အခန်း ၂၁၆

အခန်း (၂၁၆)

နွားက ရေသောက်ရန် ငြင်းဆန်သဖြင့် ခေါင်းကို အတင်းဖိချခြင်း၊ ချင်လော့အား ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ သတ်ဖြတ်ခြင်း

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လင်းဟောက်သည် တကယ့်ကို မြန်ဆန်လှပေသည်။ လီရှို့ယွင်ဟုခေါ်သော ဂျူနီယာညီမလေးသည် တွေဝေရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာအမူအရာနှင့်အတူ ကျေနပ်အားရမှု အရိပ်အယောင်အချို့ ရောယှက်လျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်း နောက်ထပ် စံချိန်သစ်တစ်ခု တင်လိုက်ပြန်ပြီပဲ"

ချင်လော့က လင်းဟောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။

သူ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် တကယ့်ကို တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပို၍ ထူးဆန်းနေကြသည်။

အထူးသဖြင့် လီရှောင်နှင့် လင်းဟောက်တို့ နှစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော မူမမှန်သည့် လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် တစ်နေ့တခြား ပိုမိုဝေးကွာစွာ လျှောက်လှမ်းနေကြပုံ ရပေသည်။

"ကောင်းပြီ... အခု ငါတို့ အဓိကကိစ္စကို စတင်လုပ်ဆောင်ကြမယ်" ချင်လော့သည် လင်းဟောက် ယူဆောင်လာသော ဓားမြှောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။

ဓားမြှောင်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူ့ကိုယ်သူ အနည်းငယ် ထိုးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာပြီး သူ၏ အသက်စွမ်းအင်များကို ဖျက်ဆီးကာ ဝါးမြိုရန် ကြိုးပမ်းလာခဲ့သည်။

"ဒါက နတ်ဘုရားသွေး ဆိုတဲ့အရာလား" ချင်လော့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းနတ်ဆိုးပညာကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ထိုနတ်ဘုရားသွေး အစအနလေးကို စတင်ဝါးမြိုလိုက်သော်လည်း၊ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဤနတ်ဘုရားသွေးဟု ခေါ်ဆိုသောအရာသည် အခြေခံအားဖြင့် မည်သည့်တန်ဖိုးမျှ မရှိချေ။ ၎င်းကို ဝါးမြိုခြင်းက ရရှိသည်ထက် ကုန်ဆုံးသွားသည့် စွမ်းအင်က ပိုများနေသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဤအချက်တစ်ချက်တည်းကပင် သူ့ကို တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဘုရားသွေး စွန်းထင်းနေသော ဤဓားမြှောင်သည် အမှန်တကယ် မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်းကို ၎င်းက သက်သေပြနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

"သေမျိုးကင်းစင်သွေးမျိုးဆက်... ကျွတ် ကျွတ်... ဒီနတ်ဘုရားသွေးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့က တကယ့်ကို ခက်ခဲလွန်းလှတယ်!"

"ဒါလေးပါ ပေါင်းထည့်လိုက်မယ်။"

သူသည် အဆိပ်တစ်သောင်း ရေတွင်းမှ ရရှိလာသော အဆိပ်များကို ဓားမြှောင်ပေါ်တွင် ညီညာစွာ သုတ်လိမ်းလိုက်သည်။ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ဓားမြှောင်ထံမှ လူကို တုန်ရီသွားစေလောက်အောင် အေးစိမ့်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒါက မင်းအတွက်" ချင်လော့သည် ထိုဓားမြှောင်ကို ရှောင်ယာထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျရင် ဒါနဲ့ သူ့ကို ထိုးစိုက်လိုက်။"

ရှောင်ယာသည် ဓားမြှောင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် လှမ်းယူလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ "ကောင်းပါပြီ!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စုယွီသည် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြန်သည်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူသည် ယခုအခါ ရှောင်ယာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့သည်။

ရှောင်ယာ အန္တရာယ်ကျရောက်နေနိုင်သည်ဟု သူ ခံစားနေရပြီး၊ သူသည် မည်သည့် အမွေအနှစ်မြေသို့မျှ မဝင်ရောက်လိုသလို မည်သည့်အမွေအနှစ်ကိုမျှလည်း မရယူလိုတော့ချေ။

သို့သော်လည်း အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။ သူ မတော်တဆ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီးနောက် ဤနေရာတွင် အစီအရင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကာ သူ့ကို အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ထားလိုက်လေသည်။

ဤသည်မှာ နွားက ရေသောက်ရန် ငြင်းဆန်သော်လည်း ခေါင်းကို အတင်းဖိချကာ သောက်ခိုင်းသည့် ပုံစံမျိုးပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤနေရာတွင် စုယွီ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော သွေးမျိုးဆက်မူလအဆီအနှစ် အချို့ကိုလည်း ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူသည် အသက်ကယ် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုနေရာတွင် ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် ပိတ်လှောင်ခံခဲ့ရပြီး ထိုအချိန်အတောအတွင်း သူသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။

ချင်လော့နှင့် ရှောင်ယာတို့သည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တာအိုကျမ်းစာအထိမ်းအမှတ်တောအုပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဤနေရာတွင် စုယွီ၏ အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မတွေ့ရချေ။

ရှောင်ယာ တစ်ဦးတည်းသာ အထူးအမှတ်အသားတစ်ခုကို သတိပြုမိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာ ရွှမ်ထျန်းတာအိုဂိုဏ်း၏ အတွင်းပိုင်း ဆက်သွယ်ရေး သင်္ကေတပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီနေရာ" ရှောင်ယာက အရပ်မျက်နှာတစ်ခုကို လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။ သူတို့သည် ထိုအရပ်မျက်နှာအတိုင်း ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ စုယွီ ချန်ရစ်ခဲ့သော သတင်းစကားကို အမှန်တကယ်ပင် တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

"ဂျူနီယာညီမ ရှောင်... ငါ အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်နေခဲ့တယ်။ မင်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမှာကို စိုးရိမ်လို့ တာအိုကျမ်းစာအထိမ်းအမှတ်တောအုပ်ကို ဗဟိုပြုပြီး မင်းရဲ့ ခြေရာတွေကို သွားရှာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။"

"အကယ်၍ ညီမလေး ရောက်လာပြီး ငါ ဒီမှာ မရှိတာကို တွေ့ရင် ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ မကြာခင် ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်။"

ချင်လော့သည် ထိုစာသားကို ကြည့်ရင်း ခွေးတစ်ကောင်က သခင်ဖြစ်သူ ရောက်လာမည့်အချိန်ကို အဝေးသို့ မျှော်လင့်တကြီး ငေးကြည့်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေသည့် မြင်ကွင်းကို မြင်ယောင်သွားခဲ့သည်။

"ကျွတ် ကျွတ်... ဒီစုယွီက တကယ့်ကို အချစ်ကြီးတာပဲ" ချင်လော့က ရှောင်ယာကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူက မင်းကို ဒီနေရာမှာ ဒီလောက်တောင် စွဲစွဲမြဲမြဲ စောင့်နေရအောင် မင်း သူ့ကို ဘာတွေ ပြောထားခဲ့လို့လဲ။"

ရှောင်ယာက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ "စကားလုံး လေးခွန်းတည်းပါပဲ... 'မတွေ့မချင်း အဲဒီမှာပဲ စောင့်နေ' တဲ့။"

"ကျွတ် ကျွတ်..." ချင်လော့သည် ထိုစကားလုံးလေးခွန်း၏ စွမ်းအားကို ကောင်းစွာ သိရှိလှပေသည်။ အချို့သော လူများအတွက် "မတွေ့မချင်း အဲဒီမှာပဲ စောင့်နေ" ဆိုသည်မှာ တကယ့်ကို ပြောသည့်အတိုင်း အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်လှပေသည်။

အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ဖားယားကောင်မျိုးအတွက် ပို၍ပင် မှန်ကန်လှပေသည်။

"ကောင်းပြီ... 'မတွေ့မချင်း အဲဒီမှာပဲ စောင့်နေ' လို့ ပြောထားမှတော့ သူ ဒီနေရာကို မကြာခင် ရောက်လာမှာ သေချာတယ် မဟုတ်လား။"

"ငါတို့ သူ့ကို ဒီနေရာကနေပဲ စောင့်ကြတာပေါ့။"

ချင်လော့၏ အကြည့်များသည် တာအိုကျမ်းစာအထိမ်းအမှတ်တောအုပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာဆီသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ "အားလုံးပဲ... တာအိုကျမ်းစာအထိမ်းအမှတ်တောအုပ်ထဲကို သွားပြီး လေ့လာစူးစမ်းကြ။"

တာအိုကျမ်းစာအထိမ်းအမှတ်တောအုပ်တွင် မဟာတာအို တစ်သောင်း ပါဝင်ပြီး၊ လက်ရှိတွင် လူအများအပြားသည် ၎င်းအတွင်း၌ တာအိုများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။

ယခင်က စုယွီသည် အတွင်းသို့ ခဏတာ ဝင်ရောက်ရုံမျှဖြင့် နိယာမတစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ချင်လော့သည်လည်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး မဟာတာအို နိယာမများကို စတင် နားလည်သဘောပေါက်အောင် ဆင်ခြင်သုံးသပ်တော့သည်။

ဤစောင့်ဆိုင်းမှုသည် သုံးရက်တိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

"သူ ပေါ်မလာသေးဘူးလား။"

"ဒါက ယုတ္တိမတန်ဘူး။ ပုံမှန် ဖားယားကောင်တစ်ကောင်ရဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရဆိုရင် သူက ပေါ်လာသင့်နေပြီလေ။"

ချင်လော့ မျှော်လင့်ချက် လက်လွှတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင်၊ စုယွီသည် နောက်ဆုံး၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

"ငါ တာအိုကျမ်းစာအထိမ်းအမှတ်တောအုပ်ကို မသွားဖြစ်တာ တော်တော်ကြာသွားပြီ။ ဂျူနီယာညီမ ရှောင် အဲဒီကို ရောက်နေလောက်ပြီ။ ငါ မြန်မြန်သွားပြီး ဂျူနီယာညီမ ရှောင်ကို ရှာမှဖြစ်မယ်။"

သူသည် တာအိုကျမ်းစာအထိမ်းအမှတ်တောအုပ်ဆီသို့ အလွန်တရာ မြန်ဆန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်အတောအတွင်း သူသည် ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူအချို့နှင့်လည်း ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။

"စီနီယာအစ်ကို စု!" တစ်စုံတစ်ယောက်က စုယွီကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို စု... တစ်ယောက်ယောက်က တာအိုကျမ်းစာအထိမ်းအမှတ်တောအုပ်ထဲမှာ ချင်လော့ရဲ့ ခြေရာတွေကို တွေ့သွားတယ်။ ကျွန်တော်တို့တွေ ချင်လော့ကို သွားပြီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မလို့ပါ။ စီနီယာအစ်ကို စု ကော တာအိုကျမ်းစာအထိမ်းအမှတ်တောအုပ်ကို သွားမလို့လား။"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

သူနှင့် ရှောင်ယာတို့ သဘောတူ ချိန်းဆိုထားသော နေရာမှာ တာအိုကျမ်းစာအထိမ်းအမှတ်တောအုပ် ဖြစ်ပေသည်။

ယခု ချင်လော့ ထိုနေရာတွင် ပေါ်လာသည်ဆိုတော့ သူ အလွန်တရာ စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့ရသည်။

"ချင်လော့... အကယ်၍ မင်းသာ ဂျူနီယာညီမ ရှောင်ရဲ့ ဆံပင်တစ်ပင်ကိုတောင် ထိခိုက်အောင်လုပ်ရဲရင်၊ မင်းကို သင်္ဂြိုဟ်ဖို့ သင်္ချိုင်းတောင် မရှိအောင် ငါ သေချာပေါက် လုပ်ပြမယ်!"

စုယွီသည် လှံရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး မကောင်းဆိုးဝါး ချီစွမ်းအင်များက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

ဤလှံရှည်သည်လည်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ နေရာတစ်ခုမှ သူ မတော်တဆ ရရှိခဲ့သော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဤလှံရှည်၏ အဆင့်အတန်းသည် သူတော်စင်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ဧကန်မုချ ရောက်ရှိနေပြီး ၎င်းထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

၎င်းမှာ သူ့အတွက် အထူးပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဤလှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားစဉ် သူသည် လုံးဝဥဿုံ သဟဇာတဖြစ်နေသည့် ခံစားချက်ကို ရရှိနေခဲ့သည်။

"ဝှစ်!" စုယွီသည် ထိုလူများကို ပြန်လည်ဖြေကြားရန်ပင် အချိန်မဆွဲတော့ချေ။ သူသည် ခုန်တက်ကာ တာအိုကျမ်းစာအထိမ်းအမှတ်တောအုပ်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်တော့သည်။

ချင်လော့သည် အမှန်တကယ်ပင် သူ၏ ခြေရာများကို ထုတ်ဖော်ပြသထားခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူများသည်လည်း တာအိုကျမ်းစာအထိမ်းအမှတ်တောအုပ်ရှိရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ စတင် စုရုံးလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီနေ့တော့ အကြီးကြီး ကစားကြတာပေါ့" အမှောင်ထဲမှ စောင့်ကြည့်နေသော အကြည့်များစွာကို ချင်လော့ အာရုံခံမိနေခဲ့သည်။ သူက စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ဘေးနား၌ လီရှောင် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေခဲ့သည်။ လင်းဟောက်၊ ရှောင်ယာနှင့် အခြားသူများမှာမူ သူနှင့် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

အမှောင်ထဲတွင် မင်းသမီး မုရုန်းချီ၏ ဘေးနားရှိ လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးက စကားဆိုလာခဲ့သည်။

"မင်းသမီး... ကျွန်တော်တို့ ရရှိထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအရ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့က လူတွေဟာ ချင်လော့ကို သေမလောက် မုန်းတီးတဲ့ ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပါတယ်။ သူတို့ဟာ ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ချင်လော့ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ လျှို့ဝှက်အမိန့်တွေ ရထားနိုင်ပါတယ်"

"လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာတို့ကလည်း ရေနဲ့မီးလို ဖြစ်နေကြတာပါ။ သူတို့ကလည်း မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ဒီမင်းသားကို သတ်ဖြတ်ဖို့ တိတ်တဆိတ် ပြင်ဆင်နေကြပါတယ်။"

"ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာက မဟာချင်အင်ပါယာ အတွင်းက ထိပ်တန်းမျိုးရိုးကြီး မိသားစုဝင် တပည့်အချို့ကလည်း ချင်လော့ကို သတ်ဖြတ်ချင်တဲ့ သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒကို သွယ်ဝိုက်ပြီး ထုတ်ဖော်ပြသထားကြပါတယ်။"

"အခုဆိုရင် ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့၊ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာက လူတွေအားလုံးဟာ ချင်လော့ကို သေစေချင်နေကြတယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။"

"ကျွန်တော်တို့ မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာ တစ်ခုပဲ ကျန်ပါတော့တယ် မင်းသမီး။ ကျွန်တော်တို့ကော ဘာလုပ်သင့်တယ်လို့ ထင်ပါသလဲ..." ထိုလူက လည်ပင်းလှီးသည့် ဟန်အမူအရာတစ်ခုကို ပြုလုပ်ပြလိုက်သည်။

မင်းသမီး မုရုန်းချီက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ဘာလဲ။ ငါက မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသမီးပဲ! ငါ ချင်လော့ကို သတ်ချင်ရင် ငါကိုယ်တိုင် သတ်မယ်။ တခြားလူတွေနဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ပူးပေါင်းနေရမှာလဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းသားတစ်ပါးအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ ရန်သူတွေက သူ့ကို သတ်ချင်နေတာက တစ်ပိုင်းပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လူတွေကပါ သူ့ကို သတ်ချင်နေတာကတော့... ကျွတ် ကျွတ်..."

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီမင်းသမီးက အခု သူ့ကို နည်းနည်းတောင် သနားမိလာပြီ။”