← Chapters

အခန်း ၅၁၀

Vol. 51 Ch. 510

အခန်း ၅၁၀

Vol. 51 Ch. 510

အခန်း ၅၁၀ ထိုးဖောက်ကျော်လွန်ခြင်း၊ ယွမ်ရှန်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း

မိစ္ဆာစစ်သည်များက ဒီရေအလား နောက်ဆုတ်သွားသည်နှင့်အတူ ထျန်းယွမ်မြို့ ဘက်မှလည်း စစ်စည်တီးကာ တပ်ဆုတ်လိုက်သည်။ ကျန်းချဲ့က ပေရာပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရပ်လျက် ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိနေပြီး စွမ်းအားကို ပို၍ပင် လိုလားတောင့်တလာမိသည်။

သိုင်းသူတော်စင်... သိုင်းသူတော်စင်...

သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာမှသာ လောကကြီး၏ ထိပ်ဆုံးတွင် အမှန်တကယ် ရပ်တည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအရာအတွက် အခြေခံအချက်မှာ သူက ပူဇော်ပစ္စည်းများကို အရင်ဆုံး စုဆောင်းရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ယင်ယန် တာအိုသစ်သီး ကို ရယူရမည်ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဤတိုက်ပွဲကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူ၏ စစ်အကျိုးဆောင်မှုများက လုံလောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မည်သူကမျှ ကန့်ကွက်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤတိုက်ပွဲတွင် သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော မိစ္ဆာဘုရင် အရေအတွက်က လက်နှစ်ဖက်စာထက်ပင် ကျော်လွန်နေပြီး စစ်မှန်သောသခင် အဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ရနိုင်သော ထိပ်တန်းအဆင့် မိစ္ဆာဘုရင် အချို့ကိုလည်း ဖိနှိပ်သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ မည်သို့ပင် ပြောစေကာမူ လုံးဝ အရည်အချင်း ပြည့်မီနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် သူ၏ တုန်လှုပ်ဖွယ် စွမ်းအားပြသမှုကြောင့်သာ တစ်ဖက်မှ မိစ္ဆာသူတော်စင် က မျက်နှာကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ဝင်ရောက် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တပ်ဆုတ်ပြီးနောက် နေရာတွင် ရှိနေသော ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး များ အားလုံးကလည်း ကျန်းချဲ့ အပေါ် ပို၍ လေးစားလာကြသည်။

စွမ်းအား အစွမ်းထက်ခြင်းက တစ်ပိုင်းဖြစ်သော်လည်း ထျန်းယွမ်မြို့ တွင် စစ်အကျိုးဆောင်မှုကို အလားတူ အလေးထားပေသည်။ ကျန်းချဲ့ ကဲ့သို့ တိုက်ပွဲတစ်ပွဲတည်းဖြင့် ဤမျှ ကြီးမားသော စစ်အကျိုးဆောင်မှု ကို တည်ဆောက်နိုင်ခြင်းမျိုး ထျန်းယွမ်မြို့ တစ်ခုလုံးတွင် မည်သူကမျှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ဖူးချေ။

အားလုံးက ရှေ့သို့တိုးလာကာ ဤတိုက်ပွဲတွင် ကျန်းချဲ့၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးမှုအပေါ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုကြသည်။

"ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး အလေးထားတဲ့ ဝူအန်း မြို့စားကြီး နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါပေတယ်... တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ဘူးပဲ" ဟု ရွှယ်ဖျင်ဇူ က ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် အကြည့်များက ကျန်းချဲ့ ထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ချီးကျူးလိုသော အရိပ်အယောင်များကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ချေ။

အခြား သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါး ကလည်း ကျန်းချဲ့ အပေါ် အလွန် သဘောကောင်းစွာ ဆက်ဆံပြီး ကျန်းချဲ့၏ ပခုံးကို အားပါးတရ ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... ကောင်းတယ် တကယ် ကောင်းတယ်... ဒီတစ်ခေါက် ကတော့ နတ်ဘုရား အစွမ်းတွေကို အပြည့်အဝ ပြသနိုင်ခဲ့တာပဲ... တကယ်လို့ တစ်ဖက်က အဲဒီ တိရစ္ဆာန်တွေ သာ စည်းကမ်းမဖောက်ဘူး ဆိုရင် မင်း က ဒီနေ့ တကယ်ကို ကမ္ဘာကျော်မယ့် အောင်ပွဲကြီး ကို ရယူနိုင်မှာပဲ... သေချာ လေ့ကျင့်ပါ... နောက်ပိုင်း မင်း သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာတဲ့ အချိန်ကျရင် အဲဒီ တိရစ္ဆာန် တွေကို အကုန်လုံး သတ်ပစ်လိုက်"

ကျန်းချဲ့ နှင့် ပတ်သက်၍ ယနေ့ တိုက်ပွဲကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ၎င်းတို့ အနေဖြင့် သဲလွန်စ အများအပြားကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းချဲ့ သာ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာပါက စွမ်းအားက သေချာပေါက် သာမန်မဟုတ်တော့ဘဲ အနာဂတ်တွင် အင်ပါယာနန်းတော် ၏ ပင်မ ကျောက်တိုင်ကြီး ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အလွန် များပြားကြောင်း အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားကြသည်။

"ကောင်းပါပြီ... ဒါဆိုရင်လည်း စစ်သူကြီး ရွှယ် နဲ့ စစ်သူကြီး ယန် တို့ ရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ စကား တွေ အတိုင်း ဖြစ်လာပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု ကျန်းချဲ့ က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"သွားကြစို့ သွားကြစို့... ထျန်းယွမ် နန်းဆောင် ကို ပြန်ကြမယ်... ဒီနေ့ ငါ က မင်း နဲ့ အတူတူ ခွက် သုံးရာ လောက် သောက်ဦးမယ်" ဟု ယန် မျိုးရိုး သိုင်းသူတော်စင် က အလွန် ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ နှင့် သေချာ သောက်စားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရင်းနှီးအောင် ပေါင်းသင်းရန်လည်း ရည်ရွယ်ထားသည်။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါး ၏ သဘောကောင်းမှုကို သဘာဝကျစွာ ငြင်းဆန်မည် မဟုတ်ချေ။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး များ ကတော့ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အားကျနေသော မျက်နှာထားများ ဖြစ်နေကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သိုင်းသူတော်စင် ၏ ဤမျှ အလေးထားမှုကို ခံရခြင်းက ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဂုဏ်ကျက်သရေ တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းချဲ့ က မိစ္ဆာဘုရင် များစွာကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး မိစ္ဆာသူတော်စင် ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားလာစေရန် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သော သတင်းကလည်း ထျန်းယွမ်မြို့ တစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှု ကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့ ဟူသော နာမည်ကလည်း ပို၍ ပို၍ ကျော်ကြားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ထျန်းယွမ် ၏ အခြားတစ်ဖက်ရှိ ဧရာမ မြို့ကြီး တစ်မြို့ အတွင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာ အငွေ့အသက်များက လေဟာနယ်တွင် အစစ်အမှန် အလား စုစည်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင် နေရာအနှံ့တွင် အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် များကို ထုတ်ဖော်ထားသော ရှားပါး သားရဲကြီး များက လေဟာနယ် နှင့် မြေပြင် အပေါ်တွင် သွားလာလှုပ်ရှား နေကြသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

မြေပြင် အပေါ် တွင်လည်း လက်ရွေးစင် မိစ္ဆာစစ်သည် အဖွဲ့များ က နေ့ရောညပါ အဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်နေကြသည်။ ယနေ့ ပြင်ပလောက စစ်မြေပြင်သို့ စေလွှတ်ခံရသော အသက်စတေးမည့် မိစ္ဆာစစ်သည် များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းတို့ ကသာ အစစ်အမှန် စစ်ထုတ်ခံထားရသော လက်ရွေးစင် များ ဖြစ်ကြသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များ ပြန့်ထွက်နေသည်။

လူသား မျိုးနွယ် တွင် ထျန်းယွမ်မြို့ ကို အားကိုးစရာ အဖြစ် ရှိနေသကဲ့သို့ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ကလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထျန်းယွမ်မြို့ နှင့် အဆင့်အတန်း မကွာခြားသော မိစ္ဆာမြို့တော် ကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားခဲ့ပြီး ၎င်းကို ဝမ်ယောင်းမြို့ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

ထိုမြို့ မှာ နယ်စပ် စစ်မြေပြင် အထက်ရှိ မိစ္ဆာနယ်မြေ မျိုးနွယ်စု တစ်ရာ ၏ စုဝေးရာ နေရာ ပင်ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် က စစ်တပ် လေ့ကျင့်ရာတွင် မကျွမ်းကျင်ခြင်း မဟုတ်ချေ။ မိစ္ဆာနယ်မြေ မျိုးနွယ်စု တစ်ရာ တွင် အရေအတွက် က အရမ်းကို များပြားလွန်းနေသဖြင့် ဆုံးရှုံးမှု အနည်းငယ်ကို ဂရုမစိုက်ခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ အားနည်းသူကို အားကြီးသူက အနိုင်ကျင့်သော သဘောတရားကြောင့် မိစ္ဆာ စွမ်းအားရှင် အားလုံးက ဤသို့ ထင်မြင်ထားကြသည်။

သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲ များကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် စစ်ထုတ်ခံရသော မိစ္ဆာစစ်သည် များ ကသာ ဝမ်ယောင်းမြို့ ၏ အစစ်အမှန် လက်ရွေးစင် မိစ္ဆာစစ်သည် များ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် ထျန်းယွမ် ကို ဖောက်ထွက် ကာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ ကို သိမ်းပိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားသော မိစ္ဆာစစ်သည် များ လည်း ဖြစ်ကြသည်။

မိစ္ဆာနယ်မြေ မျိုးနွယ်စု တစ်ရာ ဆိုသည်မှာ အများခေါ်ဆိုသော အမည် တစ်ခု သာ ဖြစ်သည်။ လက်တွေ့တွင် မိစ္ဆာနယ်မြေ တစ်ခုလုံး အတွင်း ကြီးငယ်မဟူ မျိုးနွယ်စု ပေါင်း သုံးထောင် ထက်မနည်း ရှိပေသည်။ သေချာသည်မှာ အများစုသော မျိုးနွယ်စု များ က အလွန် အားနည်းကြသည်။

အစွမ်းထက်ဆုံးသူ ဆိုလျှင်ပင် ရွှမ်တန်အဆင့် မိစ္ဆာ စစ်သူကြီး အဆင့် မျှသာ ရှိကောင်း ရှိနိုင်ပေသည်။

အစစ်အမှန် အစွမ်းထက်ပြီး အခြေခံ အုတ်မြစ် ရှိသော မျိုးနွယ်စု ကြီး များ မှာ လက်တွေ့တွင် တစ်ရာ ပင် မပြည့်ချေ။

ယခုအခါ ဝမ်ယောင်းမြို့ ၏ ဗဟိုချက် အတွင်းရှိ ပေရာပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော နတ်နန်းဆောင် ကြီး တစ်ခု အတွင်းတွင် မိစ္ဆာသူတော်စင် အရှိန်အဝါ များ က တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေပြီး ယနေ့ တိုက်ပွဲ ၏ အရှုံးအနိုင် အကြောင်းကို ဆွေးနွေး နေကြသည်။

အလားတူပင် ယနေ့ နတ်ဘုရား အစွမ်း များကို အပြည့်အဝ ပြသခဲ့သော လူသား မျိုးနွယ် မှ ပါရမီရှင် အကြောင်းကိုပါ ပြောဆို နေကြသည်။

"ဒီ လူသား မျိုးနွယ် တွေ က အားနည်း တယ် ဆိုပေမဲ့ နှစ်ဆယ်ဂဏန်း ကြာတိုင်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် အချို့ ပေါ်ထွက်လာလေ့ ရှိတယ်... သက်တမ်း က ငါတို့ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် တွေကို မမီဘူး ဆိုပေမဲ့ အရည်အချင်း နဲ့ အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းမှု တွေက အများကြီး သာလွန် နေတယ်... တကယ်လို့ ရှေးခေတ် ကတည်းက ငါတို့ မိစ္ဆာနယ်မြေ ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ် တွေ နက်ရှိုင်း နေတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ အစပြုတဲ့ နေရာ တူညီ ခဲ့မယ် ဆိုရင် လူသား မျိုးနွယ် တွေကို တကယ်ပဲ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု မိစ္ဆာသူတော်စင် တစ်ပါး က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ဒီနေ့ အဲဒီ လူသား မျိုးနွယ် ကောင်လေး ရဲ့ စွမ်းအား က တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်... သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် မရောက်သေးဘဲ နဲ့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပုံစံ ဓမ္မရုပ်တု နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကို ပေါင်းစပ် နိုင်တယ်... လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်း လိုက်ရုံ နဲ့ မိစ္ဆာဘုရင် တွေကို ဖိနှိပ် နိုင်တယ်... တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်တဲ့ တည်ရှိမှု မျိုးပဲ... နှမြောစရာ က ယခင် တုန်းက အဲဒီ ကိစ္စ ဖြစ်ပြီး ကတည်းက လူသား မျိုးနွယ် တွေ က အရမ်း ကို သတိထား နေကြလို့ ဒီနေ့ ငါ့ ရဲ့ လှုပ်ရှားမှု က အောင်မြင်မှု မရခဲ့ဘဲ အဲဒီ ကောင်လေး ကို ပြင်ပလောက စစ်မြေပြင် မှာတင် အသေ မသတ် နိုင်ခဲ့တာပဲ"

ဆယ်ပေခန့် ကြီးမားသော ရတနာ ထိုင်ခုံ ကြီး တစ်ခု အပေါ်တွင် ကျားခေါင်း နှင့် လူ့ခန္ဓာကိုယ် ရှိသော မိစ္ဆာသူတော်စင် က အသံဩသြ ကြီး ဖြင့် ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ယနေ့ ကျန်းချဲ့ ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော မိစ္ဆာသူတော်စင် မှာ သူ ပင်ဖြစ်သည်။

"ငါ ကြည့်ရတာ မင်းတို့ တွေ အရင်တုန်းက ကျီချန်တောက် ကြောင့် သွေးပျက် သွားကြပြီ ထင်တယ်... ဒီ လောက ကြီး ထဲမှာ ကျီချန်တောက် လို လူ ဘယ်နှစ်ယောက် များ ရှိနိုင်လို့လဲ... ငါ့ ကောင်းကင် ပန်ငှက် မျိုးနွယ် က ပန် သူတော်စင်လေး သာ ဒီနေ့ ဒီ နေရာ မှာ ရှိနေမယ် ဆိုရင် အဲဒီ လူသား မျိုးနွယ် ကောင်လေး ကို ရမ်းကား ခွင့်ပေးမှာ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး"

"အမှန်ပဲ... လူသား မျိုးနွယ် တွေ မှာ ပါရမီရှင် တွေ ရှိသလို ငါတို့ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် တွေ မှာရော မရှိဘူး လား... မင်းတို့ အားလုံး က မိစ္ဆာသူတော်စင် တွေ ဖြစ်ပြီး မွေးဖွား လာတဲ့ သွေးကြော တွေ က မူလ ကတည်းက သာမန် မဟုတ်ဘူး... အထူးသဖြင့် ပန် သူတော်စင်လေး နဲ့ နဂါးနန်းတော် က အိမ်ရှေ့မင်းသား ကြီး တို့ ဆိုရင် ငါတို့ မိစ္ဆာနယ်မြေ ရဲ့ အထွတ်အထိပ် ပါရမီရှင် တွေပဲ... မိစ္ဆာသူတော်စင် လှုပ်ရှား လာရင်တောင် အကွက် အနည်းငယ် လောက် ခုခံ နိုင်စွမ်း ရှိကြတယ်... အားနည်း တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိတဲ့ လူသား မျိုးနွယ် တစ်ယောက် ကိုများ မဖြေရှင်း နိုင်ဘူး လို့ ထင်နေကြတာလား"

"ငါတို့ မိစ္ဆာနယ်မြေ ရဲ့ ပါရမီရှင် တွေ အကြောင်း ပြောကြမယ် ဆိုရင် မင်းတို့ တစ်ယောက် ကို မေ့နေကြတယ် ထင်တယ်"

"ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သဘာဝကျကျ ဖူဆန်း တောင်ကြား က ရွှေရောင် ကျီးကန်း သားတော် ပေါ့... အဲဒါ က ကျူးချွဲ မျိုးနွယ် တွေ ကြီးမားတဲ့ အဖိုးအခ တွေ ပေးပြီး ပျိုးထောင် ထားတဲ့ နတ်သားရဲ ပဲ... နောက်ပိုင်း သေချာပေါက် မိစ္ဆာဧကရာဇ် ဖြစ်လာမယ့် တည်ရှိမှု မျိုးပဲ"

"တကယ်လို့ အဲဒီ ရွှေရောင် ကျီးကန်း သားတော် ကိုသာ ဖိတ်ခေါ် ပြီး အဲဒီ လူသား မျိုးနွယ် ပါရမီရှင် ကို ဖိနှိပ် ခိုင်းမယ် ဆိုရင် အလွယ်လေး ပဲ နေမှာ"

"ကျူးချွဲ မျိုးနွယ် တွေ က နှမြော နေမှာပေါ့... အဲဒါ က နတ်မျိုးစေ့ လေ"

"ဟီးဟီး ငှက်နီ ကြီး... မင်းတို့ ကျူးချွဲ မျိုးနွယ် က အဲဒီ ရွှေရောင် ကျီးကန်း သေးသေးလေး ကို လှုပ်ရှား ခိုင်းဖို့ နှမြော နေတာလား" ဟု မိစ္ဆာသူတော်စင် တစ်ပါး က နောက်ပြောင် လိုက်သည်။

ကျူးချွဲ သွေးကြော ရှိသော မိစ္ဆာ မဟာသူတော်စင် က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ လိုက်သည်။

"ငါတို့ လုပ်နေတာ က ထျန်းယွမ် ကို ဖောက်ထွက် ဖို့ပဲ လောင်းကြေး ထပ်ပြီး ယှဉ်ပြိုင် နေတာ မဟုတ်ဘူး... အရှုံး အနိုင် က ဘာများ ကွာခြား နိုင်လို့လဲ"

ရုတ်တရက်။

မိစ္ဆာသူတော်စင် များ ရယ်မော စကားပြော နေကြစဉ် နတ်နန်းဆောင် အတွင်းရှိ ကောင်းကင်ယံ အပြည့် ဖုံးလွှမ်းနေသော မိစ္ဆာ မြူခိုး များ က တစ်ခုခု ၏ ဆွဲဆောင် မှုကို ခံလိုက်ရသည့် အလား လေဟာနယ် တွင် ဧရာမ သားရဲ ခေါင်း ကြီး နှစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားတော့သည်။ တစ်ခု က ရွှေရောင် ပန်ငှက် ၏ ပုံစံ ဖြစ်ပြီး စူးရှသော နတ်မျက်လုံး များဖြင့် နေရာ တွင် ရှိနေသော မိစ္ဆာသူတော်စင် များစွာ ကို ဝေ့ကြည့် လိုက်ရာ ကြီးမားသော ဖိနှိပ်မှု ကြီး ကို ဖြစ်ပေါ် စေသည်။

အခြား တစ်ခု မှာ ဧရာမ နွား ခေါင်း ကြီး ဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်မျှ ပြန့်ထွက် လာရုံ ဖြင့်ပင် လူများကို ထိတ်လန့် တုန်လှုပ် သွားစေသည်။

နတ်နန်းဆောင် အတွင်းရှိ မိစ္ဆာသူတော်စင် များ က ဤ မြင်ကွင်း ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။

"ထျန်းဖန် မိစ္ဆာဧကရာဇ် နဲ့ နွား မိစ္ဆာဧကရာဇ် တို့ ကို ဂါရဝပြု ပါတယ်"

လူသား နှင့် မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် နှစ်ခု ၏ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်း များ က လုံးဝ ကွဲပြား ခြားနား သော်လည်း သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် ကို သုံးဆင့် ခွဲခြား ထားသည် မှာတော့ အတူတူ ပင်ဖြစ်သည်။ လူသား မျိုးနွယ် ၏ ပန်းသုံးပွင့် စုစည်းခြင်း အဆင့် ကို လောက နတ်ဘုရား ဟု ခေါ်ဆို ပြီး မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ၏ သိုင်းသူတော်စင် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကိုတော့ မိစ္ဆာဧကရာဇ် ဟု ခေါ်ဆို ကြသည်။

လူသား မျိုးနွယ် က နတ်အဆင့် ဂိုဏ်းကြီး ငါးဂိုဏ်း၊ နတ်ဘုရားကျောင်း သုံးခု ဟု ခွဲခြား ထားသကဲ့သို့ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် တွင်လည်း ကိုယ်ပိုင် အင်အားစု ခွဲခြားမှု များ ရှိကြသည်။ ဥပမာ အားဖြင့် ပင်လယ် နယ်မြေ မှ နဂါးနန်းတော်၊ မီးတောက် နယ်မြေ မှ ကျူးချွဲ စသည့် မျိုးနွယ် များ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်နယ်မြေ ၏ ကြီးမားသော သွေးဆောင် ဖြားယောင်း မှု ကြောင့် မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ၏ ထိပ်တန်း မိစ္ဆာဧကရာဇ် များ က တိကျသော ရည်မှန်းချက် တစ်ခု ရှိလာကြပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ဖြင့် မဟာမိတ် အဖွဲ့ တစ်ခု အဖြစ် စုစည်း လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှာ ဝမ်ယောင်းမြို့ တစ်ခုလုံး ကို အုပ်ချုပ် နေသော တည်ရှိမှု ပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းကို မိစ္ဆာဧကရာဇ် နန်းတော် ဟု ခေါ်ဆို ကြသည်။

မိစ္ဆာဧကရာဇ် နန်းတော် အတွင်း တွင် မိစ္ဆာဧကရာဇ် မည်မျှ ရှိမှန်း ကို မည်သူ ကမျှ ရှင်းလင်းစွာ မသိရှိကြချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ စွမ်းအား က အဆင့် တစ်ခု သို့ မရောက်ရှိ ပါက ဝင်ရောက် ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ဝင်ရောက် သွားသော မိစ္ဆာဧကရာဇ် များ ကလည်း မိစ္ဆာဧကရာဇ် နန်းတော် ၏ ကိစ္စရပ် များကို ဘယ်တော့မှ ဖွင့်ဟ ပြောဆို လေ့ မရှိကြချေ။

ရှည်လျားသော အချိန် ကာလ များ တစ်လျှောက် မိစ္ဆာဧကရာဇ် နန်းတော် က ပို၍ ပို၍ လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ် လာခဲ့သည်။

ထျန်းဖန် မိစ္ဆာဧကရာဇ် နှင့် နွား မိစ္ဆာဧကရာဇ် တို့ မှာ ရွှေရောင် အတောင်ပံ ပန်ငှက် မျိုးနွယ် ၏ ခေါင်းဆောင် နှင့် ကောင်းကင်စိမ်း စပါးကြီး နွား မျိုးနွယ် ၏ ခေါင်းဆောင် တို့ ဖြစ်ကြပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာ အတွင်း ဝမ်ယောင်းမြို့ ကို အုပ်ချုပ် ခဲ့သူ များ လည်း ဖြစ်ကြသည်။

"မိစ္ဆာဧကရာဇ် နန်းတော် က တိကျတဲ့ သတင်း အချက်အလက် ကို ရရှိထားတယ်... လူသား မျိုးနွယ် ရဲ့ ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကျီချန်တောက် က အခု ထျန်းယွမ်မြို့ ထဲကို ရောက်နေတယ်" ဟု ထျန်းဖန် မိစ္ဆာဧကရာဇ် က တိတ်ဆိတ်မှု ကို အရင်ဆုံး ချိုးဖျက် ကာ ပြောလိုက်ရာ ဤစကား ထွက်ပေါ် လာသည် နှင့် နတ်နန်းဆောင် အတွင်းရှိ မိစ္ဆာသူတော်စင် များ အားလုံး အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့် သွားကြတော့သည်။

မိစ္ဆာသူတော်စင် အချို့ ၏ မျက်ဝန်းများ ထဲတွင် လေးနက်သော ကြောက်ရွံ့ မှု အရိပ်အယောင် များ ပင် ဖြတ်ပြေး သွားခဲ့သည်။

အခြား အကြောင်း ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကျီချန်တောက် က အရမ်း ကို အစွမ်းထက် လွန်းနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သူ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာပြီး နောက်ပိုင်း ထျန်းယွမ်မြို့ သို့ အကြိမ် အနည်းငယ် လာရောက် ခဲ့ပြီး အကြိမ် တိုင်း တွင် အကျိုးအမြတ် များ ရရှိ ခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူ က ထျန်းယွမ် ၏ ကန့်သတ်ချက် များကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအား ကို အားကိုး ကာ ထျန်းယွမ် အပြင်ဘက် သို့ ထွက်၍ တိုက်ခိုက် လေ့ ရှိပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံး ခဲ့ရသော မိစ္ဆာသူတော်စင် အရေအတွက် မှာ...

ယခု အချိန် အထိ လေးငါးပါး ခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဆင့် နှင့် နှိုင်းယှဉ် ၍ ရနိုင်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဘုရား တစ်ပါး သေချာပေါက် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတို့ ကဲ့သို့သော သာမန် မိစ္ဆာသူတော်စင် များ သာ သူ့ကို တွေ့ဆုံ ရမည် ဆိုပါက အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက် နိုင်ရန် အခွင့်အရေး အခြေခံ အားဖြင့် အလွန် နည်းပါး လှပေသည်။

"သေစမ်း... ကျီချန်တောက် လည်း ရောက်လာ လိမ့်မယ် လို့ ထင်မထားဘူး" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ လူသား မျိုးနွယ် တွေ လည်း အတော်လေး အကျပ်ရိုက် နေပြီ ထင်တယ်... ထျန်းယွမ် ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ် တွေ ကုန်ဆုံး လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဆိုတာကို သိလို့ အစစ်အမှန် စွမ်းအားရှင် တွေကို စေလွှတ် ပြီး စောင့်ကြပ် ခိုင်းတာပဲ... ဒီလို ဆိုရင်တော့ ထျန်းယွမ်မြို့ ထဲမှာ ဝမ်ထိုက်ရှီး နဲ့ ကျီချန်တောက် တို့ စောင့်ကြပ် နေတော့ ငါတို့ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက် ဖို့ သိပ် မလွယ်ကူ လောက်တော့ဘူး"

ဆွေးနွေး ပြောဆိုသံ များ က ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ် လာတော့သည်။

"ဘာတွေ လန့်နေတာလဲ... ထျန်းယွမ်မြို့ ထဲက သိုင်းသူတော်စင် က ဆယ်ယောက် တောင် မပြည့်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မိစ္ဆာမြို့တော် ထဲက မိစ္ဆာသူတော်စင် က အပါး နှစ်ဆယ် နီးပါး ရှိတယ်... ပြီးတော့ ငါ နဲ့ နွား ဧကရာဇ် လည်း ဒီ နေရာ မှာ ရှိနေတာပဲ... အဲဒီ ကျီချန်တောက် ဒီ နေရာ မှာ ရှိနေရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ"

"ငါ က ဒီ သတင်း ကို မင်းတို့ ကို ပြောပြ တာက ကျီချန်တောက် တစ်ယောက်တည်း ကို ကြောက်ရွံ့ နေစရာ မလိုဘူး ဆိုတာကို မင်းတို့ သဘောပေါက် အောင် လို့ပဲ... ထျန်းယွမ် အချုပ်အနှောင် နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မိစ္ဆာဧကရာဇ် နန်းတော် ကလည်း ရင်ဆိုင် ဖြေရှင်း နိုင်မယ့် နည်းလမ်း တွေ ရှိပြီးသားပါ... နောက်ထပ် ဆယ်ရက် နေရင် ထျန်းယွမ် အချုပ်အနှောင် ကို အပြတ်အသတ် ဖျက်ဆီး ဖို့ ကြိုးစား ရမယ့် အချိန်ပဲ"

ထျန်းဖန် မိစ္ဆာဧကရာဇ် က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ စကားလုံး များ အတွင်း တွင် ကြီးမားသော ယုံကြည်မှု များ ကိန်းအောင်း နေပြီး အောင်ပွဲ ကို ရယူ ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ဤ စကား ထွက်ပေါ် လာသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နတ်နန်းဆောင် အတွင်းရှိ မိစ္ဆာသူတော်စင် များ အားလုံး ကို အလွန်အမင်း ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင် သွားစေတော့သည်။

"ဘာ... ဒီလောက် မြန်မြန် လှုပ်ရှား တော့မှာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... ငါ ဒီ နေ့ ကို စောင့်နေတာ အရမ်း ကြာနေပြီ... တကယ်လို့ သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါး ရဲ့ ယန်ဝိညာဉ် ကို သာ မျိုချ လိုက်ရမယ် ဆိုရင် တကယ်ကို အားအင် တွေ ပြည့်ဖြိုး သွားစေမယ့် အရာ မျိုးပဲ"

"ဖန် ဧကရာဇ် မှာ သေချာမှု ရှိလို့လား... အဲဒီ ထျန်းယွမ် ရဲ့ အချုပ်အနှောင် က နောက်ပြောင် လို့ ရတာ မျိုး မဟုတ်ဘူးနော်"

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်..."

"ဘာလဲ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ မျောက် မိစ္ဆာသူတော်စင်... မင်း က ငါ့ ကို မယုံ လို့လား" ဟု ထျန်းဖန် မိစ္ဆာဧကရာဇ် က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ လိုက်သည်။

"ငါ အဲဒီလို သဘောမျိုး ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး ဖန် ဧကရာဇ် အထင် မလွဲပါနဲ့"

"ဟွန့်... တိကျတဲ့ အကြောင်းအရာ ကိုတော့ စစ်ပွဲ စတင် တဲ့ နေ့ကျရင် မင်းတို့ အားလုံး နားလည် သွားမှာပါ... အခု ငါ့ ရဲ့ အမိန့် ကို လိုက်နာ ပြီး ဝမ်ယောင်းမြို့ ထဲက လက်ရွေးစင် မိစ္ဆာစစ်သည် တွေ အားလုံး ကို စစ်ပွဲ အတွက် အသင့် ပြင်ထားဖို့ ချက်ချင်း ညွှန်ကြား လိုက်..."

"ဒါ့အပြင် ငါ အမိန့် ပေးပြီးသားပါ... ငါ့ မျိုးနွယ် က ပန် သူတော်စင်လေး နဲ့ ဖူဆန်း တောင်ကြား က ရွှေရောင် ကျီးကန်း သားတော် ကို ဝမ်ယောင်းမြို့ ဆီကို အမြန်ဆုံး လာခဲ့ဖို့ အမိန့် ပေးထားပြီးပြီ"

"ဖန် ဧကရာဇ်... မိစ္ဆာစစ်သည် တွေကို လှုပ်ရှား ခိုင်းတာကို ငါ နားလည် နိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဘာကြောင့် ပန် သူတော်စင်လေး နဲ့ ရွှေရောင် ကျီးကန်း သားတော် ကို ဒီ နေရာ ကို လာခိုင်း ရတာလဲ... သူတို့ ရဲ့ အင်အား ကိုများ လိုအပ် လို့လား" ဟု မိစ္ဆာသူတော်စင် တစ်ပါး က သံသယ ဝင်စွာ ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ထျန်းယွမ် က မကြာခင် ပျက်စီး တော့မယ်... ငါ က ပန် သူတော်စင်လေး ကို စစ်အကျိုးဆောင်မှု ရယူ ဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးတာလေ မင်း မှာ ကန့်ကွက် စရာ ရှိလို့လား"

တိကျသော အကြောင်းရင်း ကိုတော့ ထျန်းဖန် မိစ္ဆာဧကရာဇ် အနေဖြင့် သဘာဝကျကျ ဖွင့်ဟ ပြောဆို လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ သတင်း အချက်အလက် များ ပေါက်ကြား သွားမည်ကို စိုးရိမ် နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဝမ်ယောင်းမြို့ က ကျီချန်တောက် ၏ သတင်း ကို ရရှိ နိုင်သကဲ့သို့ ထျန်းယွမ်မြို့ ကလည်း ဝမ်ယောင်းမြို့ အတွင်း သို့ နည်းလမ်း အချို့ ဖြင့် သေချာပေါက် စိမ့်ဝင် ထားနိုင်မည် ဖြစ်ရာ အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ကိုသာ အလွယ်တကူ တီထွင် လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ဖန် ဧကရာဇ် ရဲ့ အမိန့် အတိုင်း လိုက်နာ ပါ့မယ်"

ထို မိစ္ဆာသူတော်စင် က ထပ်မံ မပြောရဲ တော့ဘဲ အလျင်အမြန် အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

အခြားသော မိစ္ဆာသူတော်စင် များ ကလည်း အားလုံး ခေါင်းငုံ့ လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့ က မိစ္ဆာသူတော်စင် များ ဖြစ်ကြပြီး မိစ္ဆာနယ်မြေ တွင် ထိပ်တန်း အဆင့် တည်ရှိမှု များ ဖြစ်သော်လည်း မိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ ရှေ့တွင်တော့ အရမ်း ကို ရိုင်းစိုင်း ခွင့် မရှိကြသေးချေ။

"ဟွန့်"

ထျန်းယွမ်မြို့၊ ထျန်းယွမ် နန်းဆောင်။

ထိပ်တန်း အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း လျှို့ဝှက်ခန်း တစ်ခု အတွင်း တွင်။

ကျန်းချဲ့ က တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအား အချို့ ကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်း နေသည်။ ယခင် က ပြင်ပလောက စစ်မြေပြင် တွင် ဖြစ်ပွား ခဲ့သော တိုက်ပွဲ ၌ သူ က အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံး ကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပုံစံ ဓမ္မရုပ်တု မဟာ နတ်စွမ်းရည် ကို လှုံ့ဆော် ခဲ့သည်။ နတ်ဘုရား အစွမ်း က ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သော်လည်း ကုန်ကျ မှု ကလည်း ယခင် အတိုင်း ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

သူ က မည်သည့် ထိခိုက် ဒဏ်ရာ မျှ မရရှိ ခဲ့သော်လည်း ပြန်လည် အနားယူ ရန်တော့ လိုအပ် နေသေးသည်။

အကြောင်းရင်း မှာ... သူ က နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ထိုးဖောက်ကျော်လွန် ရန် ပြင်ဆင် နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ထို တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံး သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ က ထျန်းယွမ်မြို့ တွင် နာမည် ကျော်ကြား သွားသည် သာမက လုံလောက်သော စစ်အကျိုးဆောင်မှု များကိုပါ ရရှိ ခဲ့ရာ လင်းကျန့်တောင် ၏ လိုအပ်ချက် ကို သဘာဝကျကျ ပြည့်မီ သွားခဲ့သည်။ ဒုတိယ နေ့တွင်ပင် လင်းကျန့်တောင် က လူလွှတ် ၍ ယင်ယန် တာအိုသစ်သီး ကို ပို့ဆောင် ပေးလာခဲ့သည်။

ပူဇော်ပစ္စည်း များ အားလုံး စုံလင် သွားပြီ ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် သဘာဝကျကျ ထပ်မံ တွေဝေ နေမည် မဟုတ်တော့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယွမ်ရှန်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အခြေအနေ ကို သူ က အချိန် အကြာကြီး မျှော်လင့် တောင့်တ နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ယခုအခါ ထိုးဖောက်ကျော်လွန် ခြင်း မပြုမီ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှု များကို ပြုလုပ် နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ပြန်လည် အနားယူ နေစဉ် အတွင်း ကျန်းချဲ့ ၏ စိတ်အာရုံ ကလည်း အနည်းငယ် လှုပ်ရှား နေပေသည်။

လအနည်းငယ် ကြာအောင် အချိန် ယူ ခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပူဇော်ပစ္စည်း များ အားလုံး ကို သူ စုဆောင်း နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ် ကို ယွမ်ရှန်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မြှင့်တင် နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး စွမ်းအား ကလည်း နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲ သွားမည် ဖြစ်သည်။

ယခင်က သိုင်းသူတော်စင် စွမ်းအားရှင် များနှင့် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက် ရန် သူ တွင် ယုံကြည်မှု မရှိခဲ့သော်လည်း ထိုးဖောက်ကျော်လွန် ပြီး နောက်ပိုင်း တွင်မူ အခြေအနေ က ပြောင်းလဲ သွားနိုင်ပေသည်။

စွမ်းအား မည်မျှ အထိ မြင့်တက် လာမည် ဆိုသည်ကို တိကျစွာ မသိရှိ သော်လည်း ယခုလက်ရှိ အခြေအနေ အရ ကြည့်မည် ဆိုလျှင် သိုင်းသူတော်စင် စွမ်းအားရှင် များနှင့် အကွက် အနည်းငယ် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက် ရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ ပြဿနာ မရှိနိုင်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဓမ္မရုပ်တု နှင့် ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ် ခြင်း က သူ့ကို ပေးစွမ်း သော အကျိုးကျေးဇူး က အလွန် ကြီးမား လွန်းလှပေသည်။

ထို့အပြင်...

ယွမ်ရှန်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ ရောက်ရှိ ပြီးနောက်... သူ က သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာမည့် ကိစ္စရပ် များကို စတင် ပြင်ဆင် နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည် ကသာ ယခုလက်ရှိ သူ၏ အရေးကြီးဆုံး ကိစ္စရပ် ပင်ဖြစ်သည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာ၊ ဝူစုန်းနတ်ဘုရားကျောင်း နှင့် ယခု ရှေ့မှောက်ရှိ မိစ္ဆာနယ်မြေ တို့ က ကျန်းချဲ့ အပေါ် ပေးစွမ်း သော ဖိအား များ က ယခုအခါ ပို၍ ပို၍ ကြီးမား လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျီချန်တောက် က သူ၏ အရှေ့ မှ လေကြမ်း မိုးကြမ်း များကို ကာကွယ် ပေးထား သော်လည်း အခြား သူကို အားကိုး နေရခြင်း မှာ အမြဲတမ်း အစစ်အမှန် လုံခြုံမှု မျိုး ကို မပေးစွမ်း နိုင်ချေ။

ကိုယ်တိုင် စွမ်းအား ကို ထိန်းချုပ် နိုင်မှသာ ရင်ထဲတွင် တည်ငြိမ်မှု ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဟူး..."

ကျန်းချဲ့ က မသန့်စင်သော လေ များကို ရှည်လျားစွာ မှုတ်ထုတ် လိုက်သည်။ အရှေ့ တွင် ထူထပ်သော ယင်ယန် စွမ်းအင် နှစ်ခု လင်းလက် နေသည့် တာအိုသစ်သီး ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင်မှု များ ပြည့်နှက် နေသည်။ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစား ပြီးနောက် လက်ကို မြှောက်ကာ ယင်ယန် တာအိုသစ်သီး ကို ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် နေရာလွတ် အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်း လိုက်သည်။

ပူဇော်ပစ္စည်း တစ်ခု ထပ်တိုး လာသည်။

ပူဇော်ပစ္စည်း များ အားလုံး ပြည့်စုံ သွားပြီ ဖြစ်သည်။

စိတ်အာရုံ က ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် နေရာလွတ် အတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက် သွားပြီး ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် အပေါ်ရှိ စာလုံး သေးသေးလေး များကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချဲ့ ၏ စိတ်အာရုံ က အနည်းငယ်မျှ ပင် လှုပ်ရှား သွားခြင်း မရှိတော့ချေ။

[ပူဇော်ရန် ရည်ရွယ်ချက် - အမြင့်မြတ်ဆုံး အစစ်အမှန် နဂါး ကျင့်စဉ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း။]

ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် မှော်စာလုံး များ က ဖြည်းညင်းစွာ လင်းလက် လာပြီး အလင်းတန်း များ ထွက်ပေါ် လာကာ အသက်ဆယ်ရှူစာ အချိန်မျှ ကြာအောင် လင်းလက် နေပြီးနောက် မှသာ ရပ်တန့် သွားတော့သည်။ ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် အပေါ်ရှိ စာလုံး များ က တောက်ပ နေပြီး အလင်းတန်း များ ဖြာထွက် နေသည်။

[ပူဇော်ရန် အဖိုးအခ - မိစ္ဆာပယ်ဖျက် မိုးကြိုးနှလုံးသား ပုတီးစေ့၊ နဂါးမူလစွမ်းအင် တစ်ခု၊ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မြင့်မြတ်သော ကြာပန်း တစ်ပွင့်၊ ယင်ယန် တာအိုသစ်သီး တစ်လုံး၊ သက်တမ်း သုံးဆယ့်ငါးနှစ် နှုတ်ယူမည်... ကျန်ရှိ သက်တမ်း တစ်ရာ့ခုနစ်ဆယ်နှစ်... ပူဇော်မည် လား။]

အနည်းငယ်မျှ တွေဝေ နေခြင်း မရှိဘဲ ကျန်းချဲ့ က စိတ်အာရုံ ကို ချက်ချင်း လှုပ်ရှား လိုက်သည်။

[ပူဇော်မည်။]

All Chapters