အခန်း ၂၁၃

အခန်း (၂၁၃)

သွေးကျွန်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ နောက်ထပ် ဗီလိန်တစ်ယောက်လား

ချင်လော့နှင့် အနည်းငယ် ကွာဝေးသော နေရာတွင် ဆိတ်သုန်းခြောက်သွေ့လှသော လွင်ပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။

လင်းဟောက်နှင့် အခြားလူအနည်းငယ်တို့သည် ဝေးရာသို့ ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေကြရပြီး၊ လင်းဟောက်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသောသူများအားလုံး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ပြီးပါပြီ... အကုန်ပြီးပါပြီ။ စုန့်လျန်ချန်က ခုနတင်ပဲ အဲဒီမိစ္ဆာကောင်ရဲ့ တိုက်ကွက်တစ်ကွက်တည်းနဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတာ။"

"မင်းတို့လည်း သိတဲ့အတိုင်း စုန့်လျန်ချန်က ချင်လော့ရဲ့ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတဲ့ အမှိုက်ကောင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပေမဲ့၊ သူက ငါတို့ မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာရဲ့ ထိပ်သီးပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့တာလေ။"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းဟောက်၏ ပါးစပ်မှာ မသိစိတ်ဖြင့် တုန်ရီသွားခဲ့သည်။ ထိုသူများက ချင်လော့ကို အဲဒီမိစ္ဆာကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နေကြခြင်းလား။

သို့သော်လည်း ထိုမိစ္ဆာကောင်က နှိုင်းယှဉ်ခံရရန် ထိုက်တန်လို့လား။

နောက်ကွယ်မှ စီစဉ်ညွှန်ကြားနေသောသူကသာ ချင်လော့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန် ထိုက်တန်ပေလိမ့်မည်။ ဤအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့်အမျှ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမို၍ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ကျန်ရှိနေသော လူလေးဦးကို ကြည့်ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် "အားလုံးပဲ... ငါတို့တွေ စည်းလုံးညီညွတ်ကြရမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ခုနတုန်းက အဲဒီမိစ္ဆာကောင်တွေရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို မင်းတို့အားလုံး ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီးပြီပဲ။ ငါတို့ထဲက ဘယ်သူမှ သူတို့ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြဘူး။"

ကျန်ရှိနေသောသူများသည် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကြပြီး၊ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးက လင်းဟောက်ကို ကြည့်ကာ "စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော်တို့ကို ဘာလုပ်ဖို့ အကြံပြုချင်လဲဟင်။ ကျွန်တော်တို့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးရဲ့ စကားကိုပဲ နားထောင်ပါ့မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လင်းဟောက် ခုနတုန်းက ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က သူတို့ကို ယုံကြည်သက်ဝင်စေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

လင်းဟောက်သည် မလှမ်းမကမ်းမှ နောက်သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသော မိစ္ဆာကောင်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် "ဒီမိစ္ဆာကောင်က သူတို့ရဲ့ ကျောပြင်ပေါ်က အသားအတောင်ပံတွေကလွဲရင် ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုနဲ့ ဘာမှ ကွဲပြားခြားနားတာ မရှိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ ကြိုတင်ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်... ဒီမိစ္ဆာကောင်တွေက အရင်တုန်းက လူသားတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတာ အသေအချာပဲ။"

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အခြားလူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ... သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် လူသားတွေ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!"

"ဒီမိစ္ဆာကောင်တွေက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလွန်းတာ!"

အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ကြုတ်လိုက်ပြီး မသေချာသော လေသံဖြင့် "ခုနတုန်းက မိစ္ဆာကောင်တစ်ကောင်ကို ငါ မြင်လိုက်ရတယ်၊ သူက ချင်းထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေက စီနီယာအစ်ကို လီနဲ့ တော်တော်လေး ဆင်တူနေသလိုပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"လီမင်ယီလား" ဟု လင်းဟောက်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်ပြလျက်။ "ဝေဝါးဝါးပဲ ဆင်တူတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ခုနတုန်းကတော့ အဲဒီဘက်ကို လုံးဝ မတွေးမိခဲ့ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

လင်းဟောက်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အခုကြည့်ရတာ ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်ဖို့ အလားအလာ အလွန်များပါတယ်။ အကယ်၍ သူတို့က အရင်တုန်းက တကယ်ပဲ လူသားတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်ဆိုရင် ငါတို့အတွက် ပြဿနာအကြီးအကျယ် ကြုံရတော့မှာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့အတွက် သေဆုံးခြင်းဆိုတာ အဆုံးသတ်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ၊ အစပြုခြင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်တယ်!"

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ ကျန်ရှိနေသောသူများအားလုံး ခန္ဓာကိုယ်များ ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားကြရတော့သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် အဲလိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ငါကတော့ အဲဒီလိုမျိုး မိစ္ဆာကောင်အဖြစ် ဘယ်လိုမှ အပြောင်းလဲမခံနိုင်ဘူး!"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အခြားတစ်ဦးက အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အဲဒါ စုန့်လျန်ချန်ပဲ! သူ ဒီကို လာနေပြီ!"

မျက်စိတစ်ဆုံး လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ စုန့်လျန်ချန်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် သူတို့ထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ ပြေးဝင်လာသည်နှင့်အတူ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် ဝေဝါးစွာ ရင်းနှီးနေပုံရသော အခြားလူအနည်းငယ်လည်း လိုက်ပါလာကြသည်။

ထိုလူများအားလုံးသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာအမူအရာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် အသားအတောင်ပံများ ပေါက်မလာသေးသည်မှအပ အခြားမိစ္ဆာကောင်များနှင့် ဘာမှ ကွဲပြားခြင်း မရှိကြချေ။

"သူတို့က တကယ်ပဲ လူသားတွေပါလား!"

"ထွက်ပြေးကြစို့! မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြစို့! ပြေးကြစို့!"

"မပြေးကြနဲ့! ငါနဲ့အတူ တိုက်ခိုက်ကြစမ်း! လူစုကွဲပြီး ထွက်ပြေးတာက ငါတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ အချေမှုန်းခံရအောင် လမ်းစပေးသလို ဖြစ်လိမ့်မယ်!" ဟု လင်းဟောက်က လေးနက်သောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အခြားလူများသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ကို အနည်းငယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်နိုင်ကြပြီး သူ၏ ဘေးနားတွင် စုစည်းလာကြကာ လင်းဟောက်နှင့်အတူ ထိုမိစ္ဆာကောင်များကို စတင်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

လူအနည်းငယ်၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနှင့် လင်းဟောက်၏ ခွန်အားတို့ကြောင့် သူတို့သည် သီသီလေး တောင့်ခံထားနိုင်သော်လည်း၊ အချိန်ကြာမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ မိစ္ဆာကောင်များ၏ အရေအတွက်မှာ ပိုမိုတိုးပွားလာခဲ့သည်။

ခုနတင်ပဲ မိစ္ဆာကောင်များ၏ အရေအတွက်မှာ သူတို့ထက် သုံးကောင်မျှသာ ပိုများနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မိစ္ဆာကောင် အရေအတွက်သည် ဆယ့်သုံးကောင်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအထဲတွင် စုန့်လျန်ချန်ကဲ့သို့ သူတော်စင်အဆင့်တွင် ရှိနေသော မိစ္ဆာကောင် လေးကောင်အထိ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

၎င်းတို့အနက် သုံးကောင်ကို လင်းဟောက်က အတင်းအကျပ် ပိတ်ဆို့တားဆီးထားသော်လည်း၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း သေဘေးမှ အကြိမ်ကြိမ် သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည်။ အခြားနည်းလမ်းမရှိတော့သဖြင့် သူသည် အကူအညီတောင်းခံရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ တောင်ကြားချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုထက်တွင် ရပ်တံ့နေသော တွမ့်မုယွီသည် ဤမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်ရင်း လှောင်ပြုံးပြုံးကာ "ခုခံတာလား... ဟဲဟဲ... မင်းတို့တွေ ဘယ်လိုမှ ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ သွေးကျွန်တွေက ပိုပြီးတော့ သန်မာလာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းတို့အတွက် လမ်းတစ်လမ်းပဲ ကျန်တော့တယ်... အဲဒါက သေခြင်းတရားပဲ!"

သွေးကျွန်များသည် တိုက်ပွဲအတွင်း၌ ၎င်းတို့၏ လက်ရှိရုပ်ခန္ဓာနှင့် အသားကျအောင် ဆက်တိုက် လေ့ကျင့်ရင်း အစဉ်အမြဲ ကြီးထွားသန်မာလာနေကြသည်။

၎င်းတို့၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် အသားအတောင်ပံများ ပေါက်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာခဲ့သည်။

လင်းဟောက်၏ နောက်ကျောဘက်မှ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သွေးကျွန်တစ်ဦး၏ ရက်စက်စွာ ကုတ်ခြစ်မှုကြောင့် နှလုံးသားကို အဖောက်ခံလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် ညှစ်ခြေခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

"အား!" ထိုအမျိုးသားသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ငါနဲ့အတူ တခါတည်း သေလိုက်စမ်း!"

သူသည် အမှန်တရားကို သိရှိထားပြီး သေဆုံးပြီးနောက် ထိုကဲ့သို့သော မိစ္ဆာကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်ကို သိရှိသဖြင့် ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ပေါက်ကွဲမှု၏ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားလှိုင်းသည် ထိုမိစ္ဆာကောင်ကို ပြင်းထန်စွာ လွင့်စဉ်သွားစေခဲ့သည်။

ထပ်တူပင်၊ မိစ္ဆာကောင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေခဲ့သော အသင်းဖော်တစ်ဦးသည်လည်း ထိုပေါက်ကွဲမှု၏ နောက်ဆက်တွဲဒဏ်ကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် အားနည်းချက် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

"တောက်... ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်!" ထိုအမျိုးသားက ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ သူသည် မိစ္ဆာကောင်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

သူ ကျဆုံးသွားခဲ့ရသည်၊ သို့သော် သူ အမုန်းတီးဆုံးအရာမှာ ထိုမိစ္ဆာကောင်များ မဟုတ်ဘဲ ခုနတုန်းက ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သော သူ၏ အသင်းဖော်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်းဟောက်မှလွဲ၍ လူနှစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ တိုက်ပွဲသည် အခြေခံအားဖြင့် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ကျက်သရေယုတ်လိုက်တာ... သွေးကျွန်တစ်ယောက်ကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်ရပြီပဲ။" တွမ့်မုယွီသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားခဲ့ရသည်။

သူသည် တောင်ကြားအထက်မှ လျှပ်ခနဲ လှုပ်ရှားကာ ကိုယ်တိုင် အရေးယူဆောင်ရွက်ရန်အတွက် ပြေးထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

ချင်လော့နှင့် အခြားသူများသည် အတတ်နိုင်ဆုံး မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် အနီးအနားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကာ၊ ထိုကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးမှု၏ ပေါက်ကွဲသံကိုလည်း ကြားလိုက်ရသည်။

"နောက်မကျသေးဘူး ထင်တယ်" ချင်လော့သည် လင်းဟောက်၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ လင်းဟောက် အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ သူ အသက်ရှင်နေသရွေ့ အရာရာတိုင်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လွယ်ကူလှပေသည်။

"ဟင်... အခြားလူတွေ ရှိနေသေးတာလား" တွမ့်မုယွီ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပေသည်။

သူသည် ချင်လော့နှင့် အခြားသူများ ရှိရာ အရပ်မျက်နှာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ အပြင်ဘက်တွင် ကင်းစောင့်နေသော သွေးကျွန်တစ်ဦးသည် ၎င်း၏ အသားအတောင်ပံများကို ခတ်ခါလျက် ချင်လော့တို့ ရှိရာဘက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

"အရှင်မင်းသား... ဟိုမှာ ကြည့်ပါဦး၊ အတောင်ပံတွေပါတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ!" လီရှောင်က ထိုသွေးကျွန်ကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အဲဒါကို ငှက်လူသားလို့ ခေါ်ရမယ်" ချင်လော့က မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အလွန်တရာ တည်ကြည်လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကို သွားပြီး ခုတ်ပိုင်းပစ်စမ်း!" ချင်လော့က အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် လီရှောင်သည် ကောင်းကင်သို့ ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။ "ကျွန်တော့်ကိုပဲ စောင့်ကြည့်ထားလိုက်ပါ!"

"အာဏာရှင်ပုဆိန်... ငါ့အတွက် ခုတ်ပိုင်းစမ်း!" လီရှောင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ပုဆိန်ထံမှ ထက်မြက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားကာ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

ဘုန်း!

ကြီးမားလှသော မြည်ဟည်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လီရှောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပိုမို၍ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

"အရှင်မင်းသား... ဒီငှက်လူသားက တော်တော်လေး ခံနိုင်ရည်ရှိတာပဲ!"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် လီရှောင်နဲ့ တွေ့မှတော့ ခင်ဗျား ဘယ်မျှပဲ ခံနိုင်ရည်ရှိပါစေ... အလကားပါပဲ! ခုတ်ပိုင်းစမ်း!"

ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!

သွေးကျွန်သည် သူ၏လက်ချက်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခုတ်ချခြင်း ခံလိုက်ရပြီးနောက်၊ ပြင်းထန်သော ဝှေ့ယမ်းမှုတစ်ခုနှင့်အတူ သွေးကျွန်၏ ဦးခေါင်းမှာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း လတ်ဆတ်သော သွေးတစ်စက်မျှ စီးကျလာခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ၊ လူကို မူးဝေအော့အန်ချင်လာစေသည့် အနံ့ဆိုးကြီးတစ်ခုသာ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။

"ဒါက ရုပ်သေးတစ်ရုပ်လား" ချင်လော့က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပါးစပ်ဟသွားခဲ့သည်။ သူသည် သွေးဝိညာဉ်ရုပ်သေးကြိုးဆွဲပညာကို ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ဤနယ်ပယ်တွင် သဘာဝကျကျပင် နက်ရှိုင်းသော သုတေသန ပြုလုပ်ထားဖူးသည်။

"ဒါပေမဲ့... ဒါက ငါ့ရဲ့ သွေးဝိညာဉ်ရုပ်သေးကြိုးဆွဲပညာ အမျိုးအစားနဲ့ မတူသလို၊ နည်းလမ်းအဆင့်အတန်းချင်းလည်း လုံးဝ မတူညီဘူး။"

"ဒါဆိုရင် အရေးယူ လှုပ်ရှားလိုက်တဲ့သူက လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား"

"သွားကြစို့! ပိုပြီး မြန်မြန်သွားရအောင်!" ချင်လော့သည် လျှပ်ခနဲ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အလွန်တရာ မြန်ဆန်သောအရှိန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

သွေးကျွန် နှစ်ဦးက သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးပမ်းလာကြသော်လည်း သူ၏ ဓားချက်အောက်တွင် ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။

၎င်းတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု ခံနိုင်ရည်မှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှသော်လည်း၊ ရုပ်ခန္ဓာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားပြီးဖြစ်သော ချင်လော့ကဲ့သို့သော ဖြစ်တည်မှုမျိုးအတွက်မူ ၎င်းမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

"ဗီလိန်ပဲ... နောက်ထပ် ဗီလိန်တစ်ဦး ဖြစ်ရမယ်။ ဘယ်ထာဝရရှင်သန်သူမိသားစုကများ ဖြစ်နေမလဲ"

တွမ့်မုယွီသည် မိမိ၏ သွေးကျွန်အချို့ ချင်လော့နှင့် အခြားသူများ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ မည်းမှောင်သွားခဲ့ရသည်။

သူက ရက်စက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း "ဒီလိုဆိုမှတော့... မင်းတို့ အနည်းငယ်ကပဲ သူတို့ရဲ့ နေရာမှာ အစားထိုး ဝင်ရောက်လိုက်ကြတော့!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဒီကောင်လေးကို အရင် ရှင်းပစ်ရမယ်!" သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး လင်းဟောက်၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားခဲ့ကာ၊ လင်းဟောက်ကို တိုက်ကွက်တစ်ကွက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

လင်းဟောက်သည် သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ပြိုင်ဘက်က အလွန်တရာ သန်မာလွန်းလှပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်လော့မှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စနစ်က သူ့ကို သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။