အခန်း ၂၇၁

အခန်း ၂၇၁: ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကားရဲ့ ထိပ်က မြင်ကွင်းကို ငါ မြင်ခဲ့တယ်...

စကားပြောဆိုနေစဉ် ဝမ်တန်က တခဏကြာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်တန်း လင်းလက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။"စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေမှာ လူငယ်မျိုးဆက်ရဲ့ နံပါတ်တစ် နေရာအတွက် တိုက်ပွဲက သံသယဖြစ်စရာ မလိုတော့ဘူးထင်တယ်... မဟုတ်ဘူး... တကယ်တော့... ကမ္ဘာအသင်္ချေရဲ့ မျိုးဆက်တူတွေကြားမှာ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ အရမ်းနည်းလွန်းတယ်..."ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းချီလီသည် တခဏကြာမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ရယ်ပြုံးကာ ဝမ်တန်၏ ပခုံးကို ပြင်းထန်စွာ ပုတ်လိုက်၏။"ဟက်... နံပါတ်တစ် ဖြစ်တာ မဖြစ်တာ ဘယ်သူက ဂရုစိုက်လို့လဲ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ငါတို့ရဲ့ အစ်ကိုစူးပဲ... အဲ့ဒါက စူးမိသားစုဝင်တွေ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြတာပဲ... အစ်ကိုကြီး စူးယွီလည်း အဲ့ဒီလို ဖြစ်တာကို မြင်ရလို့ ပျော်နေမှာ သေချာတယ်... ဒါပေမဲ့..."စူးချန်ကဲဆီသို့ သူ၏အကြည့်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ကြည်ညိုလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။"ငါ တကယ် မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး... မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်... ဖရိုဖရဲ ပထမဆုံး ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အချိန်မှာပဲ မွေးဖွားလာနိုင်တယ်လို့ ဒဏ္ဍာရီတွေမှာ ဆိုထားတဲ့ အထွတ်အထိပ် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ကြီးတည်ရှိနေပြီးတော့ အဲ့ဒါက အစ်ကိုစူးဆီမှာ ရှိနေတာပဲ... သူ့ရဲ့ ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ နားလည်သဘောပေါက်မှု စွမ်းရည်နဲ့ ပေါင်းလိုက်တော့...အို ဘုရားရေ... အနာဂတ်မှာ အစ်ကိုစူးက သာမန်ပဲလို့ ဘယ်သူက ပြောရဲဦးမှာလဲ... အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးတွေက သူတို့ရဲ့ အူတွေ စိမ်းသွားတဲ့အထိ နောင်တရနေလောက်ပြီ မဟုတ်လား...""အဲ့ဒီ စူးမိသားစုက လူအိုကြီးတွေရဲ့ အမူအရာကို ငါ တကယ်ပဲ မြင်ချင်မိတယ်... ဟားဟား..."စိတ်ဝိညာဉ် စမ်းရေတွင်းနံဘေးတွင် နင်ဖူယောင်က သူမ၏စီနီယာအစ်ကို ဘေးကင်းလုံခြုံရုံသာမက ပို၍ပင် အစွမ်းထက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော လေးလံသည့် ကျောက်တုံးက နောက်ဆုံးတွင် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။သူမ၏အေးစက်သော မျက်နှာပေါ်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့အပြုံးတစ်ခု အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ရေခဲနှင့်နှင်းများ အရည်ပျော်ကာ နွေဦးပန်းများ ပွင့်လန်းလာသည့်အလားပင်။သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အားချီသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး မည်သည့်စကားမှ မပြောခဲ့ချေ။နန်းတော်တစ်ခုလုံးတွင် ကပ်ဘေးမှ လွတ်မြောက်လာသော သေမျိုးများ၊ စစ်သားများနှင့် အရာရှိများသည် သူတို့၏ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံနေမှုမှ နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာကြ၏။မည်သူက ပထမဆုံး စတင်ကာ စံအိမ်ဆီသို့ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပြီး "အင်မော်တယ်သခင် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်ကို မသိရပေ။ ထို့နောက်တွင် တောင်များတုန်ခါပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည့်အလား ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုလှိုင်းတစ်ခုက တော်ဝင်နန်းတော်မှတဆင့် တော်ဝင်မြို့တော် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။"အင်မော်တယ်သခင်ရဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းအား... မဟာချန်ကို ကာကွယ်ပါ...""အင်မော်တယ်သခင်ရဲ့ ကောင်းချီးတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ဦးညွှတ်ပါတယ်..."အော်ဟစ်သံများက မိုးကောင်းကင်ယံကို တုန်ခါစေခဲ့ပြီး ပြည်သူများ၏စိတ်နှလုံးသားများ စုစည်းကာ တော်ဝင်မြို့တော်အထက်တွင် မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသည့် ဖျော့တော့တော့ စိတ်ဆန္ဒစွမ်းအားစီးကြောင်းတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းပြီး စူးချန်ကဲ ရှိရာနေရာသို့ စုစည်းသွားသည်။ထိုအရာသည် အားနည်းသော်လည်း သန့်စင်ပြီး ခိုင်မာလေ၏။နန်းတွင်းစာကြည့်ဆောင်အတွင်းတွင် ဧကရာဇ် ကျောက်ယန်က မိန်းမစိုးအိုတစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် ယိမ်းယိုင်စွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များနှင့် မြို့ထဲရှိ မိုးခြိမ်းသံအလား ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုများကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲမှ မျက်ရည်များ စီးကျလာကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေပေ၏။"ကောင်းကင်ကြီးက မဟာချန်ကို ကောင်းချီးပေးတယ်... ကောင်းကင်ကြီးက မဟာချန်ကို ကောင်းချီးပေးတယ်... ဒီလို အစစ်အမှန် အင်မော်တယ်တစ်ပါးနဲ့ တွေ့ဆုံရတာက ငါတို့မဟာချန်ရဲ့ ခေတ်အဆက်ဆက်အတွက် တကယ့်ကို ကောင်းချီး တစ်ခုပဲ..."သူက ရုတ်တရက် သူ၏နံဘေးရှိ ယုံကြည်ရသော မိန်းမစိုးအိုကို လှည့်ကြည့်ကာ တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။"ငါ့အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်စမ်း... နိုင်ငံတစ်ခုလုံးရဲ့ အင်အားကို အသုံးပြုပြီး 'ဖရိုဖရဲ အင်မော်တယ် နန်းတော်' ကို တည်ဆောက်ပြီးတော့ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်အင်မော်တယ်သခင်ရဲ့ အသက်ကျောက်ပြားကို ကိုးကွယ်ရမယ်... ငါ့ကနေ စပြီး မဟာချန် တော်ဝင်မိသားစုက အင်မော်တယ်သခင်ကို အစောင့်အရှောက် သူတော်စင်ဘိုးဘေးအဖြစ် ခေတ်အဆက်ဆက် ဂုဏ်ပြုရမယ်... ပြီးတော့ အမွှေးတိုင်တွေ ဘယ်တော့မှ မပြတ်စေရဘူး...""မဟာချန်ရဲ့ ပြည်သူတိုင်းက အင်မော်တယ်သခင်ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ အမည်နာမကို ရွတ်ဆိုရမယ်... ဒီအမိန့်ကို ဘိုးဘေး ညွှန်ကြားချက်တစ်ခုအဖြစ် စာရင်းသွင်းရမယ်... တကယ်လို့ အနာဂတ် ဧကရာဇ် တစ်ယောက်ယောက်က ဒါကို ဖောက်ဖျက်ရင် လောကကြီးတစ်လုံးက သူ့ကိုပြစ်တင် ရှုတ်ချရမယ်..."ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ဧကရာဇ်အိုကြီးထံ၌ မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှင်းလင်းသော အသိစိတ်မျိုး ရှိနေသည်။ယနေ့ည သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသောအရာများက သူ၏နားလည်မှုကို လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်၏။ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို လွှမ်းမိုးနိုင်သော နတ်ဘုရားနှင့် တူညီသည့် အင်မော်တယ်တစ်ဦး၏ရှေ့တွင် ဧကရာဇ်အာဏာနှင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာတို့မှာ ဖုန်မှုန့် သက်သက်သာ ဖြစ်နေသည်။ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော အင်မော်တယ်မှ ပေးအပ်သည့်အခွင့်အရေးကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းမှာ မဟာချန်အင်ပါယာနှင့် ကျောက်တော်ဝင်မိသားစုတို့ ခေတ်အဆက်ဆက် ဆက်လက်တည်တံ့ရန် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပင်။တော်ဝင်မြို့တော်၏အပြင်ဘက်ရှိ ကျောက်ပြာလမ်းပေါ်တွင်...ဖန်ရွှမ်သည် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေဆဲပင်။သူ၏မျက်နှာတွင် အရောင်အသွေး မကျန်တော့သည့်အပြင် သူ၏မျက်လုံးများ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်ပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုကင်းမဲ့နေကာ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည့်အလားပင်။အရာအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သော ယုံကြည်မှု၊ အရာအားလုံးကို အထင်သေးသော တိုက်ခိုက်လိုခြင်းစိတ်ဆန္ဒ၊ ထို့ပြင် သူ၏ တာအိုနှလုံးသားကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ပြီးနောက် မြင့်မားသော စိတ်ဓာတ်များ အားလုံးမှာ....စူးချန်ကဲက ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ကောင်းချီးအား ခံယူသည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို မျက်မြင်တွေ့ပြီးနောက် ဖုန်မှုန့်ထက် သေးငယ်သော အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ခြေမွှဖျက်ဆီးခြင်းခံလိုက်ရသည်။ကွာဟချက်...ဤသည်က ကြိုးစားအားထုတ်မှု၊ မထင်မှတ်ထားသော အခွင့်အလမ်းများ သို့မဟုတ် အမွေအနှစ်များဖြင့် ဖြတ်ကျော်၍ရသော ကွာဟချက်မျိုး မဟုတ်တော့ချေ။​ဤသည်က သွေးမျိုးဆက်၏အနှစ်သာရနှင့် တာအို အခြေခံအုတ်မြစ်၏ ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုပင်။သူ အလွန်ဂုဏ်ယူခဲ့သော ရွှေရောင်တိုက်ပွဲဝင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သည် မည်သို့ ဖြစ်သွားသနည်း...ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်တီးကာ ကမ္ဘာများကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည့် တစ်ဖက်လူ၏ ဖရိုဖရဲ နတ်ဘုရား ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ရှေ့တွင် ဤသည်မှာ ရွှံ့ကြက်တစ်ကောင် သို့မဟုတ် ရွှံခွေးတစ်ကောင်နှင့်သာ တူညီနေသည်။သူ တန်ဖိုးကြီး ရတနာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော စစ်ပွဲအင်မော်တယ်အမွေအနှစ်က မည်သို့နည်း...ဥပဒေသအားလုံးကို လွယ်လင့်ကူကူ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် တစ်ဖက်လူ၏ ဖရိုဖရဲ တာအိုစည်းချက်ရှေ့တွင် ထိုအရာသည် ကြမ်းတမ်းပြီး ရယ်စရာကောင်းနေပုံပေါ်ပေ၏။သူသည် တစ်ဖက်လူက သူ့အား တည့်တည့်ကြည့်လာစေရန် လုပ်နိုင်စွမ်းပင် မရှိတော့ချေ။"ဟက်... ဟက်..."ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်မောသံတချို့က ဖန်ရွှမ်၏ လည်ချောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။သူ၏တာအိုနှလုံးသား လုံးလုံးလျားလျား ပြိုကွဲသွားခဲ့လေပြီ။ဤသည်မှာ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု သက်သက် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှစ၍ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုလဲပျက်စီးသွားခြင်းပင်။ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် တာအိုနှလုံးသား ကျိုးပဲ့သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ ကျင့်ကြံခြင်း လုံးဝဆုံးရှုံးသွားခြင်း ဖြစ်ပြီး အဆိုးဆုံးမှာ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားခြင်းပင်။သို့သော် သူ၏အသိစိတ်သည် အဆုံးမရှိသော အမှောင်ထုထဲသို့ နစ်မြုပ်တော့မည့် အချိန်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများက တန်ပြန် ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခုအတွင်း ထိန်းချုပ်မှု ကင်းလွတ်လာတော့မည့် အချိန်အခိုက်အတန့်မှာပင်....ဝီ...သူ၏နံဘေးရှိ ဟင်းလင်းပြင်က သတိပေးချက်မရှိဘဲ မယုံနိုင်လောက်အောင် နက်နဲသိမ်မွေ့သော တုန်ခါမှုတစ်ခုဖြင့် လှိုင်းထသွားပေ၏။လေဟာနယ်လှိုင်းဂယက်များ အတွင်းတွင် မှုန်ဝါးသော အမျိုးသမီးပုံရိပ်တစ်ခုက ရိပ်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ထိုပုံရိပ်၏မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း သူမ၏အရှိန်အဝါက ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လမင်းအလား အေးစက်နေပြီး ဤကမ္ဘာနှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ သာလွန်ထူးကဲသည့် တာအိုစည်းချက်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ထိုပုံရိပ်က တိတ်ဆိတ်သော သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပုံရပြီးနောက် နူးညံ့သွယ်လျသော လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ဆန့်တန်းကာ အဝေးမှနေ၍ ဖန်ရွှမ်၏ နဖူးကို ညင်သာစွာ တောက်လိုက်သည်။ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်အရိပ်အယောင်တစ်ခုနှင့်အတူ ရေခဲပြာရောင် အလင်းစက်လေးတစ်ခုက ဖန်ရွှမ်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပေ၏။သူ၏ပြိုလဲပျက်စီးနေသော တာအိုနှလုံးသားကို နူးညံ့သော်လည်း အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် အတင်းအကြပ် တည်ငြိမ်သွားစေခဲ့သည်။ ဤသည်က သူ၏စွမ်းအားများ တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုကို တိတ်တဆိတ် ချောမွေ့သွားစေသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သောင်းကျန်းနေသော ရွှေရောင်သွေးချီများနှင့် စစ်ပွဲအင်မော်တယ် အမွေအနှစ်စွမ်းအားတို့ကိုလည်း ယာယီချိတ်ပိတ်လိုက်၏။နောက်တခဏတွင် ဟင်းလင်းပြင်လှိုင်းဂယက်များက အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ဖန်ရွှမ်၏ပုံရိပ်သည် ခဲဖျက်ဖြင့် ဖျက်ခံလိုက်ရသည့်အလား နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူ၏တည်ရှိမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုမျှပင် ချန်မထားခဲ့ချေ။သူ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သည်။ ဤကိစ္စတွင် ပါဝင်ပတ်သက်သူဖြစ်ပြီး ကပ်ဘေးဒုက္ခခံယူခြင်းကို ယခုလေးတင် အောင်မြင်ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး လက်ရှိတွင် သူ၏ညီအစ်ကိုများနှင့် ဝိုင်သောက်နေသော စံအိမ်အတွင်းရှိ လူတစ်ယောက်က တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသည်မှလွဲ၍ ထိုကိစ္စကို တခြားမည်သူမျှ မသိခဲ့ချေ။တော်ဝင်စံအိမ် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ကျောက်စားပွဲနံဘေးတွင်....စူးချန်ကဲ၊ ကျန်းချီလီနှင့် ဝမ်တန်တို့ ထိုင်နေကြသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် ကျန်းချီလီ ယူဆောင်လာသော ရာစုနှစ်တစ်ခုကြာ သက်တမ်းရှိသည့် စိတ်ဝိညာဉ်ဝိုင်အရက်အိုး ရှိနေပေ၏။ ထိုဝိုင်အရက်၏ရနံ့က မွှေးကြိုင်ပြီး စိတ်လန်းဆန်းစေသည်။စူးချန်ကဲက သူ၏ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ၏လှုပ်ရှားမှု မသိမသာနီးပါး ရပ်တန့်သွားသည်။ ဖန်ရွှမ် ပျောက်ကွယ်သွားသော ဦးတည်ချက်ဆီသို့ သူ၏အကြည့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက်ကျရောက်သွားပြီးနောက် ဖျတ်ခနဲ ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။"ဘာဖြစ်လို့လဲ အစ်ကိုစူး..."ကျန်းချီလီက ထိုကိစ္စကို သတိထားမိသွားသည်။"ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး..."စူးချန်ကဲက ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးနှင့် ခွက်ချင်းတိုက်ရန် သူ၏ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။သူ၏လေသံက တည်ငြိမ်နေပြီး အရေးမပါသော ကိစ္စတစ်ခုအကြောင်း ပြောနေသည့်အလားပင်။ သို့ရာတွင် သူသည် သူ၏စိတ်အတွင်း၌ တွေးတောလိုက်၏။'ဒီဖန်ရွှမ်ရဲ့ အခွင့်အရေးက ယဲ့ရွှမ်ထက် တကယ့်ကို ပိုပြီး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတယ်...''ခုဏက အဲ့ဒီ အရှိန်အဝါ...''တကယ်လို့ ငါက ဟင်းလင်းပြင် မူလအစကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ကျွမ်းကျင်မထားဘူးဆိုရင်... အဲ့ဒါကို ငါ သတိတောင် ထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး...'ကျန်းချီလီနှင့်ဝမ်တန်တို့က အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း စူးချန်ကဲက နောက်ထပ် စကားမပြောလိုသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့က သူ့ကို ဖိအားမပေးခဲ့ပေ။"လာ... လာ... သောက်ကြစို့... အစ်ကိုစူးက ဟင်းလင်းပြင်တာအိုကို အဆင့်တက်သွားသွားတဲ့ အပြင် ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်ရဲ့ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်ကိုတောင် သတ်နိုင်ခဲ့တာကို ဂုဏ်ပြုရမယ်... ဒီလို လုပ်ရပ်မျိုးသာ အပြင်ကို ပေါက်ကြားသွားရင် အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးတွေ သေလောက်အောင် ကြောက်သွားလိမ့်မယ်..."ကျန်းချီလီက သူ၏သံသယများကို လျင်မြန်စွာ ဘေးဖယ်ထားပြီး လူတိုင်း၏ ခွက်များကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဖြည့်ပေးလိုက်သည်။ဝိုင်အရက်က ကြည်လင်နေပြီး ကောင်းကင်ရှိ လနှင့် ကြယ်များ၏ ပုံရိပ်များ ထင်ဟပ်နေသည်။ သူတို့သုံးဦးသား သူတို့၏ ခွက်များကို မြှောက်ကာ အတူတကွ သောက်လိုက်ကြသည်။"အစ်ကိုစူး... နောက်ထပ် မင်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေက ဘာလဲ..."ဝမ်တန်က သူ၏ခွက်ကိုချပြီး မေးလိုက်၏။"ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကားကို ဆက်ပြီး တက်မှာလား..."စူးချန်ကဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်က အဆုံးမရှိပုံရသော ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကားဆီသို့ ကြည့်လိုက်ကာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသော အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။"ခု​ဏက ငါ ကပ်ဘေးဒုက္ခ ခံယူနေတုန်းက... ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကားရဲ့ ထိပ်က မြင်ကွင်းကို ငါ မြင်ခဲ့တယ်..."ဤစကားများကို ပြောဆိုလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဝမ်တန်နှင့်ကျန်းချီလီ နှစ်ဦးလုံးမှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မှင်တက်သွားကြသည်။"ဘာ..."