နေသော သားရဲလူသား လေယာဉ်မှူးဟာ အရေးပေါ်ထွက်ပေါက်ထိုင်ခုံ၏ လုပ်ငန်းစဉ်များကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ချေ။ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော တုံ့ပြန်မှုနှင့် ပြတ်သားမှုတို့ဖြင့် ပေါက်ကွဲတော့မည့် ယာဉ်ပေါ်မှ သူက တိုက်ရိုက် ခုန်ချလိုက်ခြင်းပင်။
"အား..."
လေထဲတွင် ပြုတ်ကျနေစဉ် သူက ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် အလင်းရောင်များဖြင့် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။
အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားချိန်တွင် ထိုသူက သံမဏိကဲ့သို့ မီးခိုးပြာရောင် အမွေးအတောင်များရှိသည့် ဧရာမလင်းယုန်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
တောင်ပံများကို ဖြန့်လိုက်သောအခါ မီတာအနည်းငယ်အထိ ကျယ်ဝန်းသွားပြီး ပြုတ်ကျနေသည့် အရှိန်ကို ထိန်းရန် ကြိုးစားလိုက်၏။
"သူက သံမဏိအမွေး လင်းယုန်မျိုးနွယ်စုကပဲ..." မြေပြင်ပေါ်ရှိ သားရဲလူသားတစ်ဦးက သူ၏မျိုးနွယ်ကို မှတ်မိသွားပြီး မယုံနိုင်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။
သို့သော် ပုပ်သိုးသိုက်ဝါးမျိုကောင်က ၎င်း၏လက်တံများကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားသော ယာဉ်ပျံနှင့် လေယာဉ်မှူးကြောင့် အတော်လေး ဒေါသထွက်သွားပုံရသည်။
၎င်း၏ ခေါင်းနှစ်လုံးပေါ်ရှိ မျက်လုံးလေးလုံးက လေထဲတွင် ဧရာမလင်းယုန်ကြီးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသော သားရဲလူသားကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပို၍ကြမ်းတမ်းသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ငရဲပြည်မှ သေမင်းတမန်ကြာပွတ်များကဲ့သို့ အစွယ်များပါရှိသည့် လက်တံများစွာက လေထဲရှိ သံမဏိအမွေး လင်းယုန်သားရဲလူသားဆီသို့ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ အလွန်ပြင်းထန်သော အင်အားဖြင့် ရိုက်ခတ်လာကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အစိမ်းရောင် မိုးသက်မုန်တိုင်းကဲ့သို့ အဆိပ်ရည်များက သူထွက်ပြေးနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းများ အားလုံးကို ပိတ်ဆို့လာလေသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် သံမဏိအမွေး လင်းယုန်သားရဲလူသားက စူးရှသော အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်ကာ တောင်ပံများကို ပြင်းထန်စွာ ခတ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲတွင် အလျင်အမြန် လှိမ့်ကာ မြင့်တက်သွားသည်။ သူ၏ သံမဏိကဲ့သို့ အမွေးများက တိုက်ခိုက်လာသော လက်တံများနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး မီးပွားများ ဆက်တိုက် လွင့်စင်လာခဲ့သည်။
သူ၏ ချွန်ထက်သော နှုတ်သီးနှင့် လက်သည်းများက လက်တံတစ်ခု၏ ထိပ်ဖျားကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ရာ အစိမ်းပုပ်ရောင် သွေးများ ပန်းထွက်လာ၏။
သို့သော် လက်တံတွေက အရမ်းများပြားလွန်းပြီး သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကလည်း အရမ်းကို မြန်ဆန်လွန်းနေချေသည်။
လက်တံတစ်ခု၏ ရစ်ပတ်မှုမှ ရုန်းထွက်လိုက်နိုင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခြားသုံးလေးခုက ရှောင်လွှဲရခက်သော ထောင့်များမှ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာပြီး သူ၏ တောင်ပံများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ရစ်ပတ်ချည်နှောင်လိုက်ကြသည်။
ပြင်းထန်လှသော အင်အားကြောင့် သူမှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။
ပို၍ သေစေနိုင်သည်မှာ လက်တံများဖြင့် ချည်နှောင်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများ နှေးကွေးသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထူထပ်သော အဆိပ်ရည်တန်းကြီးတစ်ခုက သူ၏ရင်ဘတ်ကို တိကျစွာ ထိမှန်သွားခြင်းပင်။
"အား..."
စူးရှပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည့် အသံကြီးက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့အပါအဝင် အောက်ဘက်ရှိ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိလာလေသည်။
အလွန်ပြင်းထန်စွာ တိုက်စားနိုင်သော အဆိပ်ရည်က သူ၏ သံမဏိကဲ့သို့ အမွေးများနှင့် မာကျောသော အရေခွံကို လျင်မြန်စွာတိုက်စားသွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အစိမ်းရောင် မီးခိုးလုံးကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူက ရစ်ပတ်နေသော လက်တံများကို လက်သည်းများဖြင့် ဆုတ်ဖြဲရန် ကြိုးစားရင်း အသည်းအသန် ရုန်းကန်ခဲ့သော်လည်း အဆိပ်ရည်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်စားနေသဖြင့် သူ၏ ခွန်အားများက လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားရာ သူ၏ ရုန်းကန်မှုများက တစ်ဖြေးဖြေး အားနည်းလာရသည်။
ထိုအချိန်၌ ပုပ်သိုးသိုက် ဝါးမျိုကောင်၏ လက်တံများက ရုတ်တရက် တင်းကျပ်သွားလေသည်။
နောက်ခဏ၌ ကြက်သီးထဖွယ် အရိုးများ ကျိုးကြေသွားသည့် အသံနှင့်အတူ သားရဲလူသား၏ အားနည်းသော်လည်း နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသော နောက်ဆုံး အော်ဟစ်သံလေး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
လွတ်လပ်မှုနှင့် စွမ်းအား၏ သင်္ကေတဖြစ်သော ထိုဧရာမလင်းယုန်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေတွက်မရနိုင်သော လက်တံများ၏ ညှစ်သတ်မှုနှင့် အဆိပ်ရည်များ၏ တိုက်စားမှုအောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ အားကိုးရာမဲ့စွာ တွဲလောင်းကျသွားချေသည်။
ထို့နောက် ၎င်းက အခြားလက်တံများစွာဖြင့် ဆွဲယူခြင်းခံလိုက်ရပြီး မိစ္ဆာကောင်ကြီး ပုန်းခိုနေသော အဆောက်အအုံ၏ အရိပ်များထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်...
အနားစွန်းများတွင် မည်းကျွမ်းနေအောင် တိုက်စားခံထားရပြီး အစိမ်းပုပ်ရောင်နှင့် အနီရင့်ရောင် သွေးများ စွန်းထင်းနေသော သံမဏိအမွေး အနည်းငယ်သာ ကောင်းကင်ထက်မှ လွင့်ဝဲကျလာခဲ့သည်။
F-နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ ခဏတာမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရသည်။
ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ သားရဲလူသား နောက်ဆုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အရပ်မျက်နှာဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုက တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ အလိုအလျောက် စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြရသည်။
သူတို့က မတူညီသော ကမ္ဘာမှ လာကြသူများဖြစ်ပြီး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသည့် ထိုသားရဲလူသားနှင့်လည်း မည်သည့် ပတ်သက်မှုမှ မရှိကြသော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း နှင့် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သို့အဓိပ္ပာယ်ရကြောင်း သူတို့ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ကြရသည်။
မည်သည့်ကမ္ဘာတွင်ပင် ရှိနေပါစေ၊ မိမိ၏ ဇာတိမြေအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ပြီး အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်ရဲသော မည်သည့် စစ်သည်တော်မဆို သူရဲကောင်းဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်နှင့် ထိုက်တန်ပေသည်။
လျိုလင်းလင်း၏ မျက်ဝန်းများက ချက်ချင်းပင် နီရဲလာပြီး အသံထွက်၍ ငိုမချမိစေရန် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ထားလိုက်သည်။
သူတို့က ငြိမ်းချမ်းသော နိုင်ငံတစ်ခုတွင် နေထိုင်ကြသူများဖြစ်ကြရာ ဤကဲ့သို့ အဖြစ်ဆိုးပြီး လက်တွေ့ကျလှသော စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုကို သူတို့ မည်သို့ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးမည်နည်း။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များထဲမှ နိုင်ငံ့ကို ကာကွယ်ခြင်းဆိုသည့် စကားလုံးများနှင့် သူရဲကောင်းဆိုသည့် ဂုဏ်ပုဒ်တို့က မယုံနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာ၊ လေးနက်ပြီး ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော အလေးချိန်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
ပင်မစစ်မြေပြင်၏ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် အော်ဟစ်သံများက အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ဘေးဘက်မှနေ၍ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
ရေဘဝဲမွန်းစတားနင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် သေးငယ်သော်လည်း ပုံမှန်ထက် ကြီးမားနေသည့် ကြောက်စရာ ပိုးတောင်မာနှစ်ကောင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုညစ်ညမ်းကိုယ်ထည်များက ရှေ့မှ တိုက်ပွဲဝင်နေသည့် သားရဲလူသားများ၏ ကျဲပါးနေသော ခံစစ်မျဉ်းကို ထိုးဖောက်ကာ အရှိန်မထိန်းနိုင်တော့သည့် သံချပ်ကာယာဉ် နှစ်စီးကဲ့သို့ ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့ရှိနေသည့် လမ်းမဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။
သူတို့၏ အခွံများက အဆီပြန်နေသည့်အလား တလက်လက် တောက်ပနေပြီး ပါးစပ်ပိုင်းမှာ ဧရာမ ခေါင်းဖြတ်စက်နှစ်ခုနှင့် တူကာ အဆက်မပြတ် ပွင့်လိုက်ပိတ်လိုက် ဖြစ်နေပြီး အေးစက်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေ၏။ ၎င်းတို့၏ ပေါင်းစပ်မျက်လုံးများကလည်း နီရဲနေပြီး ကြမ်းတမ်းသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေချေသည်။
၎င်းတို့က မြန်ဆန်သောအရှိန်နှင့် ချွန်ထက်သော မေးရိုးများကြောင့် လူသိများသည့် အဆင့် ၃ ဓားသံချပ်ကာ ပိုးတောင်မာပင်။
"အဲဒါ ဓားသံချပ်ကာ ပိုးတောင်မာတွေပဲ... ပြေးကြ..."
"သူတို့တွေ ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ..."
လမ်းမတစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားရတော့သည်။
ကျန်ရှိနေသည့် တိုက်ပွဲမဝင်နိုင်သော သားရဲလူသားများနှင့် သာမန်လူများမှာ မျက်နှာများ ဖြူလျော့သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြရာ တွန်းတိုက်မှုများ၊ အော်ဟစ်သံများက နေရာတိုင်းတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။
သို့သော် ကပ်ဘေးက အလွန်မြန်ဆန်စွာ ကျရောက်လာ၏။
အနီးနားရှိ စက်ရုံတစ်ခုမှ ထွက်လာပုံရသည့် အလုပ်သမားဝတ်စုံနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ခြေထောက်ဒဏ်ရာကြောင့် နောက်ကောက်ကျန်ရစ်နေလေသည်။
သူက အလန့်တကြား လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဓားသံချပ်ကာ ပိုးတောင်မာတစ်ကောင်၏ နီရဲနေသော ပေါင်းစပ်မျက်လုံးများနှင့် ဆုံတွေ့သွားရသည်။
"ဟင့်အင်း... မလုပ်ပါနဲ့..." တစ်စုံတစ်ခုကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား သူက သူ၏လက်ကို အသည်းအသန် ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။
နောက်စက္ကန့်မှာပင်...
"ဇွပ်..."
စူးရှပြီး ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခု....
ဓားသံချပ်ကာ ပိုးတောင်မာ၏ ခေါင်းဖြတ်စက်ကဲ့သို့ ချွန်ထက်သော မေးရိုးများက မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သောအရှိန်ဖြင့် မြေပြင်ကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး အရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ထိုလူလတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် ခဏတာမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သူ၏ အထက်ပိုင်းနှင့် အောက်ပိုင်းမှာ ကွဲကွာသွားချေသည်။
ပြတ်သွားသော ဒဏ်ရာမှ ပူနွေးသော သွေးများက ရေပန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာပြီး ဘေးရှိ နံရံများနှင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ စင်ထွက်သွားကာ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ နီရဲသော သွေးကွက်ကြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။
သူ၏ အောက်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြေးနေသည့် ဟန်ပန်ဖြင့်ပင် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီးမှသာ ပြိုလဲသွားတော့သည်။
အခန်း ၄၆၂ပြီး၏။