အခန်း ၅၀၇

အခန်း ၅၀၇ ဓားမိစ္ဆာ ရှုံးနိမ့်ခြင်း ထျန်းယွမ် တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားခြင်း

ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်း ၏ အစွမ်းထက်မှုက မည်သို့မျှ သံသယဝင်စရာ မလိုချေ။ ထျန်းယွမ်မြို့ အတွင်းရှိ ယွမ်ရှန်းအဆင့် တွင် နံပါတ်တစ် လူ ဖြစ်ပြီး သိုင်းသူတော်စင် အောက်တွင် အစွမ်းထက်ဆုံးသူ ဖြစ်ရာ ဖုန်းယွင် စာရင်း ၏ စတုတ္ထ နေရာက အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသည်ဟု ကျန်းချဲ့ ပင်လျှင် ထင်မြင်မိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းချဲ့ နှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ကျန်းဆန်း က အနည်းငယ်မျှသာ အားနည်းပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားသိုင်း မဟာနတ်စွမ်းရည် က အလွန် ကြမ်းကြုတ်လှသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော ဂျန်နန်မြို့စား လီချန်ကော နှင့် ဝူစုန်းနတ်ဘုရားကျောင်း ၏ အမည်းအဖြူ မိစ္ဆာနှစ်ဖော် ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လှပေသည်။

ဆက်တိုက်ဆိုသလို အချီ ရာပေါင်းများစွာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး တစ်စစီ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားပြီး လေဟာနယ် ရေစီးကြောင်းများပင် ပျံ့နှံ့လာတော့သည်။ သို့သော်လည်း ကျန်းချဲ့ နှင့် ကျန်းဆန်း တို့ ကတော့ တိုက်ပွဲ ကြာလေလေ ပို၍ ရဲရင့်လာလေလေ ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်အဝါ ကလည်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်။

ဤသည်က ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြည့်ရှုနေသူ အားလုံးကို အလွန် ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲမျိုးက ယွမ်ရှန်းအဆင့် ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို အဝေးကြီး ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း အားလုံးက ခံစားမိကြသည်။

"ဟားဟားဟား... လာစမ်းပါ..." ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ကျန်းဆန်း ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ဓားချီ စွမ်းအင်များ ပြန့်ထွက်နေပြီး အလွန် ကြမ်းကြုတ်လှပုံ ရသော်လည်း နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ စီးကျလာသော သွေးစလေး တစ်ကြောင်းကတော့ သူ၏ အရှိန်အဝါကို အနည်းငယ် ထိခိုက်စေသည်။

ယခုအခါ ကျန်းဆန်း က ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအား အားလုံးကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးထားပြီး ဖြစ်သည်။ ကျန်းဆန်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကျန်းချဲ့ က သူ့ကို မကြုံစူးဖူးသော ဖိအားကြီးကို ပေးစွမ်းနေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ့ ၏ စွမ်းအားက သူ့ထက်ပင် ခြေတစ်လှမ်း သာလွန်နေနိုင်ကြောင်း ကျန်းဆန်း ရင်ထဲတွင် ခံစားမိသည်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အောင်နိုင်သူက သူသာ ဖြစ်ရမည်ဟု ကျန်းဆန်း ထင်မြင်မိသည်။ ဤသည်မှာ ကျန်းဆန်း မောက်မာနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထျန်းယွမ်မြို့ အတွင်း တိုက်ပွဲပေါင်း ရာနှင့်ချီ ဖြတ်သန်းခဲ့ရမှု မှတစ်ဆင့် ရရှိလာသော ကိုယ်ပိုင်ယုံကြည်မှု ပင်ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း..."

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံ ကြီးက လေဟာနယ်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ကျန်းချဲ့ နှင့် ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်း တို့ ကတော့ တစ်ချက် ရင်ဆိုင်ပြီးနောက် နှစ်ဦးစလုံး ပေရာပေါင်းများစွာ အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တစ်စစီ ပြိုကွဲနေသော လေဟာနယ်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ယခုအခါ ဓားမိစ္ဆာ ၏ စွမ်းအားကို ကျန်းချဲ့ အပြည့်အဝ အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအား အားလုံးနီးပါးကို ထုတ်သုံးထားသည့်တိုင် တစ်ဖက်လူကို မနည်း ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခြင်းက ဓားမိစ္ဆာ ၏ ကြမ်းကြုတ်မှုကို သက်သေပြရန် လုံလောက်လှပေသည်။ ဝမ်းနည်းစရာ က ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် တစ်ဖက်လူနှင့် ဆက်လက်၍ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေရန် အများကြီး စိတ်မဝင်စားတော့ချေ။ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေမယ် ဆိုရင် လင်းကျန့်တောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရဲ့ ထက်ဝက်နီးပါး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်... တစ်ကွက်တည်းနဲ့ပဲ အရှုံးအနိုင် ဖြတ်ကြစို့"

"ကောင်းပြီ"

ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်း က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ ၏ ပြောစကားကို သဘောတူကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ကျန်းဆန်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အငွေ့အသက်များက အစစ်အမှန် အလား စုစည်းလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိစေကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာတော့သည်။

"ဒီ မဟာနတ်စွမ်းရည် က မူလက ငါ က မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ရဲ့ စွမ်းအားရှင် တွေအတွက် ချန်ထားတဲ့ အသေခံ အကွက်ပဲ... နာမည်ကတော့ ကောင်းကင်ကိုးထပ်ကို လှုပ်ခတ်ခြင်း လို့ ခေါ်တယ်... မင်း ခံနိုင်ရည် ရှိပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

စကားသံ အဆုံးတွင် ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်း က ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖုန်းယွင် စွမ်းအားများက တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား ရပ်တည်နေသော အနက်ရောင် နတ်ဓား ဓမ္မရုပ်တု က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း စတင် ကြီးမားလာကာ အနက်ရောင် မှော်အလင်းတန်းများ က ကောင်းကင် ကိုးထပ် အထိ ထိုးတက်သွားတော့သည်။

လောကကြီးကို ဖျက်ဆီးမည့် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပွင့်လန်းလာပြီး မကောင်းဆိုးဝါး အားလုံးကို ဖိနှိပ်ပစ်တော့မည့် အလား ပင်ဖြစ်တော့သည်။

ဓားမိစ္ဆာ ၏ ဤကဲ့သို့သော မဟာနတ်စွမ်းရည်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျန်းချဲ့ ကတော့ အလွန် တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင် ပြသနေသည်။ လက်မောင်း နှစ်ဖက်ကို လှုပ်ခါလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးချီ စွမ်းအင်များက သွေးကြောအမှတ်များ အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနောက်ဘက်ရှိ ဧရာမ ဓမ္မရုပ်တုကြီး နှင့် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့စွာ ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်ခုစလုံးက တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားကြသည်။ ပြိုင်ဘက်ကင်း မဟာနတ်စွမ်းရည် ဖြစ်သော ဖာထျန်းရှန့်တီ ပင်ဖြစ်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မူလကတည်းက အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဓမ္မရုပ်တု က နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အကြီးအကျယ် ကြီးမားလာပြီး ထက်ဝက်ကျော်ခန့် ကြီးမားသွားကာ ပေကိုးရာနီးပါး အထိ မြင့်မားသွားပြီး ကောင်းကင်ကို ထောက်မထားသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခု အလား ဖြစ်သွားတော့သည်။

လက်သီးတစ်ချက် ထိုးထုတ်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရောင်များ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြသူ အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဘုန်း..."

ပြင်းထန်သော ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကျန်းချဲ့ ၏ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဓမ္မရုပ်တု ၏ စွမ်းအား စုစည်းထားသော လက်သီးချက်က ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်း ၏ နောက်ဆုံး လျှို့ဝှက်လက်နက် မဟာနတ်စွမ်းရည် ဖြစ်သော ကောင်းကင်ကိုးထပ်ကို လှုပ်ခတ်ခြင်း ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ် အားလုံးကိုပါ တစ်စစီ ပြိုကွဲသွားစေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဓမ္မရုပ်တု က လှုပ်ရှားလိုက်ရာ မြေပြင်ကို ကျုံ့သွားစေသော ကိုယ်ဖော့ပညာ အလား မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဓားမိစ္ဆာ ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ရာ တောင်တန်းကြီးတစ်ခု ပြိုလဲကျလာသည့်အလား ဖြစ်ပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချုပ်အနှောင် စွမ်းအားတစ်ခုက လေဟာနယ်ကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားစေတော့သည်။

ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်း ၏ မျက်နှာထား က ဤအခိုက်အတန့်တွင်မှ အစစ်အမှန် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ယခင်က ကျန်းချဲ့ နှင့် ကျန်းဆန်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ကျန်းချဲ့ က အနည်းငယ်မျှသာ အသာစီးရထားသဖြင့် သူ့ကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားစေရန် မလုံလောက်ခဲ့ချေ။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြီးကို သူ အာရုံခံမိလိုက်ချိန်တွင်မူ ပထမဆုံးအကြိမ် အနေဖြင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော ဖိနှိပ်မှုကြီးကို သူ ခံစားလိုက်ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သိုင်းသူတော်စင် အောက်တွင် ကျန်းချဲ့ က သူ့ကို ဤမျှ ဖိအားပေးနိုင်သော တစ်ဦးတည်းသော တည်ရှိမှု ပင်ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ အင်အားသက်သက်ဖြင့် ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ မခုခံနိုင်ကြောင်း ကျန်းဆန်း သိရှိလိုက်သည်။ စိတ်အာရုံ တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် လေဟာနယ်အတွင်း ထူးဆန်းစွာ ဓားမြည်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် ဓား က အစွမ်းပြလာသဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး က တုန်ခါသွားတော့သည်။

ဓားမိစ္ဆာ က နောက်ဆုံးတွင် ယခင်က သူ ပြောခဲ့သော စကားကို ဖောက်ဖျက်၍ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် ဓား ကို ထုတ်သုံးကာ တိုက်ခိုက်လိုက်ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် ဓား ၏ စွမ်းအားကို မငှားရမ်းပါက ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်လျှင်တောင် သူ ကိုယ်တိုင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိသွားမည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ခု နှင့် စူးရှသော ဓားမြည်သံတစ်ခုတို့က အတူတကွ ရင်ဆိုင် ပေါက်ကွဲတော့မည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရုတ်တရက် လောကကြီးတစ်ခုလုံးက ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ အရပ်လေးမျက်နှာလုံးက ဤအခိုက်အတန့်တွင် အေးခဲသွားသည့်အလား ပင်ဖြစ်တော့သည်။

ထို့နောက် ဓားမိစ္ဆာ ထုတ်သုံးလိုက်သော သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် ဓား က အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ကျန်းချဲ့ ၏ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဓမ္မရုပ်တု ကလည်း အလွန် ကြီးမားလှသော အဟန့်အတားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သိုင်းသူတော်စင် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဝင်ရောက် စွက်ဖက်လိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းချဲ့ သိရှိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် အနည်းငယ်မျှ တွေဝေနေခြင်းမရှိဘဲ မဟာနတ်စွမ်းရည်ကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့သည်။

လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်း အတွင်းမှ အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လင်းကျန့်တောင် ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ချင်ဝူကျန်း က အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သိုင်းသူတော်စင် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေကာ ဖိနှိပ်မှုကြီးကို အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပြန့်နှံ့သွားစေသည်။

"ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်တာ သက်သက်ပဲ ဖြစ်လို့ ရင်းနှီးမှုကို မထိခိုက်စေဘဲ ဒီနေရာမှာတင် ရပ်လိုက်ကြစို့..."

ကျန်းချဲ့ က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး လေဟာနယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဓမ္မရုပ်တု က ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် အကြည့်ကို မလှမ်းမကမ်းရှိ ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်း ထံသို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို ကျန်း... ဒီတိုက်ပွဲကို သရေပွဲလို့ သတ်မှတ်ရင် ဘယ်လိုလဲ"

ကျန်းဆန်း က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါရမ်းလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

"ကျုပ် ရှုံးသွားတာပါ... မင်း ရဲ့ ဒီ မဟာနတ်စွမ်းရည် က သိုင်းသူတော်စင် နဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ ရနေပြီ... ကျုပ် သာ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် ဓား ကို ထုတ်မသုံးရင် လုံးဝ မခုခံနိုင်ဘူး"

ကျန်းဆန်း က အရှုံးကို လက်မခံနိုင်သောလူမျိုး မဟုတ်ချေ။ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် ဓား ၏ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်ကတည်းက ကျန်းချဲ့ နှင့် သူ ကြားရှိ ကွာဟချက် က မသေးငယ်ကြောင်း ကျန်းဆန်း သိရှိထားပြီး ဖြစ်သလို သူ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်းလည်း ဝန်ခံလိုက်သည်။ ပြင်ပပစ္စည်းကို အားကိုး၍ ကျန်းချဲ့ ကို ခုခံနိုင်ခြင်း က အစစ်အမှန် စွမ်းအား မဟုတ်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့ က နယ်ပယ်တစ်ခု ကို ကြီးစိုးထားသော မြို့စားကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ရာ လက်ထဲတွင်လည်း လမ်းစဉ်ကို ကာကွယ်ပေးမည့် သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် လက်နက် သေချာပေါက် ရှိနေမည် ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းဆန်း ထင်မြင်မိသည်။

သို့သော်လည်း ဤသည်က ဓားမိစ္ဆာ အတွက်တော့ ဆိုးရွားသော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ဟု ကျန်းဆန်း ထင်မြင်မိသည်။ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သော်လည်း ရိုးသားပွင့်လင်းစွာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မည်သူမျှ ပြဿနာ ရှာနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ကျန်းချဲ့ ၏ အစွမ်းထက်မှုကို သက်သေပြရန် လုံလောက်လှပေသည်။

အနာဂတ်တွင် ကျန်းဆန်း လိုက်မီရန် ကြိုးစားရမည့် ရည်မှန်းချက်အသစ်တစ်ခုကိုလည်း ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ စကားအများကြီး မပြောတော့ချေ။

ချင်ဝူကျန်း ကလည်း အများကြီး ထပ်မံ မပြောတော့ချေ။ ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်း ၏ အခြေအနေကို သူ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ဒီနေ့ ကျန်းချဲ့ ကို ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းက ဆိုးရွားသော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်သလို ဤအချက်ကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျ သွားမည်လည်း မဟုတ်ချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ကျန်းဆန်း၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ပို၍ လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပြိုကွဲနေသော လေဟာနယ် များကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားစေပြီးနောက် အကြည့်ကို အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ရွှေ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်လို့ အားလုံး လူစုခွဲလိုက်ကြစို့..."

ကျန်းဆန်း ကို အနိုင်ရရှိလိုက်ခြင်းက အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းချဲ့ အတွက် အောင်ပွဲကြီးတစ်ခုဟု မခံစားရချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့ က သိုင်းသူတော်စင် များနှင့်ပင် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်ရာ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် ရှိသော စွမ်းအားရှင်များ ကသာ သူ့အပေါ် ဖိအားပေးနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်ပိုင်ယုံကြည်မှု ရှိနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသောသူများ ကတော့ ကျန်းချဲ့ ကို ဖိအားပေးရန် လုံးဝ မလုံလောက်ကြချေ။

ကျန်းချဲ့ က လှုပ်ရှားတိုက်ခိုက်လိုက်ရခြင်းမှာ ကျန်းဆန်း က လူအများရှေ့တွင် ကိုယ်တိုင် စိန်ခေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ကာ ဟန်ဆောင်နေရန်လည်း သူ အများကြီး စိတ်မဝင်စားချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို ပွင့်လင်းစွာ ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း က ပို၍ ကောင်းမွန်လှပေသည်။

စွမ်းအား နှင့် အဆင့်အတန်း က အမြဲတမ်း တူညီနေလေ့ ရှိကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းက လင်းကျန့်တောင် ထံမှ ယင်ယန် တာအိုသစ်သီး ကို ရယူရန် အတွက်လည်း တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ အထောက်အကူ ဖြစ်စေနိုင်ကောင်း ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ ထို့နောက်တွင် ကျန်းဆန်း ကလည်း ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိဘဲ အနည်းငယ်မျှသာ ဒဏ်ရာရရှိထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့်...

ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းထက်သော ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအားကို အားကိုး၍ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

ထို့အစား ကျန်းချဲ့ ကို ခေါ်ဆောင်ကာ လင်းကျန့်တောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုခွင့် ပြုခဲ့သည်။ သေချာသည်မှာ ဤခရီးစဉ်အတွင်း ကျန်းဆန်း က ကျန်းချဲ့ ထံမှ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓမ္မရုပ်တုကြီး နှင့် မည်သို့ ပေါင်းစပ်ရသနည်း ဆိုသည့်အချက်ကို လမ်းညွှန်မှု တောင်းခံခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းဆန်း၏ အသိဉာဏ် ခံစားချက် အရ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓမ္မရုပ်တုကြီး နှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်သူတိုင်း မှာ သိုင်းသူတော်စင် စွမ်းအားရှင်များချည်းသာ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပိုင် နယ်ပယ်တစ်ခု ဖန်တီးပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအား များကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှသာ လွတ်လပ်စွာ ဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအား များကို တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် စုစည်းနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းချဲ့ ကတော့ ဤသို့ မဟုတ်ဘဲ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ကျန်းဆန်း သဘာဝကျကျ စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စ နှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းချဲ့ က တွန့်တိုနေခြင်းမရှိဘဲ ကိုယ်ပိုင် အတွေ့အကြုံ များကို ပြောပြခဲ့သော်လည်း ဝမ်းနည်းစရာ က ကျန်းချဲ့၏ နည်းလမ်း က သူ့အတွက်သာ အသုံးဝင်ပြီး ဓားမိစ္ဆာ က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် နတ်စွမ်းရည် အဆင့်တွင် ရှိနေလျှင်တောင် ထို ဖိအားကြီးကို တောင့်ခံရန် မလုံလောက်သေးချေ။

အတင်းအကျပ် ပေါင်းစပ်မည် ဆိုပါက ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအား ပြန်လည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်း ကိုသာ ကြုံတွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့ အပေါ် လေးစားမှုကိုသာ ပြသနိုင်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းဆန်း ကလည်း လျှို့ဝှက်ထားခြင်းမရှိဘဲ ကိုယ်ပိုင် မဟာနတ်စွမ်းရည် နည်းလမ်း အချို့ကို ပြောပြခဲ့ရာ ၎င်းတို့ နှစ်ဦး ကြားရှိ ဆက်ဆံရေး က ပို၍ ပို၍ အဆင်ပြေလာတော့သည်။

ကျန်းချဲ့ နှင့် ကျန်းဆန်း တို့ တာအိုလမ်းစဉ် အကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြချိန်တွင် လင်းကျန့်တောင် တစ်ခုလုံး ကလည်း ကျန်းချဲ့ ၏ ဤတိုက်ပွဲ ကြောင့် ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်း ၏ စွမ်းအားက မည်သို့မျှ သံသယဝင်စရာ မလိုသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

လင်းကျန့်တောင် သာမက ထျန်းယွမ်မြို့ တစ်ခုလုံးရှိ သိုင်းသူတော်စင် အောက်တွင် နံပါတ်တစ် လူ ဖြစ်ပြီး ယွမ်ရှန်းအဆင့် တွင် အမြဲတမ်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်ခဲ့သလို ထျန်းယွမ်မြို့ ၏ နောက်ထပ် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါး ဟုပင် ချီးကျူးခံထားရသူ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းချဲ့ ကို ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသည်။

ဤသည်က ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

မည်သူမျှ နောက်ကွယ်မှ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ခြင်း မပြုလျှင်တောင် ဤသတင်း က အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ထျန်းယွမ်မြို့ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ ထျန်းယွမ်မြို့ တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေရန် မလုံလောက်သော်လည်း ကျန်းချဲ့ ၏ ကျော်ကြားလှသော ဂုဏ်သတင်း ကတော့ ဤတိုက်ပွဲ နှင့်အတူ လုံးဝ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်း ကတော့ ဘယ်နေရာရောက်ရောက် လုံးဝ ငြိမ်ငြိမ်မနေဘူးပဲ"

နဂါးလှည်းယာဉ် အပေါ်တွင် ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကျီချန်တောက် က မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးယောင်လေး သန်းကာ ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းချဲ့ က ကျန်းဆန်း ကို အနိုင်ယူလိုက်ရုံသာမက ကောင်းကင်သားတော် ဓား ကိုပါ တုန်ခါအောင် လှုံ့ဆော်နိုင်ခဲ့မှု အပေါ် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်မိပုံ ရသည်။

ကျန်းချဲ့ က ကျီချန်တောက် ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ပို၍ ပင် ပြဿနာ ရှာတတ်သူ ဖြစ်နေတော့သည်။

ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ကောင်းကင်သားတော် ဓား ကိစ္စကို မသိရှိသဖြင့် ကျီချန်တောက် က ယခင် တိုက်ပွဲ အကြောင်းကို ပြောနေခြင်း ဖြစ်မည်ဟုသာ ထင်မြင်မိသည်။ ထို့ကြောင့် ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အစ်ကို ကျန်းဆန်း က ရိုးသားစွာ စိန်ခေါ်လာတော့ ငြင်းဆန်ဖို့က တကယ်ကို မကောင်းလို့ပါ"

"ဒီလူ က တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ပါဘူး... ဓားသိုင်း ပညာ က ကောင်းမွန်ရုံတင်မကဘူး... ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ကိုပါ တွဲပြီး ကျင့်ကြံထားတယ်... ထျန်းယွမ်မြို့ ထဲမှာတော့ သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဘုရား လို့ ခေါ်ဆိုလို့ ရတယ်... နောက်ပိုင်း တကယ်လို့ မသေဆုံးဘူး ဆိုရင် လင်းကျန့်တောင် ကို ဆက်ခံဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိတယ်... မင်း က သူ နဲ့ ရင်းနှီးအောင် ပေါင်းသင်းထားတာ ကလည်း မကောင်းတဲ့ ကိစ္စ တော့ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျန်းချဲ့ က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် စကားလမ်းကြောင်း ကို ပြောင်းလဲကာ မေးလိုက်သည်။

"နတ်မင်းကြီး ရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ခရီးစဉ် က ချောမွေ့ရဲ့လား ဆိုတာ မသိဘူး"

ယင်ယန် တာအိုသစ်သီး က မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်း နှင့် တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှ ပေါ့ဆ၍ မရနိုင်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုအခါ သူ တွင် ပူဇော်ပစ္စည်း တစ်ခုတည်း သာ လိုအပ်တော့ပြီး ၎င်းကို ရရှိပါက ကျင့်စဉ်ကို ပြီးပြည့်စုံခြင်း အခြေအနေ သို့ မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ကျီချန်တောက် က အကြည့်ကို ကျန်းချဲ့ ထံမှ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ယင်ယန် တာအိုသစ်သီး က လင်းကျန့်တောင် အတွက်တော့ အမွေအနှစ် တစ်ခု နဲ့ အတူတူပဲ... ယခင်က သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါး ချန်ထားခဲ့တဲ့ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းထက် စွမ်းအား စုစည်းမှု ပေါ့... သာမန်လူ သာ သွားတောင်းမယ် ဆိုရင် ဘယ်လိုမှ ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါ့ မှာတော့ အနည်းငယ် မျက်နှာ ရှိနေသေးလို့ လင်းကျန့်တောင် က ဒီ ပစ္စည်း ကို မင်းကို ပေးဖို့ သဘောတူလိုက်ပြီ... ဒါပေမဲ့ မင်း က ကိစ္စ တစ်ခုတော့ လုပ်ပေးဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်"

ကျန်းချဲ့ က ခရီးစဉ် ချောမွေ့ကြောင်း ကြားရချိန်တွင် မျက်နှာပေါ်၌ အပြုံးများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံး စကားစု ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်မူ မျက်နှာထား ချက်ချင်း တည်ကြည်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

"စိတ်ချပါ... မင်းကို တန်ဖိုးတူ ပစ္စည်းတစ်ခုနဲ့ ပြန်လဲခိုင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး... မင်း ရဲ့ စစ်အကျိုးဆောင်မှု အဖြစ် မိစ္ဆာအရှင် ဦးခေါင်း သုံးလုံး ကို ယူဆောင်လာပြီး ဒီ ယင်ယန် တာအိုသစ်သီး ကို ကိုယ်ပိုင် အသုံးပြုဖို့ လဲယူရမှာပါ"

"စစ်အကျိုးဆောင်မှု ဟုတ်လား" ဟု ကျန်းချဲ့ အနည်းငယ် သံသယ ဝင်သွားသည်။

"ထျန်းယွမ်မြို့ ရဲ့ စည်းကမ်း အရ စစ်အကျိုးဆောင်မှု မရှိရင် ဆုလာဘ် မရနိုင်ဘူး... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် လင်းကျန့်တောင် က အရမ်း အားနည်းလွန်းတယ် လို့ ထင်ရစေလိမ့်မယ်... ဒီလို လုပ်မှသာ နှစ်ဦးစလုံး အတွက် မျက်နှာရစေမှာ"

"လက်အောက်ငယ်သား နားလည်ပါပြီ"

ဤ စစ်အကျိုးဆောင်မှု ပြုလုပ်ရမည့် ကိစ္စ နှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းချဲ့ တွင် မည်သည့် ကန့်ကွက်ချက်မျှ မရှိချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျီချန်တောက် ပြောဆိုချက် က အမှန်တကယ် မှန်ကန်လှသည်။ ယခုလက်ရှိ အခြေအနေ အရ သူ အနေဖြင့် မိစ္ဆာအရှင် ခေါင်းသုံးလုံး ကို လွယ်လွယ်ကူကူ စုဆောင်းနိုင်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"အင်း"

လင်းကျန့်တောင် မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ နှင့် ကျီချန်တောက် တို့ က အတူတကွ ထျန်းယွမ် နန်းဆောင် သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ မြို့အတွင်းရှိ ဆူညံသံ အချို့ အပေါ် ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် အများကြီး စိတ်ဝင်စားမှု မရှိချေ။

ကြည့်သင့်ကြည့်ထိုက်သည့် အရာများကို ယမန်နေ့က အစောကြီးကတည်းက ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုလက်ရှိ ကျန်းချဲ့ ကို စိတ်ဝင်စားမှု ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော အရာ မှာ ပြင်ပလောက စစ်မြေပြင် သက်သက်သာ ဖြစ်တော့သည်။ သူ ကိုယ်တိုင်လည်း လှုပ်ရှားတိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ကာ ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းအား ဖြင့် အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

မကြာမီမှာပင် ကျန်းချဲ့ အတွက် အခွင့်အရေး က ရောက်ရှိလာတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထျန်းယွမ်မြို့ နှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ကြားရှိ အခြေအနေ က ရက်အနည်းငယ် ကြာတိုင်း တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု စတင်လေ့ ရှိသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ့ ထျန်းယွမ်မြို့ သို့ ရောက်ရှိပြီး တတိယမြောက်နေ့တွင် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ထပ်မံ ဖြစ်ပွားလာတော့သည်။

ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့်လည်း ထျန်းယွမ် ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ကြောင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုယ်တိုင် ခံစားလိုက်ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤအရာက ကောင်းကင်ယံ အတားအဆီးကြီး တစ်ခု အလား လောကနှစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားထားပြီး လူများကို ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်စေသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤ ကောင်းကင်ယံ အတားအဆီးကြီး က ဝိညာဉ်နယ်မြေ ကို ကာကွယ်ပေးထားသော အကာအကွယ် အတားအဆီးကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤအရာ က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အတွင်း၌သာ ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပြင်ပလောက လေဟာနယ် ရေစီးကြောင်း များကိုပါ ထျန်းယွမ် က အပြီးတိုင် ပိတ်ဆို့ထားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ထျန်းယွမ်မြို့ ကတော့ ထို ထျန်းယွမ် ၏ အတွင်းဘက်တွင် တည်ရှိနေပေသည်။

ပြင်ပလောက စစ်မြေပြင် ဆိုသည်မှာ ထို ကောင်းကင်ယံ အတားအဆီးကြီး ၏ အားနည်းသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော စစ်မြေပြင်ကြီး တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားခဲ့မှုကြောင့် အလွန် အစွမ်းထက်သော ထျန်းယွမ် ပင်လျှင် ထာဝရ တည်ရှိမနေနိုင်ဘဲ အစောကြီးကတည်းက အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တကယ်လို့သာ ထို အက်ကွဲကြောင်း က လုံးဝ ပျက်စီးသွားမည် ဆိုပါက...

ထို ထျန်းယွမ် ကလည်း တားဆီးနိုင်စွမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာနယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး နှင့် မိစ္ဆာသူတော်စင် များ ပင်လျှင် ထို အက်ကွဲကြောင်း မှတစ်ဆင့် တိုက်ရိုက် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာနိုင်ပေမည် သို့သော်လည်း ထျန်းယွမ် ၏ ပိတ်ဆို့မှု ရှိနေပါက မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ၏ မိစ္ဆာသူတော်စင် များ ပင်လျှင် လုံးဝ ဖြတ်ကျော်လာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စည်းကမ်းချက် အချို့ ရှိနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

စစ်မြေပြင်ကြီး အထက်တွင် ထျန်းယွမ် စစ်သည် တစ်သိန်း က တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ပြင်ဆင်ထားကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤနေရာရှိ စစ်သည်တော်များ ကသာ အစစ်အမှန် လက်ရွေးစင် များ ဖြစ်ကြကြောင်း ကျန်းချဲ့ ထင်မြင်မိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စစ်မြေပြင်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သူတိုင်း မှာ အနည်းဆုံး မွေးရာပါအဆင့် ကျင့်စဉ် ရှိကြသဖြင့် စစ်အစီအရင် ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်နိုင်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအထဲတွင် ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင် များလည်း အများအပြား ပါဝင်နေပြီး အရေအတွက် မှာ ထောင်ဂဏန်း မျှပင် ရှိပေသည်။

၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပြင်ပလောက စစ်မြေပြင် ၏ အခြားတစ်ဖက် ကတော့ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပုံ ရသည်။

တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်လျှင် တစ်ဖက်လူ၏ မိစ္ဆာစစ်သည် ခြောက်သိန်း ထက်မနည်း ရှိနေသော်လည်း ထိုအထဲမှ မိစ္ဆာစစ်သည် အများစု ၏ စွမ်းအားက အလွန် နိမ့်ကျလှပြီး အသက်စတေးရန် အတွက်သာ စစ်မြေပြင်သို့ စေလွှတ်ခံထားရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် အသိဥာဏ် မပွင့်လင်းကြသေးသဖြင့် ကြီးမားသော စစ်အစီအရင် များကို ထိရောက်စွာ မဖွဲ့စည်းနိုင်ကြချေ။

ထျန်းယွမ် စစ်သည် တစ်သိန်း ကပင် တစ်ဖက်လူ၏ မိစ္ဆာစစ်သည် သိန်းဂဏန်းကို ခုခံတားဆီးနိုင်ပေသည်။

ကျန်းချဲ့ က ရွှေရောင် စစ်ဝတ်တန်ဆာ ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဤသည်မှာ ကျန်းချဲ့ ယွဲ့ပြည်နယ် မှ ယူဆောင်လာသော နတ်ဝတ်တန်ဆာ တစ်ထည် ဖြစ်ပြီး ကာကွယ်နိုင်စွမ်း က ပြိုင်ဘက်ကင်း လှကာ မဟာအင်အားစုကြီးတစ်ခု ၏ အဖိုးတန် ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ့ သိုင်းလောက ကို ရှင်းလင်းစဉ်က ရရှိခဲ့သော တိုက်ပွဲ ရလဒ် ပစ္စည်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဟွမ်ကူးနတ်လှံတံ ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး နယ်စပ် တိုက်ပွဲ နတ်ဘုရား တစ်ပါး အလား ပင်ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပတ်လည်ရှိ စစ်မှန်သောသခင် အဆင့် ရှိသော မဟာသိုင်းသခင်ကြီး ခုနစ်ဦး က ဘေးတွင် ရပ်တည်နေကြသည်။ ၎င်းတို့ ကသာ အစစ်အမှန် အဓိက အင်အားစု များ ဖြစ်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ဘက်မှ မိစ္ဆာသူတော်စင် များကို အရင် ထုတ်မသုံးသရွေ့...

ထျန်းယွမ်မြို့ ဘက်မှ အရင် လှုပ်ရှားတိုက်ခိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

မိစ္ဆာသူတော်စင် များ သာ လှုပ်ရှားလာပါက တိုက်ပွဲကြီး ၏ ပြင်းထန်မှု အရှိန်အဝါ က အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် တိုက်ပွဲကြီး က ပို၍ ပြင်းထန်လေလေ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ကို မယှဉ်နိုင်သော အခြေအနေမျိုးတွင် ထျန်းယွမ်မြို့ ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ် ကို ထုတ်သုံးရမည် ဖြစ်သဖြင့် ထျန်းယွမ် ၏ စွမ်းအား ကို ကုန်ခမ်းစေမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကန့်သတ်ချက်များ အောက်တွင် ထျန်းယွမ်မြို့ အနေဖြင့် အစစ်အမှန် တိုက်ပွဲ အရှိန်အဝါ ကို အလိုအလျောက် မြင့်တက်အောင် ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ချေ။

သေချာသည်မှာ သိုင်းသူတော်စင် အောက်ရှိ သူများ က အဓိက အင်အားစု ဖြစ်သော်လည်း ဤတိုက်ပွဲတွင် သိုင်းသူတော်စင် စွမ်းအားရှင်များ ဝင်ရောက် မကူညီဘူးဟု မဆိုလိုပါချေ။ လက်တွေ့တွင် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားတိုင်း အနည်းဆုံး သိုင်းသူတော်စင် နှစ်ပါး က အနောက်မှ စောင့်ကြပ်ပေးလေ့ ရှိကြသည်။

ဤသည်မှာ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ၏ မိစ္ဆာသူတော်စင် များက အနိုင်ကျင့် တိုက်ခိုက်လာမည်ကို ကာကွယ်ရန် အတွက် ပင်ဖြစ်သည်။

ယနေ့ စောင့်ကြပ်ပေးနေသော သိုင်းသူတော်စင် နှစ်ပါး မှာ ထျန်းယွမ်မြို့ ၏ မဟာ စစ်သူကြီး လေးဦး အနက် ပါဝင်ပြီး ထိုအထဲမှ တစ်ဦး မှာ ကျန်းချဲ့ နှင့် အနည်းငယ် ပတ်သက်မှု ရှိနေပေသည်။