အခန်း ၁၇၅

အခန်း ၁၇၅ ။ ။ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခြင်း

သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်ခြင်း။ အကြွင်းမဲ့ တိတ်ဆိတ်ခြင်း၊ တည်ရှိမှု ကိုယ်နှိုက်ကပင် အေးခဲသွားလောက်အောင် နက်ရှိုင်းလွန်းသော တိတ်ဆိတ်ခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။

ထို ရှေးဟောင်း အကြည့် သုံးခုမှာ ပြိုကွဲလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ပုံရိပ်က အပြင်းအထန် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာသည်။ မိန်းမောတွေဝေမှုထဲမှ ယခုလေးတင် နိုးထလာသော ဘီလီယံချီသော သက်ရှိများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် သတိလစ် မေ့မြောသွားကြပြန်သည်။ ထို့နောက် ဧကရာဇ် အလင်းရောင်များ လွှမ်းခြုံထားသော ထိုပုံရိပ်က တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက ပရမ်းပတာ အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့မည်ဟု ထို ရှေးဟောင်း တာအို အကြည့် သုံးခုက ထင်မှတ်သွားလောက်သည်အထိ အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။

ထို့နောက် သူ ရယ်မောလိုက်သည်။

ထိုရယ်မောသံက သတိထားမိရန် ခက်ခဲလောက်အောင် အလွန် တိုးညင်းလွန်းလှသည်။ သို့သော် ထိုရယ်မောသံထဲတွင် သက်သာရာရမှု၊ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများ တစ်လျှောက် သူ တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရဖူးသော အသိအမှတ်ပြု ချီးကျူးမှုမျိုး ပါဝင်နေသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ငါက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ခေတ်ကာလ တွေကို ဖြတ်သန်းပြီး နေထိုင်လာခဲ့တာ၊ ဘယ်သူကမှ ငါ့ကို 'လေလံဆွဲပါ' လို့ ပြောဖို့ မရဲခဲ့ကြဘူး။" သူက လီဖန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဧကရာဇ် အလင်းရောင်က အနည်းငယ် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွားသည်။ "မင်းက ပထမဆုံးပဲ။"

လီဖန် စကားမပြောခဲ့ပေ၊ သူက သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေရုံသာ။

ပုံရိပ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်: "ကောင်းပြီလေ။ ငါ လေလံဆွဲမယ်။"

သူ လက်မြှောက်လိုက်ရာ၊ သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားသော ဧကရာဇ် အလင်းရောင်က ဖြည်းညင်းစွာ စုစည်းသွားပြီး၊ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် လက်မ အရွယ်အစားထက် မကြီးသော၊ လုံးဝ ပွင့်လင်းမြင်သာပြီး အဆုံးအစမဲ့ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ပါဝင်နေပုံရသည့် ပုံဆောင်ခဲ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို ပုံဆောင်ခဲ ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုန်ခါသွားသည်၊ အကြောင်းတရား၏ ကံကြမ္မာက ပြန်လည် ရေးသားခံလိုက်ရသည်၊ အချိန် မြစ်ကြီး က ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဒီပစ္စည်း ကို 'ဧကရာဇ် တံဆိပ်တုံး' လို့ ခေါ်တယ်။ ငါ တာအို ကို ရယူ အောင်မြင်ခဲ့တုန်းက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက ငါ့ကို ပေးသနားခဲ့တာ၊ ငါ့ရဲ့ တစ်သက်တာ လုပ်ဆောင်ချက်တွေရဲ့ အသီးအပွင့် တွေကို သယ်ဆောင်ထားပြီး ငါ့ရဲ့ ဩဇာအာဏာ အားလုံး ပါဝင်တယ်။ ဒီတံဆိပ်တုံး ကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့ သူဟာ ဒီလောကကြီးမှာ ရှိတဲ့ စည်းမျဉ်း တွေ အားလုံးကို အမိန့်ပေးနိုင်တယ်၊ ဒီလောကကြီးမှာ ရှိတဲ့ အကြောင်းတရား အားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်၊ ဒီလောကကြီးမှာ ရှိတဲ့ ကံကြမ္မာ တွေ အားလုံးကို ရေးသားနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ဒီလောကကြီးမှာ ရှိတဲ့ သံသရာလည်ခြင်း တွေ အားလုံးကို စတင်နိုင်တယ်။"

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အကြည့်က ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာကို ကျော်ဖြတ်ကာ၊ ထို ရှေးဟောင်း အကြည့် သုံးခုကို ကျော်ဖြတ်ကာ၊ ဘီလီယံချီသော သက်ရှိများ ဒူးထောက်နေသည့် နေရာကို ကျော်ဖြတ် ကြည့်လိုက်သည်၊ "ဒီတံဆိပ်တုံး ကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့ သူဟာ ဒီလောကကြီးရဲ့ သခင် ပဲ။ ဧကရာဇ် အားလုံးရဲ့ ဧကရာဇ် ပဲ။ ကောင်းကင် တာအို ကိုယ်နှိုက် ပဲ။"

ကောင်းကင်ယံတွင်၊ ထို ရှေးဟောင်း အကြည့် သုံးခုက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြိုကွဲသွားသည်။ အဲဒါ ရူးသွပ်မှု မဟုတ်ဘူး၊ ကြောက်ရွံ့ ရိုသေမှု ပဲ။ အဲဒါ နားလည်နိုင်စွမ်း ရဲ့ အကန့်အသတ် ကို ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်မှာ၊ ကြောက်ရွံ့ ရိုသေမှု ကတောင် ခံနိုင်ရည် မရှိတော့တဲ့ အဆုံးစွန် ဗလာကျင်းခြင်းမျိုးပဲ။

ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အရိပ်သဏ္ဌာန် ပုံရိပ်က အပြင်းအထန် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး၊ ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်း တုန်ယင်သွားသည်။ ၎င်း မွေးဖွားလာကတည်းက ပျက်သုဉ်းခြင်း ပထမဆုံး အကြိမ် တုန်ယင်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ် အလင်းရောင်များ လွှမ်းခြုံထားသော ထိုပုံရိပ်က လီဖန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေရုံသာ: "ဒါ လုံလောက်ပြီလား"

လီဖန်က ဧကရာဇ် တံဆိပ်တုံး ကို၊ ဒဏ္ဍာရီထဲက အဆုံးစွန် ဩဇာအာဏာကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။ ဒန်တျန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်၊ မဟာ ဧကရာဇ် ၏ မျိုးစေ့ က ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားသည်။ အရောင်မရှိသော အလင်းရောင် က ရုတ်တရက် အလွန် တောက်ပစွာ လင်းလက်သွားသည်။ တာအို အက်ကွဲကြောင်း က နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး နှင့်အတူ ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ဆံချည်မျှင် တစ်မျှင်စာလေးပဲ လိုတော့တယ်။ အဲဒီ နောက်ဆုံး ဆံချည်မျှင် တစ်မျှင်စာလေးပဲ လိုတော့တယ်။ အဲဒီ နောက်ဆုံး တာအို လှိုင်းဂယက်လေး တစ်မျှင်ပဲ လိုတော့တယ်။

သူ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ မော့ကာ ထိုပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်: "စီနီယာ က ဧကရာဇ် တံဆိပ်တုံး တစ်ခု လေလံဆွဲထားပါတယ်။ အခြား လေလံဆွဲမယ့် သူတွေ ရှိသေးလား"

တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို ရှေးဟောင်း အကြည့် သုံးခုက တစ်ပြိုင်နက်တည်း မှေးမှိန်သွားသည်။

သူတို့ စျေးမတိုးကြတော့ပေ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ၎င်းနဲ့ ယှဉ်နိုင်မယ့် အပေါင်ခံပစ္စည်း သူတို့မှာ မရှိတော့လို့ပဲ။ ဧကရာဇ် တံဆိပ်တုံး ရဲ့ ရှေ့မှာ၊ တာအိုသီးပွင့် အားလုံး၊ တည်ရှိမှု အားလုံး၊ မှတ်ဉာဏ် အားလုံး က ဖုန်မှုန့်တွေ သက်သက်ပဲ။

ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ ပုံရိပ်က အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ထို့နောက်၊ ၎င်းက ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ ဆုတ်ခွာတာ မဟုတ်ဘူး၊ အညံ့ခံတာပဲ။ အဲဒါ မဟာ ဧကရာဇ် ကို ပျက်သုဉ်းခြင်း က အညံ့ခံလိုက်တာပဲ။

ပုံရိပ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ အကြည့်က ပျက်သုဉ်းခြင်း ကို ကျော်ဖြတ်ကာ၊ ရှေးဟောင်း ကြယ်တာရာ အကြည့် သုံးခုကို ကျော်ဖြတ်ကာ၊ မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများကို ကျော်ဖြတ် ကြည့်လိုက်သည်: "ဒါဆိုရင်လည်း၊ ဒီပစ္စည်းက"

"ခဏ စောင့်ပါဦး။"

လီဖန် ၏ အသံက တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း၊ တည်ရှိနေသမျှ အရာအားလုံး၊ စောင့်ကြည့်နေသူတိုင်း၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အေးခဲသွားကြသည်။

ပုံရိပ်က မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်၏: "ဟင်"

လီဖန်က သူ့ကို၊ ဧကရာဇ် တံဆိပ်တုံး ကို၊ ထို ဒဏ္ဍာရီထဲက အဆုံးစွန် ဩဇာအာဏာ ကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။ ထို့နောက် သူ စကားပြောလိုက်သည်၊ သူ၏ အသံက တိုးညင်းသော်လည်း ကမ္ဘာဦး အစက ပထမဆုံး မိုးခြိမ်းသံကြီး လို ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်: "စီနီယာ က ဧကရာဇ် တံဆိပ်တုံး တစ်ခု ကို လေလံကြေး ပေးထားပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့ လေလံရုံ က လက်မခံပါဘူး။"

သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်ခြင်း။ ယခင်က တိတ်ဆိတ်မှု အားလုံး ပေါင်းထားတာထက် ပိုမို ရှည်လျားသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီး ဖြစ်သည်။

ထို ရှေးဟောင်း တာအို အကြည့် သုံးခုမှာ လုံးဝ ပြိုကွဲသွားသည်။ ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ပုံရိပ်က အပြင်းအထန် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး၊ ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ဧကရာဇ် အလင်းရောင်များ လွှမ်းခြုံထားသော ထိုပုံရိပ်မှာ၊ ပထမဆုံး အကြိမ်အဖြစ်၊ တကယ်ပဲ အေးခဲသွားခဲ့သည်။

သူက လီဖန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အလင်းရောင် တစ်ခု လင်းလက်နေသည်: "မင်း လက်မခံဘူးလား။ ဘာလို့လဲ"

လီဖန် ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။ သူ က ထိုပုံရိပ် ကို၊ ထို ဧကရာဇ် အလင်းရောင် ကို၊ ထို ဒဏ္ဍာရီထဲက အဆုံးစွန် အရာကို တိတ်ဆိတ်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။ ထို့နောက် သူ စကားပြောလိုက်သည်: "ကျွန်ုပ်တို့ လေလံရုံ ရဲ့ စည်းမျဉ်းကြောင့်ပါ၊ အများဆုံး စျေးပေးနိုင်တဲ့ သူက အနိုင်ရပါမယ်။ စီနီယာ က တန်ဖိုး မဖြတ်နိုင်တဲ့ ဧကရာဇ် တံဆိပ်တုံး ကို လျှော့စျေး အဖြစ် ပေးထားပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် စီနီယာ့ အတွက်တော့ ဒါက ဘာမှ အသုံးမဝင်ပါဘူး။"

ပုံရိပ်က တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လီဖန် က ဆက်ပြောသည်၊ "စီနီယာ က ဧကရာဇ် အဆင့် ကို ရောက်နေပြီးသားပါ။ ဒီအရာက စီနီယာ့ ရဲ့ တစ်သက်တာ အသီးအပွင့် တွေကို သယ်ဆောင်ထားပေမယ့်၊ စီနီယာ့ အတွက်တော့ အပြင်ဘက်က အရာတစ်ခု သက်သက် ပါပဲ။ စီနီယာ တကယ် လိုချင်တာက ဒီမျိုးစေ့ မဟုတ်ဘူး၊ မျိုးစေ့ အညှောက်ပေါက်လာမယ့် အခိုက်အတန့် ကိုပဲ။ အဲဒါ ဧကရာဇ် အဆင့် ကို ကျော်လွန်သွားမယ့် အဲဒီ ဖြစ်နိုင်ခြေ ကိုပဲ။"

ပုံရိပ်က လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

တိတ်ဆိတ်မှုက အချိန်အကြာကြီး ဆက်လက် တည်ရှိနေပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက ပရမ်းပတာ အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့မည်ဟု ထို ရှေးဟောင်း တာအို အကြည့် သုံးခုက ထင်မှတ်သွားလောက်သည်အထိ၊ ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ပုံရိပ်က ဗလာနတ္ထိ ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည်ဟု ထင်မှတ်သွားလောက်သည်အထိ အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက်၊ သူ ရယ်မောလိုက်သည်။ ထိုရယ်မောသံက တိုးညင်းမနေတော့ဘဲ၊ ကောင်းကင် ကိုးလွှာ အနှံ့၊ ပျက်သုဉ်းခြင်း အနှံ့၊ အချိန် မြစ်ကြီး တစ်လျှောက်လုံး အနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ" သူက လီဖန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ ဧကရာဇ် အလင်းရောင်က အပြင်းအထန် လှိုင်းထနေသည်။

"ငါက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ခေတ်ကာလ တွေကို ဖြတ်သန်းပြီး နေထိုင်လာခဲ့တာ၊ ဘယ်သူကမှ ငါ့ကို ထိုးဖောက် မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ မင်းက ပထမဆုံးပဲ။ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်"

သူက "ကောင်းတယ်" ဟူသော စကားလုံး သုံးလုံးကို ဆက်တိုက် ပြောလိုက်ပြီး၊ စကားလုံး တစ်လုံး ထွက်လာတိုင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက တုန်ခါသွားသည်။ ထိုစကားလုံး သုံးလုံး ပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကြားမှာ ဘာလျှို့ဝှက်ချက် မှ မရှိတော့ပေ။

သူ ဧကရာဇ် တံဆိပ်တုံး ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ လက်နောက်ပစ်ကာ မတ်တတ်ရပ်ရင်း လီဖန် ကို ကြည့်လိုက်သည်: "ဒါဆို ပြောစမ်းပါဦး၊ ငါ ဘယ်လောက် စျေးပေးသင့်သလဲ"

လီဖန် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ စကားပြောလိုက်သည်: "စီနီယာ လေလံဆွဲဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒီပစ္စည်းက ကျွန်ုပ်တို့ လေလံရုံကနေ စီနီယာ့ကို ပေးတဲ့ လက်ဆောင် ပါ။"

ထို ရှေးဟောင်း အကြည့် သုံးခုက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြိုကွဲသွားသည်။

ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ပုံရိပ်က အဆုံးစွန် အထိ အပြင်းအထန် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ ဧကရာဇ် အလင်းရောင်များ လွှမ်းခြုံထားသော ထိုပုံရိပ်မှာ၊ ပထမဆုံး အကြိမ်အဖြစ်၊ တကယ်ပဲ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

"လက်ဆောင် ဟုတ်လား" သူက လီဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲ"

လီဖန်က သူ့ကို၊ ဧကရာဇ် အလင်းရောင် ကို၊ ထို ဒဏ္ဍာရီထဲက အဆုံးစွန် အရာကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။ ထို့နောက်၊ သူ စကားပြောလိုက်သည်၊ သူ၏ အသံက တိုးညင်းသော်လည်း ကံကြမ္မာ ကိုယ်နှိုက်၏ တီးတိုးရေရွတ်သံလိုပင်: "ဘာလို့လဲဆိုတော့ စီနီယာ က ဒီနေ့ အတွက် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ခေတ်ကာလ တွေတိုင်အောင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရလို့ပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ စီနီယာ အမြဲတမ်း လိုချင်ခဲ့တာက ရာဇပလ္လင် မဟုတ်ဘဲ၊ ကျော်လွန်သွားခြင်း ဖြစ်နေလို့ပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်ုပ်တို့ လေလံရုံ ရဲ့ စည်းမျဉ်း က အများဆုံး စျေးပေးနိုင်တဲ့ သူက အနိုင်ရမယ် လို့ သတ်မှတ်ထားပြီး၊ စီနီယာ့ ရဲ့ ရိုးသားဖြူစင်မှု က လုံလောက်နေလို့ပါပဲ။"

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် ခေါင်းမော့ကာ ထို တာအို ၏ အကြည့် ကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်: "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်ုပ်တို့ လေလံရုံ မှာလည်း တာအို ကို စောင့်နေတဲ့ သူတွေ ရှိလို့ပဲ။ စီနီယာ့ ရဲ့ တာအို နဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ လေလံရုံ ရဲ့ တာအို က မူလဇာစ်မြစ် တူညီကြတယ်။"

ပုံရိပ်က လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

တိတ်ဆိတ်မှုက အလွန် အချိန်အကြာကြီး ဆက်လက် တည်ရှိနေပြီး၊ လောကကြီး ထဲမှာ ဘာအသံ မှ မကျန်တော့လောက်အောင်၊ ပုံရိပ်က ထာဝရ ကာလ ရောက်လာပြီဟု ထင်မှတ်သွားလောက်အောင် အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက်၊ သူ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး၊ ခြံဝင်းငယ်လေး ထဲသို့ ဆင်းသက်လာကာ၊ ကောင်လေး ၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ် အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားပြီး၊ အလွန် သာမန်ဆန်သော မျက်နှာ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုမျက်နှာက ဘယ်ခေတ်ကာလ၊ ဘယ်ကမ္ဘာ၊ ဘယ်တည်ရှိမှု နဲ့မှ မသက်ဆိုင်ပေ။ သို့သော် ထိုမျက်လုံးများ။ ထိုမျက်လုံးများ ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလ များ၏ အနိမ့်အမြင့် အတက်အကျများ၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာများ၏ မွေးဖွားခြင်း နှင့် သေဆုံးခြင်းများ၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကံကြမ္မာ များ၏ အချိုးအကွေ့များ၊ နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော သံသရာလည်ခြင်း များ၏ ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

သူက လီဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ လက်ဆန့်ထုတ်ကာ၊ မဟာ ဧကရာဇ် ၏ မျိုးစေ့ ပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ဖိထားလိုက်သည်။ မျိုးစေ့ က အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး၊ ၎င်း၏ အရောင်မရှိသော အလင်းရောင် က ခေတ္တမျှ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားသည်။ ထို့နောက် သူ လက်ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး၊ လီဖန် ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။

အပြုံးလေး က မှုန်ဝါးပြီး၊ သတိထားမိရန် ခက်ခဲလောက်အောင် တိုးညင်းလှသည်။ သို့သော် ၎င်းအတွင်းတွင် သက်သာရာရမှု၊ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု၊ နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလ များ တစ်လျှောက် သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးနှင့် မတူသော တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှု တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

…………..