အခန်း ၂၇၃

အခန်း ၂၇၃: ငါ့ရဲ့ဂိုဏ်းကို ဝင်ရင် အနာဂတ်မှာ သူက မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်

ဝမ်တန်၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသော်လည်း သူက အခြေအနေကို မဖျက်ဆီးခဲ့ဘဲ သူ၏ခွက်ကို တိတ်တဆိတ် မြှောက်လိုက်သည်။စူးချန်ကဲက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ခွက်ကို တခြားသူများနှင့် ခွက်ချင်းတိုက်လိုက်၏။ဝိုင်အရက်က သူ၏လည်ချောင်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ယခင်ကဲ့သို့ မွှေးကြိုင်ကာ နွေးထွေးနေသည်။ဝိုင်အရက်သုံးခွက် သောက်ပြီးနောက် လမင်းကြီးက ကောင်းကင်အလယ်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။ ဗလာဖြစ်နေသော ဝိုင်အရက်အိုးကိုကိုင်၍ ကျန်းချီလီက အမည်မသိ တေးသွားတစ်ခုကို ညည်းကာ အိပ်စက်ရန်အတွက် အရန်ခန်းမဆီသို့ ပြန်သွားတော့သည်။ သူတို့ သောက်ခဲ့သော ဝိုင်အရက်မှာ ထူးခြားပြီး သူတို့သည် သူတို့၏မရီဒါန်းများနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖိနှိပ်ထားသဖြင့် သူတို့ မူးယစ်သွားခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင်။ဝမ်တန်သည်လည်း ယနေ့ည ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ သင်္ကေတလေးပါး နတ်ဘုရား ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နက်နဲသိမ်မွေ့ အဝါရောင်ချီတို့၏ ပေါင်းစပ်ခြင်း နည်းလမ်းကို ပို၍လေ့လာလိုသည်ဟု ပြောဆိုကာ နှုတ်ဆက်၍ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်၏။စူးချန်ကဲသည် အချိန်တခဏမျှ သူ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေပြီး သူ၏ခွက်ထဲရှိ နောက်ဆုံးဝိုင်အရက်အနည်းငယ်ကို အကုန်အစင်သောက်ကာ မတ်တတ်ထရပ်​၍ စိတ်ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်း ကျင့်ကြံခန်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ကျင့်ကြံခန်း၏တံခါးက အနည်းငယ် ပွင့်ဟနေပြီး ဖျော့တော့သော အဝါရောင်ရင့်ရင့် အလင်းစက်ဝန်းတစ်ခု ထင်ဟပ်နေသည်။ သူက အခန်းတံခါးကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်၏။"စီနီယာ အစ်ကို..."နင်ဖူယောင်၏အသံတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေပြီးနောက် ခပ်ဖွဖွခြေသံများကို စူးချန်ကဲက ကြားလိုက်ရသည်။တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ချိန်၌ စိတ်ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်း၏ မြူခိုးငွေ့များက ဖန်တီးမှု မူလအစမှ ရောက်လာသည့်အလား သန့်စင်သော တာအိုစည်းချက်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ပြီး သူ့ဆီသို့ ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသည်။နင်ဖူယောင်သည် သူမ၏မြက်ဖျာပေါ်မှ ထလာလေ၏။ သူမ၏ အဖြူရောင်ဝတ်စုံသည် နှင်းအလား ဖြူဆွတ်ပြီး သူမ၏အနက်ရောင်ဆံပင်များက ခါးအထိ ဖြာကျနေသည်။ နေ့ခင်းဘက်ရှိ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲမှ ဖြူရော်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သွေးရောင်အနည်းငယ် ပြန်လည်ရရှိလာသည့် သူမ၏လှပသောမျက်နှာလေးသည် အဝါရောင်ရင့်ရင့် အလင်းစက်ဝန်းကြောင့် လင်းထိန်နေသည်။သို့သော် သူမသည် စူးချန်ကဲကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ကြည်လင်သော မျက်လုံးများတွင် အပြည့်အဝ မငြိမ်သက်သေးသော လှိုင်းဂယက်များ ရှိနေဆဲပင်။"မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ဘယ်လိုနေသေးလဲ..."စူးချန်ကဲက ကျင့်ကြံခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာရှိ သစ်သားကုလားထိုင်တစ်လုံးပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏လေသံက နူးညံ့ညင်သာနေပေ၏။နင်ဖူယောင်က သူမ၏ဝတ်စုံအောက်နားစကို စုကိုင်ပြီး ဖျာပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ကာ သူမက မျက်လွှာချပြီး ပြောဆိုသည်။ သူမ၏အသံက တိုးညှင်းသော်လည်း ခိုင်မာပြတ်သားနေသည်။"ကျွန်မ အခု အဆင်ပြေသွားပါပြီ... စီနီယာ အစ်ကို ထည့်သွင်းပေးတဲ့ ဖရိုဖရဲချီ အစအနလေးက အရမ်းကို အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းတယ်... မူဘလူတ စိတ်ဝိညာဉ် စမ်းရေတွင်းနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တော့ ကျွန်မရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ လုံးဝပျောက်ကင်းသွားရုံတင်မကဘူး...ကျွန်မရဲ့ မပျက်စီးနိုင်သော ဓားရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ မူလအစလည်း ပြန်ပြီးပြည့်ဝလာတယ်... ဒါက ပိုပြီးရှေ့ဆက်သွားမယ့် အလားအလာ ရှိနေပါတယ်..."သူမက တခဏကြာမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် ရိုးသားသော ကျေးဇူးတင်မှုဖြင့် စူးချန်ကဲကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... စီနီယာ အစ်ကို..."စူးချန်ကဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုကိစ္စကို ဆက်လက်၍ မပြောဆိုတော့ဘဲ အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။"မင်းရဲ့ ဒုတိယ စီနီယာ အစ်မကလည်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အောက်ဘက်အထပ်တွေမှာ ရှိနေတယ်... သူက မကြာခင် တက်လာတော့မှာပါ..."စူးချန်ကဲက ပြောဆိုသည်။ ကံကြမ္မာသမီးတော် တစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာကောင်းများအရ သူမထံတွင် တိုးတက်မှုများ ရရှိနေလောက်ပြီဟု သူ ခန့်မှန်းမိလေ၏။နင်ဖူယောင်လည်း အလားတူသာ မဟုတ်လော...နင်ဖူယောင်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သောလေသံဖြင့် ပြောဆိုသည်။"စီနီယာအစ်မလျှိုလည်း ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာလား..."စူးချန်ကဲက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လျှိုရူယန်၏ အခြေအနေကို အကျဉ်းချုံး ရှင်းပြလိုက်သည်။နင်ဖူယောင်က တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေခဲ့လေ၏။ သူ ရှင်းပြပြီးနောက် သူမက တည်ငြိမ်သောလေသံဖြင့် ပြောဆိုသည်။"စီနီယာအစ်ကိုက ရွှီဝူဖာကို အကာအကွယ်ပေးတဲ့သူ အနေနဲ့ ချန်ထားခဲ့တာဆိုတော့ စီနီယာအစ်မက အဆင်ပြေလောက်မှာပါ... စီနီယာ အစ်မရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ သူက သေချာပေါက် တက်လှမ်းလာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်တယ်..."စူးချန်ကဲက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် မေးမြန်းသည်။"မင်း လာတုန်းက ယိုယိုကို တွေ့ခဲ့လား...""ဂျူနီယာ ညီမလေးလား..."နင်ဖူယောင်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။"ကျွန်မ မတွေ့ခဲ့ဘူး..."သူမက ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။"စီနီယာ အစ်ကို ဝူယာခြံဝင်းကနေ ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ဂျူနီယာညီမလေးက မကြာခဏ အိပ်ငိုက်နေတတ်တယ်... တစ်ခါတစ်လေမှာ သူက ရက်အတော်များများ ဆက်တိုက်အိပ်နေတတ်တယ်... သူ နိုးလာပြီး စီနီယာ အစ်ကိုကို မတွေ့ရတဲ့ အချိန်မှာလည်း သူက စိုးရိမ်မနေဘူး... သူက အားလီကို ပွေ့ဖက်ပြီးတော့ ခြံဝင်းထဲမှာ နေပူဆာလှုံတယ်... ဒါမှမဟုတ် အနောက်ဘက် တောင်ပေါ်သွားပြီး တောရိုင်းသစ်သီးတွေ ခူးတယ်... ကျွန်မ ထွက်မလာခင်တုန်းက သူက သူ့ရဲ့ အခန်းထဲမှာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေတာ... ကျွန်မ သူ့ကို အကြိမ်နည်းနည်းလောက် ခေါ်ပြီး နှိုးခဲ့ပေမဲ့ သူက တစ်ဖက်ကိုလှည့်ပြီး ဆက်အိပ်နေတုန်းပဲ..."ဤစကားသို့အရောက်တွင် နင်ဖူယောင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အလိုအလျောက် အထက်သို့ ကွေးတက်သွားပြီး သူမ၏အေးစက်သော မျက်နှာသွင်ပြင်များ အနည်းငယ် နူးညံ့သွားသည်။"ဒါကြောင့် ကျွန်မ သူမကို မနှိုးတော့ဘူး..."စူးချန်ကဲမှာ တခဏကြာမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ထုယိုယို၏ ကံကြမ္မသမီးတော် အဆင့်အတန်းကို သူ ကောင်းစွာသိထားသည်။ သူမထံတွင် ကံကြမ္မာကောင်းခြင်းများ ရှိသဖြင့် သူမသည် ဤကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရလျှင်တောင် ကံဆိုးမှုကို ကောင်းချီးတစ်ခုနှင့်ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပေလိမ့်မည်။ဒါပေမဲ့... အဲ့ဒီ ကောင်မလေးက တကယ်ကြီး အိပ်ငိုက်နေတာလား...သူသည် သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲရှိ သံသယ အရိပ်အယောင်တစ်ရပ်ကို ဖိနှိပ်ပြီး ထပ်မံ၍ မစဉ်းစားတော့ချေ။စူးချန်ကဲက မတ်တပ်ထရပ်ပြီး နင်ဖူယောင်ကို ပြောဆိုသည်။"ကောင်းကောင်း အနားယူပါ... နောက်နှစ်ရက် နေရင် ငါတို့ ဆက်တက်ကြမယ်...""ဟုတ်ကဲ့ စီနီယာ အစ်ကို..."နင်ဖူယောင်က သူ့ကို နှုတ်ဆက်ရန် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်၏။ သူတို့ တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ သူမက ရုတ်တရက် တိုးညှင်းသောအသံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။"စီနီယာ အစ်ကို..."စူးချန်ကဲက နောက်သို့ပြန်လှည့်ကြည့်လေသည်။နင်ဖူယောင်က တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်ပုံရသော်လည်း ထိုအရာက အဆုံးသတ်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"ကောင်းသောညပါ..."စူးချန်ကဲက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျင့်ကြံခန်းမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။နှစ်ရက်အကြာ၌...ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းလှေကား အထပ်ခုနစ်ဆယ်မြောက်...ဤနေရာတွင် ကမ္ဘာအသင်္ချေရှိ မည်သည့်သက်ရှိကမျှ ခြေမချဖူးသေးချေ။ သမိုင်းတလျှောက် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ မှတ်တမ်းများအရ အထပ်ခုနစ်ဆယ်အထက် အဆင့်များကို ပါရမီရှင်များအတွက် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် ယူဆထားသည်။နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စု၏ တော်ဝင် မျိုးဆက်များ သို့မဟုတ် အထီးကျန်ရှေးဟောင်းခေတ်၏ မျိုးဆက်များအတွက်ပင် ဤအထပ်တွင် ခိုင်မာသော ခြေကုပ်တစ်ခု ရရှိနိုင်သူများမှာ ဖီးနစ်ငှက်မွှေးများနှင့် ချီလင်ဦးချိုများအလား ရှားပါးလှသည်။ ထိုအဆင့်၏အထက်သို့ ဆက်လက် တက်လှမ်းရန်မှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲပေမည်။သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဗလာဟင်းလင်းဖြစ်ပြီး လူသူကင်းမဲ့နေသင့်သော ဤလှေကားထစ်အဆင့်သည် ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော ရုတ်ရုတ်သဲသဲတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေရလေ၏။အမျိုးအမည်မသိရသော အင်မော်တယ်ရွှေဖြင့် ဖန်တီးထားပြီး ခေတ်အဆက်ဆက်မှ မရေမတွက်နိုင်သော တာအိုအမှတ်အသားများ ရိုက်နှိပ်ထားသော ရှေးဟောင်းလှေကားမျက်နှာပြင် တိတ်ဆိတ်စွာ အရည်ပျော်နေခဲ့သည်။မဟုတ်သေး....ဤသည်က အရည်ပျော်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။အမှန်အားဖြင့် ဤသည်မှာ ဖုံးလွှမ်းခံနေရခြင်းပင်။ခမ်းနားမှုနှင့်ရှေးကျမှုကို စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော အလင်းစက်ဝန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်မှ ကျရောက်လာသော ကြယ်မြစ်တစ်စင်းအလား သို့မဟုတ် ကမ္ဘာဖန်တီးမှုမှ ပထမဆုံး အရုဏ်ဦးအလင်းရောင်အလား ခုနစ်ဆယ့်တစ်ခုမြောက် အထပ်၏ဦးတည်ချက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းလာသည်။

ထိုအလင်းစက်ဝန်း ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းလှေကား၏ မူလက ရိုးရှင်းပြီး လေးလံသော မျက်နှာပြင်သည် ပို၍ တောက်ပပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နယ်မြေအသစ်တစ်ခုဖြင့် အစားထိုးခြင်း ခံလိုက်ရလေ၏။ထိုနယ်မြေအသစ်အတွင်းတွင် မြင့်မားသော အင်မော်တယ်တောင်များက တိမ်ပင်လယ်တစ်ခုအတွင်း လွင့်မျောနေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ငှက်များနှင့် မင်္ဂလာသားရဲများက ထိုအရာများကြား၌ ပျံသန်းနေသည်ကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ပေတစ်သောင်း ရှည်လျားသော ရေတံခွန်များသည် ဟင်းလင်းပြင်မှ စီးကျလာပြီး မြူခိုးများက သက်တန့်တံတားများအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ကျောက်စိမ်းအဆောက်အအုံများနှင့် ခန်းမဆောင်များက အဆုံးမရှိ ဆန့်တန်းနေပြီး ထိုအရာများ၏ ပျံဝဲနေသော ခေါင်မိုးများနှင့်အမိုးခုံးများက သေမျိုးများ၏ စိတ်ကူးဉာဏ်ကို ကျော်လွန်သော ခမ်းနားသည့် ပုံသဏ္ဍာန်အား ပြသထားပေ၏။ဤသည်မှာ အင်မော်တယ်နယ်မြေ၏ ပုံသဏ္ဍာန်ပင်။အင်မော်တယ်ရှေးဟောင်းခေတ် အဆုံးသတ်ပြီးနောက် အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင်၏ အဆုံးမရှိသော လှိုင်းလေထန်မှုထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော အစစ်အမှန် အင်မော်တယ်နယ်မြေပင်။ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် အင်မော်တယ်နယ်မြေဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံနေရသော ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား၏ အထပ်ခုနစ်ဆယ်မြောက်မှ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် အင်မော်တယ်တောင်တစ်လုံး မားမားမတ်မတ် တည်ရှိနေသည်။တောင်ထိပ်တွင် ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ် နန်းတော်တစ်ခုက တိတ်တဆိတ် တည်ရှိနေပေ၏။ထိုအင်မော်တယ်နန်းတော်ကို ဖရိုဖရဲ အင်မော်တယ် ကျောက်စိမ်းတစ်တုံးတည်းဖြင့် ထုဆစ်ထားပြီး နန်းတော်တစ်ခုလုံးတွင် ဖျော့တော့သော ရွှေရောင် အင်မော်တယ်တာအို မှော်စာလုံးများ စီးဆင်းနေသည်။ မှော်စာလုံး တစ်ခုစီတိုင်းတွင် မူလဘူတအစ၏အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေပုံရသည်။နန်းတော်တံခါး၏အထက်တွင် အချိန်မြစ်ထဲတွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ် စာလုံးတချို့ပါသည့် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။"ဘိုးဘေးနဂါး ချောက်နက်"အင်မော်တယ်နန်းတော်၏ အတွင်းခန်းမတွင် ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်ချီများသည် ပြင်ပထက် အဆတစ်ထောင်ခန့် ပို၍ထူထပ်သိပ်သည်းပြီး အရည်အခြေအနေသို့ပင် စုစည်းလုနီးပါး ဖြစ်နေလေ၏။တလိမ့်လိမ့်ထနေသော စိတ်ဝိညာဉ်မြူခိုးများ၏အလယ်တွင် ရှေးခေတ်ကတည်းက ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော မရေမတွက်နိုင်သည့် နတ်ဘုရားလက်နက် များ၊ တာအိုကျမ်းစာများနှင့် အင်မော်တယ်ရတနာများကို ခန်းမအတွင်း​၌ ခင်းကျင်းပြသထားသည်အား ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ထိုအရာများအနက်မှ မည်သည့်အရာကိုမဆို အပြင်ဘက်သို့ ယူဆောင်သွားပါက ကမ္ဘာအသင်္ချေ၏ မဟာဧကရာဇ်များကို သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်လုယက်ကြရန် လုံလောက်သည်။သို့သော် ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ကမ္ဘာအသင်္ချေမှ လူများအားလုံးကို ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သော ဤအထွတ်အထိပ်ရတနာများ၏နံဘေးတွင် အစောင့်အရှောက်ဟူ၍ ရှိမနေချေ။အကြောင်းအရင်းမှာ ခန်းမအတွင်းတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေသောကြောင့်ပင်။ပုံရိပ်တစ်ခုက ခန်းမ၏အလယ်ဗဟိုရှိ ကိုးရောင်ခြယ်အင်မော်တယ်ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကြာပန်းစင်မြင့်ထက်တွင် ရစ်ခွေနေပြီး ထိုအရာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခရမ်းရွှေရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းထားလေသည်။ ထိုအကြေးခွံတစ်ခုစီတိုင်းတွင် ဖရိုဖရဲ ပထမဆုံး ပွင့်လာစဉ်က မဟာသဘာဝ အလင်းစက်ဝန်းများ စီးဆင်းနေပေ၏။ထိုအရာက ပေအနည်းငယ်သာ ရှည်လျားပြီး ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်ကို ဖြတ်သန်းပျံသန်းကာ အကြေးခွံရှိသော သတ္တဝါအားလုံးကို အုပ်ချုပ်သည့် ဒဏ္ဍာရီလာ အစစ်အမှန်နဂါးနှင့် တူညီသည်။ သို့သော် ထိုသားရဲသည် သမိုင်းစာအုပ်များတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော မည်သည့် အစစ်အမှန် နဂါးထက်မဆို ပို၍ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ပို၍ရှေးကျကာ ပို၍လည်း သေးငယ်သည်။အမှန်တကယ်ကို သေးငယ်လွန်းလှသည်။အစစ်အမှန်နဂါးဟု ဆိုသော ဤတည်ရှိမှုက လက်ရှိချိန်တွင် သူ၏ခေါင်းကို ခပ်မြင့်မြင့်မော့ထားပြီး ပို၍ကြီးကျယ်ခမ်းနားပုံပေါ်လွင်စေရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေသည်။သူ၏ ပယင်းရောင် နဂါးမျက်လုံးများက ပြူးကျယ်ပြီး ဝိုင်းစက်နေကာ ကြာပန်းစင်မြင့်၏ရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသော ပုံရိပ်ငယ်လေးကို စူးစိုက်​၍ ကြည့်နေလေ၏။"ကောင်မလေး... မင်းက ငါ မင်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံတာကို သဘောမတူသေးဘူးလား... ငါက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား..."