အခန်း ၁၇၄

အခန်း (၁၇၄) လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသော ခရုခေါက်ဆွဲ

ထိုအရာကို တွေးမိသောအခါ သူသည် အခန်းထဲ၌ ဆက်မနေတော့ဘဲ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်...။

"အားလုံးပဲ အသင့်ဖြစ်တဲ့အခါ စောင့်စားကြတာပေါ့..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လှည့်ထွက်ကာ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ပြန်သွား၍ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့လေ၏။

ကျိုးချန်ယဲ့ ခြံဝင်းထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မီးဖိုချောင် တံခါးဝ၌ ခရုများကို ဆေးကြော နေသော ဒုတိယအစ်ကို ထျန်ချင်းလင်းက သူ့ကို မြင်သွားပြီး အလျင်စလို မေးလိုက်လေသည်...။

"ယောက်ဖ... ဒီခရုတွေကို ဘာလုပ်မလို့လဲ..."

သူ ပြန်မဖြေရသေးမီမှာပင် ဒုတိယအစ်ကို ထျန်ချင်းလင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်...။

"ငါတို့ မွေးရပ်မြေမှာဆိုရင် တချို့လူတွေက စားစရာရဖို့ မြစ်ထဲဆင်းပြီး ဖမ်းကြပေမယ့် အိမ်ပြန်ယူလာ ပြီး ချက်စားတဲ့အခါ ညှီနံ့ထွက်ပြီး သဲတွေပါနေတော့ တော်တော်လေးကို စားလို့မကောင်းဘူးလေ..."

"နောက်ပိုင်းကျတော့ ဘယ်သူမှ ဆက်မလုပ်ချင်ကြတော့ဘူး... ကြက်မွေးတဲ့ သူတွေလောက်ပဲ နည်း နည်းပါးပါး ယူထောင်းပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ကြက်တွေကို ကျွေးကြတော့တယ်..."

ကျိုးချန်ယဲ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်...။

"စောင့်သာကြည့်နေပါ... ခဏနေရင် သိလာမှာပါ..."

သူ စကားပြောနေရင်း သစ်သားဇလုံထဲတွင် တော်တော်လေး ပြောင်စင်နေပြီဖြစ်သော ခရုများကို ကြည့် ကာ တတိယအစ်ကို ထျန်အော်မိုရီကို ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်...။

"တတိယအစ်ကို... ခဏနေရင် အတွင်းက အသားရဖို့ ဒီခရုတွေကို ခွဲပေးဖို့ အစ်ကို့ကို ဒုက္ခပေးရဦး မယ်..."

"ပြဿနာမရှိပါဘူး..."

တတိယအစ်ကို ထျန်အော်မိုရီက အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ခြံထောင့်မှ ပြား သော အုတ်ခဲတစ်ခဲကို ရှာဖွေလိုက်ပြီးနောက် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ခရုများကို တစ်ကောင်ချင်းစီ စတင်ခွဲလေတော့ရာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန် သွက်လက်နေခဲ့လေ၏။

ဒုတိယအစ်ကိုနှင့် တတိယအစ်ကိုတို့ အလုပ်ရှုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးချန်ယဲ့သည် ခရုခေါက်ဆွဲအတွက် အခြား ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ရန် လှည့်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ဤဟင်းလျာ၏ အသက်မှာ ဘေးမှ တွဲဖက်စားသုံးရသော အရာများနှင့် ဟင်းရည်ပေါ်တွင်သာ လုံးဝ မူတည်နေသဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်၍မရနိုင်ချေ။

သူသည် အခန်းထောင့်ရှိ အချဉ်တည်ထားသော အိုးတန်းများဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွား လိုက်လေ၏။ ဤအိုးများကို အိမ်တွင် အမြဲတမ်း ထားရှိလေ့ရှိပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် ချဉ်ဖတ်များ ကို ပုံမှန် အချဉ်တည်ရန်အတွက် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် မြေအိုးတစ်လုံး၏ အဖုံးကို ဦးစွာ မလိုက်ရာ မျှစ်ချဉ်၏ ပြင်းထန်သော အချဉ်နံ့တစ်ခုက လွင့်ပျံ လာခဲ့လေသည်။ ထို့နောက် သူသည် နူးညံ့သော မျှစ်ချဉ်အချို့နှင့် ကြွပ်ရွသော ပဲတောင့်ရှည်ချဉ် တစ် ဆုပ်ခန့်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးကို သူ၏ဘေးရှိ ကြွေပန်းကန်လုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်လေ၏။

ထို့နောက် သူသည် အခြောက်အခြမ်းများ သိမ်းဆည်းထားသော သစ်သားဗီရိုဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ဗီရိုတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပဲပြားခြောက် အချပ်ငယ် အနည်းငယ်နှင့် မှိုခြောက် ငါးခု ခြောက်ခုခန့်ကို ထုတ် ယူလိုက်လေသည်။ ဤအခြောက်အခြမ်းများကို ရေစိမ်ပြီးနောက်တွင် ခရုခေါက်ဆွဲနှင့် တွဲဖက်စား သုံးရန် အလွန် လိုက်ဖက်လှပေသည်။

သူသည် မှိုခြောက်များနှင့် ပဲပြားခြောက်များကို ရေနွေးထဲတွင် ဦးစွာ စိမ်ထားလိုက်ပြီးနောက် သန့်ရှင်း သော စဉ်းတီတုံးတစ်တုံးကို ရှာယူကာ မျှစ်ချဉ်နှင့် ပဲတောင့်ရှည်ချဉ်များကို အတုံးသေးသေးလေးများ ဖြစ်အောင် စဉ်းလိုက်လေ၏။ အချဉ်နံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် အရသာ ကောင်းမွန်မည်ကို သိသာနိုင် ပေသည်။

တတိယအစ်ကိုမှာ ခရုအသားများ အားလုံးကို ခွဲထုတ်ပြီးဖြစ်ကာ ၎င်းတို့ကို သန့်ရှင်းအောင် ဆေးကြော ပြီးနောက် ပန်းကန်လုံး တစ်လုံးထဲသို့ ထည့်ထားလိုက်လေသည်။ ထိုအခါ ကျိုးချန်ယဲ့သည် ခရုဟင်းရည် ကို စတင်ချက်ပြုတ်လေတော့၏။

သူသည် ဒယ်အိုးထဲသို့ ဆီအနည်းငယ် လောင်းထည့်လိုက်ပြီးနောက် ဂျင်းပြား အနည်းငယ်နှင့် ငရုတ်သီး ခြောက် အနည်းငယ်တို့ကို ထည့်ကာ မွှေးလာသည်အထိ ဆီသတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ခရုအသားများကို ထည့်ကာ ရေခမ်းသွားသည်အထိ မီးပြင်းပြင်းဖြင့် မွှေကြော်လိုက်လေ၏။ ညှီနံ့ပျောက်စေရန် ဂျင်းကို ထပ်ထည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံလောက်သော ရေပမာဏကို ထည့် လိုက်လေသည်။

မီးပြင်းပြင်းဖြင့် ပွက်ပွက်ဆူလာပြီးနောက် ကျိုးချန်ယဲ့သည် အမြန်ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ထင်းအချို့ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မီးကို အေးအေးဖြင့် တည်ထားရန် လျှော့ချလိုက်လေ၏။

မကြာမီမှာပင် ခရုများ၏ အရသာရှိသော ရနံ့သည် ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး၌ ပြည့်နှက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ဟင်းရည် တည်ထားစဉ်အတွင်း သူသည် ရေစိမ်ထားသော မှိုများကို အမြှောင်းလေးများဖြစ်အောင် လှီး ဖြတ်လိုက်ပြီး ပဲပြားခြောက်များကို အတုံးသေးသေးလေးများဖြစ်အောင် ချိုးဖဲ့လိုက်ကာ သူ အိမ်၌ အမြဲထားရှိလေ့ရှိသော အခြောက်အခြမ်းများနှင့် ဆင်တူသည့် ဆန်ခေါက်ဆွဲခြောက် နှစ်ဆုပ်ကို သူ၏ စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

ဒုတိယမရီးနှင့် တတိယမရီးတို့သည် ထျန်ရှောင်ယာနှင့် အထဲတွင် စကားပြောနေကြလေ၏။ ခြံဝင်းထဲမှ လွင့်ပျံလာသော လတ်ဆတ်သည့် ရနံ့ကို ရှူရှိုက်မိသောအခါ ၎င်းတို့မှာ မနေနိုင်တော့ဘဲ အပြင်သို့ လှမ်း ကြည့်မိလိုက်ကြလေသည်။

အရွယ်ရောက်ပြီးသော ဤအမျိုးသားသုံးဦးက ဤမျှလောက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရနံ့တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင် သည်ကို သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေကြပြီး ၎င်းတို့မှာ ယနေ့ညနေတွင် ဤလတ်ဆတ်သော အစားအစာကို စားရန် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်ကြတော့ချေ။

————————————

ကျိုးချန်ယဲ့သည် ဆန်ခေါက်ဆွဲခြောက်များကို အိုးထဲသို့ ထည့်ကာ နူးအိသွားသည်အထိ ပြုတ်လိုက် ပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ဆယ်ယူကာ ပန်းကန်လုံးကြီး တစ်လုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်လေ၏။

ထို့နောက် ပြည့်ဝကာ ဖြူဖွေးပြီး မွှေးကြိုင်နေသော ခရုဟင်းရည်ကို လောင်းထည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံး တွင် လှီးဖြတ်ထားသော မျှစ်ချဉ်၊ ပဲတောင့်ရှည်ချဉ်၊ မှိုအမြှောင်းများနှင့် ပဲပြားခြောက်ချောင်းများကို အပေါ်မှ စီတင်လိုက်လေသည်။

အားလုံးပြီးသွားသောအခါ တောက်ပနေသော ငရုတ်ဆီ အနီရောင် တစ်ဇွန်းကို အပေါ်မှ ဆမ်းလိုက် လေ၏။

ဟင်းရည်မှာ နီရဲကာ နောက်ကျိနေပုံပေါ်ပြီး မျှစ်ချဉ်၏ ထူးခြားသော အရသာနှင့်အတူ လေထုထဲတွင် အထူးတလည် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ဒုတိယအစ်ကို ထျန်ချင်းလင်းမှာ ဘေးတွင် ရပ်ကြည့်နေရင်း သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ အလိုအလျောက် ကျုံ့သွားခဲ့လေ၏။ သူသည် ချဉ်စူးစူးနှင့် ထူးဆန်းသော အနံ့ကို ရှူရှိုက်မိသောအခါ မသက်မသာ ခံစား ချက်ကို မအောင့်အည်းနိုင်တော့ချေ။

ဤအရာသည် ၎င်း၏ အရောင်ဖြစ်စေ၊ အနံ့ဖြစ်စေ အနည်းငယ် စားချင်စရာ မကောင်းဟု သူ အမြဲတမ်း ခံစားခဲ့ရပြီး မစားသင့်သော အရာတစ်ခုကို စားရသကဲ့သို့ ရှင်းပြမရနိုင်သော ထူးဆန်းမှုတစ်ခုပင် ရှိနေခဲ့ သည်ဟု သူ ထင်မှတ်နေမိခဲ့လေသည်။

တတိယအစ်ကို ထျန်အော်မိုရီမှာလည်း သိပ်ပြီး အခြေအနေ မကောင်းလှပေ။ သူသည် မျက်မှောင် ကြုတ်လျက် ဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ရာ သူလည်း ဤအသွင်အပြင်နှင့် အနံ့ကို လက်မခံနိုင်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

ကျိုးချန်ယဲ့သည် ခရုခေါက်ဆွဲ ပန်းကန်များကို စားပွဲဆီသို့ ယူဆောင်လာသောအခါ အခန်းထဲရှိ လူတိုင်း သည် ပန်းကန်ထဲမှ အရာများကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြပြီး ခဏမျှ မည်သူမျှ ၎င်းတို့၏ တူများကို မကိုင်ခဲ့ကြ ချေ။

ရွံရှာနေပုံပေါ်သော ဒုတိယအစ်ကိုနှင့် တတိယအစ်ကိုတို့နှင့် မတူဘဲ ထျန်ရှောင်ယာနှင့် သူမ၏ မရီးများ မှာမူ ရတနာတစ်ပါးကို အားကျသဘောကျစွာ ကြည့်နေသကဲ့သို့ ၎င်းတို့၏ ပန်းကန်များကို တောက်ပ သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြလေသည်။

ဖြူဖွေးသော ဆန်ခေါက်ဆွဲများကို တောက်ပသော အနီရောင်နှင့် လတ်ဆတ်သည့် ဟင်းရည်ထဲတွင် စိမ် ထားပြီး မျှစ်ချဉ်များမှာ ကြွပ်ကာ နူးညံ့နေပြီး ပဲတောင့်ရှည်ချဉ်များမှာ လန်းဆန်းကာ မှိုများမှာ မည်းနက် တောက်ပနေပြီး ပဲပြားခြောက်များမှာမူ ရွှေရောင် ဝင်းလက်နေခဲ့လေသည်။ ၎င်းတို့ အားလုံး ပေါင်းစပ် လိုက်သောအခါ အရောင်အသွေး စုံလင်ကာ အသက်ဝင်နေပြီး အလွန် စားချင်စရာ ကောင်းနေခဲ့ပေ သည်။

ချဉ်စပ်စပ်နှင့် အရသာရှိသော ရနံ့သည် လွင့်ပျံလာခဲ့ပြီး ထူးဆန်းနေမည့်အစား သွားရည်ကျစေလောက် အောင်ပင် ဖြစ်နေခဲ့လေ၏။

ကျိုးချန်ယဲ့သည် ၎င်းကို မြင်သောအခါ သူ၏ ယောက်ဖနှစ်ဦးအား ဖျောင်းဖျရန်

အလျင်မလိုခဲ့ပေ။ သူက ပြုံးရုံသာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်...။

"ဒုတိယမရီး... တတိယမရီး... ရှောင်ယာ... စားကြည့်ကြမလား..."

"အင်း..."

မရီးများမှာ အလျင်စလို ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး မည်သို့မျှ တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း မရှိဘဲ ခေါက်ဆွဲနှင့် ဟင်း ရည်တို့ကို အလုတ်ကြီး တစ်လုတ်ခပ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ကြလေသည်။

ခေါက်ဆွဲများ သူမ၏ လျှာနှင့် ထိတွေ့သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထျန်ရှောင်ယာ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားခဲ့လေသည်။ သူမ ဝါးစားနေရင်း မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ...၊

"အရမ်းကောင်းတာပဲ... ချဉ်စပ်လေးနဲ့ တကယ်ကို လတ်ဆတ်ပြီး တော်တော်လေးလည်း ဝါးလို့ကောင်း တာပဲ..."

ဒုတိယမရီးနှင့် တတိယမရီးတို့မှာ ခေါင်းကို ဆက်တိုက်ညိတ်ပြလိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ပါးစပ်ထဲတွင် အပြည့်အမောက်ဖြင့် ပလုပ်ပလောင်း ပြောလိုက်ကြလေသည်...။

"အင်း... တကယ်ကို အရသာရှိတာပဲ... အရမ်းကို ထူးခြားတယ်..."

ဒုတိယအစ်ကို ထျန်ချင်းလင်းမှာ လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ဤထူးဆန်းသော အသွင်ပြင်ရှိသည့် အရာသည် မည်သို့ အရသာရှိနိုင်မည်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့လေ၏။

ထိုအရာကို မြင်သောအခါ ထျန်ရှောင်ယာက သူ့ကို ချက်ချင်း တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်...။

"ဒုတိယအစ်ကို... တစ်ကိုက်လောက် မြည်းကြည့်ပါဦး... တကယ် အရသာရှိတာမို့ အစ်ကို စားကြည့် သင့်တယ်..."

ဒုတိယအစ်ကိုမှာ သူ၏ ညီမဖြစ်သူ၏ နူးညံ့သော ဖျောင်းဖျမှုကို မလွန်ဆန်နိုင်ဘဲ သူမ၏ စေတနာကို လည်း မငြင်းပယ်ရက်သဖြင့် သွားကြိတ်ကာ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး ဆန်ခေါက်ဆွဲတစ်ဖတ်ကို ကောက်ယူ၍ ပါးစပ်ထဲသို့ ညင်သာစွာ ထည့်လိုက်ခြင်းမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

သူ နှစ်ချက်ခန့်သာ ဝါးရသေးသော်လည်း ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပွင့်လာခဲ့ကာ သူ၏ အကြည့်များမှာ ချက်ချင်းပင် တောက်ပသွားခဲ့လေတော့သည်။

မည်သူကမျှ သူ့အား ဖျောင်းဖျရန် မလိုအပ်တော့ချေ။ သူသည် သူ၏ရှေ့မှ ပန်းကန်လုံးကို ကောက်ကိုင် လိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ အလုတ်ကြီးကြီးဖြင့် စတင်၍ အားရပါးရ စားသောက်လေတော့သည်။

တတိယအစ်ကို ထျန်အော်မိုရီသည် သူ၏ ဒုတိယအစ်ကို၏ တုံ့ပြန်မှုများတွင် သိသာထင်ရှားသော ခြားနားချက်ကို သတိပြုမိသွားကာ မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို မပင့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

သူသည် သူ့အစ်ကိုကို မလေးစားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ... သူ၏ ဒုတိယအစ်ကိုသည် သူတို့၏ ညီမငယ် လေးကို ပျော်ရွှင်စေရန်အတွက် တကယ်ကို အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်ပင်...။

သို့သော် သူ၏ ဒုတိယအစ်ကိုမှာ အစားအစာများကို စားလို့ကုန်ခါနီးဖြစ်နေပြီး ထပ်လိုချင်သေးပုံပေါ် နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်...။

*တကယ်ပဲ ဒီလောက် အရသာရှိနေတာလား...*

သူ၏ ရှေ့ရှိ ပန်းကန်လုံးကို ကြည့်ပြီးနောက် ကျေနပ်သော မျက်နှာထားဖြင့် စားသောက်နေသည့် သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ စပ်စုချင်စိတ်မှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့လေ တော့သည်။

မည်သူကမျှ သူ့အား တိုက်တွန်းနေစရာ မလိုဘဲ သူသည် ပန်းကန်လုံးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ကာ ခေါင်းငုံ့ ပြီး အလုတ်ကြီးကြီးဖြင့် စတင် စားသောက်လေတော့၏။

တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်သည်နှင့် ချဉ်စပ်စပ်နှင့် အရသာရှိသော အရသာများမှာ သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့လေတော့သည်။ ဆန်ခေါက်ဆွဲများမှာ ဝါးလို့ကောင်းပြီး ပါဝင်ပစ္စည်းများမှာ ကြွပ်ရွနေခဲ့ ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားခဲ့လေတော့သည်။

တကယ်ကို အရသာရှိလွန်းလှပေသည်။

ကျိုးချန်ယဲ့သည် ခေါင်းမမော့ဘဲ စားသောက်နေကြသော လူတိုင်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများထက် တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေ၏။ မည်သူကမျှ ခရုခေါက်ဆွဲ၏ တွန်းလှန်မရနိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုကို မလွတ်မြောက်နိုင်ကြောင်း သူ အစောကြီးကတည်းက ပြောထားခဲ့သည်ဟု သူ တိတ် တဆိတ် ဝင့်ကြွားလိုက်လေသည်။

အကယ်၍ ကလေးများ မစားရသေးကြောင်းနှင့် ကလေးများက ဤအရာကို သေချာပေါက် ကြိုက်နှစ် သက်မည် မဟုတ်ကြောင်း သင်က အတင်းအကြပ် ပြောလာမည် ဆိုလျှင်...၊

၎င်းက ကျိုးချန်ယဲ့ ပြင်ဆင်ထားပြီး ကလေးများအတွက် ကြိုတင်စီစဉ်ပေးထားပြီးဖြစ်ကြောင်းကို ပြသနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေတော့သည်။

ကလေးငယ်များ ညစာမစားမီ ဗိုက်ဆာပြီး ဂျီကျမည်ကို သူ စိုးရိမ်ခဲ့သဖြင့် ၎င်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ အတွက် ချောမွေ့ကာ နူးညံ့သော ကြက်ဥပေါင်း ပန်းကန်လုံးကြီး တစ်လုံးစီကို ကြိုတင်ပေါင်းပေးထားခဲ့ ရာ ၎င်းတို့ အားလုံးမှာ အလွန်တရာ ခံတွင်းတွေ့စွာ စားသောက်ခဲ့ကြလေ၏။

ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့မှာ အတွင်းခန်းထဲ၌ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေကြပြီ ဖြစ်ပေတော့သည်။