အခန်း ၂၁၇

အခန်း (၂၁၇)

အဆင့်မြင့်မုဆိုး၊ ကျန်ထိုက်ရွှီး တိုက်ခိုက်ရန် ရောက်ရှိလာပြီ!

ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေသူမှာ မင်းသမီး မုရုန်းချီ တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ဘဲ၊ တွမ့်မုယွီလည်း ရှိနေခဲ့ပေသည်။

"ဒီနေရာမှာ လူတွေ ဒီလောက်အများကြီး စုဝေးနေတာက တကယ့်ကို အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ အမဲလိုက်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားစေတာပဲ။"

"ဒါက ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက လူတွေရဲ့ အနည်းဆုံး သုံးပုံတစ်ပုံလောက် ရှိတယ်မလား။ မဟုတ်သေးဘူး... ဒီထက်တောင် ပိုများနိုင်သေးတယ်။"

"အကယ်၍ ဒီလူတွေအားလုံးသာ အသတ်ခံလိုက်ရရင် ကွန်ရွှီနယ်မြေက ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်က အက်ကွဲပျက်စီးသွားဖို့ ကံပါလာတာပဲ။"

တွမ့်မုယွီသည် တာအိုကျမ်းစာအထိမ်းအမှတ်တောအုပ် ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရူးသွပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ အလွန်တရာ သန်မာစွမ်းအားကြီးသော သွေးကျွန် နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ဦး ရပ်နေကြသည်။

ချင်လော့၏ လက်ချက်ဖြင့် သူ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော ကိုယ်ပွားနှင့် သွေးကျွန်များသာ မရှိခဲ့လျှင် သူ၏ လက်ရှိအင်အားမှာ ယခုထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားနေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖန်တီးရန်အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော အရင်းအမြစ်များစွာ ကုန်ကျခဲ့ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုကိုယ်ပွား ဖျက်ဆီးခံရမှုကြောင့် သူသည် အခြေအနေများကို ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရန် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေအနေမှ အတင်းအကျပ် ထွက်ခွာခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ တိုးတက်မှုကို နှောင့်နှေးကြန့်ကြာသွားစေခဲ့သည်။

ချင်လော့၏ ပုံရိပ်သည် သူ၏ စိတ်အစဉ်ထဲတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူက သွားကြိတ်လျက် "သူက သေဖို့ပဲ ထိုက်တန်တယ်၊ သူ သေကိုသေရမယ်! ငါ သူ့ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် ဆုတ်ဖြဲပစ်မယ်!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ချင်လော့နှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်စိုးရိမ်မှုများ ရှိနေဆဲပင်။

ချင်လော့၏ လက်ထဲရှိ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှသည်။

၎င်းသည် ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်နိုင်ပြီး၊ ဝိညာဉ်တိုက်စားခြင်းနယ်မြေမှ ကာလရှည်ကြာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော ဧကရာဇ်လက်နက်တစ်ခုနှင့် တူညီသည့် စွမ်းအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

"သူ့လက်ထဲမှာ ဘာပဲရှိနေပါစေ၊ အဲဒါက ငါ့အပိုင် ဖြစ်ရမယ်။"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် အက်ကွဲနေသော ကျောက်စိမ်းအဆောင်တစ်ခုကို သူ၏ လက်ထဲတွင် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။

ဤအရာက ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ဖိနှိပ်မှုများကို တောင့်ခံနိုင်ရန် လုံလောက်လှသော်လည်း၊ ၎င်း၏ အက်ကွဲနေသော အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နောက်ထပ် အကြိမ်များစွာ အသုံးခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းသည် လုံးဝဥဿုံ ကြေမွပျက်စီးသွားနိုင်ပေသည်။

"ပြီးတော့... သူရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင်ဖြစ်ခြင်း။"

ဤအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့်အမျှ တွမ့်မုယွီ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့သည်။

"အဆင့်နိမ့် သူတော်စင်ရတနာတစ်ခုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်... သတ်ရတာ ခက်ခဲလွန်းတယ်!"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။ ချင်လော့၏ ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။

"သူလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ!"

ဝုန်း!

တွမ့်မုယွီ၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို မဖိနှိပ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သလို၊ အပြင်သို့ ပြေးထွက်မသွားစေရန် ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် မနည်းထိန်းချုပ်ထားလိုက်ရသည်။

"နေဦး! နေဦး! ခဏလောက် ထပ်စောင့်ဦး!" သူသည် ရှေ့သို့ လှမ်းထားပြီးသော ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို အတင်းအကျပ် ပြန်လည်ဆွဲယူလိုက်သည်။

"သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို ငါ သေသေချာချာ မသိရသေးခင်မှာ လှုပ်ရှားလို့ မဖြစ်သေးဘူး... လှုပ်ရှားလို့ မဖြစ်သေးဘူး။"

ချင်လော့သည် တာအိုကျမ်းစာအထိမ်းအမှတ်တောအုပ်မှ ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အကြည့်များကို အနည်းငယ် ဝေ့ဝဲလိုက်ရာ တွမ့်မုယွီ၏ အရှိန်အဝါကို ဝေဝါးဝါး အာရုံခံမိလိုက်သည်။

"သူလည်း ဒီကို ရောက်နေတာပဲ... ကျွတ် ကျွတ်... ဒီပွဲက ပိုပြီး စည်ကားလာတော့မယ်ထင်တယ်။"

"မင်းနဲ့ငါ အခုချိန်မှာ နားလည်မှုတစ်ခု ရနိုင်မလားဆိုတာတော့ ငါ သိချင်နေတယ်။ ငါတို့က လုံးဝကို မဟာမိတ်တွေ ဖြစ်နိုင်တယ် မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ချင်လော့က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ သူ့ကို လာရောက်ဝိုင်းရံသူများကို သတ်ဖြတ်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ တွမ့်မုယွီ၏ ရည်မှန်းချက်မှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် တွမ့်မုယွီ၏ ပစ်မှတ်များထဲတွင် သူပါ ပါဝင်နေခြင်းသာ ကွာခြားပေသည်။

"အဲဒီလိုဆိုရင်တော့... ငါ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ မင်းသိအောင် လုပ်ပြရမှာပေါ့!"

ဝှစ်!

ချင်လော့သည် ခုန်တက်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေလျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ... ခေါင်းဝှက်ပြီး အမြီးပြနေလို့ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာလဲ။"

"မင်းတို့ ငါ့ကို သတ်ချင်တယ်ဆိုရင်... အခုက အချိန်ကောင်းပဲ၊ ငါ ဒီမှာပဲ ရှိနေတယ်။"

"မင်းတို့တွေ တစ်ယောက်ချင်းလာလာ၊ အုပ်စုလိုက်လာလာ၊ အားလုံးကို ငါ ရင်ဆိုင်ပေးမယ်!"

သူ အတန်ကြာအောင် ပြောဆိုနေသော်လည်း မည်သူကမျှ ပြန်လည်မတုံ့ပြန်ကြသဖြင့် သူက လှောင်ပြုံးပြုံးလျက် "ဘာလဲ... မင်းတို့အားလုံးက သတ္တိကြောင်နေကြတာလား။ ခေါင်းဝှက်နေတဲ့ လိပ်တစ်ကောင်လို ဟန်ဆောင်နေကြတာလား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အမှောင်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်စွာ ရောက်ရှိနေသူ အနည်းဆုံး လူငါးဆယ်ခန့် ရှိနေပြီး ချင်လော့ကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း၊ မည်သူကမျှ အရင်ဆုံး စတင်လှုပ်ရှားရန် မဝံ့ရဲကြချေ။

၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ဖြစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့အနက် အများစုသည် ပုန်းကွယ်နဂါးနှီးနှောဖလှယ်ပွဲတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြကာ ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်းတွင် ပါဝင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်၏ တန်ဖိုးကို သူတို့ မည်သို့လျှင် မသိဘဲ နေပါမည်နည်း။

ချင်လော့သည် ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် အဆင့်တစ် နေရာ၌ ရှိနေသူ ဖြစ်ပေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို လင်း... အစ်ကိုပဲ အရင်ဆုံး ဦးဆောင်သွားရင် ဘယ်လိုလဲ။ အစ်ကို သွားတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ချက်ချင်း နောက်ကနေ ပြေးထွက်လာခဲ့မယ်!" လင်းဟောက်၏ ဘေးနားရှိ လူတစ်ဦးက အကြံပြုလိုက်သည်။

သူ၏ ဘေးနားရှိ လီရှို့ယွင်က ထိုလူကို ထူးဆန်းသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး၊ အကယ်၍ လင်းဟောက်သာ ဦးဆောင်မည်ဆိုပါက သူမက သွားခြင်းက ပို၍ သင့်လျော်လိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုက်သည်။

'ချင်လော့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဟုတ်လား။ အဲဒါက လက်အောက်ငယ်သားက အထက်လူကို ပုန်ကန်တာ မဖြစ်သွားဘူးလား။'

လင်းဟောက်က တည်ကြည်လေးနက်စွာဖြင့် "မလောပါနဲ့... လူစုံတဲ့အထိ စောင့်ကြ၊ ပြီးမှ ငါတို့ အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်တာကို စတင်ကြမယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မုဆိုးတွေအနေနဲ့ ငါတို့က သည်းခံနိုင်စွမ်း ရှိရမယ်!"

ထိုသို့ ပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ ချင်လော့ ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ ယခင်က ချင်လော့ ပြောခဲ့ဖူးသော စကားတစ်ခွန်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရကာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"အဆင့်မြင့် မုဆိုးတွေက များသောအားဖြင့် သားကောင်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး ပေါ်လာတတ်တယ်။"

သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ ဤလူများသည် သူတို့ ချင်လော့၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်းကို လုံးဝ မသိရှိကြချေ။ သူတို့အားလုံးမှာ ချင်လော့၏ သားကောင်များမျှသာ ဖြစ်ကြပေသည်။

ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်၏ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်ထဲမှ ထက်ဝက်ခန့်မှာ ချင်လော့နှင့်အတူ ရှိနေကြရာ၊ အခြားမည်သူကများ မည်ကဲ့သို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ဦးမည်နည်း။

ချင်လော့၏ စကားများသည် နေရာအနှံ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ရာ၊ ၎င်းကို ကြားလိုက်ရသော တွမ့်မုယွီ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားစေခဲ့သည်။

"သူတို့တွေ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြပြီပဲ!" တွမ့်မုယွီမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

ထိုလူများ ဤနေရာသို့ ဘာကြောင့် စုရုံးလာကြသနည်းဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သူ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ချင်လော့ကို စုပေါင်း ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ကောင်းတယ်... တကယ့်ကို ကောင်းတယ်!"

"ဒါဆိုရင်တော့ ဒီနေ့... မင်းတို့ နှစ်ဖက်စလုံး သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ကြတာကို ငါ စောင့်ကြည့်နေရမှာပေါ့!"

၎င်းတို့ နှစ်ဖက်စလုံး အထိနာသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူသည် အပြင်ထွက်လာပြီး အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်မည်ဖြစ်ကာ၊ ဤကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ သူသည် အကြီးမားဆုံးသော အောင်နိုင်သူ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ပါရမီရှင်ဆိုသူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် သွေးကျွန်များ ဖြစ်လာကြပြီး၊ ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းသွားအောင် သတ်ဖြတ်ရန် သူက ခိုင်းစေနေသည့် မြင်ကွင်းကို သူ မြင်ယောင်နေမိသည်။

သူသည်လည်း သည်းခံနိုင်စွမ်းရှိသော မုဆိုးတစ်ဦးအနေဖြင့် ပုန်းကွယ်စောင့်ဆိုင်းနေပြီး၊ အချိန်မရွေး သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကံကြမ္မာမြို့တော်မှာ ဖွင့်ပင် မဖွင့်ရသေးသော်လည်း၊ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲကြီးက အချိန်မတိုင်မီ စတင်နေပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ တွမ့်မုယွီအတွက် မမျှော်လင့်ထားသော အံ့အားသင့်စရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"မင်း သိပ်မြန်မြန်ကြီး သေမသွားဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မင်းကို နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်နဲ့ သတ်ပြီး နောက်ဆုံးခရီးကို ပို့ပေးမယ့်သူက... ငါပဲ ဖြစ်ရမယ်"

တွမ့်မုယွီက ချင်လော့ရှိရာဘက်သို့ ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

လူသားဧကရာဇ်အလံတော်၏ ပုံရိပ်သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအရာက သူ၏ အပိုင် ဖြစ်လာရမည်မှာ အသေအချာပင်ဖြစ်သည်။

စုယွီ၏ အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှပေသည်။ သူသည် တာအိုကျမ်းစာအထိမ်းအမှတ်တောအုပ်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်နေပြီး၊ လမ်းတစ်လျှောက် သူ့ကို နှုတ်ဆက်ကြသော အခြားသူများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

ရူးသွပ်စွာ ပြေးလွှားလာပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် တာအိုကျမ်းစာအထိမ်းအမှတ်တောအုပ် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူ၏ လှံရှည်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လျက် သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ချင်လော့... အပြင်ထွက်ခဲ့စမ်း!"

"ချင်လော့..." တွမ့်မုယွီသည် ထိုစကားလုံးနှစ်လုံးကို တွေးတောဝါးမြိုလိုက်ပြီး၊ "သူက မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်ပုံရတယ် မဟုတ်လား။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ သူက ပိုပြီးတောင် သေဖို့ ထိုက်တန်သွားပြီ! ငါ့ရဲ့ တွမ့်မုမိသားစုက ဘိုးဘေးကြီး အများအပြားဟာ သူတို့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာ။"

"ဘိုးဘေးကြီး တွမ့်မုလင်ဟာလည်း မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ လက်တွင်းကို ကျရောက်သွားခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီလူက ငါ့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို သိနေတာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပါဘူး။"

"သူ ရောက်လာပြီ... သူ ရောက်လာပြီ... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ။" ချင်လော့သည် အဝေးဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ သေးငယ်သော အမည်းစက်လေးတစ်ခုမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး စုယွီ၏ ပုံရိပ်သည် သူ၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

စုယွီ ပေါ်လာပြီးနောက်၊ သူသည် ရှောင်ယာ၏ အရိပ်အယောင်ကို ချက်ချင်းပင် စတင်ရှာဖွေတော့သည်။

ရှောင်ယာသည် အချိန်ကိုက်ပင် ထွက်လာပြီး သူမ၏ ပုံရိပ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ရာ၊ ၎င်းက စုယွီ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာစေခဲ့သည်။

ရှောင်ယာအပေါ် ထားရှိသော သူ၏ ချစ်ခင်မြတ်နိုးဖွယ် အကြည့်များကြောင့် ရှောင်ယာ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားစေခဲ့သည်။

"ဟူး... ဘယ်အချိန်ကတည်းကလဲတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါကိုယ်တိုင် ရွံရှာမုန်းတီးရတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီပဲ။"

သူမသည် မိမိနှင့် နီးစပ်သူတစ်ဦး၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေဆိုးသို့ ရောက်ရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါတွင်မူ သူမကိုယ်တိုင် ဤလုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ဆောင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"လူကောင်းတွေက သက်တမ်းမရှည်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လူယုတ်မာတွေကတော့ နှစ်တစ်ထောင် အသက်ရှင်ကြတယ်။"

"ဂျူနီယာညီမ ရှောင်... ညီမလေး အဆင်ပြေရဲ့လားဟင်။" စုယွီသည် ချက်ချင်းပင် ဆင်းသက်လာပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရှောင်ယာက ပြန်လည်မဖြေကြားခဲ့ပေ။ သူမ၏ အကြည့်များသည် ချင်လော့အပေါ်သို့သာ ကျရောက်နေပြီး "ငါ ဒဏ်ရာရထားတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဝုန်း!

စုယွီ၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ချင်လော့ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ "ချင်လော့... မင်းက သေဖို့ပဲ ထိုက်တန်တယ်!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီမ ရှောင်... ဒါကို ယူထားလိုက်!"

အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ရရှိလာသော ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ရှောင်ယာအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သေသူကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေနိုင်ပြီး အရိုးပေါ်တွင် အသားပြန်တက်စေနိုင်သော အစွမ်းရှိသည့် ဆေးလုံးဖြစ်ပေသည်။

"ညီမလေးအတွက် ငါ သွားပြီး ကလဲ့စားချေပေးမယ်!" ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ချင်လော့ထံသို့ ပြေးဝင်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ မလှုပ်ရှားနိုင်မီမှာပင် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ပြင်းထန်လှသော ဓားဆန္ဒများက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

"ချင်လော့... ငါ ရောက်လာပြီ! မနေ့က ငါ့ကို အရှက်ခွဲခဲ့တာတွေ... ဒီနေ့ မင်း ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်!"

ဖြူရော်နေသော မျက်နှာနှင့် မျက်တွင်းဟောက်ပက် ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကျန်ထိုက်ရွှီးသည် လွင့်မျောရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ပုံစံမှာ အလွန်အကျွံ သုံးစွဲထားသော မူးယစ်ဆေးစွဲသူတစ်ဦးနှင့် လုံးဝ တူညီနေခဲ့ပေသည်။