← Chapters

အခန်း ၁၆၆

Vol. 17 Ch. 166

အခန်း ၁၆၆

Vol. 17 Ch. 166

အခန်း ၁၆၆ ။ ။ အရူးသွပ်ဆုံး အခိုက်အတန့်။

"ဒါပေမယ့် အကယ်၍ မသေခဲ့ဘူး ဆိုရင်၊ မဟာ သူတော်စင် အဆင့် ကို တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားလိမ့်မယ်။"

"ဒီအရာကို လူတစ်ယောက်တည်းသာ သောက်သုံးနိုင်ပါတယ်။"

"သောက်သုံးပြီးသွားတဲ့အခါ၊ အနှစ်သာရ သွေး က လုံးဝ လွင့်ပျယ်သွားပြီး ဗလာနတ္ထိ ဆီကို ပြန်ရောက်သွားလိမ့်မယ်။"

"ဒါပေမယ့် အသုံးပြုသူ ရရှိလိုက်မယ့် အရာက၊ သွေးကြော အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာ ထွင်းထုခံရပြီး၊ သူတို့ရဲ့ တာအို ကို ရယူမယ့် ခရီးစဉ် ပေါ်မှာ ဖျက်ပစ်လို့ မရနိုင်တဲ့ အမှတ်အသား တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

သူ ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ယံကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ရူးသွပ်စွာ လှိုင်းထနေပြီး၊ လောင်ကျွမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဧကရာဇ် တစ်ဝက် အဆင့် ၏ အတွေးများကို ကျော်ဖြတ် ကြည့်လိုက်၏။

"စတင်မယ့် လေလံကြေး: ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်း (၁၀၀,၀၀၀)။"

"စျေးတိုးခေါ်လိုက်တိုင်း ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း (၁၀,၀၀၀) အောက် မနည်းရဘူး။"

"မည်သည့် လျှော့စျေး မျိုးကိုမဆို လက်ခံပါတယ်၊ ဦးစားပေး စဉ်းစားပေးမယ့် အရာတွေကတော့: ဧကရာဇ် နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ မည်သည့် အရာဝတ္ထု မဆို၊ တာအို ကို ရယူခြင်း နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ မည်သည့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု မဆို၊ ပြီးတော့ ပျက်သုဉ်းခြင်း နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ မည်သည့် သြဒိနိတ် မဆို။"

"အခု—"

"လေလံပွဲ စတင်ပါပြီ။"

သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်ခြင်း။

အသက်သုံးကြိမ် ရှူစာ ကြာမြင့်သော သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်မှုကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်...

"ငါးသိန်း (၅၀၀,၀၀၀)"

ပထမဆုံး ဧကရာဇ် တစ်ဝက်၏ စိတ်ဆန္ဒ က ပေါက်ကွဲ ထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းက တစ်ခါမှ ထွက်မပေါ်ခဲ့ဖူးသော တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ချီအငွေ့အသက် က ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်း တစ်ခုလို ရှေးကျကာ၊ ၎င်း၏ အသံက အချိန်ကာလ ၏ တိုက်စားမှုကို ခံထားရသော ကျောက်ဆောင် တစ်ခုလို အက်ကွဲနေသည်:

"ငါ့ရဲ့ တာအိုသီးပွင့် အားလုံး ကို လျှော့စျေး အဖြစ် ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှု ကိုယ်နှိုက် ကို လျှော့စျေး အဖြစ် ပေးမယ်။ ခေတ်ကာလ သုံးခု တိုင်အောင် ငါ စောင့်ကြပ်လာခဲ့တဲ့ 'ဧကရာဇ် များ ကျဆုံးရာ မြေ' ရဲ့ အတိအကျ တည်နေရာ သြဒိနိတ် တွေကို လျှော့စျေး အဖြစ် ပေးမယ်။ ပြီးတော့ ငါကိုယ်တိုင်— ထာဝရ တာအို ကို ရရှိသူ အတွက်၊ ဧကရာဇ် ၏ လမ်းကြောင်း ဝင်ပေါက် ကို စောင့်ကြပ်ပေးမယ် ဆိုတာကို လျှော့စျေး အဖြစ် ပေးမယ်"

"ဆယ်သိန်း (၁,၀၀၀,၀၀၀)"

ဒုတိယမြောက် ဧကရာဇ် တစ်ဝက် က ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်၊ သူ၏ အသံက လေဟာနယ် ကမ္ဘာ ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သကဲ့သို့ စူးရှနေသည်:

"ငါ့ရဲ့ တစ်သက်တာ တာအို ကို ရယူခြင်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု တွေကို လျှော့စျေး အဖြစ် ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ဘီလီယံချီတဲ့ နှစ်တွေ တိုင်အောင် ငါ သန့်စင်ထားခဲ့တဲ့ 'ဧကရာဇ် မူလဇာစ်မြစ် ချီအငွေ့အသက်' တစ်မျှင် ကို လျှော့စျေး အဖြစ် ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ပြီးတော့ ငါကိုယ်တိုင်— ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြတ်တောက်ပြီး — ငါ့ရဲ့ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် တာအိုသီးပွင့် တစ်ဝက် ကို ခွာချကာ တာအို ကို ရရှိသူ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ထဲကို ပေါင်းစပ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်"

"ဆယ့်ငါးသိန်း (၁,၅၀၀,၀၀၀)"

ချီအငွေ့အသက် အရှေးကျဆုံး ဖြစ်သော၊ တတိယမြောက် ဧကရာဇ် တစ်ဝက် က နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလာသည်:

"ငါ့ရဲ့ တာအိုသီးပွင့် အားလုံး ကို စတေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှု ကိုယ်နှိုက် ကို စတေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ငါ၊ တာအို ကို ရရှိသူ က ဒီသွေးကို သောက်သုံးပြီးတဲ့ နောက်မှာ၊ ငါ့ရဲ့ မူလဇာစ်မြစ် ကို သူ့ရဲ့ အကာအကွယ် အဖြစ် အသုံးပြုမယ်၊ ဒါက သူ့ကို မဟာ ဧကရာဇ် ရဲ့ တံခါးပေါက် ကို တကယ် ထိတွေ့နိုင်ဖို့ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာမှု ရှိစေလိမ့်မယ်"

၄၀ ရာခိုင်နှုန်း။

အဲဒါ မူလ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ထက် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုများတာပဲ။

ဒီ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း က ဧကရာဇ် တစ်ဝက် တစ်ပါး က သူပိုင်ဆိုင်သမျှ အားလုံးကို ပေးဆပ်ပြီးမှ ရလာတဲ့ အရာပဲ။

စျေးနှုန်း က ရေစီးကြောင်းကြီး တစ်ခုလို ရူးသွပ်စွာ မြင့်တက်လာသည်။

သိန်းနှစ်ဆယ် (၂,၀၀၀,၀၀၀)။

နှစ်ဆယ့်ငါးသိန်း (၂,၅၀၀,၀၀၀)။

သိန်းသုံးဆယ် (၃,၀၀၀,၀၀၀)

စျေးတိုးခေါ်လိုက်တိုင်းတွင်၊ သူတို့ ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ပုံအော လောင်းကြေးထပ်သည့် အလားအလာရှိသော ဧကရာဇ် တစ်ပါးစီ ပါဝင်လာသည်။

စျေးတိုးခေါ်လိုက်တိုင်းတွင်၊ လောကကြီးရဲ့ နားလည်မှုကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ တားမြစ် အပေါင်ခံပစ္စည်း တစ်ခုစီ ပါဝင်လာသည်။

ထို မဟာ သူတော်စင် အဆင့် တည်ရှိမှု များမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပွဲကြည့် ပရိသတ်များ အဖြစ်တောင် အရည်အချင်း မပြည့်မီတော့ပေ။

သူတို့ က သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအို နယ်ပယ် တွေထဲမှာ ဒူးထောက်နေပြီး၊ ကောင်းကင်ယံ အပြည့် ပြန့်နှံ့နေတဲ့ ဧကရာဇ် တစ်ဝက်တွေရဲ့ အတွေးတွေကို ကြည့်ကာ တုန်ယင်နေကြတယ်။

ပြီးတော့ အဲဒီ သူတော်စင် တွေ၊ တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် တွေ၊ စစ်မှန်သောရုပ်သွင် အဆင့်တွေကတော့—

သူတို့ တုန်ယင်ခွင့် တောင် မရှိတော့ဘူး။

သူတို့ က မြေကြီးပေါ်ကို လဲကျနေပြီး၊ ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင် ပေါ်က ကောင်လေး ကို ကြည့်ကာ၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု များနှင့် တွေဝေမှု များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင် ရှေ့တွင်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ မဟာ ဒေသကြီး ငါးခု အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော၊ ထို့ပြင် အသစ်ထပ်တိုးထားသော ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ အစွန်း အမှတ် ၃၇ ခု နှင့် အချိန် မြစ်ကြီး ရုပ်လုံးဖော် အမှတ် ၁၉ ခု အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော ဧရာမ အလင်းမျက်နှာပြင် ၇၀၀ ကျော် ၏ ရှေ့တွင်။

ဘီလီယံချီသော သက်ရှိများ က သူတို့ဘဝရဲ့ အရူးသွပ်ဆုံး အခိုက်အတန့် ကို ဖြတ်သန်းနေကြသည်။

"သုံးသန်း... ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသန်း..."

"အဲဒါ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ပဲ... အဲဒါ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် က လုနေတာပဲ..."

"သွေးတစ်စက် တည်းက... သွေးတစ်စက် တည်းက ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ကို မဟာ ဧကရာဇ် ၏ တံခါးပေါက် ကို ထိတွေ့နိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်..."

"ငါ... ငါ ကျင့်ကြံခဲ့တာ နှစ်သုံးထောင် ရှိပြီ... ပြီးတော့ သူတော်စင် ရဲ့ တံခါးပေါက် ကိုတောင် မထိတွေ့ဖူးသေးဘူး..."

တစ်ယောက်ယောက်က ဒူးထောက်လိုက်တယ်။

တစ်ယောက်ယောက်က ငိုချလိုက်တယ်။

တစ်ယောက်ယောက်က ရယ်မောလိုက်တယ်။

လူအချို့က နေရာမှာတင် ရူးသွပ်သွားပြီး၊ တောရိုင်း တွေထဲကို ပြေးဝင်သွားကာ၊ ကောင်းကင်ကြီး ကို မော့ကြည့်ပြီး ဟိန်းဟောက်နေရင်း၊ ဘယ်ကနေ ရောက်လာမှန်း မသိတဲ့ စည်းမျဉ်း ၏ အကြွင်းအကျန် လှိုင်းဂယက် တွေကြောင့် အမှုန့် ဖြစ်သွားကြတယ်။

အများစုကတော့ ကြောင်အမ်းအမ်း ထိုင်နေကြတယ်။

အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်ရှိ ကောင်လေး ကို ကြည့်နေကြတယ်။

သူတို့လိုပဲ၊ တစ်ချိန်တုန်းက ရှင်သန်ဖို့ တစ်လပဲ အချိန်ရတော့တဲ့ အဲဒီ ကောင်လေးကို ကြည့်နေကြတယ်။

ဒီအခိုက်အတန့်မှာ စင်မြင့်ပေါ်မှာ ရပ်နေပြီး၊ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် အဆင့် ၉ ၏ အမူအရာနဲ့၊ ကောင်းကင်ဘုံ အားလုံးကို ဦးညွှတ်သွားစေတဲ့ အဲဒီ ကောင်လေးကို ကြည့်နေကြတယ်။

သွေးတစ်စက် တည်းနဲ့တင် ဧကရာဇ် တစ်ဝက်တွေကို ရူးသွပ်သွားစေနိုင်တဲ့ အဲဒီ ကောင်လေး ကို ကြည့်နေကြတယ်။

အနောက်ပိုင်းဒေသ ဗုဒ္ဓ နိုင်ငံတော်။

ထို ကျောင်းသင်္ခမ်း ငယ်လေး ၏ ရှေ့တွင်။

ကျန်ရစ်နေသော ရဟန်း အနည်းငယ် က မြေကြီးပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ကာ၊ အလင်းမျက်နှာပြင် ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ရဟန်းအိုကြီး ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ ကြည်လင်သော မျက်ရည် နှစ်ပေါက် စီးကျလာသည်။

"သွေးတစ်စက် တည်း... သွေးတစ်စက် တည်း... ဗုဒ္ဓ ရဲ့ သံသရာလည်ခြင်း ကတောင် ဝယ်လို့ မရနိုင်ဘူး..."

"ဗုဒ္ဓ သနားတော်မူပါ..."

သူ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။

အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားသည်။

တာအို နှလုံးသား ပြီးပြည့်စုံသွားခြင်း။

သူ ပြုံးလျက် သေဆုံးသွားတော့သည်။

မြောက်ပိုင်း ပေမင် နှင်းပြင်။

ထို ရေခဲ လိုဏ်ဂူ အတွင်း။

ထိုက်ယင် မျိုးနွယ်စု မှ အောက်ခြေ ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ် က တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ဖက်ထားရင်း တုန်ယင်နေကြသည်။

သူတို့ က အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်ရှိ ထို တာအို ကောင်လေး ၏ ပုံရိပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ ရိုသေမှု များနှင့် ထိတ်လန့်မှု များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"သူ... သူက တကယ်ပဲ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် တစ်ပါး သက်သက်ပဲလား..."

"သူ... သူက... ဘိုးဘေး ထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းနေသလိုပဲ..."

အရှေ့ ပင်လယ် ကမ်းခြေ။

ထို တံငါရွာလေး။

လူသူကင်းမဲ့ နေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး လေလံပွဲ ပြီးပြီးချင်းမှာပဲ၊ တံငါသည် အိုကြီး များ က တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့၏ သားစဉ်မြေးဆက် များ က ကျောက်ဆောင်များ ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ၊ အလင်းမျက်နှာပြင် ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း၊ အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်နေကြသည်။

"နတ်ဘုရား တွေ... နတ်ဘုရား တွေ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ကာကွယ်ပေးပါ..."

သူတို့ က ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဧကရာဇ် ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာကို မသိကြပေ။

သူတို့ သိတာ တာအို တစ်ခုပဲ ရှိတယ်၊ အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်က ကောင်လေး ဟာ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဆိုတာပဲ။

အဲဒါ သူတို့ ကိုးကွယ်တဲ့ နတ်ဘုရား တွေ အားလုံးထက် ပိုပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ပဲ။

လေလံစင်မြင့် ပေါ်တွင်။

လေလံကြေး က သိန်းငါးဆယ် (၅,၀၀၀,၀၀၀) ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းငါးဆယ်။

ဒီကိန်းဂဏန်း က ယခင် လေလံပွဲ တွေရဲ့ ပစ္စည်း တစ်ခုချင်းစီ အရောင်းအဝယ် ပမာဏ တွေ အားလုံးကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လေလံပွဲ က မပြီးဆုံးသေးပေ။

ထို ဧကရာဇ် တစ်ဝက် များ က လုံးဝ ရူးသွပ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါးသန်းခွဲ (၅,၅၀၀,၀၀၀)"

"ခြောက်သန်း (၆,၀၀၀,၀၀၀)"

"ခြောက်သန်းခွဲ (၆,၅၀၀,၀၀၀)"

စျေးတိုးခေါ်လိုက်တိုင်းတွင်၊ သူတို့၏ တာအိုသီးပွင့်၊ မူလဇာစ်မြစ်၊ နှင့် တည်ရှိမှု တို့ကို ပို၍ ပို၍ အပြည့်အဝ ပုံအော လောင်းကြေးထပ်သည့် ဧကရာဇ် တစ်ပါးစီ ပါဝင်လာသည်။

"ခုနစ်သန်း (၇,၀၀၀,၀၀၀)"

တာအို ချီအငွေ့အသက် အရှေးကျဆုံး ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ကဲ့သို့သော စိတ်ဆန္ဒ က၊ ၎င်း၏ အသံ က အလွန် အက်ကွဲနေပြီး သတိထားမိရန် ခက်ခဲလောက်အောင် တိုးညင်းနေသည်:

"ငါ... ငါ့ရဲ့ တာအို အောင်မြင်မှု တွေ အားလုံးကို စတေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှု ကိုယ်နှိုက် ကို စတေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ တာအို ကို ရရှိသူ အတွက် တံခါးပေါက် ကို ထာဝရ စောင့်ကြပ်ပေးမယ်။ တာအို ကို ရရှိသူ က ဒီသွေးကို သောက်သုံးပြီးတဲ့ နောက်မှာ ငါ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးမယ်၊ သူ့ကို အောင်မြင်နိုင်ဖို့ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာမှု ရှိစေလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ တာအို ကို ရရှိသူ က နောက်ဆုံးမှာ တာအို ကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်၊ ငါ က သူ့ရဲ့ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာမယ့် လမ်းကြောင်း ပေါ်က ပထမဆုံး အထိမ်းအမှတ် ကျောက်တိုင် အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်"

၅၀ ရာခိုင်နှုန်း။

တံခါးပေါက် ကို ထာဝရ စောင့်ကြပ်ပေးမယ်။

ပထမဆုံး အထိမ်းအမှတ် ကျောက်တိုင် အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးမယ်။

ဒါက……

ဒါက "လေလံဆွဲခြင်း" ဆိုတဲ့ အတိုင်းအတာ ကို ကျော်လွန်သွားပြီ။

ဒါက စတေးမှု တစ်ခုပဲ။

ဆိုလိုတာက သေဆုံးပြီးနောက် အရာအားလုံး အပါအဝင်၊ အရာအားလုံးကို တာအို ကို ရရှိသူ အတွက် ပေးအပ်လိုက်တာပဲ။

အခြား ဧကရာဇ် တစ်ဝက် များ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

သူတို့ အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

အချိန်အကြာကြီး နေပြီးနောက်။

ထို့နောက်...

တာအို သက်ပြင်းချသံ တစ်ခု က လေဟာနယ် ကမ္ဘာတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

တာအို အတွေး တစ်ခု က ဖြည်းညင်းစွာ မှေးမှိန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူတို့ မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ဘူး။

သူတို့ မယှဉ်ပြိုင်ရဲကြတော့ဘူး။

တာအို ချီအငွေ့အသက် အရှေးကျဆုံး ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ကဲ့သို့သော စိတ်ဆန္ဒ က တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

လီဖန် လေလံတူ ထုလိုက်မည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

လီဖန် လေလံတူ ကို ကိုင်ထားသော လက်က ကျောက်ဆောင် တစ်ခုလို ခိုင်မာနေသည်။

"ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခုနစ်သန်း၊ အပြင် တာအိုသီးပွင့် အားလုံး၊ တည်ရှိမှု ကိုယ်နှိုက်၊ တံခါးပေါက် ကို ထာဝရ စောင့်ကြပ်ပေးမှု၊ အပြင် တာအို ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာမှု၊ ပထမဆုံး အထိမ်းအမှတ် ကျောက်တိုင် အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးမှု—"

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

"ပထမအကြိမ်။"

"ဒုတိယအကြိမ်။"

"တတိယအကြိမ်။"

လေလံတူ ကျဆင်းသွားသည်။

"ရောင်းချပြီးစီးပါပြီ။"

ပထမဆုံး လေလံပစ္စည်း ဖြစ်သော၊ "မဟာ ဧကရာဇ် ၏ အနှစ်သာရ သွေး" သည် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခုနစ်သန်း နှင့်အတူ၊ ထို ရှေးဟောင်း ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ၏ အရာအားလုံး ဖြင့်—

သူ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို ရွှေရောင် သွေးတစ်စက် က ရွှေရောင် အလင်းတန်းလေး တစ်မျှင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ထို တာအို စိတ်ဆန္ဒ ထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထို တာအို ၏ အတွေးများ က အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားသည်။

ထို့နောက်...

ရယ်မောသံကြီး တစ်ခု က ကောင်းကင် ကိုးလွှာ အနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ဟားဟားဟား... ငါ... ခေတ်ကာလ သုံးခု တိုင်အောင် စောင့်ခဲ့ရတာ... နောက်ဆုံးတော့..."

ရယ်မောသံ မဆုံးမီမှာပင်၊ ထို တာအို အသိစိတ် က ထို သွေးတစ်စက် ကို ရစ်ပတ်ကာ ရူးသွပ်စွာ နောက်ဆုတ်သွားပြီး၊ ကောင်းကင် ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူမ ချက်ချင်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံဖို့ လိုတယ်။

ချက်ချင်း သောက်သုံးဖို့ လိုတယ်။

ချက်ချင်း တာအို ကို ရယူဖို့ လိုတယ်။

ကောင်းကင်ယံတွင်၊ ကျန်ရစ်နေသော ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ၏ အသိစိတ် များက ထို တာအို ပျောက်ကွယ်သွားရာ အရပ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

နာကြည်းမှု တွေ ရှိတယ်။

ငါ မနာလို ဖြစ်မိတယ်။

တောင့်တမှု တွေ ရှိတယ်။

မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားမှုတွေလည်း— ရှိတယ်။

အဲဒီ သွေးတစ်စက် က မဟာ ဧကရာဇ် တစ်ပါးကို တကယ် ဖန်တီးပေးနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။

တာအို ကို ရယူမယ့် အခိုက်အတန့်ကို သူတို့ မျက်စိနဲ့ တပ်အပ် မြင်တွေ့ခွင့်ရဖို့ မျှော်လင့်စောင့်စားနေကြတယ်။

ငါ့အတွက်ဆိုပြီး ဖြစ်လာနိုင်မယ့်... အဲဒီ အခွင့်အရေး ကို... မျှော်လင့်စောင့်စား နေကြတယ်။

………..

All Chapters