အခန်း ၅၀၈

အခန်း ၅၀၈ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော နတ်ဘုရားအစွမ်း၊ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသော မိစ္ဆာဘုရင်များ

၎င်းတို့ကြားရှိ ပတ်သက်မှု အရင်းအမြစ်မှာ မိဖုရား ရွှယ်ပိုင်ကျိန်း ပင်ဖြစ်သည်။

မိဖုရား ရွှယ်ပိုင်ကျိန်း ၏ မိခင်မျိုးနွယ်မှာ ထျန်းယွမ် မှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး အင်ပါယာနန်းတော် ဗဟိုချက်နှင့် ထျန်းယွမ် ကြားရှိ မင်္ဂလာဆက်ဆံရေး ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထို ရွှယ်မိသားစု မှ သိုင်းသူတော်စင် မှာ ရွှယ်ပိုင်ကျိန်း ၏ ဖခင် မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ဘိုးဘေး ပင်ဖြစ်သည်။

မိဖုရား ရွှယ် ၏ ဖခင် မှာ ယခုအခါ ဓမ္မရုပ်တုအဆင့် ရှိသော မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး စွမ်းအားမှာ သာမန်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မိဖုရား သမီးတော် တစ်ဦး ရှိနေသဖြင့် ထျန်းယွမ်မြို့ တွင် သူ၏ အဆင့်အတန်းက မနိမ့်ကျချေ။

ကျန်းချဲ့ နှင့် မိဖုရား ရွှယ် တို့ကြားရှိ ဆက်ဆံရေး အရ ထိုဖခင် ကလည်း ရွှယ်မိသားစု နှင့် မင်္ဂလာပူးပေါင်းမှု ရှိသည်ဟု သတ်မှတ်၍ ရနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ဤအချက်ကို အပြင်သို့ ဖွင့်ဟ၍ မရနိုင်ချေ။ အကယ်၍ ဖွင့်ဟလိုက်ပါက အကျိုးဆက်များကို မှန်းဆ၍ပင် ရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဝူအန်း မြို့စားကြီး ဒီနေ့ တိုက်ပွဲ ကတော့ မြို့စားကြီး အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေပြီ" ဟု ရွှယ်မိသားစု ဘိုးဘေး က ကျန်းချဲ့ အပေါ် အလွန် သဘောကောင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းချဲ့ ၏ မြို့စားကြီး ရာထူး က ရွှယ်မိသားစု ဘိုးဘေးနှင့် တူညီနေသောကြောင့် သက်သက်သာ မဟုတ်ဘဲ ကျန်းချဲ့ က လင်းကျန့်တောင် တွင် ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို သက်သေပြနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်း ကို အနိုင်ယူနိုင်ခြင်းက ကျန်းချဲ့ ၏ စွမ်းအားကို သက်သေပြရန် လုံလောက်လှပြီး ယွမ်ရှန်းအဆင့် တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်အတန်း တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ယနေ့ တိုက်ပွဲတွင် မိစ္ဆာသူတော်စင် များ သာ ဝင်မပါပါက စွမ်းအား အကြီးမားဆုံးသူမှာ ကျန်းချဲ့ ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထျန်းယွမ်မြို့ မှ ယွမ်ရှန်းအဆင့် နတ်စစ်သူကြီး များ အားလုံးက အကြည့်များ ပို့လွှတ်လာကြသည်။ စူးစမ်းချင်သူများ ရှိသလို လေးနက်တည်ကြည် နေသူများလည်း ရှိကာ ရင်းနှီးအောင် ပေါင်းသင်းချင်သူများလည်း ရှိကြသည်။

ကျန်းချဲ့ ကို အထင်သေးသော သူ ဆို၍ တစ်ယောက်မျှ မရှိချေ။

တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် ၏ ဝူအန်း မြို့စားကြီး၊ ကွမ်ကျွင်းနယ်စား၊ တောင်ပိုင်း နတ်သံတမန် နှင့် ယွဲ့ပြည်နယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး တစ်ဦး အနေဖြင့် ကျန်းချဲ့ ၏ အဆင့်အတန်း ကို ကျင့်စဉ် အဆင့်အတန်း သက်သက်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်၍ မရနိုင်ချေ။ ကျန်းချဲ့ ၏ ရာထူး အဆင့်အတန်း က သာမန် သိုင်းသူတော်စင် များနှင့် အခြေခံအားဖြင့် မည်သည့် ကွာခြားချက်မျှ မရှိချေ။

အကယ်၍ တွေ့ဆုံရမည် ဆိုပါက ထိုနတ်စစ်သူကြီးများကပင် အရင် ဦးစွာ အရိုအသေ ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

"စစ်သူကြီး ရွှယ် စိတ်ချပါ ကျုပ် က အစွမ်းကုန် ကြိုးစား ပေးပါ့မယ်"

ကျန်းချဲ့ က လက်ထဲရှိ ဟွမ်ကူးနတ်လှံတံ ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ အခြား အကြောင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ယင်ယန် တာအိုသစ်သီး အတွက် ဆိုလျှင်တောင် ဤတိုက်ပွဲ တွင် ကျန်းချဲ့ က စွမ်းအားကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားမည် မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့ ၏ ရည်မှန်းချက် က အနည်းဆုံး ထိပ်တန်း အဆင့် မိစ္ဆာဘုရင် သုံးဦး ၏ ဦးခေါင်းများ ဖြစ်နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"ဝေါင်း..."

"ဝေါင်း..."

"ဝေါင်း..."

မိုင်ဆယ်ဂဏန်း အကွာအဝေး မှ အဆုံးအစမရှိသော မိစ္ဆာစစ်သည် များ၏ ဟိန်းဟောက်သံ များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးဆာနေသည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရှိန်အဝါများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကိုပင် မွှေနှောက်လိုက်ကာ အနက်ရောင် တိမ်တိုက် များကို စုစည်းလာစေသည်။ အုံ့မှိုင်းနေသော တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု က ကောင်းကင်ယံ အထက်တွင် လွှမ်းခြုံသွားပြီး ပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက် များက ဆက်တိုက် တုန်ခါနေတော့သည်။

မည်သည့် အချက်ပြမှု မျှ မရှိချေ။

ကြီးမားလှသော နဂါးဟိန်းဟောက်သံ ကြီး တစ်ခု နှင့်အတူ မိစ္ဆာစစ်သည် သိန်းဂဏန်း က တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည့် အလား လေဟာနယ်ကို နင်းဖြတ်ကာ ထျန်းယွမ် ရှိရာ အရပ်သို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ "ဒုန်း..." "ဒုန်း..." မြည်ဟည်းသံ ကြီးများ က မိုးကြိုးပင်လယ် ကြီးထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေတော့သည်။

မိစ္ဆာစစ်သည် သိန်းဂဏန်း က တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လာမှု ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရိုက်ခတ်မှု က စကားလုံး များဖြင့် ဖော်ပြရန် ပင် ခက်ခဲလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မျက်စိတစ်ဆုံး ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ဆယ်ဂဏန်း အတွင်းတွင် မိစ္ဆာစစ်သည် များချည်းသာ ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်း မဟာစစ်သူကြီး ရွှယ်ဖျင်ဇူ က လက်ထဲရှိ စစ်တံခွန် ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ခန့်ညားထည်ဝါသော အသံကြီးက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

"တိုက်ပွဲ စတင်..."

"ဒုန်း..."

"ဒုန်း..."

"ဒုန်း..."

ခွီးနွား သားရေ ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဆယ်ပေခန့် ကြီးမားသည့် စစ်စည် ကြီးများက အရပ်လေးမျက်နှာ တွင် နေရာယူထားပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တီးခတ်လိုက်သည် နှင့် အစစ်အမှန် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး က တုန်ခါနေသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ကျန်းချဲ့ ကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ သွေးချီ စွမ်းအင် များ တိတ်တဆိတ် ဆူပွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

'စည်သံ က သွေးချီ စွမ်းအင် တွေကို တုန်ခါစေတာလား' ဟု တွေးလိုက်မိပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကျန်းချဲ့ နားလည်သွားတော့သည်။

အရပ်လေးမျက်နှာ တွင် ခွဲခြားထားသော ဤ စစ်စည် လေးလုံး မှာလည်း ရှားပါးသော ရတနာ ပစ္စည်းများ သေချာပေါက် ဖြစ်ပေမည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့ ကိုယ်တိုင်ပင် လွှမ်းမိုးမှု ခံလိုက်ရရာ သာမန် မွေးရာပါအဆင့် စစ်သည်များ ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ချေ။

အမှန်တကယ် လက်တွေ့တွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

စစ်စည် တီးခတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့် တွင် ထျန်းယွမ် စစ်သည် တစ်သိန်း လုံး က သွေးချီ စွမ်းအင်ကို လှုံ့ဆော်ပေးသော ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခုခုကို မျိုချလိုက်သည့် အလား လူတိုင်း ၏ သွေးချီ စွမ်းအင် များ က ဆူပွက် လာပြီး ခန္ဓာကိုယ် များ ကလည်း လျင်မြန်စွာ အနီရင့်ရောင် သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေ အောက်တွင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း က နှစ်ဆ တိုးလာသည်ဟု မဆိုနိုင်လျှင်တောင် အနည်းဆုံး ရာခိုင်နှုန်း အတန်အသင့် တော့ သေချာပေါက် မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်သည်။

လှိုင်းထန်နေသော သွေးချီ စွမ်းအင် များ က လေဟာနယ် အတွင်းတွင် သွေးတိမ်တိုက် တစ်ခု အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး တိုက်ပွဲ စတင် ဟူသော အသံ နှင့်အတူ စစ်သည် တစ်သိန်း က ချက်ချင်း စတင် ထိုးစစ်ဆင် လာကြတော့သည်။ လူတိုင်း က မြင်းသည်တော် များ အလား ဖြစ်ပြီး စီးနင်းထားသော မြင်းများမှာလည်း ရှားပါး သားရဲကြီး များ နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်သော စစ်မြင်းများ ဖြစ်ကြရာ ဟိန်းဟောက်သံ များ က လူများကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

"ဒုန်း..." "ဒုန်း..." မြည်ဟည်းသံ ကြီးများ ကြောင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး က ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ စစ်သည် တစ်သိန်း က ယပ်တောင်ပုံစံ စစ်အစီအရင် ဖြင့် တစ်ဖက်လူ ထံသို့ ထိုးစစ်ဆင် လာကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နှစ်ဖက်စလုံး ၏ အမြန်နှုန်း က အလွန် မြန်ဆန်လှသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ အသက်ရှူကြိမ် ဆယ်ကြိမ်ခန့် အချိန်မျှပင် မပြည့်မီမှာပင် နှစ်ဖက်စလုံး ၏ စစ်တပ်များ က အဝေးမှနေ၍ အချင်းချင်း မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းချဲ့ ၏ ဘေးရှိ ယွမ်ရှန်းအဆင့် စစ်မှန်သောသခင် အချို့ ကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး အသီးသီး ကိုယ်ပိုင် မဟာနတ်စွမ်းရည် များကို ထုတ်ဖော်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး အယောက် သုံးဆယ် နီးပါး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားခြင်း က မည်ကဲ့သို့သော အခြေအနေ မျိုး ဖြစ်မည်နည်း။

ဤသည်မှာ ထျန်းယွမ်မြို့ အတွက် အလွန် ပုံမှန် ဖြစ်သော စစ်ပွဲ တစ်ခု သာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ပြင်းထန် ကြမ်းတမ်းမှု က ကျန်းချဲ့ ၏ နာမည်ကျော်ကြားခဲ့သော ယန်ဖျင်ဂိတ် တိုက်ပွဲ နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်ပေသည်။

ကျန်းချဲ့ ကလည်း သဘာဝကျကျ အခြားသူများ၏ အနောက်တွင် ကျန်ရစ်နေမည် မဟုတ်ချေ။

ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ရေနဂါး လေးကောင် က လမ်းပြပေးနေသဖြင့် ကျန်းချဲ့ က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဤ နေရာတွင် အထင်ရှားဆုံးသော တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လူများ က အလိုအလျောက် အကြည့်များ ပို့လွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။

အားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် အတွေး တစ်ခုတည်း သာ ရှိတော့သည်။

'အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ အရှိန်အဝါ မျိုးပဲ အရမ်း ရဲရင့် ပြတ်သားတဲ့ ဟန်ပန် မျိုး ပါလား'

ရေနဂါး လှည်းဆွဲခြင်း က လူသား မျိုးနွယ် အတွက်တော့ ဂုဏ်ကျက်သရေ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ အားကျမှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပေသည်။ သို့သော် မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် အတွက်မူ အရှက်ရစရာ တစ်ခု ဟုသာ ခေါ်ဆိုနိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် အစစ်အမှန် နဂါး မျိုးနွယ် အတွက် ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မိစ္ဆာနယ်မြေ နဂါးနန်းတော် အတွင်းရှိ အစစ်အမှန် နဂါး သွေးကြော များ အားလုံး မှာ ရေနဂါး မှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာမှသာ အစစ်အမှန် နဂါး အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မည် ဖြစ်ရာ ရေနဂါး တိုင်း ၏ အဆင့်အတန်း က မိစ္ဆာနယ်မြေ တွင် မနိမ့်ကျချေ။

သို့သော် ယခုအခါ လူ တစ်ယောက် က ရေနဂါး လေးကောင် ကို လှည်းဆွဲ ခိုင်းထားရာ ဤသည်ကို မည်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်း။ ချက်ချင်းပင် မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် အဖွဲ့ အတွင်းရှိ ရေနဂါး မျိုးနွယ် မှ စွမ်းအားရှင် အချို့ ကို အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားစေတော့သည်။

"ရဲတင်းလှတဲ့ လူသား ရေနဂါး ကိုတောင် လှည်းဆွဲဖို့ ကျွန်ပြု ရဲတယ်ပေါ့လေ..."

"သေစမ်း ခြေနှစ်ချောင်း သိုးကောင် ငါ က မင်းကို အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းပြီး မင်း ရဲ့ အသား ကို စားမယ် မင်း ရဲ့ အရေခွံ ကို ဆုတ်မယ်..."

"သူ့ကို သတ်လိုက်..."

ရေနဂါး ယွမ်ရှန်းအဆင့် စစ်မှန်သောသခင် အချို့ က လက်မောင်း ကို မြှောက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အခြားသော မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ယွမ်ရှန်းအဆင့် စစ်မှန်သောသခင် အချို့ ၏ အာရုံစိုက်မှုကိုပါ ဆွဲဆောင်သွားတော့သည်။

ထိုအထဲတွင် နဂါးနန်းတော် မှ လာသော နဂါး မျိုးစေ့ တစ်ကောင် လည်း ပါဝင်နေပြီး သူ၏ အဆင့်အတန်း က အိမ်ရှေ့မင်းသား သုံး အောက်ကျိန်း ကို မမီသော်လည်း မိစ္ဆာသူတော်စင် ၏ သွေးကြော ဖြစ်ပြီး နဂါးနန်းတော် ၏ မျက်နှာ ကို ကိုယ်စားပြု နေပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထို နဂါးမင်းသား က နတ်ခက်ရင်း ကို ကိုင်ဆောင် ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ဖြင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။ ယွမ်ရှန်းအဆင့် မိစ္ဆာဘုရင် အဆင့် ကျင့်စဉ် က ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အဆုံးအစမရှိသော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါ များကို သယ်ဆောင် ကာ ကျန်းချဲ့ ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာတော့သည်။

"ရဲတင်းလှတဲ့ လူသား ငါ မင်းသား လက်ထဲမှာ သေလိုက်စမ်း..."

နဂါးနန်းတော် မှ ရှစ်ပါးမြောက် အိမ်ရှေ့မင်းသား ၏ နဂါးဟိန်းဟောက်သံ က ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ပေတစ်ရာ အရွယ်အစား ရှိသော နဂါး ခန္ဓာကိုယ် ကို လှုပ်ခါ ကာ ကျန်းချဲ့ ထံသို့ တိုက်ရိုက် လွှဲယမ်း ရိုက်ချလာတော့သည်။ သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းချဲ့ ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားရန်ပင် မလိုတော့ချေ။ ကျန်းချဲ့ ၏ အသက်ကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ခံထားရသော ရေနဂါး လေးကောင် က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

ရေနဂါး မဟာ အစီအရင် ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

"ဘုန်း..."

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံ ကြီး တစ်ခု နှင့်အတူ အရင်ဆုံး ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသော နဂါးနန်းတော် မှ ရှစ်ပါးမြောက် အိမ်ရှေ့မင်းသား က တစ်ချက်တည်း ဖြင့် ရိုက်ချ ခံလိုက်ရပြီး နဂါး အကြေးခွံ များ က လေဟာနယ် အတွင်းသို့ ပြန့်ကျဲ သွားကာ သွေးသား များ လွင့်စင် သွားတော့သည်။ ရေနဂါး လေးကောင် ၏ တိုက်ခိုက်မှု ကြောင့် တိုက်ရိုက် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ များ ရရှိသွားတော့သည်။

နဂါးလှည်းယာဉ် အပေါ်ရှိ ကျန်းချဲ့ ကတော့ ခေါင်းကို ပင် မော့မကြည့်ခဲ့ချေ။ တိုက်ပွဲ စတင်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ကျန်းချဲ့ က နဂါးလှည်းယာဉ် ကို စစ်ရထား ပုံစံ သို့ ပြောင်းလဲ လိုက်ပြီး လိုက်ကာ များ မရှိတော့ချေ။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ရုပ်သွင် ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော် ပြသ လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရေနဂါး လေးကောင် ၏ နောက်ခံ အောက်တွင် အစစ်အမှန် နတ်ဘုရား တစ်ပါး လူ့လောက သို့ ဆင်းသက် လာသည့် အလား ပင်ဖြစ်တော့သည်။

"ဖူး..."

နဂါးနန်းတော် မင်းသား က နဂါး သွေး တစ်ပွက် ပက်ထုတ် လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိတ်လန့် ဒေါသထွက်မှု များ ပြည့်နှက် နေကာ စစ်မြေပြင် အပေါ်သို့ ပြုတ်ကျ သွားတော့သည်။ ပါးစပ်မှလည်း အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက် နေတော့သည်။

"မင်းတို့ က ငါတို့ ရေနဂါး မျိုးနွယ် ရဲ့ မိစ္ဆာဘုရင် တွေ ဖြစ်ပါလျက် နဲ့ လူသား မျိုးနွယ် အတွက် လှည်းဆွဲ ပေးရုံတင် မကဘူး ငါ မင်းသား ကိုပါ တိုက်ခိုက် ရဲတယ်ပေါ့လေ ဒီနေ့ ငါ က မင်းတို့ တွေကို သေချာပေါက် အရွတ်ဆွဲ အရေခွံ ဆုတ်ပြီး နဂါးနန်းတော် ရဲ့ ငရဲပြည် ထဲကို ပို့ပစ်မယ်..."

"သတ်..."

"သတ်..."

နဂါးနန်းတော် မှ ရှစ်ပါးမြောက် အိမ်ရှေ့မင်းသား က တစ်ချက်တည်း ဖြင့် နောက်ဆုတ် သွားရပြီးနောက် အနောက်ဘက်ရှိ အခြားသော မိစ္ဆာဘုရင် များစွာ ကလည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့် ဒေါသထွက်မှု များ နှင့်အတူ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး အနည်းငယ်မျှ ပင် ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိကြချေ။

အပြင်းထန်ဆုံးသော စစ်မြေပြင် ကို ပြောရမည် ဆိုလျှင် နှစ်ဖက် စစ်တပ်များ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်မှု ထက် ပို၍ မရှိနိုင်တော့ချေ။ တစ်ချက် ရင်ဆိုင် မိသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စစ်မြေပြင် အပေါ်တွင် အလောင်း များစွာ က အစုလိုက် အပြုံလိုက် ကျန်ရစ် ခဲ့တော့သည်။

ထျန်းယွမ် စစ်သည် များ၏ အလောင်းများ ပါဝင်သော်လည်း ပို၍ များပြား သည်မှာ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ၏ ခန္ဓာကိုယ် များ ပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ က အရှင်လတ်လတ် ကြိတ်ချေ ခံလိုက်ရပြီး အလောင်း ပင် မကျန်ရစ် တော့ဘဲ ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက် အင်္ဂါများ နှင့် သွေးသား၊ သွေးရည် များ သာ ကျန်ရစ် ခဲ့တော့သည်။

စစ်တံခွန် များ က လွင့်ဝဲ နေပြီး စစ်စည် များ ကလည်း မရပ်မနား တီးခတ် နေသည်။ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်မှု က စစ်မြေပြင် ကို အသားကြိတ်စက် ကဲ့သို့သော ငရဲပြည် အဖြစ် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြောင်းလဲ သွားစေတော့သည်။ နှစ်ဖက်စလုံး က ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနည်းငယ်မျှ ပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိကြဘဲ ရှေ့သို့ အဆက်မပြတ် ထိုးစစ်ဆင် ရန်သာ သိရှိနေကြတော့သည်။

ဖွဲ့စည်း ထားသော စစ်အစီအရင် များ က ပို၍ပင် အစွမ်းထက်သော စွမ်းအား များကို ပြန့်ထွက် စေပြီး တိုက်ခိုက်မှု တိုင်း က မိစ္ဆာစစ်သည် တစ်အုပ် ကို ရိုက်ချိုး ဖျက်ဆီး ပစ်နိုင်ပေသည်။ ထိုအထဲတွင် မိစ္ဆာ စစ်သူကြီး နှင့် မိစ္ဆာဘုရင် အဆင့် ရှိ စွမ်းအားရှင် များ ပင်လျှင် အများအပြား ပါဝင် နေသည်။

၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ် ပါက မိစ္ဆာစစ်သည် အများစု က လုံးဝ မခုခံ နိုင်ကြချေ။ မိစ္ဆာစစ်သည် များ က ခက်ခဲစွာ ဖြင့် မဟာ အစီအရင် ကို ဖွဲ့စည်း လိုက်လျှင်တောင် လက်ရွေးစင် ထျန်းယွမ် စစ်သည် များ၏ ရှေ့တွင် လုံးဝ အားနည်း နေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြဿနာ မှာ မိစ္ဆာစစ်သည် ၏ အရေအတွက် က နောက်ဆုံးတွင် အရမ်း များလွန်း နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မိစ္ဆာစစ်သည် များ အားလုံး ကိုလည်း အစီအရင် တစ်ခု က လွှမ်းခြုံ ထားပုံ ရသည်။ မိစ္ဆာစစ်သည် တစ်ကောင် သေဆုံး သွားတိုင်း ကျန်ရှိသော မိစ္ဆာစစ်သည် များ၏ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်မှု ကို ပို၍ လှုံ့ဆော် ပေးပြီး ၎င်းတို့ ၏ စွမ်းအား ကိုပင် မြင့်တက် လာစေသည်။ မိစ္ဆာစစ်သည် များကို အသက်စတေး ရန် အဖြစ် သတ်မှတ် ထားကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း တပ်ဖွဲ့ နှစ်ခု က လုံးဝ ရောယှက် သွားကြပြီး သတ်ဖြတ် ဟစ်ကြွေးသံ များ က မပြတ်တောက် တော့ဘဲ ဟိန်းဟောက်သံ များ ကလည်း ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ် နေတော့သည်။ နှစ်ဖက် စစ်သည် များ၏ မျက်နှာ ပေါ်တွင် ရူးသွပ် နေသော အရိပ်အယောင် များ ပါဝင် နေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူသား မျိုးနွယ် ၏ ယွမ်ရှန်းအဆင့် စစ်မှန်သောသခင် များနှင့် မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် မှ မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ရာ နီးပါး ကလည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက် လိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။ အရေအတွက် အားဖြင့် လူသား မျိုးနွယ် ဘက်က မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ဘက်ကို အများကြီး မမီသော်လည်း လူသား မျိုးနွယ် တွင် နတ်ဝတ်တန်ဆာ နှင့် နတ်လက်နက် မျိုးစုံ ရှိကြသည်။

ဤ အပိုင်း တွင် မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ၏ မိစ္ဆာဘုရင် များကို ကျော်လွန် နေပြီး စစ်အစီအရင် ၏ အကူအညီ လည်း ရှိနေသဖြင့် တစ်ခဏ အတွင်း တွင် အားနည်း သွားခြင်း မရှိသေးချေ။

အစွမ်းထက်ဆုံးသူ ကို ပြောရမည် ဆိုလျှင် ရေနဂါး လေးကောင် လှည်းဆွဲသော စစ်ရထား ကို စီးနင်း ထားသည့် ကျန်းချဲ့ ပင်ဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းချဲ့ က အနည်းငယ်မျှ ပင် စိုးရိမ် ပူပန်မှု မရှိသည့် အလား ရေနဂါး ကို စီးနင်း ကာ လေဟာနယ် အတွင်းတွင် အတားအဆီး မရှိ ဝင်တိုက် နေတော့သည်။

အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာဘုရင် အချို့ ကို သတ်ဖြတ် နိုင်ခဲ့သည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဘုရား တစ်ပါး အလား ပင်ဖြစ်ပြီး စွမ်းအား နိမ့်ကျသော မိစ္ဆာဘုရင် အချို့ ကိုပင် ကျန်းချဲ့ အပေါ် ကြောက်ရွံ့မှု ဖြစ်ပေါ် လာစေတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခု အချိန်အထိ စစ်ရထား ပေါ်ရှိ ပုံရိပ် က လုံးဝ လှုပ်ရှား တိုက်ခိုက် ရခြင်း မရှိသေးသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ ဆက်တိုက် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက် မှုများ ကြောင့် သဘာဝကျကျ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ဘက်မှ သာ မိစ္ဆာဘုရင် များ ကျဆုံး သွားမည် မဟုတ်ချေ။ ပြင်ပလောက စစ်မြေပြင် ၏ ကန့်သတ်ချက် များ ကြောင့် နှင့် ဤ နေရာတွင် စွမ်းအားရှင် များ က အရမ်း များလွန်း နေသဖြင့် ရှုပ်ထွေးသော တိုက်ပွဲ အောက်တွင် ထျန်းယွမ်မြို့ ဘက်မှ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး အချို့ လည်း အသတ်ခံ ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ထိုသူများ အားလုံး က ကြိုတင် ပြင်ဆင် ထားကြပုံ ရပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ဖျက်ဆီး ခံလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့် တွင် ယွမ်ယင်း ကို ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းစေကာ အနောက်ဘက် သို့ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက် သွားကြသည်။ ထျန်းယွမ်မြို့ အတွင်းတွင် ရေတွက် ၍ မရနိုင်သော ဝိညာဉ် ဆေးလုံး များ ရှိရာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ရန် နည်းလမ်း များ သဘာဝကျကျ ရှိပေသည်။

သေချာသည်မှာ နောက်မှ ပြန်လည် ပြုပြင် ထားသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် က ချို့ယွင်းချက် များ ရှိနေပြီး ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်း ကိုပင် အဟန့်အတား ဖြစ်စေနိုင်ကာ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ကိုယ်တိုင် ဖန်တီး ထားသော အစွမ်းထက်သည့် ခန္ဓာကိုယ် နှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ် ၍ မရနိုင်ချေ။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်ရာ လမ်း တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

"ဓားမိစ္ဆာ ကို အနိုင်ယူ နိုင်ခဲ့တဲ့ သူ နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန် ပါပေတယ် ဒီလို အဆင့်အတန်း မျိုး ရှိတဲ့ စစ်မြေပြင် မျိုးမှာ တောင်မှ နတ်ဘုရား လာရင် နတ်ဘုရား ကို သတ်မယ် ဆိုတဲ့ အဆင့် မျိုးပဲ..." ထျန်းယွမ် ၏ အထက်တွင် ပုံရိပ် နှစ်ခု ရပ်တည် နေပြီး ထိုအထဲမှ သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါး က ဤ မြင်ကွင်း ကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချ ကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ တိုက်ခိုက်မှု က အဆင့်အတန်း ကို လုံးဝ လျှော့ချ ကာ တိုက်ခိုက် လိုက်သည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာဘုရင် ဆိုသူ များ က ကျန်းချဲ့ ၏ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်ကိုပင် မခုခံ နိုင်ကြချေ။ ကျန်းချဲ့ က ရေနဂါး များကို စီးနင်း ကာ အတားအဆီး မရှိ ဝင်တိုက် နေပြီး မိစ္ဆာဘုရင် များ၏ စစ်အစီအရင် ကိုပင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားအောင် ပြုလုပ် လိုက်တော့သည်။

"ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကျီချန်တောက် ကိုယ်တိုင် ဘေးမှာ ခေါ်ထားပြီး သင်ကြား ပေးနေတာ ခံရမှတော့ သဘာဝကျကျ အဲဒီလောက် ရိုးရှင်း မှာ မဟုတ်ဘူး လုံးဝ သေချာ သလောက် ဖြစ်နေတဲ့ သိုင်းသူတော်စင် အလားအလာ မျိုးပဲ နှမြောစရာ က ဒီ ကောင်လေး က မြောက်ပိုင်း ပေလင် ချီမိသားစု နဲ့ မင်္ဂလာပူးပေါင်း ထားတယ် အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ငါ အဘိုးကြီး က ဒီ ဝူအန်း မြို့စားကြီး နဲ့ မင်္ဂလာဆက်ဆံရေး ယူချင်သေးတယ်..." ဟု ရွှယ်မိသားစု ဘိုးဘေး က အနည်းငယ် နှမြော တသစွာ ဖြင့် သက်ပြင်းချ ကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ အဆင့်အတန်း နှင့် စွမ်းအား ကို ရွှယ်မိသားစု ဘိုးဘေး ကဲ့သို့သော သိုင်းသူတော်စင် ပင်လျှင် ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံ ရပေသည်။ ၎င်းတို့ ၏ မိသားစု မှ မယားငယ် ၏ သမီး တစ်ယောက် ကို စေလွှတ် ကာ ကျန်းချဲ့ နှင့် မင်္ဂလာပူးပေါင်း စေရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ သို့သော် မယားကြီး ၏ သမီး ဖြစ်မည် ဆိုပါက မယားငယ် အဖြစ် သာ နေရမည် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော မင်္ဂလာပူးပေါင်းမှု မျိုး က အခြေခံ အားဖြင့် မည်သည့် အသုံး မှ ဝင်မည် မဟုတ်ချေ။

"မင်း မိသားစု ရဲ့ မယားကြီး က မွေးတဲ့ သမီး တောင်မှ မိဖုရား နေရာမှာ ထိုင်နေပြီပဲ ဘယ်လိုလုပ် မင်္ဂလာပူးပေါင်း ဖို့ တွေးနေသေးတာလဲ မင်း ရွှယ်မိသားစု ကများ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် က မဟာ မိသားစု ကြီး ခြောက်ခု လိုမျိုး မင်္ဂလာပူးပေါင်း ပြီး အခြေခံ အုတ်မြစ် ကို မြှင့်တင် ချင်နေတာလား" ဟု အခြား သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါး က ဟားဟား ရယ်မော ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ ကတော့ သဘာဝကျကျ မဟုတ်ပါဘူး ငါ က အရည်အချင်း ရှိတဲ့ သူကို နှမြော လို့ပါ..." သိုင်းလောက ရှိ မိသားစု များစွာ နှင့် ပတ်သက်၍ မဟာ မိသားစု ကြီး ခြောက်ခု မှလွဲ၍ ထျန်းယွမ်မြို့ ရှိ သိုင်းသူတော်စင် အချို့ က အမှန်တကယ်တော့ သိပ်ပြီး အထင် မကြီးကြချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းတို့ ၏ စွမ်းအား အရ အကယ်၍ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် သို့ ပြန်သွားမည် ဆိုပါက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထိပ်တန်း အဆင့် မိသားစု တစ်ခု ကို ဖန်တီး နိုင်ပေသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ ၏ တာဝန် အရ ထျန်းယွမ်မြို့ တွင်သာ နေထိုင် ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ဤသည် ကလည်း မကောင်းသော အချက် မဟုတ်ချေ။ ထျန်းယွမ်မြို့ တွင် သေဆုံး ဒဏ်ရာရမှု က အလွန် ကြီးမား သော်လည်း အောင်မြင် နိုင်စွမ်း ကလည်း အလားတူ အလွန် မြင့်မား လှသည်။

ရွှယ်မိသားစု ဘိုးဘေး လိုမျိုး ပင် အစပိုင်း က အဆင့် နိမ့်ကျ သော အခြေအနေ မှ တစ်လှမ်းချင်း စီ တိုက်ခိုက် ကာ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် သို့ ရောက်ရှိ လာခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ထျန်းယွမ်မြို့ ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ် များ က အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် တစ်ခုလုံး တွင် အကောင်းဆုံး ပင်ဖြစ်သည်။ အင်ပါယာနန်းတော် ၏ အစွမ်းကုန် ထောက်ပံ့မှု မှလွဲ၍ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ထံမှ လည်း ရတနာ ပစ္စည်း အများအပြား ကို သိမ်းဆည်း ရမိ နိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ ထျန်းယွမ် ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ် ကသာ ကုန်ခမ်းတော့မည် မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့ အနေဖြင့် ဤ နေရာ တွင် စောင့်ကြပ် ရသည်ကို အမှန်တကယ် ကျေနပ် နေမည် ဖြစ်သည်။

သိုင်းသူတော်စင် နှစ်ပါး က စစ်မြေပြင် အခြေအနေ ကို အာရုံစိုက် နေချိန် တွင် အခြား တစ်ဖက် ၌ မိစ္ဆာသူတော်စင် တစ်ပါး ကလည်း ဤ မြင်ကွင်း ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရှု နေပေသည်။ ကျန်းချဲ့ ကို မည်သူ ကမျှ မထိန်းချုပ် နိုင်ကြောင်း သတိပြု မိသွားသော အခါ သတင်းပို့ ရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေး လိုက်တော့သည်။

ထိပ်တန်း အဆင့် မိစ္ဆာဘုရင် ဆယ်ဦး ကို လှုပ်ရှား ခိုင်းပြီး ရေနဂါး မဟာ အစီအရင် ကို အရင် ရိုက်ချိုး ဖျက်ဆီး ကာ ထို လူသား ကောင်လေး ကို နေရာမှာတင် သတ်ဖြတ် ပစ်ရန် ပင်ဖြစ်သည်။

ဤ အမိန့် နှင့် ပတ်သက်၍ မိစ္ဆာသူတော်စင် ၏ အမိန့် ကို မည်သည့် မိစ္ဆာဘုရင် ကမျှ မဆန့်ကျင် ရဲကြချေ။ အသီးသီး အချင်းချင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက် ကြပြီး မိစ္ဆာဘုရင် လေးဦး က အရင်ဆုံး လှုပ်ရှား လိုက်ကြသည်။ ရေနဂါး လေးကောင် ဖွဲ့စည်း ထားသော မဟာ အစီအရင် နှင့် အတင်းအကျပ် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက် လိုက်ကြပြီး အချိန်တို အတွင်း တွင် ထိန်းချုပ် လိုက်နိုင်တော့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ကျန်ရှိသော ထိပ်တန်း အဆင့် မိစ္ဆာဘုရင် ခြောက်ဦး က တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှား လိုက်ကြပြီး အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် ကို ထုတ်ဖော် ကာ ကျန်းချဲ့ ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင် သွားကြတော့သည်။ ပေတစ်ရာ အရွယ်အစား ရှိသော ရေနဂါး လည်း ပါဝင် သလို ဓားသွား ကဲ့သို့ သွားများ ရှိသော နတ်ကျား လည်း ပါဝင် ကာ တစ်ကိုယ်လုံး တွင် အနီရောင် နတ်မီးတောက် များ တောက်လောင် နေသော ကျူးချွဲ လည်း ပါဝင် နေပေသည်။

ကြီးမားသော မိစ္ဆာဘုရင် ခြောက်ဦး က တစ်ဦး နှင့် တစ်ဦး မတူညီ ကြသော်လည်း တစ်ခုတည်းသော တူညီသည့် အချက် မှာ အားလုံး က အလွန် အစွမ်းထက် ကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ မဟုတ်ပါက မိစ္ဆာသူတော်စင် ၏ တိုက်ရိုက် သတင်းပို့ ခြင်းကို ခံရမည် မဟုတ်ပေ။

ဤကဲ့သို့သော ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်မှု ကို ရင်ဆိုင်ရချိန် တွင် ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်နှာ က ပြောင်းလဲ သွားခြင်း မရှိချေ။ တစ်ချက် လှုပ်ရှား လိုက်သည် နှင့် အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံး လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ အနောက်ဘက် တွင် ဧရာမ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဓမ္မရုပ်တု ကြီး တစ်ခု က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း စုစည်း လာပြီး ထို့နောက် ကျန်းချဲ့ က လက်မောင်း နှစ်ဖက် ကို ဆန့်ထုတ် လိုက်ကာ ဓမ္မရုပ်တု ကြီး နှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ် သွားတော့သည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပုံစံ ဓမ္မရုပ်တု။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဓမ္မရုပ်တု က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပို၍ မြင့်တက် သွားပြီး ပေသုံးရာ ကျော် အထိ မြင့်မား လေသည်။ ဧရာမ သားရဲကြီး ခြောက်ကောင် ၏ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက် လာမှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန် တွင် ကျန်းချဲ့ က လုံးဝ ရှောင်တိမ်း ပုန်းအောင်း နေခြင်း မရှိဘဲ တိုက်ရိုက် ပင် အတင်းအကျပ် ရင်ဆိုင် သတ်ဖြတ် လိုက်တော့သည်။

"ဘုန်း..."

"ဘုန်း..."

"ဘုန်း..."

အစွမ်းကုန် လှုပ်ရှား တိုက်ခိုက် မှု အောက်တွင် ယခုအခါ ကျန်းချဲ့ က နတ်ဘုရား လာလျှင် နတ်ဘုရား ကို သတ်မည် ဟုပင် ခေါ်ဆို နိုင်ပေသည်။ လက်နှစ်ဖက် ကို ရုတ်တရက် လှုပ်ခါ လိုက်ရာ ထိပ်တန်း မိစ္ဆာဘုရင် အဆင့် ရှိ ရေနဂါး တစ်ကောင် က ကျန်းချဲ့ ၏ အရှင်လတ်လတ် ဆွဲဖြဲ ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားတော့သည်။ ပူလောင်သော ရေနဂါး သွေး များ က လေဟာနယ် မှတစ်ဆင့် စီးကျ လာတော့သည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် လက်သီး တစ်ချက် ထိုးထုတ် လိုက်ရာ လိပ်နက် မျိုးနွယ် မှ ထိပ်တန်း အဆင့် မိစ္ဆာဘုရင် ၏ လိပ်ခွံ က တစ်စစီ ပြိုကွဲ လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး အတင်းအကျပ် ပင် ပေထောင်ပေါင်း များစွာ အဝေး သို့ ရိုက်ချ ခံလိုက်ရကာ မိစ္ဆာစစ်သည် ထောင်ပေါင်း များစွာ ကိုပါ ဖိမိ ၍ သေဆုံး ဒဏ်ရာရ သွားစေတော့သည်။

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအား က ကျန်ရှိသော ထိပ်တန်း အဆင့် မိစ္ဆာဘုရင် လေးဦး ကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့ သွားစေတော့သည်။ ရှေ့မှောက်ရှိ ဤ ဓမ္မရုပ်တု က လူသား မျိုးနွယ် ၏ ရှန်ရှန်းအဆင့် ရှိသော မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ဦး လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ သိုင်းသူတော်စင် နှင့် နှိုင်းယှဉ် ၍ ရနိုင်သော တည်ရှိမှု တစ်ခု ဟုသာ ခံစား နေကြရသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ မဟုတ်ပါက ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရား အစွမ်း မျိုး ကို မည်သို့ ပိုင်ဆိုင် နိုင်မည်နည်း။

တစ်ချက် ရင်ဆိုင် မိသည် နှင့် အချင်းချင်း လက်အောက်ခံ မဟုတ်သော မိစ္ဆာဘုရင် အချို့ က ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ မှုများ ဖြစ်ပေါ် လာကြပြီး မည်သူ ကမျှ အရင်ဆုံး ဝင်ရောက် မတိုက်ခိုက် ရဲကြတော့ချေ။ ဤသည် က ယူဆောင် လာသော ရလဒ် မှာ ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက်တည်း က ထိပ်တန်း အဆင့် မိစ္ဆာဘုရင် လေးဦး ကို ဖိနှိပ် တိုက်ခိုက် နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက် ကျဆင်း လာတိုင်း လေဟာနယ် ကို တုန်ခါ သွားစေပြီး မိစ္ဆာဘုရင် များကို သွေးအန် သွားစေကာ အကြေးခွံ နှင့် သွေးသား များ က အပြတ်အသတ် လွင့်စင် သွားတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းချဲ့ နှင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါး မှာ အခြေခံ အားဖြင့် မည်သည့် ကွာခြားချက် မျှ မရှိတော့ချေ။ နေရာ တွင် ရှိနေသော မိစ္ဆာဘုရင် များကို သွေးပျက် သွားသည် အထိ သတ်ဖြတ် လိုက်ပြီး အချို့ ဆိုလျှင် ကျန်းချဲ့ က နီးကပ် လာတော့မည်ကို တွေ့လိုက်ရသည် နှင့် အရာအားလုံး ကို စွန့်လွှတ် ကာ အနောက်ဘက် သို့ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက် ရန် ကြိုးစား ကြတော့သည်။ ကိုယ်ပိုင် တာဝန် များကိုပင် လုံးဝ မေ့လျော့ သွားကြတော့သည်။