အခန်း ၄၄၆
Vol. 45 Ch. 446
အခန်း (၄၄၆) မုဆိုးမဘဝဖြင့် နေထိုင်ရခြင်း
ဒုတိယစက်ရုံမှူးကျူး၏ မျက်နှာသည် တင်းမာနေပြီး သူ၏အမူအရာမှာ အာဏာပါကာ လင်းယုန်ကဲ့သို့သော အကြည့်တို့က လီလန်အပေါ် ကျရောက်သွားလေသည်။
"မင်းက ကျူးဟောက်ကို ဒုက္ခပေးတဲ့ တရားခံကို မြင်ခဲ့တယ်ဆို..."
"သူတို့က... ဘယ်သူတွေလဲ..."
သူ၏အသံသည် မိုးကြိုးပမာ ဟိန်းဟောက်နေပြီး နားစည်ကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လှ၏။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လျူတုံ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားတော့သည်။ လီလန် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက အမြန်သတိပေးလိုက်၏။
"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ စက်ရုံမှူးက မင်းကို မေးနေတယ်လေ မြန်မြန်ဖြေလိုက်ပါ..."
လုံခြုံရေးဌာနမှ ဌာနမှူးလျူသည် ဒုတိယစက်ရုံမှူးကျူး ဤမျှ ဩဇာတိက္ကမကြီးမားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။
လီလန်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် ဒုတိယစက်ရုံမှူးကျူးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်၏။
"ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ပါတယ်..."
"ဘယ်သူလဲ ဘယ်သူလုပ်တာလဲ ကျူးဟောက်က ငါ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသားဆိုတာကို မသိလောက်အောင် သတ္တိကောင်းနေတဲ့ ကောင်က ဘယ်သူလဲ..."
လီလန်ထံမှ အတည်ပြုချက် ရရှိပြီးနောက် ဒုတိယစက်ရုံမှူးကျူးထံမှ ပေါက်ကွဲလုဆဲဆဲ မီးတောင်တစ်ခုပမာ ပြောပြ၍မရနိုင်သော အာဏာစက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
"လူသုံးလေးယောက်လောက်ပါ ဂိုဏ်းတစ်ခုလိုပဲ..."
လီလန်က ပြန်လည်စဉ်းစားဟန်ဆောင်၍ ပြောလိုက်သည်။
"ဘယ်ဂိုဏ်းလဲ..."
လျူတုံမှာ အံ့ဩသွားပြီး အလျင်စလို မေးလိုက်လေသည်။ သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဒုတိယစက်ရုံမှူးကျူးသည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။
"ဂိုဏ်းတစ်ခု ဟုတ်လား..."
"ဟုတ်ပါတယ် သူတို့က မိန်းမတစ်ယောက်ကို မြှူဆွယ်ခိုင်းပြီး ကျူးဟောက်ကို လမ်းသွယ်လေးထဲ ခေါ်သွားတာကို ကျွန်တော် မြင်လိုက်တယ် ပြီးတော့ သူတို့က သူ့ဆီက ပိုက်ဆံတွေကို လုယူသွားကြတာပဲ..."
"အဲဒီလူအနည်းငယ်က လမ်းပေါ်က လူမိုက်တွေလိုပဲ ရက်စက်ပြီး ရိုင်းစိုင်းတဲ့ပုံ ပေါက်နေတယ်..."
"အော် ဟုတ်သားပဲ သူတို့လက်မောင်းမှာ ဝံပုလွေခေါင်းတက်တူး ထိုးထားတာကိုလည်း ကျွန်တော် မြင်ခဲ့တယ်..."
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လျူတုံသည် ဒုတိယစက်ရုံမှူးကျူးကို အမြန်ကြည့်လိုက်ပြီး
"စက်ရုံမှူးကျူး လက်ခုံပေါ်က ဝံပုလွေခေါင်း တက်တူးဆိုတာ သေချာပေါက် ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းက လူတွေပဲ..."
"ရဲဘော်ကျူးဟောက်က ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ လုယက်မှုကို ခံလိုက်ရတာ ဖြစ်ပုံရတယ်..."
ဒုတိယစက်ရုံမှူးကျူး၏ မျက်နှာသည် အေးစက်နေပြီး ဒေါသကို မသိမသာ ဖော်ပြနေကာ
"အဲဒီလူတွေက ဘယ်လိုပုံစံမျိုးလဲ ဌာနမှူးလျူကို သူတို့ရဲ့ အသွင်အပြင်တွေကို ပြောပြလိုက်စမ်းပါ..."
ထိုကာလ၌ စောင့်ကြည့်ကင်မရာများ မရှိသေးဘဲ လူတို့၏ မျက်လုံးများမှာပင် ကင်မရာများ ဖြစ်ကြလေသည်။ အကယ်၍ ရာဇဝတ်ကောင်တစ်ဦးက ပြစ်မှုကျူးလွန်ပြီး မည်သူမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ပါက ၎င်းမှာ ဖြေရှင်းမရသော အမှုတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး တရားခံမှာ ဥပဒေ၏ အပြစ်ပေးမှုမှ လွတ်ကင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။
အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းလှ၏။ သက်သေအထောက်အထား မရှိ၊ မျက်မြင်သက်သေ မရှိဘဲ အမှုကို မည်သို့ဖွင့်နိုင်မည်နည်း။
သံသယရှိသူတစ်ဦးကို ဖမ်းမိလျှင်ပင် ပြစ်မှုထင်ရှားကြောင်း မည်သို့ သက်သေပြနိုင်မည်နည်း။ ပြစ်မှုထင်ရှားစေရန်မှာ သက်သေအထောက်အထား လိုအပ်သည်။
သက်သေအထောက်အထားဆိုသည်မှာ ယုံကြည်လက်ခံနိုင်မှုပင် ဖြစ်တော့သည်။
"အော် သူတို့အားလုံးက အရမ်းကို သာမန်ရုပ်ရည်မျိုးတွေပါပဲ..."
လီလန်က ပြန်လည်စဉ်းစားလိုက်လေသည်။
"အော် ဟုတ်သားပဲ ခေါင်းဆောင်က အထူးသဖြင့် ဝတယ် အရပ်က အနည်းဆုံး တစ်ဒသမကိုး မီတာလောက်ရှိမယ် မေးစေ့က သုံးထပ်တောင်ဖြစ်နေပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးက အသားတွဲတွေနဲ့ ပြည့်နေတာပဲ အသားကလည်း မည်းပြီးတော့ ဝက်ဝံနက်ကြီး တစ်ကောင်နဲ့ တူတယ်..."
လီလန်သည် ကျပန်း လူတစ်ယောက်ကို ဖန်တီး၍ ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
"ဝက်ဝံနက်ကြီးလို ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် လူကြီး ဟုတ်လား..."
ဒုတိယစက်ရုံမှူးကျူးသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လျူတုံကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။
လျူတုံက နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီး
"စက်ရုံမှူး ဒီလို အသွင်အပြင်မျိုးဆိုရင် ရှာရတာ လွယ်ကူမှာပါ ကျွန်တော် အခုပဲ လူတချို့ခေါ်ပြီး သတင်းသွားစုံစမ်းလိုက်ပါ့မယ်..."
လျူတုံသည် စကားပြောအပြီးတွင် ဒုတိယစက်ရုံမှူးကျူး၏ ခွင့်ပြုချက်ကိုပင် မစောင့်တော့ဘဲ ရုံးခန်းထဲမှ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
မကြာမီမှာပင် ကြီးမားသော ဒုတိယစက်ရုံမှူး၏ ရုံးခန်းထဲတွင် လီလန်နှင့် ကျူးဟောက်၏ အဖေသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
လီလန်၏ အကြည့်တို့သည် ရုံးခန်းအတွင်းရှိ ပရိဘောဂများအပေါ်သို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သစ်မာစားပွဲတစ်လုံး၊ ခမ်းနားသော လက်တင်ကုလားထိုင်တစ်လုံးနှင့် စားပွဲ၏ အနောက်ဘက်တွင် နိုင်ငံခြားစာအုပ်များ၊ တရုတ်စာအုပ်များနှင့် ရှေးဟောင်းစာအုပ်များ အပါအဝင် စာအုပ်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော စာအုပ်စင်ကြီးတစ်ခု ရှိသည်။
ဤပရိဘောဂများမှာ အလွန်ခမ်းနားကြီးကျယ်လှပြီး တန်ဖိုးကြီးကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာပေသည်။
ပို၍ မျက်စိကျစရာကောင်းသည်မှာ ရုံးခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရှိသော တင်သွင်းထားသည့် သားရေဆိုဖာတစ်ခုပင်ဖြစ်တော့သည်။
ထိုကဲ့သို့သော ပစ္စည်းမျိုးမှာ ရှားပါးပြီး အာဏာနှင့် လွှမ်းမိုးမှုရှိသော ခေါင်းဆောင်များအတွက် စံသတ်မှတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ယင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကျူးဟောက်၏ အဖေသည် ဘာယီသံမဏိစက်ရုံတွင်သာမက တစ်ခရိုင်လုံးတွင်ပါ ဩဇာအာဏာနှင့် အဆင့်အတန်း ကြီးမားကြောင်း ထင်ရှားနေလေသည်။
နိုင်ငံပိုင်စက်ရုံတစ်ခုတွင် ဒုတိယခေါင်းဆောင် ရာထူးကို ရယူထားနိုင်ရန်မှာ ကျူးဟောက်၏ အဖေ၏ နည်းလမ်းများက ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိနေခြင်းကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။
အရာရှိလောကတွင် ဤရာထူးအထိ တက်လှမ်းနိုင်သူတိုင်းသည် ကောက်ကျစ်သော မြေခွေးအိုကြီးများသာဖြစ်ကြ၏။
သာမန်စကားအနည်းငယ်ဖြင့် သင့်ထံမှ သတင်းအချက်အလက်များကို ဆွဲထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
လီလန်သည် ဒုတိယစက်ရုံမှူးကျူးနှင့် ပြောဆိုခဲ့သော စကားများကို ပြန်လည်စဉ်းစားနေပြီး သူ၏ဘက်မှ ဟာကွက်များ ပြသမိခဲ့သလားဟု တွေးတောနေမိသည်။
"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ထိုင်ပါဦး..."
ရုတ်တရက် ဒုတိယစက်ရုံမှူးကျူးက ဇိမ်ကျလှသော တင်သွင်းထားသည့် ဆိုဖာကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။
လီလန်က ညွှန်ပြသည့်အတိုင်း ထိုင်လိုက်လေသည်။
"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီက ကျန်းဝေရဲ့ ဝမ်းကွဲမောင်လား..."
"ဟုတ်ပါတယ်..."
လီလန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အခု ကျန်းဝေက ဘယ်မှာလဲ..."
"ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲက သတင်းကြားပြီးတော့ ခံနိုင်ရည်မရှိဖြစ်နေတယ် သူ နည်းနည်း စိတ်ထိခိုက်နေလို့ပါ..."
"အင်း ဘာမှလည်း လုပ်လို့မရတော့ဘူးလေ ကျူးဟောက်က ဒီလိုဆိုးရွားတဲ့ မတော်တဆမှုမျိုး ဖြစ်သွားတော့ သူလည်း ချက်ချင်း လက်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး မင်း အားရင် မင်းရဲ့ဝမ်းကွဲနဲ့ အချိန်ပိုပေးလိုက်ပါဦး..."
"အဲဒါအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲက အတူတူ ကြီးပြင်းလာကြတာဆိုတော့ ကျွန်တော့်အတွက် သူက အရင်းအခြာ အစ်မတစ်ယောက်လိုပါပဲ..."
"ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါတယ်လေ..."
"ကျူးဟောက်ရဲ့ ကိစ္စနောက်ကွယ်မှာ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်း ရှိနေတယ်ဆိုတာ မင်း သေချာရဲ့လား..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီလန်၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။
*ကျူးတာ့ကျွင်း ဒီမြေခွေးအိုကြီး…*
သူသည် သတင်းအချက်အလက်များကို ဆွဲထုတ်ရန်အတွက် လီလန်၏ သတိထားမှုကို လျှော့ချရန် တမင်တကာ ရင်းနှီးအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လီလန်မှာ အတော်လေး တည်ငြိမ်နေပြီး သူ၏အပေါ် သတိထားနေဆဲဖြစ်သည်။
"သူတို့ဟုတ်မဟုတ်တော့ ကျွန်တော် မသိဘူး ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူတွေရဲ့ လက်ခုံမှာ ဝံပုလွေခေါင်း တက်တူး ထိုးထားတာကိုတော့ ကျွန်တော် သေချာပေါက် မြင်ခဲ့တယ်..."
"မြို့နယ်ထဲက လူတွေပြောတာတော့ လက်ခုံမှာ ဝံပုလွေခေါင်းတက်တူး ထိုးထားတဲ့သူတွေက ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းက လူတွေပဲတဲ့..."
ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းသည် ပိုင်ရှန်းမြို့နယ်တွင် ချင်းလုံဂိုဏ်းပြီးလျှင် ဒုတိယအကြီးဆုံး ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
တရားဝင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်သော ချင်းလုံဂိုဏ်းနှင့် မတူဘဲ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းသည် ခိုးဆိုးလုယက်ခြင်း၊ မီးရှို့ခြင်းနှင့် အခြားသော ပြစ်မှုဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများကို လုပ်ကိုင်ကြသည်။
ဤဂိုဏ်းသည် အလွန်တရာ ယုတ်မာလှပြီး ၎င်း၏ အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးမှာ သွေးဆာနေသော တောခွေးတစ်အုပ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။
ပိုင်ရှန်းမြို့နယ်မှ လူများသည် ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းဆိုသည့် နာမည်ကို ကြားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သူတို့သည် ဤတောခွေးများ၏ လက်ချက်ဖြင့် များစွာ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရဖူးလေသည်။
ဤသည်မှာ လီလန်က ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းအပေါ် အပြစ်ပုံချကာ သူ့အတွက် အစားထိုး ခံခိုင်းရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းလည်းဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျူးဟောက်မှာ အသုံးမကျသူဖြစ်ပြီး အဖေတူ သားဖြစ်ကာ သူ၏ အဖေအိုကြီးဖြစ်သော ဒုတိယစက်ရုံမှူးကျူးသည်လည်း အသုံးမကျသူသာ ဖြစ်သည်။
စရိုက်တူသူများသာ ပေါင်းသင်းကြစမြဲပင်။
လီလန်သည် ထောင်ချောက်တစ်ခု ဆင်ထားပြီး ဤအင်အားစုနှစ်ခုကို အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်စေကာ သူကမူ ဘေးမှနေ၍ အကျိုးအမြတ်များကို ရယူရန်သာဖြစ်သည်။
သူသည် ကျူးဟောက်ကို ရိုက်နှက်၍ သူ၏ ဝမ်းကွဲအတွက် ကလဲ့စားချေခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းကိုလည်း ဖြေရှင်းခဲ့ပြီး လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် အန္တရာယ်တစ်ခုကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်။
၎င်းမှာ... ကျောက်ခဲတစ်လုံးတည်းဖြင့် ငှက်နှစ်ကောင်ကို ပစ်ချလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။
သို့သော် ဘာယီသံမဏိစက်ရုံ၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာရန်အတွက် ကျူးတာ့ကျွင်းမှာ သံသယကင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။ ဤဇာတ်လမ်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှင်းလင်းသော အခြားအကြောင်းအရာများ ရှိနေလေသည်။
သူသည် ၎င်းမှာ ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း သက်သေအထောက်အထား မရှိသဖြင့် သတင်းအချက်အလက်များ ဆွဲထုတ်ရန် လီလန်နှင့် ရင်းနှီးအောင် ကြိုးစားကာ သူ၏ သတိထားမှုကို လျှော့ချရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းသည် ပိုင်ရှန်းမြို့နယ်ရှိ အဓိက ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျူးတာ့ကျွင်းမှာ ခရိုင်အတွင်းရှိ နိုင်ငံပိုင်စက်ရုံတစ်ခု၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ဒုတိယစက်ရုံမှူး ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ဤဒေသခံဂိုဏ်းကို သာမန်ကာလျှံကာ သဘောထားမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ဆိုရိုးစကားရှိသည့်အတိုင်း ဝံပုလွေတစ်ကောင်သည် ခြေလက်များ ဆုံးရှုံးသွားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့လျှင်ပင် ၎င်းတွင် အစွယ်များ ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ သင့်ထံမှ အသားတစ်ဖဲ့ကို ကိုက်ဖြတ်သွားနိုင်သေးသည်။
သွားများ နုတ်ခံထားရသော ကျားတစ်ကောင်သည်လည်း လူများကို သေလောက်အောင် ခြောက်လှန့်နိုင်သေးသည်။
အလွန်အမင်း လိုအပ်လာသည်မှလွဲ၍ ကျူးတာ့ကျွင်းသည် မြို့နယ်အတွင်းရှိ ဂိုဏ်းကို ရင်ဆိုင်ရန် ဆန္ဒမရှိပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ခရိုင်မြို့တွင်ရှိနေပြီး မြို့နယ်မှာ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်း၏ နယ်မြေဖြစ်သည်။
အင်အားကြီးသော နဂါးသည် ဒေသခံ မြွေကို ဖိနှိပ်လေ့မရှိပေ။ ဤသည်မှာ သဘောတရားပင် ဖြစ်သည်။
သို့ရာတွင် သူ့သားမှာ ဤမျှဆိုးရွားသော မတော်တဆမှုတစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရပြီး ခြေလက်အရွတ်များ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။
သူ၏ ဝှေးစေ့နှစ်လုံးလည်း ကြေမွသွားခဲ့ပြီး သင်းကွပ်ခံထားရသူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။
အကယ်၍ ကျူးတာ့ကျွင်းက တရားခံကို အပြစ်မပေးပါက ဘာယီသံမဏိစက်ရုံ၏ ဒုတိယစက်ရုံမှူးအဖြစ် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။
နာရီအနည်းငယ်သာ ကြာသေးသော်လည်း စက်ရုံတစ်ခုလုံးမှာ သူ၏သား ကျူးဟောက်နှင့် ပတ်သက်သော အရှုပ်တော်ပုံကို သိရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ..."
ကျူးတာ့ကျွင်းက ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်ပြီ
"အဲဒီမိန်းမကို မင်း သိလား သူ့ရုပ်ရည်က ဘယ်လိုမျိုးလဲ..."
သူ၏ အမြင်တွင် ကျူးဟောက်ကို လမ်းသွယ်ထဲသို့ မြှူဆွယ်ခေါ်ဆောင်သွားသော အမျိုးသမီးမှာ ဤကိစ္စတစ်ရပ်လုံး၏ အဓိက သော့ချက်ပင် ဖြစ်တော့သည်။
ဤအမျိုးသမီးကို ရှာတွေ့မှသာလျှင် အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော် သူ့ကို မသိဘူး အရင်ကလည်း မမြင်ဖူးဘူး..."
လီလန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။
"ဒါဆို သူ့ရုပ်ရည်က ဘယ်လိုမျိုးလဲ….”
ကျူးတာ့ကျွင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"အတော်လေး လှပါတယ် ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲလောက်တော့ မလှဘူးပေါ့..."
လီလန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး
ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
သူပြောသည့်စကားမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။ မုဆိုးမဟဲ မည်မျှပင် ပြင်ဆင်ထားစေကာမူ သူ၏ဝမ်းကွဲ ကျန်းဝေနှင့် ယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။
လီလန် စကားပြောနေစဉ်တွင် ကျူးတာ့ကျွင်းက သူ့ကို မျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်နေလေသည်။
သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ထက်မြက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျူးတာ့ကျွင်းသည် သူ၏ သံသယများကို အဆုံးသတ်လိုက်တော့သည်။
"ဟူး... မင်းဝမ်းကွဲအစ်မရဲ့ ခင်ပွန်းလောင်းက ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ မတော်တဆမှုမျိုး ဖြစ်သွားတော့ အချိန်တိုအတွင်း ပြန်ကောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူး သူနဲ့ မင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်မကို နောက်နှစ်လနေရင် လက်ထပ်ပေးဖို့ အရင်က စီစဉ်ထားတာ ဒါပေမဲ့ အခုတော့..."
ကျူးတာ့ကျွင်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ အိုမင်းသွားသကဲ့သို့ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ကျူးဟောက်မှာ သူ၏ တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်ပြီး သူ၏ တစ်ဦးတည်းသောသားမှာ သင်းကွပ်ခံထားရသူတစ်ဦး ဖြစ်သွားသဖြင့် သူ၏ မိသားစု မျိုးဆက်ပြတ်သွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
သူ့တွင် သမီးနှစ်ယောက် ရှိသော်လည်း သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် အိမ်ထောင်ပြုကြမည်ဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်သည် အမျိုးသမီးများမှာ ဖိတ်ကျသွားသော ရေကဲ့သို့ပင်ဖြစ်၏။ သူတို့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်လျှင်ပင် ဝမ်းဗိုက်ထဲရှိ ကလေးမှာ ကျူးမိသားစု၏ သွေးသားမျိုးနွယ်ကို သယ်ဆောင်လာမည် မဟုတ်ပေ။
ယခုအခါ ကျူးဟောက်မှာ သူ၏ ဝှေးစေ့နှစ်လုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်ရာ သူသည် သဘာဝကျကျပင် ကြီးမားသော နောင်တနှင့် နှလုံးသား နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။
လီလန်က ကျူးတာ့ကျွင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဒုတိယစက်ရုံမှူးကျူး ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲအစ်မ ခင်ပွန်းရဲ့ အဖေဖြစ်သလို ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ဖခင်လည်း ဖြစ်ပါတယ်..."
"အခု ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲရဲ့ ခင်ပွန်းက ကလေး မရနိုင်တော့ဘူး ပြီးတော့ သူ့ခြေလက်တွေလည်း ကျိုးသွားပြီလေ ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲရဲ့ မိသားစုက ရိုးသားတဲ့ တောင်သူလယ်သမားတွေဆိုတော့..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျူးတာ့ကျွင်း၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
"ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ..."
သူက ရုတ်တရက် အေးစက်စွာ မေးလိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ စူးရှနေလေသည်။
"ကျွန်တော်တွေးနေတာက ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲနဲ့ သူ့ခင်ပွန်းလောင်းက လက်ထပ်စာချုပ်လည်း မချုပ်ရသေးဘူး စေ့စပ်ထားတာလည်း မဟုတ်ဘူးလေ ကျွန်တော့်အထင်တော့ ဒီကိစ္စကို ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်ရအောင်..."
"ဒုတိယစက်ရုံမှူးကျူး ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်..."
လီလန်သည် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ လက်အုပ်ချီ၍ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း..."
ကျူးတာ့ကျွင်းသည် ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
"မင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်မ ခင်ပွန်းလောင်းက ဒီနေ့မှ မတော်တဆမှု ဖြစ်တာကို မင်းတို့က အဝေးကို ရှောင်ထွက်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြပြီ မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..."
"ဒုတိယစက်ရုံမှူးကျူး ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲက အသက် ၂၅နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ် အရမ်းငယ်သေးတယ်လေ ရဲဘော်ကျူးဟောက်ရဲ့ ဒဏ်ရာအခြေအနေကို ခင်ဗျားလည်း သိတာပဲ အကယ်၍ ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲသာ သူ့ကို လက်ထပ်လိုက်ရင် တစ်သက်လုံး မုဆိုးမဘဝနဲ့ နေသွားရမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."
"ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲရဲ့ မောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့မိသားစုအနေနဲ့ သူ မီးတွင်းထဲ ခုန်ချသွားတာကို ကျွန်တော် ဒီတိုင်း ရပ်ကြည့်နေနိုင်မယ်လို့ ထင်လား ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲ တစ်သက်လုံး ဒုက္ခရောက်မှာကို ကျွန်တော် ကြည့်နေနိုင်မလား..."
"ဟုတ်ပါတယ် ခင်ဗျားတို့ မိသားစုက ဩဇာအာဏာရှိတယ် ကျွန်တော်တို့ မိသားစုကတော့ ကျေးလက်က သာမန် လယ်သမားတွေပါ ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲက ကျူးဟောက်နဲ့ ပတ်သက်ခွင့်ရတာ သူရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ..."
"ဒါပေမဲ့ အခု ကျူးဟောက်က ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ မတော်တဆမှုမျိုး ဖြစ်သွားတော့ ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲကို ခင်ဗျားတို့ ကျူးမိသားစုထဲ ဝင်ပြီးတော့ နွားတစ်ကောင် မြင်းတစ်ကောင်လို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ ကျွန်တော် မလိုလားဘူး..."
"ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲက ကလေးတွေကို အရမ်းချစ်တာ သူက ကလေးနှစ်ယောက် လိုချင်တယ်လို့ တစ်ခါက ကျွန်တော့်ကို ပြောဖူးတယ် ယောက်ျားလေးတစ်ယောက် မိန်းကလေးတစ်ယောက် နှစ်ယောက်စလုံးရရင် နှစ်ဆပျော်ရွှင်ရမှာမို့လို့လေ..."
လီလန်သည် ကျူးတာ့ကျွင်း၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ကာ ရိုကျိုးလွန်းခြင်း မရှိသလို မောက်မာလွန်းခြင်းလည်း မရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။
လီလန်၏ စကားများမှာ အလွန်ရွေးချယ်မှု မှန်ကန်လှသည်။ အဘက်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် သူ၏ ဝမ်းကွဲမိသားစုသည် ကျူးမိသားစု၏ အဆင့်အတန်းထက် ကျော်လွန်၍ လက်ထပ်နေကြောင်း အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်နေသည်။
ထို့ကြောင့် ဒေါသထွက်လုဆဲဆဲ ဖြစ်နေသော ကျူးတာ့ကျွင်း၏ အမူအရာမှာ ပျော့ပျောင်းသွားပြီး သူ၏ ဒေါသအများစုမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
သစ်ပင်လဲကျသောအခါ မျောက်များ ထွက်ပြေးကြခြင်းမှာ လူ့သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။
သူက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲက ငယ်ပါသေးတယ် သူ မုဆိုးမဘဝနဲ့ နေရမှာကို မင်း မမြင်ချင်ဘူးလေ ဒါကလည်း လူ့သဘာဝပါပဲ..."
ဝှေးစေ့နှစ်လုံးမရှိပါက မုဆိုးမဘဝဖြင့် နေထိုင်ရခြင်းနှင့် များစွာတူညီနေလေသည်။
"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲက ဒါကို သဘောတူပါ့မလား..."
"သူနဲ့ ကျူးဟောက်က အရမ်းချစ်ကြတာလေ သူတို့ရဲ့ သံယောဇဉ်က အရမ်းနက်ရှိုင်းတယ်…”
လီလန်က ကျူးတာ့ကျွင်းကို ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး
“ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲက ဒီဆက်ဆံရေးကို အရမ်းတန်ဖိုးထားပေမဲ့ သူက အရမ်းကို မိဘစကားနားထောင်ပြီး ဦးလေးနဲ့ အဒေါ်စကားကိုလည်း နားထောင်ပါတယ် ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ဖျောင်းဖျရင် သူ လက်ခံနိုင်မှာပါ..."
"ဒုတိယစက်ရုံမှူးကျူး ရဲဘော်ကျူးဟောက်က အရမ်းကို ထူးချွန်တာပဲ ပြီးတော့ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်ကလည်း နိုင်ငံပိုင်စက်ရုံရဲ့ အရာရှိတစ်ယောက်လေ မိန်းမငယ်လေးတွေက ခင်ဗျားတို့ ကျူးမိသားစုထဲကိုဝင်ဖို့ အလုအယက် ကြိုးစားကြမှာပါ ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲကတော့ အဲဒီလောက် ကံကောင်းမှုမျိုး မရှိပါဘူး ဒါကြောင့် သူက အရမ်းမြင့်တာကို မှန်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."
လီလန်၏ စကားများမှာ နားထောင်ရ အလွန်ကောင်းလှသည်။ သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျူးတာ့ကျွင်းအတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ပေးလိုက်သလို သူ့ကိုလည်း နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျူးတာ့ကျွင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခါးသီးကာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်၏။
"ကောင်းပြီလေ..."
"ဒီကလေးနှစ်ယောက်က ဆုံတွေ့ဖို့ ရေစက်ပါပေမဲ့ အတူတူနေဖို့တော့ ရေစက်မပါဘူးပေါ့လေ ဘာမှလည်း လုပ်လို့မရတော့ဘူး..."
စိတ်မပါသော်လည်း ကျူးတာ့ကျွင်းသည် သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ဆဲဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လီလန်၏ စကားများမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။ သင့်သား၏ ခြေလက်များ ကျိုးသွားပြီး ဒုက္ခသည်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားကာ ဝှေးစေ့နှစ်လုံးပါ ဆုံးရှုံးသွားသောကြောင့် ဒုက္ခသည်ထက်ပင် ပို၍ မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားလေသည်။
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့၏ သမီးကို သင်နှင့် လက်ထပ်ပေးလိုက်ပါက ၎င်းမှာ သူမအား တစ်သက်လုံး မုဆိုးမဘဝဖြင့် နေထိုင်ရန် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါလား။
ဤရာထူးအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကျူးတာ့ကျွင်းသည်လည်း အတင်းအဓမ္မ ခူးဆွတ်သော ဖရဲသီးမှာ မချိုကြောင်းနှင့် အချို့သောအရာများကို အတင်းအကျပ် လုပ်၍မရကြောင်း နားလည်ထားသည်။
ကျူးတာ့ကျွင်း ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လီလန်မှာ စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်တော့သည်။
သူသည် ကျူးတာ့ကျွင်း ပြဿနာရှာမည်ကို မကြောက်ပေ။ သူ့တွင် လျှို့ဝှက်ကတ် အဆင့်အတန်းတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင်ဆိုသော သူ၏ အဆင့်အတန်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျူးတာ့ကျွင်းမှာ ဆန္ဒရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ သဘောတူရမည်သာဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤအဆင့်အတန်းသာ ပေါက်ကြားသွားပါက ကျူးတာ့ကျွင်း၏ မြေခွေးအိုကြီး သဘာဝအရ သူက သေချာပေါက် သံသယဝင်လာမည် ဖြစ်သည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထိုဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းက အမှန်တကယ်တော့ ချင်းလုံဂိုဏ်း ဖြစ်နေနိုင်သည်လေ။
ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းဆိုသည်မှာ လီလန် ချပြလိုက်သော မျက်လှည့်ပြကွက်တစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ အလွန်ချောမွေ့စွာ ပြေလည်သွားခဲ့သောကြောင့် လီလန်မှာ ရှုပ်ထွေးသော ကိစ္စတစ်ခုမှ ကင်းလွတ်သွားခဲ့လေသည်။
"နားလည်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စက်ရုံမှူးကျူး ရဲဘော်ကျူးဟောက်လည်း မြန်မြန်သက်သာလာပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်..."
လီလန်က လက်သီးဆုပ်၍ ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။
"မင်းကတော့ အားနာနေပြန်ပါပြီကွာ....."
"ဒါဆို စက်ရုံမှူးကျူး တခြား
ဘာမှမရှိတော့ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် ပြန်လိုက်ပါဦးမယ်..."
လီလန်က ထွက်ခွာရန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ကျူးတာ့ကျွင်း၏ ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်ခွာတော့မည် ဖြစ်သည်။
ကျူးတာ့ကျွင်းက သူ၏ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်နေပြီးနောက် တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ..."
"စက်ရုံမှူးကျူး တခြားကိစ္စ ရှိသေးလို့လား..."
လီလန်က ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ဘာမှမရှိပါဘူး..."
ကျူးတာ့ကျွင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်မှောင်မှာ တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်ထားပြီး ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ထူးဆန်းမှုတစ်ခုခု ရှိနေသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ၎င်းမှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း သူ အတိအကျ မပြောနိုင်ပေ။
"အော် ဘာမှမရှိဘူးဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် ပြန်လိုက်ပါတော့မယ်..."
လီလန်သည် လှည့်၍ ဒုတိယစက်ရုံမှူး၏ ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီး အုပ်ချုပ်ရေးအဆောက်အအုံမှ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ဆင်းသွားတော့သည်။
အောက်ထပ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် သူသည် တတိယထပ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။
"အခုတော့... နောက်ဆုံးမှာ ငါလည်း စိတ်ပူစရာ မရှိတော့ဘူးပဲ..."
လီလန်က လျူတုံနှင့်အတူ ကျူးဟောက်၏ အဖေဖြစ်သော ကျူးတာ့ကျွင်းနှင့် တွေ့ဆုံရန် သဘောတူခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ဝမ်းကွဲနှင့် ကျူးဟောက်တို့ကြားရှိ ကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။
သူ့ဝမ်းကွဲနှင့် ကျူးဟောက်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ကျူးမိသားစုက သိရှိထားပြီး သူမအား သူတို့၏ အနာဂတ် ချွေးမအဖြစ် အများအားဖြင့် လက်ခံထားကြသည်။
အကယ်၍ ကျူးဟောက်သာ သူ၏ အကြံအစည်ထဲသို့ မကျရောက်ခဲ့ပါက သူ၏ဝမ်းကွဲ ကျူးမိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်လက်ထပ်ရမည်မှာ သေချာပေါက်ပင် ဖြစ်တော့မည်။
ကျူးမိသားစုနှင့် လက်ထပ်ပြီးနောက် ကျူးဟောက်၏ စရိုက်အမှန် ပေါ်လွင်လာမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် အရက်မူးပြီး သူ၏ဝမ်းကွဲကို စကားဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်ထိလက်ရောက်ဖြစ်စေ အကြမ်းဖက်မည်ဖြစ်ကြောင်း အရင်ဘဝကတည်းက ကောင်းစွာ သိရှိထားခဲ့သည်။
ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူ၏ဝမ်းကွဲမှာ အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှုကြောင့် ရိုက်နှက်ခံရကာ ကျောရိုးများပင် ကျိုးပြီး သေဆုံးခဲ့ရသည်လေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လီလန်သည် ကျူးဟောက်၏ ခွေးအသက်ကို ချမ်းသာပေးခဲ့ပြီး သူ၏ ခြေလက်အရွတ်များကို ဖြတ်တောက်ကာ ဝှေးစေ့နှစ်လုံးကို ကြေမွသွားစေခြင်းမျှသာ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ကြီးမားသော ကရုဏာတစ်ရပ်ဟုပင် သတ်မှတ်နိုင်သည်။
ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူသည် သူ့ကို ရိုးရှင်းစွာ သတ်ပစ်ပြီး တောင်ပေါ်သို့ ခေါ်သွားကာ မြှုပ်နှံပစ်လိုက်မည်သာ ဖြစ်သည်။
မည်သူမျှ မြင်တွေ့မည် မဟုတ်သလို စောင့်ကြည့်ကင်မရာများလည်း မရှိသောကြောင့် တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ သိရှိမည် မဟုတ်ပေ။
ချင်းလုံဂိုဏ်းနှင့် ပိုင်ဟူဂိုဏ်းတို့က ကျောထောက်နောက်ခံ ပြုပေးထားသောကြောင့် ကျူးဟောက်မှာ မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်။
သူ့ကို မျက်နှာချိုသွေးနေသော ချင်းယန်မြို့နယ်ရှိ ပုဆိန်ဂိုဏ်းအကြောင်း ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။
"ကျူးဟောက်က ဒီနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ပြောရဲမယ်လို့ ငါ မထင်ပါဘူး..."
လီလန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဘာယီသံမဏိစက်ရုံ၏ အုပ်ချုပ်ရေးအဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
အကယ်၍ သူ ပြောခဲ့လျှင်ပင် ကိစ္စမရှိပေ။ အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းလှ၏။ ကျူးဟောက်က အရင်ဖောက်ပြန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝမ်းကွဲဘက်က မှန်ကန်နေခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်တော့သည်။