အခန်း (၂၈၉၅-၂၈၉၆)
Vol. 290 Ch. 2895-2896
အခန်း (၂၈၉၅) - နင်တို့ တမင်လုပ်တာ မဟုတ်လား
မကြာမီပင် တန်းရှန်းမြို့တွင် စုရုံးရောက်ရှိနေသော သူတော်စင်များ အားလုံးမှာ ထိုတံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ဟင်းလင်းပြင်လောက မှ ထွက်ခွာလာနိုင်ခဲ့ကြပြီ။
ချန်နန်ခယ်မှာ ထိုနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။
ချူဖေးနှင့် အခြားသော နတ်ဆိုးကြီးများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ခံစားကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
ဤနေရာတွင် ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံး ၏ စွမ်းရည်အငွေ့အသက်များ မရှိသလို၊ ဟင်းလင်းပြင်လောကတွင် အချိန်မရွေး ရှိနေတတ်သည့် တစ်သားတည်းဖြစ်စေသော အရှိန်အဝါလည်း မရှိပေ။ ၎င်းမှာ ဤနေရာသည် ဟင်းလင်းပြင်လောက မဟုတ်ကြောင်းကို အသေအချာ သက်သေပြနေသည်။
သူတော်စင်အားလုံးမှာ ထိုအချိန်၌ ရင်ထဲတွင် ဖိနှိပ်ထားသော ခံစားချက်များကို ထုတ်ဖော်ရန်အတွက် ကောင်းကင်ကိုမော့၍ အော်ဟစ်လိုက်ချင်သော်လည်း၊ ဖန့်ချန် မှာ သတိထား၍ လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်ရန် မှာကြားထားသဖြင့် စိတ်ထဲတွင်သာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ကြသည်။
“နန်ခယ်အစ်မ၊ ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ လွတ်မြောက်လာပြီ ”
ချူဖေးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ချန်နန်ခယ်မှာ စကားမပြောပေ။ ချူဖေးမှာ သူမ၏ ထူးခြားသော အမူအရာကို မသတိထားမိဘဲ အခြားသော နတ်ဆိုးကြီးများနှင့်သာ ဤဝမ်းမြောက်မှုမျိုးကို ဝေမျှနေသည်။ အနီးအနားမှ သူတော်စင်များမှာမူ သူနှင့် စကားပြောရန် အရည်အချင်း မရှိဟု သူက ယူဆထားသည်။
“နောက်ဆုံးတော့လည်း ထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီပဲ။”
စီကုကျိ မှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ထိုတံခါးပေါက်ကို နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အချိန်မီ မထွက်နိုင်ခဲ့ပါက ကောင်းကင် ငါးပါးအတွင်း ဘာတွေ ဖြစ်လာနိုင်မည်နည်း။ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်တွင် သူတို့မရှိတော့ပါက ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားမည်မှာ အသေအချာပင်။ ထိုအချိန်ကျလျှင်…… အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာ ဘက်မှ ပြဿနာ ရှာလာပါက ကောင်းကင်ငါးပါးအတွင်း ဘယ်လို လုပ်ပြီး တားဆီးနိုင်ပါ့မလဲ။
ထိုအချိန်တွင် တံခါးပေါက်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပိတ်သွားပြီး သူတော်စင်များ၏ ရှေ့မှောက်၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူတော်စင်များမှာ ဖန့်ချန် နောက်ထပ် ဘာလုပ်ဦးမည်ကို သိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ စိုးရိမ်မှုများ ရှိနေဆဲပင်။
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ က နတ်မိမယ်ယွီ တို့ သုံးဦးကို ကြည့်၍ မေးလိုက်သည်။
“ ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး သူက……”
“စိတ်ချပါ၊ သူ အကုန်သိပြီးသားပါ။ နောက်ပြီး သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော် က ထောင်မှူးတွေ ထပ်စေလွှတ်လာရင်တောင် သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး။ ဟင်းလင်းပြင်လောက ရဲ့ ပထမဆုံး အကျဉ်းထောင်မှာ ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မယ့်သူ ဘယ်သူမှ မရှိတော့ပါဘူး။”
ရှဲ့အာမန် က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြောသည်။ ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ တို့မှာ ထိုအခါမှသာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲ ဂိုဏ်းချုပ်ပြောနေကျ ကောင်းကင်ငါးပါး ဆိုတာ ဒါလား ”
လီတန်းရှန်း က စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။ သူတော်စင်များ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားသည်။
ရှဲ့အာမန် က အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် -
“ဒီနေရာက ရှေးခေတ်အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုပါ။ အင်း… ကောင်းကင်ငါးပါး နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဒါကို ရှေးခေတ် အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ လို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ရဲ့ အရင်ပိုင်ရှင်က သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလို အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ အရင်ပိုင်ရှင်ကလည်း ထောင်မှူး တစ်ဦးပါပဲ။”
“သူကလည်း ထောင်မှူး တစ်ဦးလား”
သူတော်စင်များမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီးမှ အကြောင်းစုံကို နားလည်သွားသည်။ ဤသည်မှာ အကြောင်းရင်းပင်။ သူတို့ လေးဦးမှာ ထိုနေရာမှတစ်ဆင့် ဟင်းလင်းပြင်လောက သို့ သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော် မှ စေလွှတ်ခြင်း မဟုတ်ပေ။
“အရင်က ထောင်မှူး… ထောင်မှူးဟောင်း သေဆုံးသွားတာတောင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ကို သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော် က ပြန်မသိမ်းယူသွားဘူးပေါ့…”
လီတန်းရှန်းမှာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“နင်တို့ တမင်လုပ်တာ မဟုတ်လား”
သူတော်စင်များမှာ ချန်နန်ခယ် ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မသိကြပေ။ ချန်နန်ခယ် က ရှဲ့အာမန် နှင့် ဝမ်ချုံစန်း ကို ကြည့်ပြီး ဒေါသကြောင့်ပင် ရယ်မောလိုက်သည်။
“နင်တို့ တမင်လုပ်တာ မဟုတ်လား”
ရှဲ့အာမန် က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် -
“နင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”
“ငါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”
ချန်နန်ခယ် မှာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ အနည်းငယ် ပြုံး၍ ပြောသည်။
“ဒီအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ က ငါ့အပိုင်လေ။”
“……”
ရှိနေသော သူတော်စင်များမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်မိကြပြီး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ ထိုအတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေမှာ တကယ်တမ်း ချန်နန်ခယ် ၏ အပိုင် ဖြစ်နေတာလား။
“ငါ သေသွားတဲ့အခါ ဒီအတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေ က နင်တို့လက်ထဲ ရောက်သွားတာလား ငါ ဟင်းလင်းပြင်လောက ကို အပို့ခံလိုက်ရတာကအစ နင်တို့နဲ့ ပတ်သက်နေတာလား ”
ချန်နန်ခယ် က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။ ရှဲ့အာမန် မှာ စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
ဝမ်ချုံစန်း က ရယ်မော၍ -
“ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ၊ ငါတို့ ရှူရှန်းဓားဂိုဏ်း က ဒီလောက်အထိ အကွက်ချ စီစဉ်နိုင်ပါ့မလား။”
“အဲ……”
ချန်နန်ခယ် မှာ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သက်ပြင်းချကာ -
“သံသရာ မသေမျိုး ဂိုဏ်း ပြန်ဖြစ်နေပြန်ပြီ…”
စီကုကျိ တို့မှာ ထိုအချက်အလက်များကြောင့် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေကြသည်။ သူတို့မှာ မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်ကြသည်။
စီကုကျိ -
“မိတ်ဆွေတို့၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော် အကြောင်း၊ သံသရာ မသေမျိုး ဂိုဏ်း အကြောင်း……”
“မမေးနဲ့၊ မင်းတို့ သိသင့်တဲ့အချိန်ကျရင် သိလာလိမ့်မယ်၊ မသိသင့်တာတွေကိုတော့ ထပ်မမေးပါနဲ့။”
ဝမ်ချုံစန်း က စီကုကျိ ကို တိတ်တိတ်နေရန် အချက်ပြပြီး အခြားသူတော်စင်များကိုလည်း ကြည့်၍ ပြောသည်။
“မင်းတို့လည်း အတူတူပဲ၊ အတွေ့အကြုံ ရှိပြီးသားသူတွေဆိုတော့ ငါ ထပ်ပြောနေစရာ မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်။”
သူတော်စင်များမှာ အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူတို့ အကြောက်ဆုံးမှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော် ၏ လက်ထဲသို့ ထပ်ပြီး အမိခံရကာ ဟင်းလင်းပြင်လောက ထဲသို့ ပြန်ရောက်သွားရန်ပင်။ ယခုမှ လွတ်မြောက်လာတာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမှားခံနိုင်ပါ့မလဲ။
ထို့နောက် အချိန်အနည်းငယ် ကြာတိုင်း တံခါးပေါက်မှာ ပွင့်လာပြီး သူတော်စင်အုပ်စုများ တစ်စုပြီးတစ်စု ထွက်လာကြသည်။ ဤသူတော်စင်များမှာ စတင်ကတည်းက ကြောက်လန့်နေကြသော်လည်း နတ်ဆိုးကြီး (၁၀) ကောင် အားလုံး ရှိနေသည်ကို မြင်မှသာ ထိုလူပြောသည့်စကားကို ယုံကြည်ပြီး လွတ်မြောက်လာသည့် ဝမ်းမြောက်ခြင်း မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာကြသည်။
“ဒီ ဟင်းလင်းပြင်လောက ရဲ့ ပထမဆုံး အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ သူတော်စင် ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေတာလဲ ကြည့်ရတာ အနည်းဆုံး လင်နယဲ့ အဆင့်လောက်တော့ ရှိကြမှာပဲ၊ မဟုတ်လား”
စီကုကျိ မှာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ယခုထိ (၁၅) ကြိမ်မြောက် ထွက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး ဖန့်ချန် မှာ ထွက်မလာသေးသည့်အတွက် အတွင်းထဲတွင် သူတော်စင်များ ထပ်ရှိနေသေးသည်မှာ သေချာသည်။ ယခု ရှေ့တွင် မြင်နေရသည်မှာပင် သူတော်စင် ငါးသိန်းခန့် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး လင်နယဲ့ အဆင့် ရှိကြသည်မှာ အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။ နတ်ဆိုးကြီး (၁၀) ကောင်လောက် မတော်သော်လည်း ကျဲနယဲ့ အဆင့် ရှိသူများမှာ ကောင်းကင် ငါးပါး ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများနေသည်။
“ဟင်းလင်းပြင်လောက ကို အပို့ခံရတဲ့ သူတော်စင်တွေက အများကြီးပဲ၊ အခု မင်းတို့ မြင်နေရတာက ရေခဲတောင် ရဲ့ အစွန်းတစ်ဖက်လောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရေခဲတောင် ရဲ့ အစွန်းလောက်ပဲ အသက်ရှင်နိုင်တာ၊ ဆန်းနယဲ့ အဆင့် မရောက်တဲ့ သူတော်စင်တွေဆိုရင် ဟင်းလင်းပြင်လောက ထဲမှာ အသက်ရှင်ဖို့ မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘူး၊ အစားခံရတာ ဒါမှမဟုတ် ဟင်းလင်းပြင်လောက ရဲ့ တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်းကို ခံရတာပဲ။”
ဝမ်ချုံစန်း က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
“ဒါကြောင့် အခု မင်းတို့ မြင်နေရတဲ့ သူတော်စင်တွေက အသက်ရှင်နိုင်စွမ်း ရှိကြပြီး ဟင်းလင်းပြင်လောက ရဲ့ စစ်ဆေးမှုကို ကျော်ဖြတ်လာနိုင်သူတွေပဲ။ မင်းအရင်က တွေ့ခဲ့တဲ့ ချူဇီမူ ဖြစ်ဖြစ်၊ နောက်ပိုင်း တွေ့ခဲ့တဲ့သူတွေပဲဖြစ်ဖြစ် အနည်းဆုံး လင်နယဲ့ အဆင့် ရှိကြတယ်။”
စီကုကျိ တို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သို့သော် မကြာမီပင် အလွန် အရေးကြီးသည့် ကိစ္စတစ်ခုကို တွေးမိသွားကြသည်။
သူတော်စင် အရေအတွက် ဒီလောက်များပြားနေရင် နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေ (၁၀၇) ခုက လုံလောက်ပါ့မလား ယခင်က သူတို့မှာ နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေ (၁၀၇) ခုသည် အလွန်များပြားသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ ကောင်းကင်ငါးပါးအတွင်း ၏ သူတော်စင်များအတွက် လုံးဝ မကုန်နိုင်ပေ။
သို့သော် ယခုမူ…… ဆန်းနယဲ့ အဆင့် သူတော်စင် ငါးသိန်းကျော်မှာ ကောင်းကင်ငါးပါး သို့ ဝင်ရောက်လာတော့မည်။ ဒါတင်မကသေး၊ ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး ကလည်း ပထမဆုံး အကျဉ်းထောင်ထဲမှ ဆက်လက် ပို့ဆောင်ပေးနေဦးမည်။ ထိုအခါ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် ဘယ်လောက်တောင် ရှိလာမလဲ ခုနစ်သိန်း တစ်သန်း အကယ်၍ တစ်သန်းသာ ဖြစ်လာပါက နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုစီအတွက် လူတစ်သိန်းခန့် ခွဲဝေရလိမ့်မည်……
“ရှေးခေတ် သူတော်စင်ဧကရာဇ် သွေး တွေ မလောက်တော့ဘူး ထင်တယ်၊ သူတို့က ငါတို့ ကောင်းကင် ငါးပါးရဲ့ အခွင့်အရေးကို လုယူကြလိမ့်မယ်။”
စီကုကျိ တို့၏ အမူအရာမှာ အလွန် အလေးနက် ဖြစ်သွားသည်။ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဤကိစ္စကို အခုချက်ချင်း မပြောသေးဘဲ ဖန့်ချန် ထွက်လာသည်နှင့် အသေးစိတ် ဆွေးနွေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
ဝမ်ချုံစန်း မှာ သူတို့၏ အတွေးကို သိပုံရသည်။
“နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေ အကြောင်း စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်း ထဲမှာ နတ်ဘုရားအင်ပါယာ တွေ အများကြီးပဲ၊ နောက်ထပ် စစ်ပွဲ အနည်းငယ် ထပ်တိုက်လိုက်ရင် လုံလောက်သွားမှာပါ။”
“ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ……”
စီကုကျိ တို့၏ မျက်ဝန်းများမှာ လင်းလက်သွားသည်။
“ဒါနဲ့၊ ငါတို့ ဒီတစ်ခါ ဒီအတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ ထဲမှာ ပိတ်မိနေတာ အပြင်ဘက်က လူတွေက သိရော သိကြရဲ့လား ”
စီကုကျိ က အပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မိုးကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေသော အဆောင်အတားအဆီးများကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ချုံစန်း မှာ မျက်လုံးကို အနည်းငယ်မှေး၍ ထိုအစီရင်အတားအဆီးများကို ကြည့်လိုက်ပြီး စကားမပြောဘဲ နေလိုက်သည်။
အခန်း (၂၈၉၆) - ယင်လောကထဲသို့ တိုးဝင်ခြင်း
ပြောင်းလဲခြင်း တားမြစ်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် ယခုအချိန်၌ အလွန်ပင် စည်ကားနေသည်။
ကောင်းကင်ငါးပါးအတွင်း မှ ကောင်းကင်အရှင် ရာနှင့်ချီ၍ပင် ရောက်ရှိလာကြပြီဖြစ်သည်။ သူတို့၏ တစ်ဖက်မှာ ယင်လောက မှဖြစ်ပြီး၊ ကျန်တစ်ပိုင်းမှာ လူ့လောက မှဖြစ်သည်။
ယင်ချဲ့ ကောင်းကင်အရှင်မှာ လက်ပိုက်လျက် ရပ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာထားမှာ တိမ်ညိုများ ဆို့နေသကဲ့သို့ အလွန်ပင် မှောင်မည်းနေသည်။ ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်မှာလည်း မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေ၏။
ထိုစဉ် ဒွမ်ချင်ရှန်း လျှောက်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ အနီးအနားရှိ ကောင်းကင်ဘုံရှင်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ဒွမ်ချင်ရှန်းနှင့် ရှူလုံကောင်းကင်အရှင်တို့ထံသို့ အကြည့်များ ရောက်ရှိသွားသည်။ သို့သော် ဒွမ်ချင်ရှန်း ဘာတွေပြောနေသည်ကို သူတို့ မကြားရပေ။ အရာအားလုံးကို အသံလုံအောင် ကာကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
“သိပြီ။”
ရှူလုံကောင်းကင်အရှင်က ဒွမ်ချင်ရှန်းကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ယင်ချဲ့ကောင်းကင်အရှင်ထံသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒီ နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ် က ကောင်းကင်အရှင် နှစ်ပါးကတော့ ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိတော့ဘူး။ သိသိသာသာကို ပုန်းကွယ်သွားတာပဲ။ သူတို့နောက်ကွယ်မှာလည်း သူတို့ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ပေးနေတဲ့ အကူအညီပေးသူ ရှိနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ်ထဲမှာ သူတို့အပြင် ဒီတားမြစ်နယ်မြေရဲ့ အစီရင်အတားအဆီးတွေကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်တဲ့ တခြား ကောင်းကင်အရှင်တွေ ရှိပါသေးတယ်။ သူတို့ ဒီနေရာကို လာနေကြပါပြီ။”
ယင်ချဲ့ကောင်းကင်အရှင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မဝေးလှသောနေရာရှိ အဘွားအိုတစ်ဦးထံသို့ အကြည့်စူးစူးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ရှီကျို ကောင်းကင်အရှင်၊ ဒီကိစ္စအတွက် မင်းတို့ လင်ချုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့က ရှင်းပြချက်တစ်ခုတော့ ပေးရမယ်။”
ရှိနေကြသော ကောင်းကင်အရှင်များမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး အဘွားအိုထံသို့ တစ်ပြိုင်နက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ယခုတစ်ကြိမ် ဖြစ်ရပ်မှာ လျှို့ဝှက်သော အင်အားစုတစ်ခုက သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း နှင့် ကျန်းထန်းဝမ် ခန်းမကို ပစ်မှတ်ထား၍ တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင် ငါးပါးမှ အကြီးအကဲ ငါးဦး ပင်လျှင် တားမြစ်နယ်မြေထဲတွင် ပိတ်မိနေခဲ့သည်။ ရှင်းပြချက် မပေးနိုင်ပါက တရားမျှတမှု မရှိပေ။
ရှီကျိုကောင်းကင်အရှင်မှာ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ခဏတာ စဉ်းစားဟန်ပြုကာ အချိန်အနည်းငယ် ကြာမှ ယင်ချဲ့ကောင်းကင်အရှင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အိုမင်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် နှစ်ကာလတို့ ထွင်းဖောက်သွားသော အရေးအကြောင်းများ ရှိနေသည်။
သူမက အနည်းငယ် ပြုံး၍ -
“ယင်ချဲ့ကောင်းကင်အရှင်၊ ဒီကိစ္စကို ကျွန်မတို့ လင်ချုံဘက်ကနေ သေချာပေါက် စုံစမ်းပေးပါ့မယ်။ အဲ့ဒီ နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ်က ကောင်းကင်အရှင် နှစ်ပါးကိုလည်း ကျွန်မတို့ ရှာတွေ့အောင် ရှာပြီး သူတို့ဆီကနေ အမှန်တရားကို မေးမြန်းပေးပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့…… ကျွန်မတို့ကို အချိန်နည်းနည်းလောက် ပေးပါ။ အခုလောလောဆယ်တော့ အထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ ကလေးတွေကို အရင် ကယ်ထုတ်ရအောင်။ သူတို့က ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ရဲ့ ဒေါက်တိုင်ကြီးတွေပဲ၊ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် ကျွန်မတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ငါးခုအတွက် မကောင်းတဲ့ ကိစ္စတွေပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”
“ရှီကျိုကောင်းကင်အရှင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒီအခြေအနေကို ကြည့်ရရင် ကောင်းကင်ငါးပါး က လူတွေ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေတာကို မလိုလားတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီအရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ပြဿနာ ရှာနေတာလား ”
ကောင်းကင်အရှင် တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။
“ဒီကိစ္စက အရေးကြီးတယ်၊ အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက ဝိုင်းဝန်းကူညီပြီး နောက်ကွယ်က တရားခံကို ရှာဖွေရမယ်။”
ကောင်းကင်အရှင် အတော်များများမှာလည်း မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင် ငါးပါး ၏ ပြိုင်ပွဲက မပြီးဆုံးသေးဘဲ၊ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်ပိုင်း ဖြစ်ပျက်သမျှ ပြဿနာများကလည်း ရှိနေသည်။ နောက်ပြီး ဘာမှန်းမသိရသေးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာ ကလည်း ဘေးမှ ခြိမ်းခြောက်နေသည်။ ရုတ်တရက် ဒီလိုမျိုး ဖြစ်ရပ်ပေါ်လာခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် သက်ရောက်မှု ကြီးမားလှသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ကိုယ်ပိုင်အငြိုးအတေး ရှိလျှင်တောင် ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ဘယ်သူမှ မလှုပ်ရှားကြပေ။
တစ်ဖက်လူက…… ကောင်းကင်ငါးပါးကို လုံးဝ မျက်စိထဲ မထည့်တာမျိုး ဖြစ်နိုင်မလား ကောင်းကင် ငါးပါး ထဲမှာ ဒီလို အင်အားစုမျိုး ရှိနေသေးတာလား ဤအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့် ကောင်းကင်အရှင်အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် စကားလုံး နှစ်လုံး ပေါ်လာသည်။
“ယင်သူတော်စင်။”
ကောင်းကင်အရှင် တစ်ဦးက ယင်ချဲဲ့၊ ရှူလုံ၊ ရှီကျို တို့ကို ကြည့်၍ -
“အကြီးအကဲ သုံးပါး၊ ဒီကိစ္စမှာ ယင်သူတော်စင်တွေရဲ့ လက်ချက် ပါနေပုံရတယ်။”
“ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်လည်း ယင်သူတော်စင်တွေပဲ သံသယရှိတယ်၊ သူတို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
“ဒီ ကြွက်စုတ်တွေက မြောင်းထဲမှာ ပုန်းမနေဘဲ အခုမှ ထွက်လာပြီး ကိုက်စားတော့မှာလား ဘယ်သူက သူတို့ကို ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းအောင် လုပ်လိုက်တာလဲ ”
“ဖန့်ချန် ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ယင်သူတော်စင်တွေရဲ့ အသက်စွမ်းအင် အတော်များများကို ဖမ်းဆီးခဲ့တယ်၊ ဒီတစ်ခါ ဖြစ်ရပ်က သူတို့ရဲ့ လက်စားချေမှု သက်သက်ပဲ ဖြစ်ဖို့ များတယ်။”
“ဒီလိုဆိုရင်တော့ ရှင်းသွားပြီ။ အဲ့ဒီယင်သူတော်စင်တွေက ရူးနေတဲ့သူတွေပဲ၊ ကောင်းကင်ငါးပါးရဲ့ အကျိုးအမြတ်ကို ဂရုမစိုက်ကြဘူး၊ သူတို့ကိုယ်သူတို့ပဲ စိတ်ဝင်စားကြတာ။ အကြီးအကဲ သုံးပါး၊ ကောင်းကင ငါးပါးရဲ့ စစ်ဆေးရေးဌာန တွေကို လှုပ်ရှားခိုင်းလိုက်ပါ။ ယင်သူတော်စင်တွေကို နောက်တစ်ကြိမ် အသေအချာ စစ်ဆေးကြရအောင်”
ကောင်းကင်အရှင်များ စိတ်အားထက်သန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှူလုံကောင်းကင်အရှင်က လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အသံများကို ငြိမ်သွားစေသည်။ သူတို့ ငြိမ်သက်သွားမှသာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ယင်သူတော်စင်ကိစ္စကို ကောင်းကင် ငါးပါး ရဲ့ စစ်ဆေးရေးဌာနက အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်ထားပါတယ်။ မင်းတို့ သတိပေးစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီတစ်ခါလည်း နောက်တစ်ကြိမ် အသေးစိတ် စစ်ဆေးမှု လုပ်ပါလိမ့်မယ်။”
ရှူလုံကောင်းကင်အရှင်၏ စကားကြောင့် ကောင်းကင်အရှင်များမှာ တစ်ဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ်မှ ကောင်းကင်အရှင်များ လာရောက်၍ တားမြစ်နယ်မြေကို ဖြေရှင်းပေးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
……
……
ပြောင်းလဲခြင်း တားမြစ်နယ်မြေ။
တံခါးပေါက်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပွင့်လာပြီး သူတော်စင်အုပ်စုတစ်စု ထွက်လာသည်။ ဖန့်ချန်မှာ နောက်ဆုံးမှ ထွက်လာသည်။ ဖန့်ချန်ကို မြင်မှသာ ရှိနေသော သူတော်စင်များမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။
“ခေါ်ထုတ်နိုင်တဲ့သူတွေ အကုန်ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ပြီ၊ စုစုပေါင်း ဘယ်လောက်ရှိမလဲ ”
ဖန့်ချန်က ချန်နန်ခယ်၊ ရှဲ့အာမန် တို့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“အရေအတွက် သေချာ မရေရသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ သန်းနဲ့ချီပြီး ရှိမယ်။ ဒါတွေက သူတော်စင်််််််ဧကရာဇ် နန်းတော် က နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖမ်းဆီးထားခဲ့တဲ့ သူတွေပဲ။”
ဝမ်ချုံစန်းက ရယ်မော၍ -
“အခုထိ အသက်ရှင်နိုင်တဲ့သူတွေက အစပိုင်းမှာကိုပဲ ဆန်းနယဲ့ အဆင့် ရှိကြတယ်။ သူတို့ ကောင်းကင် ငါးပါး ကို ရောက်သွားရင်တော့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး။”
စီကုကျိ တို့မှာ စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူတော်စင် သန်းပေါင်းများစွာ၊ ဆန်းနယဲ့ အဆင့် အစောပိုင်း။ ဒီလိုတပ်ဖွဲ့မျိုးသာ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ထဲ ရောက်သွားရင် ကောင်းကင် ငါးပါးရဲ့ အင်အားက အရင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သွားလိမ့်မည်။
“အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာ တောင် ဒီလောက်များတဲ့ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်မျိုး မစုဆောင်းနိုင်လောက်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား ”
စီကုကျိ က စိတ်ထဲတွင် တိတ်တိတ်လေး တွေးလိုက်သည်။
“သန်းကျော်တယ်ဆိုရင်တော့ လုံလောက်ပါပြီ။ နောက်ပိုင်း ကျင့်စဉ်တိုးတက်လာရင် ဒုတိယ အကျဉ်းထောင်၊ တတိယ အကျဉ်းထောင်တွေကို သွားကြည့်လို့ ရပါသေးတယ်။”
ဤသို့ တွေးမိပြီးနောက် ဖန့်ချန်၏ နောက်ကွယ်ရှိ မီးခိုးရောင် မြူများ လှုပ်ရှားသွားပြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
“မင်းတို့အားလုံး အထဲဝင်ပြီး ခဏစောင့်နေကြ၊ ငါ မင်းတို့ကို ကောင်းကင်ငါးပါး ကို ခေါ်သွားပေးမယ်။”
ရှဲ့အာမန်နှင့် ဝမ်ချုံစန်းတို့မှာ အံ့ဩသွားသည်။ ဒီနေရာက ကောင်းကင်ငါးပါး နယ်မြေ မဟုတ်ဘူးလား သူတို့ ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ ဖန့်ချန်၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ထဲသို့ အရင်ဆုံး ဝင်သွားကြသည်။ ကျန်သူတော်စင်များမှာလည်း အစဉ်လိုက် ဝင်သွားကြသည်။ နောက်ဆုံးသူတော်စင် ဝင်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေမှာ အရိပ်များအတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျော်ဝင်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ယင်လောက ၊ ယင်စစ်သည်တော်ဌာန ။
ပိုင်ဇီယွီ မှာ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် -
“မင်းတို့ကိစ္စက အတော်လေး ရှုပ်ထွေးနေပြီ။ နောက်ဆုံးတော့ မင်းက ယင်လောက ထဲမှာပဲ ပုန်းနေတာပေါ့ ဟုတ်လား ”
ဖန့်ချန်က ရယ်မော၍ -
“ပိုင်ဇီ အကြီးအကဲ၊ အဲ့ဒီတုန်းက တစ်ခုခု လွဲမှားနေမှန်း သိတာနဲ့ ယင်လောက ထဲ တိုးဝင်ဖို့ နည်းလမ်းရှာခဲ့တာပါ။ ဒီကိစ္စက နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးတော့ အပြင်ထွက်မပြတာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ မဟုတ်ရင် အကွက်ချခံရဦးမယ်။”
“ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ။”
ပိုင်ဇီယွီက သူ၏ စကားကို စဉ်းစားလိုက်သည်။ ယင်လောကထဲ တိုးဝင်တယ် ဒီလောက်လွယ်တာလား ယင်လောက ဆိုတာ ခွေးတိုးပေါက် မဟုတ်ဘူးလေ…… သူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စိုးရိမ်သောစိတ်ဖြင့် -
“ဒီတစ်ခါ နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ်က ကောင်းကင်အရှင်တွေက မင်းတို့ကို တိုက်ခိုက်တာက တကယ်ကို ရှားပါးတဲ့ ဖြစ်ရပ်ပဲ။ ရှေးခေတ်ကတည်းက နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ်က အပြင်ကိစ္စတွေနဲ့ သိပ်မပတ်သက်တတ်ဘူး၊ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေမှာလည်း မပါဝင်ဘူး။ ဒါကြောင့် အဓိက မဟာမိတ်အဖွဲ့တွေရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေတွေကို သူတို့ရဲ့ အစီရင်တွေနဲ့ ပိတ်ထားခိုင်းတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ စည်းကမ်း ဖောက်ဖျက်သွားပြီ။”
ပိုင်ဇီယွီက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်၍ -
“မင်း ယင်လောက ထဲမှာပဲ ခဏနေလိုက်ပါဦး။ လူ့လောက ဘက်က ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်တာ ပိုကောင်းတယ်။ ငါ ဝမ်ချင်း အကြီးအကဲကို အကြောင်းကြားထားပြီးပြီ၊ သူ ရောက်လာရင် မင်း သူ့နောက်ကို လိုက်သွားပါ။ အဲ့ဒီကျရင် ယင်လောက ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ လူ့လောက ပဲ ဖြစ်ဖြစ် တခြားသူတော်စင်တွေ မင်းကို ရှာတွေ့ဖို့ မလွယ်တော့ဘူး။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ပိုင်ဇီ အကြီးအကဲ။”