အခန်း ၅၀၆

အခန်း ၅၀၆ တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် ပျက်သုဉ်းနိုင်သော်လည်း လောကကြီး ပျက်သုဉ်း၍ မရနိုင်ပေ

နဂါးဟိန်းဟောက်သံနှင့် ဓားမြည်သံများကို နားမလည်နိုင်သော မဟာစွမ်းအားတစ်ခုက အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်သော်လည်း လင်းကျန့်တောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ ဓားသိုင်းပညာရှင်များစွာက အာရုံခံမိသွားကြဆဲဖြစ်သည်။ အားလုံးက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်သံသယဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ဤသို့ ပြောင်းလဲသွားရသနည်းဆိုသည်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်ကြချေ။

နောက်ဆုံးတွင် ဂိုဏ်းချုပ် ချင်ဝူကျန်း ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုက်မှသာ လူအများ၏ စပ်စုချင်စိတ်များကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပြောင်းပြန်စိုက်ထားသော လင်းကျန့်တောင်ထွတ်ပေါ်၌ ပုံရိပ်နှစ်ခုက မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြသည်။ တစ်ယောက်က စပါးကြီးမြွေပုံစံ ရွှေချည်ထိုးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလွန် ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါရှိသည်။ အခြားတစ်ယောက်က အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်ခုံးများနှင့် ကြယ်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်လုံးများရှိကာ အလွန် ချောမောခန့်ညားလှသည်။ အကယ်၍ ထိုလူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အချိန်တိုင်း ဖော်ပြနေသော ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှု အရိပ်အယောင်များသာ မရှိပါက မည်သူမဆို ထိုသူကို အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက်ဟုသာ ထင်မှတ်ကြမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုလူ၏ အဆင့်အတန်းက သာမန်မဟုတ်ချေ။

ထိုသူက အခြားသူမဟုတ်ဘဲ လင်းကျန့်တောင်၏ အထွတ်အမြတ် အကြီးအကဲနှင့် လောကတွင် နံပါတ်ခြောက် နေရာ၌ ရှိသော ပင်လယ်နှိမ်နင်းရေး စစ်မှန်သောသခင် ရွှမ်ယွမ်ဟယ် ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရွှမ်ယွမ်ဟယ်၏ မျက်နှာက လေးနက်တည်ငြိမ်နေပြီး လက်ဖဝါးတစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ တစ်ခုခုကို ဖိနှိပ်နေသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ပတ်လည်ရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်း အရှိန်အဝါများက ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့စွာ ပြန့်ထွက်နေပြီး အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက်မှသာ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

"နတ်မင်းကြီး ခေါ်လာတဲ့ အဲဒီ ကျန်းချဲ့ က ကောင်းကင်သားတော် ဓား ကို တုန်ခါအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ် လို့ ထင်မထားဘူး" ဟု ရွှမ်ယွမ်ဟယ် က ကျီချန်တောက် ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်သည့် အရိပ်အယောင် အချို့ ပါဝင်နေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကောင်းကင်သားတော် ဓား ဆိုသည်မှာ တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် ထိုက်ကျူ ဧကရာဇ် အသုံးပြုခဲ့သော ဓား ပင်ဖြစ်သည်။

ယခင်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နှင့် တိုက်ပွဲတွင် ကောင်းကင်သားတော် ဓား က ပျက်စီးသွားခဲ့သဖြင့် လင်းကျန့်တောင်တွင် ထားရစ်ကာ ပြန်လည်မွမ်းမံနေရသည်။ သို့သော် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်သားတော် ဓား ၏ အပြောင်းအလဲကို မည်သူကမျှ လှုံ့ဆော်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

လူအနည်းငယ်မှလွဲ၍ လင်းကျန့်တောင်ထွတ် အတွင်းတွင် ဧကရာဇ်၏ လက်နက် တစ်ခု ပုန်းကွယ်နေကြောင်းကို မည်သူကမျှပင် မသိရှိကြချေ။

"ကျန်းချဲ့ က ရှေးဟောင်း ယွဲ့နိုင်ငံတော် ရဲ့ နဂါးသွေးကြော တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကို ပေါင်းစည်း သန့်စင် ထားတယ် နဂါးစွမ်းအင် နဲ့ ပေါင်းစပ်သွားတော့ ကောင်းကင်သားတော် နဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်နေပြီ ကောင်းကင်သားတော် ဓား ရဲ့ အပြောင်းအလဲ ကို လှုံ့ဆော်နိုင်တာ က သိပ်ပြီး အံ့ဩစရာ မကောင်းပါဘူး" ဟု ကျီချန်တောက် က ရွှမ်ယွမ်ဟယ်၏ အံ့အားသင့်နေမှု နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အများကြီး ပို၍ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းချဲ့ ကိုယ်ပေါ်တွင် နဂါးစွမ်းအင် ရှိနေကြောင်းကို ကျီချန်တောက် အစောကြီးကတည်းက သိရှိထားသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသော မထင်မှတ်ထားမိသည့် အချက်မှာ ကျန်းချဲ့ က ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်သားတော် ဓား ၏ အပြောင်းအလဲကို ရုတ်တရက် လှုံ့ဆော်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"နတ်မင်းကြီး က ဓား ကို လာယူတာလား" ဟု ရွှမ်ယွမ်ဟယ် က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

လင်းကျန့်တောင် က ကောင်းကင်သားတော် ဓား ကို ပြန်လည်မွမ်းမံပေးနေသော်လည်း ကောင်းကင်သားတော် ဓား က သာမန်လူများ ထိန်းချုပ်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ချေ။ ရွှမ်ယွမ်ဟယ် ကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် ကောင်းကင်သားတော် ဓား ၏ စွမ်းအားကို အများကြီး ထုတ်ယူသုံးစွဲနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ကျီချန်တောက် က ကောင်းကင်သားတော် ဓား ကို ယူဆောင်သွားမည် ဆိုလျှင်တောင် ရွှမ်ယွမ်ဟယ် က မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုမျှ ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

"ဟုတ်လည်း ဟုတ်တယ် မဟုတ်ဘူး လို့လည်း ပြောလို့ရတယ် ကျန်းချဲ့ မှာ နဂါးသွေးကြော ရှိပေမဲ့ နိုင်ငံတော် ကံတရား စွမ်းအား ကို ထုတ်မသုံးနိုင်ဘူး စွမ်းအား အများကြီး ဖော်ထုတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ယနေ့ခေတ် လောက ကြီး မှာ ဒီ ဓား ကို ထုတ်သုံးနိုင်တာ က ဧကရာဇ် ကလွဲရင် ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တာ အခု ထျန်းယွမ် က အရေးပေါ် အခြေအနေ ဖြစ်နေပြီ အခြေခံ အုတ်မြစ် တွေလည်း ကုန်ဆုံး သလောက် ဖြစ်နေပြီ တကယ်လို့ ဘာနည်းလမ်း မှ မရှိဘူး ဆိုရင် ထျန်းယွမ် နတ်ခံတပ် ကျိုးပေါက် သွားဖို့က အချိန်စောတာ နဲ့ နောက်ကျတာပဲ ကွာတော့မယ် ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခေါက် စစ်ပွဲ စရင် ကောင်းကင်သားတော် ဓား ကို ယူသွားမယ်" ဟု ကျီချန်တောက် က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျီချန်တောက် က ဧကရာဇ် မဟုတ်သော်လည်း ထိုက်ကျူ ဧကရာဇ် ၏ တိုက်ရိုက် သွေးသား ဆွေမျိုး ဖြစ်ပြီး တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် ၏ ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး လည်း ဖြစ်ရာ နိုင်ငံတော် ကံတရား စွမ်းအား ကို ထုတ်ယူသုံးစွဲနိုင်သည်။ အကယ်၍ ကောင်းကင်သားတော် ဓား ကိုသာ ယူဆောင်သွားနိုင်ပါက စွမ်းအား က အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ရွှမ်ယွမ်ဟယ် က တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ ယခင်က ရွှမ်ယွမ်ဟယ် နှင့် ကျီချန်တောက် တို့ ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး ကျီချန်တောက် က လျှို့ဝှက်ချက် အချို့ကို ပြောပြခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်ကြောင်းကိုပါ ပြောဆိုခဲ့သည်။

ထျန်းယွမ် အတွက် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ကို နောက်ထပ် နှစ်ခြောက်ဆယ် ကြာအောင် တားဆီးပေးနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပေးဆပ်ရမည့် အဖိုးအခ ကိုတော့ ရွှမ်ယွမ်ဟယ် သေချာ မသိသော်လည်း ခန့်မှန်းကြည့်၍ ရနိုင်ပေသည်။ ကျီချန်တောက် က ဧကရာဇ် မဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံတော် ကံတရား နှင့် ကောင်းကင်သားတော် ဓား ကို အတင်းအကျပ် ထုတ်ယူသုံးစွဲမည် ဆိုပါက ဤ စစ်ပွဲ တွင် အနိုင်ရမည် ဆိုလျှင်တောင် အဆုံးသတ် က သေချာပေါက် ကောင်းမွန်မည် မဟုတ်ချေ။

"တကယ်လို့ နတ်မင်းကြီး သာ ထျန်းယွမ် မှာ သေဆုံး သွားမယ် ဆိုရင် အင်ပါယာနန်းတော် တောင်မှ ပြိုလဲ သွားနိုင်တယ်" ဟု ရွှမ်ယွမ်ဟယ် က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျီချန်တောက် ၏ အရေးပါမှု က သံသယ ဝင်စရာ မလိုချေ။ ကျီချန်တောက် က အပေါ်ယံတွင် အနက်ရောင်ရုံးတော် ကို အုပ်ချုပ်နေရုံ သာမက လက်တွေ့တွင်လည်း စစ်တပ် အာဏာ အများအပြား ကို ကိုင်စွဲထားသည်။ နယ်စပ် စစ်သူကြီး များ ဖြစ်စေ၊ မြောက်ပိုင်း ရှိ ထို အခြားမျိုးရိုး ဘုရင် ဖြစ်စေ တစ်ဦးတည်းသော ယုံကြည် လေးစားသူ မှာ ကျီချန်တောက် ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျီချန်တောက် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက အကျိုးဆက် ကို စိတ်ကူးကြည့်၍ ပင် ရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

'တကယ်လို့ ထျန်းယွမ်မြို့ ရဲ့ အင်အား ကို ထုတ်သုံးနိုင်မယ် ဆိုရင်တော့ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် ကို ဖိနှိပ် ထားနိုင်ပြီး အင်ပါယာနန်းတော် ရဲ့ သက်တမ်း ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်း ထားနိုင်ကောင်း ထိန်းသိမ်း ထားနိုင်ပါလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ ပြဿနာ က အခု အခြေအနေ အရ ထျန်းယွမ် က အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် ဆီကနေ စစ်တပ် မတောင်းရင်ပဲ ကောင်းနေပြီလေ' ဟု ရွှမ်ယွမ်ဟယ် က တွေးလိုက်မိသည်။

စစ်တပ် တွေ နဲ့ အစွမ်းထက်သူ တွေကို အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် ဆီ ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ခေါ်လို့ ရမှာလဲ။

ကျီချန်တောက် ၏ မျက်လုံးများက ပြိုင်ဘက်ကင်း တည်ကြည်နေပြီး စကားလုံး အနည်းငယ် ကို ပြောလိုက်သည်။

"တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် က ပျက်သုဉ်း နိုင်ပေမဲ့ လောက ကြီး ပျက်သုဉ်း သွားလို့ မရဘူး ကျီ မိသားစု က နိုင်ငံတော် ကို ဆုံးရှုံး နိုင်ပေမဲ့ လူသား မျိုးနွယ် က ပြင်ပ မျိုးနွယ် တွေ ရဲ့ ကျွန်ပြု တာကိုတော့ မခံနိုင်ဘူး တကယ်လို့ ထိုက်ကျူ ဧကရာဇ် သာ ဒီ နေရာမှာ ရှိနေမယ် ဆိုရင်လည်း ဒီ စကား မျိုးကိုပဲ ပြောမယ် လို့ ထင်တယ် ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ဆိုတာ တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် ရဲ့ ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး သက်သက် မဟုတ်ဘူး လောက တစ်ခုလုံး ရဲ့ ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး လည်း ဖြစ်တယ်"

ရွှမ်ယွမ်ဟယ် က တစ်ခဏမျှ ကြက်သေသေ သွားပြီး ကျီချန်တောက် ကို လေးလေးနက်နက် စိုက်ကြည့် လိုက်ကာ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

"နတ်မင်းကြီး က တကယ်ကို မြင့်မြတ်တဲ့ စိတ်ထား ရှိတာပဲ"

ရွှမ်ယွမ်ဟယ် က ကျီချန်တောက် ၏ စရိုက်လက္ခဏာ ကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားရာ ဤစကား ကို လုံးဝ သံသယ မဝင်ချေ။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ ရင်ထဲတွင် လေးစား ကြည်ညိုမှု များ ဖြစ်ပေါ် လာရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် ပျက်သုဉ်း နိုင်သော်လည်း လောက ကြီး ပျက်သုဉ်း၍ မရနိုင်ချေ။

ဤသည် ကသာ လူသား ခေါင်းဆောင် တစ်ဦး တွင် ရှိသင့်သော စိတ်ထား ပင်ဖြစ်သည်။

ဝမ်းနည်းစရာ က ကျီချန်တောက် က ဧကရာဇ် မဟုတ်ချေ။

"တတ်နိုင်သလောက် လုပ်ပေးတာ သက်သက် ပါပဲ မြင့်မြတ်တယ် လို့ ပြောလို့ မရပါဘူး" ဟု ကျီချန်တောက် က လက်ကို ဝှေ့ယမ်း ကာ မာနကြီးသော အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ ပင် ပြသခြင်း မရှိချေ။ ဤသည်မှာ ကျီချန်တောက် လုပ်သင့် လုပ်ထိုက်သော အရာ တစ်ခု အလား ပင်ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ် သွားပြီးနောက် ရွှမ်ယွမ်ဟယ် က ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ နေရာ ကနေ နတ်မင်းကြီး ကို ဘာကူညီ ပေးရမလဲ"

"ဝမ်းနည်းစရာ က ကျုပ် က မင်းကို ဘာမှ မကူညီ နိုင်ဘူး ဓား တွေကို သိမ်းသွင်း ဖို့ က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အားကိုး ရမှာ" ဟု သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် ဓား များ၏ အသိအမှတ်ပြု မှုကို ကျန်းချဲ့ မရရှိ သည်ကို ကြည့်ရင်း ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်း ပင်လျှင် ယခုအခါ အနည်းငယ် နှမြော သွားမိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းချဲ့ က သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် ဓား များ၏ တုံ့ပြန်မှု ကို လှုံ့ဆော် နိုင်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ် အနေဖြင့် မည်သည့် ဓား ကမျှ သခင် အဖြစ် အသိအမှတ် မပြုခဲ့သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းချဲ့ ၏ အရည်အချင်း က ထိပ်တန်း အဆင့် ဖြစ်သော်လည်း ဓားသိုင်း ပညာရှင် တစ်ဦး ၏ နှလုံးသား မျိုး မရှိကြောင်း ကို သက်သေပြ နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့ ရရင်လည်း ကျုပ် ကံတရား ပဲ မရရင်လည်း ကျုပ် ကံတရား ပါပဲ" ဟု ကျန်းချဲ့ က လက်ကို ဝှေ့ယမ်း လိုက်သည်။ အကယ်၍ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် ဓား ၏ အသိအမှတ်ပြု မှုကို ရရှိပါက သဘာဝကျစွာ ကောင်းမွန်သော ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း မရရှိ လျှင်တောင် ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက် သွားမည် မဟုတ်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤ ပစ္စည်း များ က မူလ ကတည်းက ကျန်းချဲ့ ၏ ပစ္စည်း များ မဟုတ်ချေ။

"အနောက်ဘက် မှာ လေ့ကျင့် ဖို့ နေရာ အနည်းငယ် ရှိသေးတယ် ဒါပေမဲ့ မြို့စားကြီး အတွက်တော့ ဘာမှ အသုံးဝင် မှာ မဟုတ်တော့ဘူး တစ်ခုခု အကျိုးအမြတ် ရချင်ရင် ပြိုင်ဘက် လို့ ခေါ်ဆို နိုင်တဲ့ တည်ရှိမှု တစ်ခုကို သေချာပေါက် ရှာဖွေ ရလိမ့်မယ် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက် တဲ့ အထဲမှာ မှသာ တိုးတက်မှု တွေ ရှိလာနိုင်မှာ" ဟု ကျန်းဆန်း က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယခင်က ကျန်းချဲ့ က ကျန်းဆန်း ၏ စိတ်ဝင်စားမှု ကို မဆွဲဆောင် နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုလေးတင် ကျန်းချဲ့ က ဓားသင်္ချိုင်း အတွင်းရှိ ဓား အားလုံး ကို တုန်ခါအောင် လှုံ့ဆော် နိုင်ခဲ့မှု က ကျန်းဆန်း ကို တိုက်ခိုက် လိုစိတ် အချို့ ဖြစ်ပေါ် လာစေပြီး ကျန်းချဲ့ နှင့် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက် ကြည့်ချင် လာမိသည်။

ဓားမိစ္ဆာ၊ ဓားမိစ္ဆာ၊ ဓား တာအိုလမ်းစဉ် ဖြင့် မိစ္ဆာ ဖြစ်လာသူ။

ကျန်းဆန်း တွင် ဤ ဘွဲ့အမည် မှလွဲ၍ ဓားအရူး ဟူသော ဘွဲ့အမည် တစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။

အကြောင်းရင်း ကို ပြောရမည် ဆိုလျှင် သဘာဝကျစွာပင် ကျန်းဆန်း က သတ်ဖြတ်ခြင်း ကို အကျွမ်းကျင်ဆုံး ဖြစ်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း ကိုလည်း အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းဆန်း က လင်းကျန့်တောင် တွင် ငယ်စဉ် ကတည်းက ပြုစု ပျိုးထောင် ခံခဲ့ရသော တပည့် တစ်ဦး မဟုတ်ချေ။ ကျန်းဆန်း ကိုယ်တိုင် က ထျန်းယွမ် ရှိ စစ်သည်အိုကြီး တစ်ဦး ၏ မျိုးဆက် ဖြစ်ပြီး အရည်အချင်း က သာမန် ဖြစ်သလို ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်း ကလည်း အလွန် သာမန် ပင်ဖြစ်သည်။ အိမ်နီးနားချင်း များ၏ ကျွေးမွေး စောင့်ရှောက်မှု ဖြင့် ကြီးပြင်း လာခဲ့ရပြီး ကျန်းဆန်း ကို နာမည် ပေးမည့် သူပင် မရှိခဲ့ချေ။

မိသားစု တွင် တတိယမြောက် ဖြစ်သောကြောင့် သာ ကျန်းဆန်း ဟု ခေါ်ဆို ခံခဲ့ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်နေလျှင်တောင် ကျန်းဆန်း က ကံတရား ကို ဘယ်တော့မှ အရှုံး မပေးခဲ့ချေ။ ဘိုးဘေး အမွေ ဆင်းသက် လာသော လေးလံသည့် ဓား တစ်လက် ကို ကိုင်ဆောင် ကာ ပြင်ပ လောက စစ်မြေပြင် သို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ခြေချ ခဲ့သည်။ မွေးရာပါအဆင့် မှစ၍ ရွှမ်တန်အဆင့် အထိ ပင်ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲ ပေါင်း ရာနှင့်ချီ ဖြတ်သန်း ခဲ့သော်လည်း မသေဆုံး ခဲ့ဘဲ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက် နေသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များကို မွေးမြူ နိုင်ခဲ့သည်။

ရွှမ်တန် သိုင်းသခင် ဖြစ်လာပြီးနောက် လင်းကျန့်တောင် သို့ လာရောက်၍ တာအိုလမ်းစဉ် ကို မေးမြန်း ခဲ့ရာ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် ဓား တစ်လက် ၏ အသိအမှတ်ပြု မှုကို ရရှိ ခဲ့သည်။ ထိုအခါမှသာ လင်းကျန့်တောင် သို့ ဝင်ရောက် ခွင့်ရခဲ့ပြီး ထို အချိန်မှ စ၍ ဓားမိစ္ဆာ ဟူသော နာမည် ကို ရရှိ ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"အစ်ကို ကျန်း က ကျုပ် နဲ့ ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက် ချင်လို့လား"

ကျန်းချဲ့ က ခေါင်းကို လှည့်ကာ လေးနက် နေသော မျက်နှာထား ရှိသည့် ကျန်းဆန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ထျန်းယွမ်မြို့ ထဲမှာ ယွမ်ရှန်းအဆင့် စစ်မှန်သောသခင် အယောက် နှစ်ဆယ် ထက် မနည်း ရှိတယ် အားလုံးမှာ မဟာ နတ်စွမ်းရည် တွေ ရှိကြတယ် အဲဒီအထဲမှာ ဖုန်းယွင် စာရင်း ရဲ့ ထိပ်ဆုံး ဆယ်ဦး နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ သူ တွေ လည်း မနည်းဘူး ဒါပေမဲ့ မြို့စားကြီး အတွက်တော့ သူတို့ က ပြိုင်ဘက် လို့ ခေါ်ဆိုလို့ မရဘူး"

"ကျုပ် အတွက် လည်း အတူတူပဲ သိုင်းသူတော်စင် အောက်မှာ ကျုပ် မှာ ပြိုင်ဘက် မရှိတာ အနှစ် နှစ်ဆယ် ရှိသွားပြီ အမြဲတမ်း နှမြော နေခဲ့ရတာ မူလကတော့ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် ကို တစ်ခေါက် ပြန်သွားပြီး လောက ရဲ့ သူရဲကောင်း တွေ နဲ့ သွားတွေ့ မလို့ပဲ"

"ဝမ်းနည်းစရာ က အခု ထျန်းယွမ် မှာ အရေးပေါ် အခြေအနေ ဖြစ်နေပြီ ပြီးတော့ ကျုပ် လည်း ထိုးဖောက်ကျော်လွန် တော့မယ် အချိန် အများကြီး မရှိတော့ဘူး မြို့စားကြီး ရောက်လာတာ က ကျုပ် ကို အံ့အားသင့် ဝမ်းသာ သွားစေတယ် ကျုပ် ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာ နိုင်တယ်"

"ဒီ တိုက်ပွဲ မှာ ကျုပ် က သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် ဓား ကို သုံးပြီး မြို့စားကြီး နဲ့ မယှဉ်ပြိုင် ဘူး အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် က သိုင်းပညာရှင် တွေ ရဲ့ အစွမ်းအစ ကို မေးမြန်း ကြည့်ချင်တာပါ ဝူအန်း မြို့စားကြီး သဘောတူ လိမ့်မယ် လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု ကျန်းဆန်း က မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ ရင်တွင်း စကားများကို ဖွင့်ဟ ပြောဆို လိုက်သည်။

ပြောဆို ပြီးသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့ တိုးလိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကြားတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည် သွားတော့သည်။ ကိုယ်ပေါ်ရှိ စူးရှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ၏ ဖုန်းယွင် များကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လှုပ်ခတ် သွားစေပြီး ဓားသင်္ချိုင်း အတွင်းရှိ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် ဓား များ အားလုံး ပင် တုန်ခါ သွားကြတော့သည်။

ထို့နောက် ကျန်းဆန်း ၏ စိတ်ဆန္ဒ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည် နှင့် ကိုယ်ပေါ်ရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များ က စတင် ပေါက်ကွဲ ထွက်လာပြီး လေဟာနယ် အတွင်းတွင် ကောင်းကင် ကို ထောက်မ ထားသော အနက်ရောင် နတ်ဓား ဓမ္မရုပ်တု တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားကာ အရာအားလုံး ကို ခုတ်ပိုင်း ဖျက်ဆီး ပစ်နိုင်မည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

သာမန် ရုပ်ရည် သွင်ပြင် ကလည်း ယခုအခါ ပြောင်းလဲ သွားသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံး တွင် ရှေ့သို့ ရဲရင့်စွာ တိုးဝင် သွားမည့် အရှိန်အဝါ မျိုး ရှိနေပေသည်။

"ရွှီး..."

"ရွှီး..."

"ရွှီး..."

ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်း ထုတ်ဖော် ပြသလိုက်သော အရှိန်အဝါ က ပတ်ဝန်းကျင် ဆယ်မိုင် ကျော် အထိ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လွှမ်းမိုး သွားခဲ့သည်။ သဘာဝကျကျ ပင် လင်းကျန့်တောင် အတွင်းရှိ လူများစွာ ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင် သွားစေပြီး ပုံရိပ် များ က ဓားပျံ များ စီးကာ ရောက်ရှိ လာကြသည်။

ပေတစ်သောင်း အကွာအဝေး တွင် ရပ်တန့် ကာ ရှေ့မှောက်ရှိ အရာ အားလုံး ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှု နေကြသည်။

ဓားမိစ္ဆာ လှုပ်ရှားခြင်း မှာ သေးငယ်သော အဖြစ်အပျက် ကြီး တစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း ခေါ်ဆို နိုင်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းဆန်း ယွမ်ရှန်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်း ပြီးကတည်းက လင်းကျန့်တောင် တစ်ခုလုံး သာမက ထျန်းယွမ်မြို့ တစ်ခုလုံး ရှိ သိုင်းသူတော်စင် အောက်တွင် မည်သည့် ပြိုင်ဘက် မျှ မရှိခဲ့ချေ။

မရဏနိုင်ငံသို့ ကျဆင်းခြင်း မဟာ နတ်စွမ်းရည် တစ်ခုတည်း ဖြင့်ပင် မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ၏ မရေမတွက် နိုင်သော မိစ္ဆာ စစ်သည် များကို ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ် သွားစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းဆန်း က ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ခေါ် ယှဉ်ပြိုင် နေသည်ကို မြင်သောအခါ လူများစွာ ၏ အာရုံစိုက်မှု ကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင် သွားစေပြီး လူများစွာ ၏ စိတ်ဝင်စားမှု ကိုလည်း ဖြစ်ပေါ် သွားစေကာ ပြိုင်ဘက်မှာ မည်သူ ဖြစ်မည်ကို အသီးသီး ခန့်မှန်း နေကြတော့သည်။

ကျန်းချဲ့ က ခေါင်းကို မော့လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် မှ လူများ၏ အကြည့် များကို လျစ်လျူရှု လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်း မှာပင် မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံး များကိုလည်း ရုပ်သိမ်း လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ် ဝင်မပါ ဘူး ဆိုရင် အစ်ကို ကျန်း က ထျန်းယွမ်မြို့ ရဲ့ သိုင်းသူတော်စင် အောက်မှာ နံပါတ်တစ် လူ ဖြစ်နေဦးမှာပဲ နှမြောစရာ ကောင်းတယ် ဆိုပေမဲ့ လူတွေ ပြောစမှတ် ပြုရမယ့် ဒဏ္ဍာရီ တစ်ခု ဖြစ်ဖို့တော့ လုံလောက် ပါတယ် တကယ်လို့ ကျုပ် သာ ဝင်ပါလိုက်ရင် အစ်ကို ကျန်း ရဲ့ နှမြော နေမှု က ကျုပ် လက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်သွားတယ် ဆိုတဲ့ အဖြစ် အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားရုံပဲ ရှိတော့မှာ"

သိုင်းသူတော်စင် အောက်ရှိ မည်သည့် ယွမ်ရှန်းအဆင့် စစ်မှန်သောသခင် ကိုမဆို ကျန်းချဲ့ က ဘယ်တော့မှ မကြောက်ရွံ့ခဲ့ချေ။ ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်း ကို ထားလိုက်ပါတော့။ ဖုန်းယွင် စာရင်း ၏ နံပါတ်တစ် နှင့် နံပါတ်နှစ် နေရာရှိ ထို လူနှစ်ဦး ကိုပင် ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ဘယ်တုန်းကမှ မကြောက်ရွံ့ခဲ့ချေ။

သူတို့ က နံပါတ်တစ်၊ နံပါတ်နှစ် နေရာတွင် ထိုင်နိုင်ခြင်း မှာ ကျန်းချဲ့ ၏ တိုက်ပွဲ ရလဒ် များ က ပြန့်နှံ့ မသွားသေးသောကြောင့် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

"ဒီနေ့ တော့ ရှုံးနိမ့်မှု ကိုပဲ တောင်းဆိုပါတယ်"

ကျန်းဆန်း က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် နတ်အလင်းတန်း များ လင်းလက် နေသည်။

အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒီလို ဆိုမှတော့ အစ်ကို ကျန်း ကို ဖြည့်ဆည်း ပေးရတာပေါ့"

စကားသံ အဆုံး တွင် ကျန်းချဲ့ ၏ အနောက်ဘက် ၌ အဆုံးအစမရှိသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ယွမ်ချီ စွမ်းအင် များ က စတင် တုန်ခါ လာပြီး အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ် အတွင်း မှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကြားတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည် နေသော ဧရာမ ပုံရိပ် ကြီး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားတော့သည်။ အနက်ရောင် စစ်ဝတ်တန်ဆာ ကို ဝတ်ဆင် ထားပြီး ခေါင်းတွင် ဦးချို နှစ်ချောင်း ပေါက်နေကာ ပေတစ်ရာ ကျော် မြင့်မား လေသည်။

ထိုအရာ က အခြား မဟုတ်ဘဲ ကျန်းချဲ့ ၏ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဓမ္မရုပ်တု ပင်ဖြစ်သည်။

ဓမ္မရုပ်တု စုစည်း သွားသည့် အခိုက်အတန့် တွင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါ တစ်ခု က စတင် ပြန့်ထွက် လာပြီး သွေးရောင် လွှမ်းနေသော မျက်လုံး တစ်စုံ အတွင်း တွင် လူများကို ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်စေသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များ ပြည့်နှက် နေကာ ချောက်နက်ကြီး အတွင်းမှ ထွက်ပေါ် လာသော သားရဲကြီး တစ်ကောင် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သည့် စကား မျှ မပြောတော့ဘဲ ဓမ္မရုပ်တု စုစည်း ပြီးနောက် ဧရာမ အနက်ရောင် နဂါး လက်သည်း ကြီး တစ်ခု က ကျန်းဆန်း ထံသို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖမ်းဆုပ် လာပြီး ကြီးမားသော ထိန်းချုပ်မှု စွမ်းအား တစ်ခု က အရပ်လေးမျက်နှာ သို့ လွှမ်းခြုံ သွားတော့သည်။

ဤမျှ အစွမ်းထက်သော နည်းလမ်း က ပတ်ဝန်းကျင် ရှိ မရေမတွက် နိုင်သော လူများကို အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်း လိုက်မိ စေသည်။ ဤလူ က မည်သည့် အဆင့်အတန်း ဖြစ်သနည်း ဟု နားမလည် နိုင်ကြဘဲ လှုပ်ရှား လိုက်သည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါ မျိုး ရှိနေသည်ကို အံ့အားသင့် နေကြသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

"လာစမ်းပါ"

ကျန်းချဲ့ ၏ လှုပ်ရှားမှု က အရှိန်အဝါ အလွန် ကြီးမား သော်လည်း ကျန်းဆန်း ကို ကြောက်ရွံ့ သွားစေခြင်း မရှိချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ယခုအခါ ကျန်းဆန်း၏ တိုက်ခိုက် လိုစိတ် များ က ပို၍ပင် ပြင်းထန် နေပြီး ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့ တိုးလိုက်ရာ အနောက်ဘက် ရှိ ပေတစ်ရာ မြင့်မားသော အနက်ရောင် ဓမ္မရုပ်တု ကလည်း စတင် လှုပ်ရှား လာတော့သည်။

ဓား တစ်ချက် ခုတ်ပိုင်း လိုက်ရာ ကြီးမားသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များ က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကို လွှမ်းခြုံ သွားပြီး ရှေ့မှောက်ရှိ အရာ အားလုံး ကို ခုတ်ပိုင်း ဖျက်ဆီး ပစ်နိုင်မည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း..."

ဓမ္မရုပ်တု နှစ်ခု ၏ ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်မှု နှင့်အတူ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံ ကြီး တစ်ခု က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပေါက်ကွဲ ထွက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအား က လေဟာနယ် ကိုပင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားစေကာ အောက်ဘက် ရှိ မြေပြင် ကလည်း လှိုင်းထန် နေတော့သည်။

ရိုင်းစိုင်း ကြမ်းတမ်းသော ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု များ က အရပ်လေးမျက်နှာ သို့ လွှမ်းခြုံ သွားပြီး ဖြတ်သန်း သွားသော နေရာ တိုင်း တွင် မည်သည့် အရာ ကမျှ တားဆီး နိုင်စွမ်း မရှိသလောက် ပင်ဖြစ်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မျက်စိ တစ်ဆုံး တွင် ရှိသမျှ အရာ အားလုံး က တုန်ခါ နေကြတော့သည်။

ရလဒ် အနေဖြင့် ကျန်းချဲ့ နှင့် ကျန်းဆန်း တို့ နှစ်ဦး စလုံး ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့် သွားစေသည်။ ကျန်းချဲ့ အံ့အားသင့် ရခြင်းမှာ ဓမ္မရုပ်တု ၏ အစွမ်းကုန် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်မှု ကို ကျန်းဆန်း က ကာကွယ် နိုင်ခဲ့ခြင်း ကြောင့် ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်ပင် သာမန် မဟုတ်ချေ။

ကျန်းဆန်း အံ့အားသင့် ရခြင်း မှာလည်း အတူတူ ပင်ဖြစ်သည်။ ကျန်းဆန်း စုစည်း ထားသော ဓမ္မရုပ်တု မှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များဖြင့် စုစည်း ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ဓားသင်္ချိုင်း တွင် ကာလ ကြာရှည်စွာ ကျင့်ကြံ ခဲ့ရသဖြင့် ဓမ္မရုပ်တု ကို ထားလိုက်ပါတော့ မိစ္ဆာဘုရင် ၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် ကိုပင် ဓား တစ်ချက်တည်း ဖြင့် ခုတ်ပိုင်း နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ကျန်းချဲ့ ၏ ဓမ္မရုပ်တု ကို အနည်းငယ်မျှ ဆုတ်ခွာ သွားအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ပို၍ အရေးကြီး သည်မှာ ကျန်းဆန်း၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ဓမ္မရုပ်တု က အနည်းငယ် အားနည်း နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသို့ ဖြစ်လေလေ ကျန်းဆန်း ၏ တိုက်ခိုက် လိုစိတ် က ပို၍ မြင့်တက် လာလေလေ ပင်ဖြစ်သည်။ လက်ကို ဝှေ့ယမ်း လိုက်ရာ ရှေးကျသော ရှည်လျားသည့် ဓား တစ်လက် က လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိ လာပြီး ထိပ်တန်း အဆင့် နတ်လက်နက် ဓား တစ်လက် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ဓား တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်း လိုက်သည်။

ဓားစိတ်ဆန္ဒ က ပတ်ဝန်းကျင် ကို မှိုင်းညို့သော လောက ကြီး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားစေသည့် အလား သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ် တစ်ခု နှင့် အလွန် တူညီ လှပေသည်။

"မရဏနိုင်ငံ သို့ ကျဆင်းခြင်း"

ကျန်းဆန်း ၏ အေးစက်သော အသံ က ကျန်းချဲ့ ၏ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ် လာပြီး နောက်တစ်ခဏ တွင် လောက ကြီး တစ်ခုလုံး က ကျန်းချဲ့ ထံသို့ ဖုံးအုပ် လာသည့် အလား ဓား အလင်းတန်း တစ်ခု က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အဆုံးအစမရှိ အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားတော့သည်။

ဓား တာအိုလမ်းစဉ် ၏ ထိပ်တန်း အဆင့် မဟာ နတ်စွမ်းရည်၊ ဓား အလင်းတန်း ခွဲထွက်ခြင်း။

သို့သော် ကျန်းဆန်း၏ လက်ထဲတွင်တော့ သာမန် နည်းလမ်း တစ်ခု အလား ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်း မျိုး က ကျန်းချဲ့ အတွက်မူ ဘာ အရေး ပါမည်နည်း။

ကျန်းချဲ့ က မိစ္ဆာသူတော်စင် ၏ နယ်ပယ် ကိုပင် တောင့်ခံ နိုင်ခဲ့ရာ ဓားစိတ်ဆန္ဒ တစ်ခု ကို ကြောက်ရွံ့ နေစရာ လိုသေးသလား။

ဟွမ်ကူးနတ်လှံတံ က လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိ လာပြီး ကျန်းချဲ့ က လက်မောင်း နှစ်ဖက် ကို ဆန့်ထုတ် လိုက်ရာ အဆုံးအစမရှိသော သွေးချီ စွမ်းအင် များ က သွေးကြော အမှတ် များ အတွင်းမှ ထွက်ပေါ် လာပြီး ရွှေရောင် အစစ်အမှန် နဂါး များ အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အရပ်လေးမျက်နှာ သို့ တိုးဝင် သွားတော့သည်။

အစစ်အမှန် နဂါး များ က ဓား အလင်းတန်း များကို အစွမ်းကုန် ရင်ဆိုင် လိုက်ကြသည်။

ထို အခိုက်အတန့် တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး က ဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲ နေပြီး ပေါက်ကွဲသံ များ က အဆုံးအစ မရှိ ထွက်ပေါ် နေတော့သည်။

ပေရာပေါင်းများစွာ အတွင်း တွင် သီးခြား နယ်ပယ် တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားပြီး ကျန်းချဲ့ က နတ်လှံတံ ကို ကိုင်ဆောင် ကာ ကိုယ်ပေါ်တွင် မိစ္ဆာ မီးတောက် များ ခြံရံ လျက် လှံတံ တစ်ချက် ရိုက်ချ လိုက်ရာ မိစ္ဆာ မီးတောက် များ က လွှမ်းခြုံ ထွက်ပေါ် လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကိုပင် ခွဲခြမ်း ပစ်နိုင်မည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

"ငရဲပြည် သို့ ဆင်းသက်ခြင်း"

ကျန်းဆန်း ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အဆုံးအစမရှိသော တိုက်ခိုက် လိုစိတ် များ ပြည့်နှက် နေပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးချီ စွမ်းအင် များ ကလည်း အလားတူ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာသည်။ ကျန်းဆန်း ကလည်း ဓမ္မရုပ်တု နှင့် ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခုစလုံး ကို ကျင့်ကြံ ထားသူ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျင့်စဉ် ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် နတ်စွမ်းရည် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့် သို့ပင် မြှင့်တင် ထားခဲ့သည်။

ဓား တစ်ချက် ထွက်ပေါ် လာသည် နှင့် ငရဲပြည် က ပုံပေါ် လာတော့သည်။

ဓားစိတ်ဆန္ဒ က ဓား နယ်ပယ် အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားပြီး လောက ကြီး တစ်ခုလုံး က ကျန်းချဲ့ ထံသို့ ဖုံးအုပ် လာကာ ဓား အလင်းတန်း များ က ကောင်းကင် ကိုးထပ် အထက်မှ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာသည့် အလား နိုးထ လာသော အစစ်အမှန် နဂါး တစ်ကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားပြီး သူ၏ အိပ်စက် ခြင်းကို နှောင့်ယှက် သော အကောင်အမွှား များကို မျိုချ ဖျက်ဆီး ပစ်ရန် ရည်ရွယ် နေသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း..."

အစွမ်းထက်ဆုံးသော နည်းလမ်း နှစ်ခု က အတူတကွ ရင်ဆိုင် ပေါက်ကွဲ သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး က ဤ အခိုက်အတန့် တွင် ရပ်တန့် သွားသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခဏ တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံ ကြီး က လုံးဝ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာပြီး ကျန်းချဲ့ နှင့် ကျန်းဆန်း တို့ က တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်ဆုတ် သွားကြသည်။

သူတို့ နှစ်ဦး ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက် ခဲ့သော ဗဟိုချက် တွင်တော့ မည်သည့် အချိန် ကတည်းက အနက်ရောင် တွင်းပေါက် ကြီး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားမှန်း မသိတော့ချေ။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က ဤ အခိုက်အတန့် တွင် တိုက်ရိုက် ရိုက်ချိုး ခံလိုက်ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ဘာ နည်းလမ်း တွေ ရှိသေးလဲ ဒီလောက်လေး တင် ဆိုရင်တော့ ဒီနေ့ မြို့စားကြီး ကျုပ် ကို နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်း က ဆံပင် များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တွင် ယုံကြည်မှု များ အပြည့်အဝ ရှိနေကာ စကားသံ မဆုံးမီ မှာပင်...

ဓားကို ကိုင်ဆောင် ကာ ကျန်းချဲ့ ထံသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင် သွားပြီး လေဟာနယ် အတွင်းတွင် အရာအားလုံး ကို ကြိတ်ချေ ဖျက်ဆီး ပစ်နိုင်သော ကြယ်ကြွေ တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားတော့သည်။

ကျန်းဆန်း ၏ စကား များ အပေါ် တွင် ကျန်းချဲ့ က မည်သည့် မျက်နှာ အမူအရာ မျှ မရှိဘဲ ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့ တိုးလိုက်ရာ လေဟာနယ် က လှိုင်းထ သွားပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် အဆုံးအစမရှိသော ရွှေရောင် သွေး ကန့်လန့်ကာ က ခြံရံ လျက် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဓားမိစ္ဆာ နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက် လိုက်ပြန်သည်။

သူတို့ နှစ်ဦး ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက် နေစဉ် အတွင်း လေဟာနယ် မှ မြေပြင် အပေါ် သို့ ရိုက်ချ လိုက်ပြီး ထို့နောက် မြေပြင် မှ လေဟာနယ် သို့ ပြန်လည် ထိုးတက် သွားကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး က တစ်စစီ ခုတ်ပိုင်း ခံရပြီး သူတို့ နှစ်ဦး ဖြတ်သန်း သွားသော နေရာ တိုင်း တွင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတော့သည်။

သူတို့ နှစ်ဦး ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက် နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်း က ပတ်ဝန်းကျင် မှ ကြည့်ရှု နေသူ များကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့် အံ့အားသင့် သွားစေသည်။

ယခုအခါ လူတိုင်း ၏ ရင်ထဲတွင် အတွေး တစ်ခုတည်း သာ ရှိတော့သည်။

'ဒါက ယွမ်ရှန်းအဆင့် ဟုတ်သေးရဲ့လား’