အခန်း ၁၆၃၁
Vol. 117 Ch. 1631
အခန်း ( ၁၆၃၁ ) ညီမလေးကို တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောကရဲ့ အနာဂတ်အုပ်စိုးသူ ဖြစ်လာစေမယ်။
ယွင်ရှီက အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းလျက်ရှိ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သတ္တိမွေးကာ ပြောလိုက်သည်။
"တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ ကျွန်မတို့နဲ့ မျိုးဆက်တူ အမျိုးသားတစ်ယောက်က အစ်ကိုကြီးကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ရင်... ဒီလိုဆိုမှပဲ ရှီအာက သူ့ကို လက်ထပ်ပါ့မယ်"
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျွင်းရှောင်ယောက် ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။
ထို့နောက် သူက ခေါင်းခါယမ်းကာ တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်မိလေသည်။
"ရှီအာ... မင်း တကယ်ပဲ ဒီလိုကတိမျိုး ပေးလိုက်ရင်၊ မင်းရဲ့ လက်ကျန်ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အပျိုကြီးဘဝနဲ့ပဲ ဖြတ်သန်းသွားရဖို့ သေချာသလောက် ဖြစ်မသွားဘူးလား"
ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူနှင့် မျိုးဆက်တူသူများထဲတွင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့်သူ ရှိလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပါချေ။
ကောင်းကင်ကိုးပါး အင်မော်တယ်နယ်မြေတွင်ဖြစ်စေ၊ နယ်နိမိတ်ပင်လယ်တွင်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကမ္ဘာလောကများနှင့် စကြဝဠာအားလုံးတွင်ပင် ဖြစ်စေ...
ကျွင်းရှောင်ယောက်သည် သူနှင့် ရွယ်တူချင်းထဲတွင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့်သူ ရှိလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ချေ။
၎င်းက မာနထောင်လွှားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အကြွင်းမဲ့သော မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ဖြစ်သည်။
ယွင်ရှီက သူမ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။
"အဲဒါလည်း ကောင်းတာပါပဲ။ အစ်ကိုကြီးထက် ညံ့တဲ့သူကို ယူမဲ့အစား တစ်ယောက်တည်း နေရတာကမှ ပိုအေးချမ်းဦးမယ်"
"အဲလိုတော့ မဖြစ်ဘူးလေ၊ အဲဒါဆို အမေက ငါ့ကို အပြစ်တင်လိမ့်မယ်"
ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
ထိုအခါ ယွင်ရှီက ရုတ်တရက် နှုတ်ခမ်းစူ၍ စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"ဒါတွေအားလုံးက အစ်ကိုကြီးကြောင့်ပေါ့"
"ငါ့ကြောင့်..."
"အစ်ကိုကြီးသာ ဒီလောက်ထူးချွန်ပြောင်မြောက်မနေရင်၊ ရှီအာ... ရှီအာရဲ့ စံနှုန်းတွေက ဒီလောက်အထိ မြင့်မားသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"
ယွင်ရှီ၏ လေသံထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ကျွင်းရှောင်ယောက်လည်း မတတ်နိုင်သလို ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိလေသည်။
"မင်းသဘောပါပဲ။ ငါက မင်းရဲ့ ဘဝကို ဆုံးဖြတ်ပေးလို့ မရပါဘူး"
ကျွင်းရှောင်ယောက်က ငြင်းခုန်မနေတော့ချေ။
"ဒါဆိုရင် လက်သန်းချင်းချိတ်ပြီး ကတိပြုရအောင်"
ယွင်ရှီက သူမ၏ လက်သန်းလေးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
ကျွင်းရှောင်ယောက်လည်း ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့လက်သန်းကို ဆန့်ထုတ်ပေးလိုက်၏။
ယွင်ရှီက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။
ကျွင်းရှောင်ယောက်က ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်၊ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို မင်းရဲ့အနားမှာ ဆောင်ထားလိုက်ပါ၊ ဒါက မင်းအတွက် ကောင်းကျိုးရှိလိမ့်မယ်"
"ဒါ... အစ်ကိုကြီး ဒီလိုလုပ်ခဲ့တာ ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကြောင့်လား..."
ယွင်ရှီသည်က လွန်စွာ ထက်မြက်သဖြင့် အခြေအနေကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားခဲ့သည်။
ဤကျောက်စိမ်းဆွဲပြားက စူးယု လောက၏အရွေးချယ်ခံ ဖြစ်လာရခြင်း၏ သော့ချက် ဖြစ်နေနိုင်မည်လော။
သို့သော်လည်း ကျွင်းရှောင်ယောက်က ဤမျှ တန်ဖိုးကြီးပြီး အရေးပါသောအရာကို သူ့အား ပေးအပ်နေခဲ့သည်။
ယွင်ရှီမှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားမိလေသည်။
"အစ်ကိုကြီးက စူးယုနဲ့ တစ်ကွက်တည်း အရှုံးအနိုင် သဘောတူညီချက်ကို လုပ်ခဲ့တာ ကျွန်မအတွက် ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို လုယူပေးချင်လို့လားဟင်"
ကျွင်းရှောင်ယောက် ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ယွင်ရှီ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မငြင်းသာတော့ပေ။
သူသည် ၎င်းကို စိတ်ကူးပေါက်၍ ပေးလိုက်ရုံသက်သက်ဖြစ်ကြောင်း မပြောထွက်တော့ပါ။
ထို့ကြောင့် သူက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ဒါက ယွင်ရှီကို လွန်စွာ ခံစားသွားစေခဲ့လေသည်။
သို့ရာတွင်၊ သူမက တွန့်ဆုတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး... ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို တစ်ခေါက်လောက် ပြန်ပြီး သန့်စင်ပေးလို့ ရမလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲပြားက စူးယုရဲ့ အရာ ဖြစ်ခဲ့တာလေ"
ယွင်ရှီက ယခုအခါတွင် စူးယုအပေါ် ရွံရှာမုန်းတီးမှုမှတစ်ပါး အခြားဘာမျှ မခံစားရတော့ပါ။
ကျွင်းရှောင်ယောက်ကလည်း အထူးတလည် တွေးမနေဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
မကြာမီ၊ သူက ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို တစ်ဖန် ပြန်လည် သန့်စင်ကာ ဆွဲသီးလေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်၏။
ထို့နောက် ကျွင်းရှောင်ယောက်ကိုယ်တိုင် ၎င်းအား ယွင်ရှီ၏ ဖြူဖွေးသော လည်တိုင်လေးထက်တွင် ဆင်မြန်းပေးလိုက်လေသည်။
ယွင်ရှီလည်း လွန်စွာ ပျော်ရွှင်သွားခဲ့ရပြီး၊ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ချိုမြိန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။
'အစ်ကိုကြီးရဲ့ အငွေ့အသက်နဲ့ အစ်ကိုပေးတဲ့အဆောင်လေး ရှိနေပြီ'
ယွင်ရှီက အတိုင်းထက်အလွန် စိတ်အေးချမ်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းက ကျွင်းရှောင်ယောက်မှ သူမအား အကာအကွယ် ကျောက်စိမ်းအဆောင်တစ်ခု ပေးအပ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။
ကျွင်းရှောင်ယောက်ကတော့ ယွင်ရှီ၏ အတွေးများကို သဘာဝကျကျပင် သတိမပြုမိခဲ့ပါ။
သို့ရာတွင်၊ သူကိုယ်တိုင် မသိလိုက်ဘဲနှင့်၊ ယွင်ရှီက အစ်ကိုဖြစ်သူကို အလွန်ပင်တွယ်တာ၍ အကြွင်းမဲ့ အားကိုးယုံကြည်သူတစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။
ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ကတိနှင့် လက်ဆောင်ကို ရရှိပြီးနောက်၊ ယွင်ရှီက စိတ်ကျေနပ်သွားကာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။
ကျွင်းရှောင်ယောက် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။
မှန်ပေသည်။
သူသည် လောက၏ကလေးငယ်၊ တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောက၏ အနာဂတ်အုပ်စိုးသူကို ရွေးချယ်ပြီး ဖြစ်သည်။
ထိုသူကား သူ၏ ညီမဖြစ်သူ ယွင်ရှီပင်။
ကျွင်းရှောင်ယောက်က ယွင်ရှီနှင့် ယွဲ့ကျစ်လန်တို့ကို တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောက တစ်ခုလုံးအား ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ကူညီချင်သည်။
သူကိုယ်တိုင်ကမူ တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောကတွင် အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောကမှာ အကန့်အသတ်မဲ့ ကျယ်ပြန့်သော မဟာကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း...
ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ၊ ၎င်းက သမုဒ္ဒရာထဲမှ ရေတစ်စက်မျှသာ ရှိပါသေးသည်။
ကျန်းစန်းယီ၏ ဝိညာဉ်လေးခုမှာ နယ်နိမိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ မတူညီသော ကမ္ဘာလောကများနှင့် စကြဝဠာအသီးသီးတွင် ပျံ့နှံ့တည်ရှိနေနိုင်ခြေ များလှသည်။
ကျွင်းရှောင်ယောက်အနေဖြင့် တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောကတွင် ထာဝရ နေထိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။
သူက အနှေးနှင့်အမြန် ထွက်ခွာသွားရမည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ကျွင်းရှောင်ယောက်က တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောက၏ အရှင်သခင် အဆင့်အတန်းကို ယွင်ရှီထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ခြင်းပင်။
"အခု ငါတို့ လုပ်ရမှာက စောင့်ဆိုင်းဖို့ပဲ"
"လောကရဲ့အရွေးချယ်ခံအနေနဲ့ စူးယုက ဒီဆုတ်ယုတ်မှုကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလေ"
"တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောကရဲ့ အခွင့်အရေးက အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်လာတဲ့ အခါကျရင်၊ ငါတို့ စူးယုကို အလုံးစုံ အမြစ်ပြတ် ဖယ်ရှားရမယ်"
ကျွင်းရှောင်ယောက်က နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမည်ကို အစီအစဉ်များ ချမှတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
ယွင်ရှီကို တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောက၏ မူလစွမ်းအား ရရှိစေရန် ကူညီပေးရမည်။
စူးယုနှင့် ယွမ်ကျူးနတ်ဘုရားမင်းဆက်ကဲ့သို့သော ရန်ဘက် တည်ရှိမှုများကို ရှင်းလင်းပစ်ရမည်။
ထို့နောက် ပါ့မျိုးနွယ်၏ ကျူးကျော်မှုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရမည်။
နောက်ဆုံးတွင်မူ၊ တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောက ထွက်ခွာရလိမ့်မည်။
ထို့ပြင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်တွင် မေးခွန်းတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။
ဤဘဝအသစ်တွင် သူ၏ ဖခင်မှာ မည်သူနည်း။
သို့သော်လည်း သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် သူ့နောက်ကွယ်မှ အင်အားစုက အလွန်တရာ ကြီးမားလှသည်မှာ သေချာသည်။
အကယ်၍ သူသာ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ မျိုးနွယ်စု စွမ်းအားကို အသုံးချနိုင်မည်ဆိုပါက၊ ကျန်းစန်းယီ၏ ဝိညာဉ်လေးခုကို ရှာဖွေသည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အများကြီး ပိုမို လွယ်ကူသွားနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။
ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ၏ ရှေ့ဆက်အစီအစဉ်ကို တွေးတောနေချိန်...
အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ယွမ်ကျူးနတ်ဘုရားမင်းဆက်၌...
ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်တစ်ခု အတွင်းတွင် ဖြစ်သည်။
အိုးခွက်ပန်းကန်များ ကွဲကြေသွားသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
အတွင်းပိုင်းမှာ လုံးဝ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေခဲ့၏။
စူးယုက ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည်။
သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာထက်တွင်မူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေတော့သည်။
"ဘာလို့လဲ... ဘာလို့လဲ"
"ငါ စူးယုက တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောကရဲ့ အရွေးချယ်ခံပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါက ဘာလို့ ယွင်ရှောင်ကို မနိုင်ရတာလဲ"
"ငါ စူးယု ရှိနေမှတော့၊ အဲဒီ မြင့်မြတ်ခန္ဓာ တာအိုသန္ဓေက ဘာလို့ ရှိနေဖို့ လိုဦးမှာလဲ"
စူးယုက ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်နေမိသည်။
သူ... လောက၏အရွေးချယ်ခံက လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ယခုအခါ စူးယု၏ ခံစားချက်များက ရိုးရှင်းစွာပင် စာဖွဲ့၍ မရနိုင်တော့ပေ။
လောက၏ကလေးငယ် ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။
လောကတစ်ခုလုံး၏ ကံတရားကို စုစည်းထားပြီး သူနှင့် ရွယ်တူချင်းများကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းခြင်း...
ဤအရာကသာ လောက၏ အစစ်အမှန် အရွေးချယ်ခံ မဟုတ်ပါလော။
သို့သော်လည်း ယခုအခါ အနှိုင်းမဲ့သော မြင့်မြတ်ခန္ဓာ တာအိုသန္ဓေက ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ကောင်းကင်၏ သားတော်ပင်လျှင် ဦးညွှတ်ကာ သူ့ကို အညံ့ခံရမည်။
၎င်းက စူးယုကို အလွန်အမင်း မကျေနပ်မှုများနှင့် အတိုင်းအဆမဲ့သော နာကျည်းမုန်းတီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
"စူးယု... ဒီလောက်က မင်းကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားစေတာလား"
အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဝတ်စုံနက် ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ခန်းမအတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းဝင်လာခဲ့၏။
သူက ယွမ်ကျူးနတ်ဘုရားမင်းဆက် အမတ်ချုပ်ကြီးပင်။
စူးယုက အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ကျုပ် စူးယုက ထင်ပေါ်ကျော်ကြားလာခဲ့ပြီး အရာအားလုံးကို အနိုင်ယူ... အနှိုင်းမဲ့တဲ့ ကျော်ကြားမှုကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တယ်"
"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားပြီ၊ ယွင်ရှောင်ကြောင့် ပျက်စီးသွားရပြီ"
စူးယုက အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ထားမိသည်။
"စူးယု... မင်း ဒီလိုမျိုး ဆက်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျနေမယ်ဆိုရင်တော့၊ မင်းက လောကရဲ့အရွေးချယ်ခံအဖြစ် တကယ် မထိုက်တန်တော့ဘူး"
အမတ်ချုပ်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စူးယု၏ အကြည့်က ရုတ်တရက် စူးရှလာပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးကိုကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"အမတ်ချုပ်ကြီးမှာ ကျွန်တော့်ကို ယွင်ရှောင်ကို အနိုင်ယူနိုင်အောင် ကူညီပေးမယ့် နည်းလမ်း ရှိလား"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမတ်ချုပ်ကြီးက တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
တစ်စုံတစ်ရာကို စဉ်းစားနေဟန်ရ၏။
စူးယု၏ နှလုံးသားမှာလည်း တဒိန်းဒိန်း ခုန်နေခဲ့ပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်နေတော့သည်။
"မြင့်မြတ်ခန္ဓာ တာအိုသန္ဓေက သမိုင်းတစ်လျှောက် အနှိုင်းမဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပါရမီက ဘယ်လောက်ပဲ နက်ရှိုင်းပါစေ... အဲဒီ ရွှမ်ထျန်းဧကရာဇ်ငယ်လိုမျိုး ဖြစ်နေဖို့ကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"
"သူက အသက် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်မှာတင် ဆန်းကျယ်ကောင်းကင်အဓိပတိအဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့တာ၊ သူ့ရဲ့ နောက်ခံကတော့ လုံးဝ မရိုးရှင်းဘူး"
အမတ်ချုပ်က ပြောလိုက်သည်။
"အမတ်ချုပ်မှာ ဖြေရှင်းနည်း ရှိလား"
စူးယုက စိုးရိမ်စွာဖြင့် တံတွေးမြိုချလိုက်မိ၏။
"မြင့်မြတ်ခန္ဓာ တာအိုသန္ဓေကို အနိုင်ယူဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလွန်းလှတယ်"
"ယွင်ရှောင်လို မြင့်မြတ်ခန္ဓာ တာအိုသန္ဓေ ပိုင်ရှင်မျိုးကို အနိုင်ယူဖို့ဆိုတာကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ" အမတ်ချုပ်က ဆိုသည်။
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စူးယု၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ အလင်းရောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့ရပေသည်။
သို့သော်လည်း အမတ်ချုပ်ကြီးက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့... လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"
"အမတ်ချုပ်ကြီးမှာ ဖြေရှင်းနည်း ရှိတာလား"
စူးယုက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်၏။
သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မကြုံစဖူးသော တောက်ပမှုများ ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။
"ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ဆန္ဒရှိရဲ့လား"
ဤအခိုက်တွင်၊ အမတ်ချုပ်ကြီး၏ အကြည့်က ရုတ်တရက် နက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။
"ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ရမယ်ဆိုရင်တောင်မှ ယွင်ရှောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သရွေ့ ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိတယ်"
စူးယု၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလာသည်။
ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ၏ အာဏာစက် ထိုးတက်လာမှုကို ပြက်လုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။
သူ၏ လောက၏ကလေးငယ် အဆင့်အတန်းကို လူပြက်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့၏။
ယွင်ရှီကိုလည်း သူ့ကို လမ်းဘေးက အမှိုက်တစ်စကဲ့သို့ သဘောထားစေခဲ့သည်။
ဤအရှက်ရမှု အားလုံးက ကျွင်းရှောင်ယောက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်းပင်။
ထို့ကြောင့်၊ သူသည် ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်ရန် မည်သည့်အရာကိုမဆို ပေးဆပ်ရန် ဆန္ဒရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အမတ်ချုပ်ကြီးက အားရစွာ ရယ်မောလိုက်၏။
ထို့နောက်၊ သူ၏ ဝတ်ရုံနက်ကြီးက ဖြည်းညှင်းစွာ ဖယ်ခွာလိုက်သည်။
စူးယုလည်း သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသောအခါ၊ သူ့အမူအရာက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။