အခန်း ၂၇၅

အခန်း ၂၇၅: တစ်ခုခု မှားနေတယ်

ထို့နောက် ပုံရိပ်များ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ထုယိုယိုသည် သူမကိုယ်တိုင် ထိုအရာအားလုံးကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့်အလား မျက်ရည်စက်များ သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်များမှ စီးကျနေကာ နေရာတွင် မှင်တက်စွာ ထိုင်နေခဲ့လေ၏။နောက်ဆုံးတွင် သူမ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားသည်။ထိုငွေဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူသည် အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းခေတ်မှ နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဆိုးသားရဲဘိုးဘေးဖြစ်ကာ အရှေ့ပိုင်းဧကရာဇ်၏မျိုးဆက်ပင်။ထိုအမြှီးကိုးချောင်း ကောင်းကင်မြေခွေးသည် သူမတို့ မျိုးနွယ်၏ ရှေးဦးဘိုးဘေး ဖြစ်နေသည်။ထို့ပြင် ရှေးဦးဘိုးဘေးသည် နတ်ဆိုးသားရဲဘိုးဘေး၏တာအိုလက်တွဲဖော်ပင်။"သူက ငါ အရမ်းချစ်ခဲ့ပြီးတော့ ငါ အများဆုံး စိတ်ပျက်စေခဲ့တဲ့ သူပဲ... ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို ငါ ကာကွယ်ပေးမယ်...""ငါ့ရဲ့အသိစိတ် အစအနလေးက မင်းရဲ့ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံမိကတည်းက ငါ မင်းကို ဒီနေရာဆီ လမ်းပြပေးနေခဲ့တာ... မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်... မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က ရှောင်ကျိုးနဲ့ နီးစပ်နေပြီ... ဒါက သူ့ရဲ့ ရွေးချယ်မှု ဖြစ်တဲ့အတွက် ငါ့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုလည်း ဖြစ်တယ်..."ဤသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် နတ်ဆိုးသားရဲဘိုးဘေး၏ ပုံရိပ်ယောင် စတင်၍ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။သို့သော် မပျောက်ကွယ်မီ သူသည် ကိုးရောင်ခြယ်အလင်းစက်ဝန်းတစ်ခုကို ထုယိုယို၏မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ရိုက်သွင်းလိုက်၏။ ထိုအရာမှာ နတ်ဆိုးသားရဲဘိုးဘေး၏ အမွေအနှစ်မှ မူလအစ အမှတ်အသားဖြစ်ပြီး အင်မော်တယ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်သော အမြင့်မားဆုံး အခွင့်အရေးတစ်ခုပင်။တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အဆုံးမရှိသော ခေတ်အဆက်ဆက် ကျင့်ကြံခြင်းမှ သူ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အားလုံးကို ထုယိုယို၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ထိုအရာများမှာ နတ်ဆိုးသားရဲဘိုးဘေး တသက်လုံး နားလည်သဘောပေါက်ရန် အချိန်ယူခဲ့ရသော မဟာတာအို၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်များ ဖြစ်ပြီး အင်မော်တယ် ဘုရင်အဆင့်ကို ကျော်လွန်သော ထာဝရနှင့် အမြင့်မားဆုံး တာအိုအနှစ်သာရတစ်ခုပင်။ထိုအရာမှာ သူ၏ အကြွင်းအကျန် အတွေးစတစ်ခု သက်သက်သာဖြစ်သော်လည်း တစ်သန်းပုံ တစ်ပုံကိုသာ ထည့်သွင်းလျှင်ပင် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်း ပေါ်သို့ ယခုမှ ခြေချလာသော အသေးအမွှား ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရှိသွားစေရန် လုံလောက်ပေ၏။ထုယိုယိုသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တစ်ခုခု ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရလေသည်။ထိုအရာမှာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤသည်က နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် ပိတ်ဆို့နေခဲ့သော မြစ်ကြမ်းပြင်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက်ပွင့်သွားပြီး ရေကြီးရေလျှံမှုများ ထွက်ပေါ်လာကာ အတားအဆီး တစ်ခုပြီးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်သွားသည့်အလားပင်ဖြစ်။သူမ၏ကျင့်ကြံခြင်းသည် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပေ၏။နတ်ဘုရားမီးတောက် နယ်ပယ်...အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားဘုရင် နယ်ပယ်...သူတော်စင်နယ်ပယ်...အစစ်အမှန် သူတော်စင်နယ်ပယ်...အသက်ဆယ်ရှိုက်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် သူမ၏ကျင့်ကြံဆင့် မြင့်တက်သွားသည်။ထို့ပြင် ဤသည်မှာ သူမသည် ဤမျှထိ ကြီးမားသော တာအိုအမွေအနှစ်ကို အကုန်အစင် မချေဖျ​က်နိုင်ဘဲ သူမ၏ လက်ရှိမရီဒါန်းများနှင့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိရုံဖြင့် အစစ်အမှန် သူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းပင်။ထို့ပြင် ဤအရာအားလုံးသည် သူမ အိပ်ပျော်သွားပြီး အိပ်မောကျနေစဉ် အမွေအနှစ်၏ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းကြောင့် သက်သက်သာ ဖြစ်ပေ၏။အကယ်၍ စူးချန်ကဲသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက သူသည် သေချာပေါက် တိကျသော အကဲဖြတ်မှု တစ်ခုကို ပေးပေလိမ့်မည်။'ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ ကံကြမ္မာကောင်း ပေးအပ်ခံရတဲ့ ကံကြမ္မာသမီးတော်... သူက တကယ့်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်...'အစစ်အမှန် နဂါးအိုကြီးသည် ဤသို့ဖြစ်နေသော သူမကို ကြည့်ပြီး ဂုဏ်ယူမှုနှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မှု နှစ်ခုလုံးကို ခံစားနေရသည်။ ဤမျှထိ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အရောင်မတင်ရသေးသည့် ကျောက်စိမ်း တစ်တုံးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့် သူ၏ ထက်မြက်သော အမြင်အတွက် သူ ဂုဏ်ယူမိသည်။ သို့ရာတွင် ဤကောင်မလေးသည် ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်သည့် အခွင့်အရေး တစ်ခုကို ရရှိထားသော်လည်း အရေးမကြီးသည့်အလား အပေါ်ယံ သဘောထားရှိပြီး သူမ၏စိတ်နှလုံးသားသည် သေမျိုး လောကမှ သူမ၏စီနီယာအစ်ကိုထံ၌သာ ရှိနေသည့်အတွက် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေခဲ့ပေ၏။မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အစစ်အမှန် နဂါးအိုကြီး၏ ရှည်လျားသော စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် ထုယိုယိုသည် မျက်တောင်တစ်ချက်မျှပင် မခတ်ခဲ့ချေ။သူမသည် နှုတ်ခမ်းတွန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ခေါင်းပေါ်ရှိ အမွှေးထူသော မြေခွေးနားရွက်များသည် ပျင်းရိစွာ တွဲလောင်းကျနေကာ သူမ၏ လေသံတွင် ဖုံးကွယ်မထားသော အထင်သေးမှုများ ပါဝင်နေသည်။"ဟွန့်... ဒီအရူးက ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီလို့လား..."သူမသည် အောင်းချင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာလေးတစ်ခုလုံးတွင် 'နင် ငါ့ကို နောက်နေတာလား' ဟူသော စာလုံးအား ရေးသားထားသည့်အလားပင်။"မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး မဟုတ်သေးဘူး.... ငါးရှဉ့်အိုကြီး ငါ နင့်ကို ဘယ်နှစ်ကြိမ် ပြောရမလဲ...ငါ့မှာ ဂိုဏ်းတစ်ခု ရှိပြီးသား... ငါ့မှာ စီနီယာအစ်ကို တစ်ယောက် ရှိပြီးသား... နင်က ဘာလို့ နားမထောင်တာလဲ..."သူမ၏ လက်လေးများကို နောက်ပစ်ပြီး သူမသည် ကြာပန်းစင်မြင့်ပေါ်မှ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ရာ သူမ၏ဝတ်စုံပေါ်ရှိ မြေခွေးပုံရိပ်သည် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ ယိမ်းနွဲ့နေသည်။ သူမ၏ လေသံတွင် သိသာထင်ရှားသော မကျေနပ်မှုများ ပါဝင်နေပေ၏။"ပြီးတော့ ဒီမှာ ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကို အမြဲတမ်း နှိမ့်ချနေတာကို ရပ်လိုက်တော့... သတိထားနေစမ်း...ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကို ရောက်လာရင် နင့်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းမွေးတွေ အားလုံးကို ဆွဲနှုတ်ဖို့ သူ့ကို ငါ ပြောမယ်..."အစစ်အမှန်နဂါးအိုကြီး၏ပါးစပ် အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။'ငါ့ရဲ့ နဂါး နှုတ်ခမ်းမွေးတွေကို ဆွဲနှုတ်မယ်...''သူက သူ့ကိုယ်သူ အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် တစ်ပါးလို့ ထင်နေတာလား...''ထားလိုက်ပါတော့...''မသိခြင်းက သုခပဲ...''ဟူး... ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက အဲ့ဒီကောင်လေး ပြောခဲ့တဲ့ သဘောတရားကို ငါ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားပြီ... ယဉ်ကျေးမှု မရှိတာက ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးအရာပဲဆိုတာ အမှန်ပဲ...'ထို့နောက် သူက ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ပြောဆိုသည်။"ကောင်မလေး မင်းက ဘယ်သူ့ကို ငါးရှဉ့်လို့ ခေါ်နေတာလဲ... ငါ မင်းကို ပြောပြမယ် ငါ့ခေတ်တုန်းက..."သူ၏ အတိတ်က အောင်မြင်မှုများ အကြောင်း သူ ကြွားလုံးထုတ်တော့မည့် အချိန်မှာပင် သူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏နဂါးမျက်လုံးများတွင် ရှက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားပေ၏။"အဟွတ် အဟွတ် ထားလိုက်ပါတော့... ငါ စကားလမ်းကြောင်း လွဲသွားပြီ..."ထို့နောက် သူက တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောဆိုသည်။"ဟူး ကောင်မလေး ဘာလို့ ငါ့ကို မယုံရတာလဲ... မင်းက ငါတို့နဂါးမျိုးနွယ်စုနဲ့ ဆက်စပ်နေပြီးတော့ နတ်ဆိုးသားရဲဘိုးဘေးရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရထားတယ်... ငါက မင်းကို လိမ်ပါ့မလား...""ပြီးတော့ နှောင်းပိုင်းမျိုးဆက်ရဲ့ သေမျိုးလောကက မင်းရဲ့ အဲ့ဒီ စီနီယာအစ်ကိုက ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကားပေါ် ခြေချနိုင်ပါ့မလား ဆိုတာတောင် မသိရသေးဘူး... သူက အရမ်းကံကောင်းပြီး ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းတံခါးကနေ ဝင်လာနိုင်ရင်တောင် အဲ့ဒါက အရေးမပါဘူး...""မကြာခင် အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းရွှေခေတ်ကာလကို ရောက်လာတော့မယ် ဆိုတာ မင်း သိလား... အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ဒီကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ နောက်ဆုံး အထပ်တွေမှာ အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းခေတ်က ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တွေရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိလာပြီးတော့ နှောင်းပိုင်းမျိုးဆက်တွေရဲ့ ပါရမီရှင်တွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ကြလိမ့်မယ်...""အခု မင်းက နတ်ဆိုးသားရဲဘိုးဘေးရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ... မင်းရဲ့ အမြှီးကိုးချောင်း သွေးကြောက မူလအစ ဘိုးဘေးအခြေအနေကို ပြန်ရောက်သွားပြီ.... ပြီးတော့ မင်းရဲ့ မွေးရာပါ ညှို့ဓာတ်ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ... ဒါတွေက ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ သေဒဏ်အမိန့်စာတွေလည်း ဖြစ်နေတယ်...""အဲ့ဒီ အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်း ပါရမီရှင်တွေထဲမှာ အများစုက ငါတို့နဂါးမျိုးနွယ်စုနဲ့ ရန်သူတွေရဲ့ မျိုးဆက်တွေပဲ... နတ်ဆိုးသားရဲဘိုးဘေးရဲ့ အမွေအနှစ်က မင်းလို ကောင်မလေး တစ်ယောက်ဆီ ကျရောက်သွားတာကို သူတို့ သိသွားရင် သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလွတ်ပေးနိုင်မှာလဲ...""တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘေးနဂါး ချောက်နက်ကို မဝင်ရင် ဘယ်လိုခေါင်းစဉ်နဲ့ ငါက မင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာလဲ... ဒီအဘိုးကြီးကိုယ်တိုင် ဝင်ပါပြီး အဲ့ဒီဂျူနီယာတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်လို့ မင်း မျှော်လင့်နေတာလား... အဲ့ဒါက ငါ့အတွက် အရမ်းအောက်ကျလွန်းတယ်...""ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘေးလေး... မင်း ခေါင်းလေးတစ်ချက်လောက် ညိတ်မပြနိုင်ဘူးလား... တစ်ခါလောက်လေးပဲ..."ထုယိုယို ...သူမက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်လေးများဖြင့် နားကို ပိတ်လိုက်သည်။"ရပ် ရပ် ရပ် ရပ် ရပ်...""ပွစိပွစိ လုပ်နေတာ ရပ်တော့... ပွစိပွစိ လုပ်နေတာ ရပ်တော့... ပွစိပွစိ လုပ်နေတာ ရပ်လိုက်တော့... ငါ့ရဲ့နားတွေ ကွဲထွက်တော့မယ်..."သူမသည် သူမ၏ နားများကို လွှတ်လိုက်ပြီး ပါးကို ဖောင်းကာ အစစ်အမှန် နဂါးအိုကြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်နှာလေးပေါ်တွင် 'နင်က အရမ်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ဖို့ကောင်းတယ်' ဟူသော စကားလုံးများကို ရှင်းလင်းစွာ ရေးထားသည့်အလားပင်။သူမ၏ မက်မွန်ပွင့်ပုံ မျက်လုံးများသည် သူမ ဒေါသကြောင့် အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူမ၏ နဖူးပေါ်ရှိ ကိုးရောင်ခြယ် နတ်ဆိုးအမှတ်အသားသည် သူမ၏ စိတ်ခံစားမှုများ ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့်အမျှ ဖြော့တော့သော အလင်းတန်းတစ်တန်းကို ထုတ်လွှတ်ထားသည်။ အမြှီးကိုးချောင်းမြေခွေး ပုံရိပ်ယောင်များသည် မကျေနပ်စွာဖြင့် သူမ၏နောက်တွင် လှုပ်ယမ်းနေသဖြင့် သူမသည် လှပပြီး ရက်စက်ကြမ်းတမ်းပုံ ပေါက်နေလေ၏။အစစ်အမှန်နဂါးအိုကြီးသည် သူမ၏ အသွင်အပြင်ကြောင့် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားတော့သည်။ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ကောင်မလေး၏ လက်ရှိ အသွင်အပြင်ကို 'ချစ်စရာကောင်းတယ်' ဟူသော စကားလုံးဖြင့် ရိုးရှင်းစွာ အကျဉ်းချုံး၍ မရနိုင်တော့ချေ။သူမ၏ မွေးရာပါ ညှို့ဓာတ်ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် အပြည့်အဝ နိုးထလာပြီးနောက် အပြုံးတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်တိုင်း ဒေါသ သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်မှု အမူအရာတိုင်းသည် သဘာဝကျပြီး အညစ်အကြေး ကင်းစင်သော တာအိုစည်းချက်ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။ထိုအရာမှာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ညှို့ငင်ဖမ်းစားမှု မဟုတ်ဘဲ နေနှင့်လသည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် မြစ်များသည် ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သကဲ့သို့ သဘာဝကျပေ၏။သူမ၏အလှတရားသည် ပန်းပေါင်းတစ်ရာကို သူမနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် အရောင်မှေးမှိန်သွားစေနိုင်သော အမျိုးအစားပင်။အစစ်အမှန် နဂါးအိုကြီးသည် သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖျောင်းဖျရန်အတွက် ကြိုးစားရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။ခန်းမအတွင်းတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ထိုမိုးပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် ပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်၏။အောင်းချင်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ စိမ်းပြာရောင် နဂါးမျက်လုံးသူငယ်အိမ်များသည် တည်ငြိမ်ပြီး လှိုင်းဂယက်မဲ့နေသည်။ သူ၏အသံသည် တောင်နက်ကြီးထဲရှိ ရှေးဟောင်းစမ်းရေအိုင်တစ်ခုအလား နက်ရှိုင်းနေသည်။"ဘိုးဘေး..."အစစ်အမှန် နဂါးအိုကြီး ထိတ်လန့်သွားသည်။

"ဟင်..."အောင်းချင်၏လေသံတွင် ခံစားချက် အတက်အကျ မရှိဘဲ သူသည် သာမန်ကိစ္စတစ်ခုကို ပြောဆိုနေသည့်အလားပင်။"တကယ်လို့ မိန်းကလေးထုက မယုံကြည်ဘူး ဆိုရင် ကျွန်တော် သွားပြီး သူ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကို ဒီနေရာဆီ ခေါ်လာခဲ့ပါ့မယ်..."သူသည် ခဏရပ်လိုက်ပြီး ထုယိုယို၏ စူပုပ်နေသော မျက်နှာလေးသည် သူ၏နဂါးမျက်လုံးသူငယ်အိမ်များတွင် ထင်ဟပ်နေကာ သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုသည်။"အချိန်အကြာကြီး ကြာမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."သို့သော် ထိုအချိန်အခိုက်အတန့်မှာပင်...အစစ်အမှန် နဂါးအိုကြီးသည် ရုတ်တရက် နဂါး လက်သည်းတစ်ချောင်းကို မြှောက်ကာ အောင်းချင်ကို ဟန့်တားလိုက်၏။"နေဦး..."သူ၏ ပယင်းရောင် နဂါး မျက်လုံးများသည် တိမ်တိုက်အလွှာများနှင့် အဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်၍ အင်မော်တယ်နန်းတော်၏ အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်တွေ့နေရသည့်အလားပင်။"တစ်ယောက်ယောက် ကပ်ဘေးဒုက္ခ ခံယူနေတယ်..."သူသည် ခဏရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ နဂါးနှုတ်ခမ်းမွေးများသည် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေကာ သူ၏ လေသံတွင် ရှားပါးသော အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။"ဟင်းလင်းပြင် တာအိုနယ်ပယ် ရှေးဟောင်းကပ်ဘေးဒုက္ခလား... ဒီခေတ်ကြီးထဲမှာ နှောင်းပိုင်းမျိုးဆက်တွေထဲကနေ အင်မော်တယ်ရှေးဟောင်း ဟင်းလင်းပြင်တာအို ကပ်ဘေးဒုက္ခကို လှုံ့ဆော်နိုင်တဲ့ သူတစ်ယောက် တကယ်ကြီး ရှိနေတာလား..."သူသည် ဂရုတစိုက်အာရုံခံကြည့်ရန် သူ၏မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြန်ဖွင့်လိုက်ရာ မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်တစ်ရပ်သည် သူ၏နဂါးမျက်လုံးများတွင် ထင်ဟပ်လာပေ၏။"ပြီးတော့... သူက အဲ့ဒါကို ကျော်ဖြတ်သွားတာလား... သူက ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်ရဲ့ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်ကို သတ်လိုက်တာလား...""မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ ခန္ဓာကိုယ်လား... ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒီရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းခေတ်ရဲ့ အစောပိုင်း အဆင့်တွေ ကတည်းက မျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ်သွားပြီ မဟုတ်လား...""ဒီတာအိုအရှိန်အဝါတွေက...""တစ်ခုခု မှားနေတယ်... တစ်ခုခုတော့ မှားနေတယ်...""လူတစ်ယောက်တည်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့ မူလအစတွေ အများကြီးကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မှာလဲ...""တကယ်လို့ အင်မော်တယ် နယ်မြေက အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးတွေသာ ဒီအကြောင်းကို သိသွားရင် သူတို့ ရူးသွားမှာ မဟုတ်လား..."