အခန်း (၂၈၉၇-၂၈၉၈)
Vol. 290 Ch. 2897-2898
အခန်း (၂၈၉၇) - မဟာသူတော်စင်ကမ္ဘာ
ယင်စစ်သည်တော်ဌာန တွင် ရက်အနည်းငယ်မျှ မစောင့်ဆိုင်းလိုက်ရဘဲ ဖန့်ချန်မှာ ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
သူမက တစ်ယောက်တည်း ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖန့်ချန်ကို မြင်သောအခါ ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းမှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။
“မင်းကို ပြောင်းလဲခြင်း တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ပိတ်မိနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ရှူလုံကောင်းကင်အရှင် တို့က မင်းတို့ကို ကယ်ထုတ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာနေကြတာလေ။”
ဖန့်ချန်မှာ ပြန်မဖြေဘဲ ထရပ်လိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် -
“စိတ်ချပါ၊ ပိုင်ဇီယွီ က ဒီနေရာမှာ စုံစမ်းဖို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မစေလွှတ်ထားဘူး။ သူ စည်းကမ်းကို သိပါတယ်။ မင်းပြောချင်တာကို ပြောလိုက်ပါ၊ ဒီနေရာက အလွန် လုံခြုံတယ်။”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူမက ခဏရပ်၍ စဉ်းစားဟန်ပြုကာ -
“ဒါပေမဲ့ ဘာကိုပြောသင့်တယ်၊ ဘာကို မပြောသင့်ဘူးဆိုတာ မင်းကိုယ်တိုင် ဝေခွဲတတ်ရမယ်။ မပြောသင့်တဲ့ စကားတွေကို ပြောမိပြီး အပိုပြဿနာတွေ မရှာမိစေနဲ့။”
“ယဲ့အရှင် ၊ ကျွန်တော် ဒီတစ်ခါ ဟင်းလင်းပြင်လောက ကို သွားခဲ့တယ်။”
ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်ပြီး လက်ကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ ဤခန်းမကြီးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများဖြင့် ဝန်းရံသွားပြီး အပြင်ဘက်မှ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်မျှပင် အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်၍ မရနိုင်တော့ပေ။
တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ပိုင်ဇီယွီမှာ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဘာတွေများ အရေးကြီးနေလို့ ဒီလောက်တောင် လုံခြုံအောင် လုပ်ထားရတာလဲ။ ဒါ ယင်စစ်သည်တော်ဌာန ပဲ၊ ဘယ်သူကများ နံရံကပ်ပြီး ခိုးနားထောင်ရဲမှာမို့လို့လဲ”
……
……
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းမှာ ဖန့်ချန်ကို အမူအရာမဲ့စွာ ကြည့်နေသည်။
“ဆက်ပြော။”
သူမ၏ အမူအရာကို ကြည့်၍ ဖန့်ချန်မှာ စိတ်ထဲတွင် သဘောပေါက်သွားသည်။ သူမသည် ဟင်းလင်းပြင်လောက က ဘာကို ကိုယ်စားပြုသည်ကို သိရှိထားပြီး၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော် ၏ တည်ရှိမှုကိုလည်း သေချာပေါက် သိထားသူပင်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ငါးပါး ထဲတွင် ဤအကြောင်းများကို သိသူမှာ လုကျိုးယွမ် တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။
ဖန့်ချန်က ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်လောက ထဲတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြလိုက်သည်။ သူသည် ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခဲ့ပုံနှင့် ဟင်းလင်းပြင်လောကမှ အကျဉ်းသားများကို ခေါ်ဆောင်၍ ပထမဆုံး အကျဉ်းထောင်မှ ထွက်ပြေးခဲ့ပုံများ အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခဲ့သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကိုမူ အသေးစိတ် မပြောဘဲ စကားအနည်းငယ်ဖြင့်သာ ကျော်ဖြတ်လိုက်သည်။
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းမှာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
“သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော် က နည်းလမ်းတစ်ခုခုနဲ့ ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို လေ့လာမှုတွေကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားတယ်။ သူတို့ ခေါင်းညိတ်မှသာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်တဲ့ သူတော်စင်တွေက… ဘေးကင်းမှာ။ မင်းက ဟင်းလင်းပင်လောက ထဲမှာပဲ ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဉာဏ်အလင်းပွင့်နိုင်ရတာလဲ ဒါရဲ့ အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ ”
“ကျွန်တော်လည်း သေချာ မသိဘူး……”
ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် -
“ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ ဒီလောက်နဲ့ မပြီးဆုံးနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံး ရဲ့ နိမိတ်ပုံစံက ထူးဆန်းတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ခဲ့တယ်……”
“ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်တယ်…”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။
“ဒါက ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ် သွေး နဲ့ ပတ်သက်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ မင်း ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ထဲမှာလည်း ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်သွေး အမြောက်အမြား ရရှိခဲ့တယ်မလား။ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကို သွားတာက တစ်ခုခုတော့ အသုံးဝင်သား။”
ခဏရပ်ပြီးနောက် ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းမှာ ထိုကိစ္စကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။
“မင်း ငါ့ဆီလာတာက လူ့လောက ထဲက သူတော်စင်တွေကို မယုံကြည်လို့လား ”
“ရှူလုံကောင်းကင်အရှင်တို့လို ပုဂ္ဂိုလ်တွေကိုတော့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယင်လောက ထဲက သူတော်စင်တွေကိုတော့ ကျွန်တော် မယုံကြည်ဘူး။”
ဖန့်ချန်က တည့်တည့်မတ်မတ်ပင် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီသူတော်စင်အုပ်စုကို ခဏတာ လက်ခံထားပေးမယ့် နေရာတစ်ခု စီစဉ်ပေးဖို့ ယဲ့အရှင် ကို ကျွန်တော် အကူအညီ တောင်းချင်ပါတယ်။ သူတို့ထဲမှာ သူတော်စင််််ဧကရာဇ် နန်းတော် နဲ့ ဆက်သွယ်နေတဲ့သူ ရှိမရှိ ဆိုတာကို ကျွန်တော် စစ်ဆေးကြည့်ချင်တယ်။”
“မင်းပြောချင်တာက ဟင်းလင်းပြင် လောက ထဲမှာလည်း သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော် က စေလွှတ်ထားတဲ့ သူလျှိုတွေ ရှိနေနိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်။”
“ဒီသူတော်စင်တွေကို ခဏထားဖို့ နေရာတစ်ခုကို ငါ သိပါတယ်။ လိုက်ခဲ့။”
မကြာမီပင် ပိုင်ဇီယွီမှာ ထိုသူနှစ်ဦး ယင်စစ်သည်တော်ဌာန မှ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ သူသည် စူးစမ်းဝေဖန်မှုများဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ တွေးတောနေပြီးမှ ခေါင်းခါလိုက်ကာ စိတ်ထဲမှ အတွေးများကို ဖယ်ရှားပြီး လက်ရှိ တာဝန်များကိုသာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေတော့သည်။
……
……
ပြောင်းလဲခြင်း တားမြစ်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်။
နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ် မှ ကောင်းကင်အရှင်များ ရောက်ရှိလာပြီး သူတော်စင်များအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် တားမြစ်နယ်မြေ၏ အစီရင် အတားအဆီးများကို ဖြေရှင်းပေးလိုက်သည်။ နေရာတစ်ခုလုံးမှာ တင်းမာနေသည့် လေထုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
တစ်နာရီခန့် အကြာတွင် ဒွမ်ချင်ရှန်းမှာ မျက်နှာပျက်လျက် ရှူလုံကောင်းကင်အရှင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒီ ကလေးတွေက ပြောင်းလဲခြင်း တားမြစ်နယ်မြေ ထဲမှာ မရှိတော့ဘူး။”
“ဘာလို့ ပြောင်းလဲခြင်း တားမြစ်နယ်မြေ ထဲမှာ မရှိရတာလဲ ”
ရှီကျိုကောင်းကင်အရှင်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ယင်ချဲ့ကောင်းကင်အရှင်မှာ စကားမပြောဘဲ သူ၏ လက်အောက်ခံ ကောင်းကင်အရှင်များကို နောက်တစ်ခေါက် ထပ်မံ စစ်ဆေးခိုင်းသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဖန့်ချန်တို့၏ အရှိန်အဝါများမှာ တားမြစ်နယ်မြေ ထဲတွင် မရှိတော့ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။
ကောင်းကင်အရှင်အားလုံး၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားသွားသည်။ ကောင်းကင်အရှင် တစ်ဦးက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ -
“စုံစမ်းစစ်ဆေး ဒီကိစ္စကို သေချာပေါက် စုံစမ်းရမယ် ဖန့်ချန်ကို ပြန်မရှာတွေ့ရင် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာ တောင် ဖိအားပေးတာကို မခံနိုင်တော့ဘူး ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ရဲ့ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်း ထဲမှာ အင်ပါယာတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ သူတို့က ငါတို့ကို အမြဲတမ်း မျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်နေကြတာ ”
ရှူလုံကောင်းကင်အရှင် ပြန်မဖြေခင်မှာပင် ပြောင်းလဲခြင်း တားမြစ်နယ်မြေ ရှေ့တွင် ရုပ်သွင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမှာ လက်ပိုက်လျက် ရပ်နေပြီး ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် ပညာရှိတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသည်။
“အကြီးအကဲ။”
ကောင်းကင်အရှင်အားလုံးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်မိပြီး အလျင်အမြန် လက်ယှက်၍ အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။ ရှီကျိုကောင်းကင်အရှင်၏ အိုမင်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှုနှင့် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
“ကိစ္စကို သိပြီးပါပြီ။ ခဏတာတော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ အားလုံး ကိုယ့်နေရာကိုယ် ပြန်ကြတော့၊ ကောင်းကင်ငါးပါး ပြိုင်ပွဲကိုသာ အာရုံစိုက်ကြပါ။”
လုကျိုးယွမ် က သူတို့ကို ကျောပေးလျက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ သူတော်စင်များမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ် ထွက်လာပြီဆိုမှတော့ ကိစ္စရပ်များ ပြေလည်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။ တားမြစ်နယ်မြေထဲတွင် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို သူတို့ မသိကြသော်လည်း ဤပုဂ္ဂိုလ်၏ စကားမှာ အမြဲတမ်း အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး အလကား ပြောတတ်သူ မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။
……
……
“ဒီနေရာက ငါ့ရဲ့ အမေအရင်းလို ခင်မင်ရတဲ့သူက ရှာတွေ့ခဲ့တာ။ ကောင်းကင်ငါးပါး နဲ့ဆိုရင် အလွန်ဝေးကွာတဲ့ နေရာပေါ့။ ဒီနေရာက ဒေသခံ သူတော်စင်တွေက ဒီနေရာကို မဟာသူတော်စင်ကမ္ဘာ လို့ ခေါ်ကြတယ်။ မင်း သူတို့ကို ဒီမှာ ခဏထားခဲ့လို့ ရတယ်၊ ပြဿနာ မရှိပါဘူး။”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက လက်ပိုက်လျက် ပြောသည်။ ဖန့်ချန်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။ အကြောင်းမှာ ဤတိုက်ကြီးတွင်လည်း အမျိုးမျိုးသော သူတော်စင်များ၏ အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့်သူ ရှိသလို အဆင့်နိမ့်သူလည်း ရှိသည်။ သီအိုရီအရဆိုလျှင် ကောင်းကင်ငါးပါး၏ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့က ဒီလိုနေရာမျိုးကို တွေ့လျှင် သိမ်းပိုက်လိုက်ရမည်။ သို့သော် ယခုကြည့်ရသမျှတော့ ဒီနေရာက ကောင်းကင်ငါးပါး လက်အောက်တွင် မရှိသေးပေ။
“အမေက ပြောတယ်၊ ဒီနေရာတွေကို နောက်လမ်းစဉ် အနေနဲ့ သိမ်းထားတာတဲ့။”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီက လူ့လောက ကို ငါတို့ မထိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ယင်လောက ရဲ့ ငရဲမင်း ကိုတော့ အမေ့လူတွေနဲ့ အစားထိုးထားလိုက်ပြီ။ သူက သံသရာဌာန ရဲ့ ယခင်အကြီးအကဲပဲ။ သူ ဒီနေရာကို ရောက်လာမှပဲ ငါက သံသရာဌာန ရဲ့ အကြီးအကဲ ဖြစ်လာတာ။”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩရသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် လူ့လောက ကို စစ်တိုက်စရာပင် မလိုတော့ပေ။ နှစ်နေရာ စစ်ဖြစ်လျှင် ယင်လောက ထဲတွင် အဆုံးအဖြတ် ပေးရမည်မှာ သေချာနေပြီ။ ထိုစဉ် ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက ခြေထောက်ဖြင့် အနည်းငယ် နင်းလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူတို့ရှေ့၌ မြူခိုးဖြူများ လှုပ်ရှားလာပြီး ရုပ်သွင်တစ်ခု ထွက်လာကာ ရယ်မော၍ -
“ဝမ်ချင်း၊ ဘာလို့ ငါ့ဆီ လာလည်တာလဲ၊ ငါ့ကို လွမ်းလို့လား နင် ငါ့ကို ဒီလို တောရွာလေးမှာ ဒုက္ခခံခိုင်းပြီး နင်က မခေါ်ဘူးလို့ ပြောမလို့လား ငရဲမင်း က တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို စေလွှတ်ပြီး ငါ့နေရာမှာ အစားထိုးဖို့ စီစဉ်နေတာလား ငါ နင်နဲ့အတူ သံသရာဌာန မှာ ပြန်အလုပ်လုပ်လို့ ရပြီလား”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် -
“နင် ဘယ်တော့များမှ စကားအတည်အကျပြော မှာလဲ ငါ ဘယ်စကားကို နားထောင်ရမှာလဲ ”
သူမ မပြောခင်မှာပင် ဖန့်ချန်ကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
“ဖန့်ချန်၊ ဒီသူက သံသရာဌာန ရဲ့ ယခင်အကြီးအကဲ၊ ဆွေ့ဟွမ်ရှီ ပါ။ ကျန်းထန်းဝမ် ခန်းမ ရဲ့ အကြီးအကဲ ငါးဦးထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ က သူ့အစ်ကိုပဲ။”
“နင် လူတစ်ယောက် ခေါ်လာတာလား၊ ငါ့ကို လွမ်းလို့ လာတာလို့ ထင်နေတာ……”
ဆွေ့ဟွမ်ရှီ မှာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်၍ ရယ်မောလျက် -
“မင်းနာမည်ကို ငါ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြားဖူးပါတယ်။ ငါ့အစ်ကို ဒီတစ်ခါ ပိတ်လှောင်ရာကနေ ထွက်လာတော့ မင်းကို အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတယ်ဆိုပဲ သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း တစ်ခုလုံးကို မင်းကြောင့် ဖျက်သိမ်းလိုက်ရတယ်ဆို ”
အခန်း (၂၈၉၈) - ဒီနေရာက ကောင်းကင်ငါးပါးပဲ
“ဆွေ့ဟွမ်ရွှီရဲ့ ညီတော်လား”
ဖန့်ချန်သည် မိမိရှေ့က စကားပြောကောင်းနေသူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူနှင့် ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ လုံးဝမတူညီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
“သူ့စကားကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပါနဲ့၊ သူက ဒီလိုမျိုး စိတ်သဘောထားရှိသူပါ”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက ပြောသည်။ ဆွေ့ဟွမ်ရှီက ဝမ်းသာအားရဖြင့် -
“ဝမ်ချင်း၊ နင်က ငါ့အတွက်နဲ့တောင် အပြင်လူတွေရှေ့မှာ ရှင်းပြပေးတတ်နေပြီပေါ့”
“သူက အပြင်လူမဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ နောက်မျိုးဆက်ပဲ”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် တည်သွားသည်။
ဆွေ့ဟွမ်ရှီက အလောတကြီး ပြင်ပြောလိုက်သည်
“ဟုတ်တယ်၊ ဒါ ငါတို့ရဲ့ ညီငယ်လေးလေ”
“……”
ဖန့်ချန် တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အခြေအနေကို လိုက်၍ -
“ဟွမ်ရှီအစ်ကိုကြီး၊ ဒီတစ်ခါတော့ အစ်ကို့ကို အကူအညီတောင်းစရာလေး ရှိလို့ပါ”
“ဖန့်ချန်ညီငယ်လေး၊ ကိုယ့်အိမ်ကိစ္စနဲ့ပဲ ဘာအခက်အခဲရှိရမှာလဲ။ ဝမ်ချင်းက ခေါ်လာတာဆိုတော့ မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် ဒီကိစ္စက သေးသေးလေးတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။ ပြောစမ်းပါ၊ ငါ အားလုံး စီစဉ်ပေးမယ်”
ဆွေ့ဟွမ်ရှီက ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောသည်
“တခြားကိစ္စတွေ မပြောနဲ့ဦး၊ ငါဒီနေရာကို ရောက်လာတဲ့ နှစ်တွေအတွင်းမှာပဲ မဟာသူတော်စင်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို ငါအပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီ”
“ဒါဆိုရင်တော့ အလွန်ကောင်းတာပေါ့”
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသော်လည်း ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း မပြောသေးဘဲ ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“သူက ယုံကြည်ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတော်စင်ဧကရာဇ်နန်းတော်အကြောင်းတော့ မသိဘူး”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက စိတ်အာရုံဖြင့် လှမ်းပြောသည်။ ဖန့်ချန်သည် ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းကို အခြေအနေမဲ့ ယုံကြည်သူဖြစ်သည်။ မည်သို့ဆိုစေ အဘိုးကြီးတို့ ချန်ရစ်ခဲ့သည့်သူ ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား။ သူမက ယုံကြည်ရသည်ဟု ပြောလျှင် ယုံကြည်ရသည်ပင် ဖြစ်သည်။ ဖန့်ချန်သည် ကိစ္စရပ်များကို သူတော်စင်ဧကရာဇ်နန်းတော်နှင့် ပတ်သက်သည့်အချက်များကို ချန်လှပ်၍ အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ဒီလိုကိစ္စမျိုးလား၊ အဲ့ဒီရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ရှေးဟောင်းသူတော်စင်အုပ်စုတစ်စု ရှိနေပြီး အခုထိ အသက်ရှင်နေသေးတယ်ပေါ့။ ဒါဆိုရင်တော့ သူတို့ကို ကောင်းကင်ငါးပါး ထဲကို လွယ်လွယ်နဲ့ ဝင်ခွင့်မပေးသင့်ဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ အချိန်တစ်ခုယူပြီး စစ်ဆေးကြည့်ဖို့ လိုမယ်”
ဆွေ့ဟွမ်ရှီက မျက်နှာကို တည်တင်းစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံး၍ ပြောသည်။
“မင်းတို့ တကယ့်ကို မှန်ကန်တဲ့နေရာကို ရောက်လာတာပဲ၊ သူတို့ကို ဒီမဟာသူတော်စင်ကမ္ဘာမှာ ထားလိုက်တာက အသင့်တော်ဆုံးပဲ။ ဒီမဟာသူတော်စင်ကမ္ဘာကို မထီလေးစား မလုပ်နဲ့ဦး၊ သူ့ရဲ့ နယ်မြေအကျယ်အဝန်းက ကောင်းကင်ငါးပါး ရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်တောင် ရှိတယ် ”
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူတို့ခြေအောက်က နေရာကို မဟာသူတော်စင်ကမ္ဘာဟု ခေါ်ပြီး ကောင်းကင်ငါးပါး၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံဟု ပြောနေခြင်းမှာ...။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ငါးပါးဖက်က မည်သည့်နေရာထက်မဆို ပိုကြီးမားနေခြင်း မဟုတ်ပါလား။ ကောင်းကင်ငါးပါး၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲတွင် လူသူမရှိသည့် စကြာဝဠာဟင်းလင်းပြင်များစွာ ရှိသည်ကို သတိရလိုက်သည်။
“မင်းလည်း တွေးမိလောက်ပါပြီ”
ဖန့်ချန်၏ အမူအရာကို မြင်သော် ဆွေ့ဟွမ်ရှီက သက်ပြင်းချကာ -
“ငရဲမင်း ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ ဒီကမ္ဘာက တကယ့်ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မဟုတ်ဘူး။ ငါ ဒီမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာခဲ့ပြီးတဲ့နောက် ဒီမဟာသူတော်စင်ကမ္ဘာက တည်ရှိခဲ့တာဟာ ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင် ငါးပါး ထက်တောင် ပိုပြီး ရှေးကျနိုင်တယ်ဆိုတာ တွေ့ရှိခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီးသားဖြစ်လို့ အင်အားအကြီးဆုံးသူတော်စင်ဆိုတာ ကောင်းကင်နိမိတ်သူတော်စင်အဆင့် လောက်ပဲ ရှိတယ်။ သာမန်သူတော်စင်တွေအမြင်မှာတော့ ကောင်းကင်နိမိတ်အဆင့်ဆိုတာ သူတော်စင်လမ်းစဉ်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးအထွတ်အထိပ်ပေါ့”
“ဟွမ်ရှီအစ်ကိုကြီး၊ ဒီကမ္ဘာက ကောင်းကင်ငါးပါးရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက် တကယ်ရှိတာလား”
ဖန့်ချန်က အလိုလိုပင် ခြေကို တစ်ချက်ပုတ်လိုက်သည်။
“တကယ်ရှိတာပေါ့၊ ငါအစက မယုံခဲ့ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းတော့ ယုံသွားတယ်။ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာတောင် ငါဒီမဟာသူတော်စင်ကမ္ဘာကို လမ်းလျှောက်ပြီး မစူးစမ်းနိုင်သေးဘူး”
ဆွေ့ဟွမ်ရှီက လျှာသပ်ကာ -
“ဒီကမ္ဘာကို ၁၀ ပိုင်း၊ ၁၀၀ ပိုင်းလောက် ခွဲလိုက်ရင်တောင် တစ်ပိုင်းစီတိုင်းက ငါတို့ ကောင်းကင်ငါးပါးဖက်မှာ ရှိတဲ့ ဘယ်ကမ္ဘာမြေထက်မဆို အများကြီး ပိုကြီးနေဦးမှာပဲ…”
“ငါ ဖန့်ချန်တို့ကို ပြန်ခေါ်သွားရဦးမယ်။ ကောင်းကင်ငါးပါးဖက်မှာ ကောင်းကင်ငါးပါးပြိုင်ပွဲ ကျင်းပနေတာ။ သူတို့ မပါလာရင် အခက်အခဲ ရှိနိုင်တယ်”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောသည်။
“အလုပ်ကို မြန်မြန်စကြရအောင်”
“ဖန့်ချန်ညီငယ်လေး ပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင် ဒီကိစ္စကို ဘယ်လောက်အချိန်ယူပြီး လုပ်ကြမလဲ။ ငါ့အမြင်အရဆိုရင်တော့ နှစ်ငါးဆယ်က နည်းလွန်းတယ်၊ အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ရာလောက်တော့ လိုမယ်။ သူတို့မှာ တစ်ခုခု ကြံရွယ်ချက်ရှိရင်တောင် နှစ်တစ်ရာဆိုတဲ့အချိန်က တစ်စုံတစ်ရာကိုတော့ သတိပြုမိစေမှာပါ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် နေ့ကင်းညကင်းစောင့်နတ်ဘုရား တွေကို နေ့ရောညပါ စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားမယ်၊ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားတာနဲ့ မင်းတို့ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားမယ်”
ဆွေ့ဟွမ်ရှီက အကြံပြုသည်။
“ဒါဆိုလည်း နှစ်တစ်ရာပေါ့၊ နှစ်တစ်ရာဆိုရင်တော့ လုံလောက်ပါတယ်”
ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင်တော့ ငါ ယင်လောက ကို အရင်ပြန်ပြီး ပြင်ဆင်လိုက်ဦးမယ်”
ဆွေ့ဟွမ်ရှီ ပြောပြီးနောက် မြူခိုးဖြူများထဲသို့ လှည့်ဝင်သွားသည်။ မြူခိုးများ ပျောက်ကွယ်ခါနီးတွင် သူ၏ ခေါင်းကို ပြန်ထွက်လာပြီး ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းကို -
“ဝမ်ချင်း၊ ငါ့ဖက်ကို တစ်ခေါက်လောက် လာလည်ပါလား”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက သူ့ကို လုံးဝဂရုမစိုက်သဖြင့် ဆွေ့ဟွမ်ရှီလည်း ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
……
……
နှစ်ပတ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ဆွေ့ဟွမ်ရှီသည် ကိစ္စရပ်အားလုံးကို စနစ်တကျ စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။ ဖန့်ချန်အတွက် သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း တည်ဆောက်ရန် မြေနေရာကို ခွဲထုတ်ပေးရုံသာမက နေ့ညကင်းစောင့်နတ်ဘုရားများကိုပါ အမြဲတမ်း အဆင်သင့်ရှိနေစေရန် စေလွှတ်ပေးလိုက်သည်။
ခမ်းနားလှသော တောင်တံခါးကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ ဤနေရာက လှုပ်ရှားမှုများ ပေါက်ကြားသွားပြီး အခြားသူတော်စင်များက စူးစမ်းရန် လာရောက်လျှင်ပင် ထိုသူတို့မှာ ပိုမိုအားကောင်းသော သူတော်စင်များ၏ ဆွဲခေါ်ခြင်းကို ခံရပြီး ပြန်သွားကြရသည်။ ဒေသခံသူတော်စင်များမှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားစုကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့မည်ကို နားလည်သွားကြသည်။ သူတို့မှာ လျှို့ဝှက်စွာဖြင့်သာ စုံစမ်းနိုင်ပြီး အရေးအကြောင်း အစအနလေးကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်တော့သည်။
“ဖန့်ချန်ညီငယ်လေး၊ ဝမ်ချင်း၊ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီမလား။ အဲ့ဒီသူတော်စင်အုပ်စုကို ထုတ်ပြီး လမ်းလျှောက်ခိုင်းတော့မလား”
ဆွေ့ဟွမ်ရှီက မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် မေးသည်။ ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ နောက်ကျောမှ မီးခိုးရောင်မြူများ ထွက်ပေါ်လာကာ အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးဝကြီးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာသည်။ ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းနှင့် ဆွေ့ဟွမ်ရှီတို့မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လျှင် ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီ”
အကြီးကဲငါးဦးနှင့် ရှဲ့အာမန်တို့ ထွက်လာကြပြီး နောက်ကတွင် ချန်နန်ခယ် ၊ လီတန်းရှန်း စသည့်သူတော်စင်များ အစဉ်လိုက် ထွက်လာကြသည်။ သူတော်စင်အားလုံးမှာ စနစ်တကျ ထွက်လာကြသည်။
“ဒီနေရာက ကောင်းကင်ငါးပါး မဟုတ်ဘူး၊ ငါအသိမိတ်ဆွေတစ်ယောက်ဆီကနေ ရှာဖွေထားတဲ့ မဟာသူတော်စင်ကမ္ဘာ ဆိုတဲ့ နေရာပဲ။ ဒီအထဲမှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ်နန်းတော်ရဲ့ သူလျှိုတွေ ပါလာမှာ စိုးလို့ အရင်ဆုံး ဒီနေရာမှာ ခဏထားပြီး စစ်ဆေးကြည့်မှာ”
ဖန့်ချန်က စိတ်အာရုံဖြင့် လှမ်းပြောသည်။ ရှဲ့အာမန်၊ ဝမ်ချုံစန်း၊ နတ်မိမယ်ယွီလနှင့် အကြီးကဲငါးဦးတို့မှာ မကြားလိုက်သကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေကြသည်။
“အားလုံးပဲ၊ ဒီနေရာက ကောင်းကင်ငါးပါး ပါ။ မင်းတို့ရှိနေတဲ့နေရာက ငါတို့ရဲ့ သူတော်စင်ဘိုးဘေးစီမံကိန်းရဲ့ ကောင်းကင်ငါးငါးက အခြေစိုက်စခန်းပဲ။ ဒီနေ့ကစပြီး ဒီနေရာမှာပဲ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ကျင့်ကြံကြပါ။”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်
“ဒီနေရာကို အထူးသဖြင့် ပြင်ဆင်ပေးထားတာပါ။ မင်းတို့ အမြန်ဆုံး အသားကျစေချင်လို့ပဲ။ ဒီနေရာက သူတော်စင်တွေကို မင်းတို့ရဲ့ နောက်ခံကို မသိစေပါနဲ့၊ ပြဿနာတွေ တက်လာမှာ စိုးလို့ပါ”
“ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေးရဲ့ စေတနာကို မင်းတို့ အပြည့်အဝ နားလည်ထားဖို့ လိုတယ်”
စီကုကျိ က လေသံအေးအေးဖြင့် -
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းတို့ ရောက်လာတဲ့အတွက် ငါတို့ ကောင်းကင်ငါးပါးဖက်က သူတော်စင်တွေရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို မင်းတို့ကို ခွဲဝေပေးရတော့မှာမို့လို့ပါ။ ငါတို့ကတော့ အများအတွက်ဆိုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်ပေမဲ့ တခြားသူတော်စင်တွေက ဒီလိုတွေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့အမြင်မှာ မင်းတို့က အမြဲတမ်း အပြင်လူတွေပဲ”
လီတန်းရှန်း၊ ချူဖေး စသည့်သူများမှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် တည်လေးသွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ နောက်မှ လိုက်ပါလာသူများမှာလည်း ထိုအဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားကြပြီး ဒေါသထွက်မည့်အစား ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေးက သူတို့ကို ထုတ်ခေါ်လာပြီး နေရာချထားပေးခြင်းအတွက် ကျေးဇူးတင်မိကြသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူတော်စင်တစ်သိန်းနီးပါးမှာ ဖန့်ချန်၏ အတွင်းစိတ်ကမ္ဘာမှ ထွက်လာကြသည်။ လူမြင်ကွင်းတွင် မရှိသော်လည်း ဆွေ့ဟွမ်ရှီမှာ အံ့ဩမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းကို ကြည့်၍ -
“ဝမ်ချင်း၊ မှားနေတာလား။ သူတော်စင်တစ်သန်းနီးပါးတောင်၊ ဒါတွေအားလုံးက ဆန်းနယဲ့အဆင့် တွေလား”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းက -
“အခြေခံအဆင့်ကတော့ လင်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် ပါ”
“ဟူးးး”
ဆွေ့ဟွမ်ရှီမှာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဆွေ့ဟွမ်ရွှီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ -
“ငါ့အစ်ကိုရဲ့ ကျန်းထန်းဝမ် ခန်းမ ကို ပိတ်ပစ်လိုက်တော့မယ်၊ ဒါက သူတော်စင်ဘိုးဘေးစီမံကိန်းနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ”
“နောက်ထပ် တစ်ပိုင်းက သူ့အတွင်းစိတ်ကမ္ဘာထဲမှာ ကျန်နေသေးတယ်၊ စိတ်မပူနဲ့”
ပိုင်ဇီဝမ်ချင်းမှာ အမူအရာမဲ့စွာပင် ပြောသည်။
ဆွေ့ဟွမ်ရှီမှာ ထပ်မံ၍ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ရပြီး အံ့ဩမှုကို ဖိနှိပ်ကာ တိတ်တိတ်ကလေး ရေတွက်လိုက်သည်။ ရေတွက်လိုက်သည်မှာ နေ့ရောညပါ အတော်ကြာအောင် ရေတွက်ရသည်။ သူတော်စင်ပေါင်း တစ်သန်းကျော် ထွက်လာသည့်အခါတွင်တော့ ဆွေ့ဟွမ်ရှီမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်၍ သူစေလွှတ်ထားသော နေ့ညကင်းစောင့်နတ်ဘုရားများကို ပြန်ကြည့်ကာ ခေါင်းကိုက်သွားတော့သည်။
“ငါက ထောင်ဂဏန်းလောက်ပဲ ထင်ထားတာ၊ မရတော့ဘူး။ ငါ အရင်ဆုံး ယင်လောကကို ပြန်ပြီး တပ်သားတွေ ထပ်ခေါ်လာမှပဲ”
သူသည် မြူခိုးများထဲသို့ လှည့်ဝင်သွားရင်း -
“တစ်သန်းကျော်တောင်၊ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စောင့်ကြည့်နိုင်မှာလဲ…”
ဟု ရေရွတ်နေတော့သည်။