အခန်း ၂၁၇၂

အပိုင်း ( 2172 ) ဖက်တီးက သူတော်စင်ဖြစ်လာသည်။

တောင်ကြားအတွင်းရှိ သစ်သားအိမ်လေး ရှေ့တွင် လူတိုင်း ကျောက်စားပွဲတစ်ခုမှာ ဝိုင်းအုံထိုင်နေကြသည်။ ဖက်တီးက အရက်နှင့် အရသာရှိသော အစားအစာ အမြောက်အမြားကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ လူတိုင်း စားသောက်ရင်း စကားစမြည် ပြောဆိုကြလေသည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ် မော့ထျန်းက တောင်တန်းများထဲတွင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေထိုင်လေ့ရှိကြောင်း လုမင် သိရှိခဲ့ရသည်။ သူသည် နဂါးမဟာမိတ်အဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်ကလည်း နဂါးဧကရာဇ်မြို့တော်တွင် မနေထိုင်ဘဲ တောင်တန်းများထဲတွင်သာ အခြေချနေထိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲသွားသောအခါ သူက ခုန်းကျင်းကို ခေါ်ဆောင်၍ သူတော်စင်ဆေးပင်များနှင့် ဆန်းကြယ်သော သစ်သီးအမြောက်အမြားကို ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်က ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း အဟုန်အရှိန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့ပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် တိမိသားစု ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူက နဂါးဧကရာဇ်မြို့တော်၌ မရှိခဲ့သဖြင့် တိမိသားစု၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို မခံခဲ့ရပေ။

တိမိသားစုသည် လီပင်းနှင့် လုယွမ်ထျန်းတို့ကဲ့သို့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ပါးသူများကိုမူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြပါ။

"လုမင်... အခု မင်းရဲ့ နယ်ပယ်က ဘာလဲ"

နတ်ဆိုးဧကရာဇ် မော့ထျန်းက လုမင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ၊ သူက လုမင်၏ ကျင့်ကြံမှုကို လုံးဝ အကဲမဖြတ်နိုင်ခြင်းကြောင့်ပင်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူသည် ချင်ယွဲ့၏ ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း လုံးဝ မမြင်နိုင်တော့ပါ။

"ကျုပ်က ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းပါ"

လုမင်က ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ် မော့ထျန်း၊ လီပင်း၊ လုယွမ်ထျန်းနှင့် အခြားလူများလည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ မဖြစ်နိုင်မီ ခဏမျှ ဆွံ့အသွားခဲ့ကြပေသည်။

လုမင်သည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏အမြင်တွင် ၎င်းက စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်သော အရာဖြစ်ပင်။

"ဟမ့်... အဲဒီ လီခယ်က ဆရာ့ကို သူတို့လောက် မထူးချွန်ဘူးလို့ ပြောနေသေးတယ်။ တကယ်တော့ သူတို့က ဆရာ့ရဲ့ ဖိနပ်ကို သယ်ပေးဖို့တောင် မထိုက်တန်ဘူး"

ကျွမ်းရှောင်ရှန်က ပြောလိုက်သည်။

"လုမင်... ငါတို့ကြားက ကွာခြားချက်က ပိုပိုပြီး ကြီးမားလာပြီပဲ"

ခုန်းကျင်းက အကြီးအကျယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည့်အလား ညှိုးငယ်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်‌ဆို ချင်ယွဲ့လည်း သိုင်းဧကရာဇ် ဖြစ်သွားပါပြီ"

လုမင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်၏။

ထိုအခါ ခုန်းကျင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တောင့်တင်းသွားသည်ကို လုမင် မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ပါးစပ်မှာ ဟောင်းလောင်းပွင့်သွားပြီး မျက်ပေါက်ကျဉ်းကျဉ်းထဲမှ မျက်လုံးသေးသေးလေးတစ်စုံမှာ ချင်ယွဲ့ထံသို့ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

အခြားလူများလည်း ထူးမခြားနားပင်။ သူတို့က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ချင်ယွဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ချင်ယွဲ့က သိုင်းဧကရာဇ် ဖြစ်သွားပြီ။

၎င်းမှာ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် သိုင်းဧကရာဇ်များက အတုမရှိသော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက ယခုအခါ သူတို့၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

"ငါတော့ ဆက်ပြီး မရှင်သန်ချင်တော့ဘူးကွာ..."

ဖက်တီးက ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ချင်ယွဲ့... သမီးက... တကယ်ပဲ သိုင်းဧကရာဇ် ဖြစ်သွားတာလား"

လီပင်းက ချင်ယွဲ့၏ လက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

ယခုအခါ ကမ္ဘာကြီးက အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး သက်ရှိအားလုံး နိုးထလာခဲ့ကြသဖြင့် ရှန်းဟွမ်တိုက်ကြီး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာလည်း အနည်းငယ် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

လီပင်းကဲ့သို့ မွေးရာပါ ကျင့်ကြံခြင်း မပြုနိုင်သူပင် ရေတွက်၍မရသော အရင်းအမြစ်များ၏ စုဆောင်းမှုအောက်တွင် ယခုအခါ ဝိညာဉ်ပင်လယ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ။

တစ်ဖက်တွင်လည်း လုယွမ်ထျန်း၏ ကျင့်ကြံမှုက ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သိုင်းဧကရာဇ်နယ်ပယ်က မည်သည့်အရာကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း သဘာဝအတိုင်း သိရှိကြပေသည်။

ချင်ယွဲ့၏ မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းသွားခဲ့သည်။ သူမ အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားရ၏။ သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက သိုင်းဧကရာဇ် ဖြစ်လာခဲ့ပေမဲ့ အင်အားကတော့ သခင်လေးထက် အများကြီး နိမ့်ကျပါသေးတယ်"

"ဟင်း... ငါ အိုပါပြီ၊ တကယ်ကို အိုပြီ။ အနာဂတ်မှာတော့ ကမ္ဘာကြီးက မင်းတို့လို လူငယ်တွေရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိတော့မှာပါ"

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

လူတိုင်းက အရက်သောက်ရင်း စကားပြောဆိုခဲ့ကြရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နာရီအနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပေသည်။

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လုမင်က လုယွမ်ထျန်း၊ လီပင်းတို့နှင့်အတူ အချိန်ကုန်ဆုံးစေကာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်မှာတော့ လုမင်က ခုန်းကျင်း၊ ကျွမ်းရှောင်ရှန်နှင့် ကျွမ်းရှောင်ရို့တို့ကို အနီးနားရှိ တောင်ထိပ်တစ်ခုသို့ ခေါ်ယူလိုက်လေသည်။

"ယွမ်လုရဲ့ အဓိက အင်အားစု သုံးခုဟာ နောက်သုံးလမပြည့်ခင်မှာ စိန်ခေါ်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲကြမယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ ရှောင်ရှန်၊ ရှောင်ရို့... မင်းတို့ကို သုံးလအတွင်းမှာ လီခယ်ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ပြောခဲ့တယ်။ မင်းတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်ချက် ရှိရဲ့လား"

လုမင်က မေးလိုက်သည်။

"အဲ... ဆရာ၊ အဲဒီ လီခယ်က သူတော်စင်တစ်ပိုင်းနယ်ပယ်ရဲ့ ပထမအဆင့်မှာ ရှိနေတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ကတော့ သိုင်းအုပ်ချုပ်သူနယ်ပယ်ရဲ့ အဋ္ဌမအဆင့်မှာပဲ ရှိပါသေးတယ်။ သုံးလအတွင်းမှာ သူ့ကို လိုက်မီဖို့ဆိုတာ တော်တော်လေး ခက်ခဲပါတယ်"

ကျွမ်းရှောင်ရှန်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

သူသည် အမှန်အတိုင်း ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်၏။

သူနှင့် ကျွမ်းရှောင်ရို့၏ ပါရမီမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ရှားပါးသစ်သီးများကို စားသုံးပြီးနောက် သူတို့၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားသွေးမျိုးဆက်အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူတို့က သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ရန် ဆေးရည်များနှင့် သူတော်စင်ဆေးပင် အမြောက်အမြားကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း သုံးလအတွင်း လီခယ်ကို အနိုင်ယူရန်မှာမူ သူတို့အတွက် မဖြစ်နိုင်သေးချေ။

"ငါ ရှိနေတာတောင် မင်းတို့က လီခယ်ကို လိုက်မမီနိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

လုမင်က သူတို့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ကျွမ်းရှောင်ရှန်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်၏။

"အဲဒီထဲမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံးတွေ ရှိတယ်။ မင်းနဲ့ ရှောင်ရို့တို့ အဲဒါကို သန့်စင်နိုင်ပါတယ်။ ဆေးလုံးတစ်လုံးတည်းနဲ့တင် မင်းတို့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို နဝမအဆင့် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အထိ မြှင့်တင်ပေးဖို့ လုံလောက်တယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ"

မောင်နှမနှစ်ဦးမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားကြပြီး လုမင်၏ ရှေ့တွင် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

သဘာဝအတိုင်း၊ သူတို့ အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်သွားရ၏။ လုမင်၏ ပထမဆုံး လက်ဆောင်မှာပင် အတုမရှိ ရတနာဆေးလုံး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် သဘာဝ ရတနာသစ်သီးများစွာ ရှိပြီး အချို့က လူတစ်ဦး၏ သွေးမျိုးဆက်ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အလွန် ရှားပါးပေသည်။

ယခုမူ လုမင်က သူတို့ကို ပုလင်းတစ်လုံးလုံး ပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟီးဟီး...၊ လုမင်... ငါ့အတွက်ရော သင့်တော်တဲ့ ဆေးလုံးတွေ ရှိလား"

ဖက်တီးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း လုမင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်တွင် ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။ ရှားပါးသစ်သီးကို စားသုံးပြီးနောက် ယခုအခါ နဝမအဆင့် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ။ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်ကိုမူ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

"ဖက်တီး... မင်းကို ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သိုင်းသူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ရောက်အောင် ငါ ကူညီပေးမယ်"

လုမင်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သိုင်းသူတော်စင်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းခွင့်ပေးမယ် ဟုတ်လား။ မင်း အတည်ပြောနေတာလား"

ဖက်တီး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။

"ဒါပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ နာကျင်လိမ့်မယ်။ မင်း ခံနိုင်ရည် ရှိမရှိ ကြည့်ရတာပေါ့"

လုမင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"ဒါပေါ့၊ ငါက ဘယ်သူလဲ။ ဆရာကြီး ခုန်းကျင်းပဲဟာ..."

ဖက်တီးက သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အဆီများက ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ တုန်ခါသွားခဲ့လေသည်။

"ကောင်းပြီ"

လုမင်က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တာ့ယန်ဆေးမီးဖိုက မြေပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"အတွင်းထဲ ဝင်လိုက်တော့"

"ဟင်... မီးဖိုထဲ ဝင်ရမှာလား"

ဖက်တီး ဆွံ့အသွား၏။

"မှန်တယ်၊ အတွင်းထဲ ဝင်လိုက်... ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မင်း သိုင်းသူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်"

လုမင်က ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါက တကယ် အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ။ ငါ လာပြီဟေ့"

ဖက်တီးက မီးဖိုအတွင်းသို့ ခုန်ဝင်သွားခဲ့သည်။ လုမင်လည်း မီးဖိုကို စတင်၍ လှုံ့ဆော်လိုက်၏။ ဆေးသန့်စင်ခြင်း မီးတောက်များ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဖက်တီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ မီးဖိုအတွင်းမှ ဝက်တစ်ကောင်သတ်လိုက်သံကဲ့သို့သော စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"အား... အရမ်းနာတယ်ဟ။ အောင်မလေးဗျာ..."

ဖက်တီးက မရပ်မနား အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

လုမင်က သူတော်စင်ဆေးပင်များနှင့် သူတော်စင်ဝိညာဉ်သစ်သီး နှစ်မျိုးစလုံးကို မီးဖိုအတွင်းသို့ ဆက်လက် ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။ သူတော်စင်ဝိညာဉ်သစ်သီးက သူတော်စင် ဖြစ်လာနိုင်ခြေနှုန်းကို တိုးမြင့်ပေးနိုင်ပြီး သိုင်းသူတော်စင်နှလုံးသားကို ပေါင်းစည်းရန် ပိုမိုလွယ်ကူစေသည်။

"ဖက်တီးစုတ်... အော်မနေနဲ့။ စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူဖို့ အာရုံစိုက်ပြီး အဆင့်တက်ဖို့ ပြင်ဆင်တော့"

လုမင်က ပြောလိုက်သည်။

ဖက်တီးလည်း နာကျင်မှုကို အောင့်အည်းသည်းခံကာ စတင်၍ ကျင့်ကြံလိုက်တော့သည်။

ကျွမ်းရှောင်ရှန်နှင့် ကျွမ်းရှောင်ရို့တို့သည်လည်း ဘေးသို့ ပြေးသွားကြပြီး နိဗ္ဗာန်ဆေး တစ်လုံးစီကို မျိုချကာ စတင် သန့်စင်လိုက်ကြသည်။

သုံးရက် ကြာပြီးနောက် ကျွမ်းရှောင်ရှန်နှင့် ကျွမ်းရှောင်ရို့တို့၏ သွေးမျိုးဆက်က နိဗ္ဗာန်ဆေး၏ အာနိသင်အောက်တွင် အောင်မြင်စွာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားအဆင့်လေးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လုမင်က နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံး အမြောက်အမြားကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြ၏။

သဘာဝအတိုင်း၊ သူတို့၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြပေသည်။

နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံးက ယွမ်လုတိုက်ကြီးတွင် အလွန်တန်ဖိုးနည်းသော ဆေးမျိုး ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ရှန်းဟွမ်တိုက်ကြီးတွင်မူ ရတနာတစ်ခုပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖက်တီး၏ ကျင့်ကြံမှုသည်လည်း အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဝုန်း"

အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက တာ့ယန်ဆေးမီးဖိုအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဖက်တီးက မီးဖိုအတွင်းမှ ပြေးထွက်လာပြီး လေထဲတွင် ဝဲပျံနေခဲ့၏။ သူ့ထံမှ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါမှာ ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဟားဟားဟား... ငါ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ငါ နောက်ဆုံးတော့ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီဟေ့။ ငါ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်သွားပြီ"

ဖက်တီးက မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူဟာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

"နံပါတ်တစ် ထိပ်သီးပါရမီရှင်ဆိုပြီး ရန်ချွမ်ချင်းက မာန်ဝံ့နေတာ မဟုတ်လား။ နောက်တစ်ခါ သူ့ကို တွေ့ရင် ငါ့ရဲ့ ပုဆိန်နဲ့ သူ့ကို ပိုင်းပစ်မယ်"

ဖက်တီးက သူ့ကိုယ်သူ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြိုင်ဘက်ကင်းနေသည့်အလား ရယ်မောနေခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားက သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်သွားတာလား"

ကျွမ်းရှောင်ရှန်နှင့် ကျွမ်းရှောင်ရို့တို့သည်လည်း မှင်တက်သွားခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် လုမင်အပေါ် သူတို့၏ ကြည်ညိုလေးစားမှုမှာ ပိုမို ကြီးထွားလာတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် ဖက်တီးက နောက်ဆုံး၌ စိတ်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး သူ့အရှိန်အဝါကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"ဖက်တီး...၊ ဒါက မင်းရဲ့ နိယာမတွေနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ပဲ။ ဒါကို ယူပြီး ကျင့်ကြံလိုက်ပါ"

လုမင်က ဖက်တီးထံသို့ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။